മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.139.1
ततः कर्णो महाराज भीमं विद्धा त्रिभिः शूरैः ।
पुनश्च षड्भिस्तीक्ष्णाग्रैरविध्यत्कङ्कपत्रिभिः।
मुमोच शरवर्षाणि विचित्राणि बहूनि च ॥ ७.१३९.१ ॥
അപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, കർണ്ണൻ ഭീമനെ മൂന്നു ശൂര ശരങ്ങൾകൊണ്ട് തുളച്ചു; പിന്നെ കൂർത്ത അഗ്രമുള്ള ആറു കങ്കപത്ര ശരങ്ങൾകൊണ്ട് വീണ്ടും തുളച്ചു, പല വിചിത്ര ശരവർഷങ്ങളും ചൊരിഞ്ഞു.
7.139.2
वध्यमानो महाबाहुः सूतपुत्रेण पाण्डवः ।
न विव्यथे भीमसेनो भिद्यमान इवाचलः ॥ ७.१३९.२ ॥
സൂതപുത്രനാൽ പ്രഹരിക്കപ്പെട്ടിട്ടും മഹാബാഹുവായ പാണ്ഡവൻ ഭീമസേനൻ കുലുങ്ങിയില്ല; പിളർക്കപ്പെടുന്ന പർവതംപോലെ അചഞ്ചലനായി നിന്നു.
7.139.3
स कर्णं कर्णिना कर्णे पीतेन निशितेन च ।
विव्याध सुभृशं सङ्ख्ये तैलधौतेन मारिष ॥ ७.१३९.३ ॥
അവൻ യുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണനെ കർണ്ണി ശരംകൊണ്ടും, ചെവിവരെ വലിച്ച സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ള, മൂർച്ചയുള്ള, എണ്ണയിൽ മിനുക്കിയ ശരംകൊണ്ടും അതിതീവ്രമായി തുളച്ചു, ഹേ മാരിഷ.
7.139.4
स कुण्डलं महच्चारु कर्णस्यापातयद्भुवि ।
तपनीयं महाराज दीप्तं ज्योतिरिवाम्बरात् ॥ ७.१३९.४ ॥
അവൻ കർണ്ണന്റെ ആ വലുതും മനോഹരവുമായ കുണ്ഡലം നിലത്തു വീഴ്ത്തി, ഹേ മഹാരാജാവേ; ഉരുക്കിയ സ്വർണ്ണത്തിന്റേതായ അത്, ആകാശത്തുനിന്നു വീഴുന്ന ദീപ്തജ്യോതിസ്സുപോലെ.
7.139.5
अथापरेण भल्लेन सूतपुत्रं स्तनान्तरे ।
आजघान भृशं क्रुद्धो हसन्निव वृकोदरः ॥ ७.१३९.५ ॥
പിന്നെ മറ്റൊരു ഭല്ല ശരംകൊണ്ട്, കോപിച്ച വൃകോദരൻ സൂതപുത്രന്റെ മാറിന്റെ നടുവിൽ അതിതീവ്രമായി പ്രഹരിച്ചു, ചിരിക്കുന്നവനെപ്പോലെ.
7.139.6
पुनरस्य त्वरन्भीपो नाराचान्दश भारत ।
रणे प्रैषीन्महाबाहुर्निर्मुक्ताशीविषोपमान् ॥ ७.१३९.६ ॥
ഹേ ഭാരത, വീണ്ടും അവൻ വേഗത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെനേരെ പത്തു നാരാചങ്ങൾ അയച്ചു, വിടപ്പെട്ട വിഷസർപ്പങ്ങൾപോലെ; മഹാബാഹുവായ ഭീഷ്മൻ.
7.139.7
ते ललाटं विनिर्भिद्य सूतपुत्रस्य भारत ।
विविशुश्चोदितास्तेन वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१३९.७ ॥
ഭാരതാ, അവർ സൂതപുത്രന്റെ നെറ്റി തുളച്ച്, അവനാൽ പ്രേരിതരായി, പുറ്റിലേക്ക് കയറുന്ന സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നു.
7.139.8
ललाटस्थैस्ततो बाणैः सूतपुत्रो व्यरोचत ।
नीलोत्पलमयीं मालां धारयन्वै यथा पुरा ॥ ७.१३९.८ ॥
അപ്പോൾ നെറ്റിയിൽ തറച്ച അമ്പുകളാൽ സൂതപുത്രൻ തിളങ്ങി; മുൻപെന്നപോലെ നീലത്താമരമാല ധരിച്ചവനെപ്പോലെ.
