മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.137.1
भीमसेनस्य राधेयः श्रुत्वा ज्यातलनिः स्वनम् ।
नामृष्यत यथा मत्तो गजः प्रतिगजस्वनम् ॥ ७.१३७.१ ॥
ഭീമസേനന്റെ വില്ലിന്റെ ഞാണൊലി കേട്ട രാധേയൻ (കർണ്ണൻ) അത് സഹിക്കാനാവാതെ നിന്നു; മദിച്ച ആന എതിർ ആനയുടെ ചിന്നം വിളി സഹിക്കാത്തതുപോലെ.
7.137.2
सोपक्रम्य मुहूर्तै तु भीमसेनस्य गोचरात् ।
पुत्रांस्तव ददर्शाथ भीमसेनेन पातितान् ॥ ७.१३७.२ ॥
അല്പനേരത്തിനുശേഷം ഭീമസേനന്റെ ദൃഷ്ടിപരിധിയിൽ ഭീമസേനനാൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ട നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരെ അവൻ കണ്ടു.
7.137.3
तानवेक्ष्य नरश्रेष्ठ विमना दुःखितस्तदा ।
निः श्वसन्दीर्घमुष्णं च कर्णः पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१३७.३ ॥
നരശ്രേഷ്ഠാ, അവരെ കണ്ട് മനംകലങ്ങി ദുഃഖിതനായ കർണ്ണൻ ദീർഘവും ചൂടുള്ളതുമായ നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട് പാണ്ഡവന്റെ നേർക്കു ചെന്നു.
7.137.4
स ताम्रनयनः क्रोधाच्छ्वसन्निव महोरगः ।
बभौ कर्णः शरानस्यन्रशमीनिव दिवाकरः ॥ ७.१३७.४ ॥
കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള കർണ്ണൻ, ചീറുന്ന മഹാസർപ്പംപോലെ, സൂര്യൻ രശ്മികൾ വർഷിക്കുന്നതുപോലെ ശരങ്ങൾ തൊടുത്ത് ശോഭിച്ചു.
7.137.5
किरणैरिव सूर्यस्य महीध्रो भरतर्षभ ।
कर्णचापच्युतैर्वाणैः प्राच्छाद्यत वृकोदरः ॥ ७.१३७.५ ॥
ഭരതർഷഭാ, സൂര്യരശ്മികളാൽ പർവതം മൂടപ്പെടുന്നതുപോലെ, കർണ്ണന്റെ വില്ലിൽനിന്ന് വിട്ട ശരങ്ങളാൽ വൃകോദരൻ (ഭീമൻ) മൂടപ്പെട്ടു.
7.137.6
ते कर्णचापप्रभवाः शरा बर्हिणवाससः ।
विविशुः सर्वतः पार्थ वासायेवाण्डजाद्रुमम् ॥ ७.१३७.६ ॥
പാർത്ഥാ, കർണ്ണന്റെ വില്ലിൽനിന്നുയർന്ന ആ മയിൽപ്പീലി ചിറകുള്ള ശരങ്ങൾ, പക്ഷികൾ വാസത്തിനായി മരത്തിൽ കയറുന്നതുപോലെ എല്ലാ വശത്തുനിന്നും തുളച്ചുകയറി.
7.137.7
कर्णचापच्युता बाणाः संपतन्तस्ततस्ततः ।
रुक्मपुङ्खा व्यराजन्त हंसाः श्रेणीकृता इव ॥ ७.१३७.७ ॥
കർണ്ണന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് വിട്ട അമ്പുകൾ ഇവിടെയും അവിടെയും പറന്ന്, സ്വർണ്ണച്ചിറകുകളോടെ, നിരനിരയായി നിൽക്കുന്ന അരയന്നങ്ങളെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
7.137.8
चापध्वजोपस्करेभ्यश्छत्रादीषामुखाद्युगात् ।
प्रभवन्तो व्यदृश्यन्त राजन्नाघिरथेः शराः ॥ ७.१३७.८ ॥
രാജാവേ, വില്ലിൽ നിന്നും കൊടിയിൽ നിന്നും രഥോപകരണങ്ങളിൽ നിന്നും, കുടയിൽ നിന്നും ഈഷയുടെയും നുകത്തിന്റെയും മുൻഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും സൂതപുത്രനായ കർണ്ണന്റെ അമ്പുകൾ പുറപ്പെടുന്നതായി കാണപ്പെട്ടു.
7.137.9
खं पूरयन्महावेगात्खगमान्गृध्रवाससः ।
सुवर्ण्विकृतांश्चित्रान्मुमोचाधिरथिः शरान् ॥ ७.१३७.९ ॥
മഹാവേഗത്തിൽ ആകാശം നിറച്ചുകൊണ്ട്, കഴുകിന്റെ ചിറകുകളോടെ, സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ള, വിചിത്രമായ അമ്പുകൾ സൂതപുത്രനായ കർണ്ണൻ തൊടുത്തു.
7.137.10
तमन्तकमिवायस्तमापतन्तं वृकोदरम् ।
त्यक्त्वा प्राणानतिक्रम्य विव्याध निशितैः शरैः । ॥ ७.१३७.१० ॥
യമനെപ്പോലെ നിയന്ത്രണമില്ലാതെ പാഞ്ഞടുത്ത വൃകോദരനെ, ജീവൻ പോലും കാര്യമാക്കാതെ, മൂർച്ചയേറിയ അമ്പുകളാൽ കർണ്ണൻ തുളച്ചു.
7.137.11
तस्य वेगमसह्यं स दृष्ट्वा कर्णस्य पाण्डवः ।
महतश्च शरौघांस्तान्न्यवारयत् वीर्यवान् ॥ ७.१३७.११ ॥
കർണ്ണന്റെ ആ സഹിക്കാനാവാത്ത വേഗം കണ്ട്, വീര്യവാനായ പാണ്ഡവൻ അവന്റെ മഹത്തായ അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹം തടഞ്ഞു.
7.137.12
ततो विधम्याधिरथेः शरजालानि पाण्डवः ।
विव्याध कर्ण विंशत्या पुनरन्यैः शिलाशितैः ॥ ७.१३७.१२ ॥
അനന്തരം സൂതപുത്രന്റെ അമ്പുവലകൾ ചിതറിച്ച്, പാണ്ഡവൻ കർണ്ണനെ ഇരുപതും കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയ മറ്റു അമ്പുകളും കൊണ്ട് വീണ്ടും തുളച്ചു.
7.137.13
यथैव हि स कर्णेन पार्थः प्रच्छादितः शरैः ।
तथैव स रणे कर्ण छादयामास पाण्डवः ॥ ७.१३७.१३ ॥
കർണ്ണനാൽ അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ട പാർത്ഥനെപ്പോലെ, ഹേ കർണ്ണാ, ആ പാണ്ഡവൻ യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെയും മൂടി.
7.137.14
दृष्ट्वा तु भीमसेनस्य विक्रमं युधि भारत ।
अभ्यनन्दंस्त्वदीयाश्च संप्रहृष्टाश्च चारणाः ॥ ७.१३७.१४ ॥
ഹേ ഭരത, യുദ്ധത്തിൽ ഭീമസേനന്റെ വിക്രമം കണ്ട് നിന്റെ ആളുകളും, അതിസന്തുഷ്ടരായ ചാരണന്മാരും പ്രശംസിച്ചു.
7.137.15
भूरश्रवाः कृपो द्रौणिर्मद्रराजो जयद्रथः ।
उत्तमौजा युधामन्युः सायकिः केशवार्जुनौ ॥ ७.१३७.१५ ॥
ഭൂരിശ്രവസ്സ്, കൃപർ, ദ്രോണപുത്രൻ, മദ്രരാജാവ് ജയദ്രഥൻ, ഉത്തമൗജസ്, യുധാമന്യു, സാത്യകി, കേശവനും അർജ്ജുനനും.
