మహాభారతం · అధ్యాయం 7.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.139.1
ततः कर्णो महाराज भीमं विद्धा त्रिभिः शूरैः ।
पुनश्च षड्भिस्तीक्ष्णाग्रैरविध्यत्कङ्कपत्रिभिः।
मुमोच शरवर्षाणि विचित्राणि बहूनि च ॥ ७.१३९.१ ॥
అప్పుడు, ఓ మహారాజా, కర్ణుడు భీముణ్ణి మూడు శూర బాణాలతో గుచ్చాడు; మళ్ళీ పదునైన కొనలు గల ఆరు కంకపత్ర బాణాలతో గుచ్చాడు, అనేక విచిత్రమైన బాణవర్షాలను కురిపించాడు.
7.139.2
वध्यमानो महाबाहुः सूतपुत्रेण पाण्डवः ।
न विव्यथे भीमसेनो भिद्यमान इवाचलः ॥ ७.१३९.२ ॥
సూతపుత్రుడిచే కొట్టబడుతున్నప్పటికీ, మహాబాహువైన పాండవుడు భీమసేనుడు చలించలేదు; చీలిపోతున్న పర్వతంలా నిలిచాడు.
7.139.3
स कर्णं कर्णिना कर्णे पीतेन निशितेन च ।
विव्याध सुभृशं सङ्ख्ये तैलधौतेन मारिष ॥ ७.१३९.३ ॥
అతడు యుద్ధంలో కర్ణుణ్ణి కర్ణి బాణంతోనూ, చెవి వరకు లాగిన పసుపుపచ్చ, పదునైన, నూనెతో మెరుగుపెట్టిన బాణంతోనూ అతి తీవ్రంగా గుచ్చాడు, ఓ మారిష.
7.139.4
स कुण्डलं महच्चारु कर्णस्यापातयद्भुवि ।
तपनीयं महाराज दीप्तं ज्योतिरिवाम्बरात् ॥ ७.१३९.४ ॥
అతడు కర్ణుని ఆ గొప్ప, అందమైన కుండలాన్ని నేలపై పడగొట్టాడు, ఓ మహారాజా; కరిగించిన బంగారంతో చేసినది, ఆకాశం నుండి పడే ప్రకాశించే కాంతిలా.
7.139.5
अथापरेण भल्लेन सूतपुत्रं स्तनान्तरे ।
आजघान भृशं क्रुद्धो हसन्निव वृकोदरः ॥ ७.१३९.५ ॥
అప్పుడు మరో భల్ల బాణంతో, కోపించిన వృకోదరుడు సూతపుత్రుని ఛాతీ మధ్యలో అతి తీవ్రంగా కొట్టాడు, నవ్వుతున్నట్లుగా.
7.139.6
पुनरस्य त्वरन्भीपो नाराचान्दश भारत ।
रणे प्रैषीन्महाबाहुर्निर्मुक्ताशीविषोपमान् ॥ ७.१३९.६ ॥
ఓ భారత, మళ్ళీ అతడు త్వరగా యుద్ధంలో అతనిపై పది నారాచ బాణాలను ప్రయోగించాడు, విడిచిన విషసర్పాల్లా; మహాబాహువైన భీష్ముడు.
7.139.7
ते ललाटं विनिर्भिद्य सूतपुत्रस्य भारत ।
विविशुश्चोदितास्तेन वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१३९.७ ॥
భారతా, వారు సూతపుత్రుని నుదురును చీల్చి, అతనిచే ప్రేరితులై, పుట్టలోకి ప్రవేశించే పాముల వలె లోపలికి చొచ్చుకుపోయారు.
7.139.8
ललाटस्थैस्ततो बाणैः सूतपुत्रो व्यरोचत ।
नीलोत्पलमयीं मालां धारयन्वै यथा पुरा ॥ ७.१३९.८ ॥
అప్పుడు నుదుటిలో గుచ్చుకున్న బాణాలతో సూతపుత్రుడు మెరిసిపోయాడు, పూర్వం వలె నీలోత్పలాల మాలను ధరించినట్లు.
7.139.9
सोऽतिविद्धो भृशं कर्णः पाण्डवेन तरस्विना ।
रथकूबरमालम्ब्य न्यमीलयत लोचने ॥ ७.१३९.९ ॥
పాండవుడైన వేగవంతుడు అతన్ని తీవ్రంగా గాయపరిచాడు. కర్ణుడు రథకూబరాన్ని ఆనుకుని కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
7.139.10
स मुहूर्तात्पुनः संज्ञां लेभे कर्णः परन्तपः ।
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गः क्रोधमाहारयत्परम् ॥ ७.१३९.१० ॥
క్షణంలో శత్రువులను దహించే కర్ణుడు మళ్ళీ స్పృహ పొందాడు. అతని అవయవాలన్నీ రక్తంతో తడిసి ఉన్నాయి; అతడు తీవ్ర కోపాన్ని పొందాడు.
7.139.11
ततः क्रुद्धो रणे कर्णः पीडितो दृढधन्वना ।
वेगं चक्रे महावेगो भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३९.११ ॥
అప్పుడు యుద్ధంలో కోపించిన కర్ణుడు, దృఢధన్వుడిచే పీడింపబడి, మహావేగంతో భీమసేనుని రథం వైపు దూకాడు.
7.139.12
तस्मै कर्णः शतं राजन्निषूणां गार्ध्रवाससाम् ।
अमर्षी बलवान्क्रुद्धः प्रेषयामास भारत ॥ ७.१३९.१२ ॥
ఓ రాజా, అతనిపై కర్ణుడు రాబందు రెక్కలు గల నూరు బాణాలను ప్రయోగించాడు. అసహనుడూ, బలవంతుడూ, కోపించినవాడూ అయిన అతడు, ఓ భారతా, వాటిని పంపాడు.
7.139.13
ततः प्रासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
समरे तमनादृत्य तस्य वीर्यमचिन्तयन् ॥ ७.१३९.१३ ॥
అప్పుడు పాండవుడు యుద్ధంలో అతని పరాక్రమాన్ని లెక్కచేయక భయంకర బాణవర్షాన్ని ప్రయోగించాడు.
7.139.14
कर्णस्ततो महाराज पाण्डवं नवभिः शरैः ।
आजघानोऽसि क्रुद्धः क्रुद्धरूपं परन्तप ॥ ७.१३९.१४ ॥
అప్పుడు మహారాజా, కర్ణుడు కోపంతో పాండవుడిని తొమ్మిది బాణాలతో కొట్టాడు. శత్రువులను దహించేవాడా!
7.139.15
तावुभौ नरशार्दूलौ शार्दूलाविव दंष्ट्रिणौ ।
शरदंष्ट्रौ समासाद्य ततक्षतुररिन्दमौ।
जिमूताविव चान्योन्यं प्रववर्षतुराहवे ॥ ७.१३९.१५ ॥
ఆ ఇద్దరు నరశార్దూలులు, కోరలు గల రెండు పులుల వలె, బాణాలనే కోరలతో ఎదురెదురుగా వచ్చి గాయపరిచారు; శత్రువులను అణచే ఆ ఇద్దరూ యుద్ధంలో మేఘాల వలె ఒకరిపై ఒకరు వర్షించారు.
7.139.16
तलशब्दरवैश्चैव त्रासयेतां परस्परम् ।
शरजालैश्च विविधैस्त्रासयामासतुर्मृधे ॥ ७.१३९.१६ ॥
తాళం కొట్టే శబ్దాలతోనూ, అనేక రకాల బాణజాలాలతోనూ వారిద్దరూ యుద్ధంలో ఒకరినొకరు భయపెట్టారు.
