ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.137.1
भीमसेनस्य राधेयः श्रुत्वा ज्यातलनिः स्वनम् ।
नामृष्यत यथा मत्तो गजः प्रतिगजस्वनम् ॥ ७.१३७.१ ॥
ಭೀಮಸೇನನ ಬಿಲ್ಲಿನ ದಾರದ ಟಂಕಾರವನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಧೇಯ (ಕರ್ಣ) ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಹೋದನು, ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆ ಪ್ರತಿಯಾನೆಯ ಘೀಳನ್ನು ಸಹಿಸದಂತೆ.
7.137.2
सोपक्रम्य मुहूर्तै तु भीमसेनस्य गोचरात् ।
पुत्रांस्तव ददर्शाथ भीमसेनेन पातितान् ॥ ७.१३७.२ ॥
ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಭೀಮಸೇನನ ದೃಷ್ಟಿವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟ ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
7.137.3
तानवेक्ष्य नरश्रेष्ठ विमना दुःखितस्तदा ।
निः श्वसन्दीर्घमुष्णं च कर्णः पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१३७.३ ॥
ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿ ದುಃಖಿತನಾದ ಕರ್ಣನು ದೀರ್ಘವಾದ ಬಿಸಿಯುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಪಾಂಡವನ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗಿದನು.
7.137.4
स ताम्रनयनः क्रोधाच्छ्वसन्निव महोरगः ।
बभौ कर्णः शरानस्यन्रशमीनिव दिवाकरः ॥ ७.१३७.४ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಕರ್ಣನು, ಉಸಿರೆಳೆಯುವ ಮಹಾಸರ್ಪದಂತೆ, ಸೂರ್ಯನು ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲುವಂತೆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ಹೊಳೆದನು.
7.137.5
किरणैरिव सूर्यस्य महीध्रो भरतर्षभ ।
कर्णचापच्युतैर्वाणैः प्राच्छाद्यत वृकोदरः ॥ ७.१३७.५ ॥
ಓ ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಪರ್ವತ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುವಂತೆ, ಕರ್ಣನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ) ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟನು.
7.137.6
ते कर्णचापप्रभवाः शरा बर्हिणवाससः ।
विविशुः सर्वतः पार्थ वासायेवाण्डजाद्रुमम् ॥ ७.१३७.६ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ಕರ್ಣನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ನವಿಲುಗರಿಯ ಬಾಣಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಮರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನುಗ್ಗಿದವು.
7.137.7
कर्णचापच्युता बाणाः संपतन्तस्ततस्ततः ।
रुक्मपुङ्खा व्यराजन्त हंसाः श्रेणीकृता इव ॥ ७.१३७.७ ॥
ಕರ್ಣನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳು ಅತ್ತಿತ್ತ ಹಾರುತ್ತ, ಚಿನ್ನದ ಗರಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತ ಹಂಸಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದವು.
7.137.8
चापध्वजोपस्करेभ्यश्छत्रादीषामुखाद्युगात् ।
प्रभवन्तो व्यदृश्यन्त राजन्नाघिरथेः शराः ॥ ७.१३७.८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಬಿಲ್ಲು, ಧ್ವಜ, ರಥದ ಸಾಮಗ್ರಿ, ಛತ್ರ, ಈಷೆ, ನೊಗದ ಮುಂಭಾಗಗಳಿಂದ ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನ ಬಾಣಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದವು.
7.137.9
खं पूरयन्महावेगात्खगमान्गृध्रवाससः ।
सुवर्ण्विकृतांश्चित्रान्मुमोचाधिरथिः शरान् ॥ ७.१३७.९ ॥
ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತ, ರಣಹದ್ದಿನ ಗರಿಗಳ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ವಿಚಿತ್ರ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣ ಬಿಟ್ಟನು.
7.137.10
तमन्तकमिवायस्तमापतन्तं वृकोदरम् ।
त्यक्त्वा प्राणानतिक्रम्य विव्याध निशितैः शरैः । ॥ ७.१३७.१० ॥
ಯಮನಂತೆ ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ಬಂದ ವೃಕೋದರನನ್ನು, ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.137.11
तस्य वेगमसह्यं स दृष्ट्वा कर्णस्य पाण्डवः ।
महतश्च शरौघांस्तान्न्यवारयत् वीर्यवान् ॥ ७.१३७.११ ॥
ಕರ್ಣನ ಆ ಸಹಿಸಲಾಗದ ವೇಗವನ್ನು ನೋಡಿ, ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಪಾಂಡವನು ಅವನ ಮಹಾ ಬಾಣಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನು ತಡೆದನು.
7.137.12
ततो विधम्याधिरथेः शरजालानि पाण्डवः ।
विव्याध कर्ण विंशत्या पुनरन्यैः शिलाशितैः ॥ ७.१३७.१२ ॥
ನಂತರ ಸೂತಪುತ್ರನ ಬಾಣಜಾಲಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿ, ಪಾಂಡವನು ಕರ್ಣನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ ಇತರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.137.13
यथैव हि स कर्णेन पार्थः प्रच्छादितः शरैः ।
तथैव स रणे कर्ण छादयामास पाण्डवः ॥ ७.१३७.१३ ॥
ಕರ್ಣನಿಂದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾರ್ಥನಂತೆಯೇ, ಓ ಕರ್ಣ, ಆ ಪಾಂಡವನು ರಣದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.137.14
दृष्ट्वा तु भीमसेनस्य विक्रमं युधि भारत ।
अभ्यनन्दंस्त्वदीयाश्च संप्रहृष्टाश्च चारणाः ॥ ७.१३७.१४ ॥
ಓ ಭರತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ ನಿನ್ನವರು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಚಾರಣರು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು.
7.137.15
भूरश्रवाः कृपो द्रौणिर्मद्रराजो जयद्रथः ।
उत्तमौजा युधामन्युः सायकिः केशवार्जुनौ ॥ ७.१३७.१५ ॥
ಭೂರಿಶ್ರವ, ಕೃಪ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರ, ಮದ್ರರಾಜ ಜಯದ್ರಥ, ಉತ್ತಮೌಜ, ಯುಧಾಮನ್ಯು, ಸಾತ್ಯಕಿ, ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ.
7.137.16
कुरुपाण्डवपक्षस्था दश राजन्महारथाः ।
साधुसाध्विति वेगेन सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१३७.१६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಕೌರವ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದ ಹತ್ತು ಮಹಾರಥರು 'ಸಾಧು, ಸಾಧು' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ವೇಗದಿಂದ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದರು.
7.137.17
तस्मिन्समुत्थिते शब्दे तुमुले रोमहर्षणे ।
अभ्यभाषत पुत्रस्ते र्आजन्दुर्योधनस्त्वरन् ॥ ७.१३७.१७ ॥
ಆ ಕೋಲಾಹಲದ, ರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸುವ ಶಬ್ದ ಎದ್ದಾಗ ನಿನ್ನ ಮಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.
7.137.18
राज्ञः सराजपुत्रांश्च सोदर्याश्च विशेषतः ।
कर्ण गच्छत भद्रं वः परीप्सन्तो वृकोदरात् ॥ ७.१३७.१८ ॥
ಓ ಕರ್ಣ, ರಾಜರನ್ನು, ರಾಜಕುಮಾರರೊಂದಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಹೋದರರನ್ನು ವೃಕೋದರನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿ ಹೋಗು; ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ.
7.137.19
पुरा निघ्नन्त्इ राधेयं भीमचापच्युताः शराः ।
ते यतध्वं महेष्वासाः सूतपुत्रस्य रक्षणे ॥ ७.१३७.१९ ॥
ಹಿಂದೆ ರಾಧೇಯನನ್ನು (ಕರ್ಣನನ್ನು) ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಮನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳು — ಮಹಾಧನುರ್ಧರರೇ, ಸೂತಪುತ್ರನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಯತ್ನಿಸಿ.