7.139.9
सोऽतिविद्धो भृशं कर्णः पाण्डवेन तरस्विना ।
रथकूबरमालम्ब्य न्यमीलयत लोचने ॥ ७.१३९.९ ॥
പാണ്ഡവനായ വേഗശാലി അവനെ കഠിനമായി മുറിവേൽപ്പിച്ചു. കർണൻ രഥകൂബരത്തിൽ ചാരി കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
7.139.10
स मुहूर्तात्पुनः संज्ञां लेभे कर्णः परन्तपः ।
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गः क्रोधमाहारयत्परम् ॥ ७.१३९.१० ॥
ഒരു നിമിഷത്തിനു ശേഷം ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന കർണൻ വീണ്ടും ബോധം വീണ്ടെടുത്തു. ശരീരമാസകലം രക്തം പുരണ്ടിരുന്നു; അവൻ അതിതീവ്രമായ കോപം ആവാഹിച്ചു.
7.139.11
ततः क्रुद्धो रणे कर्णः पीडितो दृढधन्वना ।
वेगं चक्रे महावेगो भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३९.११ ॥
അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ കോപിച്ച കർണൻ, ദൃഢധന്വാവിനാൽ പീഡിതനായി, മഹാവേഗത്തോടെ ഭീമസേനന്റെ രഥത്തിനു നേരെ പാഞ്ഞു.
7.139.12
तस्मै कर्णः शतं राजन्निषूणां गार्ध्रवाससाम् ।
अमर्षी बलवान्क्रुद्धः प्रेषयामास भारत ॥ ७.१३९.१२ ॥
രാജാവേ, അവന്റെ നേരെ കർണൻ കഴുകിൻ തൂവലുള്ള നൂറ് അമ്പുകൾ അയച്ചു. അസഹിഷ്ണുവും ബലവാനും കോപിച്ചവനുമായ അവൻ, ഭാരതാ, അവയെ തൊടുത്തുവിട്ടു.
7.139.13
ततः प्रासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
समरे तमनादृत्य तस्य वीर्यमचिन्तयन् ॥ ७.१३९.१३ ॥
അപ്പോൾ പാണ്ഡവൻ യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെ വീര്യം കണക്കിലെടുക്കാതെ ഭയങ്കരമായ ശരവർഷം അയച്ചു.
7.139.14
कर्णस्ततो महाराज पाण्डवं नवभिः शरैः ।
आजघानोऽसि क्रुद्धः क्रुद्धरूपं परन्तप ॥ ७.१३९.१४ ॥
അപ്പോൾ മഹാരാജാവേ, കർണൻ കോപത്തോടെ പാണ്ഡവനെ ഒമ്പത് ശരങ്ങളാൽ പ്രഹരിച്ചു. ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനേ!
7.139.15
तावुभौ नरशार्दूलौ शार्दूलाविव दंष्ट्रिणौ ।
शरदंष्ट्रौ समासाद्य ततक्षतुररिन्दमौ।
जिमूताविव चान्योन्यं प्रववर्षतुराहवे ॥ ७.१३९.१५ ॥
ആ രണ്ടു നരശാർദ്ദൂലന്മാരും, കോരക്കൊമ്പുകളുള്ള രണ്ടു കടുവകളെപ്പോലെ, ശരങ്ങളാകുന്ന കൊമ്പുകളോടെ അടുത്തു ചെന്ന് പരസ്പരം മുറിവേൽപ്പിച്ചു; ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്ന ആ ഇരുവരും യുദ്ധത്തിൽ മേഘങ്ങളെപ്പോലെ പരസ്പരം ചൊരിഞ്ഞു.
7.139.16
तलशब्दरवैश्चैव त्रासयेतां परस्परम् ।
शरजालैश्च विविधैस्त्रासयामासतुर्मृधे ॥ ७.१३९.१६ ॥
കൈയടിയൊച്ചകളാലും വിവിധങ്ങളായ ശരജാലങ്ങളാലും അവർ ഇരുവരും യുദ്ധത്തിൽ പരസ്പരം ഭയപ്പെടുത്തി.
7.139.17
अन्योन्यं समरे क्रुद्धौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ।
ततो भीमो महाबाहुः सूतपुत्रस्य भारत ॥ ७.१३९.१७ ॥
യുദ്ധത്തിൽ പരസ്പരം കോപിച്ച്, തിരിച്ചടിക്ക് തിരിച്ചടി ആഗ്രഹിച്ച് നില്‍ക്കെ, ഹേ ഭാരതാ, മഹാബാഹുവായ ഭീമൻ സൂതപുത്രന്റെ...
7.139.18
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा ननाद परवीरहा ।
तदपास्य धनुश्छिन्नं सूतपुत्रो महारथः ॥ ७.१३९.१८ ॥
ക്ഷുരപ്രം കൊണ്ട് വില്ലു മുറിച്ച്, ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്നവൻ ഗർജ്ജിച്ചു. അപ്പോൾ മുറിഞ്ഞ വില്ല് ഉപേക്ഷിച്ച് സൂതപുത്രനായ മഹാരഥൻ (കർണ്ണൻ)...
7.139.19
अन्यत्कार्मुकमादत्त भारघ्नं वेगवत्तरम् ।
तदप्यथ निमेषार्धाच्चिच्छेदास्य वृकोदरः ॥ ७.१३९.१९ ॥
അവൻ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്തു; ഭാരം താങ്ങുന്നതും അതിവേഗമുള്ളതുമായിരുന്നു അത്. വൃകോദരൻ അരനിമിഷത്തിനുള്ളിൽ അതും മുറിച്ചു.
7.139.20
तृतीयं च चतुर्थं च पञ्चमं षष्ठमेव हि ।
सप्तमं चाष्टमं चैव नवमं दशमं तथा ॥ ७.१३९.२० ॥
മൂന്നാമത്തേതും നാലാമത്തേതും അഞ്ചാമത്തേതും ആറാമത്തേതും, അതുപോലെ ഏഴാമത്തേതും എട്ടാമത്തേതും ഒൻപതാമത്തേതും പത്താമത്തേതും (അവൻ മുറിച്ചു).
7.139.21
एकादशं द्वादशं च त्रयोधशमथापि च ।
चतुर्दशं पञ्चदशं षोडशं च वृकोदरः ॥ ७.१३९.२१ ॥
പതിനൊന്നാമത്തേതും പന്ത്രണ്ടാമത്തേതും പതിമൂന്നാമത്തേതും പതിന്നാലാമത്തേതും പതിനഞ്ചാമത്തേതും പതിനാറാമത്തേതും വൃകോദരൻ (മുറിച്ചു).
7.139.22
तथा सप्तदशं वेगादष्टादशमथापि वा ।
बहूनि भीमश्चिच्छेद कर्णस्यैवं धनूंषि हि।
निमेषार्धात्ततः कर्णो धनुर्हस्तो व्यतिष्ठत ॥ ७.१३९.२२ ॥
അതുപോലെ പതിനേഴാമത്തേതും വേഗത്തിൽ പതിനെട്ടാമത്തേതും, അല്ലെങ്കിൽ ഇനിയും പല വില്ലുകളും ഭീമൻ കർണ്ണന്റേതായി മുറിച്ചു. അരനിമിഷത്തിനുള്ളിൽ കർണ്ണൻ കയ്യിൽ വില്ലുമായി നിന്നു.
7.139.23
दृष्ट्वा स कुरुसौवीरसिन्धुवीरबलक्षयम् ।
स वर्मध्वजशस्त्रैश्च पतितैः संवृतां महीम् ॥ ७.१३९.२३ ॥
കുരു, സൌവീര, സിന്ധു വീരന്മാരുടെ സേനയുടെ നാശം കണ്ട് അവൻ (കർണ്ണൻ) ... വീണ കവചങ്ങളും കൊടികളും ആയുധങ്ങളും മൂടിയ ഭൂമിയെ (കണ്ടു).
7.139.24
रथैर्विमथितैर्भल्लैरश्वैश्चान्यैः प्रवल्गितैः ।
भ्रष्टश्रीकैर्नरवरैः पांसुकुण्ठितमूर्धजैः ॥ ७.१३९.२४ ॥
തകർന്ന രഥങ്ങളാലും ഭല്ലങ്ങളാലും, ചാടിക്കുതിക്കുന്ന മറ്റു കുതിരകളാലും, പ്രഭ നഷ്ടപ്പെട്ട ശ്രേഷ്ഠ വീരന്മാരാലും, പൊടിപിടിച്ച മുടിയുള്ളവരാലും (നിറഞ്ഞ ഭൂമി).
7.139.25
हस्त्यश्वरथदेहांश्च गतासून्प्रेक्ष्य सर्वशः ।
सूतपुत्रस्य संरम्भाद्दीप्तं वपुरजायत ॥ ७.१३९.२५ ॥
ആനകളുടെയും കുതിരകളുടെയും രഥങ്ങളുടെയും ശരീരങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും ജീവനില്ലാതെ കിടക്കുന്നത് കണ്ട്, സൂതപുത്രന്റെ ശരീരം കോപത്താൽ ജ്വലിച്ചു.
7.139.26
स विष्फार्य महच्चापं कार्तस्वरविभूषितम् ।
भीमं प्रैक्षत राधेयो घोरं घोरेण चक्षुषा ॥ ७.१३९.२६ ॥
അവൻ സ്വർണ്ണാലങ്കൃതമായ മഹാധനുസ്സ് വലിച്ചുനീട്ടി, രാധേയൻ ഭയങ്കരമായ നോട്ടത്തോടെ ഭീമനെ നോക്കി.
7.139.27
ततः क्रुद्धः शरानस्यन्सूतपुत्रो व्यरो चत ।
मध्यन्दिनगतोऽर्चिष्माञ्शरदीव दिवाकरः ॥ ७.१३९.२७ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച സൂതപുത്രൻ അമ്പുകൾ തൊടുത്തുകൊണ്ട്, ശരത്കാലത്ത് മധ്യാഹ്നത്തിലെത്തിയ സൂര്യനെപ്പോലെ ജ്വലിച്ചു.
7.139.28
मरीचिविकचस्येव राजन्भानुमतो वपुः ।
आसीदाधिरथेर्घोरं वपुः शरशताचितम् ॥ ७.१३९.२८ ॥
രാജാവേ! രശ്മികൾ വിരിഞ്ഞ പ്രകാശമുള്ള സൂര്യന്റെ ശരീരംപോലെ, അധിരഥപുത്രന്റെ ഭയങ്കര ശരീരം നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു.
7.139.29
कराभ्यामाददानस्य सन्दधानस्य चाशुगान् ।
कर्षतो मुञ्चतो बाणान्नान्तरं ददृशे रणे ॥ ७.१३९.२९ ॥
രണ്ട് കൈകളാലും അമ്പുകളെടുത്ത്, തൊടുത്ത്, വലിച്ച്, വിടുന്നതിൽ യുദ്ധത്തിൽ ഒരു ഇടവേളയും കാണപ്പെട്ടില്ല.
7.139.30
अग्निचक्रोपमं घोरं मण्डलीकृतमायुधम् ।
कर्णस्यासीन्महीपाल सव्यं दक्षिणमस्यतः ॥ ७.१३९.३० ॥
ഹേ മഹീപാലാ! കർണ്ണൻ ഇടത്തും വലത്തും അമ്പെയ്യുമ്പോൾ, വൃത്താകാരത്തിൽ കറങ്ങുന്ന അഗ്നിചക്രംപോലെ അവന്റെ ആയുധം ഭയങ്കരമായിരുന്നു.
7.139.31
स्वर्णपुङ्खाः सुनिशिताः कर्मचापच्युताः शराः ।
प्राच्छादयन्महाराज दिशः सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१३९.३१ ॥
മഹാരാജാവേ, സ്വർണ്ണച്ചിറകുകളും അതിതീക്ഷ്ണമായ മുനകളുമുള്ള അമ്പുകൾ വില്ലിൽ നിന്ന് തൊടുക്കപ്പെട്ട് സൂര്യൻ തന്റെ രശ്മികളാൽ ദിശകളെ മൂടുന്നതുപോലെ ദിശകളെയെല്ലാം മറച്ചു.
7.139.32
ततः कनकपुङ्खानां शराणां नतपर्वणाम् ।
धनुश्च्युतानां वियति ददृशे बहुधा व्रजः ॥ ७.१३९.३२ ॥
പിന്നെ സ്വർണ്ണച്ചിറകുകളും വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുമുള്ള, വില്ലിൽ നിന്ന് വിട്ട അമ്പുകളുടെ കൂട്ടം ആകാശത്ത് പലവിധത്തിൽ കാണപ്പെട്ടു.
7.139.33
बाणासनादाधिरथेः प्रभवन्ति स्म सायकाः ।
श्रेणीकृता व्यरोचन्त राजन्क्रौञ्चा इवाम्बरे ॥ ७.१३९.३३ ॥
രാജാവേ, അധിരഥപുത്രന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് അമ്പുകൾ പുറപ്പെട്ടു; നിരകളായി ചേർന്ന അവ ആകാശത്ത് ക്രൗഞ്ച പക്ഷികളെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
7.139.34
गार्ध्रपत्राञ्शिलाधौतान्कार्तस्वरविभूषितान् ।
महावेगान्प्रदीप्ताग्रान्मुमोचाधिरथिः शरान् ॥ ७.१३९.३४ ॥
കഴുകിന്റെ തൂവലുകളും കല്ലിൽ മിനുക്കിയതും സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ളതും മഹാവേഗമുള്ളതും ജ്വലിക്കുന്ന മുനകളുള്ളതുമായ അമ്പുകൾ അധിരഥപുത്രൻ തൊടുത്തു.
7.139.35
ते तु चापबलोद्धूताः शातकुम्भविभूषिताः ।
अजस्रमपतन्बाणा भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३९.३५ ॥
വില്ലിന്റെ ബലത്താൽ എറിയപ്പെട്ട, സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ള ആ അമ്പുകൾ ഇടവിടാതെ ഭീമസേനന്റെ രഥത്തിലേക്ക് വീണു.
7.139.36
ते व्योम्नि रुक्मविकृता व्यकाशन्त सहस्रशः ।
शलभानामिव व्राताः शराः कर्णसमीरिताः ॥ ७.१३९.३६ ॥
ആകാശത്ത് സ്വർണ്ണവർണ്ണത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് തിളങ്ങി; വെട്ടുകിളിക്കൂട്ടങ്ങൾപോലെ, കർണ്ണൻ അയച്ച അമ്പുകൾ അങ്ങനെ കാണപ്പെട്ടു.
7.139.37
चापादाधिरथेर्मुक्ताः प्रपतन्तश्चकाशिरे ।
एको दीर्घ इवात्यर्थमाकाशे संस्थितः शरः ॥ ७.१३९.३७ ॥
അധിരഥപുത്രനായ കർണ്ണന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് വിട്ട അമ്പുകൾ വീഴുമ്പോൾ തിളങ്ങി; ആകാശത്ത് ഒരേയൊരു നീണ്ട അമ്പ് അത്യന്തം നിലകൊണ്ടതുപോലെ തോന്നി.
