Mahābhārata · Adhyāya 7.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.137.1
भीमसेनस्य राधेयः श्रुत्वा ज्यातलनिः स्वनम् ।
नामृष्यत यथा मत्तो गजः प्रतिगजस्वनम् ॥ ७.१३७.१ ॥
Al oír el chasquido de la cuerda del arco de Bhīmasena, el hijo de Rādhā (Karṇa) no pudo soportarlo, como un elefante enloquecido no soporta el barrito de un elefante rival.
7.137.2
सोपक्रम्य मुहूर्तै तु भीमसेनस्य गोचरात् ।
पुत्रांस्तव ददर्शाथ भीमसेनेन पातितान् ॥ ७.१३७.२ ॥
Tras un momento, dentro del alcance de la vista de Bhīmasena, vio a tus hijos derribados por Bhīmasena.
7.137.3
तानवेक्ष्य नरश्रेष्ठ विमना दुःखितस्तदा ।
निः श्वसन्दीर्घमुष्णं च कर्णः पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१३७.३ ॥
¡Oh mejor de los hombres! Al verlos, Karṇa, abatido de ánimo y afligido, lanzando largos y ardientes suspiros, avanzó hacia el hijo de Pāṇḍu.
7.137.4
स ताम्रनयनः क्रोधाच्छ्वसन्निव महोरगः ।
बभौ कर्णः शरानस्यन्रशमीनिव दिवाकरः ॥ ७.१३७.४ ॥
Karṇa, con los ojos enrojecidos de ira, resoplando como una gran serpiente, brilló lanzando flechas como el sol derrama sus rayos.
7.137.5
किरणैरिव सूर्यस्य महीध्रो भरतर्षभ ।
कर्णचापच्युतैर्वाणैः प्राच्छाद्यत वृकोदरः ॥ ७.१३७.५ ॥
¡Oh toro de los bharatas! Como una montaña es cubierta por los rayos del sol, así fue Vṛkodara (Bhīma) cubierto por las flechas disparadas del arco de Karṇa.
7.137.6
ते कर्णचापप्रभवाः शरा बर्हिणवाससः ।
विविशुः सर्वतः पार्थ वासायेवाण्डजाद्रुमम् ॥ ७.१३७.६ ॥
¡Oh hijo de Pṛthā! Aquellas flechas nacidas del arco de Karṇa, emplumadas como pavos reales, penetraron por todas partes, como las aves entran en un árbol para posarse.
7.137.7
कर्णचापच्युता बाणाः संपतन्तस्ततस्ततः ।
रुक्मपुङ्खा व्यराजन्त हंसाः श्रेणीकृता इव ॥ ७.१३७.७ ॥
Las flechas lanzadas por el arco de Karṇa, volando de un lado a otro con astiles dorados, brillaron como cisnes dispuestos en hileras.
7.137.8
चापध्वजोपस्करेभ्यश्छत्रादीषामुखाद्युगात् ।
प्रभवन्तो व्यदृश्यन्त राजन्नाघिरथेः शराः ॥ ७.१३७.८ ॥
Oh rey, desde el arco, el estandarte y los pertrechos del carro, desde el parasol, el timón y la parte delantera del yugo, se vieron salir las flechas del hijo del auriga.
7.137.9
खं पूरयन्महावेगात्खगमान्गृध्रवाससः ।
सुवर्ण्विकृतांश्चित्रान्मुमोचाधिरथिः शरान् ॥ ७.१३७.९ ॥
Llenando el cielo con gran velocidad, el hijo del auriga lanzó flechas brillantes, con plumas de buitre y adornadas de oro.
7.137.10
तमन्तकमिवायस्तमापतन्तं वृकोदरम् ।
त्यक्त्वा प्राणानतिक्रम्य विव्याध निशितैः शरैः । ॥ ७.१३७.१० ॥
Karṇa, abandonando su vida, atravesó con agudas flechas a Vṛkodara, que se lanzaba sobre él como la Muerte desenfrenada.
7.137.11
तस्य वेगमसह्यं स दृष्ट्वा कर्णस्य पाण्डवः ।
महतश्च शरौघांस्तान्न्यवारयत् वीर्यवान् ॥ ७.१३७.११ ॥
Viendo la insoportable fuerza de Karṇa, el poderoso Pāṇḍava contuvo aquellos grandes torrentes de sus flechas.