7.139.17
अन्योन्यं समरे क्रुद्धौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ।
ततो भीमो महाबाहुः सूतपुत्रस्य भारत ॥ ७.१३९.१७ ॥
యుద్ధంలో ఒకరిపై ఒకరు కోపించి, ప్రతిదాడికి ప్రతిదాడి కోరుతూ ఉండగా, ఓ భారతా, మహాబాహువైన భీముడు సూతపుత్రుని...
7.139.18
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा ननाद परवीरहा ।
तदपास्य धनुश्छिन्नं सूतपुत्रो महारथः ॥ ७.१३९.१८ ॥
క్షురప్రబాణంతో ధనుస్సును ఛేదించి, శత్రువీరులను సంహరించేవాడు గర్జించాడు. అప్పుడు విరిగిన ధనుస్సును విడిచి సూతపుత్రుడు మహారథుడు (కర్ణుడు)...
7.139.19
अन्यत्कार्मुकमादत्त भारघ्नं वेगवत्तरम् ।
तदप्यथ निमेषार्धाच्चिच्छेदास्य वृकोदरः ॥ ७.१३९.१९ ॥
అతడు మరొక విల్లును తీసుకున్నాడు; భారాన్ని భరించేది, మిక్కిలి వేగవంతమైనది. వృకోదరుడు అర నిమిషంలోనే దానినీ ఛేదించాడు.
7.139.20
तृतीयं च चतुर्थं च पञ्चमं षष्ठमेव हि ।
सप्तमं चाष्टमं चैव नवमं दशमं तथा ॥ ७.१३९.२० ॥
మూడవది, నాల్గవది, ఐదవది, ఆరవది, అలాగే ఏడవది, ఎనిమిదవది, తొమ్మిదవది, పదవదిని కూడా (అతడు ఛేదించాడు).
7.139.21
एकादशं द्वादशं च त्रयोधशमथापि च ।
चतुर्दशं पञ्चदशं षोडशं च वृकोदरः ॥ ७.१३९.२१ ॥
పదకొండవది, పన్నెండవది, పదమూడవది, పధ్నాలుగవది, పదునైదవది, పదహారవదిని కూడా వృకోదరుడు (ఛేదించాడు).
7.139.22
तथा सप्तदशं वेगादष्टादशमथापि वा ।
बहूनि भीमश्चिच्छेद कर्णस्यैवं धनूंषि हि।
निमेषार्धात्ततः कर्णो धनुर्हस्तो व्यतिष्ठत ॥ ७.१३९.२२ ॥
అలాగే పదిహేడవదీ, వేగంగా పద్దెనిమిదవదీ, లేదా ఇంకా ఎన్నో విల్లులను భీముడు కర్ణునివి ఛేదించాడు. అర నిమిషంలో కర్ణుడు చేతిలో విల్లుతో నిలిచాడు.
7.139.23
दृष्ट्वा स कुरुसौवीरसिन्धुवीरबलक्षयम् ।
स वर्मध्वजशस्त्रैश्च पतितैः संवृतां महीम् ॥ ७.१३९.२३ ॥
కురు, సౌవీర, సింధు వీరుల సైన్యం నాశనాన్ని చూసి అతడు (కర్ణుడు) ... పడిన కవచాలతో, ధ్వజాలతో, ఆయుధాలతో కప్పబడిన భూమిని (చూశాడు).
7.139.24
रथैर्विमथितैर्भल्लैरश्वैश्चान्यैः प्रवल्गितैः ।
भ्रष्टश्रीकैर्नरवरैः पांसुकुण्ठितमूर्धजैः ॥ ७.१३९.२४ ॥
విరిగిన రథాలతో, భల్లాలతో, అటూ ఇటూ పరుగెడుతున్న ఇతర గుర్రాలతో, తేజస్సు కోల్పోయిన శ్రేష్ఠ వీరులతో, ధూళి అంటిన జుట్టుతో (నిండిన భూమి).
7.139.25
हस्त्यश्वरथदेहांश्च गतासून्प्रेक्ष्य सर्वशः ।
सूतपुत्रस्य संरम्भाद्दीप्तं वपुरजायत ॥ ७.१३९.२५ ॥
ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాల దేహాలు అన్నివైపులా ప్రాణం లేకుండా పడి ఉండటం చూసి, సూతపుత్రుడి శరీరం కోపంతో ప్రకాశించింది.
7.139.26
स विष्फार्य महच्चापं कार्तस्वरविभूषितम् ।
भीमं प्रैक्षत राधेयो घोरं घोरेण चक्षुषा ॥ ७.१३९.२६ ॥
అతడు బంగారంతో అలంకరించిన గొప్ప విల్లును బాగా సాగదీసి, రాధేయుడు భయంకరమైన చూపుతో భీకరుడిని చూశాడు.
7.139.27
ततः क्रुद्धः शरानस्यन्सूतपुत्रो व्यरो चत ।
मध्यन्दिनगतोऽर्चिष्माञ्शरदीव दिवाकरः ॥ ७.१३९.२७ ॥
అప్పుడు కోపించిన సూతపుత్రుడు బాణాలు వదులుతూ, శరదృతువులో మధ్యాహ్నానికి చేరిన ప్రకాశవంతమైన సూర్యుడిలా ప్రకాశించాడు.
7.139.28
मरीचिविकचस्येव राजन्भानुमतो वपुः ।
आसीदाधिरथेर्घोरं वपुः शरशताचितम् ॥ ७.१३९.२८ ॥
ఓ రాజా! కిరణాలు వికసించిన ప్రకాశవంతమైన సూర్యుడి దేహంలా, అధిరథుని కుమారుడి భయంకర దేహం వందలాది బాణాలతో కప్పబడి ఉంది.
7.139.29
कराभ्यामाददानस्य सन्दधानस्य चाशुगान् ।
कर्षतो मुञ्चतो बाणान्नान्तरं ददृशे रणे ॥ ७.१३९.२९ ॥
రెండు చేతులతో బాణాలు తీసుకుంటూ, సంధిస్తూ, లాగుతూ, వదులుతూ ఉండటంలో యుద్ధంలో ఏ మాత్రం విరామం కనిపించలేదు.
7.139.30
अग्निचक्रोपमं घोरं मण्डलीकृतमायुधम् ।
कर्णस्यासीन्महीपाल सव्यं दक्षिणमस्यतः ॥ ७.१३९.३० ॥
ఓ మహీపాలా! కర్ణుడు ఎడమ, కుడి చేతులతో బాణాలు వేస్తున్నప్పుడు, అతని ఆయుధం వృత్తాకారంగా తిరిగే అగ్నిచక్రంలా భయంకరంగా ఉంది.
7.139.31
स्वर्णपुङ्खाः सुनिशिताः कर्मचापच्युताः शराः ।
प्राच्छादयन्महाराज दिशः सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१३९.३१ ॥
మహారాజా, బంగారు రెక్కలు గల, అతి పదునైన బాణాలు విల్లు నుండి విడివడి, సూర్యుడు తన కిరణాలతో దిశలను కప్పినట్లు దిశలన్నిటినీ కప్పివేశాయి.
7.139.32
ततः कनकपुङ्खानां शराणां नतपर्वणाम् ।
धनुश्च्युतानां वियति ददृशे बहुधा व्रजः ॥ ७.१३९.३२ ॥
అప్పుడు బంగారు రెక్కలు, వంగిన కణుపులు కలిగిన, విల్లు నుండి విడివడిన బాణాల గుంపు ఆకాశంలో అనేక విధాలుగా కనిపించింది.
