ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.139.1
ततः कर्णो महाराज भीमं विद्धा त्रिभिः शूरैः ।
पुनश्च षड्भिस्तीक्ष्णाग्रैरविध्यत्कङ्कपत्रिभिः।
मुमोच शरवर्षाणि विचित्राणि बहूनि च ॥ ७.१३९.१ ॥
ಆಗ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕರ್ಣನು ಭೀಮನನ್ನು ಮೂರು ಶೂರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು; ಮತ್ತೆ ಚೂಪಾದ ತುದಿಯ ಆರು ಕಂಕಪತ್ರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿ, ಅನೇಕ ವಿಚಿತ್ರ ಬಾಣವರ್ಷಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
7.139.2
वध्यमानो महाबाहुः सूतपुत्रेण पाण्डवः ।
न विव्यथे भीमसेनो भिद्यमान इवाचलः ॥ ७.१३९.२ ॥
ಸೂತಪುತ್ರನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಮಹಾಬಾಹು ಪಾಂಡವ ಭೀಮಸೇನನು ಕಂಗೆಡಲಿಲ್ಲ; ಸೀಳಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಪರ್ವತದಂತೆ ನಿಂತನು.
7.139.3
स कर्णं कर्णिना कर्णे पीतेन निशितेन च ।
विव्याध सुभृशं सङ्ख्ये तैलधौतेन मारिष ॥ ७.१३९.३ ॥
ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನನ್ನು ಕರ್ಣಿ ಬಾಣದಿಂದಲೂ, ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ಎಳೆದ ಹಳದಿ, ಹರಿತ, ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಬಾಣದಿಂದಲೂ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಚುಚ್ಚಿದನು, ಓ ಮಾರಿಷ.
7.139.4
स कुण्डलं महच्चारु कर्णस्यापातयद्भुवि ।
तपनीयं महाराज दीप्तं ज्योतिरिवाम्बरात् ॥ ७.१३९.४ ॥
ಅವನು ಕರ್ಣನ ಆ ದೊಡ್ಡ, ಸುಂದರ ಕುಂಡಲವನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು, ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ; ಕರಗಿದ ಚಿನ್ನದ್ದು, ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೀಳುವ ಪ್ರಕಾಶದಂತೆ.
7.139.5
अथापरेण भल्लेन सूतपुत्रं स्तनान्तरे ।
आजघान भृशं क्रुद्धो हसन्निव वृकोदरः ॥ ७.१३९.५ ॥
ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಭಲ್ಲ ಬಾಣದಿಂದ, ಕೋಪಗೊಂಡ ವೃಕೋದರನು ಸೂತಪುತ್ರನ ಎದೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು, ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ.
7.139.6
पुनरस्य त्वरन्भीपो नाराचान्दश भारत ।
रणे प्रैषीन्महाबाहुर्निर्मुक्ताशीविषोपमान् ॥ ७.१३९.६ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ಹತ್ತು ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು, ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತೆ; ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಷ್ಮ.
7.139.7
ते ललाटं विनिर्भिद्य सूतपुत्रस्य भारत ।
विविशुश्चोदितास्तेन वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१३९.७ ॥
ಭಾರತ, ಅವರು ಸೂತಪುತ್ರನ ಹಣೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಅವನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಹುತ್ತವನ್ನು ಹೊಕ್ಕ ಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದರು.
7.139.8
ललाटस्थैस्ततो बाणैः सूतपुत्रो व्यरोचत ।
नीलोत्पलमयीं मालां धारयन्वै यथा पुरा ॥ ७.१३९.८ ॥
ಆಗ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸೂತಪುತ್ರನು ಹೊಳೆದನು; ಹಿಂದಿನಂತೆ ನೀಲೋತ್ಪಲದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಂತೆ.
7.139.9
सोऽतिविद्धो भृशं कर्णः पाण्डवेन तरस्विना ।
रथकूबरमालम्ब्य न्यमीलयत लोचने ॥ ७.१३९.९ ॥
ಪಾಂಡವನಾದ ವೇಗಶಾಲಿಯಿಂದ ಅವನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡನು. ಕರ್ಣನು ರಥದ ಕೂಬರವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.139.10
स मुहूर्तात्पुनः संज्ञां लेभे कर्णः परन्तपः ।
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गः क्रोधमाहारयत्परम् ॥ ७.१३९.१० ॥
ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಕರ್ಣನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಪಡೆದನು. ಅವನ ಸರ್ವಾಂಗಗಳೂ ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದಿದ್ದವು; ಅವನು ಅತಿಯಾದ ಕೋಪವನ್ನು ತಂದುಕೊಂಡನು.
7.139.11
ततः क्रुद्धो रणे कर्णः पीडितो दृढधन्वना ।
वेगं चक्रे महावेगो भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३९.११ ॥
ಆಗ ರಣದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಕರ್ಣನು, ದೃಢಧನ್ವನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಭೀಮಸೇನನ ರಥದತ್ತ ನುಗ್ಗಿದನು.
7.139.12
तस्मै कर्णः शतं राजन्निषूणां गार्ध्रवाससाम् ।
अमर्षी बलवान्क्रुद्धः प्रेषयामास भारत ॥ ७.१३९.१२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಕರ್ಣನು ಹದ್ದಿನ ಗರಿಗಳ ನೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಸಹಿಸದವನೂ ಬಲಶಾಲಿಯೂ ಕೋಪಿಷ್ಠನೂ ಆದ ಅವನು, ಭಾರತ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
7.139.13
ततः प्रासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
समरे तमनादृत्य तस्य वीर्यमचिन्तयन् ॥ ७.१३९.१३ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಭಯಂಕರ ಬಾಣವರ್ಷವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
7.139.14
कर्णस्ततो महाराज पाण्डवं नवभिः शरैः ।
आजघानोऽसि क्रुद्धः क्रुद्धरूपं परन्तप ॥ ७.१३९.१४ ॥
ಆಗ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕರ್ಣನು ಕೋಪದಿಂದ ಪಾಂಡವನನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ!
7.139.15
तावुभौ नरशार्दूलौ शार्दूलाविव दंष्ट्रिणौ ।
शरदंष्ट्रौ समासाद्य ततक्षतुररिन्दमौ।
जिमूताविव चान्योन्यं प्रववर्षतुराहवे ॥ ७.१३९.१५ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ನರಶಾರ್ದೂಲರು, ಕೋರೆದಾಡೆಯ ಎರಡು ಹುಲಿಗಳಂತೆ, ಬಾಣಗಳನ್ನೇ ದಾಡೆಗಳಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಎದುರಾಗಿ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದರು; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸುವ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೇಘಗಳಂತೆ ಪರಸ್ಪರ ಮಳೆಗರೆದರು.
7.139.16
तलशब्दरवैश्चैव त्रासयेतां परस्परम् ।
शरजालैश्च विविधैस्त्रासयामासतुर्मृधे ॥ ७.१३९.१६ ॥
ತಾಳೆ ತಟ್ಟುವ ಶಬ್ದಗಳಿಂದಲೂ, ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಬಾಣಜಾಲಗಳಿಂದಲೂ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಬೆದರಿಸಿದರು.
7.139.17
अन्योन्यं समरे क्रुद्धौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ।
ततो भीमो महाबाहुः सूतपुत्रस्य भारत ॥ ७.१३९.१७ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾ, ಆಗ ಓ ಭಾರತ, ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮನು ಸೂತಪುತ್ರನ...
7.139.18
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा ननाद परवीरहा ।
तदपास्य धनुश्छिन्नं सूतपुत्रो महारथः ॥ ७.१३९.१८ ॥
ಕ್ಷುರಪ್ರ ಬಾಣದಿಂದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಗರ್ಜಿಸಿದನು. ಆಗ ಮುರಿದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಸೆದು ಸೂತಪುತ್ರ ಮಹಾರಥಿ (ಕರ್ಣ)...
7.139.19
अन्यत्कार्मुकमादत्त भारघ्नं वेगवत्तरम् ।
तदप्यथ निमेषार्धाच्चिच्छेदास्य वृकोदरः ॥ ७.१३९.१९ ॥
ಅವನು ಇನ್ನೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು; ಭಾರವನ್ನು ತಾಳುವ, ಅತಿ ವೇಗದ ಅದು. ವೃಕೋದರನು ಅರ್ಧ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.139.20
तृतीयं च चतुर्थं च पञ्चमं षष्ठमेव हि ।
सप्तमं चाष्टमं चैव नवमं दशमं तथा ॥ ७.१३९.२० ॥
ಮೂರನೆಯದು, ನಾಲ್ಕನೆಯದು, ಐದನೆಯದು, ಆರನೆಯದು, ಹಾಗೆಯೇ ಏಳನೆಯದು, ಎಂಟನೆಯದು, ಒಂಬತ್ತನೆಯದು, ಹತ್ತನೆಯದನ್ನೂ (ಕತ್ತರಿಸಿದನು).
7.139.21
एकादशं द्वादशं च त्रयोधशमथापि च ।
चतुर्दशं पञ्चदशं षोडशं च वृकोदरः ॥ ७.१३९.२१ ॥
ಹನ್ನೊಂದನೆಯದು, ಹನ್ನೆರಡನೆಯದು, ಹದಿಮೂರನೆಯದು, ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯದು, ಹದಿನೈದನೆಯದು, ಹದಿನಾರನೆಯದನ್ನೂ ವೃಕೋದರನು (ಕತ್ತರಿಸಿದನು).
7.139.22
तथा सप्तदशं वेगादष्टादशमथापि वा ।
बहूनि भीमश्चिच्छेद कर्णस्यैवं धनूंषि हि।
निमेषार्धात्ततः कर्णो धनुर्हस्तो व्यतिष्ठत ॥ ७.१३९.२२ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಹದಿನೇಳನೆಯದು, ವೇಗವಾಗಿ ಹದಿನೆಂಟನೆಯದು, ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಭೀಮನು ಕರ್ಣನದ್ದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ಅರ್ಧ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು ನಿಂತನು.
7.139.23
दृष्ट्वा स कुरुसौवीरसिन्धुवीरबलक्षयम् ।
स वर्मध्वजशस्त्रैश्च पतितैः संवृतां महीम् ॥ ७.१३९.२३ ॥
ಕುರು, ಸೌವೀರ, ಸಿಂಧು ವೀರರ ಸೈನ್ಯದ ನಾಶವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು (ಕರ್ಣನು) ... ಬಿದ್ದ ಕವಚ, ಧ್ವಜ, ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು (ನೋಡಿದನು).
7.139.24
रथैर्विमथितैर्भल्लैरश्वैश्चान्यैः प्रवल्गितैः ।
भ्रष्टश्रीकैर्नरवरैः पांसुकुण्ठितमूर्धजैः ॥ ७.१३९.२४ ॥
ಮುರಿದ ರಥಗಳಿಂದ, ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ, ಹಾರಾಡುವ ಇತರ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ, ತೇಜಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರಿಂದ, ಧೂಳಿನಿಂದ ಮಾಸಿದ ತಲೆಗೂದಲಿನ (ವೀರರಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೆಲ).
7.139.25
हस्त्यश्वरथदेहांश्च गतासून्प्रेक्ष्य सर्वशः ।
सूतपुत्रस्य संरम्भाद्दीप्तं वपुरजायत ॥ ७.१३९.२५ ॥
ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳ ದೇಹಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸೂತಪುತ್ರನ ದೇಹವು ಕೋಪದಿಂದ ಹೊಳೆಯಿತು.
7.139.26
स विष्फार्य महच्चापं कार्तस्वरविभूषितम् ।
भीमं प्रैक्षत राधेयो घोरं घोरेण चक्षुषा ॥ ७.१३९.२६ ॥
ಅವನು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಿಗಿದು ಹಿಗ್ಗಿಸಿ, ರಾಧೇಯನು ಭಯಂಕರ ನೋಟದಿಂದ ಭೀಕರನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
7.139.27
ततः क्रुद्धः शरानस्यन्सूतपुत्रो व्यरो चत ।
मध्यन्दिनगतोऽर्चिष्माञ्शरदीव दिवाकरः ॥ ७.१३९.२७ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಸೂತಪುತ್ರನು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಶರತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
7.139.28
मरीचिविकचस्येव राजन्भानुमतो वपुः ।
आसीदाधिरथेर्घोरं वपुः शरशताचितम् ॥ ७.१३९.२८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಕಿರಣಗಳು ಅರಳಿದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೂರ್ಯನ ದೇಹದಂತೆ, ಅಧಿರಥನ ಮಗನ ಭೀಕರ ದೇಹವು ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.
7.139.29
कराभ्यामाददानस्य सन्दधानस्य चाशुगान् ।
कर्षतो मुञ्चतो बाणान्नान्तरं ददृशे रणे ॥ ७.१३९.२९ ॥
ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಹೂಡಿ, ಎಳೆದು, ಬಿಡುತ್ತಿರುವಾಗ ರಣದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಂತರ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
7.139.30
अग्निचक्रोपमं घोरं मण्डलीकृतमायुधम् ।
कर्णस्यासीन्महीपाल सव्यं दक्षिणमस्यतः ॥ ७.१३९.३० ॥
ಓ ಮಹೀಪಾಲನೇ! ಕರ್ಣನು ಎಡ ಮತ್ತು ಬಲ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಬಾಣ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಆಯುಧವು ವೃತ್ತಾಕಾರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವ ಅಗ್ನಿಚಕ್ರದಂತೆ ಭೀಕರವಾಗಿತ್ತು.
7.139.31
स्वर्णपुङ्खाः सुनिशिताः कर्मचापच्युताः शराः ।
प्राच्छादयन्महाराज दिशः सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१३९.३१ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ, ಅತಿ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳು ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊರಟು, ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಆವರಿಸುವಂತೆ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದವು.
7.139.32
ततः कनकपुङ्खानां शराणां नतपर्वणाम् ।
धनुश्च्युतानां वियति ददृशे बहुधा व्रजः ॥ ७.१३९.३२ ॥
ನಂತರ ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ, ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ, ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಣಗಳ ಸಮೂಹ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿತು.
7.139.33
बाणासनादाधिरथेः प्रभवन्ति स्म सायकाः ।
श्रेणीकृता व्यरोचन्त राजन्क्रौञ्चा इवाम्बरे ॥ ७.१३९.३३ ॥
ಅರಸನೇ, ಅಧಿರಥನ ಮಗನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಾಣಗಳು ಹೊರಟವು; ಸಾಲಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದ ಅವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕ್ರೌಂಚ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದವು.
7.139.34
गार्ध्रपत्राञ्शिलाधौतान्कार्तस्वरविभूषितान् ।
महावेगान्प्रदीप्ताग्रान्मुमोचाधिरथिः शरान् ॥ ७.१३९.३४ ॥
ರಣಹದ್ದಿನ ರೆಕ್ಕೆಗಳ, ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಣೆ ಹಿಡಿದ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ಮಹಾವೇಗದ, ಉರಿಯುವ ಮೊನೆಗಳ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಅಧಿರಥನ ಮಗ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ.
7.139.35
ते तु चापबलोद्धूताः शातकुम्भविभूषिताः ।
अजस्रमपतन्बाणा भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३९.३५ ॥
ಬಿಲ್ಲಿನ ಬಲದಿಂದ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ಬಾಣಗಳು ಸತತವಾಗಿ ಭೀಮಸೇನನ ರಥದತ್ತ ಬಿದ್ದವು.
7.139.36
ते व्योम्नि रुक्मविकृता व्यकाशन्त सहस्रशः ।
शलभानामिव व्राताः शराः कर्णसमीरिताः ॥ ७.१३९.३६ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಹೊಳೆದ ಅವು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದವು; ಮಿಡತೆಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಕರ್ಣನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಬಾಣಗಳು ಹಾಗೆ ಕಂಡವು.
7.139.37
चापादाधिरथेर्मुक्ताः प्रपतन्तश्चकाशिरे ।
एको दीर्घ इवात्यर्थमाकाशे संस्थितः शरः ॥ ७.१३९.३७ ॥
ಅಧಿರಥನ ಮಗ ಕರ್ಣನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಣಗಳು ಬೀಳುತ್ತಾ ಹೊಳೆದವು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಉದ್ದವಾದ ಬಾಣ ಅತ್ಯಂತ ನಿಂತಂತೆ ಇತ್ತು.
7.139.38
पर्वतं वारिधाराभिच्छादयन्निव तोयदः ।
कर्णः प्राच्छादयत्क्रुद्धो भीमं सायकवृष्टिभिः ॥ ७.१३९.३८ ॥
ಮೋಡ ನೀರ್ಧಾರೆಗಳಿಂದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಕರ್ಣನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಭೀಮನನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.139.39
तत्र भारत भीमस्य बलं वीर्यं पराक्रमम् ।
व्यवसायं च पुत्रास्ते ददृशुः सहसैनिकाः ॥ ७.१३९.३९ ॥
ಅಲ್ಲಿ, ಭಾರತನೇ, ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರು ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ಭೀಮನ ಬಲವನ್ನು, ವೀರ್ಯವನ್ನು, ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಮತ್ತು ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಕಂಡರು.
7.139.40
तां समुद्रमिवोद्भूतां शरवृष्टिं समुत्थिताम् ।
अचिन्तयित्वा भीमस्तु क्रुद्धः कर्णमुपाद्रवत् ॥ ७.१३९.४० ॥
ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಎದ್ದ ಆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಭೀಮನು ಕರ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.139.41
रुक्मपृष्ठं महच्चापं भीमस्यासीद्विशाम्पते ।
आकर्षान्मण्डलीभूतं शक्रचापमिवापरम्।
तस्माच्छराः प्रादुरासन्पूरयन्त इवाम्बरम् ॥ ७.१३९.४१ ॥
ಜನಾಧಿಪನೇ, ಭೀಮನ ಚಿನ್ನದ ಬೆನ್ನಿನ ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲು ಇತ್ತು; ಅದು ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನಂತಾಯಿತು; ಅದರಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬುವಂತೆ ಬಾಣಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು.
7.139.42
सुवर्णपुङ्खैर्भीमेन सायकैर्नतपर्वभिः ।
गगने रचिता माला काञ्चनीव व्यरोचतं ॥ ७.१३९.४२ ॥
ಭೀಮನ ಚಿನ್ನದ ಗರಿಗಳ, ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ರಚಿತವಾದ ಮಾಲೆ ಬಂಗಾರದ ಮಾಲೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
7.139.43
ततो व्योम्नि विषक्तानि शरजालानि भागशः ।
आहतानि व्यशीर्यन्त भीमसेनस्य पत्रिभिः ॥ ७.१३९.४३ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಬಾಣಜಾಲಗಳು ತುಂಡುತುಂಡಾಗಿ, ಭೀಮಸೇನನ ಗರಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಚದುರಿದವು.
7.139.44
कर्णस्य शरजालौघैर्भीमसेनस्य चोभयोः ।
अग्निस्फुलिङ्गसंस्पर्शैरञ्जोगतिभिराहवे।
तैस्तैः कनकपुङ्खानां द्यौरासीत्संवृता व्रजैः ॥ ७.१३९.४४ ॥
ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಭೀಮಸೇನ ಇಬ್ಬರ ಬಾಣಜಾಲದ ಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಕಣಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಚಿನ್ನದ ಗರಿಯ ಬಾಣಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ ಆವೃತವಾಯಿತು.
7.139.45
न स्म सूर्यस्तदा भाति न स्म वाति समीरणः ।
शरजालावृते व्योम्नि न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१३९.४५ ॥
ಆಗ ಸೂರ್ಯ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ, ಗಾಳಿ ಬೀಸಲಿಲ್ಲ; ಬಾಣಜಾಲದಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಏನೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
7.139.46
स भिमं छादयन्बाणैः सूतपुत्रः पृथग्विधैः ।
उपारोहदनादृत्य तस्य वीर्यं महात्मनः ॥ ७.१३९.४६ ॥
ಸೂತಪುತ್ರನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ನಾನಾ ವಿಧದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಮನನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತ ಮುಂದೆ ನುಗ್ಗಿದನು.
7.139.47
तयोर्विसृजतोस्तत्र शरजालानि मारिष ।
वायुभूतान्यदृश्यन्त संसक्तानीतरेतरम् ॥ ७.१३९.४७ ॥
ಓ ಮಾರಿಷ! ಅಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಬಾಣಜಾಲಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವು ಗಾಳಿಯಂತಾಗಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಹೆಣೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದವು.
7.139.48
अन्योन्यशरसंसम्पर्शात्तयोर्मनुजसिंहयोः ।
आकाशे भरतश्रेष्ठ पावकः समजायत ॥ ७.१३९.४८ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ನರಸಿಂಹರ ಬಾಣಗಳು ಪರಸ್ಪರ ತಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟಿತು.
7.139.49
तथा कर्णः शितान्बाणान्कर्मारपरिमार्जितान् ।
सुवर्णविकृतान्क्रुद्धः प्राहिणोद्वधकाङ्क्षया ॥ ७.१३९.४९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಕರ್ಣನು ಕೋಪದಿಂದ, ವಧಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ಕಮ್ಮಾರರು ಹೊಳಪಿಟ್ಟ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
7.139.50
तानन्तरिक्षे विशिखैस्त्रिधैकैकमशातयत् ।
विशेषयन्सूतपुत्रं भीमस्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.५० ॥
ಭೀಮನು ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಒಂದೊಂದನ್ನೂ ಮೂರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಸೂತಪುತ್ರನಿಗೆ 'ನಿಲ್ಲು!' ಎಂದನು.
7.139.51
पुनश्चासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
अमर्षी बलवान्क्रुद्धौ दिधक्षन्निव पावकः ॥ ७.१३९.५१ ॥
ಪಾಂಡವನು ಮತ್ತೆ ಸಹಿಸದವನಾಗಿ, ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ, ಸುಡಲು ಬಯಸುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ಭಯಂಕರ ಬಾಣವರ್ಷವನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
7.139.52
ततश्चटचटाशब्दो गोधाघातादभूत्तयोः ॥ ७.१३९.५२ ॥
ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರ ಗೋಧಾ (ಕೈರಕ್ಷೆ) ಹೊಡೆತದಿಂದ 'ಚಟಚಟ' ಶಬ್ದ ಹುಟ್ಟಿತು.
7.139.53
तलशब्दश्च सुभहान्सिंहनादश्च भैरवः ।
रथनेमिनिनादश्च ज्याशब्दश्चैव दारुणः ॥ ७.१३९.५३ ॥
ಕೈಗಳ ಭಾರೀ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಶಬ್ದ, ಭಯಂಕರ ಸಿಂಹನಾದ, ರಥಚಕ್ರಗಳ ಘರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲಿನ ನಾಣಿನ ಭೀಕರ ಟಂಕಾರ ಕೇಳಿಬಂತು.
7.139.54
योधा व्युपारमन्युद्धाद्दिदृक्षन्तः पराक्रमम् ।
कर्णपाण्डवयो राजन्परस्परवधैषिणोः ॥ ७.१३९.५४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಲು ಯೋಧರು ಯುದ್ಧದಿಂದ ನಿಂತರು.
7.139.55
देवर्षिसिद्धगन्धर्वाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ।
मुमुचुः पुष्पवर्षं च विद्याधरगणास्तथा ॥ ७.१३९.५५ ॥
ದೇವರ್ಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಗಂಧರ್ವರು 'ಸಾಧು, ಸಾಧು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ವಿದ್ಯಾಧರ ಗಣಗಳೂ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಗೈದವು.
7.139.56
ततो भीमो महाबाहुः संरम्भी दृढविक्रमः ।
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य शरैर्विव्याध सूतजम् ॥ ७.१३९.५६ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮನು, ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ದೃಢಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ, ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಡೆದು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.139.57
कर्णोऽपि भीमसेनस्य निवार्येषून्महाबलः ।
प्राहिणोन्नव नाराचानाशीविषसमान्रणे ॥ ७.१३९.५७ ॥
ಮಹಾಬಲ ಕರ್ಣನೂ ಭೀಮಸೇನನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ತಡೆದು, ರಣದಲ್ಲಿ ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಿದ್ದ ಒಂಬತ್ತು ನಾರಾಚಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
7.139.58
तावद्भिरथ तान्भीमो व्योम्नि चिच्छेद पत्रिभिः ।
नाराचान्सूत पुत्रस्य तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.५८ ॥
ಆಗ ಭೀಮನು ಅಷ್ಟೇ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಆ ನಾರಾಚಗಳನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿ, "ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು, ಸೂತಪುತ್ರನೇ!" ಎಂದನು.
7.139.59
ततो भीमो महाबाहुः शरं क्रुद्धान्तकोपमम् ।
मुमोचाधिरथेर्वीरो यमदण्डमिवापरम् ॥ ७.१३९.५९ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು ವೀರ ಭೀಮನು ಅಧಿರಥಪುತ್ರನ (ಕರ್ಣನ) ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಯಮನಂತಿರುವ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು; ಅದು ಮತ್ತೊಂದು ಯಮದಂಡದಂತಿತ್ತು.
7.139.60
तमापतन्तं चिच्छेद राधेयः प्रहसन्निव ।
त्रिभिः शरैः शरं राजन्पाण्डवस्य प्रतापवान् ॥ ७.१३९.६० ॥
ರಾಧೆಯ ಮಗ ಕರ್ಣನು ನಗುವವನಂತೆ, ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಡರಿಸಿದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ಅವನು ಪಾಂಡವನ ಬಾಣವನ್ನು ಮೂರರಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.139.61
पुनश्चासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
तस्य तान्याददे कर्णः सर्वाण्यस्त्राण्यभीतवत्।
युध्यमानस्य भीमस्य सूतपुत्रोऽस्त्रमायया ॥ ७.१३९.६१ ॥
ಪಾಂಡವನು ಮತ್ತೆ ಭಯಂಕರ ಬಾಣವರ್ಷಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು. ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಮನ ಆ ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನು ನಿರ್ಭಯನಂತೆ ಅಸ್ತ್ರಮಾಯೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
7.139.62
तस्येषुधी धनुर्ज्यां च बाणैः सन्नतपर्वभिः ।
रश्मीन्योक्त्राणि चाश्वानां क्रुद्धः कर्णोऽच्छिनन्मृधे। ॥ ७.१३९.६२ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಕರ್ಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಎರಡು ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳನ್ನು, ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆದೆಯನ್ನು, ಲಗಾಮುಗಳನ್ನು, ಕುದುರೆಗಳ ಸಜ್ಜಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಾಗಿದ ಕೀಲಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.139.63
तस्याश्वांश्च पुनर्हत्वा सूतं विव्याध पञ्चभिः ।
सोपसृत्य द्रुतं सूतो युधामन्यो रथं ययौ ॥ ७.१३९.६३ ॥
ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೊಂದು, ಕರ್ಣನು ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ಆಗ ಸಾರಥಿ ಯುಧಾಮನ್ಯು ವೇಗವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.
7.139.64
विहसन्निव भीमस्य क्रुद्धः कालानलद्युतिः ।
ध्वजं चिच्छेद राधेयः पताकां च व्यपातयत् ॥ ७.१३९.६४ ॥
ಭೀಮನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುವಂತೆ, ಕಾಲಾಗ್ನಿಯ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಕೋಪಗೊಂಡ ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನು ಧ್ವಜವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಪತಾಕೆಯನ್ನು ಕೆಡವಿದನು.
7.139.65
स विधन्वा महाबाहुरथ शक्तिं परामृशत् ।
तां व्यवासृजदाविध्य क्रुद्धः कर्णरथं प्रति ॥ ७.१३९.६५ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಬಿಲ್ಲುಗಾರನು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೋಪದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ಕರ್ಣನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಎಸೆದನು.
7.139.66
तामाधिरथिरायस्तः शक्तिं काञ्चनभूषणाम् ।
आपतन्तीं महोल्काभां चिच्छेद दशभिः शरैः ॥ ७.१३९.६६ ॥
ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರವುಳ್ಳ, ಮಹೋಲ್ಕೆಯ ಕಾಂತಿಯಂತೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಧಿರಥನ ಮಗ ಕರ್ಣನು ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.139.67
साऽपतद्दृशधा छिन्ना कर्णस्य निशितैः शरैः ।
अस्यतः सूतपुत्रस्य मित्रार्थे चित्रयोधिनः ॥ ७.१३९.६७ ॥
ಕರ್ಣನ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದು ಹತ್ತು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ಬಿದ್ದಿತು; ಮಿತ್ರನಿಗಾಗಿ ಬಾಣ ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅದ್ಭುತ ಯೋಧ ಸೂತಪುತ್ರ.
7.139.68
स चर्मादत्त कौन्तेयो जातरूपपरिष्कृतम् ।
खङ्गं चान्यतरप्रेप्सुर्जयं मरणमेव वा ॥ ७.१३९.६८ ॥
ಕೌಂತೇಯನು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಗುರಾಣಿಯನ್ನೂ ಖಡ್ಗವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು; ಜಯ ಅಥವಾ ಮರಣ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತ.
7.139.69
तदस्य तरसा क्रुद्धो व्यधमच्चर्म सुप्रभम् ।
शरैर्बहुभिरत्युग्रैः प्रहसन्निव भारत ॥ ७.१३९.६९ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವನು ಅವನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಅನೇಕ ಭಯಂಕರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೆಡವಿದನು; ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಭಾರತ.
7.139.70
स विचर्मा महाराज विरथः क्रोधमूर्च्छितः ।
असिं प्रासृजदाविध्य त्वरन्कर्णरथं प्रति ॥ ७.१३९.७० ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಗುರಾಣಿ ಮತ್ತು ರಥವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತನಾಗಿ, ಖಡ್ಗವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ವೇಗವಾಗಿ ಕರ್ಣನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಎಸೆದನು.
7.139.71
स धनुः सूतपुत्रस्य सज्यं छित्त्वा महानसिः ।
पपात भुवि राजेन्द्र क्रुद्धः सर्प इवाम्बरात् ॥ ७.१३९.७१ ॥
ಆ ಮಹಾ ಖಡ್ಗವು ಸೂತಪುತ್ರನ ಹೆದೆಯೇರಿಸಿದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಕೋಪಿತ ಸರ್ಪ ಬೀಳುವಂತೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು.
7.139.72
ततः प्रहस्याधिरथिरन्यदादाय कार्मुकम् ।
शत्रुघ्नं समरे क्रुद्धो दृढज्यं वेगवत्तरम् ॥ ७.१३९.७२ ॥
ನಂತರ ಅಧಿರಥನ ಮಗ ನಗುತ್ತಾ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ, ಶತ್ರುಘ್ನವಾದ, ದೃಢ ಹೆದೆಯ, ಅತ್ಯಂತ ವೇಗದ ಇನ್ನೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
7.139.73
व्यायच्छत्स शरान्कर्णः कुन्तीपुत्रजिघांसया ।
सहस्रशो महाराज रुक्मपुङ्खान्सुतेजनान् ॥ ७.१३९.७३ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಕುಂತೀಪುತ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕರ್ಣನು ಚಿನ್ನದ ಗರಿಗಳ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎಳೆದನು.
7.139.74
स वध्यमानो बलवान्कर्णचापच्युतैः शरैः ।
वैहायसं प्राक्रमद्धै कर्णस्य रथमाविशत् ॥ ७.१३९.७४ ॥
ಕರ್ಣನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಬಲಶಾಲಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಕರ್ಣನ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.
7.139.75
स तस्य चरितं दृष्ट्वा सङ्ग्रामे विजयैषिणः ।
ध्वजालयस्थो राधेयो भीमसेनमवञ्चयत् ॥ ७.१३९.७५ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಅವನ ಆ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಧ್ವಜದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನು ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ವಂಚಿಸಿದನು.
7.139.76
तमदृष्ट्वा रथोपस्थे निलीनं व्यथितेन्द्रियम् ।
ध्वजमस्य समारुह्य तस्मै भीमो महीतले ॥ ७.१३९.७६ ॥
ರಥದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕಲಕಿದ ಅವನನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಭೀಮನು ಅವನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಏರಿ, ಅವನಿಗಾಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ…
7.139.77
तदस्य कुरवः सर्वे चाणाश्चाभ्यपूजयन् ।
यदियेष रथात्कर्णं हर्तुं तार्क्ष्य इवोरगम् ॥ ७.१३९.७७ ॥
ಭೀಮನ ಆ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಕೌರವರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು ಹೊಗಳಿದರು; ಗರುಡನು ಸರ್ಪವನ್ನು ಎತ್ತುವಂತೆ ಕರ್ಣನನ್ನು ರಥದಿಂದ ಎಳೆಯಲು ಅವನು ಬಯಸಿದ್ದನ್ನು.
7.139.78
स च्छिन्नधन्वा विरथः स्वधर्ममनुपालयन् ।
स्वरथं पृष्ठतः कृत्वा युद्धायैव व्यवस्थितः ॥ ७.१३९.७८ ॥
ಬಿಲ್ಲು ಮುರಿದು, ರಥವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಇಟ್ಟು, ಅವನು ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿಯೇ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತನು.
7.139.79
तद्विचिन्त्य स राधेयस्तत एनं समभ्ययात् ।
संरम्भात्पाण्डवं सङ्ख्ये युद्धाय समुपस्थितम् ॥ ७.१३९.७९ ॥
ಇದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ ರಾಧೆಯ ಮಗ ಕರ್ಣನು ಕೋಪದಿಂದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಪಾಂಡವ ಅರ್ಜುನನ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
7.139.80
तौ समेतौ महाराज स्पर्धमानौ महाबलौ ।
जीमूताविव घर्मान्ते गर्जमानौ नरर्षभौ ॥ ७.१३९.८० ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಬಲರು ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಾ ಭೇಟಿಯಾದರು; ಬೇಸಿಗೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುವ ಎರಡು ಮೇಘಗಳಂತೆ, ಇಬ್ಬರು ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು.
7.139.81
तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्नरसिंहयोः ।
अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये देवदानवयोरिव ॥ ७.१३९.८१ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರಸಿಂಹರ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಪ್ರಹಾರ ನಡೆಯಿತು; ದೇವದಾನವರಂತೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಸಹಿಸದವರಾಗಿ.
7.139.82
क्षीणशस्त्रस्तु कौन्तेयः कर्णेन समभिद्रुतः ।
दृष्ट्वाऽर्जुनहतान्नागान्पतितान्पर्वतोपमान्।
रथमार्गविघातार्थं व्यायुधः प्रविवेश ह ॥ ७.१३९.८२ ॥
ಕೌಂತೇಯ ಅರ್ಜುನನ ಶಸ್ತ್ರಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ್ದವು; ಕರ್ಣನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದನು. ಅರ್ಜುನನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಆನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ರಥಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸಲು, ಆಯುಧವಿಲ್ಲದೆ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
7.139.83
हस्तिनां व्रजमासाद्य रथदुर्गं प्रविश्य च ।
पाण्डवो जीविताकाङ्क्षी राधेयं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३९.८३ ॥
ಆನೆಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ತಲುಪಿ, ರಥದುರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಸೆಯಿದ್ದ ಪಾಂಡವನು ರಾಧೆಯ ಮಗ ಕರ್ಣನನ್ನು ಎದುರಿಸಲಿಲ್ಲ.
7.139.84
व्यवस्थानमथाकाङ्क्षन्धनञ्जयशरैर्हतम् ।
उद्यम्य कुञ्जरं पार्थस्तस्थौ परपुरञ्जयः ॥ ७.१३९.८४ ॥
ಆಗ ಸ್ಥಿರವಾದ ನೆಲೆಯನ್ನು ಬಯಸಿ, ಧನಂಜಯನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಆನೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಪಾರ್ಥನು ನಿಂತನು.
7.139.85
महौषधिसमायुक्तं हनूमानिव पर्वतम् ।
तमस्य विशिखैः कर्णो व्यधमत्कुञ्जरं पुनः ॥ ७.१३९.८५ ॥
ಮಹೌಷಧಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹನುಮಂತನು ಹೇಗೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಕರ್ಣನು ಭೀಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಆನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದನು.
7.139.86
हस्त्यङ्गान्यथ कर्णाय प्राहिणोत्पाण्डुनन्दनः ।
चक्राण्यश्चांस्तथा चान्यद्यद्यत्पश्यति भूतले ॥ ७.१३९.८६ ॥
ನಂತರ ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗನು ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಆನೆಯ ಅಂಗಗಳನ್ನೂ, ಚಕ್ರಗಳನ್ನೂ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಇತರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
7.139.87
तत्तदादाय चिक्षेप क्रुद्धः कर्णाय पाण्डवः ।
तदस्य सर्वं चिच्छेद क्षिप्तंक्षिप्तं शितैः शरैः ॥ ७.१३९.८७ ॥
ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ಪಾಂಡವನು ಅವುಗಳನ್ನೊಂದೊಂದಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು; ಎಸೆದದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.139.88
भीमोऽपि मुष्टिमुद्यम्य वज्रगर्भं सुदारुणम् ।
हन्तुमैच्छत्सूतपुत्रं संस्परन्नर्जुनं क्षणात् ॥ ७.१३९.८८ ॥
ಭೀಮನೂ ವಜ್ರಗರ್ಭದ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದ ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದನು.
7.139.89
शक्तोऽपि नावधीत्कर्णं समर्थः पाण्डुनन्दनः ।
रक्षमाणः प्रतिज्ञां तां या कृता सव्यसाचिना ॥ ७.१३९.८९ ॥
ಶಕ್ತನಿದ್ದರೂ ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗನು (ಭೀಮನು) ಕರ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ; ಸವ್ಯಸಾಚಿಯು (ಅರ್ಜುನನು) ಮಾಡಿದ ಆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ.
7.139.90
तमेवं व्याकुलं भीमं भूयोभूयः शितैः शरैः ।
मूर्च्छयाभिपरीताङ्गमकरोत्सूतनन्दनः ॥ ७.१३९.९० ॥
ಹೀಗೆ ವ್ಯಾಕುಲನಾದ ಭೀಮನನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮೂರ್ಛೆಯಿಂದ ಅಂಗಗಳು ಆವೃತವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
7.139.91
व्यायुधं नावधीच्चैनं कर्णः कुन्त्या वचः स्मरन् ।
धनुषोग्रेण तं कर्णः सोऽभिद्रुत्य परामृशत् ॥ ७.१३९.९१ ॥
ಕುಂತಿಯ ಮಾತನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ಕರ್ಣನು ನಿರಾಯುಧನಾದ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಉಗ್ರ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಮುಟ್ಟಿದನು.
7.139.92
धनुषा स्पृष्टमात्रेण क्रुद्धः सर्प इव श्वसन् ।
आच्छिद्य स धनुस्तस्य कर्णं मूर्धन्यताडयत् ॥ ७.१३९.९२ ॥
ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಮುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ಹಾವಿನಂತೆ ಬುಸುಗುಟ್ಟಿ, ಅವನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಕರ್ಣನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.
7.139.93
ताडितो भीमसेनेन क्रोधादारक्तलोचनः ।
विहसन्निव राधेयो वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१३९.९३ ॥
ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ ರಾಧೇಯನು ನಗುವಂತೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.139.94
पुनः पुनस्तूबरक मूढ औदरिकेति च ।
अकृतास्त्रक मा योत्सीर्बाल सङ्ग्रामकातर ॥ ७.१३९.९४ ॥
'ಹೊಟ್ಟೆಬಾಕನೇ, ಮೂಢನೇ, ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿನವನೇ' ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ (ಕರ್ಣ ಅಂದನು). 'ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಯದವನೇ, ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಡ! ಬಾಲಕನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೆದರುವವನೇ!'
7.139.95
यत्र भोज्यं बहुविधं भक्ष्यं पेयं च पाण्डव ।
तत्र त्वं दुर्मते योग्यो न युद्धेषु कदाचन ॥ ७.१३९.९५ ॥
ಪಾಂಡವನೇ, ಬಗೆಬಗೆಯ ಭೋಜನ, ತಿನಿಸು, ಪಾನೀಯಗಳಿರುವಲ್ಲಿಯೇ ನೀನು ಯೋಗ್ಯನು, ದುರ್ಮತಿಯೇ; ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಎಂದೂ ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ.
7.139.96
मूलपुष्पफलाहारो व्रतेषु नियमेषु च ।
उचितस्त्वं वने भीम न त्वं युद्धविशारदः ॥ ७.१३९.९६ ॥
ಬೇರು, ಹೂ, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸುವವನಾಗಿ, ವ್ರತ ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಯೋಗ್ಯನು; ಭೀಮ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ಯೋಗ್ಯನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿಪುಣನಲ್ಲ.
7.139.97
क्व युद्वं क्व मुनित्वं च वनं गच्छ वृकोदर ।
न त्वं युद्धोचितस्तात वनवासरतिर्भवान् ॥ ७.१३९.९७ ॥
ಎಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ, ಎಲ್ಲಿ ಮುನಿತ್ವ? ವೃಕೋದರ, ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗು. ಮಗನೇ, ನೀನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ; ನಿನಗೆ ವನವಾಸದಲ್ಲಿಯೇ ಆಸಕ್ತಿ.
7.139.98
सूदान्भृत्यजनान्दासांस्त्वं गृहे त्वरयन्भृशम् ।
योग्यस्ताडयितुं क्रोधाद्भोजनार्थं वृकोदर ॥ ७.१३९.९८ ॥
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆಯವರನ್ನು, ಸೇವಕರನ್ನು, ದಾಸರನ್ನು ಬಹಳ ಅವಸರಿಸುತ್ತಾ, ವೃಕೋದರ, ಊಟಕ್ಕಾಗಿ ಕೋಪದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲು ನೀನು ಯೋಗ್ಯನು.
7.139.99
मुनिर्भूत्वाऽथवा भीम फलान्यादत्स्व दुर्मते ।
वनाय व्रज कौन्तेय न त्वं युद्धविशारदः ॥ ७.१३९.९९ ॥
ಅಥವಾ ಮುನಿಯಾಗಿ, ಭೀಮ, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ದುರ್ಮತಿ, ಕೌಂತೇಯ, ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗು; ನೀನು ಯುದ್ಧ ನಿಪುಣನಲ್ಲ.
7.139.100
फलमूलाशने शक्तस्त्वं तथाऽतिथिपूजने ।
न त्वां शस्त्रसमुद्योगे योग्यं मन्ये वृकोदर ॥ ७.१३९.१०० ॥
ಹಣ್ಣು ಗೆಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ನೀನು ಸಮರ್ಥ; ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ವೃಕೋದರ, ಶಸ್ತ್ರೋದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ನೀನು ಯೋಗ್ಯನೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
7.139.101
एवं तं विरथं दृष्ट्वा स्मृत्वा कर्णोऽब्रवीद्वचः ॥ ७.१३९.१०१ ॥
ಅವನನ್ನು ಹೀಗೆ ರಥರಹಿತನಾಗಿ ನೋಡಿ, ಸ್ಮರಿಸಿ, ಕರ್ಣನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.139.102
कौमारे यानि वृत्तानि विप्रियाणि विशाम्पते ।
तानि सर्वाणि चाप्येव रूक्षाण्यश्रावयद्भृशम् ॥ ७.१३९.१०२ ॥
ಓ ವಿಶಾಂಪತಿ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಪ್ರಿಯ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅವನು ಕಠೋರವಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದನು.
7.139.103
अथैनं तत्र संलीनमस्पृशद्धनुषा पुनः ।
प्रहसंश्च पुनर्वाक्यं भीममाह वृषस्तदा ॥ ७.१३९.१०३ ॥
ಆಗ ಕರ್ಣನು ಅಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಮುಟ್ಟಿ, ನಗುತ್ತಾ ಭೀಮನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.139.104
योद्धव्यं मारिषान्यत्र न योद्धव्यं च मादृशैः ।
मादृशैर्युध्यमानानामेतच्चान्यच्च विद्यते ॥ ७.१३९.१०४ ॥
ಮಾರಿಷನೇ, ಇದನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ಹೋರಾಡಬೇಕು; ನನ್ನಂತಹವರು ಹೀಗೆ ಹೋರಾಡಬಾರದು. ನನ್ನಂತೆ ಹೋರಾಡುವವರಿಗೆ ಇದು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ನಿಯಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದೆ.
7.139.105
गच्छ वा यत्र तौ कृष्णौ तौ त्वां रक्षिष्यतो रणे ।
गृहं वा गच्छ कौन्तेय किं ते युद्धेन बालक ॥ ७.१३९.१०५ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು; ಅವರು ರಣದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವರು. ಅಥವಾ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು, ಕುಂತೀಪುತ್ರನೇ, ಬಾಲಕನೇ! ನಿನಗೆ ಯುದ್ಧದೊಂದಿಗೆ ಏನು ಕೆಲಸ?
7.139.106
कर्णस्य वचनं श्रुत्वा भीमसेनोऽतिदारुणम् ।
उवाच कर्णं प्रहसन्सर्वेषां शृण्वतां वचः ॥ ७.१३९.१०६ ॥
ಕರ್ಣನ ಅತ್ಯಂತ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಭೀಮಸೇನನು ನಗುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಕರ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.139.107
जितस्त्वमसकृद्दुष्ट कत्थसे किं वृथात्मना ।
जयाजयौ महेन्द्रस्य लोके दृष्टौ पुरातनैः ॥ ७.१३९.१०७ ॥
ದುಷ್ಟನೇ, ನೀನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಸೋತಿರುವೆ; ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಏಕೆ ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ? ಇಂದ್ರನ ಜಯ ಮತ್ತು ಸೋಲನ್ನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನವರು ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ.
7.139.108
मल्लयुद्धं मया सार्धं कुरु दुष्कुलसम्भव ।
महाबलो महाभोगी कीचको निहतो यथा।
तथा त्वां घातयिष्यामि पश्यत्सु सर्वराजसु ॥ ७.१३९.१०८ ॥
ಹೀನಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನೇ, ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಲ್ಲಯುದ್ಧ ಮಾಡು. ಮಹಾಬಲಿ, ಮಹಾಭೋಗಿ ಕೀಚಕನು ಹತನಾದಂತೆಯೇ, ಎಲ್ಲ ರಾಜರ ಮುಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲುವೆನು.
7.139.109
भीमस्य मतमाज्ञाय कर्णो बुद्धिमतां वरः ।
विरराम रणात्तस्मात्पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१३९.१०९ ॥
ಭೀಮನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕರ್ಣನು ಎಲ್ಲಾ ಬಿಲ್ಗಾರರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಆ ಯುದ್ಧದಿಂದ ವಿರಮಿಸಿದನು.
7.139.110
एवं तं विरथं कृत्वा कर्णो राजन्व्यकत्थयत् ।
प्रसुखे वृष्णिसिंहस्य पार्थस्य च महात्मनः ॥ ७.१३९.११० ॥
ಅವನನ್ನು ರಥರಹಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ರಾಜನೇ, ಕರ್ಣನು ವೃಷ್ಣಿಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ಪಾರ್ಥರ ಮುಂದೆ ಡಂಭ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡನು.
7.139.111
तं ब्रुवाणं तु भीमः स काङ्क्षन्भीमपराक्रमः ।
न चाकार्षीन्मृतं स्मृत्वा ह्यर्जुनस्य महाबलम् ॥ ७.१३९.१११ ॥
ಅವನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ, ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಮನು, ಅರ್ಜುನನ ಮಹಾಬಲವನ್ನು ನೆನೆದು, ಸತ್ತವನಂತೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
7.139.112
तस्य कार्मुकमारुज्य बभञ्जाशुपराक्रमी ॥ ७.१३९.११२ ॥
ಕ್ಷಿಪ್ರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಅವನ ಬಿಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಅದನ್ನು ಮುರಿದನು.
7.139.113
ततो दृष्ट्वा महाराज वासुदेवो महाद्युतिः ।
अर्जुनार्जुन पश्येमं भीमं कर्णेन बाधितम् ॥ ७.१३९.११३ ॥
ಆಗ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮಹಾದ್ಯುತಿ ವಾಸುದೇವನು ನೋಡಿ, 'ಅರ್ಜುನ, ಅರ್ಜುನ, ಕರ್ಣನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಈ ಭೀಮನನ್ನು ನೋಡು' ಎಂದನು.
7.139.114
एवमुक्तस्तदा पार्थः केशवेन महात्मना ।
भीमसेनं तथाभूतं क्रोधसंरक्तलोचनः।
अमर्षवशमापन्नो निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ७.१३९.११४ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಕೇಶವನಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣಿನ ಪಾರ್ಥನು ಅಮರ್ಷದ ವಶನಾಗಿ ತನ್ನ ನೋಟದಿಂದಲೇ ಸುಡುವವನಂತೆ ಇದ್ದನು.
7.139.115
ततो राजञ्शिलाधौताञ्शराञ्शाखामृगध्वजः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय केशवेन प्रचोदितः ॥ ७.१३९.११५ ॥
ಆಗ ಓ ರಾಜನೇ, ಕೇಶವನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಶಾಖಾಮೃಗಧ್ವಜ (ಅರ್ಜುನ) ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ತೊಳೆದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
7.139.116
ततः पार्थभुजोत्सृष्टाः शराः कनकभूषणाः ।
गाण्डीवप्रभवाः कर्णं हंसाः क्रौञ्चमिवाविशन् ॥ ७.१३९.११६ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಬಿಟ್ಟ, ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರದ, ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬಾಣಗಳು ಕ್ರೌಂಚವನ್ನು ಹಂಸಗಳು ಹೊಕ್ಕಂತೆ ಕರ್ಣನನ್ನು ಹೊಕ್ಕವು.
7.139.117
स भुजङ्गैरिवाविष्टैर्गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
भीमसेनादपासेधत्सूतपुत्रं धनञ्जयः ॥ ७.१३९.११७ ॥
ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ, ಸರ್ಪಗಳು ಹೊಕ್ಕಂತಿದ್ದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಧನಂಜಯನು ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನು ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ದೂರ ಓಡಿಸಿದನು.
7.139.118
स च्छिन्नधन्वा भीमेन धनञ्जयशराहतः ।
कर्णो भीमादपायासीद्रथेन महता द्रुतम् ॥ ७.१३९.११८ ॥
ಭೀಮನಿಂದ ಬಿಲ್ಲು ಮುರಿದ, ಧನಂಜಯನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕರ್ಣನು ದೊಡ್ಡ ರಥದಲ್ಲಿ ಬೇಗನೆ ಭೀಮನಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
7.139.119
भीमोऽपि सात्यकेर्वाहं समारुह्य नरर्षभः ।
अन्वयाद्धातरं सङ्ख्ये पाण्डवं सव्यसाचिनम् ॥ ७.१३९.११९ ॥
ಭೀಮನೂ ಸಾತ್ಯಕಿಯ ರಥವನ್ನೇರಿ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಪಾಂಡವ ಸವ್ಯಸಾಚಿಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
7.139.120
ततः कर्णं समुद्दिश्य त्वरमाणो धनञ्चयः ।
नाराचं क्रोधताम्राक्षः प्रैषीन्मृत्युमिवान्तकः ॥ ७.१३९.१२० ॥
ನಂತರ ಕರ್ಣನನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ, ತ್ವರೆಯಿಂದ, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಧನಂಜಯನು ಯಮನು ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವಂತೆ ನಾರಾಚ ಬಾಣವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
7.139.121
स गरुत्मानिवाकशे प्रार्थयन्भुजगोत्तमम् ।
नाराचोऽभ्यपतत्कर्णं तूर्णं गाण्डीवचोदितः ॥ ७.१३९.१२१ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗರುಡನಂತೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸರ್ಪವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ನಾರಾಚವು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು.
7.139.122
तमन्तरिक्षे नाराचं द्रौणिश्चिच्छेद पत्रिणा ।
धनञ्जयभयात्कर्णमुज्जिहीर्षन्महारथः ॥ ७.१३९.१२२ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆ ನಾರಾಚವನ್ನು ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಧನಂಜಯನ ಭಯದಿಂದ ಕರ್ಣನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಆ ಮಹಾರಥನು.
7.139.123
ततो द्रौणिं चतुःषष्ट्या विव्याध कुपितोऽर्जुनः ।
शिलीमुखैर्महाराज मागास्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.१२३ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಅರ್ಜುನನು ದ್ರೋಣಪುತ್ರನನ್ನು ಅರವತ್ನಾಲ್ಕು ಶಿಲೀಮುಖ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು; ಮಹಾರಾಜನೇ, 'ಓಡಬೇಡ, ನಿಲ್ಲು!' ಎಂದನು.
7.139.124
स तु मत्तगजाकीर्णमनीकं रथसङ्कुलम् ।
तूर्णमभ्याविशद्द्रौणिर्धनञ्जयशरार्दितः ॥ ७.१३९.१२४ ॥
ಆದರೆ ಧನಂಜಯನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಮದಗಜ ಮತ್ತು ರಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
7.139.125
ततः सुवर्णपृष्ठानां चापानां कूजतां रणे ।
शब्दं गाण्डीवघोषेण कौन्तेयोऽभ्यभवद्बली ॥ ७.१३९.१२५ ॥
ಆಗ ರಣದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಬೆನ್ನಿನ ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಕೂಗಿನ ಶಬ್ದವನ್ನು ಗಾಂಡೀವದ ಘೋಷದಿಂದ ಬಲಶಾಲಿ ಕೌಂತೇಯನು ಮೀರಿಸಿದನು.
7.139.126
धनञ्जयस्तथाऽऽयान्तं पृष्ठतो द्रौणिमभ्यगात् ।
नातिदीर्घमिवाध्वानं शरैः सन्त्रासयन्बलम् ॥ ७.१३९.१२६ ॥
ಧನಂಜಯನು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು; ದೂರದ ದಾರಿಯಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಬೆದರಿಸುತ್ತಾ.
7.139.127
विदार्य देहान्नाराचैर्नरवारणवाजिनाम् ।
कङ्कबर्हिणवासोभिर्बलं व्यधमदर्जुनः ॥ ७.१३९.१२७ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳ ದೇಹಗಳನ್ನು ಸೀಳಿ, ಕಂಕ ಮತ್ತು ನವಿಲು ಗರಿಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಚದುರಿಸಿದನು.
7.139.128
तद्बलं भरतश्रेष्ठ सवाजिद्विपमानवम् ।
पाकशासनिरायत्तः पार्थः स निजघान ह ॥ ७.१३९.१२८ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಂದ್ರನ ಮಗನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಪಾರ್ಥನು ಕುದುರೆ, ಆನೆ, ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು.