มหาภารตะ · อัธยายะ 7.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.137.1
भीमसेनस्य राधेयः श्रुत्वा ज्यातलनिः स्वनम् ।
नामृष्यत यथा मत्तो गजः प्रतिगजस्वनम् ॥ ७.१३७.१ ॥
เมื่อได้ยินเสียงสายธนูของภีมเสนดังขึ้น ราธเยะ (กรรณะ) ทนไม่ได้ ดุจช้างตกมันที่ทนเสียงร้องของช้างตัวคู่แข่งไม่ได้
7.137.2
सोपक्रम्य मुहूर्तै तु भीमसेनस्य गोचरात् ।
पुत्रांस्तव ददर्शाथ भीमसेनेन पातितान् ॥ ७.१३७.२ ॥
ผ่านไปครู่หนึ่ง ในระยะที่ภีมเสนมองเห็นได้ กรรณะเห็นโอรสของท่านถูกภีมเสนล้มลง
7.137.3
तानवेक्ष्य नरश्रेष्ठ विमना दुःखितस्तदा ।
निः श्वसन्दीर्घमुष्णं च कर्णः पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१३७.३ ॥
โอ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ เมื่อกรรณะเห็นพวกเขาแล้ว ใจของเขาหม่นหมองและเศร้าโศก ถอนหายใจยาวและร้อน แล้วก็เข้าไปหาโอรสของปาณฑุ
7.137.4
स ताम्रनयनः क्रोधाच्छ्वसन्निव महोरगः ।
बभौ कर्णः शरानस्यन्रशमीनिव दिवाकरः ॥ ७.१३७.४ ॥
กรรณะตาแดงด้วยความโกรธ ดุจงูใหญ่ที่พ่นลมฟืดฟาด เขาส่องแสงอยู่ ยิงลูกศรออกไปดังดวงอาทิตย์แผ่รัศมี
7.137.5
किरणैरिव सूर्यस्य महीध्रो भरतर्षभ ।
कर्णचापच्युतैर्वाणैः प्राच्छाद्यत वृकोदरः ॥ ७.१३७.५ ॥
โอ วีรบุรุษแห่งพงศ์ภรตะ ดุจภูเขาที่ถูกรัศมีของดวงอาทิตย์ปกคลุม วฤโกทร (ภีมะ) ก็ถูกลูกศรที่พุ่งจากคันธนูของกรรณะปกคลุมไว้
7.137.6
ते कर्णचापप्रभवाः शरा बर्हिणवाससः ।
विविशुः सर्वतः पार्थ वासायेवाण्डजाद्रुमम् ॥ ७.१३७.६ ॥
โอ โอรสของปฤถา ลูกศรเหล่านั้นที่กำเนิดจากคันธนูของกรรณะ มีขนนกยูงติดท้าย แทรกเข้ามาจากทุกทิศ ดุจนกที่บินเข้าเกาะต้นไม้เพื่อพักอาศัย
7.137.7
कर्णचापच्युता बाणाः संपतन्तस्ततस्ततः ।
रुक्मपुङ्खा व्यराजन्त हंसाः श्रेणीकृता इव ॥ ७.१३७.७ ॥
ลูกศรที่พุ่งออกจากคันธนูของกรรณะ บินไปมาแล้วไปมา มีปลายทองคำ ส่องแสงเหมือนหงส์ที่จัดเรียงเป็นแถว
7.137.8
चापध्वजोपस्करेभ्यश्छत्रादीषामुखाद्युगात् ।
प्रभवन्तो व्यदृश्यन्त राजन्नाघिरथेः शराः ॥ ७.१३७.८ ॥
โอ พระราชา ลูกศรของกรรณะถูกเห็นพุ่งออกมาจากคันธนู ธง เครื่องประกอบรถ ฉัตร ปลายเสา และแอกรถ
7.137.9
खं पूरयन्महावेगात्खगमान्गृध्रवाससः ।
सुवर्ण्विकृतांश्चित्रान्मुमोचाधिरथिः शरान् ॥ ७.१३७.९ ॥
กรรณะ โอรสของสารถี เต็มท้องฟ้าด้วยความเร็วอันยิ่งใหญ่ ปล่อยลูกศรอันงดงาม ติดขนแร้ง ประดับด้วยทอง
7.137.10
तमन्तकमिवायस्तमापतन्तं वृकोदरम् ।
त्यक्त्वा प्राणानतिक्रम्य विव्याध निशितैः शरैः । ॥ ७.१३७.१० ॥
กรรณะละทิ้งความห่วงชีวิต พุ่งเข้าใส่วฤโกทรผู้ประดังเข้ามาดุจยมที่ไร้การควบคุม ด้วยลูกศรคมกล้าแทงเขา
7.137.11
तस्य वेगमसह्यं स दृष्ट्वा कर्णस्य पाण्डवः ।
महतश्च शरौघांस्तान्न्यवारयत् वीर्यवान् ॥ ७.१३७.११ ॥
เมื่อปาณฑพผู้กล้าหาญเห็นความเร็วของกรรณะที่ทนไม่ได้ เขาก็ต้านทานฝูงลูกศรอันใหญ่หลวงเหล่านั้นไว้
7.137.12
ततो विधम्याधिरथेः शरजालानि पाण्डवः ।
विव्याध कर्ण विंशत्या पुनरन्यैः शिलाशितैः ॥ ७.१३७.१२ ॥
จากนั้น ปาณฑพสลัดข่ายลูกศรของโอรสของสารถีให้กระจัดกระจาย แล้วแทงกรรณะอีกด้วยยี่สิบลูกและลูกศรอื่น ๆ ที่ลับบนหินมาแล้ว
7.137.13
यथैव हि स कर्णेन पार्थः प्रच्छादितः शरैः ।
तथैव स रणे कर्ण छादयामास पाण्डवः ॥ ७.१३७.१३ ॥
เช่นเดียวกับที่ปารถะถูกกรรณะปกคลุมด้วยลูกศร ปาณฑพผู้นั้นก็ปกคลุมท่าน โอ กรรณะ ในการรบฉันนั้น
7.137.14
दृष्ट्वा तु भीमसेनस्य विक्रमं युधि भारत ।
अभ्यनन्दंस्त्वदीयाश्च संप्रहृष्टाश्च चारणाः ॥ ७.१३७.१४ ॥
โอ พระภารตะ เมื่อเห็นความกล้าหาญของภีมเสนในการรบ พลของท่านก็ชื่นชม และเหล่าจารณะที่ปีติยินดีอย่างยิ่งก็เช่นกัน
7.137.15
भूरश्रवाः कृपो द्रौणिर्मद्रराजो जयद्रथः ।
उत्तमौजा युधामन्युः सायकिः केशवार्जुनौ ॥ ७.१३७.१५ ॥
ภูริศรวัส กฤปะ โอรสของโทรณะ พระราชาแห่งมัทระ ชยัทรถ อุตตมเอาช์ ยุธามันยุ สาตยกิ เกศวะ และอรชุน
7.137.16
कुरुपाण्डवपक्षस्था दश राजन्महारथाः ।
साधुसाध्विति वेगेन सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१३७.१६ ॥
โอ พระราชา มหารถทั้งสิบที่ยืนอยู่ฝ่ายเการพและปาณฑพ ร้องว่า "ดีแล้ว ดีแล้ว" แล้วคำรามเสียงสิงโตด้วยพลังอันรุนแรง
7.137.17
तस्मिन्समुत्थिते शब्दे तुमुले रोमहर्षणे ।
अभ्यभाषत पुत्रस्ते र्आजन्दुर्योधनस्त्वरन् ॥ ७.१३७.१७ ॥
เมื่อเสียงอึกทึกชวนขนลุกนั้นดังขึ้น โอรสของท่าน ทุรโยธน์ รีบพูดกับเขา
7.137.18
राज्ञः सराजपुत्रांश्च सोदर्याश्च विशेषतः ।
कर्ण गच्छत भद्रं वः परीप्सन्तो वृकोदरात् ॥ ७.१३७.१८ ॥
โอ กรรณะ จงไปเถิด ขอให้ท่านโชคดี เพื่อปกป้องพระราชาพร้อมโอรสของกษัตริย์ และโดยเฉพาะพี่น้องร่วมอุทร จากวฤโกทร
7.137.19
पुरा निघ्नन्त्इ राधेयं भीमचापच्युताः शराः ।
ते यतध्वं महेष्वासाः सूतपुत्रस्य रक्षणे ॥ ७.१३७.१९ ॥
ก่อนหน้านี้ ลูกศรที่พุ่งจากคันธนูของภีมะขณะที่เขาสังหารราธเยะ โอ นักธนูผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย จงพยายามปกป้องโอรสของสารถีเถิด
7.137.20