7.137.20
दुर्योधनसमादिष्टाः सोदर्याः सप्त भारत ।
भीमसेनमभिद्रुत्य संरब्घाः पर्यवारयन् ॥ ७.१३७.२० ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಏಳು ಸಹೋದರರು, ಭಾರತ, ಕೋಪದಿಂದ ಭೀಮಸೇನನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.137.21
ते समासाद्य कौन्तेयमावृण्वञ्शरवृष्टिभिः ।
पर्वतं वारिधाराभिः प्रावृषीव बलाहकाः ॥ ७.१३७.२१ ॥
ಅವರು ಸಮೀಪಿಸಿ ಕೌಂತೇಯನನ್ನು (ಭೀಮನನ್ನು) ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದರು — ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮೇಘಗಳು ನೀರ್ಧಾರೆಗಳಿಂದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ.
7.137.22
तेऽपीडयन्भीमसेनं कृध्दाः सप्त महारथाः ।
प्रजासंहरणे राजन्सोमं सप्तग्रहा इव ॥ ७.१३७.२२ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಏಳು ಮಹಾರಥರು ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಪೀಡಿಸಿದರು — ರಾಜನೇ, ಪ್ರಜೆಗಳ ಸಂಹಾರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏಳು ಗ್ರಹಗಳು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಪೀಡಿಸುವಂತೆ.
7.137.23
ततो वेगेन कौन्तेयः पीडयित्वा शरासनम् ।
मुष्टिना पाण्डवो राजन्दृढेन सुपरिष्कृतम् ॥ ७.१३७.२३ ॥
ಆಗ, ರಾಜನೇ, ಕೌಂತೇಯ ಪಾಂಡವನು ವೇಗದಿಂದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಒತ್ತಿ, ತನ್ನ ದೃಢ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕೃತ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
7.137.24
अमानुषं कर्म कृत्वा सप्त सन्धाय सायकान् ।
तेभ्यो व्यसृजदायस्तः सूर्यरश्मिनिभान्प्रभुः ॥ ७.१३७.२४ ॥
ಅಮಾನುಷ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಏಳು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹೂಡಿ, ಸಮರ್ಥನಾದ ಅವನು ಬಲದಿಂದ ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿಗಳಂತಿದ್ದ ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟನು.
7.137.25
निरस्यन्निव देहेभ्यस्तनयानामसूंस्तव ।
भीमसेनो महाराज पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३७.२५ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಹಳೆಯ ವೈರವನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಭೀಮಸೇನನು ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ದೇಹಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಹೊರದೂಡುತ್ತಿದ್ದಂತಿತ್ತು.
7.137.26
ते क्षिप्ता भीमसेनेन शरा भारत भारतान् ।
विदार्य खं समुत्पेतुः स्वर्णपुङ्खाः शिलाशिताः ॥ ७.१३७.२६ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಆ ಬಾಣಗಳು, ಓ ಭಾರತ, ಭರತವಂಶೀಯರನ್ನು ಸೀಳಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಎದ್ದವು; ಅವು ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳುಳ್ಳವು, ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹರಿತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
7.137.27
तेषां विदार्य देहांस्ते शरा हेमविभूषिताः ।
भित्त्वाभित्त्वा क्षितिं जग्मुस्तेपामेवासुभिः सह ।
व्यराजन्त महाराज सुपर्णा इव खेचराः ॥ ७.१३७.२७ ॥
ಅವರ ದೇಹಗಳನ್ನು ಸೀಳಿ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ಬಾಣಗಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪದೇಪದೇ ಚುಚ್ಚಿ ಅವರ ಪ್ರಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೆಳಗೆ ಹೋದವು; ಮಹಾರಾಜ, ಅವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಗರುಡರಂತೆ ಹೊಳೆದವು.