7.137.12
ततो विधम्याधिरथेः शरजालानि पाण्डवः ।
विव्याध कर्ण विंशत्या पुनरन्यैः शिलाशितैः ॥ ७.१३७.१२ ॥
Entonces, dispersando las redes de flechas del hijo del auriga, el Pāṇḍava volvió a atravesar a Karṇa con veinte y con otras afiladas en piedra.
7.137.13
यथैव हि स कर्णेन पार्थः प्रच्छादितः शरैः ।
तथैव स रणे कर्ण छादयामास पाण्डवः ॥ ७.१३७.१३ ॥
Tal como Pārtha fue cubierto por Karṇa con flechas, así también, oh Karṇa, aquel Pāṇḍava te cubrió en la batalla.
7.137.14
दृष्ट्वा तु भीमसेनस्य विक्रमं युधि भारत ।
अभ्यनन्दंस्त्वदीयाश्च संप्रहृष्टाश्च चारणाः ॥ ७.१३७.१४ ॥
Oh Bhārata, al ver el valor de Bhīmasena en la batalla, tus propios hombres lo aclamaron, y también los muy complacidos Cāraṇas.
7.137.15
भूरश्रवाः कृपो द्रौणिर्मद्रराजो जयद्रथः ।
उत्तमौजा युधामन्युः सायकिः केशवार्जुनौ ॥ ७.१३७.१५ ॥
Bhūriśravas, Kṛpa, el hijo de Droṇa, el rey de los Madras Jayadratha, Uttamaujas, Yudhāmanyu, Sātyaki, Keśava y Arjuna.
7.137.16
कुरुपाण्डवपक्षस्था दश राजन्महारथाः ।
साधुसाध्विति वेगेन सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१३७.१६ ॥
Oh rey, los diez grandes guerreros de carro situados en el bando de los Kuru y de los Pāṇḍava, gritando «¡bien hecho, bien hecho!», rugieron con fuerza como leones.
7.137.17
तस्मिन्समुत्थिते शब्दे तुमुले रोमहर्षणे ।
अभ्यभाषत पुत्रस्ते र्आजन्दुर्योधनस्त्वरन् ॥ ७.१३७.१७ ॥
Cuando se levantó aquel estruendo tumultuoso que erizaba el cabello, tu hijo Duryodhana le habló apresuradamente.
7.137.18
राज्ञः सराजपुत्रांश्च सोदर्याश्च विशेषतः ।
कर्ण गच्छत भद्रं वः परीप्सन्तो वृकोदरात् ॥ ७.१३७.१८ ॥
Oh Karṇa, ve, deseando proteger a los reyes, junto con los príncipes y especialmente a los hermanos, de Vṛkodara; que la fortuna te acompañe.
7.137.19
पुरा निघ्नन्त्इ राधेयं भीमचापच्युताः शराः ।
ते यतध्वं महेष्वासाः सूतपुत्रस्य रक्षणे ॥ ७.१३७.१९ ॥
Antes, las flechas disparadas desde el arco de Bhīma mientras abatía a Rādheya — ¡oh grandes arqueros, esforzaos en la protección del hijo del auriga!
7.137.20
दुर्योधनसमादिष्टाः सोदर्याः सप्त भारत ।
भीमसेनमभिद्रुत्य संरब्घाः पर्यवारयन् ॥ ७.१३७.२० ॥
Por orden de Duryodhana, los siete hermanos, ¡oh Bhārata!, se lanzaron furiosos contra Bhīmasena y lo rodearon.
7.137.21
ते समासाद्य कौन्तेयमावृण्वञ्शरवृष्टिभिः ।
पर्वतं वारिधाराभिः प्रावृषीव बलाहकाः ॥ ७.१३७.२१ ॥
Acercándose al hijo de Kuntī, lo cubrieron con una lluvia de flechas, como las nubes de la estación lluviosa cubren una montaña con torrentes de agua.
7.137.22
तेऽपीडयन्भीमसेनं कृध्दाः सप्त महारथाः ।
प्रजासंहरणे राजन्सोमं सप्तग्रहा इव ॥ ७.१३७.२२ ॥
Los siete grandes aurigas, enfurecidos, afligieron a Bhīmasena, oh rey, como los siete planetas afligen a la luna en el tiempo de la destrucción de los seres.
7.137.23
ततो वेगेन कौन्तेयः पीडयित्वा शरासनम् ।
मुष्टिना पाण्डवो राजन्दृढेन सुपरिष्कृतम् ॥ ७.१३७.२३ ॥
Entonces, oh rey, el hijo de Kuntī, el Pāṇḍava, presionó con rapidez su arco y asió con su firme puño aquel arco bien acabado.
7.137.24
अमानुषं कर्म कृत्वा सप्त सन्धाय सायकान् ।
तेभ्यो व्यसृजदायस्तः सूर्यरश्मिनिभान्प्रभुः ॥ ७.१३७.२४ ॥
Realizando una hazaña sobrehumana, el poderoso colocó siete flechas en su arco y, con gran esfuerzo, las soltó contra ellos: flechas semejantes a los rayos del sol.
7.137.25
निरस्यन्निव देहेभ्यस्तनयानामसूंस्तव ।
भीमसेनो महाराज पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३७.२५ ॥
Gran rey, como si arrancara los alientos vitales de los cuerpos de tus hijos, Bhīmasena, recordando la antigua enemistad.
7.137.26
ते क्षिप्ता भीमसेनेन शरा भारत भारतान् ।
विदार्य खं समुत्पेतुः स्वर्णपुङ्खाः शिलाशिताः ॥ ७.१३७.२६ ॥
Aquellas flechas disparadas por Bhīmasena, oh Bhārata, atravesando a los Bharatas, se elevaron al cielo, con plumas doradas y afiladas en piedra.
7.137.27
तेषां विदार्य देहांस्ते शरा हेमविभूषिताः ।
भित्त्वाभित्त्वा क्षितिं जग्मुस्तेपामेवासुभिः सह ।
व्यराजन्त महाराज सुपर्णा इव खेचराः ॥ ७.१३७.२७ ॥
Atravesando sus cuerpos, aquellas flechas adornadas de oro, perforando la tierra una y otra vez, descendieron junto con sus alientos vitales, y resplandecieron, gran rey, como garudas que vuelan por el cielo.
7.137.28
शोणितादिग्धवाजाग्राः सप्त हेमपरिष्कृताः ।
पुत्राणां तव राजेन्द्र पीत्वा शोणितमुद्गताः ॥ ७.१३७.२८ ॥
Oh señor de reyes, habiendo bebido la sangre de tus hijos, siete flechas se elevaron, con las puntas de sus plumas manchadas de sangre y adornadas de oro.
7.137.29
ते शरैर्भिन्नमर्माणो रथेभ्यः प्रापतन्क्षितौ ।
गिरिसानुरुहा भग्न्रा द्विपेनेव महाद्रुमाः ॥ ७.१३७.२९ ॥
Con sus partes vitales traspasadas por las flechas, cayeron de sus carros al suelo, como grandes árboles que crecen en las laderas de las montañas, quebrados por un elefante.
7.137.30
शत्रुंजयः शत्रुसहश्चित्रश्चित्रायुधो दृढः ।
चित्रसेनो विकर्णश्च सप्तैते विनिपातिताः ॥ ७.१३७.३० ॥
Śatruñjaya, Śatrusaha, Citra, Citrāyudha, Dṛḍha, Citrasena y Vikarṇa: estos siete fueron derribados.
7.137.31
पुत्राणां तव सर्वेषां निहतानां वृकोदरः ।
शोचत्यतिभृशं दुःखाद्विकर्ण पाण्डवः प्रियम् ॥ ७.१३७.३१ ॥
Al ver muertos a todos tus hijos, Vṛkodara (Bhīma), el Pāṇḍava, llora con gran dolor por su querido Vikarṇa.
7.137.32
प्रतिज्ञेयं मया वृत्ता निहन्तच्यास्तु संयुगे ।
विकर्ण तेनासि हतः प्रतिज्ञा रक्षिता मया ॥ ७.१३७.३२ ॥
"En la batalla deben ser todos muertos": ese fue mi voto. Vikarṇa, por eso fuiste muerto; he cumplido mi voto.
7.137.33
त्वमागाः समरं वीर क्षात्रं धर्ममनुस्मरन् ।
ततो विनिहतः सङ्ख्ये युध्दधर्मो हि निष्ठुरः ॥ ७.१३७.३३ ॥
Oh héroe, recordando el deber del guerrero, viniste a la batalla; luego fuiste abatido en el combate. En verdad, la ley de la guerra es cruel.
7.137.34
विशेषतो हि नृपतेस्तथाऽस्माकं हिते रतः ।
न्यायतोन्यायतो वाऽपि हतः शेते महाद्युतिः ॥ ७.१३७.३४ ॥
Especialmente aquel de gran brillo, dedicado al bienestar del rey y al nuestro, yace muerto, con razón o sin ella.
7.137.35
अगाधवुध्दिर्गाङ्गेयः क्षितौ सुरगुरोः समः ।
त्याजितः समरे प्राणांस्तस्माद्युद्धं हि निष्ठुरम् ॥ ७.१३७.३५ ॥
Gāṅgeya (Bhīṣma), de sabiduría insondable, igual en la tierra al maestro de los dioses, entregó su vida en la batalla; por eso la guerra es en verdad cruel.
7.137.36
तान्निहत्य महावाहू राघेयस्यैव पश्यतः ।
सिंहनादखं घोअमसृजत्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१३७.३६ ॥
Tras haberlos matado, el de poderosos brazos, hijo de Pāṇḍu, mientras el hijo de Rādhā (Karṇa) miraba, llenó el cielo con un terrible rugido de león.
7.137.37
स खस्तस्य शूरस्य धर्मराजस्य भारत ।
आचर्व्याविव तद्युध्दं विजयं चात्मनो महत् ॥ ७.१३७.३७ ॥
Oh Bhārata, aquel sonido del héroe, el rey de la justicia, parecía anunciar aquella batalla y su gran victoria.
7.137.38
तं श्रुत्वा तु महानादं भीमसेनस्य धन्विनः ।
बभूव परमा प्रीतिर्धर्मराजस्य धीमतः ॥ ७.१३७.३८ ॥
Al oír aquel gran rugido de Bhīmasena, el arquero, el sabio rey de la justicia sintió suprema alegría.
7.137.39
ततो हृष्टमना राजन्वादित्राणां महाखनैः ।
सिंहनादरव्ं भ्रातुः प्रतिजग्राह पाण्डवः ॥ ७.१३७.३९ ॥
Entonces, oh rey, el Pāṇḍava, con ánimo alegre, recibió el rugido de león de su hermano junto con los grandes sonidos de los instrumentos musicales.
7.137.40
हर्षेण महता युक्तः कृतसंज्ञे ऋकोदरे ।
अभ्ययात्समरे द्रोणं सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ७.१३७.४० ॥
Lleno de gran alegría, habiendo hecho señal a Vṛkodara, el mejor de todos los portadores de armas avanzó en la batalla hacia Droṇa.
7.137.41
एकत्रिंशन्महाराज पुत्रांस्तव निपातितान् ।
हतान्दुर्योधनो दृष्ट्वा क्षत्तुः सस्मार तद्वचः ॥ ७.१३७.४१ ॥
Oh gran rey, al ver a sus treinta y un hijos derribados y muertos, Duryodhana recordó las palabras de Kṣattṛ (Vidura).
7.137.42
तदिदं समनुप्राप्तं क्षत्तुर्नैः श्रेयसं वचः ।
इति स्ंचिन्त्य ते पुत्रो नोत्तरं प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३७.४२ ॥
Pensando que las palabras de bien supremo de Kṣattṛ se habían cumplido, tu hijo no dio respuesta alguna.
7.137.43
यद्दयूतकाले दुर्बुध्दिरब्रवीत्तनयस्तव ।
सभामानाय्य पाञ्चालीं कर्णेन सहितोऽल्पधीः ॥ ७.१३७.४३ ॥
Cuando se jugaba el juego de dados, tu hijo de mente perversa, junto con Karṇa, trajo a Pāñcālī a la asamblea y habló con escaso juicio.
7.137.44
यच्च कर्णोऽब्रवीत्कृष्णां सभायां परुषं वचः ।
प्रमुखे पाण्डुपुत्राणां तव चैव विशांपते ।
शृण्वतस्तव राजेन्द्र कौरवाणां च सर्वशः ॥ ७.१३७.४४ ॥
Y en la asamblea, ante los hijos de Pāṇḍu, mientras tú y todos los Kauravas escuchaban, Karṇa dirigió palabras duras a Kṛṣṇā, oh señor de los hombres, oh rey de reyes.
7.137.45
विनष्टाः पाण्डवाः कृष्णे शाश्वतं नरकं गताः ।
पतिमन्यं वृणीष्वेति तस्येदं फलमागतम् ॥ ७.१३७.४५ ॥
Oh Kṛṣṇā, los Pāṇḍavas están perdidos y han ido al infierno eterno; ha llegado el fruto de aquello: «elige otro esposo».
7.137.46
यच्च पण्डतिलादीनि परुषाणि तवात्मजैः ।
श्रावितास्ते महात्मानः पाण्डवाः कोपयिष्णुभिः ॥ ७.१३७.४६ ॥
Y tus hijos, deseosos de provocar la ira, hicieron oír a aquellos magnánimos Pāṇḍavas palabras duras, a la manera de los sabios.
7.137.47
तं भीमसेनः क्रोधाग्रिं त्रयोदश समाः स्थितम् ।
उद्गिरंस्तव पुत्राणामन्तं गच्छति पाण्डवः ॥ ७.१३७.४७ ॥
Bhīmasena, el Pāṇḍava, escupiendo aquel fuego de ira que había permanecido trece años, avanza hacia el fin de tus hijos.
7.137.48
विलपंश्च बहु क्षत्ता शमं नालभत त्वयि ।
सपुत्रो भरतश्रेष्ठ तस्य भुङ्ख फलोदयम् ॥ ७.१३७.४८ ॥
Aunque Vidura se lamentó mucho, no encontró paz en ti. Oh mejor de los Bharatas, junto con tus hijos, disfruta ahora del fruto que madura.
7.137.49
त्वया वृध्देन धीरेण कार्यतत्त्वार्थदर्शिना ।
न कृतं सुहृदां वाक्यं दैवमत्र परायणम् ॥ ७.१३७.४९ ॥
Tú, anciano y firme, que veías el sentido verdadero de lo que debía hacerse, no escuchaste las palabras de tus bienquerientes; aquí el destino es el refugio supremo.
7.137.50
तन्मा शुचो नरव्याध्र तवैवापनयो महान् ।
विनाशहेतुः पुत्राणां भवानेव मतो मम ॥ ७.१३७.५० ॥
Por tanto, tigre entre los hombres, no te aflijas; este gran error es tuyo. Considero que tú mismo fuiste la causa de la destrucción de tus hijos.
7.137.51
हतो विकर्णो राजेन्द्र चित्र्सेनश्च वीर्यवान् ।
प्रवराश्चात्मजानां ते सुताश्चान्ये महारथाः ॥ ७.१३७.५१ ॥
Vikarṇa ha sido muerto, oh señor de reyes, y el poderoso Citrasena; los más destacados de tus hijos han caído, y otros hijos que eran grandes guerreros de carro.
7.137.52
यानन्यान्दद्दशे भीमश्चक्षुर्विषयमागतान् ।
पुत्रांस्तव महाराज त्वरया ताञ्जधान ह ॥ ७.१३७.५२ ॥
A aquellos otros que Bhīma vio llegar al alcance de su vista, oh gran rey, a tus hijos, los abatió con prontitud.
7.137.53
त्वत्कृते ह्यहमद्राक्षं दह्यमानां वरुथिनीम् ।
सहस्रशः शरैर्मुक्तैः पाण्डवेन वृषेण च ॥ ७.१३७.५३ ॥
Por tu causa vi el ejército ardiendo bajo miles de flechas disparadas por el Pāṇḍava y por el toro entre los guerreros.