दुर्योधनसमादिष्टाः सोदर्याः सप्त भारत ।
भीमसेनमभिद्रुत्य संरब्घाः पर्यवारयन् ॥ ७.१३७.२० ॥
ตามคำสั่งของทุรโยธน์ พี่น้องทั้งเจ็ด โอ พระภารตะ รีบเข้าโจมตีภีมเสนด้วยความโกรธ และล้อมเขาไว้
7.137.21
ते समासाद्य कौन्तेयमावृण्वञ्शरवृष्टिभिः ।
पर्वतं वारिधाराभिः प्रावृषीव बलाहकाः ॥ ७.१३७.२१ ॥
เมื่อเข้าใกล้บุตรของกุนตี พวกเขาก็ปกคลุมท่านด้วยห่าฝนแห่งลูกศร เหมือนเมฆฝนในฤดูมรสุมที่ปกคลุมภูเขาด้วยสายน้ำ
7.137.22
तेऽपीडयन्भीमसेनं कृध्दाः सप्त महारथाः ।
प्रजासंहरणे राजन्सोमं सप्तग्रहा इव ॥ ७.१३७.२२ ॥
นักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเจ็ดนั้น ด้วยความโกรธ ได้เบียดเบียนภีมเสนา ข้าแต่พระราชา เหมือนดาวเคราะห์ทั้งเจ็ดที่รบกวนดวงจันทร์ในยามที่สรรพสัตว์ถูกทำลาย
7.137.23
ततो वेगेन कौन्तेयः पीडयित्वा शरासनम् ।
मुष्टिना पाण्डवो राजन्दृढेन सुपरिष्कृतम् ॥ ७.१३७.२३ ॥
ข้าแต่พระราชา จากนั้นบุตรของกุนตี ปาณฑพ ได้โก่งคันธนูอย่างรวดเร็ว และกุมคันธนูที่ประณีตนั้นไว้ด้วยกำมือที่มั่นคง
7.137.24
अमानुषं कर्म कृत्वा सप्त सन्धाय सायकान् ।
तेभ्यो व्यसृजदायस्तः सूर्यरश्मिनिभान्प्रभुः ॥ ७.१३७.२४ ॥
ท่านผู้ทรงอำนาจได้กระทำกิจที่เหนือมนุษย์ คือขึงลูกศรทั้งเจ็ดลงบนคันธนู แล้วออกแรงดึงอย่างยิ่งยิงใส่คนเหล่านั้น ลูกศรที่ส่องประกายดั่งรัศมีของพระอาทิตย์
7.137.25
निरस्यन्निव देहेभ्यस्तनयानामसूंस्तव ।
भीमसेनो महाराज पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३७.२५ ॥
ข้าแต่มหาราช ภีมเสนาระลึกถึงความแค้นเก่า ราวกับจะดึงลมปราณของบุตรทั้งหลายของพระองค์ให้หลุดออกจากร่างกาย
7.137.26
ते क्षिप्ता भीमसेनेन शरा भारत भारतान् ।
विदार्य खं समुत्पेतुः स्वर्णपुङ्खाः शिलाशिताः ॥ ७.१३७.२६ ॥
ลูกศรที่ภีมเสนายิงออกไปนั้น ข้าแต่ภารตะ แทงทะลุพวกภารตะ แล้วพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า มีขนนกสีทองและลับด้วยหิน
7.137.27
तेषां विदार्य देहांस्ते शरा हेमविभूषिताः ।
भित्त्वाभित्त्वा क्षितिं जग्मुस्तेपामेवासुभिः सह ।
व्यराजन्त महाराज सुपर्णा इव खेचराः ॥ ७.१३७.२७ ॥
ลูกศรประดับทองเหล่านั้นทะลุร่างของพวกเขา แล้วพุ่งทะลุแผ่นดินซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไปพร้อมกับลมปราณของพวกเขา ข้าแต่มหาราช ลูกศรเหล่านั้นส่องแสงเหมือนครุฑที่โผบินอยู่บนท้องฟ้า
7.137.28
शोणितादिग्धवाजाग्राः सप्त हेमपरिष्कृताः ।
पुत्राणां तव राजेन्द्र पीत्वा शोणितमुद्गताः ॥ ७.१३७.२८ ॥
ข้าแต่จอมกษัตริย์ ลูกศรเจ็ดดอกนั้นดื่มโลหิตของบุตรทั้งหลายของพระองค์ ปลายขนนกเปื้อนเลือด ประดับด้วยทอง แล้วพุ่งขึ้นสูง
7.137.29
ते शरैर्भिन्नमर्माणो रथेभ्यः प्रापतन्क्षितौ ।
गिरिसानुरुहा भग्न्रा द्विपेनेव महाद्रुमाः ॥ ७.१३७.२९ ॥
ด้วยลูกศรที่แทงทะลุจุดสำคัญของร่าง พวกเขาจึงร่วงลงจากรถศึกสู่พื้นดิน เหมือนต้นไม้ใหญ่บนไหล่เขาที่ถูกช้างหักโค่น
7.137.30
शत्रुंजयः शत्रुसहश्चित्रश्चित्रायुधो दृढः ।
चित्रसेनो विकर्णश्च सप्तैते विनिपातिताः ॥ ७.१३७.३० ॥
ศตรุญชัย ศตรุสหะ จิตระ จิตรายุธ ทฤฒะ จิตรเสนะ และวิกรรณะ เจ็ดคนนี้ถูกโค่นลงแล้ว
7.137.31
पुत्राणां तव सर्वेषां निहतानां वृकोदरः ।
शोचत्यतिभृशं दुःखाद्विकर्ण पाण्डवः प्रियम् ॥ ७.१३७.३१ ॥
เมื่อเห็นบุตรทั้งหมดของพระองค์ถูกสังหาร วฤโกทร ปาณฑพ ก็โศกเศร้าอย่างยิ่งด้วยความทุกข์ เพราะวิกรรณะผู้เป็นที่รัก
7.137.32
प्रतिज्ञेयं मया वृत्ता निहन्तच्यास्तु संयुगे ।
विकर्ण तेनासि हतः प्रतिज्ञा रक्षिता मया ॥ ७.१३७.३२ ॥
"ในสนามรบ พวกเขาทั้งหมดต้องถูกสังหาร" นี่คือคำปฏิญาณของข้า วิกรรณะ เพราะเหตุนั้นท่านจึงถูกฆ่า ข้าได้รักษาคำปฏิญาณแล้ว
7.137.33
त्वमागाः समरं वीर क्षात्रं धर्ममनुस्मरन् ।
ततो विनिहतः सङ्ख्ये युध्दधर्मो हि निष्ठुरः ॥ ७.१३७.३३ ॥
วีรบุรุษเอ๋ย ท่านมาสู่สมรภูมิโดยระลึกถึงธรรมของนักรบ แล้วท่านก็ถูกสังหารในการต่อสู้ แท้จริงแล้วกฎแห่งการสงครามนั้นโหดร้าย
7.137.34
विशेषतो हि नृपतेस्तथाऽस्माकं हिते रतः ।
न्यायतोन्यायतो वाऽपि हतः शेते महाद्युतिः ॥ ७.१३७.३४ ॥
โดยเฉพาะผู้ที่ยินดีในประโยชน์ของพระราชาและของพวกเรา ผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่นั้น ไม่ว่าจะด้วยความชอบธรรมหรือไม่ชอบธรรม ก็นอนถูกสังหารแล้ว
7.137.35
अगाधवुध्दिर्गाङ्गेयः क्षितौ सुरगुरोः समः ।
त्याजितः समरे प्राणांस्तस्माद्युद्धं हि निष्ठुरम् ॥ ७.१३७.३५ ॥
คงคาเตยะ (ภีษมะ) ผู้มีปัญญาลึกซึ้งหยั่งไม่ถึง เสมอด้วยครูแห่งเทพบนแผ่นดิน ได้สละชีวิตในสงคราม เพราะฉะนั้นการรบจึงโหดร้ายจริงๆ
7.137.36
तान्निहत्य महावाहू राघेयस्यैव पश्यतः ।
सिंहनादखं घोअमसृजत्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१३७.३६ ॥
เมื่อสังหารพวกเขาเหล่านั้นแล้ว ต่อหน้าบุตรของราธา (กรรณะ) บุตรของปาณฑุผู้มีแขนทรงพลังได้ทำให้ท้องฟ้าก้องด้วยเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวดั่งราชสีห์
7.137.37
स खस्तस्य शूरस्य धर्मराजस्य भारत ।
आचर्व्याविव तद्युध्दं विजयं चात्मनो महत् ॥ ७.१३७.३७ ॥
ข้าแต่ภารตะ เสียงนั้นของวีรบุรุษ พระธรรมราชา ราวกับประกาศการรบนั้น และชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของพระองค์เอง
7.137.38
तं श्रुत्वा तु महानादं भीमसेनस्य धन्विनः ।
बभूव परमा प्रीतिर्धर्मराजस्य धीमतः ॥ ७.१३७.३८ ॥
เมื่อได้ยินเสียงคำรามอันยิ่งใหญ่ของภีมเสนาผู้ถือธนู พระธรรมราชาผู้มีปัญญาก็เกิดความปีติยินดีอย่างยิ่ง
7.137.39
ततो हृष्टमना राजन्वादित्राणां महाखनैः ।
सिंहनादरव्ं भ्रातुः प्रतिजग्राह पाण्डवः ॥ ७.१३७.३९ ॥
ข้าแต่พระราชา จากนั้นปาณฑพผู้มีใจยินดี ได้รับเสียงคำรามเหมือนราชสีห์ของพี่ชาย พร้อมกับเสียงดังอันยิ่งใหญ่ของเครื่องดนตรีทั้งหลาย
7.137.40
हर्षेण महता युक्तः कृतसंज्ञे ऋकोदरे ।
अभ्ययात्समरे द्रोणं सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ७.१३७.४० ॥
ด้วยความยินดีอันยิ่งใหญ่ เมื่อส่งสัญญาณแก่วฤโกทรแล้ว ผู้เลิศกว่าบรรดาผู้ถือศัสตราทั้งปวง ก็รุดหน้าในสมรภูมิเข้าหาโทรณะ
7.137.41
एकत्रिंशन्महाराज पुत्रांस्तव निपातितान् ।
हतान्दुर्योधनो दृष्ट्वा क्षत्तुः सस्मार तद्वचः ॥ ७.१३७.४१ ॥
มหาราชเอ๋ย เมื่อเห็นบุตรของพระองค์สามสิบเอ็ดคนถูกฆ่าและล้มลง ทุรโยธน์ก็นึกถึงถ้อยคำของกษัตริย์ผู้เป็นเกษตร คือวิทุระ
7.137.42
तदिदं समनुप्राप्तं क्षत्तुर्नैः श्रेयसं वचः ।
इति स्ंचिन्त्य ते पुत्रो नोत्तरं प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३७.४२ ॥
บุตรของพระองค์คิดว่า ถ้อยคำอันนำความเจริญสูงสุดของวิทุระนั้นได้มาถึงแล้ว จึงมิได้ตอบกลับไปเลย
7.137.43
यद्दयूतकाले दुर्बुध्दिरब्रवीत्तनयस्तव ।
सभामानाय्य पाञ्चालीं कर्णेन सहितोऽल्पधीः ॥ ७.१३७.४३ ॥
เมื่อครั้งการเล่นลูกเต๋า บุตรของพระองค์ผู้มีความคิดชั่วร้าย พร้อมด้วยกรรณะผู้มีปัญญาน้อย ได้นำปาญจาลีเข้ามาในสภาแล้วกล่าวถ้อยคำอย่างโง่เขลา
7.137.44
यच्च कर्णोऽब्रवीत्कृष्णां सभायां परुषं वचः ।
प्रमुखे पाण्डुपुत्राणां तव चैव विशांपते ।
शृण्वतस्तव राजेन्द्र कौरवाणां च सर्वशः ॥ ७.१३७.४४ ॥
และกรรณะได้กล่าวถ้อยคำหยาบคายต่อพระกฤษณาในสภา ต่อหน้าบุตรของปาณฑุ ขณะที่พระองค์และเหล่าเการพทั้งปวงกำลังฟังอยู่ ข้าแต่ผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์ ผู้เป็นใหญ่แห่งกษัตริย์
7.137.45
विनष्टाः पाण्डवाः कृष्णे शाश्वतं नरकं गताः ।
पतिमन्यं वृणीष्वेति तस्येदं फलमागतम् ॥ ७.१३७.४५ ॥
ปาณฑพพินาศแล้ว ข้าแต่พระกฤษณา เขาทั้งหลายไปสู่นรกชั่วนิรันดร์ ผลแห่งถ้อยคำของนางที่ว่า จงเลือกสามีคนอื่นเถิด บัดนี้ได้มาถึงแล้ว
7.137.46
यच्च पण्डतिलादीनि परुषाणि तवात्मजैः ।
श्रावितास्ते महात्मानः पाण्डवाः कोपयिष्णुभिः ॥ ७.१३७.४६ ॥
และบุตรของพระองค์ซึ่งปรารถนาจะยั่วให้โกรธ ได้กล่าวถ้อยคำหยาบคายดุจผู้รู้ทั้งหลาย ให้เหล่าปาณฑพผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ได้ยินเข้า
7.137.47
तं भीमसेनः क्रोधाग्रिं त्रयोदश समाः स्थितम् ।
उद्गिरंस्तव पुत्राणामन्तं गच्छति पाण्डवः ॥ ७.१३७.४७ ॥
ภีมเสน ปาณฑพผู้นั้น กำลังพ่นไฟแห่งความโกรธที่คงอยู่มาสิบสามปี กำลังเดินหน้าไปสู่จุดจบของบุตรของพระองค์
7.137.48
विलपंश्च बहु क्षत्ता शमं नालभत त्वयि ।
सपुत्रो भरतश्रेष्ठ तस्य भुङ्ख फलोदयम् ॥ ७.१३७.४८ ॥
วิทุระร่ำไห้อย่างมาก แต่ก็ไม่พบความสงบในพระองค์ ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งภรตะ จงรับผลแห่งการกระทำนั้นพร้อมด้วยบุตรของพระองค์เถิด ผลที่กำลังผลิดอกออกผลมาถึง
7.137.49
त्वया वृध्देन धीरेण कार्यतत्त्वार्थदर्शिना ।
न कृतं सुहृदां वाक्यं दैवमत्र परायणम् ॥ ७.१३७.४९ ॥
พระองค์ผู้ชราและมั่นคง ผู้เห็นความจริงแท้ของกิจที่ต้องทำ ได้ไม่ทรงรับฟังถ้อยคำของมิตรสหาย ในเรื่องนี้ โชคชะตาคือที่พึ่งสูงสุด
7.137.50
तन्मा शुचो नरव्याध्र तवैवापनयो महान् ।
विनाशहेतुः पुत्राणां भवानेव मतो मम ॥ ७.१३७.५० ॥
เพราะเหตุนั้น ข้าแต่นรพยาฆร อย่าโศกเศร้าเลย ความผิดพลาดอันใหญ่หลวงนี้เป็นของพระองค์เองเท่านั้น ในความเห็นของข้าพระองค์ พระองค์เองนั่นแหละคือเหตุแห่งความพินาศของบุตรทั้งหลาย
7.137.51
हतो विकर्णो राजेन्द्र चित्र्सेनश्च वीर्यवान् ।
प्रवराश्चात्मजानां ते सुताश्चान्ये महारथाः ॥ ७.१३७.५१ ॥
วิกรรณะถูกฆ่าแล้ว ข้าแต่ผู้เป็นใหญ่แห่งกษัตริย์ และจิตรเสนผู้มีวีรภาพก็เช่นกัน บุตรผู้ประเสริฐที่สุดของพระองค์ และบุตรอื่นๆ ที่เป็นมหารถ ก็ถูกฆ่าแล้วเช่นกัน
7.137.52
यानन्यान्दद्दशे भीमश्चक्षुर्विषयमागतान् ।
पुत्रांस्तव महाराज त्वरया ताञ्जधान ह ॥ ७.१३७.५२ ॥
ผู้อื่นเหล่านั้นที่ภีมะเห็นว่าเข้ามาอยู่ในสายตาของตน ข้าแต่มหาราช บุตรของพระองค์เหล่านั้น ท่านได้ฟาดฟันลงอย่างรวดเร็ว
7.137.53
त्वत्कृते ह्यहमद्राक्षं दह्यमानां वरुथिनीम् ।
सहस्रशः शरैर्मुक्तैः पाण्डवेन वृषेण च ॥ ७.१३७.५३ ॥
เพราะพระองค์ ข้าพระองค์จึงได้เห็นกองทัพถูกเผาไหม้ ถูกลูกศรนับพันที่ปาณฑพและวีรบุรุษผู้ดุจวัวยิงออกมาทิ่มแทง