Mahābhārata · Adhyāya 7.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.139.1
ततः कर्णो महाराज भीमं विद्धा त्रिभिः शूरैः ।
पुनश्च षड्भिस्तीक्ष्णाग्रैरविध्यत्कङ्कपत्रिभिः।
मुमोच शरवर्षाणि विचित्राणि बहूनि च ॥ ७.१३९.१ ॥
Então, ó grande rei, Karṇa atravessou Bhīma com três flechas heroicas, e de novo o atravessou com seis flechas de ponta afiada emplumadas com penas de garça, e lançou chuvas de muitas flechas maravilhosas.
7.139.2
वध्यमानो महाबाहुः सूतपुत्रेण पाण्डवः ।
न विव्यथे भीमसेनो भिद्यमान इवाचलः ॥ ७.१३९.२ ॥
Embora atingido pelo filho do auriga, o Pāṇḍava Bhīmasena de braços poderosos não se abalou, como uma montanha que está sendo partida.
7.139.3
स कर्णं कर्णिना कर्णे पीतेन निशितेन च ।
विव्याध सुभृशं सङ्ख्ये तैलधौतेन मारिष ॥ ७.१३९.३ ॥
Na batalha, atravessou Karṇa com grande violência, com uma flecha karṇi e com uma flecha dourada, afiada, polida com óleo, puxada até a orelha, ó venerável.
7.139.4
स कुण्डलं महच्चारु कर्णस्यापातयद्भुवि ।
तपनीयं महाराज दीप्तं ज्योतिरिवाम्बरात् ॥ ७.१३९.४ ॥
Fez cair ao chão o grande e belo brinco de Karṇa, ó grande rei, de ouro fundido, brilhando como uma luz caindo do céu.
7.139.5
अथापरेण भल्लेन सूतपुत्रं स्तनान्तरे ।
आजघान भृशं क्रुद्धो हसन्निव वृकोदरः ॥ ७.१३९.५ ॥
Então, enfurecido, Vṛkodara golpeou com violência o filho do auriga no meio do peito com outra flecha bhalla, como se risse.
7.139.6
पुनरस्य त्वरन्भीपो नाराचान्दश भारत ।
रणे प्रैषीन्महाबाहुर्निर्मुक्ताशीविषोपमान् ॥ ७.१३९.६ ॥
De novo, ó Bhārata, apressado, o Bhīṣma de braços poderosos lançou dez flechas nārāca contra ele na batalha, como serpentes venenosas libertadas.
7.139.7
ते ललाटं विनिर्भिद्य सूतपुत्रस्य भारत ।
विविशुश्चोदितास्तेन वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१३९.७ ॥
Perfurando a testa do filho do cocheiro, ó Bhārata, entraram, impelidos por ele, como serpentes que entram num formigueiro.
7.139.8
ललाटस्थैस्ततो बाणैः सूतपुत्रो व्यरोचत ।
नीलोत्पलमयीं मालां धारयन्वै यथा पुरा ॥ ७.१३९.८ ॥
Então o filho do cocheiro brilhou com as flechas cravadas na testa, como se usasse de novo a guirlanda de lótus azuis que usava antes.
7.139.9
सोऽतिविद्धो भृशं कर्णः पाण्डवेन तरस्विना ।
रथकूबरमालम्ब्य न्यमीलयत लोचने ॥ ७.१३९.९ ॥
Gravemente ferido pelo veloz Pāṇḍava, Karṇa apoiou-se na haste do carro e fechou os olhos.
7.139.10
स मुहूर्तात्पुनः संज्ञां लेभे कर्णः परन्तपः ।
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गः क्रोधमाहारयत्परम् ॥ ७.१३९.१० ॥
Depois de um momento, Karṇa, abrasador de inimigos, recuperou a consciência; com todos os membros manchados de sangue, despertou uma ira suprema.
7.139.11
ततः क्रुद्धो रणे कर्णः पीडितो दृढधन्वना ।
वेगं चक्रे महावेगो भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३९.११ ॥
Então Karṇa, enfurecido na batalha e atormentado pelo de arco firme, de grande velocidade, lançou-se contra o carro de Bhīmasena.
7.139.12
तस्मै कर्णः शतं राजन्निषूणां गार्ध्रवाससाम् ।
अमर्षी बलवान्क्रुद्धः प्रेषयामास भारत ॥ ७.१३९.१२ ॥
Ó rei, contra ele Karṇa enviou cem flechas emplumadas com penas de abutre; intolerante, poderoso e irado, ó Bhārata, ele as disparou.
7.139.13
ततः प्रासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
समरे तमनादृत्य तस्य वीर्यमचिन्तयन् ॥ ७.१३९.१३ ॥
Então o Pāṇḍava, desprezando o seu valor na batalha, lançou chuvas furiosas de flechas.
7.139.14
कर्णस्ततो महाराज पाण्डवं नवभिः शरैः ।
आजघानोऽसि क्रुद्धः क्रुद्धरूपं परन्तप ॥ ७.१३९.१४ ॥
Então, grande rei, Karṇa, em fúria, atingiu o Pāṇḍava com nove flechas. Ó abrasador de inimigos!
7.139.15
तावुभौ नरशार्दूलौ शार्दूलाविव दंष्ट्रिणौ ।
शरदंष्ट्रौ समासाद्य ततक्षतुररिन्दमौ।
जिमूताविव चान्योन्यं प्रववर्षतुराहवे ॥ ७.१३९.१५ ॥
Aqueles dois tigres entre os homens, como tigres de presas, com flechas por presas, aproximaram-se e feriram-se mutuamente; os dois domadores de inimigos derramaram-se um sobre o outro na batalha como nuvens de chuva.
7.139.16
तलशब्दरवैश्चैव त्रासयेतां परस्परम् ।
शरजालैश्च विविधैस्त्रासयामासतुर्मृधे ॥ ७.१३९.१६ ॥
Com o som de palmas e com redes de flechas de diversos tipos, os dois procuraram aterrorizar um ao outro na batalha.
