ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.137.1
भीमसेनस्य राधेयः श्रुत्वा ज्यातलनिः स्वनम् ।
नामृष्यत यथा मत्तो गजः प्रतिगजस्वनम् ॥ ७.१३७.१ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କ ଧନୁ-ଦଉଡ଼ିର ଟଙ୍କାର ଶୁଣି ରାଧେୟ (କର୍ଣ୍ଣ) ତାହା ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଯେପରି ମତ୍ତ ହାତୀ ପ୍ରତିହାତୀର ଗର୍ଜନ ସହିପାରେ ନାହିଁ।
7.137.2
सोपक्रम्य मुहूर्तै तु भीमसेनस्य गोचरात् ।
पुत्रांस्तव ददर्शाथ भीमसेनेन पातितान् ॥ ७.१३७.२ ॥
କିଛି ସମୟ ପରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି-ପରିସରରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପତିତ ତୁମ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲା।
7.137.3
तानवेक्ष्य नरश्रेष्ठ विमना दुःखितस्तदा ।
निः श्वसन्दीर्घमुष्णं च कर्णः पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१३७.३ ॥
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ମନ ଖିନ୍ନ ଓ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ କର୍ଣ୍ଣ ଦୀର୍ଘ ଓ ଉଷ୍ଣ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ପାଣ୍ଡବ ଆଡ଼କୁ ଗଲା।
7.137.4
स ताम्रनयनः क्रोधाच्छ्वसन्निव महोरगः ।
बभौ कर्णः शरानस्यन्रशमीनिव दिवाकरः ॥ ७.१३७.४ ॥
କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ନୟନ କର୍ଣ୍ଣ, ଫୁଙ୍କାର ଦେଉଥିବା ମହାସର୍ପ ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ଢାଳିବା ପରି ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କରି ଶୋଭିଲା।
7.137.5
किरणैरिव सूर्यस्य महीध्रो भरतर्षभ ।
कर्णचापच्युतैर्वाणैः प्राच्छाद्यत वृकोदरः ॥ ७.१३७.५ ॥
ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣରେ ପର୍ବତ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେବା ପରି, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଧନୁରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ବାଣରେ ବୃକୋଦର (ଭୀମ) ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେଲେ।
7.137.6
ते कर्णचापप्रभवाः शरा बर्हिणवाससः ।
विविशुः सर्वतः पार्थ वासायेवाण्डजाद्रुमम् ॥ ७.१३७.६ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଧନୁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସେହି ମୟୂରପୁଚ୍ଛ ପରି ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ବାଣ, ପକ୍ଷୀମାନେ ବସା ପାଇଁ ଗଛରେ ପଶିବା ପରି, ସବୁ ଦିଗରୁ ପଶିଗଲେ।
7.137.7
कर्णचापच्युता बाणाः संपतन्तस्ततस्ततः ।
रुक्मपुङ्खा व्यराजन्त हंसाः श्रेणीकृता इव ॥ ७.१३७.७ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଧନୁରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ବାଣସବୁ ଏଣେତେଣେ ଉଡ଼ି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ, ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ହଂସଙ୍କ ପରି ଚମକିଲେ।
7.137.8
चापध्वजोपस्करेभ्यश्छत्रादीषामुखाद्युगात् ।
प्रभवन्तो व्यदृश्यन्त राजन्नाघिरथेः शराः ॥ ७.१३७.८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଧନୁ, ଧ୍ୱଜା, ରଥ-ସାମଗ୍ରୀ, ଛତ୍ର, ଈଷା ଓ ଯୁଗର ସମ୍ମୁଖ ଭାଗରୁ ସୂତପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବାଣସବୁ ନିର୍ଗତ ହେଉଥିବା ଦେଖାଗଲା।
7.137.9
खं पूरयन्महावेगात्खगमान्गृध्रवाससः ।
सुवर्ण्विकृतांश्चित्रान्मुमोचाधिरथिः शरान् ॥ ७.१३७.९ ॥
ମହାବେଗରେ ଆକାଶ ଭରି, ଶକୁନିପକ୍ଷ ବିଶିଷ୍ଟ, ସୁବର୍ଣ୍ଣାଳଙ୍କାରିତ, ବିଚିତ୍ର ବାଣସବୁ ସୂତପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.137.10
तमन्तकमिवायस्तमापतन्तं वृकोदरम् ।
त्यक्त्वा प्राणानतिक्रम्य विव्याध निशितैः शरैः । ॥ ७.१३७.१० ॥
ଯମ ପରି ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଭାବେ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ବୃକୋଦରଙ୍କୁ, ପ୍ରାଣର ମମତା ତ୍ୟାଗ କରି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ କର୍ଣ୍ଣ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.137.11
तस्य वेगमसह्यं स दृष्ट्वा कर्णस्य पाण्डवः ।
महतश्च शरौघांस्तान्न्यवारयत् वीर्यवान् ॥ ७.१३७.११ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ସେହି ଅସହ୍ୟ ବେଗ ଦେଖି, ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ପାଣ୍ଡବ ତାଙ୍କର ମହାନ ବାଣପ୍ରବାହକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
7.137.12
ततो विधम्याधिरथेः शरजालानि पाण्डवः ।
विव्याध कर्ण विंशत्या पुनरन्यैः शिलाशितैः ॥ ७.१३७.१२ ॥
ତା'ପରେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ବାଣଜାଲ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରି, ପାଣ୍ଡବ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ କୋଡ଼ିଏ ଓ ପଥରରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରାଯାଇଥିବା ଅନ୍ୟ ବାଣରେ ପୁଣି ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.137.13
यथैव हि स कर्णेन पार्थः प्रच्छादितः शरैः ।
तथैव स रणे कर्ण छादयामास पाण्डवः ॥ ७.१३७.१३ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶରରେ ଆବୃତ ପାର୍ଥ ଯେପରି, ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ସେହିପରି ସେ ପାଣ୍ଡବ ରଣରେ ତୁମକୁ ଆବୃତ କଲା।
7.137.14
दृष्ट्वा तु भीमसेनस्य विक्रमं युधि भारत ।
अभ्यनन्दंस्त्वदीयाश्च संप्रहृष्टाश्च चारणाः ॥ ७.१३७.१४ ॥
ହେ ଭାରତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖି ତୁମ ଲୋକମାନେ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ଚାରଣମାନେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
7.137.15
भूरश्रवाः कृपो द्रौणिर्मद्रराजो जयद्रथः ।
उत्तमौजा युधामन्युः सायकिः केशवार्जुनौ ॥ ७.१३७.१५ ॥
ଭୂରିଶ୍ରବା, କୃପ, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର, ମଦ୍ରରାଜ ଜୟଦ୍ରଥ, ଉତ୍ତମୌଜା, ଯୁଧାମନ୍ୟୁ, ସାତ୍ୟକି, କେଶବ ଓ ଅର୍ଜୁନ।
7.137.16
कुरुपाण्डवपक्षस्था दश राजन्महारथाः ।
साधुसाध्विति वेगेन सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१३७.१६ ॥
ହେ ରାଜନ, କୌରବ ଓ ପାଣ୍ଡବ ପକ୍ଷରେ ଥିବା ଦଶ ମହାରଥୀ 'ସାଧୁ ସାଧୁ' କହି ବେଗରେ ସିଂହନାଦ କଲେ।
7.137.17
तस्मिन्समुत्थिते शब्दे तुमुले रोमहर्षणे ।
अभ्यभाषत पुत्रस्ते र्आजन्दुर्योधनस्त्वरन् ॥ ७.१३७.१७ ॥
ସେହି ତୁମୁଳ, ରୋମାଞ୍ଚକାରୀ ଶବ୍ଦ ଉଠିବାରୁ ତୁମ ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଶୀଘ୍ର କହିଲେ।
