มหาภารตะ · อัธยายะ 7.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.139.1
ततः कर्णो महाराज भीमं विद्धा त्रिभिः शूरैः ।
पुनश्च षड्भिस्तीक्ष्णाग्रैरविध्यत्कङ्कपत्रिभिः।
मुमोच शरवर्षाणि विचित्राणि बहूनि च ॥ ७.१३९.१ ॥
ครั้นแล้ว ข้าแต่มหาราช กรรณะแทงภีมะด้วยลูกศรวีรบุรุษสามดอก แล้วแทงอีกด้วยลูกศรปลายคมหกดอกที่ติดขนนกกังก์ และปล่อยห่าฝนลูกศรอันวิจิตรจำนวนมาก
7.139.2
वध्यमानो महाबाहुः सूतपुत्रेण पाण्डवः ।
न विव्यथे भीमसेनो भिद्यमान इवाचलः ॥ ७.१३९.२ ॥
แม้ถูกบุตรของสารถีโจมตี ปาณฑพผู้มีแขนทรงพลังคือภีมเสนก็มิได้หวั่นไหว เหมือนภูเขาที่ถูกผ่าออก
7.139.3
स कर्णं कर्णिना कर्णे पीतेन निशितेन च ।
विव्याध सुभृशं सङ्ख्ये तैलधौतेन मारिष ॥ ७.१३९.३ ॥
ในการรบ ภีมะแทงกรรณะอย่างรุนแรงยิ่งด้วยลูกศรกรรณี และด้วยลูกศรสีทองปลายคมที่ขัดด้วยน้ำมัน ดึงสายไปจนถึงใบหู ข้าแต่ท่านผู้ทรงเกียรติ
7.139.4
स कुण्डलं महच्चारु कर्णस्यापातयद्भुवि ।
तपनीयं महाराज दीप्तं ज्योतिरिवाम्बरात् ॥ ७.१३९.४ ॥
ภีมะทำให้ต่างหูอันใหญ่และงดงามของกรรณะหลุดร่วงลงสู่พื้นดิน ข้าแต่มหาราช ต่างหูนั้นทำด้วยทองหลอมเหลว สุกสกาวเหมือนแสงที่หล่นลงจากท้องฟ้า
7.139.5
अथापरेण भल्लेन सूतपुत्रं स्तनान्तरे ।
आजघान भृशं क्रुद्धो हसन्निव वृकोदरः ॥ ७.१३९.५ ॥
จากนั้น วฤโกทระผู้โกรธจัดยิ่ง ยิงลูกศรภัลละอีกดอกเข้าที่กลางอกของบุตรสารถีอย่างรุนแรง ราวกับกำลังหัวเราะ
7.139.6
पुनरस्य त्वरन्भीपो नाराचान्दश भारत ।
रणे प्रैषीन्महाबाहुर्निर्मुक्ताशीविषोपमान् ॥ ७.१३९.६ ॥
ข้าแต่ภารตะ ภีษมะผู้มีแขนทรงพลัง รีบยิงลูกศรเหล็กสิบดอกใส่กรรณะในการรบอีกครั้ง ดุจงูพิษที่ถูกปล่อยออกมา
7.139.7
ते ललाटं विनिर्भिद्य सूतपुत्रस्य भारत ।
विविशुश्चोदितास्तेन वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१३९.७ ॥
ข้าแต่ภารตะ ลูกศรเหล่านั้นทะลุหน้าผากของบุตรสารถี แล้วเข้าไปดุจงูที่มุดเข้าไปในจอมปลวก เมื่อถูกกรรณะส่งไป
7.139.8
ललाटस्थैस्ततो बाणैः सूतपुत्रो व्यरोचत ।
नीलोत्पलमयीं मालां धारयन्वै यथा पुरा ॥ ७.१३९.८ ॥
จากนั้น บุตรสารถีก็เปล่งรัศมีด้วยลูกศรที่ปักอยู่บนหน้าผาก ราวกับสวมมาลัยดอกบัวเขียวอีกครั้งเหมือนแต่ก่อน
7.139.9
सोऽतिविद्धो भृशं कर्णः पाण्डवेन तरस्विना ।
रथकूबरमालम्ब्य न्यमीलयत लोचने ॥ ७.१३९.९ ॥
กรรณะถูกปาณฑพผู้ว่องไวยิงอย่างหนัก จึงพิงคันรถศึกและหลับตาลง
7.139.10
स मुहूर्तात्पुनः संज्ञां लेभे कर्णः परन्तपः ।
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गः क्रोधमाहारयत्परम् ॥ ७.१३९.१० ॥
กรรณะผู้ทำลายศัตรูฟื้นคืนสติได้ในเวลาอันสั้น ร่างกายทุกส่วนเปื้อนโลหิต จึงรวบรวมความโกรธอันยิ่งใหญ่ขึ้นมา
7.139.11
ततः क्रुद्धो रणे कर्णः पीडितो दृढधन्वना ।
वेगं चक्रे महावेगो भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३९.११ ॥
จากนั้น กรรณะผู้โกรธจัดในการรบ ถูกผู้ถือธนูที่มั่นคงรังควาน จึงมีความเร็วยิ่งมุ่งตรงไปยังรถรบของภีมเสน
7.139.12
तस्मै कर्णः शतं राजन्निषूणां गार्ध्रवाससाम् ।
अमर्षी बलवान्क्रुद्धः प्रेषयामास भारत ॥ ७.१३९.१२ ॥
ข้าแต่พระราชา กรรณะผู้ทนความอดกลั้นไม่ได้ มีกำลังและโกรธจัด ได้ส่งลูกศรหนึ่งร้อยดอกที่ติดขนแร้งไปยังภีมะ ข้าแต่ภารตะ เขาปล่อยลูกศรเหล่านั้นออกไป
7.139.13
ततः प्रासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
समरे तमनादृत्य तस्य वीर्यमचिन्तयन् ॥ ७.१३९.१३ ॥
จากนั้น ปาณฑพไม่ใส่ใจกรรณะในการรบ และไม่คำนึงถึงกำลังของเขา จึงปล่อยห่าฝนลูกศรอันดุดันออกมา
7.139.14
कर्णस्ततो महाराज पाण्डवं नवभिः शरैः ।
आजघानोऽसि क्रुद्धः क्रुद्धरूपं परन्तप ॥ ७.१३९.१४ ॥
ข้าแต่มหาราช จากนั้นกรรณะด้วยความโกรธ ได้ยิงปาณฑพด้วยลูกศรเก้าดอก ข้าแต่ผู้ทำลายศัตรู
7.139.15
तावुभौ नरशार्दूलौ शार्दूलाविव दंष्ट्रिणौ ।
शरदंष्ट्रौ समासाद्य ततक्षतुररिन्दमौ।
जिमूताविव चान्योन्यं प्रववर्षतुराहवे ॥ ७.१३९.१५ ॥
วีรบุรุษทั้งสองนั้น ดุจพยัคฆ์สองตัวที่มีเขี้ยว ผู้เป็นเสือในหมู่มนุษย์ เข้าประชิดกันโดยมีลูกศรเป็นเขี้ยว แล้วต่างฟันอีกฝ่ายด้วยบาดแผล ผู้ทำลายศัตรูทั้งสองพรั่งพรูใส่กันในการรบ ดุจเมฆฝนสองก้อน
7.139.16
तलशब्दरवैश्चैव त्रासयेतां परस्परम् ।
शरजालैश्च विविधैस्त्रासयामासतुर्मृधे ॥ ७.१३९.१६ ॥
ทั้งสองพยายามข่มขวัญกันด้วยเสียงตบฝ่ามือ และด้วยตาข่ายลูกศรหลายชนิด ต่างพยายามทำให้อีกฝ่ายหวาดกลัวในสนามรบ
7.139.17
अन्योन्यं समरे क्रुद्धौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ।
ततो भीमो महाबाहुः सूतपुत्रस्य भारत ॥ ७.१३९.१७ ॥
ทั้งสองโกรธแค้นกันในการรบ ต่างมุ่งหวังจะตอบโต้และตอบโต้กลับ จากนั้น ข้าแต่ภารตะ ภีมะผู้มีแขนทรงพลังได้โจมตีบุตรสารถี
7.139.18
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा ननाद परवीरहा ।
तदपास्य धनुश्छिन्नं सूतपुत्रो महारथः ॥ ७.१३९.१८ ॥
ผู้สังหารวีรบุรุษศัตรูตัดคันธนูด้วยลูกศรปลายคล้ายมีดโกนแล้วคำรามลั่น จากนั้น บุตรสารถี มหารถีกรรณะ ทิ้งคันธนูที่หักแล้วไป
7.139.19
अन्यत्कार्मुकमादत्त भारघ्नं वेगवत्तरम् ।
तदप्यथ निमेषार्धाच्चिच्छेदास्य वृकोदरः ॥ ७.१३९.१९ ॥
เขาหยิบคันธนูอีกคันหนึ่งที่แข็งแรงและเร็วยิ่งกว่า แต่วฤโกทระก็ตัดคันนั้นขาดภายในเวลาเพียงครึ่งชั่วพริบตา
7.139.20
तृतीयं च चतुर्थं च पञ्चमं षष्ठमेव हि ।
सप्तमं चाष्टमं चैव नवमं दशमं तथा ॥ ७.१३९.२० ॥
ทั้งคันที่สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า และสิบ (ภีมะก็ตัดขาดหมด)
7.139.21
एकादशं द्वादशं च त्रयोधशमथापि च ।
चतुर्दशं पञ्चदशं षोडशं च वृकोदरः ॥ ७.१३९.२१ ॥
ภีมะผู้มีท้องดุจหมาป่า ได้ตัดธนูของกรรณะตั้งแต่ที่สิบเอ็ด สิบสอง สิบสาม สิบสี่ สิบห้า และสิบหก
7.139.22
तथा सप्तदशं वेगादष्टादशमथापि वा ।
बहूनि भीमश्चिच्छेद कर्णस्यैवं धनूंषि हि।
निमेषार्धात्ततः कर्णो धनुर्हस्तो व्यतिष्ठत ॥ ७.१३९.२२ ॥
ภีมะตัดธนูของกรรณะได้อย่างรวดเร็วทั้งที่สิบเจ็ด ที่สิบแปด และอีกมากมาย ครู่เดียวกรรณะก็ยืนขึ้นพร้อมธนูในมือ
7.139.23
दृष्ट्वा स कुरुसौवीरसिन्धुवीरबलक्षयम् ।
स वर्मध्वजशस्त्रैश्च पतितैः संवृतां महीम् ॥ ७.१३९.२३ ॥
กรรณะเห็นการล่มสลายของกองทัพวีรบุรุษแห่งกุรุ เศาวีระ และสินธุ และเห็นแผ่นดินปกคลุมไปด้วยเกราะ ธง และอาวุธที่ตกกระจัดกระจาย
7.139.24
रथैर्विमथितैर्भल्लैरश्वैश्चान्यैः प्रवल्गितैः ।
भ्रष्टश्रीकैर्नरवरैः पांसुकुण्ठितमूर्धजैः ॥ ७.१३९.२४ ॥
ทั้งรถศึกที่ถูกบดขยี้ด้วยลูกศรหัวกว้าง และม้าพร้อมสิ่งอื่นที่กระโดดโลดเต้น ทั้งวีรบุรุษผู้ประเสริฐที่สูญเสียความรุ่งโรจน์ และมีเส้นผมหมองหม่นด้วยฝุ่น
7.139.25
हस्त्यश्वरथदेहांश्च गतासून्प्रेक्ष्य सर्वशः ।
सूतपुत्रस्य संरम्भाद्दीप्तं वपुरजायत ॥ ७.१३९.२५ ॥
กรรณะเห็นร่างของช้าง ม้า และรถศึกที่ไร้ชีวิตทุกทิศทาง ร่างของบุตรแห่งสารถีก็ลุกโพลงขึ้นด้วยความโกรธ
7.139.26
स विष्फार्य महच्चापं कार्तस्वरविभूषितम् ।
भीमं प्रैक्षत राधेयो घोरं घोरेण चक्षुषा ॥ ७.१३९.२६ ॥
ราเธยะ บุตรแห่งราธา ดึงคันธนูอันใหญ่ที่ประดับด้วยทองออกให้กว้าง แล้วจ้องมองภีมะผู้น่าสะพรึงด้วยสายตาอันดุร้าย
7.139.27
ततः क्रुद्धः शरानस्यन्सूतपुत्रो व्यरो चत ।
मध्यन्दिनगतोऽर्चिष्माञ्शरदीव दिवाकरः ॥ ७.१३९.२७ ॥
จากนั้น บุตรแห่งสารถีผู้โกรธเกรี้ยวยิงลูกศรออกไป ส่องแสงเจิดจ้าดุจดวงอาทิตย์ที่ถึงเที่ยงวันในฤดูสารท
7.139.28
मरीचिविकचस्येव राजन्भानुमतो वपुः ।
आसीदाधिरथेर्घोरं वपुः शरशताचितम् ॥ ७.१३९.२८ ॥
ข้าแต่พระราชา ร่างของบุตรแห่งอธิรถถูกลูกศรนับร้อยปกคลุม น่าสะพรึงดุจกายของดวงอาทิตย์ที่มีรัศมีแผ่ออกบานสะพรั่ง
7.139.29
कराभ्यामाददानस्य सन्दधानस्य चाशुगान् ।
कर्षतो मुञ्चतो बाणान्नान्तरं ददृशे रणे ॥ ७.१३९.२९ ॥
กรรณะใช้มือทั้งสองหยิบลูกศร ประกอบ ดึง และปล่อยออกไป ในสนามรบไม่มีช่องว่างระหว่างลูกศรเลย
7.139.30
अग्निचक्रोपमं घोरं मण्डलीकृतमायुधम् ।
कर्णस्यासीन्महीपाल सव्यं दक्षिणमस्यतः ॥ ७.१३९.३० ॥
ข้าแต่ผู้พิทักษ์แผ่นดิน อาวุธอันน่าสะพรึงของกรรณะหมุนวนเป็นวงกลมดุจวงล้อแห่งไฟ ขณะที่เขายิงด้วยทั้งมือซ้ายและมือขวา
7.139.31
स्वर्णपुङ्खाः सुनिशिताः कर्मचापच्युताः शराः ।
प्राच्छादयन्महाराज दिशः सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१३९.३१ ॥
ข้าแต่มหาราชา ลูกศรคมกริบที่มีด้ามทองซึ่งพุ่งจากธนูด้วยความชำนาญของเขา ปกคลุมทิศทั้งหลายดุจดวงอาทิตย์ที่ปกคลุมด้วยรัศมี
7.139.32
ततः कनकपुङ्खानां शराणां नतपर्वणाम् ।
धनुश्च्युतानां वियति ददृशे बहुधा व्रजः ॥ ७.१३९.३२ ॥
จากนั้น ฝูงลูกศรที่มีด้ามทองและข้อโค้งงอ ซึ่งถูกปล่อยจากธนู ก็ปรากฏให้เห็นในท้องฟ้าในหลายรูปแบบ
7.139.33
बाणासनादाधिरथेः प्रभवन्ति स्म सायकाः ।
श्रेणीकृता व्यरोचन्त राजन्क्रौञ्चा इवाम्बरे ॥ ७.१३९.३३ ॥
จากธนูของราเธยะ บุตรแห่งอธิรถ ลูกศรพุ่งออกมา ข้าแต่พระราชา ลูกศรที่เรียงเป็นแถวส่องแสงในท้องฟ้าดุจนกกระเรียน
7.139.34
गार्ध्रपत्राञ्शिलाधौतान्कार्तस्वरविभूषितान् ।
महावेगान्प्रदीप्ताग्रान्मुमोचाधिरथिः शरान् ॥ ७.१३९.३४ ॥
กรรณะ บุตรแห่งอธิรถ ปล่อยลูกศรที่มีขนนกแร้ง ขัดบนหินลับ ประดับด้วยทอง มีความเร็วสูง และมีปลายแหลมลุกโชน
7.139.35
ते तु चापबलोद्धूताः शातकुम्भविभूषिताः ।
अजस्रमपतन्बाणा भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३९.३५ ॥
ลูกศรเหล่านั้นถูกพุ่งด้วยกำลังของธนู ประดับด้วยทอง ตกลงมาไม่ขาดสายบนรถศึกของภีมเสนะ
7.139.36
ते व्योम्नि रुक्मविकृता व्यकाशन्त सहस्रशः ।
शलभानामिव व्राताः शराः कर्णसमीरिताः ॥ ७.१३९.३६ ॥
ในท้องฟ้า ลูกศรที่กรรณะยิงออกไปส่องประกายเป็นทองนับพันๆ ดุจฝูงตั๊กแตนนับไม่ถ้วน
7.139.37
चापादाधिरथेर्मुक्ताः प्रपतन्तश्चकाशिरे ।
एको दीर्घ इवात्यर्थमाकाशे संस्थितः शरः ॥ ७.१३९.३७ ॥
ลูกศรที่ปล่อยออกจากธนูของบุตรแห่งอธิรถส่องแสงขณะตกลงมา และลูกศรยาวดอกหนึ่งดูราวกับแขวนนิ่งอยู่ในท้องฟ้า
7.139.38
पर्वतं वारिधाराभिच्छादयन्निव तोयदः ।
कर्णः प्राच्छादयत्क्रुद्धो भीमं सायकवृष्टिभिः ॥ ७.१३९.३८ ॥
ดุจเมฆที่ปกคลุมภูเขาด้วยสายน้ำ กรรณะผู้โกรธเกรี้ยวได้ปกคลุมภีมะจนมิด ด้วยห่าฝนลูกศร
7.139.39
तत्र भारत भीमस्य बलं वीर्यं पराक्रमम् ।
व्यवसायं च पुत्रास्ते ददृशुः सहसैनिकाः ॥ ७.१३९.३९ ॥
ที่นั่น ข้าแต่ภารตะ บุตรของท่านพร้อมด้วยทหารของตนได้เห็นกำลัง ความกล้าหาญ ความเก่งกล้า และความมุ่งมั่นของภีมะ
7.139.40
तां समुद्रमिवोद्भूतां शरवृष्टिं समुत्थिताम् ।
अचिन्तयित्वा भीमस्तु क्रुद्धः कर्णमुपाद्रवत् ॥ ७.१३९.४० ॥
ภีมะผู้โกรธเกรี้ยวไม่ใส่ใจต่อห่าฝนลูกศรที่พลุ่งขึ้นดุจทะเล แล้วพุ่งเข้าใส่กรรณะ
7.139.41
रुक्मपृष्ठं महच्चापं भीमस्यासीद्विशाम्पते ।
आकर्षान्मण्डलीभूतं शक्रचापमिवापरम्।
तस्माच्छराः प्रादुरासन्पूरयन्त इवाम्बरम् ॥ ७.१३९.४१ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งประชาชน ภีมะมีธนูใหญ่ที่หลังทองคำ เมื่อดึงโค้งเป็นวงกลม ก็เหมือนรุ้งอีกอันหนึ่ง และจากธนูนั้นลูกศรก็พุ่งขึ้นมาราวกับจะเติมเต็มท้องฟ้า
7.139.42
सुवर्णपुङ्खैर्भीमेन सायकैर्नतपर्वभिः ।
गगने रचिता माला काञ्चनीव व्यरोचतं ॥ ७.१३९.४२ ॥
พวงมาลัยที่ลูกศรของภีมะซึ่งมีขนนกทองคำและข้อปล้องโค้งถักทอขึ้นบนท้องฟ้า ส่องแสงดั่งสร้อยคอทอง
7.139.43
ततो व्योम्नि विषक्तानि शरजालानि भागशः ।
आहतानि व्यशीर्यन्त भीमसेनस्य पत्रिभिः ॥ ७.१३९.४३ ॥
แล้วร่างตาข่ายลูกศรที่ติดค้างอยู่บนท้องฟ้าก็แตกเป็นชิ้นๆ ถูกลูกศรมีขนนกของภีมเสนะกระแทกจนแหลกกระจาย
7.139.44
कर्णस्य शरजालौघैर्भीमसेनस्य चोभयोः ।
अग्निस्फुलिङ्गसंस्पर्शैरञ्जोगतिभिराहवे।
तैस्तैः कनकपुङ्खानां द्यौरासीत्संवृता व्रजैः ॥ ७.१३९.४४ ॥
ด้วยห้วงลูกศรที่หลั่งไหลจากกรรณะและภีมเสนะทั้งสองฝ่าย และด้วยลูกศรแล่นเร็วซึ่งปลายสัมผัสดั่งประกายไฟในการรบ ท้องฟ้าก็ถูกปกคลุมด้วยฝูงลูกศรขนทองเหล่านั้น
7.139.45
न स्म सूर्यस्तदा भाति न स्म वाति समीरणः ।
शरजालावृते व्योम्नि न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१३९.४५ ॥
ในเวลานั้นดวงอาทิตย์ไม่ส่องแสง ลมก็ไม่พัด บนท้องฟ้าที่ถูกตาข่ายลูกศรปกคลุม ไม่อาจแยกแยะสิ่งใดได้เลย
7.139.46
स भिमं छादयन्बाणैः सूतपुत्रः पृथग्विधैः ।
उपारोहदनादृत्य तस्य वीर्यं महात्मनः ॥ ७.१३९.४६ ॥
บุตรของสารถีนั้นไม่ใส่ใจต่อพลานุภาพของผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้น จึงรุกเข้าไป ปกคลุมภีมะด้วยลูกศรหลากหลายชนิด
7.139.47
तयोर्विसृजतोस्तत्र शरजालानि मारिष ।
वायुभूतान्यदृश्यन्त संसक्तानीतरेतरम् ॥ ७.१३९.४७ ॥
ข้าแต่มาริษะ ขณะที่ทั้งสองปล่อยตาข่ายลูกศรของตนที่นั่น ลูกศรเหล่านั้นก็กลายเป็นดั่งลม และถูกมองเห็นพันพัวกันไปมา
7.139.48
अन्योन्यशरसंसम्पर्शात्तयोर्मनुजसिंहयोः ।
आकाशे भरतश्रेष्ठ पावकः समजायत ॥ ७.१३९.४८ ॥
จากการสัมผัสกันของลูกศรระหว่างกัน ระหว่างวีรบุรุษทั้งสองผู้เป็นดั่งราชสีห์ในหมู่มนุษย์นั้น ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งภรตะ ไฟก็บังเกิดขึ้นบนท้องฟ้า
7.139.49
तथा कर्णः शितान्बाणान्कर्मारपरिमार्जितान् ।
सुवर्णविकृतान्क्रुद्धः प्राहिणोद्वधकाङ्क्षया ॥ ७.१३९.४९ ॥
ฝ่ายกรรณะก็เช่นกัน ด้วยความโกรธและปรารถนาจะสังหาร จึงยิงลูกศรคมที่ลับโดยช่างตีเหล็กและประดับด้วยทอง
7.139.50
तानन्तरिक्षे विशिखैस्त्रिधैकैकमशातयत् ।
विशेषयन्सूतपुत्रं भीमस्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.५० ॥
ภีมะตัดลูกศรเหล่านั้นกลางอากาศด้วยลูกศรของตนลูกละสามท่อน และกล่าวแก่บุตรของสารถีว่า "หยุดอยู่!"
7.139.51
पुनश्चासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
अमर्षी बलवान्क्रुद्धौ दिधक्षन्निव पावकः ॥ ७.१३९.५१ ॥
ปาณฑพผู้ไม่อาจทนความดูหมิ่นได้ ผู้เข้มแข็งและโกรธแค้น ก็ปล่อยฝนลูกศรอันดุร้ายอีกครั้ง ดั่งไฟที่ปรารถนาจะเผาผลาญ
7.139.52
ततश्चटचटाशब्दो गोधाघातादभूत्तयोः ॥ ७.१३९.५२ ॥
แล้วก็มีเสียงดังแปะๆ เกิดจากการกระทบของแผ่นป้องกันแขนของทั้งสองฝ่าย
7.139.53
तलशब्दश्च सुभहान्सिंहनादश्च भैरवः ।
रथनेमिनिनादश्च ज्याशब्दश्चैव दारुणः ॥ ७.१३९.५३ ॥
เสียงตบมืออันดังยิ่ง เสียงคำรามอันน่าสะพรึงของราชสีห์ เสียงกึกก้องของล้อรถศึก และเสียงสายธนูอันน่ากลัวก็ดังขึ้น
7.139.54
योधा व्युपारमन्युद्धाद्दिदृक्षन्तः पराक्रमम् ।
कर्णपाण्डवयो राजन्परस्परवधैषिणोः ॥ ७.१३९.५४ ॥
ข้าแต่พระราชา เหล่านักรบหยุดการต่อสู้ ปรารถนาจะได้เห็นความกล้าหาญของกรรณะและปาณฑพ ผู้ปรารถนาความตายของกันและกัน
7.139.55
देवर्षिसिद्धगन्धर्वाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ।
मुमुचुः पुष्पवर्षं च विद्याधरगणास्तथा ॥ ७.१३९.५५ ॥
เหล่าเทวฤษี สิทธะ และคนธรรพ์สรรเสริญว่า "ดีแล้ว ดีแล้ว" และฝูงวิทยาธรก็ได้โปรยดอกไม้ลงมาเช่นกัน
7.139.56
ततो भीमो महाबाहुः संरम्भी दृढविक्रमः ।
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य शरैर्विव्याध सूतजम् ॥ ७.१३९.५६ ॥
ครั้นแล้วภีมะผู้มีแขนทรงพลัง เต็มไปด้วยความโกรธและมีพลานุภาพมั่นคง ได้ป้องกันอาวุธด้วยอาวุธ แล้วยิงบุตรของสารถีด้วยลูกศร
7.139.57
कर्णोऽपि भीमसेनस्य निवार्येषून्महाबलः ।
प्राहिणोन्नव नाराचानाशीविषसमान्रणे ॥ ७.१३९.५७ ॥
แม้กรรณะผู้มีกำลังมหาศาลก็เช่นกัน ได้ขัดขวางลูกศรของภีมเสนะ แล้วยิงลูกศรมีปลายเหล็กเก้าดอกออกไปในการรบ ดั่งงูพิษ
7.139.58
तावद्भिरथ तान्भीमो व्योम्नि चिच्छेद पत्रिभिः ।
नाराचान्सूत पुत्रस्य तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.५८ ॥
ภีมะจึงตัดลูกศรนาราจะเหล่านั้นกลางอากาศด้วยลูกศรมีขนนกจำนวนเท่ากัน และกล่าวว่า "หยุดอยู่ หยุดอยู่ บุตรของสารถี!"
7.139.59
ततो भीमो महाबाहुः शरं क्रुद्धान्तकोपमम् ।
मुमोचाधिरथेर्वीरो यमदण्डमिवापरम् ॥ ७.१३९.५९ ॥
ครั้นแล้วภีมะผู้มีแขนทรงพลังและเป็นวีรบุรุษ ได้ปล่อยลูกศรดั่งยมโลกผู้โกรธเกรี้ยวไปยังบุตรของอธิรถ ราวกับเป็นไม้เท้าของยมอีกอันหนึ่ง
7.139.60
तमापतन्तं चिच्छेद राधेयः प्रहसन्निव ।
त्रिभिः शरैः शरं राजन्पाण्डवस्य प्रतापवान् ॥ ७.१३९.६० ॥
บุตรของราธา กรรณะผู้มีพลัง ราวกับหัวเราะ ตัดลูกศรที่พุ่งลงมาหาตนด้วยลูกศรสามดอก ข้าแต่พระราชา กรรณะตัดลูกศรของปาณฑพด้วยสามดอก
7.139.61
पुनश्चासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
तस्य तान्याददे कर्णः सर्वाण्यस्त्राण्यभीतवत्।
युध्यमानस्य भीमस्य सूतपुत्रोऽस्त्रमायया ॥ ७.१३९.६१ ॥
ปาณฑพผู้นั้นปล่อยห่าศรอันดุร้ายออกไปอีก กรรณะรับอาวุธทั้งหมดของภีมะไว้ได้โดยไม่หวั่นไหว ด้วยมายาแห่งอาวุธ ขณะที่ภีมะกำลังต่อสู้อยู่ บุตรแห่งสารถีนั้น
7.139.62
तस्येषुधी धनुर्ज्यां च बाणैः सन्नतपर्वभिः ।
रश्मीन्योक्त्राणि चाश्वानां क्रुद्धः कर्णोऽच्छिनन्मृधे। ॥ ७.१३९.६२ ॥
กรรณะผู้โกรธเกรี้ยวได้ตัดแล่งธนูทั้งสองของภีมะ สายธนู รัศมีและสายบังเหียนม้าในการรบด้วยลูกศรที่มีข้อปล้องงอ
7.139.63
तस्याश्वांश्च पुनर्हत्वा सूतं विव्याध पञ्चभिः ।
सोपसृत्य द्रुतं सूतो युधामन्यो रथं ययौ ॥ ७.१३९.६३ ॥
เมื่อฆ่าม้าของภีมะอีกครั้ง กรรณะก็ยิงสารถีด้วยลูกศรห้าดอก จากนั้นสารถียุธามันยุก็รีบเข้ามาใกล้และขับรถของตนไป
7.139.64
विहसन्निव भीमस्य क्रुद्धः कालानलद्युतिः ।
ध्वजं चिच्छेद राधेयः पताकां च व्यपातयत् ॥ ७.१३९.६४ ॥
ราวกับหัวเราะเยาะภีมะ กรรณะบุตรแห่งราธา ผู้โกรธเกรี้ยวและรุ่งโรจน์ดุจเพลิงแห่งกาลเวลา ได้ตัดธงชัยและทำให้ธงปลายแหลมตกลงมา
7.139.65
स विधन्वा महाबाहुरथ शक्तिं परामृशत् ।
तां व्यवासृजदाविध्य क्रुद्धः कर्णरथं प्रति ॥ ७.१३९.६५ ॥
แล้วนักธนูผู้มีแขนอันยิ่งใหญ่นั้นหยิบหอกขึ้นมา และด้วยความโกรธ ได้ขว้างมันหมุนไปยังรถของกรรณะ
7.139.66
तामाधिरथिरायस्तः शक्तिं काञ्चनभूषणाम् ।
आपतन्तीं महोल्काभां चिच्छेद दशभिः शरैः ॥ ७.१३९.६६ ॥
หอกประดับทองนั้นพุ่งเข้ามาดุจอุกกาบาตใหญ่ กรรณะ บุตรแห่งอธิรถ ผู้ระมัดระวังตัว ได้ตัดมันด้วยลูกศรสิบดอก
7.139.67
साऽपतद्दृशधा छिन्ना कर्णस्य निशितैः शरैः ।
अस्यतः सूतपुत्रस्य मित्रार्थे चित्रयोधिनः ॥ ७.१३९.६७ ॥
หอกนั้นถูกลูกศรคมของกรรณะตัดเป็นสิบท่อน แล้วตกลงมา ขณะที่บุตรแห่งสารถีผู้เป็นนักรบอัศจรรย์ยิงลูกศรเพื่อมิตรของตน
7.139.68
स चर्मादत्त कौन्तेयो जातरूपपरिष्कृतम् ।
खङ्गं चान्यतरप्रेप्सुर्जयं मरणमेव वा ॥ ७.१३९.६८ ॥
บุตรแห่งกุนตีหยิบโล่ที่ประดับด้วยทองและดาบขึ้นมา ปรารถนาจะชนะหรือตายอย่างใดอย่างหนึ่ง
7.139.69
तदस्य तरसा क्रुद्धो व्यधमच्चर्म सुप्रभम् ।
शरैर्बहुभिरत्युग्रैः प्रहसन्निव भारत ॥ ७.१३९.६९ ॥
ด้วยความโกรธ ภีมะได้ทำลายโล่อันเปล่งประกายนั้นด้วยลูกศรอันดุร้ายยิ่งจำนวนมาก ราวกับหัวเราะ โอ พระภารตะ
7.139.70
स विचर्मा महाराज विरथः क्रोधमूर्च्छितः ।
असिं प्रासृजदाविध्य त्वरन्कर्णरथं प्रति ॥ ७.१३९.७० ॥
โอ มหาราช ภีมะถูกปลดโล่และตกจากรถ ถูกความโกรธครอบงำ จึงขว้างดาบหมุนไปและรีบพุ่งไปยังรถของกรรณะ
7.139.71
स धनुः सूतपुत्रस्य सज्यं छित्त्वा महानसिः ।
पपात भुवि राजेन्द्र क्रुद्धः सर्प इवाम्बरात् ॥ ७.१३९.७१ ॥
ดาบใหญ่นั้นตัดคันธนูที่มีสายของบุตรแห่งสารถี แล้วตกลงสู่พื้นดิน โอ จอมกษัตริย์ ดุจงูที่โกรธเกรี้ยวตกลงมาจากท้องฟ้า
7.139.72
ततः प्रहस्याधिरथिरन्यदादाय कार्मुकम् ।
शत्रुघ्नं समरे क्रुद्धो दृढज्यं वेगवत्तरम् ॥ ७.१३९.७२ ॥
จากนั้นบุตรแห่งอธิรถหัวเราะ หยิบคันธนูอีกคันขึ้นมา ซึ่งสายแข็งแรงและเคลื่อนไหวรวดเร็วยิ่ง เป็นอาวุธที่ทำลายศัตรูได้ ด้วยความโกรธในการรบ
7.139.73
व्यायच्छत्स शरान्कर्णः कुन्तीपुत्रजिघांसया ।
सहस्रशो महाराज रुक्मपुङ्खान्सुतेजनान् ॥ ७.१३९.७३ ॥
โอ มหาราช กรรณะดึงคันธนูยิงลูกศรนับพันดอกที่มีปลายทอง ลับคมเป็นอย่างดี ด้วยความปรารถนาจะสังหารบุตรแห่งกุนตี
7.139.74
स वध्यमानो बलवान्कर्णचापच्युतैः शरैः ।
वैहायसं प्राक्रमद्धै कर्णस्य रथमाविशत् ॥ ७.१३९.७४ ॥
ผู้เข้มแข็งนั้นถูกลูกศรที่ปล่อยจากคันธนูของกรรณะยิงถูก จึงกระโดดขึ้นสู่ท้องฟ้า และขึ้นไปบนรถของกรรณะ
7.139.75
स तस्य चरितं दृष्ट्वा सङ्ग्रामे विजयैषिणः ।
ध्वजालयस्थो राधेयो भीमसेनमवञ्चयत् ॥ ७.१३९.७५ ॥
เมื่อเห็นการกระทำของเขา กรรณะ บุตรแห่งราธาผู้ปรารถนาชัยชนะในสงคราม ได้ซ่อนตัวอยู่บนธง และหลอกลวงภีมเสน
7.139.76
तमदृष्ट्वा रथोपस्थे निलीनं व्यथितेन्द्रियम् ।
ध्वजमस्य समारुह्य तस्मै भीमो महीतले ॥ ७.१३९.७६ ॥
เมื่อไม่เห็นเขา เพราะกรรณะซ่อนตัวอยู่บนพื้นรถด้วยประสาทสัมผัสที่สับสน ภีมะจึงปีนขึ้นไปบนธงของเขา แล้วลงสู่พื้นดินเพื่อเขา…
7.139.77
तदस्य कुरवः सर्वे चाणाश्चाभ्यपूजयन् ।
यदियेष रथात्कर्णं हर्तुं तार्क्ष्य इवोरगम् ॥ ७.१३९.७७ ॥
ชาวกุรุทั้งหมดและนักขับกล่อมต่างสรรเสริญการกระทำนั้นของเขา ที่เขาปรารถนาจะฉุดกรรณะลงจากรถ ดุจครุฑที่ฉุดงู
7.139.78
स च्छिन्नधन्वा विरथः स्वधर्ममनुपालयन् ।
स्वरथं पृष्ठतः कृत्वा युद्धायैव व्यवस्थितः ॥ ७.१३९.७८ ॥
คันธนูของกรรณะหักแล้ว รถก็พังไป แต่ยังคงรักษาธรรมของตนไว้ เขายืนหยัดเพื่อการรบ โดยวางรถของตนไว้ข้างหลัง
7.139.79
तद्विचिन्त्य स राधेयस्तत एनं समभ्ययात् ।
संरम्भात्पाण्डवं सङ्ख्ये युद्धाय समुपस्थितम् ॥ ७.१३९.७९ ॥
กรรณะ บุตรแห่งราธา เมื่อพิจารณาเช่นนี้แล้วจึงเข้าไปหาอรชุน บุตรแห่งปาณฑุ ผู้ยืนพร้อมรบ ด้วยความเดือดดาลในสนามรบ
7.139.80
तौ समेतौ महाराज स्पर्धमानौ महाबलौ ।
जीमूताविव घर्मान्ते गर्जमानौ नरर्षभौ ॥ ७.१३९.८० ॥
โอ มหาราช ทั้งสองผู้ทรงพลังมหาศาลได้พบกัน แข่งขันกัน คำรามดุจเมฆฝนสองก้อนในปลายฤดูร้อน ทั้งสองเป็นวัวแห่งหมู่มนุษย์
7.139.81
तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्नरसिंहयोः ।
अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये देवदानवयोरिव ॥ ७.१३९.८१ ॥
ระหว่างสองนรสิงห์ผู้โกรธเกรี้ยวนั้นเกิดการปะทะอย่างดุเดือดในสนามรบ เหมือนการต่อสู้ของเทวดากับทานพ ต่างฝ่ายต่างไม่อาจทนต่อกันได้
7.139.82
क्षीणशस्त्रस्तु कौन्तेयः कर्णेन समभिद्रुतः ।
दृष्ट्वाऽर्जुनहतान्नागान्पतितान्पर्वतोपमान्।
रथमार्गविघातार्थं व्यायुधः प्रविवेश ह ॥ ७.१३९.८२ ॥
กเราะ บุตรของกุนตี อาวุธของเขาหมดลงแล้ว กรรณะจึงเข้าโจมตี เมื่อเห็นช้างศึกที่อรชุนฆ่าล้มลง ดุจภูเขาที่ล้มทับ เขาจึงเข้าไปโดยไร้อาวุธเพื่อเปิดทางให้รถศึก
7.139.83
हस्तिनां व्रजमासाद्य रथदुर्गं प्रविश्य च ।
पाण्डवो जीविताकाङ्क्षी राधेयं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३९.८३ ॥
ปาณฑพผู้ปรารถนาจะมีชีวิตรอด เมื่อมาถึงฝูงช้างและเข้าไปในป้อมรถศึก ก็มิได้เผชิญหน้ากับราธัน บุตรของราธา
7.139.84
व्यवस्थानमथाकाङ्क्षन्धनञ्जयशरैर्हतम् ।
उद्यम्य कुञ्जरं पार्थस्तस्थौ परपुरञ्जयः ॥ ७.१३९.८४ ॥
แล้วปารถะผู้พิชิตเมืองของศัตรู ปรารถนาจะตั้งหลักมั่น จึงยกช้างที่ถูกลูกศรของธนัญชัยฆ่าขึ้น แล้วยืนอยู่
7.139.85
महौषधिसमायुक्तं हनूमानिव पर्वतम् ।
तमस्य विशिखैः कर्णो व्यधमत्कुञ्जरं पुनः ॥ ७.१३९.८५ ॥
เหมือนหนุมานยกภูเขาที่เต็มไปด้วยสมุนไพรวิเศษ กรรณะก็ได้ใช้ลูกศรทำลายช้างตัวนั้นอีกครั้ง ช้างที่ถูกลูกศรของภีมะทำให้บาดเจ็บมาแล้ว
7.139.86
हस्त्यङ्गान्यथ कर्णाय प्राहिणोत्पाण्डुनन्दनः ।
चक्राण्यश्चांस्तथा चान्यद्यद्यत्पश्यति भूतले ॥ ७.१३९.८६ ॥
แล้วบุตรของปาณฑุจึงขว้างอวัยวะของช้างให้กรรณะ พร้อมทั้งล้อรถ ม้า และสิ่งอื่นใดที่เห็นอยู่บนพื้นดิน
7.139.87
तत्तदादाय चिक्षेप क्रुद्धः कर्णाय पाण्डवः ।
तदस्य सर्वं चिच्छेद क्षिप्तंक्षिप्तं शितैः शरैः ॥ ७.१३९.८७ ॥
ปาณฑพผู้โกรธเกรี้ยวหยิบสิ่งเหล่านั้นทีละอย่างแล้วขว้างใส่กรรณะ แต่กรรณะตัดทุกสิ่งที่ถูกขว้างด้วยลูกศรคมกริบ
7.139.88
भीमोऽपि मुष्टिमुद्यम्य वज्रगर्भं सुदारुणम् ।
हन्तुमैच्छत्सूतपुत्रं संस्परन्नर्जुनं क्षणात् ॥ ७.१३९.८८ ॥
ภีมะก็ยกกำปั้นขึ้น กำปั้นนั้นมีแก่นดุจสายฟ้า น่าสะพรึงยิ่ง ปรารถนาจะฆ่าบุตรของสารถี โดยกระทบอรชุนในพริบตา
7.139.89
शक्तोऽपि नावधीत्कर्णं समर्थः पाण्डुनन्दनः ।
रक्षमाणः प्रतिज्ञां तां या कृता सव्यसाचिना ॥ ७.१३९.८९ ॥
ถึงแม้มีกำลังพอ บุตรของปาณฑุ (ภีมะ) ก็มิได้สังหารกรรณะ เพราะรักษาคำปฏิญาณที่อรชุนผู้ใช้มือซ้ายและขวาได้เท่ากันได้ให้ไว้
7.139.90
तमेवं व्याकुलं भीमं भूयोभूयः शितैः शरैः ।
मूर्च्छयाभिपरीताङ्गमकरोत्सूतनन्दनः ॥ ७.१३९.९० ॥
ภีมะผู้ถูกทำให้ปั่นป่วนเช่นนั้น บุตรของสารถีได้ทำให้ร่างกายของเขาถูกความมึนงงครอบงำ ด้วยลูกศรคมกริบซ้ำแล้วซ้ำเล่า
7.139.91
व्यायुधं नावधीच्चैनं कर्णः कुन्त्या वचः स्मरन् ।
धनुषोग्रेण तं कर्णः सोऽभिद्रुत्य परामृशत् ॥ ७.१३९.९१ ॥
กรรณะระลึกถึงคำพูดของกุนตี จึงไม่สังหารภีมะขณะที่เขาไร้อาวุธ เขาใช้ธนูอันดุร้ายพุ่งเข้าไปแตะต้องภีมะ
7.139.92
धनुषा स्पृष्टमात्रेण क्रुद्धः सर्प इव श्वसन् ।
आच्छिद्य स धनुस्तस्य कर्णं मूर्धन्यताडयत् ॥ ७.१३९.९२ ॥
ทันทีที่ถูกคันธนูแตะ ภีมะก็โกรธดุจงูที่พ่นลมฟืดฟาด เขาตัดคันธนูของกรรณะขาดแล้วฟาดลงที่ศีรษะ
7.139.93
ताडितो भीमसेनेन क्रोधादारक्तलोचनः ।
विहसन्निव राधेयो वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१३९.९३ ॥
ถูกภีมเสนฟาด ดวงตาของกรรณะแดงก่ำด้วยความโกรธ ราธัน บุตรของราธา เอ่ยวาจาเหล่านี้ราวกับหัวเราะ
7.139.94
पुनः पुनस्तूबरक मूढ औदरिकेति च ।
अकृतास्त्रक मा योत्सीर्बाल सङ्ग्रामकातर ॥ ७.१३९.९४ ॥
ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเขากล่าวว่า "เจ้าตะกละ โง่เขลา มัวแต่คิดถึงท้อง! เจ้าผู้ไม่ได้ฝึกอาวุธ อย่าสู้เลย! เด็กน้อยที่หวาดกลัวในการรบเอ๋ย!"
7.139.95
यत्र भोज्यं बहुविधं भक्ष्यं पेयं च पाण्डव ।
तत्र त्वं दुर्मते योग्यो न युद्धेषु कदाचन ॥ ७.१३९.९५ ॥
ปาณฑพเอ๋ย ที่ใดมีอาหารหลายชนิด ของกินและของดื่ม ที่นั่นเจ้าคู่ควร เจ้าผู้มีใจชั่ว ส่วนในการรบนั้นเจ้าไม่เคยคู่ควรเลย
7.139.96
मूलपुष्पफलाहारो व्रतेषु नियमेषु च ।
उचितस्त्वं वने भीम न त्वं युद्धविशारदः ॥ ७.१३९.९६ ॥
เจ้ากินรากไม้ ดอกไม้ และผลไม้ เหมาะกับคำปฏิญาณและกฎข้อปฏิบัติ ภีมะเอ๋ย เจ้าเหมาะกับป่า แต่เจ้าไม่ชำนาญการรบ
7.139.97
क्व युद्वं क्व मुनित्वं च वनं गच्छ वृकोदर ।
न त्वं युद्धोचितस्तात वनवासरतिर्भवान् ॥ ७.१३९.९७ ॥
การรบอยู่ที่ไหน และชีวิตของฤๅษีอยู่ที่ไหน วฤโกทระเอ๋ย จงไปยังป่าเถิด ลูกรัก เจ้าไม่เหมาะกับการรบ ความยินดีของเจ้าอยู่ที่การใช้ชีวิตในป่า
7.139.98
सूदान्भृत्यजनान्दासांस्त्वं गृहे त्वरयन्भृशम् ।
योग्यस्ताडयितुं क्रोधाद्भोजनार्थं वृकोदर ॥ ७.१३९.९८ ॥
เจ้ามักเร่งพ่อครัว ผู้รับใช้ และทาสในเรือนอยู่เสมอ วฤโกทระเอ๋ย เจ้าเหมาะเพียงจะตีพวกเขาด้วยความโกรธ เพื่อให้ได้อาหารเท่านั้น
7.139.99
मुनिर्भूत्वाऽथवा भीम फलान्यादत्स्व दुर्मते ।
वनाय व्रज कौन्तेय न त्वं युद्धविशारदः ॥ ७.१३९.९९ ॥
ภีมะเอ๋ย หรือไม่เช่นนั้นก็จงเป็นฤๅษีแล้วรับผลไม้ไปเสีย เจ้าผู้มีใจชั่ว บุตรของกุนตี จงไปป่าเถิด เจ้าไม่ชำนาญการรบ
7.139.100
फलमूलाशने शक्तस्त्वं तथाऽतिथिपूजने ।
न त्वां शस्त्रसमुद्योगे योग्यं मन्ये वृकोदर ॥ ७.१३९.१०० ॥
เจ้าสามารถกินผลไม้และรากไม้ และเช่นกันก็สามารถต้อนรับแขกได้ วฤโกทระเอ๋ย เราไม่เห็นว่าเจ้าคู่ควรกับการรับอาวุธเลย
7.139.101
एवं तं विरथं दृष्ट्वा स्मृत्वा कर्णोऽब्रवीद्वचः ॥ ७.१३९.१०१ ॥
เมื่อเห็นเขาไร้รถเช่นนั้น กรรณะระลึกถึงเรื่องราวแล้วกล่าวถ้อยคำนี้
7.139.102
कौमारे यानि वृत्तानि विप्रियाणि विशाम्पते ।
तानि सर्वाणि चाप्येव रूक्षाण्यश्रावयद्भृशम् ॥ ७.१३९.१०२ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งมนุษย์ บรรดาการกระทำอันไม่น่ายินดีในวัยเด็ก และถ้อยคำอันหยาบกระด้างทั้งหมดนั้น เขาให้ประกาศออกมาดังลั่นยิ่งนัก
7.139.103
अथैनं तत्र संलीनमस्पृशद्धनुषा पुनः ।
प्रहसंश्च पुनर्वाक्यं भीममाह वृषस्तदा ॥ ७.१३९.१०३ ॥
ครั้นแล้วกรรณะใช้ธนูแตะตัวเขาอีกครั้งในขณะที่เขาซ่อนตัวอยู่ที่นั่น แล้วหัวเราะกล่าวถ้อยคำอีกครั้งต่อภีมะ
7.139.104
योद्धव्यं मारिषान्यत्र न योद्धव्यं च मादृशैः ।
मादृशैर्युध्यमानानामेतच्चान्यच्च विद्यते ॥ ७.१३९.१०४ ॥
ท่านผู้เจริญ การต่อสู้นี้ควรทำที่อื่น และคนอย่างข้าไม่ควรต่อสู้เช่นนี้ สำหรับผู้ที่ต่อสู้อยู่ สิ่งนี้และสิ่งอื่นยังคงเป็นจริง
7.139.105
गच्छ वा यत्र तौ कृष्णौ तौ त्वां रक्षिष्यतो रणे ।
गृहं वा गच्छ कौन्तेय किं ते युद्धेन बालक ॥ ७.१३९.१०५ ॥
ไปเถิด ไปยังที่ที่กฤษณะทั้งสองอยู่ เขาทั้งสองจะคุ้มครองเจ้าในการรบ หรือจะกลับบ้านไปเสีย บุตรของกุนตี เด็กน้อยเอ๋ย เจ้ามีธุระอะไรกับการรบเล่า
7.139.106
कर्णस्य वचनं श्रुत्वा भीमसेनोऽतिदारुणम् ।
उवाच कर्णं प्रहसन्सर्वेषां शृण्वतां वचः ॥ ७.१३९.१०६ ॥
เมื่อได้ยินถ้อยคำอันรุนแรงยิ่งของกรรณะ ภีมเสนะหัวเราะแล้วกล่าวแก่กรรณะ ขณะที่ทุกคนรับฟังอยู่
7.139.107
जितस्त्वमसकृद्दुष्ट कत्थसे किं वृथात्मना ।
जयाजयौ महेन्द्रस्य लोके दृष्टौ पुरातनैः ॥ ७.१३९.१०७ ॥
เจ้าถูกเอาชนะซ้ำแล้วซ้ำเล่า เจ้าคนชั่ว ไยเจ้าจึงอวดตนอย่างไร้ประโยชน์เช่นนี้ ชัยชนะและความพ่ายแพ้ของพระอินทร์ผู้ยิ่งใหญ่ เหล่าผู้เฒ่าในโลกนี้ได้เห็นมาแล้ว
7.139.108
मल्लयुद्धं मया सार्धं कुरु दुष्कुलसम्भव ।
महाबलो महाभोगी कीचको निहतो यथा।
तथा त्वां घातयिष्यामि पश्यत्सु सर्वराजसु ॥ ७.१३९.१०८ ॥
จงต่อมวยปล้ำกับข้าเถิด ผู้เกิดในตระกูลต่ำ เช่นเดียวกับที่กีจกะผู้ทรงพลังและมีโภคสมบัติมากถูกสังหารฉันใด ข้าจะให้เจ้าล้มลงตายฉันนั้น ต่อหน้าเหล่ากษัตริย์ทั้งปวงที่กำลังดูอยู่
7.139.109
भीमस्य मतमाज्ञाय कर्णो बुद्धिमतां वरः ।
विरराम रणात्तस्मात्पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१३९.१०९ ॥
กรรณะผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้มีปัญญา เมื่อรู้ความประสงค์ของภีมะ จึงหยุดการรบนั้นลง ขณะที่บรรดานักธนูทั้งหมดกำลังมองดูอยู่
7.139.110
एवं तं विरथं कृत्वा कर्णो राजन्व्यकत्थयत् ।
प्रसुखे वृष्णिसिंहस्य पार्थस्य च महात्मनः ॥ ७.१३९.११० ॥
ข้าแต่พระราชา เมื่อทำให้เขาไร้รถเช่นนั้นแล้ว กรรณะก็อวดตนขึ้นต่อหน้าราชสีห์แห่งวฤษณิและปารถผู้มีจิตใจอันยิ่งใหญ่
7.139.111
तं ब्रुवाणं तु भीमः स काङ्क्षन्भीमपराक्रमः ।
न चाकार्षीन्मृतं स्मृत्वा ह्यर्जुनस्य महाबलम् ॥ ७.१३९.१११ ॥
แม้กรรณะยังคงพูดอยู่ ภีมะผู้มีความกล้าหาญอันน่าสะพรึงกลัว ปรารถนาจะโจมตี แต่กลับระลึกถึงกำลังอันยิ่งใหญ่ของอรชุน จึงมิได้ทำอะไรต่อเขา ราวกับว่าเขาตายแล้ว
7.139.112
तस्य कार्मुकमारुज्य बभञ्जाशुपराक्रमी ॥ ७.१३९.११२ ॥
ผู้มีความกล้าหาญว่องไว ขึ้นไปจับคันธนูของเขาแล้วหักมันเสีย
7.139.113
ततो दृष्ट्वा महाराज वासुदेवो महाद्युतिः ।
अर्जुनार्जुन पश्येमं भीमं कर्णेन बाधितम् ॥ ७.१३९.११३ ॥
ข้าแต่มหาราช ครั้นแล้ววาสุเทพผู้มีรัศมีอันรุ่งเรือง เห็นเช่นนั้นจึงกล่าวว่า "อรชุน อรชุน จงมองดูภีมะผู้ถูกกรรณะกดดันนี้เถิด"
7.139.114
एवमुक्तस्तदा पार्थः केशवेन महात्मना ।
भीमसेनं तथाभूतं क्रोधसंरक्तलोचनः।
अमर्षवशमापन्नो निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ७.१३९.११४ ॥
เมื่อถูกผู้ยิ่งใหญ่ พระเกศวะกล่าวเช่นนั้น ปารถผู้มีดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ เห็นภีมเสนะอยู่ในสภาพเช่นนั้น ก็ตกอยู่ใต้อำนาจแห่งความคับแค้นใจ ราวกับจะเผาผลาญด้วยสายตา
7.139.115
ततो राजञ्शिलाधौताञ्शराञ्शाखामृगध्वजः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय केशवेन प्रचोदितः ॥ ७.१३९.११५ ॥
ครั้นแล้วข้าแต่พระราชา ธงของพระองค์มีรูปลิงในที่ซึ่งพระกฤษณะกระตุ้น จึงส่งลูกศรที่ล้างด้วยหินลับมายังบุตรของสารถี
7.139.116
ततः पार्थभुजोत्सृष्टाः शराः कनकभूषणाः ।
गाण्डीवप्रभवाः कर्णं हंसाः क्रौञ्चमिवाविशन् ॥ ७.१३९.११६ ॥
แล้วลูกศรอันประดับด้วยทองคำ ซึ่งออกจากพระหัตถ์ของปารถ เกิดจากคันธนุคาณฑีวะ เข้าสู่กรรณะดุจหงส์เข้าสู่ภูเขาเครานจะ
7.139.117
स भुजङ्गैरिवाविष्टैर्गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
भीमसेनादपासेधत्सूतपुत्रं धनञ्जयः ॥ ७.१३९.११७ ॥
ด้วยลูกศรที่ยิงออกจากคาณฑีวะ เข้าถูกเขาราวกับงูเข้ารัด ธนัญชัยผลักบุตรของสารถีให้หนีออกไปจากภีมเสนะ
7.139.118
स च्छिन्नधन्वा भीमेन धनञ्जयशराहतः ।
कर्णो भीमादपायासीद्रथेन महता द्रुतम् ॥ ७.१३९.११८ ॥
คันธนูของเขาถูกภีมะหักและถูกลูกศรของธนัญชัยโจมตี กรรณะจึงรีบถอยไปจากภีมะด้วยรถศึกอันใหญ่โต
7.139.119
भीमोऽपि सात्यकेर्वाहं समारुह्य नरर्षभः ।
अन्वयाद्धातरं सङ्ख्ये पाण्डवं सव्यसाचिनम् ॥ ७.१३९.११९ ॥
ภีมะเองก็ขึ้นรถของสาตยกิ วีรบุรุษในหมู่มนุษย์ แล้วติดตามพี่ชายของตน คือปาณฑวะผู้เป็นสัวยสาจิน เข้าสู่สนามรบ
7.139.120
ततः कर्णं समुद्दिश्य त्वरमाणो धनञ्चयः ।
नाराचं क्रोधताम्राक्षः प्रैषीन्मृत्युमिवान्तकः ॥ ७.१३९.१२० ॥
แล้วธนัญชัยมุ่งหมายกรรณะ รีบเร่ง ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ จึงยิงลูกศรเหล็กไปดุจยมผู้ทำลายส่งความตายไป
7.139.121
स गरुत्मानिवाकशे प्रार्थयन्भुजगोत्तमम् ।
नाराचोऽभ्यपतत्कर्णं तूर्णं गाण्डीवचोदितः ॥ ७.१३९.१२१ ॥
ลูกศรเหล็กที่พุ่งออกจากคันธนูคาณฑีวะพุ่งลงสู่กรรณอย่างรวดเร็ว ประดุจครุฑบนท้องฟ้าที่มุ่งหมายจะจับงูผู้เป็นยอดแห่งงูทั้งปวง
7.139.122
तमन्तरिक्षे नाराचं द्रौणिश्चिच्छेद पत्रिणा ।
धनञ्जयभयात्कर्णमुज्जिहीर्षन्महारथः ॥ ७.१३९.१२२ ॥
ในอากาศ บุตรของโทรณะตัดลูกศรเหล็กนั้นด้วยลูกศรเพียงดอกเดียว มหารถีผู้นั้นปรารถนาจะช่วยกรรณให้พ้นจากความกลัวต่อธนัญชัย
7.139.123
ततो द्रौणिं चतुःषष्ट्या विव्याध कुपितोऽर्जुनः ।
शिलीमुखैर्महाराज मागास्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.१२३ ॥
ครั้นแล้ว อรชุนผู้โกรธแค้นได้ยิงบุตรของโทรณะด้วยลูกศรศิลีมุขหกสิบสี่ดอก ข้าแต่มหาราช และกล่าวว่า อย่าหนี จงหยุดอยู่!
7.139.124
स तु मत्तगजाकीर्णमनीकं रथसङ्कुलम् ।
तूर्णमभ्याविशद्द्रौणिर्धनञ्जयशरार्दितः ॥ ७.१३९.१२४ ॥
ส่วนบุตรของโทรณะซึ่งถูกลูกศรของธนัญชัยทิ่มแทง ได้รีบเข้าไปสู่กองทัพที่เต็มไปด้วยช้างตกมันและรถศึกมากมาย
7.139.125
ततः सुवर्णपृष्ठानां चापानां कूजतां रणे ।
शब्दं गाण्डीवघोषेण कौन्तेयोऽभ्यभवद्बली ॥ ७.१३९.१२५ ॥
ครั้นแล้ว กุนตีบุตรผู้ทรงพลังได้เอาชนะเสียงคันธนูทองที่ครวญครางกึกก้องในสนามรบ ด้วยเสียงคำรามของคาณฑีวะ
7.139.126
धनञ्जयस्तथाऽऽयान्तं पृष्ठतो द्रौणिमभ्यगात् ।
नातिदीर्घमिवाध्वानं शरैः सन्त्रासयन्बलम् ॥ ७.१३९.१२६ ॥
ธนัญชัยก็ตามบุตรของโทรณะไปจากข้างหลังในขณะที่เขากำลังเข้ามา ทำให้กองทัพหวาดกลัวด้วยลูกศรราวกับว่าหนทางนั้นไม่ไกลนัก
7.139.127
विदार्य देहान्नाराचैर्नरवारणवाजिनाम् ।
कङ्कबर्हिणवासोभिर्बलं व्यधमदर्जुनः ॥ ७.१३९.१२७ ॥
อรชุนฉีกร่างของบุรุษ ช้าง และม้าด้วยลูกศรเหล็ก แล้วทำลายกองทัพด้วยลูกศรที่ติดขนนกกระสาและนกยูง
7.139.128
तद्बलं भरतश्रेष्ठ सवाजिद्विपमानवम् ।
पाकशासनिरायत्तः पार्थः स निजघान ह ॥ ७.१३९.१२८ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐสุดแห่งภรตะ ปารถะผู้อยู่ภายใต้การนำของบุตรแห่งพระอินทร์ ได้สังหารกองทัพนั้นพร้อมทั้งม้า ช้าง และทหาร