7.137.16
कुरुपाण्डवपक्षस्था दश राजन्महारथाः ।
साधुसाध्विति वेगेन सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१३७.१६ ॥
ഹേ രാജാവേ, കൗരവ-പാണ്ഡവ പക്ഷങ്ങളിലെ പത്ത് മഹാരഥന്മാർ 'സാധു, സാധു' എന്ന് പറഞ്ഞ് വേഗത്തിൽ സിംഹനാദം മുഴക്കി.
7.137.17
तस्मिन्समुत्थिते शब्दे तुमुले रोमहर्षणे ।
अभ्यभाषत पुत्रस्ते र्आजन्दुर्योधनस्त्वरन् ॥ ७.१३७.१७ ॥
ആ കോലാഹലവും രോമാഞ്ചമുണർത്തുന്നതുമായ ശബ്ദം ഉയർന്നപ്പോൾ നിന്റെ പുത്രൻ ദുര്യോധനൻ വേഗത്തിൽ സംസാരിച്ചു.
7.137.18
राज्ञः सराजपुत्रांश्च सोदर्याश्च विशेषतः ।
कर्ण गच्छत भद्रं वः परीप्सन्तो वृकोदरात् ॥ ७.१३७.१८ ॥
ഹേ കർണ്ണാ, രാജാക്കന്മാരെയും രാജകുമാരന്മാരെയും, വിശേഷിച്ച് സഹോദരന്മാരെയും വൃകോദരനിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പോകൂ; നിനക്ക് മംഗളം.
7.137.19
पुरा निघ्नन्त्इ राधेयं भीमचापच्युताः शराः ।
ते यतध्वं महेष्वासाः सूतपुत्रस्य रक्षणे ॥ ७.१३७.१९ ॥
മുമ്പ് രാധേയനെ (കർണ്ണനെ) വധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഭീമന്റെ വില്ലിൽനിന്ന് വിട്ട അമ്പുകൾ — മഹാധനുർധരരേ, സൂതപുത്രന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി ശ്രമിക്കുവിൻ.
7.137.20
दुर्योधनसमादिष्टाः सोदर्याः सप्त भारत ।
भीमसेनमभिद्रुत्य संरब्घाः पर्यवारयन् ॥ ७.१३७.२० ॥
ദുര്യോധനന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഏഴു സഹോദരന്മാർ, ഭാരതാ, കോപത്തോടെ ഭീമസേനനെ ആക്രമിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ വളഞ്ഞു.
7.137.21
ते समासाद्य कौन्तेयमावृण्वञ्शरवृष्टिभिः ।
पर्वतं वारिधाराभिः प्रावृषीव बलाहकाः ॥ ७.१३७.२१ ॥
അവർ അടുത്തെത്തി കൗന്തേയനെ (ഭീമനെ) അമ്പുമഴകൊണ്ട് മൂടി — മഴക്കാലത്ത് മേഘങ്ങൾ ജലധാരകളാൽ പർവതത്തെ മൂടുന്നതുപോലെ.
7.137.22
तेऽपीडयन्भीमसेनं कृध्दाः सप्त महारथाः ।
प्रजासंहरणे राजन्सोमं सप्तग्रहा इव ॥ ७.१३७.२२ ॥
കോപിച്ച ഏഴു മഹാരഥന്മാർ ഭീമസേനനെ പീഡിപ്പിച്ചു — രാജാവേ, പ്രജാസംഹാരകാലത്ത് ഏഴു ഗ്രഹങ്ങൾ ചന്ദ്രനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
7.137.23
ततो वेगेन कौन्तेयः पीडयित्वा शरासनम् ।
मुष्टिना पाण्डवो राजन्दृढेन सुपरिष्कृतम् ॥ ७.१३७.२३ ॥
പിന്നെ, രാജാവേ, കൗന്തേയനായ പാണ്ഡവൻ വേഗത്തിൽ വില്ല് ഞെരിച്ച്, ദൃഢമായ മുഷ്ടികൊണ്ട് നന്നായി അലങ്കരിച്ച അതിനെ പിടിച്ചു.
7.137.24
अमानुषं कर्म कृत्वा सप्त सन्धाय सायकान् ।
तेभ्यो व्यसृजदायस्तः सूर्यरश्मिनिभान्प्रभुः ॥ ७.१३७.२४ ॥
മനുഷ്യാതീതമായ കർമ്മം ചെയ്ത്, ഏഴ് അമ്പുകൾ വില്ലിൽ തൊടുത്ത്, ശക്തനായ അദ്ദേഹം സൂര്യരശ്മികൾക്കു തുല്യമായ അവ അവർക്കുനേരെ അയച്ചു.
7.137.25
निरस्यन्निव देहेभ्यस्तनयानामसूंस्तव ।
भीमसेनो महाराज पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३७.२५ ॥
മഹാരാജാവേ, പഴയ വൈരം ഓർത്തുകൊണ്ട് ഭീമസേനൻ അങ്ങയുടെ പുത്രന്മാരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്ന് പ്രാണൻ പുറത്താക്കുന്നതുപോലെ ആയിരുന്നു.
7.137.26
ते क्षिप्ता भीमसेनेन शरा भारत भारतान् ।
विदार्य खं समुत्पेतुः स्वर्णपुङ्खाः शिलाशिताः ॥ ७.१३७.२६ ॥
ഭീമസേനൻ എയ്ത ആ ശരങ്ങൾ, ഹേ ഭാരത, ഭാരതന്മാരെ പിളർന്ന് ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു; സ്വർണ്ണച്ചിറകുകളുള്ളവയും കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയവയുമായിരുന്നു അവ.
7.137.27
तेषां विदार्य देहांस्ते शरा हेमविभूषिताः ।
भित्त्वाभित्त्वा क्षितिं जग्मुस्तेपामेवासुभिः सह ।
व्यराजन्त महाराज सुपर्णा इव खेचराः ॥ ७.१३७.२७ ॥
അവരുടെ ശരീരങ്ങളെ പിളർന്ന്, സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ള ആ ശരങ്ങൾ ഭൂമിയെ പലവട്ടം തുളച്ച് അവരുടെ പ്രാണനോടൊപ്പം താഴേക്ക് പോയി; മഹാരാജാവേ, ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന ഗരുഡന്മാരെപ്പോലെ അവ തിളങ്ങി.
7.137.28
शोणितादिग्धवाजाग्राः सप्त हेमपरिष्कृताः ।
पुत्राणां तव राजेन्द्र पीत्वा शोणितमुद्गताः ॥ ७.१३७.२८ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്ര, അങ്ങയുടെ പുത്രന്മാരുടെ രക്തം കുടിച്ച്, രക്തത്തിൽ കുതിർന്ന ചിറകിൻ അഗ്രങ്ങളുള്ള, സ്വർണ്ണാലങ്കൃതമായ ഏഴു ശരങ്ങൾ ഉയർന്നു.
7.137.29
ते शरैर्भिन्नमर्माणो रथेभ्यः प्रापतन्क्षितौ ।
गिरिसानुरुहा भग्न्रा द्विपेनेव महाद्रुमाः ॥ ७.१३७.२९ ॥
ശരങ്ങളാൽ മർമ്മസ്ഥാനങ്ങൾ തുളയ്ക്കപ്പെട്ട്, അവർ രഥങ്ങളിൽ നിന്ന് നിലത്തു വീണു—പർവതച്ചരിവുകളിൽ വളർന്ന മഹാവൃക്ഷങ്ങൾ ആന ഒടിച്ചിടുന്നതുപോലെ.
7.137.30
शत्रुंजयः शत्रुसहश्चित्रश्चित्रायुधो दृढः ।
चित्रसेनो विकर्णश्च सप्तैते विनिपातिताः ॥ ७.१३७.३० ॥
ശത്രുഞ്ജയൻ, ശത്രുസഹൻ, ചിത്രൻ, ചിത്രായുധൻ, ദൃഢൻ, ചിത്രസേനൻ, വികർണ്ണൻ—ഈ ഏഴുപേരും വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു.
7.137.31
पुत्राणां तव सर्वेषां निहतानां वृकोदरः ।
शोचत्यतिभृशं दुःखाद्विकर्ण पाण्डवः प्रियम् ॥ ७.१३७.३१ ॥
നിന്റെ പുത്രന്മാരെല്ലാം കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, പാണ്ഡവനായ വൃകോദരൻ (ഭീമൻ) പ്രിയനായ വികർണ്ണനെക്കുറിച്ച് അതിദുഃഖത്തോടെ വിലപിക്കുന്നു.
7.137.32
प्रतिज्ञेयं मया वृत्ता निहन्तच्यास्तु संयुगे ।
विकर्ण तेनासि हतः प्रतिज्ञा रक्षिता मया ॥ ७.१३७.३२ ॥
"യുദ്ധത്തിൽ (നിങ്ങളുടെ പക്ഷത്തുള്ള) എല്ലാവരെയും കൊല്ലണം" — ഇതാണ് എന്റെ പ്രതിജ്ഞ. വികർണ്ണാ, അതുകൊണ്ടാണ് നീ കൊല്ലപ്പെട്ടത്; ഞാൻ എന്റെ പ്രതിജ്ഞ പാലിച്ചു.
7.137.33
त्वमागाः समरं वीर क्षात्रं धर्ममनुस्मरन् ।
ततो विनिहतः सङ्ख्ये युध्दधर्मो हि निष्ठुरः ॥ ७.१३७.३३ ॥
വീരാ, ക്ഷാത്രധർമ്മം ഓർത്തുകൊണ്ട് നീ യുദ്ധത്തിൽ വന്നു; പിന്നെ യുദ്ധത്തിൽ വീണു — യുദ്ധധർമ്മം തീർച്ചയായും കഠിനമാണ്.
7.137.34
विशेषतो हि नृपतेस्तथाऽस्माकं हिते रतः ।
न्यायतोन्यायतो वाऽपि हतः शेते महाद्युतिः ॥ ७.१३७.३४ ॥
വിശേഷിച്ച് രാജാവിന്റെയും ഞങ്ങളുടെയും ഹിതത്തിൽ മുഴുകിയ ആ മഹാതേജസ്വി — ന്യായമായോ അന്യായമായോ — കൊല്ലപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു.
7.137.35
अगाधवुध्दिर्गाङ्गेयः क्षितौ सुरगुरोः समः ।
त्याजितः समरे प्राणांस्तस्माद्युद्धं हि निष्ठुरम् ॥ ७.१३७.३५ ॥
അഗാധബുദ്ധിയുള്ള ഗാംഗേയൻ (ഭീഷ്മർ) ഭൂമിയിൽ ദേവഗുരുവിന് (ബൃഹസ്പതിക്ക്) സമനായിരുന്നു; അദ്ദേഹം യുദ്ധത്തിൽ പ്രാണൻ വെടിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട് യുദ്ധം തീർച്ചയായും കഠിനമാണ്.
7.137.36
तान्निहत्य महावाहू राघेयस्यैव पश्यतः ।
सिंहनादखं घोअमसृजत्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१३७.३६ ॥
അവരെ വധിച്ച ആ മഹാബാഹുവായ പാണ്ഡുപുത്രൻ, രാധാപുത്രൻ (കർണ്ണൻ) കാൺകെ, ആകാശത്തെ ഭയങ്കരമായ സിംഹനാദം കൊണ്ട് നിറച്ചു.
7.137.37
स खस्तस्य शूरस्य धर्मराजस्य भारत ।
आचर्व्याविव तद्युध्दं विजयं चात्मनो महत् ॥ ७.१३७.३७ ॥
ഭാരതാ, ആ ശൂരനായ ധർമ്മരാജന്റെ ആ ശബ്ദം ആ യുദ്ധത്തെയും തന്റെ മഹാവിജയത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നു.
7.137.38
तं श्रुत्वा तु महानादं भीमसेनस्य धन्विनः ।
बभूव परमा प्रीतिर्धर्मराजस्य धीमतः ॥ ७.१३७.३८ ॥
വില്ലാളിയായ ഭീമസേനന്റെ ആ മഹാനാദം കേട്ട് ജ്ഞാനിയായ ധർമ്മരാജന് അത്യധികമായ സന്തോഷമുണ്ടായി.
7.137.39
ततो हृष्टमना राजन्वादित्राणां महाखनैः ।
सिंहनादरव्ं भ्रातुः प्रतिजग्राह पाण्डवः ॥ ७.१३७.३९ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ ആഹ്ലാദിച്ച മനസ്സോടെ പാണ്ഡവൻ വാദ്യങ്ങളുടെ മഹാധ്വനികളോടെ സഹോദരന്റെ സിംഹനാദത്തെ സ്വീകരിച്ചു.
7.137.40
हर्षेण महता युक्तः कृतसंज्ञे ऋकोदरे ।
अभ्ययात्समरे द्रोणं सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ७.१३७.४० ॥
മഹാ ഹർഷത്തോടെ, വൃകോദരന് സൂചന നൽകി, സർവ്വശസ്ത്രധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണന്റെ നേർക്ക് പോയി.
7.137.41
एकत्रिंशन्महाराज पुत्रांस्तव निपातितान् ।
हतान्दुर्योधनो दृष्ट्वा क्षत्तुः सस्मार तद्वचः ॥ ७.१३७.४१ ॥
മഹാരാജാവേ, നിന്റെ മുപ്പത്തൊന്ന് പുത്രന്മാർ വീണ് മരിച്ചത് കണ്ട് ദുര്യോധനൻ ക്ഷത്താവിന്റെ (വിദുരന്റെ) ആ വാക്കുകൾ ഓർത്തു.
7.137.42
तदिदं समनुप्राप्तं क्षत्तुर्नैः श्रेयसं वचः ।
इति स्ंचिन्त्य ते पुत्रो नोत्तरं प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३७.४२ ॥
ക്ഷത്താവിന്റെ (വിദുരന്റെ) ശ്രേയസ്കരമായ ആ വാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ചിന്തിച്ച്, നിന്റെ പുത്രൻ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
7.137.43
यद्दयूतकाले दुर्बुध्दिरब्रवीत्तनयस्तव ।
सभामानाय्य पाञ्चालीं कर्णेन सहितोऽल्पधीः ॥ ७.१३७.४३ ॥
ചൂതുകളിക്കാലത്ത് നിങ്ങളുടെ ദുർബുദ്ധിയായ പുത്രൻ കർണ്ണനോടൊപ്പം പാഞ്ചാലിയെ സഭയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് പറഞ്ഞത് അൽപബുദ്ധിയുടേതായിരുന്നു.
7.137.44
यच्च कर्णोऽब्रवीत्कृष्णां सभायां परुषं वचः ।
प्रमुखे पाण्डुपुत्राणां तव चैव विशांपते ।
शृण्वतस्तव राजेन्द्र कौरवाणां च सर्वशः ॥ ७.१३७.४४ ॥
സഭയിൽ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെ മുന്നിൽവെച്ച്, നിങ്ങളും കൗരവരെല്ലാവരും കേൾക്കെ കർണ്ണൻ കൃഷ്ണയോട് പരുഷവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.137.45
विनष्टाः पाण्डवाः कृष्णे शाश्वतं नरकं गताः ।
पतिमन्यं वृणीष्वेति तस्येदं फलमागतम् ॥ ७.१३७.४५ ॥
കൃഷ്ണേ, പാണ്ഡവർ നശിച്ച് ശാശ്വത നരകത്തിൽ പതിച്ചു; 'മറ്റൊരു ഭർത്താവിനെ വരിക്കൂ' എന്ന വാക്കിന്റെ ഫലം ഇതാ വന്നിരിക്കുന്നു.
7.137.46
यच्च पण्डतिलादीनि परुषाणि तवात्मजैः ।
श्रावितास्ते महात्मानः पाण्डवाः कोपयिष्णुभिः ॥ ७.१३७.४६ ॥
നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാർ കോപമുണർത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ആ മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവരെ പണ്ഡിതോചിതമെന്ന മട്ടിലെ പരുഷവാക്കുകൾ കേൾപ്പിച്ചു.
7.137.47
तं भीमसेनः क्रोधाग्रिं त्रयोदश समाः स्थितम् ।
उद्गिरंस्तव पुत्राणामन्तं गच्छति पाण्डवः ॥ ७.१३७.४७ ॥
പതിമൂന്ന് വർഷമായി ഉള്ളിൽ നിന്ന ആ ക്രോധാഗ്നി ഉമിഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പാണ്ഡവനായ ഭീമസേനൻ നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരുടെ അന്ത്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു.
7.137.48
विलपंश्च बहु क्षत्ता शमं नालभत त्वयि ।
सपुत्रो भरतश्रेष्ठ तस्य भुङ्ख फलोदयम् ॥ ७.१३७.४८ ॥
വളരെ വിലപിച്ചിട്ടും വിദുരന് നിങ്ങളിൽ ശാന്തി കണ്ടെത്താനായില്ല. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, പുത്രന്മാരോടൊപ്പം അതിന്റെ ഫലോദയം അനുഭവിച്ചുകൊള്ളുക.
7.137.49
त्वया वृध्देन धीरेण कार्यतत्त्वार्थदर्शिना ।
न कृतं सुहृदां वाक्यं दैवमत्र परायणम् ॥ ७.१३७.४९ ॥
വൃദ്ധനും ധീരനും കാര്യതത്ത്വാർത്ഥം കാണുന്നവനുമായ നീ സുഹൃത്തുക്കളുടെ വാക്ക് സ്വീകരിച്ചില്ല; ഇവിടെ ദൈവമാണ് പരമ ശരണം.
7.137.50
तन्मा शुचो नरव्याध्र तवैवापनयो महान् ।
विनाशहेतुः पुत्राणां भवानेव मतो मम ॥ ७.१३७.५० ॥
അതിനാൽ, നരവ്യാഘ്രാ, ദുഃഖിക്കരുത്; ഈ വലിയ തെറ്റ് നിന്റേത് തന്നെ. പുത്രന്മാരുടെ നാശത്തിന് കാരണം നീയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
7.137.51
हतो विकर्णो राजेन्द्र चित्र्सेनश्च वीर्यवान् ।
प्रवराश्चात्मजानां ते सुताश्चान्ये महारथाः ॥ ७.१३७.५१ ॥
രാജേന്ദ്രാ, വികർണൻ വധിക്കപ്പെട്ടു, വീര്യവാനായ ചിത്രസേനനും; നിന്റെ പുത്രന്മാരിൽ പ്രധാനികളും മറ്റ് മഹാരഥന്മാരായ പുത്രന്മാരും വധിക്കപ്പെട്ടു.
7.137.52
यानन्यान्दद्दशे भीमश्चक्षुर्विषयमागतान् ।
पुत्रांस्तव महाराज त्वरया ताञ्जधान ह ॥ ७.१३७.५२ ॥
ഭീമൻ ദൃഷ്ടിപഥത്തിൽ വന്ന മറ്റു പുത്രന്മാരെ കണ്ടു; മഹാരാജാവേ, അവരെ അവൻ വേഗത്തിൽ വധിച്ചു.
7.137.53
त्वत्कृते ह्यहमद्राक्षं दह्यमानां वरुथिनीम् ।
सहस्रशः शरैर्मुक्तैः पाण्डवेन वृषेण च ॥ ७.१३७.५३ ॥
നിന്റെ കാരണത്താൽ പാണ്ഡവനും വൃഷഭസമാനനായ വീരനും എയ്ത ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകളാൽ ദഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സൈന്യത്തെ ഞാൻ കണ്ടു.