7.139.33
बाणासनादाधिरथेः प्रभवन्ति स्म सायकाः ।
श्रेणीकृता व्यरोचन्त राजन्क्रौञ्चा इवाम्बरे ॥ ७.१३९.३३ ॥
రాజా, అధిరథుని కుమారుని విల్లు నుండి బాణాలు బయలుదేరాయి; వరుసలుగా అమరిన అవి ఆకాశంలో క్రౌంచ పక్షుల వలె ప్రకాశించాయి.
7.139.34
गार्ध्रपत्राञ्शिलाधौतान्कार्तस्वरविभूषितान् ।
महावेगान्प्रदीप्ताग्रान्मुमोचाधिरथिः शरान् ॥ ७.१३९.३४ ॥
రాబందు రెక్కలు, రాతిపై సాన పెట్టినవి, బంగారంతో అలంకరించినవి, మహావేగం గలవి, మండే కొనలు గల బాణాలను అధిరథుని కుమారుడు ప్రయోగించాడు.
7.139.35
ते तु चापबलोद्धूताः शातकुम्भविभूषिताः ।
अजस्रमपतन्बाणा भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३९.३५ ॥
విల్లు బలంతో విసిరిన, బంగారంతో అలంకరించిన ఆ బాణాలు ఎడతెగకుండా భీమసేనుని రథం వైపు పడ్డాయి.
7.139.36
ते व्योम्नि रुक्मविकृता व्यकाशन्त सहस्रशः ।
शलभानामिव व्राताः शराः कर्णसमीरिताः ॥ ७.१३९.३६ ॥
ఆకాశంలో బంగారు వర్ణంతో వెలిగిన అవి వేలకొలది కనిపించాయి; మిడతల గుంపులవలె, కర్ణుడు ప్రయోగించిన బాణాలు అలా కనిపించాయి.
7.139.37
चापादाधिरथेर्मुक्ताः प्रपतन्तश्चकाशिरे ।
एको दीर्घ इवात्यर्थमाकाशे संस्थितः शरः ॥ ७.१३९.३७ ॥
ఆధిరథి కర్ణుని ధనువు నుండి విడిచిన బాణాలు పడుతూ మెరిశాయి; ఆకాశంలో ఒక్కటే పొడవైన బాణం అత్యంత నిలిచినట్లు ఉండెను.
7.139.38
पर्वतं वारिधाराभिच्छादयन्निव तोयदः ।
कर्णः प्राच्छादयत्क्रुद्धो भीमं सायकवृष्टिभिः ॥ ७.१३९.३८ ॥
మేఘం నీటి ధారలతో పర్వతాన్ని కప్పినట్లు, కోపించిన కర్ణుడు బాణాల వర్షంతో భీముని పూర్తిగా కప్పివేసాడు.
7.139.39
तत्र भारत भीमस्य बलं वीर्यं पराक्रमम् ।
व्यवसायं च पुत्रास्ते ददृशुः सहसैनिकाः ॥ ७.१३९.३९ ॥
అక్కడ, భారతా, నీ కుమారులు సైనికులతో కలిసి భీముని బలాన్ని, వీర్యాన్ని, పరాక్రమాన్ని, దృఢ సంకల్పాన్ని చూశారు.
7.139.40
तां समुद्रमिवोद्भूतां शरवृष्टिं समुत्थिताम् ।
अचिन्तयित्वा भीमस्तु क्रुद्धः कर्णमुपाद्रवत् ॥ ७.१३९.४० ॥
సముద్రంలా లేచిన ఆ బాణ వర్షాన్ని లెక్కచేయక, కోపించిన భీముడు కర్ణుని వైపు పరుగెత్తాడు.
7.139.41
रुक्मपृष्ठं महच्चापं भीमस्यासीद्विशाम्पते ।
आकर्षान्मण्डलीभूतं शक्रचापमिवापरम्।
तस्माच्छराः प्रादुरासन्पूरयन्त इवाम्बरम् ॥ ७.१३९.४१ ॥
ప్రజాపతీ, భీముని బంగారు వెనుక భాగం గల మహాధనుస్సు ఉండెను; అది లాగబడి వృత్తాకారమై మరొక ఇంద్రధనుస్సులా అయ్యెను; దాని నుండి ఆకాశాన్ని నింపుతున్నట్లు బాణాలు వెలువడెను.
7.139.42
सुवर्णपुङ्खैर्भीमेन सायकैर्नतपर्वभिः ।
गगने रचिता माला काञ्चनीव व्यरोचतं ॥ ७.१३९.४२ ॥
భీముని బంగారు రెక్కలు, వంగిన కీళ్ళ బాణాలతో ఆకాశంలో కూర్చిన మాల బంగారు మాలలా మెరిసింది.
7.139.43
ततो व्योम्नि विषक्तानि शरजालानि भागशः ।
आहतानि व्यशीर्यन्त भीमसेनस्य पत्रिभिः ॥ ७.१३९.४३ ॥
అప్పుడు ఆకాశంలో అల్లుకుపోయిన బాణజాలాలు ముక్కలై, భీమసేనుని పక్షబాణాలతో తాకబడి చెదిరిపోయాయి.
7.139.44
कर्णस्य शरजालौघैर्भीमसेनस्य चोभयोः ।
अग्निस्फुलिङ्गसंस्पर्शैरञ्जोगतिभिराहवे।
तैस्तैः कनकपुङ्खानां द्यौरासीत्संवृता व्रजैः ॥ ७.१३९.४४ ॥
కర్ణుడు, భీమసేనుడు ఇద్దరి బాణజాల ప్రవాహాలతో, యుద్ధంలో అగ్నికణాల స్పర్శలాంటి వేగంతో కదిలే బంగారు రెక్కల బాణాల గుంపులతో ఆకాశం కప్పబడింది.
7.139.45
न स्म सूर्यस्तदा भाति न स्म वाति समीरणः ।
शरजालावृते व्योम्नि न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१३९.४५ ॥
అప్పుడు సూర్యుడు ప్రకాశించలేదు, గాలి వీయలేదు; బాణజాలంతో కప్పబడిన ఆకాశంలో ఏదీ గుర్తించబడలేదు.
7.139.46
स भिमं छादयन्बाणैः सूतपुत्रः पृथग्विधैः ।
उपारोहदनादृत्य तस्य वीर्यं महात्मनः ॥ ७.१३९.४६ ॥
సూతపుత్రుడు ఆ మహాత్ముని పరాక్రమాన్ని లెక్కచేయక, అనేక రకాల బాణాలతో భీముని కప్పుతూ ముందుకు దూకాడు.
7.139.47
तयोर्विसृजतोस्तत्र शरजालानि मारिष ।
वायुभूतान्यदृश्यन्त संसक्तानीतरेतरम् ॥ ७.१३९.४७ ॥
ఓ మారిష! అక్కడ ఆ ఇద్దరూ బాణజాలాలను విడిచినప్పుడు, అవి గాలివలె మారి ఒకదానితో మరొకటి అల్లుకుపోయినట్లు కనిపించాయి.
7.139.48
अन्योन्यशरसंसम्पर्शात्तयोर्मनुजसिंहयोः ।
आकाशे भरतश्रेष्ठ पावकः समजायत ॥ ७.१३९.४८ ॥
ఆ ఇద్దరు నరసింహుల బాణాలు ఒకదానితో ఒకటి తాకడం వల్ల, ఓ భరతశ్రేష్ఠా! ఆకాశంలో అగ్ని పుట్టింది.
7.139.49
तथा कर्णः शितान्बाणान्कर्मारपरिमार्जितान् ।
सुवर्णविकृतान्क्रुद्धः प्राहिणोद्वधकाङ्क्षया ॥ ७.१३९.४९ ॥
అలాగే కర్ణుడు కోపంతో, వధించాలనే కోరికతో, కంసారులు మెరుగుపరచిన, బంగారంతో అలంకరించిన వాడి బాణాలను ప్రయోగించాడు.
7.139.50
तानन्तरिक्षे विशिखैस्त्रिधैकैकमशातयत् ।
विशेषयन्सूतपुत्रं भीमस्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.५० ॥
భీముడు ఆ బాణాలను ఆకాశంలోనే తన బాణాలతో ఒక్కొక్కదాన్ని మూడు ముక్కలుగా నరికి, సూతపుత్రునితో 'ఆగు!' అని అన్నాడు.
7.139.51
पुनश्चासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
अमर्षी बलवान्क्रुद्धौ दिधक्षन्निव पावकः ॥ ७.१३९.५१ ॥
మళ్లీ పాండవుడు సహించనివాడై, బలవంతుడై, కోపంతో, దహించాలనుకునే అగ్నిలా, భయంకరమైన బాణవర్షాన్ని కురిపించాడు.
7.139.52
ततश्चटचटाशब्दो गोधाघातादभूत्तयोः ॥ ७.१३९.५२ ॥
అప్పుడు వారిద్దరి గోధా (చేతి రక్షకం) దెబ్బల నుండి 'చటచట' శబ్దం పుట్టింది.
7.139.53
तलशब्दश्च सुभहान्सिंहनादश्च भैरवः ।
रथनेमिनिनादश्च ज्याशब्दश्चैव दारुणः ॥ ७.१३९.५३ ॥
అరచేతుల భారీ చప్పుడు, భయంకరమైన సింహనాదం, రథచక్రాల ధ్వని, ధనుస్సు నారి యొక్క భయంకర టంకారం కూడా మ్రోగాయి.
7.139.54
योधा व्युपारमन्युद्धाद्दिदृक्षन्तः पराक्रमम् ।
कर्णपाण्डवयो राजन्परस्परवधैषिणोः ॥ ७.१३९.५४ ॥
ఓ రాజా, ఒకరినొకరు చంపాలనుకున్న కర్ణుడు, పాండవుని పరాక్రమాన్ని చూడాలని యోధులు యుద్ధం నుండి ఆగిపోయారు.
7.139.55
देवर्षिसिद्धगन्धर्वाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ।
मुमुचुः पुष्पवर्षं च विद्याधरगणास्तथा ॥ ७.१३९.५५ ॥
దేవర్షులు, సిద్ధులు, గంధర్వులు 'సాధు, సాధు' అని పలుకుతూ వారిని కీర్తించారు; విద్యాధర గణాలు కూడా పుష్పవర్షం కురిపించాయి.
7.139.56
ततो भीमो महाबाहुः संरम्भी दृढविक्रमः ।
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य शरैर्विव्याध सूतजम् ॥ ७.१३९.५६ ॥
అప్పుడు మహాబాహువైన భీముడు, కోపంతో, దృఢపరాక్రమంతో, అస్త్రాలతో అస్త్రాలను అడ్డుకుని, బాణాలతో సూతపుత్రుడిని గాయపరిచాడు.
7.139.57
कर्णोऽपि भीमसेनस्य निवार्येषून्महाबलः ।
प्राहिणोन्नव नाराचानाशीविषसमान्रणे ॥ ७.१३९.५७ ॥
మహాబలుడైన కర్ణుడు కూడా భీమసేనుని బాణాలను అడ్డుకుని, యుద్ధంలో విషసర్పాల్లాంటి తొమ్మిది నారాచాలను ప్రయోగించాడు.
7.139.58
तावद्भिरथ तान्भीमो व्योम्नि चिच्छेद पत्रिभिः ।
नाराचान्सूत पुत्रस्य तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.५८ ॥
అప్పుడు భీముడు అన్నే బాణాలతో ఆకాశంలోనే ఆ నారాచాలను ఛేదించి, "ఆగు, ఆగు, సూతపుత్రా!" అన్నాడు.
7.139.59
ततो भीमो महाबाहुः शरं क्रुद्धान्तकोपमम् ।
मुमोचाधिरथेर्वीरो यमदण्डमिवापरम् ॥ ७.१३९.५९ ॥
అప్పుడు మహాబాహువు, వీరుడైన భీముడు అధిరథపుత్రుడు (కర్ణుడు) మీదకు కోపించిన యముడిలా ఒక బాణాన్ని ప్రయోగించాడు; అది మరో యమదండంలా ఉంది.
7.139.60
तमापतन्तं चिच्छेद राधेयः प्रहसन्निव ।
त्रिभिः शरैः शरं राजन्पाण्डवस्य प्रतापवान् ॥ ७.१३९.६० ॥
రాధాపుత్రుడైన కర్ణుడు నవ్వుతున్నవాడిలా, తనపై పడుతున్న ఆ బాణాన్ని మూడు బాణాలతో ఛేదించాడు; ఓ రాజా, ప్రతాపవంతుడైన అతడు పాండవుని బాణాన్ని మూడింటితో తుంచాడు.
7.139.61
पुनश्चासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
तस्य तान्याददे कर्णः सर्वाण्यस्त्राण्यभीतवत्।
युध्यमानस्य भीमस्य सूतपुत्रोऽस्त्रमायया ॥ ७.१३९.६१ ॥
పాండవుడు మళ్లీ భయంకరమైన బాణవర్షాలను కురిపించాడు. యుద్ధం చేస్తున్న భీముని ఆ అస్త్రాలన్నింటినీ సూతపుత్రుడైన కర్ణుడు భయం లేనివాడిలా అస్త్రమాయతో స్వీకరించాడు.
7.139.62
तस्येषुधी धनुर्ज्यां च बाणैः सन्नतपर्वभिः ।
रश्मीन्योक्त्राणि चाश्वानां क्रुद्धः कर्णोऽच्छिनन्मृधे। ॥ ७.१३९.६२ ॥
కోపోద్రిక్తుడైన కర్ణుడు యుద్ధంలో అతని రెండు అంబుల పొదులను, విల్లు నారిని, కళ్లేలను, గుర్రాల కట్లను వంగిన కీళ్ల బాణాలతో ఖండించాడు.
7.139.63
तस्याश्वांश्च पुनर्हत्वा सूतं विव्याध पञ्चभिः ।
सोपसृत्य द्रुतं सूतो युधामन्यो रथं ययौ ॥ ७.१३९.६३ ॥
అతని గుర్రాలను మళ్లీ చంపి, కర్ణుడు సారథిని ఐదు బాణాలతో గాయపరిచాడు. అప్పుడు సారథి యుధామన్యుడు వేగంగా సమీపించి రథం మీదకు వెళ్లాడు.
7.139.64
विहसन्निव भीमस्य क्रुद्धः कालानलद्युतिः ।
ध्वजं चिच्छेद राधेयः पताकां च व्यपातयत् ॥ ७.१३९.६४ ॥
భీముని వైపు నవ్వుతున్నట్లుగా, కాలాగ్ని వంటి కాంతి గలవాడైన కోపోద్రిక్తుడైన రాధేయుడు కర్ణుడు ధ్వజాన్ని ఖండించి, పతాకను కూల్చాడు.
7.139.65
स विधन्वा महाबाहुरथ शक्तिं परामृशत् ।
तां व्यवासृजदाविध्य क्रुद्धः कर्णरथं प्रति ॥ ७.१३९.६५ ॥
అప్పుడు ఆ మహాబాహువు, విలుకాడు శక్తిని చేపట్టి, కోపంతో దానిని తిప్పి కర్ణుని రథం వైపు విసిరాడు.
7.139.66
तामाधिरथिरायस्तः शक्तिं काञ्चनभूषणाम् ।
आपतन्तीं महोल्काभां चिच्छेद दशभिः शरैः ॥ ७.१३९.६६ ॥
బంగారు అలంకారాలు గల, మహోల్క వంటి కాంతితో తనపైకి దూసుకొస్తున్న ఆ శక్తిని, అధిరథుని కుమారుడైన కర్ణుడు అప్రమత్తుడై పది బాణాలతో ఖండించాడు.
7.139.67
साऽपतद्दृशधा छिन्ना कर्णस्य निशितैः शरैः ।
अस्यतः सूतपुत्रस्य मित्रार्थे चित्रयोधिनः ॥ ७.१३९.६७ ॥
కర్ణుని పదునైన బాణాలతో అది పది ముక్కలుగా తెగి పడిపోయింది; మిత్రుని కోసం బాణాలు వేస్తున్న ఆ అద్భుత యోధుడు సూతపుత్రుడు.
7.139.68
स चर्मादत्त कौन्तेयो जातरूपपरिष्कृतम् ।
खङ्गं चान्यतरप्रेप्सुर्जयं मरणमेव वा ॥ ७.१३९.६८ ॥
కౌంతేయుడు బంగారంతో అలంకరించిన డాలును, ఖడ్గాన్ని తీసుకున్నాడు; విజయం లేదా మరణం, వీటిలో ఒకదాన్ని కోరుతూ.
7.139.69
तदस्य तरसा क्रुद्धो व्यधमच्चर्म सुप्रभम् ।
शरैर्बहुभिरत्युग्रैः प्रहसन्निव भारत ॥ ७.१३९.६९ ॥
కోపంతో అతడు అతని ప్రకాశించే డాలును బలంగా అనేక భయంకర బాణాలతో కూల్చాడు; నవ్వుతున్నట్లుగా, ఓ భారత.
7.139.70
स विचर्मा महाराज विरथः क्रोधमूर्च्छितः ।
असिं प्रासृजदाविध्य त्वरन्कर्णरथं प्रति ॥ ७.१३९.७० ॥
మహారాజా, అతడు డాలు, రథం లేనివాడై కోపంతో మూర్ఛిల్లినవాడిలా, ఖడ్గాన్ని తిప్పి వేగంగా కర్ణుని రథంవైపు విసిరాడు.
7.139.71
स धनुः सूतपुत्रस्य सज्यं छित्त्वा महानसिः ।
पपात भुवि राजेन्द्र क्रुद्धः सर्प इवाम्बरात् ॥ ७.१३९.७१ ॥
ఆ మహా ఖడ్గం సూతపుత్రుని నారి ఎక్కించిన విల్లును తెగగొట్టి, ఓ రాజేంద్రా, ఆకాశం నుండి కోపించిన సర్పం పడినట్లు భూమిపై పడింది.
7.139.72
ततः प्रहस्याधिरथिरन्यदादाय कार्मुकम् ।
शत्रुघ्नं समरे क्रुद्धो दृढज्यं वेगवत्तरम् ॥ ७.१३९.७२ ॥
అప్పుడు అధిరథుని కుమారుడు నవ్వి, యుద్ధంలో కోపించి, శత్రునాశకమైన, దృఢమైన నారి కలిగిన, అత్యంత వేగవంతమైన మరో విల్లును తీసుకున్నాడు.
7.139.73
व्यायच्छत्स शरान्कर्णः कुन्तीपुत्रजिघांसया ।
सहस्रशो महाराज रुक्मपुङ्खान्सुतेजनान् ॥ ७.१३९.७३ ॥
మహారాజా, కుంతీపుత్రుని చంపాలనే కోరికతో కర్ణుడు బంగారు రెక్కల, బాగా పదునుపెట్టిన వేలాది బాణాలను సంధించాడు.
7.139.74
स वध्यमानो बलवान्कर्णचापच्युतैः शरैः ।
वैहायसं प्राक्रमद्धै कर्णस्य रथमाविशत् ॥ ७.१३९.७४ ॥
కర్ణుని విల్లు నుంచి వచ్చిన బాణాలతో కొట్టబడిన ఆ బలవంతుడు ఆకాశంలోకి దూకి కర్ణుని రథంపైకి ఎక్కాడు.
7.139.75
स तस्य चरितं दृष्ट्वा सङ्ग्रामे विजयैषिणः ।
ध्वजालयस्थो राधेयो भीमसेनमवञ्चयत् ॥ ७.१३९.७५ ॥
యుద్ధంలో విజయం కోరిన అతని ఆ చర్యను చూసి, ధ్వజంపై ఉన్న రాధేయుడు కర్ణుడు భీమసేనుని మోసగించాడు.
7.139.76
तमदृष्ट्वा रथोपस्थे निलीनं व्यथितेन्द्रियम् ।
ध्वजमस्य समारुह्य तस्मै भीमो महीतले ॥ ७.१३९.७६ ॥
రథం అడుగున దాగి, ఇంద్రియాలు కలతపడిన అతనిని చూడక, భీముడు అతని ధ్వజాన్ని ఎక్కి అతని కోసం నేలపై…
7.139.77
तदस्य कुरवः सर्वे चाणाश्चाभ्यपूजयन् ।
यदियेष रथात्कर्णं हर्तुं तार्क्ष्य इवोरगम् ॥ ७.१३९.७७ ॥
భీముని ఈ చర్యను కౌరవులందరూ, చారణులు కూడా ప్రశంసించారు; గరుత్మంతుడు సర్పాన్ని ఎత్తినట్లు కర్ణుని రథం నుండి లాగాలని అతడు కోరాడు.
7.139.78
स च्छिन्नधन्वा विरथः स्वधर्ममनुपालयन् ।
स्वरथं पृष्ठतः कृत्वा युद्धायैव व्यवस्थितः ॥ ७.१३९.७८ ॥
విల్లు విరిగి, రథం లేకపోయినా తన ధర్మాన్ని పాటిస్తూ, తన రథాన్ని వెనుక ఉంచి, అతడు యుద్ధానికే స్థిరంగా నిలిచాడు.
7.139.79
तद्विचिन्त्य स राधेयस्तत एनं समभ्ययात् ।
संरम्भात्पाण्डवं सङ्ख्ये युद्धाय समुपस्थितम् ॥ ७.१३९.७९ ॥
ఇది ఆలోచించి రాధాపుత్రుడు కర్ణుడు కోపంతో యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్న పాండవుడు అర్జునుడి వైపు వెళ్ళాడు.
7.139.80
तौ समेतौ महाराज स्पर्धमानौ महाबलौ ।
जीमूताविव घर्मान्ते गर्जमानौ नरर्षभौ ॥ ७.१३९.८० ॥
మహారాజా, ఆ ఇద్దరు మహాబలులు పోటీపడుతూ కలిశారు; వేసవి చివర గర్జించే రెండు మేఘాల వలె, ఇద్దరు నరశ్రేష్ఠులు.
7.139.81
तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्नरसिंहयोः ।
अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये देवदानवयोरिव ॥ ७.१३९.८१ ॥
కోపంతో ఉన్న ఆ ఇద్దరు నరసింహుల మధ్య యుద్ధంలో భయంకర ప్రహారం జరిగింది; దేవదానవుల వలె, ఇద్దరూ సహించలేనివారై.
7.139.82
क्षीणशस्त्रस्तु कौन्तेयः कर्णेन समभिद्रुतः ।
दृष्ट्वाऽर्जुनहतान्नागान्पतितान्पर्वतोपमान्।
रथमार्गविघातार्थं व्यायुधः प्रविवेश ह ॥ ७.१३९.८२ ॥
కౌంతేయుడైన అర్జునుడి ఆయుధాలు క్షీణించాయి; కర్ణుడు అతనిపై దాడి చేశాడు. అర్జునుడు చంపిన, పర్వతాల వలె పడి ఉన్న ఏనుగులను చూసి, రథమార్గాన్ని తెరవడానికి, ఆయుధాలు లేకుండా లోపలికి ప్రవేశించాడు.
7.139.83
हस्तिनां व्रजमासाद्य रथदुर्गं प्रविश्य च ।
पाण्डवो जीविताकाङ्क्षी राधेयं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३९.८३ ॥
ఏనుగుల గుంపును చేరి, రథదుర్గంలో ప్రవేశించి, బ్రతకాలని కోరిన పాండవుడు రాధాపుత్రుడు కర్ణుడిని ఎదుర్కోలేదు.
7.139.84
व्यवस्थानमथाकाङ्क्षन्धनञ्जयशरैर्हतम् ।
उद्यम्य कुञ्जरं पार्थस्तस्थौ परपुरञ्जयः ॥ ७.१३९.८४ ॥
అప్పుడు స్థిరమైన స్థానాన్ని కోరుతూ, ధనంజయుడి బాణాలతో చంపబడిన ఏనుగును ఎత్తి, శత్రునగరాలను జయించిన పార్థుడు నిలిచాడు.
7.139.85
महौषधिसमायुक्तं हनूमानिव पर्वतम् ।
तमस्य विशिखैः कर्णो व्यधमत्कुञ्जरं पुनः ॥ ७.१३९.८५ ॥
మహౌషధులతో నిండిన పర్వతాన్ని హనుమంతుడు ఎత్తినట్లు, కర్ణుడు భీముని బాణాలతో కొట్టబడిన ఆ ఏనుగును మళ్ళీ బాణాలతో కొట్టాడు.
7.139.86
हस्त्यङ्गान्यथ कर्णाय प्राहिणोत्पाण्डुनन्दनः ।
चक्राण्यश्चांस्तथा चान्यद्यद्यत्पश्यति भूतले ॥ ७.१३९.८६ ॥
అప్పుడు పాండు కుమారుడు కర్ణునిపైకి ఏనుగు అవయవాలను, చక్రాలను, గుర్రాలను, భూమిపై కనిపించిన ఇతర వస్తువులన్నింటినీ పంపాడు.
7.139.87
तत्तदादाय चिक्षेप क्रुद्धः कर्णाय पाण्डवः ।
तदस्य सर्वं चिच्छेद क्षिप्तंक्षिप्तं शितैः शरैः ॥ ७.१३९.८७ ॥
కోపించిన పాండవుడు వాటిని ఒక్కొక్కటిగా తీసుకుని కర్ణునిపై విసిరాడు; విసిరిన ప్రతిదాన్నీ అతను వాడిగల బాణాలతో ఖండించాడు.
7.139.88
भीमोऽपि मुष्टिमुद्यम्य वज्रगर्भं सुदारुणम् ।
हन्तुमैच्छत्सूतपुत्रं संस्परन्नर्जुनं क्षणात् ॥ ७.१३९.८८ ॥
భీముడు కూడా వజ్రగర్భమైన, అత్యంత భయంకరమైన పిడికిలిని ఎత్తి, అర్జునుని తాకుతూ క్షణంలో సూతపుత్రుడిని చంపాలనుకున్నాడు.
7.139.89
शक्तोऽपि नावधीत्कर्णं समर्थः पाण्डुनन्दनः ।
रक्षमाणः प्रतिज्ञां तां या कृता सव्यसाचिना ॥ ७.१३९.८९ ॥
సమర్థుడైనప్పటికీ పాండు కుమారుడు (భీముడు) కర్ణుని చంపలేదు; సవ్యసాచి (అర్జునుడు) చేసిన ఆ ప్రతిజ్ఞను రక్షిస్తూ.
7.139.90
तमेवं व्याकुलं भीमं भूयोभूयः शितैः शरैः ।
मूर्च्छयाभिपरीताङ्गमकरोत्सूतनन्दनः ॥ ७.१३९.९० ॥
ఈ విధంగా కలత చెందిన భీముని సూతపుత్రుడు మళ్ళీ మళ్ళీ వాడి బాణాలతో మూర్ఛతో అంగాలు ఆవరించేలా చేశాడు.
7.139.91
व्यायुधं नावधीच्चैनं कर्णः कुन्त्या वचः स्मरन् ।
धनुषोग्रेण तं कर्णः सोऽभिद्रुत्य परामृशत् ॥ ७.१३९.९१ ॥
కుంతి మాటను స్మరించుకొని కర్ణుడు ఆయుధం లేని అతన్ని చంపలేదు. ఉగ్రమైన ధనుస్సుతో అతన్ని సమీపించి తాకాడు.
7.139.92
धनुषा स्पृष्टमात्रेण क्रुद्धः सर्प इव श्वसन् ।
आच्छिद्य स धनुस्तस्य कर्णं मूर्धन्यताडयत् ॥ ७.१३९.९२ ॥
ధనుస్సుతో తాకగానే కోపించి పాములా బుసకొట్టి, అతని ధనుస్సును ఛేదించి కర్ణుని తలపై కొట్టాడు.
7.139.93
ताडितो भीमसेनेन क्रोधादारक्तलोचनः ।
विहसन्निव राधेयो वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१३९.९३ ॥
భీమసేనునిచే కొట్టబడి కోపంతో ఎర్రబడిన కన్నులతో, రాధేయుడు నవ్వుతున్నట్లుగా ఈ మాట అన్నాడు.
7.139.94
पुनः पुनस्तूबरक मूढ औदरिकेति च ।
अकृतास्त्रक मा योत्सीर्बाल सङ्ग्रामकातर ॥ ७.१३९.९४ ॥
'తిండిపోతువా, మూఢుడా, ఉదరపోషకుడా' అని మళ్ళీ మళ్ళీ (కర్ణుడు అన్నాడు). 'అస్త్రవిద్య నేర్వనివాడా, యుద్ధం చేయకు! బాలుడా, యుద్ధంలో భయపడేవాడా!'
7.139.95
यत्र भोज्यं बहुविधं भक्ष्यं पेयं च पाण्डव ।
तत्र त्वं दुर्मते योग्यो न युद्धेषु कदाचन ॥ ७.१३९.९५ ॥
పాండవుడా, అనేక రకాల భోజనం, తినదగ్గవి, పానీయాలు ఉన్న చోటే నువ్వు తగినవాడివి, దుర్బుద్ధీ; యుద్ధాలలో నువ్వు ఎప్పుడూ తగినవాడవు కావు.
7.139.96
मूलपुष्पफलाहारो व्रतेषु नियमेषु च ।
उचितस्त्वं वने भीम न त्वं युद्धविशारदः ॥ ७.१३९.९६ ॥
వేరులు, పువ్వులు, పండ్లు తినేవాడివిగా, వ్రతాలలో, నియమాలలో నువ్వు తగినవాడివి; భీమా, అడవిలో నువ్వు తగినవాడివి, యుద్ధంలో నిపుణుడివి కాదు.
7.139.97
क्व युद्वं क्व मुनित्वं च वनं गच्छ वृकोदर ।
न त्वं युद्धोचितस्तात वनवासरतिर्भवान् ॥ ७.१३९.९७ ॥
ఎక్కడ యుద్ధం, ఎక్కడ మునిత్వం? వృకోదరా, అడవికి వెళ్ళు. తాతా, నువ్వు యుద్ధానికి తగినవాడివి కావు; నీకు వనవాసమే ఇష్టం.
7.139.98
सूदान्भृत्यजनान्दासांस्त्वं गृहे त्वरयन्भृशम् ।
योग्यस्ताडयितुं क्रोधाद्भोजनार्थं वृकोदर ॥ ७.१३९.९८ ॥
ఇంట్లో వంటవారిని, సేవకులను, దాసులను ఎంతో తొందరపెడుతూ, వృకోదరా, భోజనం కోసం కోపంతో వారిని కొట్టడానికే నువ్వు తగినవాడివి.
7.139.99
मुनिर्भूत्वाऽथवा भीम फलान्यादत्स्व दुर्मते ।
वनाय व्रज कौन्तेय न त्वं युद्धविशारदः ॥ ७.१३९.९९ ॥
లేదా ముని అయి, భీమా, పండ్లను స్వీకరించు. దుర్మతీ, కౌంతేయా, అడవికి వెళ్ళు; నువ్వు యుద్ధంలో నిపుణుడివి కావు.
7.139.100
फलमूलाशने शक्तस्त्वं तथाऽतिथिपूजने ।
न त्वां शस्त्रसमुद्योगे योग्यं मन्ये वृकोदर ॥ ७.१३९.१०० ॥
పండ్లు, దుంపలు తినడంలో నువ్వు సమర్థుడివి; అతిథి సత్కారంలోనూ నువ్వు సమర్థుడివి. వృకోదరా, ఆయుధ ప్రయత్నానికి నువ్వు తగినవాడివని నేను భావించను.
7.139.101
एवं तं विरथं दृष्ट्वा स्मृत्वा कर्णोऽब्रवीद्वचः ॥ ७.१३९.१०१ ॥
అతడిని ఇలా రథం లేనివాడిగా చూసి, స్మరించి, కర్ణుడు ఈ మాటలు పలికాడు.
7.139.102
कौमारे यानि वृत्तानि विप्रियाणि विशाम्पते ।
तानि सर्वाणि चाप्येव रूक्षाण्यश्रावयद्भृशम् ॥ ७.१३९.१०२ ॥
ఓ విశాంపతీ, బాల్యంలో జరిగిన అప్రియమైన చర్యలన్నింటినీ, అతడు కఠినంగా అందరికీ వినిపించేలా చెప్పాడు.
7.139.103
अथैनं तत्र संलीनमस्पृशद्धनुषा पुनः ।
प्रहसंश्च पुनर्वाक्यं भीममाह वृषस्तदा ॥ ७.१३९.१०३ ॥
అప్పుడు కర్ణుడు అక్కడ దాగి ఉన్న అతన్ని మళ్లీ విల్లుతో తాకి, నవ్వుతూ భీమునితో మళ్లీ ఈ మాటలు అన్నాడు.
7.139.104
योद्धव्यं मारिषान्यत्र न योद्धव्यं च मादृशैः ।
मादृशैर्युध्यमानानामेतच्चान्यच्च विद्यते ॥ ७.१३९.१०४ ॥
మారిష, ఇది మరెక్కడైనా పోరాడాలి; నా వంటివారు ఇలా పోరాడకూడదు. నా వంటి యుద్ధం చేసేవారికి ఇది, ఇంకా మరొకటి కూడా ఉంది.
7.139.105
गच्छ वा यत्र तौ कृष्णौ तौ त्वां रक्षिष्यतो रणे ।
गृहं वा गच्छ कौन्तेय किं ते युद्धेन बालक ॥ ७.१३९.१०५ ॥
ఆ ఇద్దరు కృష్ణులు ఎక్కడ ఉన్నారో అక్కడికి వెళ్ళు; వారు యుద్ధంలో నిన్ను రక్షిస్తారు. లేదా ఇంటికి వెళ్ళు, కుంతీ కుమారా, బాలకా! నీకు యుద్ధంతో పనేమిటి?
7.139.106
कर्णस्य वचनं श्रुत्वा भीमसेनोऽतिदारुणम् ।
उवाच कर्णं प्रहसन्सर्वेषां शृण्वतां वचः ॥ ७.१३९.१०६ ॥
కర్ణుని అత్యంత కఠినమైన మాటలు విని భీమసేనుడు నవ్వుతూ, అందరూ వినుచుండగా కర్ణునితో ఇలా అన్నాడు.
7.139.107
जितस्त्वमसकृद्दुष्ट कत्थसे किं वृथात्मना ।
जयाजयौ महेन्द्रस्य लोके दृष्टौ पुरातनैः ॥ ७.१३९.१०७ ॥
దుష్టుడా, నువ్వు పలుమార్లు ఓడిపోయావు; వ్యర్థంగా నిన్ను నువ్వు ఎందుకు పొగుడుకుంటావు? ఇంద్రుని జయాపజయాలు లోకంలో పూర్వులు చూశారు.
7.139.108
मल्लयुद्धं मया सार्धं कुरु दुष्कुलसम्भव ।
महाबलो महाभोगी कीचको निहतो यथा।
तथा त्वां घातयिष्यामि पश्यत्सु सर्वराजसु ॥ ७.१३९.१०८ ॥
నీచ కులంలో పుట్టినవాడా, నాతో మల్లయుద్ధం చెయ్యి. మహాబలుడు, మహాభోగి అయిన కీచకుడు చంపబడినట్లే, రాజులందరూ చూస్తుండగా నిన్నూ చంపుతాను.
7.139.109
भीमस्य मतमाज्ञाय कर्णो बुद्धिमतां वरः ।
विरराम रणात्तस्मात्पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१३९.१०९ ॥
భీముని అభిప్రాయాన్ని గ్రహించి, బుద్ధిమంతులలో శ్రేష్ఠుడైన కర్ణుడు అందరు విలుకాండ్రు చూస్తుండగా ఆ యుద్ధం నుండి విరమించాడు.
7.139.110
एवं तं विरथं कृत्वा कर्णो राजन्व्यकत्थयत् ।
प्रसुखे वृष्णिसिंहस्य पार्थस्य च महात्मनः ॥ ७.१३९.११० ॥
అతనిని రథహీనుని చేసి, రాజా, కర్ణుడు వృష్ణిసింహుడు మరియు మహాత్ముడైన పార్థుల ఎదుట గొప్పలు చెప్పుకున్నాడు.
7.139.111
तं ब्रुवाणं तु भीमः स काङ्क्षन्भीमपराक्रमः ।
न चाकार्षीन्मृतं स्मृत्वा ह्यर्जुनस्य महाबलम् ॥ ७.१३९.१११ ॥
అతడు మాట్లాడుతుండగా కూడా, భయంకర పరాక్రమశాలి అయిన భీముడు, అర్జునుని మహాబలాన్ని స్మరించి, మరణించినవానిలా అతనిపై ఏమీ చేయలేదు.
7.139.112
तस्य कार्मुकमारुज्य बभञ्जाशुपराक्रमी ॥ ७.१३९.११२ ॥
శీఘ్ర పరాక్రమశాలి అయిన అతడు అతని విల్లును ఎక్కి విరిచాడు.
7.139.113
ततो दृष्ट्वा महाराज वासुदेवो महाद्युतिः ।
अर्जुनार्जुन पश्येमं भीमं कर्णेन बाधितम् ॥ ७.१३९.११३ ॥
అప్పుడు, మహారాజా, మహాద్యుతి వాసుదేవుడు చూసి, 'అర్జునా, అర్జునా, కర్ణుని చేత పీడించబడుతున్న ఈ భీముని చూడు' అన్నాడు.
7.139.114
एवमुक्तस्तदा पार्थः केशवेन महात्मना ।
भीमसेनं तथाभूतं क्रोधसंरक्तलोचनः।
अमर्षवशमापन्नो निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ७.१३९.११४ ॥
మహాత్ముడైన కేశవునిచే అలా చెప్పబడినప్పుడు, అలాంటి స్థితిలో ఉన్న భీమసేనుని చూసి, కోపంతో ఎర్రబారిన కన్నులతో, ఆగ్రహవశుడైన పార్థుడు తన చూపుతో దహించేవాడిలా ఉన్నాడు.
7.139.115
ततो राजञ्शिलाधौताञ्शराञ्शाखामृगध्वजः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय केशवेन प्रचोदितः ॥ ७.१३९.११५ ॥
అప్పుడు ఓ రాజా, కేశవునిచే ప్రేరితుడై, శాఖామృగధ్వజుడు (అర్జునుడు) శిలపై శాణబెట్టిన బాణాలను సూతపుత్రునిపై ప్రయోగించాడు.
7.139.116
ततः पार्थभुजोत्सृष्टाः शराः कनकभूषणाः ।
गाण्डीवप्रभवाः कर्णं हंसाः क्रौञ्चमिवाविशन् ॥ ७.१३९.११६ ॥
అప్పుడు పార్థుని బాహువుల నుండి విడిచిన, బంగారు అలంకారాలున్న, గాండీవం నుండి పుట్టిన బాణాలు కర్ణునిలోకి హంసలు క్రౌంచంలోకి చొచ్చినట్లు ప్రవేశించాయి.
7.139.117
स भुजङ्गैरिवाविष्टैर्गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
भीमसेनादपासेधत्सूतपुत्रं धनञ्जयः ॥ ७.१३९.११७ ॥
గాండీవం నుండి ప్రయోగించిన, పాములు ప్రవేశించినట్లు ఉన్న బాణాలతో ధనంజయుడు సూతపుత్రుని భీమసేనుని నుండి తరిమివేశాడు.
7.139.118
स च्छिन्नधन्वा भीमेन धनञ्जयशराहतः ।
कर्णो भीमादपायासीद्रथेन महता द्रुतम् ॥ ७.१३९.११८ ॥
భీముడు విల్లు విరిచి, ధనంజయుని బాణాలతో గాయపడిన కర్ణుడు పెద్ద రథంతో వేగంగా భీముని నుండి తప్పించుకుపోయాడు.
7.139.119
भीमोऽपि सात्यकेर्वाहं समारुह्य नरर्षभः ।
अन्वयाद्धातरं सङ्ख्ये पाण्डवं सव्यसाचिनम् ॥ ७.१३९.११९ ॥
భీముడు కూడా సాత్యకి రథమెక్కి, నరశ్రేష్ఠుడై, యుద్ధంలో తన సోదరుడు పాండవుడైన సవ్యసాచిని అనుసరించాడు.
7.139.120
ततः कर्णं समुद्दिश्य त्वरमाणो धनञ्चयः ।
नाराचं क्रोधताम्राक्षः प्रैषीन्मृत्युमिवान्तकः ॥ ७.१३९.१२० ॥
అప్పుడు కర్ణునిపై గురిపెట్టి, త్వరపడుతూ, కోపంతో ఎర్రబడిన కళ్ళతో ధనంజయుడు యముడు మృత్యువును పంపినట్లు నారాచ బాణాన్ని ప్రయోగించాడు.
7.139.121
स गरुत्मानिवाकशे प्रार्थयन्भुजगोत्तमम् ।
नाराचोऽभ्यपतत्कर्णं तूर्णं गाण्डीवचोदितः ॥ ७.१३९.१२१ ॥
ఆకాశంలో గరుత్మంతుడిలా ఉత్తమ సర్పాన్ని కోరుతూ, గాండీవంతో ప్రేరేపితమైన నారాచం వేగంగా కర్ణుడిపై పడింది.
7.139.122
तमन्तरिक्षे नाराचं द्रौणिश्चिच्छेद पत्रिणा ।
धनञ्जयभयात्कर्णमुज्जिहीर्षन्महारथः ॥ ७.१३९.१२२ ॥
ఆకాశంలో ఆ నారాచాన్ని ద్రోణుని కుమారుడు ఒక బాణంతో ఛేదించాడు; ధనంజయుని భయంతో కర్ణుని రక్షించాలని కోరిన ఆ మహారథుడు.
7.139.123
ततो द्रौणिं चतुःषष्ट्या विव्याध कुपितोऽर्जुनः ।
शिलीमुखैर्महाराज मागास्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.१२३ ॥
అప్పుడు కోపించిన అర్జునుడు ద్రోణపుత్రుని అరవై నాలుగు శిలీముఖ బాణాలతో గుచ్చాడు; మహారాజా, 'పారిపోకు, నిలబడు!' అన్నాడు.
7.139.124
स तु मत्तगजाकीर्णमनीकं रथसङ्कुलम् ।
तूर्णमभ्याविशद्द्रौणिर्धनञ्जयशरार्दितः ॥ ७.१३९.१२४ ॥
కానీ ధనంజయుని బాణాలతో బాధింపబడిన ద్రోణపుత్రుడు మదగజాలు, రథాలతో నిండిన ఆ సైన్యంలోకి వేగంగా ప్రవేశించాడు.
7.139.125
ततः सुवर्णपृष्ठानां चापानां कूजतां रणे ।
शब्दं गाण्डीवघोषेण कौन्तेयोऽभ्यभवद्बली ॥ ७.१३९.१२५ ॥
అప్పుడు రణంలో బంగారు వీపు గల ధనుస్సుల కూతలను గాండీవ ఘోషతో బలవంతుడైన కౌంతేయుడు అధిగమించాడు.
7.139.126
धनञ्जयस्तथाऽऽयान्तं पृष्ठतो द्रौणिमभ्यगात् ।
नातिदीर्घमिवाध्वानं शरैः सन्त्रासयन्बलम् ॥ ७.१३९.१२६ ॥
ధనంజయుడు వెనుక నుంచి వస్తున్న ద్రోణపుత్రుని వైపు వెళ్ళాడు; దూరమైన దారి కాదన్నట్లుగా బాణాలతో సైన్యాన్ని భయపెడుతూ.
7.139.127
विदार्य देहान्नाराचैर्नरवारणवाजिनाम् ।
कङ्कबर्हिणवासोभिर्बलं व्यधमदर्जुनः ॥ ७.१३९.१२७ ॥
అర్జునుడు ఇనుప బాణాలతో మనుషులు, ఏనుగులు, గుర్రాల దేహాలను చీల్చి, కొంగ మరియు నెమలి ఈకల బాణాలతో సైన్యాన్ని చెల్లాచెదురు చేశాడు.
7.139.128
तद्बलं भरतश्रेष्ठ सवाजिद्विपमानवम् ।
पाकशासनिरायत्तः पार्थः स निजघान ह ॥ ७.१३९.१२८ ॥
భరత శ్రేష్ఠుడా, ఇంద్రుని కుమారుని ఆధీనంలో ఉన్న ఆ పార్థుడు గుర్రాలు, ఏనుగులు, మనుషులతో కూడిన ఆ సైన్యాన్ని నిజంగా సంహరించాడు.