7.137.28
शोणितादिग्धवाजाग्राः सप्त हेमपरिष्कृताः ।
पुत्राणां तव राजेन्द्र पीत्वा शोणितमुद्गताः ॥ ७.१३७.२८ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿದು, ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದ ರೆಕ್ಕೆಯ ತುದಿಗಳುಳ್ಳ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಏಳು ಬಾಣಗಳು ಮೇಲೆದ್ದವು.
7.137.29
ते शरैर्भिन्नमर्माणो रथेभ्यः प्रापतन्क्षितौ ।
गिरिसानुरुहा भग्न्रा द्विपेनेव महाद्रुमाः ॥ ७.१३७.२९ ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳು ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರು ರಥಗಳಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು—ಪರ್ವತದ ಇಳಿಜಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳು ಆನೆಯಿಂದ ಮುರಿದು ಬೀಳುವಂತೆ.
7.137.30
शत्रुंजयः शत्रुसहश्चित्रश्चित्रायुधो दृढः ।
चित्रसेनो विकर्णश्च सप्तैते विनिपातिताः ॥ ७.१३७.३० ॥
ಶತ್ರುಂಜಯ, ಶತ್ರುಸಹ, ಚಿತ್ರ, ಚಿತ್ರಾಯುಧ, ದೃಢ, ಚಿತ್ರಸೇನ ಮತ್ತು ವಿಕರ್ಣ—ಈ ಏಳು ಮಂದಿ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟರು.
7.137.31
पुत्राणां तव सर्वेषां निहतानां वृकोदरः ।
शोचत्यतिभृशं दुःखाद्विकर्ण पाण्डवः प्रियम् ॥ ७.१३७.३१ ॥
ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳೂ ಹತರಾದಾಗ, ಪಾಂಡವ ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ) ಪ್ರಿಯ ವಿಕರ್ಣನಿಗಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖದಿಂದ ಶೋಕಿಸುತ್ತಾನೆ.
7.137.32
प्रतिज्ञेयं मया वृत्ता निहन्तच्यास्तु संयुगे ।
विकर्ण तेनासि हतः प्रतिज्ञा रक्षिता मया ॥ ७.१३७.३२ ॥
"ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ (ನಿಮ್ಮ ಪಕ್ಷದ) ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಬೇಕು" — ಇದು ನನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ. ವಿಕರ್ಣ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನೀನು ಹತನಾದೆ; ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡೆ.
7.137.33
त्वमागाः समरं वीर क्षात्रं धर्ममनुस्मरन् ।
ततो विनिहतः सङ्ख्ये युध्दधर्मो हि निष्ठुरः ॥ ७.१३७.३३ ॥
ವೀರನೇ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ನೀನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದೆ; ನಂತರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದೆ — ಯುದ್ಧಧರ್ಮ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಠೋರ.
7.137.34
विशेषतो हि नृपतेस्तथाऽस्माकं हिते रतः ।
न्यायतोन्यायतो वाऽपि हतः शेते महाद्युतिः ॥ ७.१३७.३४ ॥
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಾಜನ ಮತ್ತು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ — ನ್ಯಾಯದಿಂದಲೋ ಅನ್ಯಾಯದಿಂದಲೋ — ಹತನಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ.
7.137.35
अगाधवुध्दिर्गाङ्गेयः क्षितौ सुरगुरोः समः ।
त्याजितः समरे प्राणांस्तस्माद्युद्धं हि निष्ठुरम् ॥ ७.१३७.३५ ॥
ಅಗಾಧ ಬುದ್ಧಿಯ ಗಾಂಗೇಯ (ಭೀಷ್ಮ), ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇವಗುರು (ಬೃಹಸ್ಪತಿ)ಗೆ ಸಮಾನನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಯುದ್ಧ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕ್ರೂರ.
