Mahābhārata · Adhyāya 7.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.139.1
ततः कर्णो महाराज भीमं विद्धा त्रिभिः शूरैः ।
पुनश्च षड्भिस्तीक्ष्णाग्रैरविध्यत्कङ्कपत्रिभिः।
मुमोच शरवर्षाणि विचित्राणि बहूनि च ॥ ७.१३९.१ ॥
Entonces, oh gran rey, Karṇa atravesó a Bhīma con tres flechas heroicas, y de nuevo lo atravesó con seis flechas de punta afilada emplumadas con plumas de garza, y lanzó lluvias de muchas flechas maravillosas.
7.139.2
वध्यमानो महाबाहुः सूतपुत्रेण पाण्डवः ।
न विव्यथे भीमसेनो भिद्यमान इवाचलः ॥ ७.१३९.२ ॥
Aunque herido por el hijo del auriga, el Pāṇḍava Bhīmasena de poderosos brazos no se inmutó, como una montaña que está siendo partida.
7.139.3
स कर्णं कर्णिना कर्णे पीतेन निशितेन च ।
विव्याध सुभृशं सङ्ख्ये तैलधौतेन मारिष ॥ ७.१३९.३ ॥
En la batalla, traspasó a Karṇa con gran violencia con una flecha karṇi y con una flecha dorada, afilada y pulida con aceite, tensada hasta la oreja, oh venerable.
7.139.4
स कुण्डलं महच्चारु कर्णस्यापातयद्भुवि ।
तपनीयं महाराज दीप्तं ज्योतिरिवाम्बरात् ॥ ७.१३९.४ ॥
Hizo caer al suelo el gran y hermoso pendiente de Karṇa, oh gran rey, de oro fundido, resplandeciente como una luz que cae del cielo.
7.139.5
अथापरेण भल्लेन सूतपुत्रं स्तनान्तरे ।
आजघान भृशं क्रुद्धो हसन्निव वृकोदरः ॥ ७.१३९.५ ॥
Entonces, airado, Vṛkodara golpeó con violencia al hijo del auriga en medio del pecho con otra flecha bhalla, como si riera.
7.139.6
पुनरस्य त्वरन्भीपो नाराचान्दश भारत ।
रणे प्रैषीन्महाबाहुर्निर्मुक्ताशीविषोपमान् ॥ ७.१३९.६ ॥
De nuevo, oh Bhārata, apresurado, el de poderosos brazos Bhīṣma lanzó en la batalla diez flechas nārāca contra él, como serpientes venenosas liberadas.
7.139.7
ते ललाटं विनिर्भिद्य सूतपुत्रस्य भारत ।
विविशुश्चोदितास्तेन वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१३९.७ ॥
Atravesando la frente del hijo del cochero, oh Bhārata, entraron, impulsados por él, como serpientes que entran en un hormiguero.
7.139.8
ललाटस्थैस्ततो बाणैः सूतपुत्रो व्यरोचत ।
नीलोत्पलमयीं मालां धारयन्वै यथा पुरा ॥ ७.१३९.८ ॥
Entonces el hijo del cochero resplandeció con las flechas clavadas en su frente, como si llevara de nuevo la guirnalda de loto azul que llevaba antes.
7.139.9
सोऽतिविद्धो भृशं कर्णः पाण्डवेन तरस्विना ।
रथकूबरमालम्ब्य न्यमीलयत लोचने ॥ ७.१३९.९ ॥
Gravemente herido por el veloz Pāṇḍava, Karṇa se apoyó en el timón del carro y cerró los ojos.
7.139.10
स मुहूर्तात्पुनः संज्ञां लेभे कर्णः परन्तपः ।
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गः क्रोधमाहारयत्परम् ॥ ७.१३९.१० ॥
Tras un momento, Karṇa, abrasador de enemigos, recobró el conocimiento; con todos sus miembros cubiertos de sangre, reunió una ira suprema.
7.139.11
ततः क्रुद्धो रणे कर्णः पीडितो दृढधन्वना ।
वेगं चक्रे महावेगो भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३९.११ ॥
Entonces Karṇa, enfurecido en la batalla y afligido por el de arco firme, de gran velocidad, se lanzó contra el carro de Bhīmasena.
7.139.12
तस्मै कर्णः शतं राजन्निषूणां गार्ध्रवाससाम् ।
अमर्षी बलवान्क्रुद्धः प्रेषयामास भारत ॥ ७.१३९.१२ ॥
Oh rey, contra él Karṇa envió cien flechas emplumadas con plumas de buitre; intolerante, poderoso y airado, oh Bhārata, las disparó.
7.139.13
ततः प्रासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
समरे तमनादृत्य तस्य वीर्यमचिन्तयन् ॥ ७.१३९.१३ ॥
Entonces el Pāṇḍava, sin hacer caso de su valor en la batalla, lanzó furiosas lluvias de flechas.
7.139.14
कर्णस्ततो महाराज पाण्डवं नवभिः शरैः ।
आजघानोऽसि क्रुद्धः क्रुद्धरूपं परन्तप ॥ ७.१३९.१४ ॥
Entonces, gran rey, Karṇa, encolerizado, hirió al Pāṇḍava con nueve flechas. ¡Oh abrasador de enemigos!
7.139.15
तावुभौ नरशार्दूलौ शार्दूलाविव दंष्ट्रिणौ ।
शरदंष्ट्रौ समासाद्य ततक्षतुररिन्दमौ।
जिमूताविव चान्योन्यं प्रववर्षतुराहवे ॥ ७.१३९.१५ ॥
Aquellos dos tigres entre los hombres, como tigres de colmillos, con flechas por colmillos, se acercaron y se hirieron mutuamente; los dos domadores de enemigos llovieron el uno sobre el otro en batalla como nubes de lluvia.
7.139.16
तलशब्दरवैश्चैव त्रासयेतां परस्परम् ।
शरजालैश्च विविधैस्त्रासयामासतुर्मृधे ॥ ७.१३९.१६ ॥
Con el sonido de palmadas y con redes de flechas de diversas clases, ambos se esforzaron por aterrorizarse mutuamente en la batalla.
7.139.17
अन्योन्यं समरे क्रुद्धौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ।
ततो भीमो महाबाहुः सूतपुत्रस्य भारत ॥ ७.१३९.१७ ॥
Furiosos el uno contra el otro en la batalla, ambos buscando devolver golpe por golpe; entonces, oh Bhārata, el de brazos poderosos Bhīma (golpeó) el...
7.139.18
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा ननाद परवीरहा ।
तदपास्य धनुश्छिन्नं सूतपुत्रो महारथः ॥ ७.१३९.१८ ॥
Cortando el arco con una flecha de cabeza afilada, el matador de héroes enemigos rugió. Entonces, arrojando el arco roto, el hijo del auriga, gran guerrero (Karṇa)...
7.139.19
अन्यत्कार्मुकमादत्त भारघ्नं वेगवत्तरम् ।
तदप्यथ निमेषार्धाच्चिच्छेदास्य वृकोदरः ॥ ७.१३९.१९ ॥
Tomó otro arco, resistente y muy veloz; Vṛkodara lo cortó también en medio instante.
7.139.20
तृतीयं च चतुर्थं च पञ्चमं षष्ठमेव हि ।
सप्तमं चाष्टमं चैव नवमं दशमं तथा ॥ ७.१३९.२० ॥
La tercera, la cuarta, la quinta y la sexta, y asimismo la séptima, la octava, la novena y la décima (las cortó).
7.139.21
एकादशं द्वादशं च त्रयोधशमथापि च ।
चतुर्दशं पञ्चदशं षोडशं च वृकोदरः ॥ ७.१३९.२१ ॥
La undécima, la duodécima, la decimotercera, la decimocuarta, la decimoquinta y la decimosexta, Vṛkodara (las cortó).
7.139.22
तथा सप्तदशं वेगादष्टादशमथापि वा ।
बहूनि भीमश्चिच्छेद कर्णस्यैवं धनूंषि हि।
निमेषार्धात्ततः कर्णो धनुर्हस्तो व्यतिष्ठत ॥ ७.१३९.२२ ॥
Asimismo la decimoséptima, con rapidez la decimoctava, o incluso muchos más arcos de Karṇa cortó Bhīma. En medio instante Karṇa quedó de pie, con el arco en la mano.
7.139.23
दृष्ट्वा स कुरुसौवीरसिन्धुवीरबलक्षयम् ।
स वर्मध्वजशस्त्रैश्च पतितैः संवृतां महीम् ॥ ७.१३९.२३ ॥
Al ver la destrucción de las fuerzas de los héroes kuru, sauvīra y sindhu, él (Karṇa) ... vio la tierra cubierta de armaduras, estandartes y armas caídos.
7.139.24
रथैर्विमथितैर्भल्लैरश्वैश्चान्यैः प्रवल्गितैः ।
भ्रष्टश्रीकैर्नरवरैः पांसुकुण्ठितमूर्धजैः ॥ ७.१३९.२४ ॥
...con carros destrozados, con flechas de cabeza ancha, con caballos y otros que se agitaban, con los mejores de los hombres despojados de su esplendor, con el cabello cubierto de polvo.
7.139.25
हस्त्यश्वरथदेहांश्च गतासून्प्रेक्ष्य सर्वशः ।
सूतपुत्रस्य संरम्भाद्दीप्तं वपुरजायत ॥ ७.१३९.२५ ॥
Al ver por todas partes los cuerpos sin vida de elefantes, caballos y carros, el cuerpo del hijo del auriga se encendió de furia.
7.139.26
स विष्फार्य महच्चापं कार्तस्वरविभूषितम् ।
भीमं प्रैक्षत राधेयो घोरं घोरेण चक्षुषा ॥ ७.१३९.२६ ॥
Tensando su gran arco adornado de oro, el hijo de Rādhā miró al temible con una mirada feroz.
7.139.27
ततः क्रुद्धः शरानस्यन्सूतपुत्रो व्यरो चत ।
मध्यन्दिनगतोऽर्चिष्माञ्शरदीव दिवाकरः ॥ ७.१३९.२७ ॥
Entonces el hijo del auriga, furioso, lanzando flechas, brilló como el sol radiante del otoño al llegar al mediodía.
7.139.28
मरीचिविकचस्येव राजन्भानुमतो वपुः ।
आसीदाधिरथेर्घोरं वपुः शरशताचितम् ॥ ७.१३९.२८ ॥
Oh rey, como el cuerpo del sol radiante con sus rayos desplegados, el terrible cuerpo del hijo de Adhiratha estaba cubierto de cientos de flechas.
7.139.29
कराभ्यामाददानस्य सन्दधानस्य चाशुगान् ।
कर्षतो मुञ्चतो बाणान्नान्तरं ददृशे रणे ॥ ७.१३९.२९ ॥
Tomando flechas con ambas manos, colocándolas, tensándolas y soltándolas, en la batalla no se vio intervalo alguno entre ellas.
7.139.30
अग्निचक्रोपमं घोरं मण्डलीकृतमायुधम् ।
कर्णस्यासीन्महीपाल सव्यं दक्षिणमस्यतः ॥ ७.१३९.३० ॥
Oh protector de la tierra, el terrible arma de Karṇa, girando en círculo como una rueda de fuego, apareció mientras disparaba con las manos izquierda y derecha.
7.139.31
स्वर्णपुङ्खाः सुनिशिताः कर्मचापच्युताः शराः ।
प्राच्छादयन्महाराज दिशः सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१३९.३१ ॥
Oh gran rey, flechas muy afiladas con plumas de oro, lanzadas del arco por su destreza, cubrieron las direcciones como el sol las cubre con sus rayos.
7.139.32
ततः कनकपुङ्खानां शराणां नतपर्वणाम् ।
धनुश्च्युतानां वियति ददृशे बहुधा व्रजः ॥ ७.१३९.३२ ॥
Entonces la bandada de flechas de astiles dorados y junturas curvadas, soltadas del arco, se vio en el cielo de muchas maneras.
7.139.33
बाणासनादाधिरथेः प्रभवन्ति स्म सायकाः ।
श्रेणीकृता व्यरोचन्त राजन्क्रौञ्चा इवाम्बरे ॥ ७.१३९.३३ ॥
Del arco de Karṇa, hijo de Adhiratha, surgieron las flechas; alineadas en filas, oh rey, brillaban en el cielo como grullas.
7.139.34
गार्ध्रपत्राञ्शिलाधौतान्कार्तस्वरविभूषितान् ।
महावेगान्प्रदीप्ताग्रान्मुमोचाधिरथिः शरान् ॥ ७.१३९.३४ ॥
Las flechas de plumas de buitre, pulidas en piedra, adornadas con oro, de gran velocidad y puntas ardientes, fueron lanzadas por Karṇa, hijo de Adhiratha.
7.139.35
ते तु चापबलोद्धूताः शातकुम्भविभूषिताः ।
अजस्रमपतन्बाणा भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३९.३५ ॥
Aquellas flechas, impulsadas por la fuerza del arco y adornadas con oro, caían sin cesar sobre el carro de Bhīmasena.
7.139.36
ते व्योम्नि रुक्मविकृता व्यकाशन्त सहस्रशः ।
शलभानामिव व्राताः शराः कर्णसमीरिताः ॥ ७.१३९.३६ ॥
En el cielo brillaron por millares, dorados, como enjambres de langostas: las flechas lanzadas por Karṇa.
7.139.37
चापादाधिरथेर्मुक्ताः प्रपतन्तश्चकाशिरे ।
एको दीर्घ इवात्यर्थमाकाशे संस्थितः शरः ॥ ७.१३९.३७ ॥
Las flechas soltadas del arco de Karṇa, hijo de Adhiratha, brillaban al caer; y en el cielo una sola flecha larga parecía suspendida por completo.
7.139.38
पर्वतं वारिधाराभिच्छादयन्निव तोयदः ।
कर्णः प्राच्छादयत्क्रुद्धो भीमं सायकवृष्टिभिः ॥ ७.१३९.३८ ॥
Como una nube cubre una montaña con torrentes de agua, Karṇa, airado, cubrió por completo a Bhīma con una lluvia de flechas.
7.139.39
तत्र भारत भीमस्य बलं वीर्यं पराक्रमम् ।
व्यवसायं च पुत्रास्ते ददृशुः सहसैनिकाः ॥ ७.१३९.३९ ॥
Allí, oh Bhārata, tus hijos junto con sus soldados contemplaron la fuerza, el valor, la pujanza y la determinación de Bhīma.
7.139.40
तां समुद्रमिवोद्भूतां शरवृष्टिं समुत्थिताम् ।
अचिन्तयित्वा भीमस्तु क्रुद्धः कर्णमुपाद्रवत् ॥ ७.१३९.४० ॥
Sin inquietarse por aquella lluvia de flechas alzada como el mar, el airado Bhīma se lanzó contra Karṇa.
7.139.41
रुक्मपृष्ठं महच्चापं भीमस्यासीद्विशाम्पते ।
आकर्षान्मण्डलीभूतं शक्रचापमिवापरम्।
तस्माच्छराः प्रादुरासन्पूरयन्त इवाम्बरम् ॥ ७.१३९.४१ ॥
Oh señor de los pueblos, Bhīma tenía un gran arco de dorso dorado; al tensarlo en círculo se volvió como otro arcoíris, y de él surgieron flechas que parecían llenar el cielo.
7.139.42
सुवर्णपुङ्खैर्भीमेन सायकैर्नतपर्वभिः ।
गगने रचिता माला काञ्चनीव व्यरोचतं ॥ ७.१३९.४२ ॥
La guirnalda tejida en el cielo por las flechas de Bhīma, de plumas doradas y nudos encorvados, brilló como un collar de oro.
7.139.43
ततो व्योम्नि विषक्तानि शरजालानि भागशः ।
आहतानि व्यशीर्यन्त भीमसेनस्य पत्रिभिः ॥ ७.१३९.४३ ॥
Entonces las redes de flechas enredadas en el cielo se hicieron pedazos y se dispersaron, golpeadas por las flechas emplumadas de Bhīmasena.
7.139.44
कर्णस्य शरजालौघैर्भीमसेनस्य चोभयोः ।
अग्निस्फुलिङ्गसंस्पर्शैरञ्जोगतिभिराहवे।
तैस्तैः कनकपुङ्खानां द्यौरासीत्संवृता व्रजैः ॥ ७.१३९.४४ ॥
Con las oleadas de redes de flechas de Karṇa y de Bhīmasena, y con las rápidas flechas de astiles dorados cuyo contacto era como chispas de fuego en la batalla, el cielo quedó cubierto por aquellas bandadas de flechas de plumas doradas.
7.139.45
न स्म सूर्यस्तदा भाति न स्म वाति समीरणः ।
शरजालावृते व्योम्नि न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१३९.४५ ॥
Entonces el sol no brillaba, ni soplaba el viento; en el cielo cubierto por una red de flechas, nada se podía distinguir.
7.139.46
स भिमं छादयन्बाणैः सूतपुत्रः पृथग्विधैः ।
उपारोहदनादृत्य तस्य वीर्यं महात्मनः ॥ ७.१३९.४६ ॥
El hijo del auriga, despreciando el valor de aquel magnánimo, avanzó cubriendo a Bhīma con flechas de toda clase.
7.139.47
तयोर्विसृजतोस्तत्र शरजालानि मारिष ।
वायुभूतान्यदृश्यन्त संसक्तानीतरेतरम् ॥ ७.१३९.४७ ॥
¡Oh Mārisha! Allí, mientras los dos disparaban sus redes de flechas, estas se volvieron como el viento y se vieron enredadas unas con otras.
7.139.48
अन्योन्यशरसंसम्पर्शात्तयोर्मनुजसिंहयोः ।
आकाशे भरतश्रेष्ठ पावकः समजायत ॥ ७.१३९.४८ ॥
Por el contacto de las flechas de uno contra otro entre aquellos dos leones de entre los hombres, ¡oh mejor de los Bharatas!, surgió fuego en el cielo.
7.139.49
तथा कर्णः शितान्बाणान्कर्मारपरिमार्जितान् ।
सुवर्णविकृतान्क्रुद्धः प्राहिणोद्वधकाङ्क्षया ॥ ७.१३९.४९ ॥
Así Karṇa, enfurecido y deseando la muerte, lanzó flechas afiladas, pulidas por los herreros y adornadas con oro.
7.139.50
तानन्तरिक्षे विशिखैस्त्रिधैकैकमशातयत् ।
विशेषयन्सूतपुत्रं भीमस्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.५० ॥
En el aire Bhīma cortó cada una de aquellas flechas en tres con sus propias flechas, y dijo al hijo del auriga: «¡Detente!»
7.139.51
पुनश्चासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
अमर्षी बलवान्क्रुद्धौ दिधक्षन्निव पावकः ॥ ७.१३९.५१ ॥
De nuevo el Pāṇḍava, implacable, poderoso y enfurecido, lanzó feroces lluvias de flechas, como un fuego que quisiera consumir.
7.139.52
ततश्चटचटाशब्दो गोधाघातादभूत्तयोः ॥ ७.१३९.५२ ॥
Entonces surgió un chasquido de los golpes de las protecciones de brazo de ambos.
7.139.53
तलशब्दश्च सुभहान्सिंहनादश्च भैरवः ।
रथनेमिनिनादश्च ज्याशब्दश्चैव दारुणः ॥ ७.१३९.५३ ॥
Surgieron un gran estruendo de palmas, un terrible rugido de león, el estrépito de las ruedas de los carros y el espantoso zumbido de las cuerdas de los arcos.
7.139.54
योधा व्युपारमन्युद्धाद्दिदृक्षन्तः पराक्रमम् ।
कर्णपाण्डवयो राजन्परस्परवधैषिणोः ॥ ७.१३९.५४ ॥
Los guerreros cesaron la batalla, deseosos de contemplar el valor de Karṇa y del Pāṇḍava, oh rey, que buscaban la muerte mutua.
7.139.55
देवर्षिसिद्धगन्धर्वाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ।
मुमुचुः पुष्पवर्षं च विद्याधरगणास्तथा ॥ ७.१३९.५५ ॥
Los sabios divinos, los perfectos y los gandharvas los alabaron exclamando «¡bien hecho, bien hecho»; y las huestes de los vidyādhara también derramaron una lluvia de flores.
7.139.56
ततो भीमो महाबाहुः संरम्भी दृढविक्रमः ।
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य शरैर्विव्याध सूतजम् ॥ ७.१३९.५६ ॥
Entonces Bhīma, el de brazos poderosos, encendido de ira y de firme valor, rechazando armas con armas, hirió con flechas al hijo del auriga.
7.139.57
कर्णोऽपि भीमसेनस्य निवार्येषून्महाबलः ।
प्राहिणोन्नव नाराचानाशीविषसमान्रणे ॥ ७.१३९.५७ ॥
También Karṇa, el muy poderoso, contuvo las flechas de Bhīmasena y lanzó nueve nārāca en la batalla, semejantes a serpientes venenosas.
7.139.58
तावद्भिरथ तान्भीमो व्योम्नि चिच्छेद पत्रिभिः ।
नाराचान्सूत पुत्रस्य तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.५८ ॥
Entonces Bhīma, con otras tantas flechas, cortó aquellos nārāca en pleno cielo y dijo: «¡Detente, detente, hijo del auriga!»
7.139.59
ततो भीमो महाबाहुः शरं क्रुद्धान्तकोपमम् ।
मुमोचाधिरथेर्वीरो यमदण्डमिवापरम् ॥ ७.१३९.५९ ॥
Entonces Bhīma, el héroe de brazos poderosos, lanzó una flecha semejante a la Muerte airada contra el hijo de Adhiratha, como si fuera otra vara de Yama.
7.139.60
तमापतन्तं चिच्छेद राधेयः प्रहसन्निव ।
त्रिभिः शरैः शरं राजन्पाण्डवस्य प्रतापवान् ॥ ७.१३९.६० ॥
El hijo de Rādhā, Karṇa, como si riera, cortó aquella flecha que caía sobre él con tres flechas; oh rey, el poderoso Karṇa cortó la saeta del Pāṇḍava con tres.
7.139.61
पुनश्चासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
तस्य तान्याददे कर्णः सर्वाण्यस्त्राण्यभीतवत्।
युध्यमानस्य भीमस्य सूतपुत्रोऽस्त्रमायया ॥ ७.१३९.६१ ॥
De nuevo el pāṇḍava lanzó feroces lluvias de flechas; Karṇa, hijo del cochero, recibió todas las armas de Bhīma sin temor, mediante la magia de las armas, mientras este combatía.
7.139.62
तस्येषुधी धनुर्ज्यां च बाणैः सन्नतपर्वभिः ।
रश्मीन्योक्त्राणि चाश्वानां क्रुद्धः कर्णोऽच्छिनन्मृधे। ॥ ७.१३९.६२ ॥
Karṇa, enfurecido, cortó en la batalla sus dos carcajes, la cuerda del arco, las riendas y las correas de los caballos con flechas de juntas curvadas.
7.139.63
तस्याश्वांश्च पुनर्हत्वा सूतं विव्याध पञ्चभिः ।
सोपसृत्य द्रुतं सूतो युधामन्यो रथं ययौ ॥ ७.१३९.६३ ॥
Tras matar de nuevo sus caballos, Karṇa hirió al cochero con cinco flechas; entonces el cochero Yudhāmanyu se acercó rápidamente y fue a su carro.
7.139.64
विहसन्निव भीमस्य क्रुद्धः कालानलद्युतिः ।
ध्वजं चिच्छेद राधेयः पताकां च व्यपातयत् ॥ ७.१३९.६४ ॥
Como riendo ante Bhīma, Karṇa, hijo de Rādhā, enfurecido y radiante como el fuego del tiempo, cortó el estandarte y derribó la banderola.
7.139.65
स विधन्वा महाबाहुरथ शक्तिं परामृशत् ।
तां व्यवासृजदाविध्य क्रुद्धः कर्णरथं प्रति ॥ ७.१३९.६५ ॥
Entonces aquel arquero de grandes brazos empuñó su lanza y, enfurecido, la lanzó girando hacia el carro de Karṇa.
7.139.66
तामाधिरथिरायस्तः शक्तिं काञ्चनभूषणाम् ।
आपतन्तीं महोल्काभां चिच्छेद दशभिः शरैः ॥ ७.१३९.६६ ॥
Aquella lanza adornada de oro, brillante como un gran meteoro que caía sobre él, fue cortada por Karṇa, hijo de Adhiratha, alerta, con diez flechas.
7.139.67
साऽपतद्दृशधा छिन्ना कर्णस्य निशितैः शरैः ।
अस्यतः सूतपुत्रस्य मित्रार्थे चित्रयोधिनः ॥ ७.१३९.६७ ॥
Cortada en diez pedazos por las afiladas flechas de Karṇa, cayó, mientras el hijo del auriga, aquel guerrero maravilloso, disparaba sus saetas por amor a su amigo.
7.139.68
स चर्मादत्त कौन्तेयो जातरूपपरिष्कृतम् ।
खङ्गं चान्यतरप्रेप्सुर्जयं मरणमेव वा ॥ ७.१३९.६८ ॥
El hijo de Kuntī tomó un escudo adornado de oro y una espada, deseando la victoria o la muerte.
7.139.69
तदस्य तरसा क्रुद्धो व्यधमच्चर्म सुप्रभम् ।
शरैर्बहुभिरत्युग्रैः प्रहसन्निव भारत ॥ ७.१३९.६९ ॥
Enfurecido, derribó con fuerza aquel escudo brillante con muchas flechas muy feroces, como si se riera, oh Bhārata.
7.139.70
स विचर्मा महाराज विरथः क्रोधमूर्च्छितः ।
असिं प्रासृजदाविध्य त्वरन्कर्णरथं प्रति ॥ ७.१३९.७० ॥
Gran rey, sin escudo y sin carro, dominado por la ira, arrojó su espada girándola con prisa hacia el carro de Karṇa.
7.139.71
स धनुः सूतपुत्रस्य सज्यं छित्त्वा महानसिः ।
पपात भुवि राजेन्द्र क्रुद्धः सर्प इवाम्बरात् ॥ ७.१३९.७१ ॥
Aquella gran espada, cortando el arco tensado del hijo del auriga, cayó al suelo, oh señor de reyes, como una serpiente furiosa desde el cielo.
7.139.72
ततः प्रहस्याधिरथिरन्यदादाय कार्मुकम् ।
शत्रुघ्नं समरे क्रुद्धो दृढज्यं वेगवत्तरम् ॥ ७.१३९.७२ ॥
Entonces el hijo de Adhiratha, riendo, furioso en la batalla, tomó otro arco, matador de enemigos, de cuerda firme y muy veloz.
7.139.73
व्यायच्छत्स शरान्कर्णः कुन्तीपुत्रजिघांसया ।
सहस्रशो महाराज रुक्मपुङ्खान्सुतेजनान् ॥ ७.१३९.७३ ॥
Gran rey, con deseo de matar al hijo de Kuntī, Karṇa tensó miles de flechas de plumas doradas, bien afiladas.
7.139.74
स वध्यमानो बलवान्कर्णचापच्युतैः शरैः ।
वैहायसं प्राक्रमद्धै कर्णस्य रथमाविशत् ॥ ७.१३९.७४ ॥
Herido por las flechas disparadas del arco de Karṇa, el poderoso guerrero saltó al cielo y subió al carro de Karṇa.
7.139.75
स तस्य चरितं दृष्ट्वा सङ्ग्रामे विजयैषिणः ।
ध्वजालयस्थो राधेयो भीमसेनमवञ्चयत् ॥ ७.१३९.७५ ॥
Al ver su hazaña, Karṇa, hijo de Rādhā, que buscaba la victoria en la batalla, se ocultó en el estandarte y engañó a Bhīmasena.
7.139.76
तमदृष्ट्वा रथोपस्थे निलीनं व्यथितेन्द्रियम् ।
ध्वजमस्य समारुह्य तस्मै भीमो महीतले ॥ ७.१३९.७६ ॥
No viéndolo, oculto en el suelo del carro con sus sentidos turbados, Bhīma subió a su estandarte y luego, en tierra, por él…
7.139.77
तदस्य कुरवः सर्वे चाणाश्चाभ्यपूजयन् ।
यदियेष रथात्कर्णं हर्तुं तार्क्ष्य इवोरगम् ॥ ७.१३९.७७ ॥
Todos los Kuru y los bardos alabaron aquella hazaña suya, que deseó arrancar a Karṇa del carro como Garuḍa arrebata a una serpiente.
7.139.78
स च्छिन्नधन्वा विरथः स्वधर्ममनुपालयन् ।
स्वरथं पृष्ठतः कृत्वा युद्धायैव व्यवस्थितः ॥ ७.१३९.७८ ॥
Con el arco roto y sin carro, sin embargo cumpliendo su deber, se mantuvo firme para la batalla, habiendo puesto su propio carro detrás.
7.139.79
तद्विचिन्त्य स राधेयस्तत एनं समभ्ययात् ।
संरम्भात्पाण्डवं सङ्ख्ये युद्धाय समुपस्थितम् ॥ ७.१३९.७९ ॥
Tras considerar esto, Karṇa, hijo de Rādhā, con furia se dirigió hacia Arjuna, hijo de Pāṇḍu, que estaba listo para la batalla.
7.139.80
तौ समेतौ महाराज स्पर्धमानौ महाबलौ ।
जीमूताविव घर्मान्ते गर्जमानौ नरर्षभौ ॥ ७.१३९.८० ॥
Oh gran rey, aquellos dos poderosos se encontraron, rivalizando entre sí, rugiendo como dos nubes de tormenta al final del verano, dos toros entre los hombres.
7.139.81
तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्नरसिंहयोः ।
अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये देवदानवयोरिव ॥ ७.१३९.८१ ॥
Entre aquellos dos leones de entre los hombres, furiosos, hubo un choque feroz en la batalla, como el de dioses y demonios, sin poder tolerarse el uno al otro.
7.139.82
क्षीणशस्त्रस्तु कौन्तेयः कर्णेन समभिद्रुतः ।
दृष्ट्वाऽर्जुनहतान्नागान्पतितान्पर्वतोपमान्।
रथमार्गविघातार्थं व्यायुधः प्रविवेश ह ॥ ७.१३९.८२ ॥
Las armas de Arjuna, hijo de Kuntī, se habían agotado, y Karṇa lo atacó. Al ver los elefantes abatidos por Arjuna, caídos como montañas, entró sin armas para despejar el camino del carro.
7.139.83
हस्तिनां व्रजमासाद्य रथदुर्गं प्रविश्य च ।
पाण्डवो जीविताकाङ्क्षी राधेयं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३९.८३ ॥
Habiendo llegado a la manada de elefantes y entrado en la fortaleza de carros, el Pāṇḍava, deseando vivir, no se enfrentó a Karṇa, hijo de Rādhā.
7.139.84
व्यवस्थानमथाकाङ्क्षन्धनञ्जयशरैर्हतम् ।
उद्यम्य कुञ्जरं पार्थस्तस्थौ परपुरञ्जयः ॥ ७.१३९.८४ ॥
Entonces, deseando una posición firme, Pārtha, conquistador de ciudades enemigas, levantó el elefante abatido por las flechas de Dhanañjaya y se mantuvo en pie.
7.139.85
महौषधिसमायुक्तं हनूमानिव पर्वतम् ।
तमस्य विशिखैः कर्णो व्यधमत्कुञ्जरं पुनः ॥ ७.१३९.८५ ॥
Como Hanumān (levantó) una montaña llena de grandes hierbas medicinales, así Karṇa derribó de nuevo con flechas a aquel elefante, que había sido herido por las flechas de Bhīma.
7.139.86
हस्त्यङ्गान्यथ कर्णाय प्राहिणोत्पाण्डुनन्दनः ।
चक्राण्यश्चांस्तथा चान्यद्यद्यत्पश्यति भूतले ॥ ७.१३९.८६ ॥
Entonces el hijo de Pāṇḍu lanzó contra Karṇa miembros de elefantes, ruedas, caballos y cualquier otra cosa que viera en el suelo.
7.139.87
तत्तदादाय चिक्षेप क्रुद्धः कर्णाय पाण्डवः ।
तदस्य सर्वं चिच्छेद क्षिप्तंक्षिप्तं शितैः शरैः ॥ ७.१३९.८७ ॥
El Pāṇḍava, enfurecido, tomando cada una de ellas, las arrojó contra Karṇa; y Karṇa cortó con afiladas flechas cada cosa que se le lanzó.
7.139.88
भीमोऽपि मुष्टिमुद्यम्य वज्रगर्भं सुदारुणम् ।
हन्तुमैच्छत्सूतपुत्रं संस्परन्नर्जुनं क्षणात् ॥ ७.१३९.८८ ॥
Bhīma también, levantando su puño, lleno de rayo y terriblemente feroz, deseó golpear al hijo del auriga, tocando a Arjuna en un instante.
7.139.89
शक्तोऽपि नावधीत्कर्णं समर्थः पाण्डुनन्दनः ।
रक्षमाणः प्रतिज्ञां तां या कृता सव्यसाचिना ॥ ७.१३९.८९ ॥
Aunque capaz, el hijo de Pāṇḍu (Bhīma) no mató a Karṇa, protegiendo el voto que hizo el diestro en ambas manos (Arjuna).
7.139.90
तमेवं व्याकुलं भीमं भूयोभूयः शितैः शरैः ।
मूर्च्छयाभिपरीताङ्गमकरोत्सूतनन्दनः ॥ ७.१३९.९० ॥
Así, agitado, Bhīma fue hecho por el hijo del auriga, una y otra vez con flechas afiladas, a tener sus miembros abrumados por el desvanecimiento.
7.139.91
व्यायुधं नावधीच्चैनं कर्णः कुन्त्या वचः स्मरन् ।
धनुषोग्रेण तं कर्णः सोऽभिद्रुत्य परामृशत् ॥ ७.१३९.९१ ॥
Recordando las palabras de Kuntī, Karṇa no mató a Bhīma cuando estaba desarmado; con su feroz arco se abalanzó y lo tocó.
7.139.92
धनुषा स्पृष्टमात्रेण क्रुद्धः सर्प इव श्वसन् ।
आच्छिद्य स धनुस्तस्य कर्णं मूर्धन्यताडयत् ॥ ७.१३९.९२ ॥
Enfurecido al instante de ser tocado por el arco, siseando como una serpiente, cortó el arco de Karṇa y lo golpeó en la cabeza.
7.139.93
ताडितो भीमसेनेन क्रोधादारक्तलोचनः ।
विहसन्निव राधेयो वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१३९.९३ ॥
Golpeado por Bhīmasena, con los ojos enrojecidos de ira, Karṇa, hijo de Rādhā, pronunció estas palabras como riendo.
7.139.94
पुनः पुनस्तूबरक मूढ औदरिकेति च ।
अकृतास्त्रक मा योत्सीर्बाल सङ्ग्रामकातर ॥ ७.१३९.९४ ॥
Una y otra vez dijo: '¡Glotón, necio, hombre de vientre! ¡Tú que careces de destreza con las armas, no luches! ¡Niño, temeroso en la batalla!'
7.139.95
यत्र भोज्यं बहुविधं भक्ष्यं पेयं च पाण्डव ।
तत्र त्वं दुर्मते योग्यो न युद्धेषु कदाचन ॥ ७.१३९.९५ ॥
Pāṇḍava, allí donde hay comidas de muchas clases, manjares y bebidas, allí eres apto, de mala mente; en las batallas nunca eres apto.
7.139.96
मूलपुष्पफलाहारो व्रतेषु नियमेषु च ।
उचितस्त्वं वने भीम न त्वं युद्धविशारदः ॥ ७.१३९.९६ ॥
Alimentándote de raíces, flores y frutos, eres apto para los votos y las observancias; Bhīma, eres apto para el bosque, pero no eres diestro en la batalla.
7.139.97
क्व युद्वं क्व मुनित्वं च वनं गच्छ वृकोदर ।
न त्वं युद्धोचितस्तात वनवासरतिर्भवान् ॥ ७.१३९.९७ ॥
¿Dónde está la batalla y dónde la vida de un asceta? Vṛkodara, ve al bosque. Querido, no eres apto para la batalla; tu deleite está en la vida del bosque.
7.139.98
सूदान्भृत्यजनान्दासांस्त्वं गृहे त्वरयन्भृशम् ।
योग्यस्ताडयितुं क्रोधाद्भोजनार्थं वृकोदर ॥ ७.१३९.९८ ॥
Apresurando en exceso a los cocineros, sirvientes y esclavos de tu casa, solo eres apto para golpearlos con ira por la comida, Vṛkodara.
7.139.99
मुनिर्भूत्वाऽथवा भीम फलान्यादत्स्व दुर्मते ।
वनाय व्रज कौन्तेय न त्वं युद्धविशारदः ॥ ७.१३९.९९ ॥
O bien hazte asceta, Bhīma, y toma frutas. Ve al bosque, hijo de Kuntī de mala mente; no eres diestro en la batalla.
7.139.100
फलमूलाशने शक्तस्त्वं तथाऽतिथिपूजने ।
न त्वां शस्त्रसमुद्योगे योग्यं मन्ये वृकोदर ॥ ७.१३९.१०० ॥
Eres capaz de comer frutos y raíces, y también de honrar a los huéspedes. Vṛkodara, no creo que seas apto para emprender las armas.
7.139.101
एवं तं विरथं दृष्ट्वा स्मृत्वा कर्णोऽब्रवीद्वचः ॥ ७.१३९.१०१ ॥
Al verlo así, sin carro, y recordando, Karṇa pronunció estas palabras.
7.139.102
कौमारे यानि वृत्तानि विप्रियाणि विशाम्पते ।
तानि सर्वाणि चाप्येव रूक्षाण्यश्रावयद्भृशम् ॥ ७.१३९.१०२ ॥
Oh señor de los hombres, todos los hechos desagradables de la infancia, todas aquellas palabras duras, las hizo oír con fuerza.
7.139.103
अथैनं तत्र संलीनमस्पृशद्धनुषा पुनः ।
प्रहसंश्च पुनर्वाक्यं भीममाह वृषस्तदा ॥ ७.१३९.१०३ ॥
Entonces Karṇa lo tocó de nuevo con su arco, donde estaba oculto, y riendo volvió a dirigir estas palabras a Bhīma.
7.139.104
योद्धव्यं मारिषान्यत्र न योद्धव्यं च मादृशैः ।
मादृशैर्युध्यमानानामेतच्चान्यच्च विद्यते ॥ ७.१३९.१०४ ॥
Señor, esto debe combatirse en otra parte, y hombres como yo no debemos luchar así. Para los que luchamos como yo, esto y más es así.
7.139.105
गच्छ वा यत्र तौ कृष्णौ तौ त्वां रक्षिष्यतो रणे ।
गृहं वा गच्छ कौन्तेय किं ते युद्धेन बालक ॥ ७.१३९.१०५ ॥
Ve adonde están aquellos dos Kṛṣṇas; ellos te protegerán en la batalla. O vuelve a casa, hijo de Kuntī, niño. ¿Qué tienes tú que hacer con la guerra?
7.139.106
कर्णस्य वचनं श्रुत्वा भीमसेनोऽतिदारुणम् ।
उवाच कर्णं प्रहसन्सर्वेषां शृण्वतां वचः ॥ ७.१३९.१०६ ॥
Al oír las durísimas palabras de Karṇa, Bhīmasena rió y habló a Karṇa mientras todos escuchaban.
7.139.107
जितस्त्वमसकृद्दुष्ट कत्थसे किं वृथात्मना ।
जयाजयौ महेन्द्रस्य लोके दृष्टौ पुरातनैः ॥ ७.१३९.१०७ ॥
Has sido derrotado una y otra vez, malvado. ¿Por qué te jactas en vano de ti mismo? La victoria y la derrota de Indra han sido vistas en el mundo por los antiguos.
7.139.108
मल्लयुद्धं मया सार्धं कुरु दुष्कुलसम्भव ।
महाबलो महाभोगी कीचको निहतो यथा।
तथा त्वां घातयिष्यामि पश्यत्सु सर्वराजसु ॥ ७.१३९.१०८ ॥
Lucha conmigo, nacido de una familia vil. Así como fue muerto Kīcaka, poderoso y opulento, así te abatiré a ti mientras todos los reyes miran.
7.139.109
भीमस्य मतमाज्ञाय कर्णो बुद्धिमतां वरः ।
विरराम रणात्तस्मात्पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१३९.१०९ ॥
Comprendiendo la intención de Bhīma, Karṇa, el mejor de los sabios, cesó en aquella batalla mientras todos los arqueros miraban.
7.139.110
एवं तं विरथं कृत्वा कर्णो राजन्व्यकत्थयत् ।
प्रसुखे वृष्णिसिंहस्य पार्थस्य च महात्मनः ॥ ७.१३९.११० ॥
Habiéndolo dejado sin carro, oh rey, Karṇa se jactó en presencia del león de los Vṛṣṇis y del magnánimo Pārtha.
7.139.111
तं ब्रुवाणं तु भीमः स काङ्क्षन्भीमपराक्रमः ।
न चाकार्षीन्मृतं स्मृत्वा ह्यर्जुनस्य महाबलम् ॥ ७.१३९.१११ ॥
Aunque él seguía hablando, Bhīma, de terrible valor, deseando actuar, recordó la gran fuerza de Arjuna y no hizo nada contra él, como si estuviera muerto.
7.139.112
तस्य कार्मुकमारुज्य बभञ्जाशुपराक्रमी ॥ ७.१३९.११२ ॥
El de valor veloz subió a su arco y lo rompió.
7.139.113
ततो दृष्ट्वा महाराज वासुदेवो महाद्युतिः ।
अर्जुनार्जुन पश्येमं भीमं कर्णेन बाधितम् ॥ ७.१३९.११३ ॥
Entonces, oh gran rey, Vāsudeva de gran esplendor, al verlo, dijo: 'Arjuna, Arjuna, mira a este Bhīma, acosado por Karṇa.'
7.139.114
एवमुक्तस्तदा पार्थः केशवेन महात्मना ।
भीमसेनं तथाभूतं क्रोधसंरक्तलोचनः।
अमर्षवशमापन्नो निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ७.१३९.११४ ॥
Así hablado por el magnánimo Keśava, Pārtha, con los ojos enrojecidos de ira, viendo a Bhīmasena en tal estado, cayó bajo el dominio de la indignación y parecía quemar con la mirada.
7.139.115
ततो राजञ्शिलाधौताञ्शराञ्शाखामृगध्वजः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय केशवेन प्रचोदितः ॥ ७.१३९.११५ ॥
Entonces, oh rey, impulsado por Keśava, aquel cuyo estandarte lleva al mono lanzó flechas afiladas en piedra contra el hijo del auriga.
7.139.116
ततः पार्थभुजोत्सृष्टाः शराः कनकभूषणाः ।
गाण्डीवप्रभवाः कर्णं हंसाः क्रौञ्चमिवाविशन् ॥ ७.१३९.११६ ॥
Entonces las flechas adornadas de oro, nacidas del Gāṇḍīva y lanzadas por los brazos de Pārtha, penetraron en Karṇa como cisnes en el krauñca.
7.139.117
स भुजङ्गैरिवाविष्टैर्गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
भीमसेनादपासेधत्सूतपुत्रं धनञ्जयः ॥ ७.१३९.११७ ॥
Con flechas enviadas desde el Gāṇḍīva, que entraban como serpientes, Dhanañjaya apartó al hijo del auriga de Bhīmasena.
7.139.118
स च्छिन्नधन्वा भीमेन धनञ्जयशराहतः ।
कर्णो भीमादपायासीद्रथेन महता द्रुतम् ॥ ७.१३९.११८ ॥
Con el arco cortado por Bhīma y herido por las flechas de Dhanañjaya, Karṇa se retiró rápidamente de Bhīma en su gran carro.
7.139.119
भीमोऽपि सात्यकेर्वाहं समारुह्य नरर्षभः ।
अन्वयाद्धातरं सङ्ख्ये पाण्डवं सव्यसाचिनम् ॥ ७.१३९.११९ ॥
También Bhīma, subiendo al carro de Sātyaki, el toro entre los hombres, siguió en la batalla a su hermano, el Pāṇḍava Savyasācin.
7.139.120
ततः कर्णं समुद्दिश्य त्वरमाणो धनञ्चयः ।
नाराचं क्रोधताम्राक्षः प्रैषीन्मृत्युमिवान्तकः ॥ ७.१३९.१२० ॥
Entonces, apuntando a Karṇa, apresurándose, con los ojos enrojecidos de ira, Dhanañjaya lanzó una flecha de hierro como el Ender envía la muerte.
7.139.121
स गरुत्मानिवाकशे प्रार्थयन्भुजगोत्तमम् ।
नाराचोऽभ्यपतत्कर्णं तूर्णं गाण्डीवचोदितः ॥ ७.१३९.१२१ ॥
Como Garuḍa en el cielo, buscando al mejor de las serpientes, la flecha nārāca impulsada por el Gāṇḍīva cayó velozmente sobre Karṇa.
7.139.122
तमन्तरिक्षे नाराचं द्रौणिश्चिच्छेद पत्रिणा ।
धनञ्जयभयात्कर्णमुज्जिहीर्षन्महारथः ॥ ७.१३९.१२२ ॥
En el aire, el hijo de Droṇa cortó aquella flecha nārāca con una sola saeta, el gran auriga deseoso de librar a Karṇa del temor a Dhanañjaya.
7.139.123
ततो द्रौणिं चतुःषष्ट्या विव्याध कुपितोऽर्जुनः ।
शिलीमुखैर्महाराज मागास्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.१२३ ॥
Entonces Arjuna, airado, hirió al hijo de Droṇa con sesenta y cuatro flechas śilīmukha, oh gran rey, y dijo: '¡No huyas, detente!'
7.139.124
स तु मत्तगजाकीर्णमनीकं रथसङ्कुलम् ।
तूर्णमभ्याविशद्द्रौणिर्धनञ्जयशरार्दितः ॥ ७.१३९.१२४ ॥
Pero el hijo de Droṇa, atormentado por las flechas de Dhanañjaya, se internó velozmente en aquel ejército atestado de elefantes enloquecidos y carros.
7.139.125
ततः सुवर्णपृष्ठानां चापानां कूजतां रणे ।
शब्दं गाण्डीवघोषेण कौन्तेयोऽभ्यभवद्बली ॥ ७.१३९.१२५ ॥
Entonces el poderoso hijo de Kuntī superó el clamor de los arcos de espalda dorada que resonaban en la batalla con el estruendo del Gāṇḍīva.
7.139.126
धनञ्जयस्तथाऽऽयान्तं पृष्ठतो द्रौणिमभ्यगात् ।
नातिदीर्घमिवाध्वानं शरैः सन्त्रासयन्बलम् ॥ ७.१३९.१२६ ॥
Dhanañjaya también avanzó hacia el hijo de Droṇa que venía por detrás, aterrorizando al ejército con flechas como si el camino no fuera muy largo.
7.139.127
विदार्य देहान्नाराचैर्नरवारणवाजिनाम् ।
कङ्कबर्हिणवासोभिर्बलं व्यधमदर्जुनः ॥ ७.१३९.१२७ ॥
Desgarrando los cuerpos de hombres, elefantes y caballos con flechas de hierro, Arjuna dispersó el ejército con saetas emplumadas de garza y pavo real.
7.139.128
तद्बलं भरतश्रेष्ठ सवाजिद्विपमानवम् ।
पाकशासनिरायत्तः पार्थः स निजघान ह ॥ ७.१३९.१२८ ॥
Oh mejor de los Bharatas, aquel Pārtha, guiado por el hijo de Indra, mató en verdad a aquel ejército junto con caballos, elefantes y hombres.