7.139.17
अन्योन्यं समरे क्रुद्धौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ।
ततो भीमो महाबाहुः सूतपुत्रस्य भारत ॥ ७.१३९.१७ ॥
Irados um contra o outro na batalha, ambos buscando retribuir golpe por golpe; então, ó Bhārata, o de braços poderosos Bhīma (atingiu) o...
7.139.18
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा ननाद परवीरहा ।
तदपास्य धनुश्छिन्नं सूतपुत्रो महारथः ॥ ७.१३९.१८ ॥
Cortando o arco com uma flecha de ponta de navalha, o matador de heróis inimigos rugiu. Então, lançando fora o arco partido, o filho do cocheiro, grande guerreiro (Karṇa)...
7.139.19
अन्यत्कार्मुकमादत्त भारघ्नं वेगवत्तरम् ।
तदप्यथ निमेषार्धाच्चिच्छेदास्य वृकोदरः ॥ ७.१३९.१९ ॥
Ele pegou outro arco, resistente e muito veloz; Vṛkodara o cortou também em meio instante.
7.139.20
तृतीयं च चतुर्थं च पञ्चमं षष्ठमेव हि ।
सप्तमं चाष्टमं चैव नवमं दशमं तथा ॥ ७.१३९.२० ॥
O terceiro, o quarto, o quinto e o sexto, e igualmente o sétimo, o oitavo, o nono e o décimo (ele cortou).
7.139.21
एकादशं द्वादशं च त्रयोधशमथापि च ।
चतुर्दशं पञ्चदशं षोडशं च वृकोदरः ॥ ७.१३९.२१ ॥
O décimo primeiro, o décimo segundo, o décimo terceiro, o décimo quarto, o décimo quinto e o décimo sexto, Vṛkodara (cortou).
7.139.22
तथा सप्तदशं वेगादष्टादशमथापि वा ।
बहूनि भीमश्चिच्छेद कर्णस्यैवं धनूंषि हि।
निमेषार्धात्ततः कर्णो धनुर्हस्तो व्यतिष्ठत ॥ ७.१३९.२२ ॥
Igualmente o décimo sétimo, rapidamente o décimo oitavo, ou ainda muitos outros arcos de Karṇa cortou Bhīma. Em meio instante Karṇa então ficou em pé, com o arco na mão.
7.139.23
दृष्ट्वा स कुरुसौवीरसिन्धुवीरबलक्षयम् ।
स वर्मध्वजशस्त्रैश्च पतितैः संवृतां महीम् ॥ ७.१३९.२३ ॥
Ao ver a destruição das forças dos heróis kuru, sauvīra e sindhu, ele (Karṇa) ... viu a terra coberta de armaduras, estandartes e armas caídas.
7.139.24
रथैर्विमथितैर्भल्लैरश्वैश्चान्यैः प्रवल्गितैः ।
भ्रष्टश्रीकैर्नरवरैः पांसुकुण्ठितमूर्धजैः ॥ ७.१३९.२४ ॥
...com carros esmagados, com flechas de ponta larga, com cavalos e outros que se debatiam, com os melhores dos homens privados de seu esplendor, com cabelos embaçados pela poeira.
7.139.25
हस्त्यश्वरथदेहांश्च गतासून्प्रेक्ष्य सर्वशः ।
सूतपुत्रस्य संरम्भाद्दीप्तं वपुरजायत ॥ ७.१३९.२५ ॥
Vendo por toda parte os corpos sem vida de elefantes, cavalos e carros, o corpo do filho do cocheiro inflamou-se de fúria.
7.139.26
स विष्फार्य महच्चापं कार्तस्वरविभूषितम् ।
भीमं प्रैक्षत राधेयो घोरं घोरेण चक्षुषा ॥ ७.१३९.२६ ॥
Esticando seu grande arco adornado de ouro, o filho de Rādhā olhou para o terrível com olhar feroz.
7.139.27
ततः क्रुद्धः शरानस्यन्सूतपुत्रो व्यरो चत ।
मध्यन्दिनगतोऽर्चिष्माञ्शरदीव दिवाकरः ॥ ७.१३९.२७ ॥
Então o filho do cocheiro, enfurecido, disparando flechas, brilhou como o sol radiante do outono ao meio-dia.
7.139.28
मरीचिविकचस्येव राजन्भानुमतो वपुः ।
आसीदाधिरथेर्घोरं वपुः शरशताचितम् ॥ ७.१३९.२८ ॥
Ó rei, como o corpo do sol radiante com seus raios desabrochados, o terrível corpo do filho de Adhiratha estava coberto de centenas de flechas.
7.139.29
कराभ्यामाददानस्य सन्दधानस्य चाशुगान् ।
कर्षतो मुञ्चतो बाणान्नान्तरं ददृशे रणे ॥ ७.१३९.२९ ॥
Pegando flechas com ambas as mãos, encaixando-as, puxando e soltando, não se via intervalo algum entre os gestos na batalha.
7.139.30
अग्निचक्रोपमं घोरं मण्डलीकृतमायुधम् ।
कर्णस्यासीन्महीपाल सव्यं दक्षिणमस्यतः ॥ ७.१३९.३० ॥
Ó protetor da terra, a terrível arma de Karṇa, girando em círculo como uma roda de fogo, apareceu enquanto ele disparava com as mãos esquerda e direita.
7.139.31
स्वर्णपुङ्खाः सुनिशिताः कर्मचापच्युताः शराः ।
प्राच्छादयन्महाराज दिशः सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१३९.३१ ॥
Ó grande rei, flechas muito afiadas, de penas douradas, disparadas do arco por sua habilidade, cobriram as direções como o sol as cobre com seus raios.
7.139.32
ततः कनकपुङ्खानां शराणां नतपर्वणाम् ।
धनुश्च्युतानां वियति ददृशे बहुधा व्रजः ॥ ७.१३९.३२ ॥
Então o bando de flechas de hastes douradas e juntas curvadas, lançadas do arco, foi visto no céu de muitas maneiras.
7.139.33
बाणासनादाधिरथेः प्रभवन्ति स्म सायकाः ।
श्रेणीकृता व्यरोचन्त राजन्क्रौञ्चा इवाम्बरे ॥ ७.१३९.३३ ॥
Do arco de Karṇa, filho de Adhiratha, saíram as flechas; dispostas em fileiras, ó rei, brilhavam no céu como grous.
7.139.34
गार्ध्रपत्राञ्शिलाधौतान्कार्तस्वरविभूषितान् ।
महावेगान्प्रदीप्ताग्रान्मुमोचाधिरथिः शरान् ॥ ७.१३९.३४ ॥
As flechas de penas de abutre, polidas na pedra, adornadas de ouro, de grande velocidade e pontas ardentes, foram lançadas por Karṇa, filho de Adhiratha.
7.139.35
ते तु चापबलोद्धूताः शातकुम्भविभूषिताः ।
अजस्रमपतन्बाणा भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३९.३५ ॥
Aquelas flechas, arremessadas pela força do arco e adornadas de ouro, caíam sem cessar sobre o carro de Bhīmasena.
7.139.36
ते व्योम्नि रुक्मविकृता व्यकाशन्त सहस्रशः ।
शलभानामिव व्राताः शराः कर्णसमीरिताः ॥ ७.१३९.३६ ॥
No céu brilharam aos milhares, dourados, como enxames de gafanhotos — as flechas lançadas por Karṇa.
7.139.37
चापादाधिरथेर्मुक्ताः प्रपतन्तश्चकाशिरे ।
एको दीर्घ इवात्यर्थमाकाशे संस्थितः शरः ॥ ७.१३९.३७ ॥
As flechas lançadas do arco de Karṇa, filho de Adhiratha, brilhavam ao cair; e no céu uma única flecha longa parecia suspensa ao extremo.
7.139.38
पर्वतं वारिधाराभिच्छादयन्निव तोयदः ।
कर्णः प्राच्छादयत्क्रुद्धो भीमं सायकवृष्टिभिः ॥ ७.१३९.३८ ॥
Como uma nuvem cobre uma montanha com torrentes de água, o irado Karṇa cobriu completamente Bhīma com uma chuva de flechas.
7.139.39
तत्र भारत भीमस्य बलं वीर्यं पराक्रमम् ।
व्यवसायं च पुत्रास्ते ददृशुः सहसैनिकाः ॥ ७.१३९.३९ ॥
Ali, ó Bhārata, teus filhos, junto com seus soldados, viram a força, o valor, o denodo e a determinação de Bhīma.
7.139.40
तां समुद्रमिवोद्भूतां शरवृष्टिं समुत्थिताम् ।
अचिन्तयित्वा भीमस्तु क्रुद्धः कर्णमुपाद्रवत् ॥ ७.१३९.४० ॥
Sem se importar com aquela chuva de flechas que se erguia como o mar, o irado Bhīma investiu contra Karṇa.
7.139.41
रुक्मपृष्ठं महच्चापं भीमस्यासीद्विशाम्पते ।
आकर्षान्मण्डलीभूतं शक्रचापमिवापरम्।
तस्माच्छराः प्रादुरासन्पूरयन्त इवाम्बरम् ॥ ७.१३९.४१ ॥
Ó senhor dos povos, Bhīma possuía um grande arco de dorso dourado; ao ser tensionado em círculo tornou-se como outro arco-íris, e dele surgiram flechas que pareciam encher o céu.
7.139.42
सुवर्णपुङ्खैर्भीमेन सायकैर्नतपर्वभिः ।
गगने रचिता माला काञ्चनीव व्यरोचतं ॥ ७.१३९.४२ ॥
A guirlanda tecida no céu pelas flechas de Bhīma, de penas douradas e nós curvados, brilhou como um colar de ouro.
7.139.43
ततो व्योम्नि विषक्तानि शरजालानि भागशः ।
आहतानि व्यशीर्यन्त भीमसेनस्य पत्रिभिः ॥ ७.१३९.४३ ॥
Então as redes de flechas presas no céu se partiram em pedaços e se dispersaram, atingidas pelas flechas emplumadas de Bhīmasena.
7.139.44
कर्णस्य शरजालौघैर्भीमसेनस्य चोभयोः ।
अग्निस्फुलिङ्गसंस्पर्शैरञ्जोगतिभिराहवे।
तैस्तैः कनकपुङ्खानां द्यौरासीत्संवृता व्रजैः ॥ ७.१३९.४४ ॥
Com as torrentes de redes de flechas de Karṇa e de Bhīmasena, e com as flechas velozes de hastes douradas, cujo contato era como faíscas de fogo na batalha, o céu foi coberto por aqueles bandos de flechas de penas douradas.
7.139.45
न स्म सूर्यस्तदा भाति न स्म वाति समीरणः ।
शरजालावृते व्योम्नि न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१३९.४५ ॥
Então o sol não brilhava, nem o vento soprava; no céu coberto por uma rede de flechas, nada se podia perceber.
7.139.46
स भिमं छादयन्बाणैः सूतपुत्रः पृथग्विधैः ।
उपारोहदनादृत्य तस्य वीर्यं महात्मनः ॥ ७.१३९.४६ ॥
O filho do cocheiro, desprezando a bravura daquele magnânimo, avançou cobrindo Bhīma com flechas de todo tipo.
7.139.47
तयोर्विसृजतोस्तत्र शरजालानि मारिष ।
वायुभूतान्यदृश्यन्त संसक्तानीतरेतरम् ॥ ७.१३९.४७ ॥
Ó Mārisha! Ali, enquanto os dois disparavam suas redes de flechas, elas se tornaram como o vento e foram vistas emaranhadas umas nas outras.
7.139.48
अन्योन्यशरसंसम्पर्शात्तयोर्मनुजसिंहयोः ।
आकाशे भरतश्रेष्ठ पावकः समजायत ॥ ७.१३९.४८ ॥
Pelo contato das flechas um contra a outra entre aqueles dois leões entre os homens, ó melhor dos Bharatas, surgiu fogo no céu.
7.139.49
तथा कर्णः शितान्बाणान्कर्मारपरिमार्जितान् ।
सुवर्णविकृतान्क्रुद्धः प्राहिणोद्वधकाङ्क्षया ॥ ७.१३९.४९ ॥
Assim Karṇa, enfurecido e desejando a morte, disparou flechas afiadas, polidas por ferreiros e adornadas com ouro.
7.139.50
तानन्तरिक्षे विशिखैस्त्रिधैकैकमशातयत् ।
विशेषयन्सूतपुत्रं भीमस्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.५० ॥
No ar, Bhīma cortou cada uma daquelas flechas em três com as suas próprias flechas e disse ao filho do cocheiro: «Pára!»
7.139.51
पुनश्चासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
अमर्षी बलवान्क्रुद्धौ दिधक्षन्निव पावकः ॥ ७.१३९.५१ ॥
Novamente o Pāṇḍava, implacável, poderoso e enfurecido, lançou ferozes chuvas de flechas, como um fogo que quisesse consumir.
7.139.52
ततश्चटचटाशब्दो गोधाघातादभूत्तयोः ॥ ७.१३९.५२ ॥
Então surgiu um estalo dos golpes das proteções de braço dos dois.
7.139.53
तलशब्दश्च सुभहान्सिंहनादश्च भैरवः ।
रथनेमिनिनादश्च ज्याशब्दश्चैव दारुणः ॥ ७.१३९.५३ ॥
Ergueu-se um grande estalar de palmas, um terrível rugido de leão, o ronco das rodas dos carros e o terrível estalido das cordas dos arcos.
7.139.54
योधा व्युपारमन्युद्धाद्दिदृक्षन्तः पराक्रमम् ।
कर्णपाण्डवयो राजन्परस्परवधैषिणोः ॥ ७.१३९.५४ ॥
Os guerreiros cessaram o combate, desejosos de contemplar a valentia de Karṇa e do Pāṇḍava, ó rei, que buscavam a morte um do outro.
7.139.55
देवर्षिसिद्धगन्धर्वाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ।
मुमुचुः पुष्पवर्षं च विद्याधरगणास्तथा ॥ ७.१३९.५५ ॥
Os sábios divinos, os perfeitos e os gandharvas os louvaram exclamando «bem feito, bem feito»; e as hostes dos vidyādhara também derramaram uma chuva de flores.
7.139.56
ततो भीमो महाबाहुः संरम्भी दृढविक्रमः ।
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य शरैर्विव्याध सूतजम् ॥ ७.१३९.५६ ॥
Então Bhīma, o de braços poderosos, inflamado de ira e de firme valor, repelindo armas com armas, feriu com flechas o filho do cocheiro.
7.139.57
कर्णोऽपि भीमसेनस्य निवार्येषून्महाबलः ।
प्राहिणोन्नव नाराचानाशीविषसमान्रणे ॥ ७.१३९.५७ ॥
Também Karṇa, o muito poderoso, contendo as flechas de Bhīmasena, lançou na batalha nove nārāca, semelhantes a serpentes venenosas.
7.139.58
तावद्भिरथ तान्भीमो व्योम्नि चिच्छेद पत्रिभिः ।
नाराचान्सूत पुत्रस्य तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.५८ ॥
Então Bhīma, com outras tantas flechas, cortou aqueles nārāca no céu e disse: «Para, para, filho do cocheiro!»
7.139.59
ततो भीमो महाबाहुः शरं क्रुद्धान्तकोपमम् ।
मुमोचाधिरथेर्वीरो यमदण्डमिवापरम् ॥ ७.१३९.५९ ॥
Então Bhīma, o herói de braços poderosos, lançou uma flecha semelhante à Morte irada contra o filho de Adhiratha, como se fosse outro bastão de Yama.
7.139.60
तमापतन्तं चिच्छेद राधेयः प्रहसन्निव ।
त्रिभिः शरैः शरं राजन्पाण्डवस्य प्रतापवान् ॥ ७.१३९.६० ॥
O filho de Rādhā, Karṇa, como se risse, cortou aquela flecha que caía sobre ele com três flechas; ó rei, o poderoso Karṇa cortou a flecha do Pāṇḍava com três.
7.139.61
पुनश्चासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
तस्य तान्याददे कर्णः सर्वाण्यस्त्राण्यभीतवत्।
युध्यमानस्य भीमस्य सूतपुत्रोऽस्त्रमायया ॥ ७.१३९.६१ ॥
Novamente o pāṇḍava lançou chuvas ferozes de flechas; Karṇa, filho do cocheiro, recebeu todas as armas de Bhīma sem medo, pela magia das armas, enquanto este lutava.
7.139.62
तस्येषुधी धनुर्ज्यां च बाणैः सन्नतपर्वभिः ।
रश्मीन्योक्त्राणि चाश्वानां क्रुद्धः कर्णोऽच्छिनन्मृधे। ॥ ७.१३९.६२ ॥
Karṇa, enfurecido, cortou na batalha suas duas aljavas, a corda do arco, as rédeas e as correias dos cavalos com flechas de juntas curvadas.
7.139.63
तस्याश्वांश्च पुनर्हत्वा सूतं विव्याध पञ्चभिः ।
सोपसृत्य द्रुतं सूतो युधामन्यो रथं ययौ ॥ ७.१३९.६३ ॥
Tendo novamente abatido seus cavalos, Karṇa feriu o cocheiro com cinco flechas; então o cocheiro Yudhāmanyu aproximou-se rapidamente e foi para o seu carro.
7.139.64
विहसन्निव भीमस्य क्रुद्धः कालानलद्युतिः ।
ध्वजं चिच्छेद राधेयः पताकां च व्यपातयत् ॥ ७.१३९.६४ ॥
Como que rindo de Bhīma, Karṇa, filho de Rādhā, enfurecido e radiante como o fogo do tempo, cortou o estandarte e derrubou a bandeirola.
7.139.65
स विधन्वा महाबाहुरथ शक्तिं परामृशत् ।
तां व्यवासृजदाविध्य क्रुद्धः कर्णरथं प्रति ॥ ७.१३९.६५ ॥
Então aquele arqueiro de grandes braços pegou sua lança e, enfurecido, a arremessou girando contra o carro de Karṇa.
7.139.66
तामाधिरथिरायस्तः शक्तिं काञ्चनभूषणाम् ।
आपतन्तीं महोल्काभां चिच्छेद दशभिः शरैः ॥ ७.१३९.६६ ॥
Aquela lança adornada de ouro, brilhando como um grande meteoro que caía sobre ele, foi cortada por Karṇa, filho de Adhiratha, atento, com dez flechas.
7.139.67
साऽपतद्दृशधा छिन्ना कर्णस्य निशितैः शरैः ।
अस्यतः सूतपुत्रस्य मित्रार्थे चित्रयोधिनः ॥ ७.१३९.६७ ॥
Cortada em dez pedaços pelas flechas afiadas de Karṇa, ela caiu, enquanto o filho do cocheiro, aquele guerreiro maravilhoso, disparava suas flechas pelo amigo.
7.139.68
स चर्मादत्त कौन्तेयो जातरूपपरिष्कृतम् ।
खङ्गं चान्यतरप्रेप्सुर्जयं मरणमेव वा ॥ ७.१३९.६८ ॥
O filho de Kuntī tomou um escudo adornado de ouro e uma espada, desejando ou a vitória ou a morte.
7.139.69
तदस्य तरसा क्रुद्धो व्यधमच्चर्म सुप्रभम् ।
शरैर्बहुभिरत्युग्रैः प्रहसन्निव भारत ॥ ७.१३९.६९ ॥
Enfurecido, derrubou com força aquele escudo brilhante com muitas flechas ferozes, como se risse, ó Bhārata.
7.139.70
स विचर्मा महाराज विरथः क्रोधमूर्च्छितः ।
असिं प्रासृजदाविध्य त्वरन्कर्णरथं प्रति ॥ ७.१३९.७० ॥
Grande rei, sem escudo e sem carro, tomado pela ira, arremessou sua espada girando-a apressadamente contra o carro de Karṇa.
7.139.71
स धनुः सूतपुत्रस्य सज्यं छित्त्वा महानसिः ।
पपात भुवि राजेन्द्र क्रुद्धः सर्प इवाम्बरात् ॥ ७.१३९.७१ ॥
Aquela grande espada, cortando o arco armado do filho do cocheiro, caiu ao chão, ó senhor dos reis, como uma serpente irada vinda do céu.
7.139.72
ततः प्रहस्याधिरथिरन्यदादाय कार्मुकम् ।
शत्रुघ्नं समरे क्रुद्धो दृढज्यं वेगवत्तरम् ॥ ७.१३९.७२ ॥
Então o filho de Adhiratha, rindo, enfurecido na batalha, tomou outro arco, matador de inimigos, de corda firme e muito veloz.
7.139.73
व्यायच्छत्स शरान्कर्णः कुन्तीपुत्रजिघांसया ।
सहस्रशो महाराज रुक्मपुङ्खान्सुतेजनान् ॥ ७.१३९.७३ ॥
Grande rei, com o desejo de matar o filho de Kuntī, Karṇa puxou milhares de flechas de penas douradas, bem afiadas.
7.139.74
स वध्यमानो बलवान्कर्णचापच्युतैः शरैः ।
वैहायसं प्राक्रमद्धै कर्णस्य रथमाविशत् ॥ ७.१३९.७४ ॥
Ferido pelas flechas lançadas do arco de Karṇa, o poderoso guerreiro saltou ao céu e subiu ao carro de Karṇa.
7.139.75
स तस्य चरितं दृष्ट्वा सङ्ग्रामे विजयैषिणः ।
ध्वजालयस्थो राधेयो भीमसेनमवञ्चयत् ॥ ७.१३९.७५ ॥
Ao ver seu feito, Karṇa, filho de Rādhā, que buscava a vitória na batalha, abrigou-se no estandarte e enganou Bhīmasena.
7.139.76
तमदृष्ट्वा रथोपस्थे निलीनं व्यथितेन्द्रियम् ।
ध्वजमस्य समारुह्य तस्मै भीमो महीतले ॥ ७.१३९.७६ ॥
Não o vendo, escondido no assoalho do carro com os sentidos perturbados, Bhīma subiu ao estandarte e depois, no chão, por ele…
7.139.77
तदस्य कुरवः सर्वे चाणाश्चाभ्यपूजयन् ।
यदियेष रथात्कर्णं हर्तुं तार्क्ष्य इवोरगम् ॥ ७.१३९.७७ ॥
Todos os Kuru e os bardos louvaram aquele feito seu, de querer arrancar Karṇa do carro como Garuḍa agarra uma serpente.
7.139.78
स च्छिन्नधन्वा विरथः स्वधर्ममनुपालयन् ।
स्वरथं पृष्ठतः कृत्वा युद्धायैव व्यवस्थितः ॥ ७.१३९.७८ ॥
Com o arco partido e sem carro, mesmo assim cumprindo o seu dever, manteve-se firme para a batalha, tendo deixado o próprio carro atrás de si.
7.139.79
तद्विचिन्त्य स राधेयस्तत एनं समभ्ययात् ।
संरम्भात्पाण्डवं सङ्ख्ये युद्धाय समुपस्थितम् ॥ ७.१३९.७९ ॥
Tendo considerado isso, Karṇa, filho de Rādhā, avançou com fúria em direção a Arjuna, filho de Pāṇḍu, que estava pronto para a batalha.
7.139.80
तौ समेतौ महाराज स्पर्धमानौ महाबलौ ।
जीमूताविव घर्मान्ते गर्जमानौ नरर्षभौ ॥ ७.१३९.८० ॥
Ó grande rei, aqueles dois poderosos se encontraram, rivalizando entre si, rugindo como duas nuvens de trovoada no fim do verão, dois touros entre os homens.
7.139.81
तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्नरसिंहयोः ।
अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये देवदानवयोरिव ॥ ७.१३९.८१ ॥
Entre aqueles dois leões furiosos entre os homens houve um choque feroz na batalha, como o de deuses e demônios, incapazes de suportar um ao outro.
7.139.82
क्षीणशस्त्रस्तु कौन्तेयः कर्णेन समभिद्रुतः ।
दृष्ट्वाऽर्जुनहतान्नागान्पतितान्पर्वतोपमान्।
रथमार्गविघातार्थं व्यायुधः प्रविवेश ह ॥ ७.१३९.८२ ॥
As armas do filho de Kuntī estavam esgotadas, e Karṇa o atacou. Vendo os elefantes abatidos por Arjuna, caídos como montanhas, ele entrou desarmado para desobstruir o caminho do carro.
7.139.83
हस्तिनां व्रजमासाद्य रथदुर्गं प्रविश्य च ।
पाण्डवो जीविताकाङ्क्षी राधेयं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३९.८३ ॥
Tendo chegado ao rebanho de elefantes e entrado na fortaleza dos carros, o Pāṇḍava, desejando viver, não enfrentou Karṇa, filho de Rādhā.
7.139.84
व्यवस्थानमथाकाङ्क्षन्धनञ्जयशरैर्हतम् ।
उद्यम्य कुञ्जरं पार्थस्तस्थौ परपुरञ्जयः ॥ ७.१३९.८४ ॥
Então, desejando uma posição firme, Pārtha, conquistador de cidades inimigas, ergueu o elefante abatido pelas flechas de Dhanañjaya e permaneceu de pé.
7.139.85
महौषधिसमायुक्तं हनूमानिव पर्वतम् ।
तमस्य विशिखैः कर्णो व्यधमत्कुञ्जरं पुनः ॥ ७.१३९.८५ ॥
Como Hanumān (ergueu) uma montanha cheia de grandes ervas medicinais, assim Karṇa derrubou novamente com flechas aquele elefante, que fora ferido pelas flechas de Bhīma.
7.139.86
हस्त्यङ्गान्यथ कर्णाय प्राहिणोत्पाण्डुनन्दनः ।
चक्राण्यश्चांस्तथा चान्यद्यद्यत्पश्यति भूतले ॥ ७.१३९.८६ ॥
Então o filho de Pāṇḍu lançou contra Karṇa membros de elefantes, rodas, cavalos e tudo o mais que via no chão.
7.139.87
तत्तदादाय चिक्षेप क्रुद्धः कर्णाय पाण्डवः ।
तदस्य सर्वं चिच्छेद क्षिप्तंक्षिप्तं शितैः शरैः ॥ ७.१३९.८७ ॥
O Pāṇḍava, enfurecido, pegando cada um deles, lançou-os contra Karṇa; e Karṇa cortou com flechas afiadas cada coisa lançada.
7.139.88
भीमोऽपि मुष्टिमुद्यम्य वज्रगर्भं सुदारुणम् ।
हन्तुमैच्छत्सूतपुत्रं संस्परन्नर्जुनं क्षणात् ॥ ७.१३९.८८ ॥
Bhīma também, erguendo seu punho, dotado de raio em seu interior e terrivelmente feroz, desejou golpear o filho do cocheiro, tocando Arjuna num instante.
7.139.89
शक्तोऽपि नावधीत्कर्णं समर्थः पाण्डुनन्दनः ।
रक्षमाणः प्रतिज्ञां तां या कृता सव्यसाचिना ॥ ७.१३९.८९ ॥
Embora capaz, o filho de Pāṇḍu (Bhīma) não matou Karṇa, protegendo o voto feito pelo ambidestro (Arjuna).
7.139.90
तमेवं व्याकुलं भीमं भूयोभूयः शितैः शरैः ।
मूर्च्छयाभिपरीताङ्गमकरोत्सूतनन्दनः ॥ ७.१३९.९० ॥
Assim agitado, Bhīma foi levado pelo filho do cocheiro, repetidas vezes com flechas afiadas, a ter seus membros tomados pelo torpor.
7.139.91
व्यायुधं नावधीच्चैनं कर्णः कुन्त्या वचः स्मरन् ।
धनुषोग्रेण तं कर्णः सोऽभिद्रुत्य परामृशत् ॥ ७.१३९.९१ ॥
Lembrando as palavras de Kuntī, Karṇa não matou Bhīma quando este estava desarmado; com seu feroz arco, avançou e o tocou.
7.139.92
धनुषा स्पृष्टमात्रेण क्रुद्धः सर्प इव श्वसन् ।
आच्छिद्य स धनुस्तस्य कर्णं मूर्धन्यताडयत् ॥ ७.१३९.९२ ॥
Enfurecido assim que foi tocado pelo arco, sibilando como uma serpente, cortou o arco de Karṇa e o golpeou na cabeça.
7.139.93
ताडितो भीमसेनेन क्रोधादारक्तलोचनः ।
विहसन्निव राधेयो वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१३९.९३ ॥
Atingido por Bhīmasena, com os olhos vermelhos de raiva, Karṇa, filho de Rādhā, pronunciou estas palavras como se risse.
7.139.94
पुनः पुनस्तूबरक मूढ औदरिकेति च ।
अकृतास्त्रक मा योत्सीर्बाल सङ्ग्रामकातर ॥ ७.१३९.९४ ॥
Repetidamente disse: 'Glutão, tolo, homem de ventre! Tu que não tens perícia nas armas, não lutes! Criança, medroso na batalha!'
7.139.95
यत्र भोज्यं बहुविधं भक्ष्यं पेयं च पाण्डव ।
तत्र त्वं दुर्मते योग्यो न युद्धेषु कदाचन ॥ ७.१३९.९५ ॥
Pāṇḍava, onde há comidas de muitos tipos, alimentos e bebidas, aí é que és apto, ó mau de mente; nas batalhas nunca és apto.
7.139.96
मूलपुष्पफलाहारो व्रतेषु नियमेषु च ।
उचितस्त्वं वने भीम न त्वं युद्धविशारदः ॥ ७.१३९.९६ ॥
Alimentando-te de raízes, flores e frutos, és apto para os votos e observâncias; Bhīma, és apto para a floresta, mas não és hábil na batalha.
7.139.97
क्व युद्वं क्व मुनित्वं च वनं गच्छ वृकोदर ।
न त्वं युद्धोचितस्तात वनवासरतिर्भवान् ॥ ७.१३९.९७ ॥
Onde está a batalha e onde está a vida de um sábio? Vṛkodara, vai para a floresta. Querido, não és apto para a batalha; o teu prazer está na vida da floresta.
7.139.98
सूदान्भृत्यजनान्दासांस्त्वं गृहे त्वरयन्भृशम् ।
योग्यस्ताडयितुं क्रोधाद्भोजनार्थं वृकोदर ॥ ७.१३९.९८ ॥
Apressando muito os cozinheiros, servos e escravos da tua casa, só és apto para os espancar com raiva por causa da comida, Vṛkodara.
7.139.99
मुनिर्भूत्वाऽथवा भीम फलान्यादत्स्व दुर्मते ।
वनाय व्रज कौन्तेय न त्वं युद्धविशारदः ॥ ७.१३९.९९ ॥
Ou então torna-te um sábio, Bhīma, e toma frutos. Vai para a floresta, filho de Kuntī de mente má; não és hábil na batalha.
7.139.100
फलमूलाशने शक्तस्त्वं तथाऽतिथिपूजने ।
न त्वां शस्त्रसमुद्योगे योग्यं मन्ये वृकोदर ॥ ७.१३९.१०० ॥
És capaz de comer frutos e raízes, e igualmente de honrar hóspedes. Vṛkodara, não acho que sejas apto para empreender a luta com armas.
7.139.101
एवं तं विरथं दृष्ट्वा स्मृत्वा कर्णोऽब्रवीद्वचः ॥ ७.१३९.१०१ ॥
Vendo-o assim sem carro, e recordando-se, Karṇa proferiu estas palavras.
7.139.102
कौमारे यानि वृत्तानि विप्रियाणि विशाम्पते ।
तानि सर्वाणि चाप्येव रूक्षाण्यश्रावयद्भृशम् ॥ ७.१३९.१०२ ॥
Ó senhor dos homens, todos os atos desagradáveis da infância, todas aquelas palavras duras, fê-los ouvir com força.
7.139.103
अथैनं तत्र संलीनमस्पृशद्धनुषा पुनः ।
प्रहसंश्च पुनर्वाक्यं भीममाह वृषस्तदा ॥ ७.१३९.१०३ ॥
Então Karṇa tocou-o de novo com o arco, onde ele estava escondido, e, rindo, disse novamente estas palavras a Bhīma.
7.139.104
योद्धव्यं मारिषान्यत्र न योद्धव्यं च मादृशैः ।
मादृशैर्युध्यमानानामेतच्चान्यच्च विद्यते ॥ ७.१३९.१०४ ॥
Senhor, isto deve ser combatido em outro lugar, e homens como eu não devem lutar assim. Para os que lutam como eu, isto e mais vale.
7.139.105
गच्छ वा यत्र तौ कृष्णौ तौ त्वां रक्षिष्यतो रणे ।
गृहं वा गच्छ कौन्तेय किं ते युद्धेन बालक ॥ ७.१३९.१०५ ॥
Vai para onde estão aqueles dois Kṛṣṇas; eles te protegerão na batalha. Ou volta para casa, filho de Kuntī, criança! Que tens tu a ver com a guerra?
7.139.106
कर्णस्य वचनं श्रुत्वा भीमसेनोऽतिदारुणम् ।
उवाच कर्णं प्रहसन्सर्वेषां शृण्वतां वचः ॥ ७.१३९.१०६ ॥
Ao ouvir as palavras duríssimas de Karṇa, Bhīmasena riu e falou a Karṇa enquanto todos escutavam.
7.139.107
जितस्त्वमसकृद्दुष्ट कत्थसे किं वृथात्मना ।
जयाजयौ महेन्द्रस्य लोके दृष्टौ पुरातनैः ॥ ७.१३९.१०७ ॥
Foste derrotado repetidas vezes, malvado. Por que te vanglorias em vão? A vitória e a derrota de Indra foram vistas no mundo pelos antigos.
7.139.108
मल्लयुद्धं मया सार्धं कुरु दुष्कुलसम्भव ।
महाबलो महाभोगी कीचको निहतो यथा।
तथा त्वां घातयिष्यामि पश्यत्सु सर्वराजसु ॥ ७.१३९.१०८ ॥
Luta comigo, nascido de uma família vil. Assim como foi morto Kīcaka, poderoso e opulento, assim te abaterei enquanto todos os reis observam.
7.139.109
भीमस्य मतमाज्ञाय कर्णो बुद्धिमतां वरः ।
विरराम रणात्तस्मात्पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१३९.१०९ ॥
Compreendendo a intenção de Bhīma, Karṇa, o melhor dos sábios, cessou aquela batalha enquanto todos os arqueiros observavam.
7.139.110
एवं तं विरथं कृत्वा कर्णो राजन्व्यकत्थयत् ।
प्रसुखे वृष्णिसिंहस्य पार्थस्य च महात्मनः ॥ ७.१३९.११० ॥
Tendo-o deixado sem carro, ó rei, Karṇa vangloriou-se diante do leão dos Vṛṣṇi e do magnânimo Pārtha.
7.139.111
तं ब्रुवाणं तु भीमः स काङ्क्षन्भीमपराक्रमः ।
न चाकार्षीन्मृतं स्मृत्वा ह्यर्जुनस्य महाबलम् ॥ ७.१३९.१११ ॥
Enquanto ele ainda falava, Bhīma, de valor terrível, desejando agir, lembrou-se da grande força de Arjuna e nada fez contra ele, como se estivesse morto.
7.139.112
तस्य कार्मुकमारुज्य बभञ्जाशुपराक्रमी ॥ ७.१३९.११२ ॥
O de valor veloz subiu ao seu arco e o partiu.
7.139.113
ततो दृष्ट्वा महाराज वासुदेवो महाद्युतिः ।
अर्जुनार्जुन पश्येमं भीमं कर्णेन बाधितम् ॥ ७.१३९.११३ ॥
Então, ó grande rei, Vāsudeva de grande esplendor, ao ver isso, disse: 'Arjuna, Arjuna, olha para este Bhīma, oprimido por Karṇa.'
7.139.114
एवमुक्तस्तदा पार्थः केशवेन महात्मना ।
भीमसेनं तथाभूतं क्रोधसंरक्तलोचनः।
अमर्षवशमापन्नो निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ७.१३९.११४ ॥
Assim interpelado pelo magnânimo Keśava, Pārtha, com os olhos vermelhos de ira, ao ver Bhīmasena naquele estado, caiu sob o domínio da indignação e parecia queimar com o olhar.
7.139.115
ततो राजञ्शिलाधौताञ्शराञ्शाखामृगध्वजः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय केशवेन प्रचोदितः ॥ ७.१३९.११५ ॥
Então, ó rei, impelido por Keśava, aquele cujo estandarte tem o macaco lançou flechas polidas na pedra contra o filho do cocheiro.
7.139.116
ततः पार्थभुजोत्सृष्टाः शराः कनकभूषणाः ।
गाण्डीवप्रभवाः कर्णं हंसाः क्रौञ्चमिवाविशन् ॥ ७.१३९.११६ ॥
Então as flechas adornadas de ouro, nascidas do Gāṇḍīva e lançadas pelos braços de Pārtha, penetraram Karṇa como cisnes entram no krauñca.
7.139.117
स भुजङ्गैरिवाविष्टैर्गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
भीमसेनादपासेधत्सूतपुत्रं धनञ्जयः ॥ ७.१३९.११७ ॥
Com flechas enviadas do Gāṇḍīva, que penetravam como serpentes, Dhanañjaya afastou o filho do cocheiro de Bhīmasena.
7.139.118
स च्छिन्नधन्वा भीमेन धनञ्जयशराहतः ।
कर्णो भीमादपायासीद्रथेन महता द्रुतम् ॥ ७.१३९.११८ ॥
Com o arco cortado por Bhīma e ferido pelas flechas de Dhanañjaya, Karṇa retirou-se rapidamente de Bhīma em seu grande carro.
7.139.119
भीमोऽपि सात्यकेर्वाहं समारुह्य नरर्षभः ।
अन्वयाद्धातरं सङ्ख्ये पाण्डवं सव्यसाचिनम् ॥ ७.१३९.११९ ॥
Também Bhīma, subindo no carro de Sātyaki, o touro entre os homens, seguiu na batalha seu irmão, o Pāṇḍava Savyasācin.
7.139.120
ततः कर्णं समुद्दिश्य त्वरमाणो धनञ्चयः ।
नाराचं क्रोधताम्राक्षः प्रैषीन्मृत्युमिवान्तकः ॥ ७.१३९.१२० ॥
Então, mirando Karṇa, apressando-se, com os olhos avermelhados de ira, Dhanañjaya lançou uma flecha de ferro como o Ceifador envia a morte.
7.139.121
स गरुत्मानिवाकशे प्रार्थयन्भुजगोत्तमम् ।
नाराचोऽभ्यपतत्कर्णं तूर्णं गाण्डीवचोदितः ॥ ७.१३९.१२१ ॥
Como Garuḍa no céu, buscando a melhor das serpentes, a flecha nārāca impelida pelo Gāṇḍīva caiu rapidamente sobre Karṇa.
7.139.122
तमन्तरिक्षे नाराचं द्रौणिश्चिच्छेद पत्रिणा ।
धनञ्जयभयात्कर्णमुज्जिहीर्षन्महारथः ॥ ७.१३९.१२२ ॥
No ar, o filho de Droṇa cortou aquela flecha nārāca com uma única seta, o grande guerreiro desejando resgatar Karṇa do temor a Dhanañjaya.
7.139.123
ततो द्रौणिं चतुःषष्ट्या विव्याध कुपितोऽर्जुनः ।
शिलीमुखैर्महाराज मागास्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.१२३ ॥
Então Arjuna, enfurecido, feriu o filho de Droṇa com sessenta e quatro flechas śilīmukha, ó grande rei, e disse: 'Não fujas, para!'
7.139.124
स तु मत्तगजाकीर्णमनीकं रथसङ्कुलम् ।
तूर्णमभ्याविशद्द्रौणिर्धनञ्जयशरार्दितः ॥ ७.१३९.१२४ ॥
Mas o filho de Droṇa, atormentado pelas flechas de Dhanañjaya, penetrou rapidamente naquele exército repleto de elefantes enfurecidos e carros.
7.139.125
ततः सुवर्णपृष्ठानां चापानां कूजतां रणे ।
शब्दं गाण्डीवघोषेण कौन्तेयोऽभ्यभवद्बली ॥ ७.१३९.१२५ ॥
Então o poderoso filho de Kuntī sobrepujou o clamor dos arcos de dorso dourado que ressoavam na batalha com o rugido do Gāṇḍīva.
7.139.126
धनञ्जयस्तथाऽऽयान्तं पृष्ठतो द्रौणिमभ्यगात् ।
नातिदीर्घमिवाध्वानं शरैः सन्त्रासयन्बलम् ॥ ७.१३९.१२६ ॥
Dhanañjaya também avançou contra o filho de Droṇa que vinha por trás, aterrorizando o exército com flechas como se o caminho não fosse muito longo.
7.139.127
विदार्य देहान्नाराचैर्नरवारणवाजिनाम् ।
कङ्कबर्हिणवासोभिर्बलं व्यधमदर्जुनः ॥ ७.१३९.१२७ ॥
Rasgando os corpos de homens, elefantes e cavalos com flechas de ferro, Arjuna dispersou o exército com setas emplumadas de garça e pavão.
7.139.128
तद्बलं भरतश्रेष्ठ सवाजिद्विपमानवम् ।
पाकशासनिरायत्तः पार्थः स निजघान ह ॥ ७.१३९.१२८ ॥
Ó melhor dos Bharatas, aquele Pārtha, guiado pelo filho de Indra, de fato matou aquele exército junto com cavalos, elefantes e homens.