7.137.18
राज्ञः सराजपुत्रांश्च सोदर्याश्च विशेषतः ।
कर्ण गच्छत भद्रं वः परीप्सन्तो वृकोदरात् ॥ ७.१३७.१८ ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ରାଜାମାନଙ୍କୁ, ରାଜପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ବିଶେଷତଃ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ବୃକୋଦରଙ୍କଠାରୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଯାଅ; ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
7.137.19
पुरा निघ्नन्त्इ राधेयं भीमचापच्युताः शराः ।
ते यतध्वं महेष्वासाः सूतपुत्रस्य रक्षणे ॥ ७.१३७.१९ ॥
ପୂର୍ବରୁ ରାଧେୟଙ୍କୁ (କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ) ମାରୁଥିବା ଭୀମଙ୍କ ଧନୁରୁ ଛୁଟିଥିବା ବାଣ — ହେ ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧରଗଣ, ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଯତ୍ନ କର।
7.137.20
दुर्योधनसमादिष्टाः सोदर्याः सप्त भारत ।
भीमसेनमभिद्रुत्य संरब्घाः पर्यवारयन् ॥ ७.१३७.२० ॥
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସାତ ଭାଇ, ହେ ଭାରତ, କ୍ରୋଧରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ି ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଦେଲେ।
7.137.21
ते समासाद्य कौन्तेयमावृण्वञ्शरवृष्टिभिः ।
पर्वतं वारिधाराभिः प्रावृषीव बलाहकाः ॥ ७.१३७.२१ ॥
ସେମାନେ ନିକଟକୁ ଆସି କୌନ୍ତେୟଙ୍କୁ (ଭୀମଙ୍କୁ) ବାଣବର୍ଷାରେ ଆବୃତ କଲେ — ବର୍ଷାଋତୁରେ ମେଘ ଜଳଧାରାରେ ପର୍ବତକୁ ଢାଙ୍କିଲା ପରି।
7.137.22
तेऽपीडयन्भीमसेनं कृध्दाः सप्त महारथाः ।
प्रजासंहरणे राजन्सोमं सप्तग्रहा इव ॥ ७.१३७.२२ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ ସାତ ମହାରଥୀ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ପୀଡ଼ନ କଲେ — ହେ ରାଜନ, ପ୍ରଜାସଂହାର ସମୟରେ ସାତ ଗ୍ରହ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୀଡ଼ା ଦେବା ପରି।
7.137.23
ततो वेगेन कौन्तेयः पीडयित्वा शरासनम् ।
मुष्टिना पाण्डवो राजन्दृढेन सुपरिष्कृतम् ॥ ७.१३७.२३ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ, କୌନ୍ତେୟ ପାଣ୍ଡବ ବେଗରେ ଧନୁକୁ ଚାପି ଦୃଢ଼ ମୁଷ୍ଟିରେ ସେହି ସୁସଜ୍ଜିତ ଧନୁକୁ ଧରିଲେ।
7.137.24
अमानुषं कर्म कृत्वा सप्त सन्धाय सायकान् ।
तेभ्यो व्यसृजदायस्तः सूर्यरश्मिनिभान्प्रभुः ॥ ७.१३७.२४ ॥
ଅମାନୁଷିକ କର୍ମ କରି, ସାତଟି ବାଣ ଧନୁରେ ଯୋଡ଼ି, ସେହି ସମର୍ଥ ବୀର ସୂର୍ଯ୍ୟରଶ୍ମି ପରି ସେହି ବାଣ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ।
7.137.25
निरस्यन्निव देहेभ्यस्तनयानामसूंस्तव ।
भीमसेनो महाराज पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३७.२५ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁତା ସ୍ମରଣ କରି ଭୀମସେନ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦେହରୁ ଯେପରି ପ୍ରାଣ ବାହାର କରୁଥିଲେ।
7.137.26
ते क्षिप्ता भीमसेनेन शरा भारत भारतान् ।
विदार्य खं समुत्पेतुः स्वर्णपुङ्खाः शिलाशिताः ॥ ७.१३७.२६ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସେହି ବାଣସବୁ, ହେ ଭରତ, ଭରତବଂଶୀୟମାନଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରି ଆକାଶକୁ ଉଠିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ପଖା ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଥିଲା, ପଥରରେ ଧାର ଦିଆଯାଇଥିଲା।
7.137.27
तेषां विदार्य देहांस्ते शरा हेमविभूषिताः ।
भित्त्वाभित्त्वा क्षितिं जग्मुस्तेपामेवासुभिः सह ।
व्यराजन्त महाराज सुपर्णा इव खेचराः ॥ ७.१३७.२७ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ବିଦାରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ସଜ୍ଜିତ ସେହି ବାଣସବୁ ବାରମ୍ବାର ପୃଥିବୀକୁ ବିନ୍ଧି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ସହିତ ତଳକୁ ଗଲେ; ହେ ମହାରାଜ, ଆକାଶଚାରୀ ଗରୁଡ଼ ପରି ସେମାନେ ଝଲସିଲେ।
7.137.28
शोणितादिग्धवाजाग्राः सप्त हेमपरिष्कृताः ।
पुत्राणां तव राजेन्द्र पीत्वा शोणितमुद्गताः ॥ ७.१३७.२८ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ପାନ କରି, ରକ୍ତରେ ଭିଜିଥିବା ପଖାଅଗ୍ରଭାଗ ଥିବା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ସଜ୍ଜିତ ସାତଟି ବାଣ ଉପରକୁ ଉଠିଲେ।
7.137.29
ते शरैर्भिन्नमर्माणो रथेभ्यः प्रापतन्क्षितौ ।
गिरिसानुरुहा भग्न्रा द्विपेनेव महाद्रुमाः ॥ ७.१३७.२९ ॥
ବାଣରେ ମର୍ମସ୍ଥାନ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ସେମାନେ ରଥରୁ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଲେ—ପର୍ବତ ଢାଲରେ ଉଠିଥିବା ମହାବୃକ୍ଷ ହାତୀ ଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିବା ପରି।
7.137.30
शत्रुंजयः शत्रुसहश्चित्रश्चित्रायुधो दृढः ।
चित्रसेनो विकर्णश्च सप्तैते विनिपातिताः ॥ ७.१३७.३० ॥
ଶତ୍ରୁଞ୍ଜୟ, ଶତ୍ରୁସହ, ଚିତ୍ର, ଚିତ୍ରାୟୁଧ, ଦୃଢ଼, ଚିତ୍ରସେନ ଓ ବିକର୍ଣ୍ଣ—ଏହି ସାତଜଣ ପତିତ ହେଲେ।
7.137.31
पुत्राणां तव सर्वेषां निहतानां वृकोदरः ।
शोचत्यतिभृशं दुःखाद्विकर्ण पाण्डवः प्रियम् ॥ ७.१३७.३१ ॥
ତୁମ ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର ନିହତ ହେବାରୁ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ବୃକୋଦର (ଭୀମ) ପ୍ରିୟ ବିକର୍ଣ୍ଣ ପାଇଁ ଅତ୍ୟଧିକ ଦୁଃଖରେ ଶୋକ କରନ୍ତି।
7.137.32
प्रतिज्ञेयं मया वृत्ता निहन्तच्यास्तु संयुगे ।
विकर्ण तेनासि हतः प्रतिज्ञा रक्षिता मया ॥ ७.१३७.३२ ॥
"ଯୁଦ୍ଧରେ (ତୁମ ପକ୍ଷର) ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ହେବ" — ଏହା ମୋର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଥିଲା। ହେ ବିକର୍ଣ୍ଣ, ସେଥିପାଇଁ ତୁମେ ନିହତ ହେଲ; ମୁଁ ମୋ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରକ୍ଷା କଲି।
7.137.33
त्वमागाः समरं वीर क्षात्रं धर्ममनुस्मरन् ।
ततो विनिहतः सङ्ख्ये युध्दधर्मो हि निष्ठुरः ॥ ७.१३७.३३ ॥
ହେ ବୀର, କ୍ଷାତ୍ରଧର୍ମ ସ୍ମରଣ କରି ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଆସିଲ; ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିହତ ହେଲ — ଯୁଦ୍ଧଧର୍ମ ପ୍ରକୃତରେ କଠୋର।
7.137.34
विशेषतो हि नृपतेस्तथाऽस्माकं हिते रतः ।
न्यायतोन्यायतो वाऽपि हतः शेते महाद्युतिः ॥ ७.१३७.३४ ॥
ବିଶେଷଭାବରେ ରାଜା ଓ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ହିତରେ ନିରତ ସେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ (ବିକର୍ଣ୍ଣ) — ନ୍ୟାୟରେ ହେଉ କି ଅନ୍ୟାୟରେ — ନିହତ ହୋଇ ଶୋଇଛନ୍ତି।
7.137.35
अगाधवुध्दिर्गाङ्गेयः क्षितौ सुरगुरोः समः ।
त्याजितः समरे प्राणांस्तस्माद्युद्धं हि निष्ठुरम् ॥ ७.१३७.३५ ॥
ଅଗାଧ ବୁଦ୍ଧିର ଗାଙ୍ଗେୟ (ଭୀଷ୍ମ) ପୃଥିବୀରେ ଦେବଗୁରୁ (ବୃହସ୍ପତି)ଙ୍କ ସମାନ ଥିଲେ; ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ତେଣୁ ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରକୃତରେ ନିଷ୍ଠୁର।
7.137.36
तान्निहत्य महावाहू राघेयस्यैव पश्यतः ।
सिंहनादखं घोअमसृजत्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१३७.३६ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ସେ ମହାବାହୁ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ ରାଧେୟ (କର୍ଣ୍ଣ) ଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆକାଶକୁ ଭୟଙ୍କର ସିଂହନାଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
7.137.37
स खस्तस्य शूरस्य धर्मराजस्य भारत ।
आचर्व्याविव तद्युध्दं विजयं चात्मनो महत् ॥ ७.१३७.३७ ॥
ହେ ଭାରତ, ସେହି ବୀର ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ସେହି ଧ୍ୱନି ଯେମିତି ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ଓ ନିଜର ମହାନ ବିଜୟର ସୂଚନା ଦେଉଥିଲା।
7.137.38
तं श्रुत्वा तु महानादं भीमसेनस्य धन्विनः ।
बभूव परमा प्रीतिर्धर्मराजस्य धीमतः ॥ ७.१३७.३८ ॥
ଧନୁର୍ଧର ଭୀମସେନଙ୍କର ସେହି ମହାନାଦ ଶୁଣି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ହେଲା।
7.137.39
ततो हृष्टमना राजन्वादित्राणां महाखनैः ।
सिंहनादरव्ं भ्रातुः प्रतिजग्राह पाण्डवः ॥ ७.१३७.३९ ॥
ହେ ରାଜନ, ତା'ପରେ ହୃଷ୍ଟ ମନରେ ପାଣ୍ଡବ ବାଦ୍ୟର ମହାଧ୍ୱନି ସହିତ ଭାଇଙ୍କ ସିଂହନାଦକୁ ପ୍ରତିଗ୍ରହଣ କଲେ।
7.137.40
हर्षेण महता युक्तः कृतसंज्ञे ऋकोदरे ।
अभ्ययात्समरे द्रोणं सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ७.१३७.४० ॥
ମହାନ ହର୍ଷରେ ଯୁକ୍ତ, ବୃକୋଦରଙ୍କୁ ସଙ୍କେତ ଦେଇ, ସର୍ବଶସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
7.137.41
एकत्रिंशन्महाराज पुत्रांस्तव निपातितान् ।
हतान्दुर्योधनो दृष्ट्वा क्षत्तुः सस्मार तद्वचः ॥ ७.१३७.४१ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ତୁମ ଏକତ୍ରିଶ ପୁତ୍ର ପଡ଼ି ହତ ହେବାର ଦେଖି ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ କ୍ଷତ୍ତା (ବିଦୁର)ଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟ ମନେ ପଡ଼ିଲା।
7.137.42
तदिदं समनुप्राप्तं क्षत्तुर्नैः श्रेयसं वचः ।
इति स्ंचिन्त्य ते पुत्रो नोत्तरं प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३७.४२ ॥
କ୍ଷତ୍ତା (ବିଦୁର)ଙ୍କ ସେହି ଶ୍ରେୟସ୍କର ବାକ୍ୟ ଏବେ ଘଟୁଛି ବୋଲି ଭାବି ତୁମ ପୁତ୍ର କିଛି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ।
7.137.43
यद्दयूतकाले दुर्बुध्दिरब्रवीत्तनयस्तव ।
सभामानाय्य पाञ्चालीं कर्णेन सहितोऽल्पधीः ॥ ७.१३७.४३ ॥
ଜୁଆ ଖେଳା ସମୟରେ ଆପଣଙ୍କ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସହ ପାଞ୍ଚାଳୀଙ୍କୁ ସଭାକୁ ଆଣି ଯାହା କହିଲେ ତାହା ଅଳ୍ପବୁଦ୍ଧିର କାମ ଥିଲା।
7.137.44
यच्च कर्णोऽब्रवीत्कृष्णां सभायां परुषं वचः ।
प्रमुखे पाण्डुपुत्राणां तव चैव विशांपते ।
शृण्वतस्तव राजेन्द्र कौरवाणां च सर्वशः ॥ ७.१३७.४४ ॥
ସଭାରେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ଆପଣ ଓ ସମସ୍ତ କୌରବଙ୍କ ଶୁଣିବା ସମୟରେ କର୍ଣ୍ଣ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ କଠୋର ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.137.45
विनष्टाः पाण्डवाः कृष्णे शाश्वतं नरकं गताः ।
पतिमन्यं वृणीष्वेति तस्येदं फलमागतम् ॥ ७.१३७.४५ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇ ଶାଶ୍ୱତ ନରକରେ ପଡ଼ିଲେ; 'ଅନ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ ବାଛ' ଏହି କଥାର ଫଳ ଆସିଗଲା।
7.137.46
यच्च पण्डतिलादीनि परुषाणि तवात्मजैः ।
श्रावितास्ते महात्मानः पाण्डवाः कोपयिष्णुभिः ॥ ७.१३७.४६ ॥
ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ କ୍ରୋଧ ଜାଗ୍ରତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ସେହି ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ପଣ୍ଡିତ ଭଳି କଠୋର ବାକ୍ୟ ଶୁଣାଇଲେ।
7.137.47
तं भीमसेनः क्रोधाग्रिं त्रयोदश समाः स्थितम् ।
उद्गिरंस्तव पुत्राणामन्तं गच्छति पाण्डवः ॥ ७.१३७.४७ ॥
ତେର ବର୍ଷ ଧରି ରହିଥିବା ସେହି କ୍ରୋଧାଗ୍ନି ଉଗାରି ପାଣ୍ଡବ ଭୀମସେନ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଅନ୍ତ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଛନ୍ତି।
7.137.48
विलपंश्च बहु क्षत्ता शमं नालभत त्वयि ।
सपुत्रो भरतश्रेष्ठ तस्य भुङ्ख फलोदयम् ॥ ७.१३७.४८ ॥
ବହୁତ ବିଳାପ କଲେ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତ୍ତା (ବିଦୁର) ଆପଣଙ୍କଠାରେ ଶାନ୍ତି ପାଇଲେ ନାହିଁ। ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ତାହାର ଫଳୋଦୟ ଭୋଗ କରନ୍ତୁ।
7.137.49
त्वया वृध्देन धीरेण कार्यतत्त्वार्थदर्शिना ।
न कृतं सुहृदां वाक्यं दैवमत्र परायणम् ॥ ७.१३७.४९ ॥
ବୃଦ୍ଧ, ଧୀର ଓ କାର୍ଯ୍ୟତତ୍ତ୍ୱାର୍ଥଦର୍ଶୀ ତୁମେ ହିତୈଷୀମାନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପାଳନ କଲ ନାହିଁ; ଏଠାରେ ଦୈବ ହିଁ ପରମ ଆଶ୍ରୟ।
7.137.50
तन्मा शुचो नरव्याध्र तवैवापनयो महान् ।
विनाशहेतुः पुत्राणां भवानेव मतो मम ॥ ७.१३७.५० ॥
ତେଣୁ ହେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର, ଶୋକ କର ନାହିଁ; ଏହି ମହାନ ଦୋଷ ତୁମର ହିଁ। ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବିନାଶର କାରଣ ତୁମେ ହିଁ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବେ।
7.137.51
हतो विकर्णो राजेन्द्र चित्र्सेनश्च वीर्यवान् ।
प्रवराश्चात्मजानां ते सुताश्चान्ये महारथाः ॥ ७.१३७.५१ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ବିକର୍ଣ୍ଣ ହତ ହେଲା, ପରାକ୍ରମୀ ଚିତ୍ରସେନ ମଧ୍ୟ; ତୁମ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାରଥୀ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ହତ ହେଲେ।
7.137.52
यानन्यान्दद्दशे भीमश्चक्षुर्विषयमागतान् ।
पुत्रांस्तव महाराज त्वरया ताञ्जधान ह ॥ ७.१३७.५२ ॥
ଭୀମ ଦୃଷ୍ଟିପଥକୁ ଆସିଥିବା ଅନ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲା, ହେ ମହାରାଜ, ସେ ତୁମ ସେହି ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ବଧ କଲା।
7.137.53
त्वत्कृते ह्यहमद्राक्षं दह्यमानां वरुथिनीम् ।
सहस्रशः शरैर्मुक्तैः पाण्डवेन वृषेण च ॥ ७.१३७.५३ ॥
ତୁମ କାରଣରୁ ମୁଁ ପାଣ୍ଡବ ଓ ବୃଷ ସମାନ ବୀରଙ୍କ ଛାଡ଼ିଥିବା ହଜାର ହଜାର ବାଣରେ ଜଳୁଥିବା ସେନା ଦେଖିଲି।