7.137.36
तान्निहत्य महावाहू राघेयस्यैव पश्यतः ।
सिंहनादखं घोअमसृजत्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१३७.३६ ॥
ಅವರನ್ನು ಕೊಂದು ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಪಾಂಡುನಂದನನು, ರಾಧೆಯ ಮಗ (ಕರ್ಣ) ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಆಕಾಶವನ್ನು ಭಯಂಕರ ಸಿಂಹನಾದದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದನು.
7.137.37
स खस्तस्य शूरस्य धर्मराजस्य भारत ।
आचर्व्याविव तद्युध्दं विजयं चात्मनो महत् ॥ ७.१३७.३७ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಆ ಶೂರ ಧರ್ಮರಾಜನ ಆ ಧ್ವನಿ ಆ ಯುದ್ಧವನ್ನೂ ತನ್ನ ಮಹಾ ವಿಜಯವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುವಂತಿತ್ತು.
7.137.38
तं श्रुत्वा तु महानादं भीमसेनस्य धन्विनः ।
बभूव परमा प्रीतिर्धर्मराजस्य धीमतः ॥ ७.१३७.३८ ॥
ಧನುರ್ಧಾರಿ ಭೀಮಸೇನನ ಆ ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು.
7.137.39
ततो हृष्टमना राजन्वादित्राणां महाखनैः ।
सिंहनादरव्ं भ्रातुः प्रतिजग्राह पाण्डवः ॥ ७.१३७.३९ ॥
ರಾಜನೇ, ನಂತರ ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನ ಪಾಂಡವನು ವಾದ್ಯಗಳ ಮಹಾ ಧ್ವನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಸಹೋದರನ ಸಿಂಹನಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
7.137.40
हर्षेण महता युक्तः कृतसंज्ञे ऋकोदरे ।
अभ्ययात्समरे द्रोणं सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ७.१३७.४० ॥
ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ, ವೃಕೋದರನಿಗೆ ಸಂಕೇತ ನೀಡಿ, ಸರ್ವ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದನು.
7.137.41
एकत्रिंशन्महाराज पुत्रांस्तव निपातितान् ।
हतान्दुर्योधनो दृष्ट्वा क्षत्तुः सस्मार तद्वचः ॥ ७.१३७.४१ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮೂವತ್ತೊಂದು ಮಕ್ಕಳು ಬಿದ್ದು ಸತ್ತದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ದುರ್ಯೋಧನನು ಕ್ಷತ್ತೃ (ವಿದುರ) ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.
7.137.42
तदिदं समनुप्राप्तं क्षत्तुर्नैः श्रेयसं वचः ।
इति स्ंचिन्त्य ते पुत्रो नोत्तरं प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३७.४२ ॥
ಕ್ಷತ್ತೃ (ವಿದುರ)ನ ಆ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ ಮಾತುಗಳು ಈಗ ನಡೆದಿವೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಮಗ ಉತ್ತರವನ್ನೇ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.
7.137.43
यद्दयूतकाले दुर्बुध्दिरब्रवीत्तनयस्तव ।
सभामानाय्य पाञ्चालीं कर्णेन सहितोऽल्पधीः ॥ ७.१३७.४३ ॥
ಜೂಜಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ ಮಗನು ಕರ್ಣನೊಡನೆ ಪಾಂಚಾಲಿಯನ್ನು ಸಭೆಗೆ ಕರೆತಂದು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯದಾಗಿತ್ತು.
7.137.44
यच्च कर्णोऽब्रवीत्कृष्णां सभायां परुषं वचः ।
प्रमुखे पाण्डुपुत्राणां तव चैव विशांपते ।
शृण्वतस्तव राजेन्द्र कौरवाणां च सर्वशः ॥ ७.१३७.४४ ॥
ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರ ಮುಂದೆ, ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ಕೌರವರೆಲ್ಲರ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಕರ್ಣನು ಕೃಷ್ಣೆಗೆ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.137.45
विनष्टाः पाण्डवाः कृष्णे शाश्वतं नरकं गताः ।
पतिमन्यं वृणीष्वेति तस्येदं फलमागतम् ॥ ७.१३७.४५ ॥
ಕೃಷ್ಣೆ, ಪಾಂಡವರು ನಾಶಗೊಂಡು ಶಾಶ್ವತ ನರಕವನ್ನು ಸೇರಿದರು; 'ಬೇರೆ ಪತಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊ' ಎಂಬ ಮಾತಿನ ಫಲ ಈಗ ಬಂದಿದೆ.
7.137.46
यच्च पण्डतिलादीनि परुषाणि तवात्मजैः ।
श्रावितास्ते महात्मानः पाण्डवाः कोपयिष्णुभिः ॥ ७.१३७.४६ ॥
ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಕೋಪವನ್ನು ಕೆರಳಿಸಲು ಬಯಸಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿದರು.
7.137.47
तं भीमसेनः क्रोधाग्रिं त्रयोदश समाः स्थितम् ।
उद्गिरंस्तव पुत्राणामन्तं गच्छति पाण्डवः ॥ ७.१३७.४७ ॥
ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇದ್ದ ಆ ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಉಗುಳುತ್ತಾ, ಪಾಂಡವ ಭೀಮಸೇನನು ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಅಂತ್ಯದತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
7.137.48
विलपंश्च बहु क्षत्ता शमं नालभत त्वयि ।
सपुत्रो भरतश्रेष्ठ तस्य भुङ्ख फलोदयम् ॥ ७.१३७.४८ ॥
ಬಹಳ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರೂ ವಿದುರನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಆ ಫಲೋದಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು.
7.137.49
त्वया वृध्देन धीरेण कार्यतत्त्वार्थदर्शिना ।
न कृतं सुहृदां वाक्यं दैवमत्र परायणम् ॥ ७.१३७.४९ ॥
ವೃದ್ಧನೂ ಧೀರನೂ ಕಾರ್ಯತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕಾಣುವವನೂ ಆದ ನೀನು ಹಿತೈಷಿಗಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ದೈವವೇ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ.
7.137.50
तन्मा शुचो नरव्याध्र तवैवापनयो महान् ।
विनाशहेतुः पुत्राणां भवानेव मतो मम ॥ ७.१३७.५० ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನರವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ದುಃಖಿಸಬೇಡ; ಈ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ನಿನ್ನದೇ. ಪುತ್ರರ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನೀನೇ ಎಂದು ನನಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
7.137.51
हतो विकर्णो राजेन्द्र चित्र्सेनश्च वीर्यवान् ।
प्रवराश्चात्मजानां ते सुताश्चान्ये महारथाः ॥ ७.१३७.५१ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ವಿಕರ್ಣನು ಹತನಾದನು, ಪರಾಕ್ರಮಿ ಚಿತ್ರಸೇನನೂ; ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೂ, ಇತರ ಮಹಾರಥ ಪುತ್ರರೂ ಹತರಾದರು.
7.137.52
यानन्यान्दद्दशे भीमश्चक्षुर्विषयमागतान् ।
पुत्रांस्तव महाराज त्वरया ताञ्जधान ह ॥ ७.१३७.५२ ॥
ಭೀಮನು ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಂದ ಇತರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕಂಡನು; ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿದನು.
7.137.53
त्वत्कृते ह्यहमद्राक्षं दह्यमानां वरुथिनीम् ।
सहस्रशः शरैर्मुक्तैः पाण्डवेन वृषेण च ॥ ७.१३७.५३ ॥
ನಿನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ನಾನು ಪಾಂಡವನ ಮತ್ತು ವೃಷಭ ಸಮಾನನಾದ ವೀರನ ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕಂಡೆ.