Mahābhārata · Adhyāya 7.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.137.1
भीमसेनस्य राधेयः श्रुत्वा ज्यातलनिः स्वनम् ।
नामृष्यत यथा मत्तो गजः प्रतिगजस्वनम् ॥ ७.१३७.१ ॥
Ao ouvir o estalo da corda do arco de Bhīmasena, o filho de Rādhā (Karṇa) não pôde suportá-lo, como um elefante enfurecido não suporta o barrido de outro elefante.
7.137.2
सोपक्रम्य मुहूर्तै तु भीमसेनस्य गोचरात् ।
पुत्रांस्तव ददर्शाथ भीमसेनेन पातितान् ॥ ७.१३७.२ ॥
Após um momento, dentro do alcance da visão de Bhīmasena, viu teus filhos abatidos por Bhīmasena.
7.137.3
तानवेक्ष्य नरश्रेष्ठ विमना दुःखितस्तदा ।
निः श्वसन्दीर्घमुष्णं च कर्णः पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१३७.३ ॥
Ó melhor dos homens, ao vê-los, Karṇa, abatido em espírito e aflito, suspirando longa e ardentemente, avançou em direção ao filho de Pāṇḍu.
7.137.4
स ताम्रनयनः क्रोधाच्छ्वसन्निव महोरगः ।
बभौ कर्णः शरानस्यन्रशमीनिव दिवाकरः ॥ ७.१३७.४ ॥
Karṇa, de olhos vermelhos de ira, bufando como uma grande serpente, brilhou disparando flechas como o sol espalha seus raios.
7.137.5
किरणैरिव सूर्यस्य महीध्रो भरतर्षभ ।
कर्णचापच्युतैर्वाणैः प्राच्छाद्यत वृकोदरः ॥ ७.१३७.५ ॥
Ó touro dos bharatas, assim como uma montanha é coberta pelos raios do sol, Vṛkodara (Bhīma) foi coberto pelas flechas disparadas do arco de Karṇa.
7.137.6
ते कर्णचापप्रभवाः शरा बर्हिणवाससः ।
विविशुः सर्वतः पार्थ वासायेवाण्डजाद्रुमम् ॥ ७.१३७.६ ॥
Ó filho de Pṛthā, aquelas flechas nascidas do arco de Karṇa, emplumadas como pavões, penetraram por todos os lados, como as aves entram numa árvore para pousar.
7.137.7
कर्णचापच्युता बाणाः संपतन्तस्ततस्ततः ।
रुक्मपुङ्खा व्यराजन्त हंसाः श्रेणीकृता इव ॥ ७.१३७.७ ॥
As flechas disparadas do arco de Karṇa, voando para cá e para lá com hastes douradas, brilharam como cisnes dispostos em fileiras.
7.137.8
चापध्वजोपस्करेभ्यश्छत्रादीषामुखाद्युगात् ।
प्रभवन्तो व्यदृश्यन्त राजन्नाघिरथेः शराः ॥ ७.१३७.८ ॥
Ó rei, do arco, do estandarte e dos apetrechos do carro, do guarda-sol, da haste e da frente do jugo, viam-se saindo as flechas do filho do auriga.
7.137.9
खं पूरयन्महावेगात्खगमान्गृध्रवाससः ।
सुवर्ण्विकृतांश्चित्रान्मुमोचाधिरथिः शरान् ॥ ७.१३७.९ ॥
Enchendo o céu com grande velocidade, o filho do auriga lançou flechas brilhantes, com plumas de abutre e adornadas de ouro.
7.137.10
तमन्तकमिवायस्तमापतन्तं वृकोदरम् ।
त्यक्त्वा प्राणानतिक्रम्य विव्याध निशितैः शरैः । ॥ ७.१३७.१० ॥
Karṇa, desprezando a própria vida, traspassou com flechas afiadas Vṛkodara, que avançava sobre ele como a Morte desenfreada.
7.137.11
तस्य वेगमसह्यं स दृष्ट्वा कर्णस्य पाण्डवः ।
महतश्च शरौघांस्तान्न्यवारयत् वीर्यवान् ॥ ७.१३७.११ ॥
Vendo a força insuportável de Karṇa, o poderoso Pāṇḍava deteve aquelas grandes torrentes de suas flechas.
7.137.12
ततो विधम्याधिरथेः शरजालानि पाण्डवः ।
विव्याध कर्ण विंशत्या पुनरन्यैः शिलाशितैः ॥ ७.१३७.१२ ॥
Então, dispersando as redes de flechas do filho do auriga, o Pāṇḍava perfurou Karṇa novamente com vinte e com outras afiadas na pedra.
7.137.13
यथैव हि स कर्णेन पार्थः प्रच्छादितः शरैः ।
तथैव स रणे कर्ण छादयामास पाण्डवः ॥ ७.१३७.१३ ॥
Assim como Pārtha fora coberto de flechas por Karṇa, assim também, ó Karṇa, aquele Pāṇḍava te cobriu na batalha.
7.137.14
दृष्ट्वा तु भीमसेनस्य विक्रमं युधि भारत ।
अभ्यनन्दंस्त्वदीयाश्च संप्रहृष्टाश्च चारणाः ॥ ७.१३७.१४ ॥
Ó Bhārata, ao ver a bravura de Bhīmasena na batalha, os teus próprios homens aplaudiram, e também os Cāraṇas, muito satisfeitos.
7.137.15
भूरश्रवाः कृपो द्रौणिर्मद्रराजो जयद्रथः ।
उत्तमौजा युधामन्युः सायकिः केशवार्जुनौ ॥ ७.१३७.१५ ॥
Bhūriśravas, Kṛpa, o filho de Droṇa, o rei dos Madra Jayadratha, Uttamaujas, Yudhāmanyu, Sātyaki, Keśava e Arjuna.
7.137.16
कुरुपाण्डवपक्षस्था दश राजन्महारथाः ।
साधुसाध्विति वेगेन सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१३७.१६ ॥
Ó rei, os dez grandes guerreiros de carro dos lados dos Kuru e dos Pāṇḍava, gritando «bem feito, bem feito», rugiram com força um rugido de leão.
7.137.17
तस्मिन्समुत्थिते शब्दे तुमुले रोमहर्षणे ।
अभ्यभाषत पुत्रस्ते र्आजन्दुर्योधनस्त्वरन् ॥ ७.१३७.१७ ॥
Quando aquele som tumultuoso e arrepiante se levantou, teu filho Duryodhana dirigiu-se a ele apressadamente.
7.137.18
राज्ञः सराजपुत्रांश्च सोदर्याश्च विशेषतः ।
कर्ण गच्छत भद्रं वः परीप्सन्तो वृकोदरात् ॥ ७.१३७.१८ ॥
Ó Karṇa, vai, desejando proteger os reis, juntamente com os príncipes e sobretudo os irmãos, de Vṛkodara; que a fortuna esteja contigo.
7.137.19
पुरा निघ्नन्त्इ राधेयं भीमचापच्युताः शराः ।
ते यतध्वं महेष्वासाः सूतपुत्रस्य रक्षणे ॥ ७.१३७.१९ ॥
Outrora, as flechas disparadas do arco de Bhīma ao abater Rādheya — ó grandes arqueiros, empenhai-vos na proteção do filho do cocheiro.
7.137.20
दुर्योधनसमादिष्टाः सोदर्याः सप्त भारत ।
भीमसेनमभिद्रुत्य संरब्घाः पर्यवारयन् ॥ ७.१३७.२० ॥
Por ordem de Duryodhana, os sete irmãos, ó Bhārata, lançaram-se furiosos sobre Bhīmasena e cercaram-no.
7.137.21
ते समासाद्य कौन्तेयमावृण्वञ्शरवृष्टिभिः ।
पर्वतं वारिधाराभिः प्रावृषीव बलाहकाः ॥ ७.१३७.२१ ॥
Aproximando-se do filho de Kuntī, cobriram-no com uma chuva de flechas, como as nuvens da estação chuvosa cobrem uma montanha com torrentes de água.
7.137.22
तेऽपीडयन्भीमसेनं कृध्दाः सप्त महारथाः ।
प्रजासंहरणे राजन्सोमं सप्तग्रहा इव ॥ ७.१३७.२२ ॥
Os sete grandes guerreiros, irados, afligiram Bhīmasena, ó rei, como os sete planetas afligem a lua no tempo da destruição dos seres.
7.137.23
ततो वेगेन कौन्तेयः पीडयित्वा शरासनम् ।
मुष्टिना पाण्डवो राजन्दृढेन सुपरिष्कृतम् ॥ ७.१३७.२३ ॥
Então, ó rei, o filho de Kuntī, o Pāṇḍava, apertou rapidamente o arco e agarrou com o punho firme aquele arco bem acabado.
7.137.24
अमानुषं कर्म कृत्वा सप्त सन्धाय सायकान् ।
तेभ्यो व्यसृजदायस्तः सूर्यरश्मिनिभान्प्रभुः ॥ ७.१३७.२४ ॥
Realizando um feito sobre-humano, o poderoso encaixou sete flechas no arco e, com grande esforço, lançou-as contra eles — flechas semelhantes aos raios do sol.
7.137.25
निरस्यन्निव देहेभ्यस्तनयानामसूंस्तव ।
भीमसेनो महाराज पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३७.२५ ॥
Grande rei, como se expulsasse os alentos vitais dos corpos de teus filhos, Bhīmasena, relembrando a antiga inimizade.
7.137.26
ते क्षिप्ता भीमसेनेन शरा भारत भारतान् ।
विदार्य खं समुत्पेतुः स्वर्णपुङ्खाः शिलाशिताः ॥ ७.१३७.२६ ॥
Aquelas flechas disparadas por Bhīmasena, ó Bhārata, atravessando os Bharatas, subiram ao céu, de penas douradas e afiadas na pedra.
7.137.27
तेषां विदार्य देहांस्ते शरा हेमविभूषिताः ।
भित्त्वाभित्त्वा क्षितिं जग्मुस्तेपामेवासुभिः सह ।
व्यराजन्त महाराज सुपर्णा इव खेचराः ॥ ७.१३७.२७ ॥
Perfurando-lhes os corpos, aquelas flechas adornadas de ouro, furando a terra repetidamente, desceram junto com seus alentos vitais, e brilharam, grande rei, como garudas que vagueiam pelo céu.
7.137.28
शोणितादिग्धवाजाग्राः सप्त हेमपरिष्कृताः ।
पुत्राणां तव राजेन्द्र पीत्वा शोणितमुद्गताः ॥ ७.१३७.२८ ॥
Ó senhor dos reis, tendo bebido o sangue de teus filhos, sete flechas ergueram-se, com as pontas empenadas manchadas de sangue e adornadas de ouro.
7.137.29
ते शरैर्भिन्नमर्माणो रथेभ्यः प्रापतन्क्षितौ ।
गिरिसानुरुहा भग्न्रा द्विपेनेव महाद्रुमाः ॥ ७.१३७.२९ ॥
Com suas partes vitais traspassadas por flechas, caíram dos carros ao chão, como grandes árvores que crescem nas encostas das montanhas, quebradas por um elefante.
7.137.30
शत्रुंजयः शत्रुसहश्चित्रश्चित्रायुधो दृढः ।
चित्रसेनो विकर्णश्च सप्तैते विनिपातिताः ॥ ७.१३७.३० ॥
Śatruñjaya, Śatrusaha, Citra, Citrāyudha, Dṛḍha, Citrasena e Vikarṇa — estes sete foram abatidos.
7.137.31
पुत्राणां तव सर्वेषां निहतानां वृकोदरः ।
शोचत्यतिभृशं दुःखाद्विकर्ण पाण्डवः प्रियम् ॥ ७.१३७.३१ ॥
Vendo todos os teus filhos mortos, Vṛkodara (Bhīma), o Pāṇḍava, lamenta com profunda dor o seu querido Vikarṇa.
7.137.32
प्रतिज्ञेयं मया वृत्ता निहन्तच्यास्तु संयुगे ।
विकर्ण तेनासि हतः प्रतिज्ञा रक्षिता मया ॥ ७.१३७.३२ ॥
"Na batalha devem todos ser mortos": esse foi o meu voto. Vikarṇa, por isso foste morto; cumpri o meu voto.
7.137.33
त्वमागाः समरं वीर क्षात्रं धर्ममनुस्मरन् ।
ततो विनिहतः सङ्ख्ये युध्दधर्मो हि निष्ठुरः ॥ ७.१३७.३३ ॥
Ó herói, lembrando o dever do guerreiro, vieste à batalha; depois foste abatido no combate. Na verdade, a lei da guerra é cruel.
7.137.34
विशेषतो हि नृपतेस्तथाऽस्माकं हिते रतः ।
न्यायतोन्यायतो वाऽपि हतः शेते महाद्युतिः ॥ ७.१३७.३४ ॥
Especialmente aquele dedicado ao bem do rei e ao nosso, esse de grande brilho, jaz morto, com razão ou sem ela.
7.137.35
अगाधवुध्दिर्गाङ्गेयः क्षितौ सुरगुरोः समः ।
त्याजितः समरे प्राणांस्तस्माद्युद्धं हि निष्ठुरम् ॥ ७.१३७.३५ ॥
Gāṅgeya (Bhīṣma), de sabedoria insondável, igual na terra ao mestre dos deuses, entregou a vida na batalha; por isso a guerra é de facto cruel.
7.137.36
तान्निहत्य महावाहू राघेयस्यैव पश्यतः ।
सिंहनादखं घोअमसृजत्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१३७.३६ ॥
Tendo-os matado, o de braços poderosos, filho de Pāṇḍu, enquanto o filho de Rādhā (Karṇa) olhava, encheu o céu com um terrível rugido de leão.
7.137.37
स खस्तस्य शूरस्य धर्मराजस्य भारत ।
आचर्व्याविव तद्युध्दं विजयं चात्मनो महत् ॥ ७.१३७.३७ ॥
Ó Bhārata, aquele som do herói, o rei do dharma, parecia anunciar aquela batalha e a sua grande vitória.
7.137.38
तं श्रुत्वा तु महानादं भीमसेनस्य धन्विनः ।
बभूव परमा प्रीतिर्धर्मराजस्य धीमतः ॥ ७.१३७.३८ ॥
Ao ouvir aquele grande rugido de Bhīmasena, o arqueiro, o sábio rei do dharma sentiu suprema alegria.
7.137.39
ततो हृष्टमना राजन्वादित्राणां महाखनैः ।
सिंहनादरव्ं भ्रातुः प्रतिजग्राह पाण्डवः ॥ ७.१३७.३९ ॥
Então, ó rei, o Pāṇḍava, de mente alegre, recebeu o rugido de leão de seu irmão junto com os grandes sons dos instrumentos musicais.
7.137.40
हर्षेण महता युक्तः कृतसंज्ञे ऋकोदरे ।
अभ्ययात्समरे द्रोणं सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ७.१३७.४० ॥
Cheio de grande alegria, tendo feito sinal a Vṛkodara, o melhor de todos os portadores de armas avançou na batalha em direção a Droṇa.
7.137.41
एकत्रिंशन्महाराज पुत्रांस्तव निपातितान् ।
हतान्दुर्योधनो दृष्ट्वा क्षत्तुः सस्मार तद्वचः ॥ ७.१३७.४१ ॥
Ó grande rei, ao ver seus trinta e um filhos abatidos e mortos, Duryodhana lembrou-se das palavras de Kṣattṛ (Vidura).
7.137.42
तदिदं समनुप्राप्तं क्षत्तुर्नैः श्रेयसं वचः ।
इति स्ंचिन्त्य ते पुत्रो नोत्तरं प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३७.४२ ॥
Pensando que as palavras de Kṣattṛ, conducentes ao bem supremo, se haviam cumprido, teu filho não deu resposta alguma.
7.137.43
यद्दयूतकाले दुर्बुध्दिरब्रवीत्तनयस्तव ।
सभामानाय्य पाञ्चालीं कर्णेन सहितोऽल्पधीः ॥ ७.१३७.४३ ॥
Quando ocorria o jogo de dados, teu filho de mente perversa, junto com Karṇa, trouxe Pāñcālī à assembleia e falou, com pouca sabedoria.
7.137.44
यच्च कर्णोऽब्रवीत्कृष्णां सभायां परुषं वचः ।
प्रमुखे पाण्डुपुत्राणां तव चैव विशांपते ।
शृण्वतस्तव राजेन्द्र कौरवाणां च सर्वशः ॥ ७.१३७.४४ ॥
E na assembleia, diante dos filhos de Pāṇḍu, enquanto tu e todos os Kauravas ouviam, Karṇa dirigiu palavras duras a Kṛṣṇā, ó senhor dos homens, ó rei dos reis.
7.137.45
विनष्टाः पाण्डवाः कृष्णे शाश्वतं नरकं गताः ।
पतिमन्यं वृणीष्वेति तस्येदं फलमागतम् ॥ ७.१३७.४५ ॥
Ó Kṛṣṇā, os Pāṇḍavas estão perdidos e foram para o inferno eterno; chegou o fruto daquilo: «escolhe outro marido».
7.137.46
यच्च पण्डतिलादीनि परुषाणि तवात्मजैः ।
श्रावितास्ते महात्मानः पाण्डवाः कोपयिष्णुभिः ॥ ७.१३७.४६ ॥
E teus filhos, desejosos de provocar a ira, fizeram aqueles magnânimos Pāṇḍavas ouvirem palavras duras, à maneira dos sábios.
7.137.47
तं भीमसेनः क्रोधाग्रिं त्रयोदश समाः स्थितम् ।
उद्गिरंस्तव पुत्राणामन्तं गच्छति पाण्डवः ॥ ७.१३७.४७ ॥
Bhīmasena, o Pāṇḍava, cuspindo aquele fogo de ira que permaneceu treze anos, avança para o fim de teus filhos.
7.137.48
विलपंश्च बहु क्षत्ता शमं नालभत त्वयि ।
सपुत्रो भरतश्रेष्ठ तस्य भुङ्ख फलोदयम् ॥ ७.१३७.४८ ॥
Embora Vidura muito se lamentasse, não encontrou paz em ti. Ó melhor dos Bharatas, junto com teus filhos, desfruta agora do fruto que surge.
7.137.49
त्वया वृध्देन धीरेण कार्यतत्त्वार्थदर्शिना ।
न कृतं सुहृदां वाक्यं दैवमत्र परायणम् ॥ ७.१३७.४९ ॥
Tu, velho e firme, que víeras o sentido verdadeiro do que devia ser feito, não seguiste as palavras dos teus bem-intencionados; aqui o destino é o refúgio supremo.
7.137.50
तन्मा शुचो नरव्याध्र तवैवापनयो महान् ।
विनाशहेतुः पुत्राणां भवानेव मतो मम ॥ ७.१३७.५० ॥
Portanto, tigre entre os homens, não te aflijas; este grande erro é teu. Na minha opinião, tu mesmo foste a causa da destruição dos teus filhos.
7.137.51
हतो विकर्णो राजेन्द्र चित्र्सेनश्च वीर्यवान् ।
प्रवराश्चात्मजानां ते सुताश्चान्ये महारथाः ॥ ७.१३७.५१ ॥
Vikarṇa foi morto, ó senhor dos reis, e o poderoso Citrasena; os mais destacados dos teus filhos caíram, e outros filhos, grandes guerreiros de carro.
7.137.52
यानन्यान्दद्दशे भीमश्चक्षुर्विषयमागतान् ।
पुत्रांस्तव महाराज त्वरया ताञ्जधान ह ॥ ७.१३७.५२ ॥
Aqueles outros que Bhīma viu chegar ao alcance da sua vista, ó grande rei, teus filhos, abateu-os com rapidez.
7.137.53
त्वत्कृते ह्यहमद्राक्षं दह्यमानां वरुथिनीम् ।
सहस्रशः शरैर्मुक्तैः पाण्डवेन वृषेण च ॥ ७.१३७.५३ ॥
Por tua causa vi o exército arder, atingido por milhares de flechas disparadas pelo Pāṇḍava e pelo touro entre os guerreiros.