7.139.38
पर्वतं वारिधाराभिच्छादयन्निव तोयदः ।
कर्णः प्राच्छादयत्क्रुद्धो भीमं सायकवृष्टिभिः ॥ ७.१३९.३८ ॥
മേഘം നീർധാരകളാൽ പർവതത്തെ മൂടുന്നതുപോലെ, കോപിച്ച കർണ്ണൻ അമ്പുമഴകളാൽ ഭീമനെ പൂർണ്ണമായി മൂടി.
7.139.39
तत्र भारत भीमस्य बलं वीर्यं पराक्रमम् ।
व्यवसायं च पुत्रास्ते ददृशुः सहसैनिकाः ॥ ७.१३९.३९ ॥
അവിടെ, ഭാരതാ, നിന്റെ പുത്രന്മാർ സൈനികരോടൊപ്പം ഭീമന്റെ ബലവും വീര്യവും പരാക്രമവും ദൃഢനിശ്ചയവും കണ്ടു.
7.139.40
तां समुद्रमिवोद्भूतां शरवृष्टिं समुत्थिताम् ।
अचिन्तयित्वा भीमस्तु क्रुद्धः कर्णमुपाद्रवत् ॥ ७.१३९.४० ॥
സമുദ്രംപോലെ ഉയർന്ന ആ അമ്പുമഴയെ ഗണിക്കാതെ, കോപിച്ച ഭീമൻ കർണ്ണന്റെ നേർക്ക് കുതിച്ചു.
7.139.41
रुक्मपृष्ठं महच्चापं भीमस्यासीद्विशाम्पते ।
आकर्षान्मण्डलीभूतं शक्रचापमिवापरम्।
तस्माच्छराः प्रादुरासन्पूरयन्त इवाम्बरम् ॥ ७.१३९.४१ ॥
ജനാധിപാ, ഭീമന്റെ സ്വർണ്ണപ്പുറമുള്ള മഹാവില്ലുണ്ടായിരുന്നു; അത് വലിക്കപ്പെട്ട് വൃത്താകൃതിയായി മറ്റൊരു ഇന്ദ്രധനുസ്സുപോലെയായി; അതിൽ നിന്ന് ആകാശം നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ അമ്പുകൾ ഉയർന്നു.
7.139.42
सुवर्णपुङ्खैर्भीमेन सायकैर्नतपर्वभिः ।
गगने रचिता माला काञ्चनीव व्यरोचतं ॥ ७.१३९.४२ ॥
ഭീമന്റെ സ്വർണ്ണ ചിറകുകളും വളഞ്ഞ സന്ധികളുമുള്ള അമ്പുകളാൽ ആകാശത്ത് രചിച്ച മാല സ്വർണ്ണമാലപോലെ തിളങ്ങി.
7.139.43
ततो व्योम्नि विषक्तानि शरजालानि भागशः ।
आहतानि व्यशीर्यन्त भीमसेनस्य पत्रिभिः ॥ ७.१३९.४३ ॥
അപ്പോൾ ആകാശത്ത് പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന ശരജാലങ്ങൾ ഭാഗംഭാഗമായി, ഭീമസേനന്റെ തൂവൽ ബാണങ്ങളാൽ പ്രഹരിക്കപ്പെട്ട് ചിതറി.
7.139.44
कर्णस्य शरजालौघैर्भीमसेनस्य चोभयोः ।
अग्निस्फुलिङ्गसंस्पर्शैरञ्जोगतिभिराहवे।
तैस्तैः कनकपुङ्खानां द्यौरासीत्संवृता व्रजैः ॥ ७.१३९.४४ ॥
കർണ്ണന്റെയും ഭീമസേനന്റെയും ശരജാലപ്രവാഹങ്ങളാലും, യുദ്ധത്തിൽ അഗ്നിസ്ഫുലിംഗസ്പർശം പോലെ വേഗമുള്ള സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള ബാണസംഘങ്ങളാലും ആകാശം മൂടപ്പെട്ടു.
7.139.45
न स्म सूर्यस्तदा भाति न स्म वाति समीरणः ।
शरजालावृते व्योम्नि न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१३९.४५ ॥
അപ്പോൾ സൂര്യൻ പ്രകാശിച്ചില്ല, കാറ്റ് വീശിയതുമില്ല; ശരജാലം മൂടിയ ആകാശത്ത് ഒന്നും തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടില്ല.
7.139.46
स भिमं छादयन्बाणैः सूतपुत्रः पृथग्विधैः ।
उपारोहदनादृत्य तस्य वीर्यं महात्मनः ॥ ७.१३९.४६ ॥
സൂതപുത്രൻ ആ മഹാത്മാവിന്റെ വീര്യത്തെ വകവെക്കാതെ, പലവിധ ബാണങ്ങളാൽ ഭീമനെ മൂടിക്കൊണ്ട് മുന്നേറി.
7.139.47
तयोर्विसृजतोस्तत्र शरजालानि मारिष ।
वायुभूतान्यदृश्यन्त संसक्तानीतरेतरम् ॥ ७.१३९.४७ ॥
ഹേ മാരിഷ! അവിടെ ഇരുവരും ശരജാലങ്ങൾ വിട്ടപ്പോൾ, അവ വായുവായി മാറി പരസ്പരം പിണഞ്ഞതായി കാണപ്പെട്ടു.
7.139.48
अन्योन्यशरसंसम्पर्शात्तयोर्मनुजसिंहयोः ।
आकाशे भरतश्रेष्ठ पावकः समजायत ॥ ७.१३९.४८ ॥
ആ രണ്ട് മനുഷ്യസിംഹങ്ങളുടെ അമ്പുകൾ പരസ്പരം തട്ടിയതിനാൽ, ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ! ആകാശത്ത് അഗ്നി ഉണ്ടായി.
7.139.49
तथा कर्णः शितान्बाणान्कर्मारपरिमार्जितान् ।
सुवर्णविकृतान्क्रुद्धः प्राहिणोद्वधकाङ्क्षया ॥ ७.१३९.४९ ॥
അതുപോലെ കർണൻ കോപത്തോടെ, വധിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ, കൊല്ലന്മാർ മിനുക്കിയ, സ്വർണ്ണാലങ്കൃതമായ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ തൊടുത്തു.
7.139.50
तानन्तरिक्षे विशिखैस्त्रिधैकैकमशातयत् ।
विशेषयन्सूतपुत्रं भीमस्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.५० ॥
ഭീമൻ ആ അമ്പുകളെ ആകാശത്തുവെച്ചുതന്നെ തന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഓരോന്നും മൂന്നായി മുറിച്ചു; സൂതപുത്രനോട് 'നിൽക്കൂ!' എന്നു പറഞ്ഞു.
7.139.51
पुनश्चासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
अमर्षी बलवान्क्रुद्धौ दिधक्षन्निव पावकः ॥ ७.१३९.५१ ॥
പാണ്ഡവൻ വീണ്ടും ക്ഷമയില്ലാത്തവനും ബലവാനും കോപിച്ചവനുമായി, ദഹിപ്പിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ ഭീകരമായ അമ്പുമഴ വർഷിച്ചു.
7.139.52
ततश्चटचटाशब्दो गोधाघातादभूत्तयोः ॥ ७.१३९.५२ ॥
അപ്പോൾ അവരിരുവരുടെയും ഗോധ (കൈയുറ) അടിയേറ്റതിൽനിന്ന് 'ചടചട' ശബ്ദമുണ്ടായി.
7.139.53
तलशब्दश्च सुभहान्सिंहनादश्च भैरवः ।
रथनेमिनिनादश्च ज्याशब्दश्चैव दारुणः ॥ ७.१३९.५३ ॥
കൈകളുടെ വലിയ ശബ്ദവും ഭയങ്കരമായ സിംഹനാദവും രഥചക്രങ്ങളുടെ ഘോഷവും വില്ലിന്റെ ഞാണൊലിയും ഘോരമായി ഉയർന്നു.
7.139.54
योधा व्युपारमन्युद्धाद्दिदृक्षन्तः पराक्रमम् ।
कर्णपाण्डवयो राजन्परस्परवधैषिणोः ॥ ७.१३९.५४ ॥
രാജാവേ, പരസ്പരം വധിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന കർണന്റെയും പാണ്ഡവന്റെയും പരാക്രമം കാണാൻ യോദ്ധാക്കൾ യുദ്ധത്തിൽനിന്ന് വിരമിച്ചു.
7.139.55
देवर्षिसिद्धगन्धर्वाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ।
मुमुचुः पुष्पवर्षं च विद्याधरगणास्तथा ॥ ७.१३९.५५ ॥
ദേവർഷികളും സിദ്ധരും ഗന്ധർവരും 'സാധു, സാധു' എന്നു പറഞ്ഞ് അവരെ പ്രശംസിച്ചു; വിദ്യാധരഗണങ്ങളും പുഷ്പവർഷം ചൊരിഞ്ഞു.
7.139.56
ततो भीमो महाबाहुः संरम्भी दृढविक्रमः ।
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य शरैर्विव्याध सूतजम् ॥ ७.१३९.५६ ॥
അപ്പോൾ മഹാബാഹുവായ ഭീമൻ, കോപം നിറഞ്ഞവനും ദൃഢവിക്രമനുമായി, അസ്ത്രങ്ങളാൽ അസ്ത്രങ്ങളെ തടഞ്ഞ് സൂതപുത്രനെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
7.139.57
कर्णोऽपि भीमसेनस्य निवार्येषून्महाबलः ।
प्राहिणोन्नव नाराचानाशीविषसमान्रणे ॥ ७.१३९.५७ ॥
മഹാബലനായ കർണനും ഭീമസേനന്റെ അമ്പുകളെ തടഞ്ഞ്, യുദ്ധത്തിൽ വിഷസർപ്പങ്ങൾക്കു സമാനമായ ഒമ്പത് നാരാചങ്ങൾ അയച്ചു.
7.139.58
तावद्भिरथ तान्भीमो व्योम्नि चिच्छेद पत्रिभिः ।
नाराचान्सूत पुत्रस्य तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.५८ ॥
അപ്പോൾ ഭീമൻ അത്രയും അമ്പുകളാൽ ആകാശത്തിൽവച്ചുതന്നെ ആ നാരാചങ്ങളെ മുറിച്ചു; "നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ, സൂതപുത്രാ!" എന്നും പറഞ്ഞു.
7.139.59
ततो भीमो महाबाहुः शरं क्रुद्धान्तकोपमम् ।
मुमोचाधिरथेर्वीरो यमदण्डमिवापरम् ॥ ७.१३९.५९ ॥
അപ്പോൾ മഹാബാഹുവായ വീരൻ ഭീമൻ അധിരഥപുത്രന്റെ (കർണന്റെ) നേർക്ക് കോപിച്ച യമനെപ്പോലെ ഒരു അമ്പ് തൊടുത്തു; അത് മറ്റൊരു യമദണ്ഡംപോലെ ആയിരുന്നു.
7.139.60
तमापतन्तं चिच्छेद राधेयः प्रहसन्निव ।
त्रिभिः शरैः शरं राजन्पाण्डवस्य प्रतापवान् ॥ ७.१३९.६० ॥
രാധയുടെ പുത്രൻ കർണൻ ചിരിക്കുന്നവനെപ്പോലെ, തന്റെ നേർക്കു പതിച്ച ആ അമ്പിനെ മൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് മുറിച്ചു; ഹേ രാജാവേ, പ്രതാപവാനായ അവൻ പാണ്ഡവന്റെ അമ്പിനെ മൂന്നിനാൽ ഛേദിച്ചു.
7.139.61
पुनश्चासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ।
तस्य तान्याददे कर्णः सर्वाण्यस्त्राण्यभीतवत्।
युध्यमानस्य भीमस्य सूतपुत्रोऽस्त्रमायया ॥ ७.१३९.६१ ॥
പാണ്ഡവൻ വീണ്ടും ഭയങ്കരമായ ശരവർഷങ്ങൾ അയച്ചു. യുദ്ധം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ഭീമന്റെ ആ അസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം സൂതപുത്രനായ കർണ്ണൻ ഭയമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ അസ്ത്രമായയാൽ ഏറ്റുവാങ്ങി.
7.139.62
तस्येषुधी धनुर्ज्यां च बाणैः सन्नतपर्वभिः ।
रश्मीन्योक्त्राणि चाश्वानां क्रुद्धः कर्णोऽच्छिनन्मृधे। ॥ ७.१३९.६२ ॥
കോപിച്ച കർണ്ണൻ യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെ രണ്ട് ആവനാഴികളും വില്ലിന്റെ ഞാണും കടിഞ്ഞാണുകളും കുതിരകളുടെ പൂട്ടുകളും വളഞ്ഞ സന്ധിയുള്ള ശരങ്ങളാൽ മുറിച്ചു.
7.139.63
तस्याश्वांश्च पुनर्हत्वा सूतं विव्याध पञ्चभिः ।
सोपसृत्य द्रुतं सूतो युधामन्यो रथं ययौ ॥ ७.१३९.६३ ॥
അവന്റെ കുതിരകളെ വീണ്ടും കൊന്ന് കർണ്ണൻ സാരഥിയെ അഞ്ച് ശരങ്ങളാൽ മുറിവേൽപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ സാരഥി യുധാമന്യു വേഗത്തിൽ അടുത്തുവന്ന് രഥത്തിലേക്ക് പോയി.
7.139.64
विहसन्निव भीमस्य क्रुद्धः कालानलद्युतिः ।
ध्वजं चिच्छेद राधेयः पताकां च व्यपातयत् ॥ ७.१३९.६४ ॥
ഭീമനെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, കാലാഗ്നിയുടെ പ്രഭയുള്ള കോപിച്ച രാധേയനായ കർണ്ണൻ ധ്വജം മുറിച്ച് പതാക വീഴ്ത്തി.
7.139.65
स विधन्वा महाबाहुरथ शक्तिं परामृशत् ।
तां व्यवासृजदाविध्य क्रुद्धः कर्णरथं प्रति ॥ ७.१३९.६५ ॥
അപ്പോൾ ആ മഹാബാഹുവായ വില്ലാളി ശക്തി കൈയിലെടുത്ത് കോപത്തോടെ അതു ചുഴറ്റി കർണ്ണന്റെ രഥത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.
7.139.66
तामाधिरथिरायस्तः शक्तिं काञ्चनभूषणाम् ।
आपतन्तीं महोल्काभां चिच्छेद दशभिः शरैः ॥ ७.१३९.६६ ॥
സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ളതും മഹോൽക്കയുടെ പ്രഭയുള്ളതുമായ ആ ശക്തി തന്റെ മേൽ പതിക്കുമ്പോൾ, അധിരഥപുത്രനായ കർണ്ണൻ ജാഗ്രതയോടെ പത്ത് ശരങ്ങളാൽ അതിനെ മുറിച്ചു.
7.139.67
साऽपतद्दृशधा छिन्ना कर्णस्य निशितैः शरैः ।
अस्यतः सूतपुत्रस्य मित्रार्थे चित्रयोधिनः ॥ ७.१३९.६७ ॥
കർണ്ണന്റെ മൂർച്ചയേറിയ ശരങ്ങളാൽ അത് പത്തു കഷണങ്ങളായി മുറിഞ്ഞു വീണു; മിത്രത്തിനുവേണ്ടി ശരം തൊടുത്ത ആ വിചിത്രയോദ്ധാവ് സൂതപുത്രൻ.
7.139.68
स चर्मादत्त कौन्तेयो जातरूपपरिष्कृतम् ।
खङ्गं चान्यतरप्रेप्सुर्जयं मरणमेव वा ॥ ७.१३९.६८ ॥
കൗന്തേയൻ സ്വർണ്ണാലങ്കൃതമായ പരിചയും വാളും എടുത്തു; ജയമോ മരണമോ ഇവയിലൊന്നു നേടുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്.
7.139.69
तदस्य तरसा क्रुद्धो व्यधमच्चर्म सुप्रभम् ।
शरैर्बहुभिरत्युग्रैः प्रहसन्निव भारत ॥ ७.१३९.६९ ॥
കോപത്തോടെ അവൻ അവന്റെ പ്രകാശമാനമായ പരിചയെ ശക്തിയോടെ അതിഭീകരമായ പല ശരങ്ങളാൽ വീഴ്ത്തി; ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഭാരതാ.
7.139.70
स विचर्मा महाराज विरथः क्रोधमूर्च्छितः ।
असिं प्रासृजदाविध्य त्वरन्कर्णरथं प्रति ॥ ७.१३९.७० ॥
മഹാരാജാവേ, പരിചയും രഥവും നഷ്ടപ്പെട്ടവനായി കോപത്താൽ മൂർച്ഛിതനായി, വാൾ ചുഴറ്റി കർണ്ണന്റെ രഥത്തിനുനേരെ വേഗത്തിൽ എറിഞ്ഞു.
7.139.71
स धनुः सूतपुत्रस्य सज्यं छित्त्वा महानसिः ।
पपात भुवि राजेन्द्र क्रुद्धः सर्प इवाम्बरात् ॥ ७.१३९.७१ ॥
ആ മഹാവാൾ സൂതപുത്രന്റെ ഞാണേറ്റിയ വില്ല് മുറിച്ച്, രാജേന്ദ്രാ, ആകാശത്തുനിന്ന് കോപിച്ച സർപ്പം വീഴുന്നതുപോലെ ഭൂമിയിൽ വീണു.
7.139.72
ततः प्रहस्याधिरथिरन्यदादाय कार्मुकम् ।
शत्रुघ्नं समरे क्रुद्धो दृढज्यं वेगवत्तरम् ॥ ७.१३९.७२ ॥
പിന്നെ അധിരഥന്റെ പുത്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, യുദ്ധത്തിൽ കോപിച്ച്, ശത്രുഘ്നമായ, ഉറച്ച ഞാണുള്ള, അതിവേഗമുള്ള മറ്റൊരു വില്ല് എടുത്തു.
7.139.73
व्यायच्छत्स शरान्कर्णः कुन्तीपुत्रजिघांसया ।
सहस्रशो महाराज रुक्मपुङ्खान्सुतेजनान् ॥ ७.१३९.७३ ॥
മഹാരാജാവേ, കുന്തീപുത്രനെ വധിക്കുവാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ കർണൻ സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള, നന്നായി മൂർച്ചകൂട്ടിയ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾ വലിച്ചു.
7.139.74
स वध्यमानो बलवान्कर्णचापच्युतैः शरैः ।
वैहायसं प्राक्रमद्धै कर्णस्य रथमाविशत् ॥ ७.१३९.७४ ॥
കർണ്ണന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് തൊടുത്ത അമ്പുകളാൽ മുറിവേറ്റ ആ ബലവാൻ ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ച് കർണ്ണന്റെ രഥത്തിൽ കയറി.
7.139.75
स तस्य चरितं दृष्ट्वा सङ्ग्रामे विजयैषिणः ।
ध्वजालयस्थो राधेयो भीमसेनमवञ्चयत् ॥ ७.१३९.७५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ വിജയം ആഗ്രഹിച്ച അവന്റെ ആ പ്രവൃത്തി കണ്ട്, കൊടിമരത്തിൽ ഇരുന്ന രാധേയൻ കർണ്ണൻ ഭീമസേനനെ വഞ്ചിച്ചു.
7.139.76
तमदृष्ट्वा रथोपस्थे निलीनं व्यथितेन्द्रियम् ।
ध्वजमस्य समारुह्य तस्मै भीमो महीतले ॥ ७.१३९.७६ ॥
രഥത്തിന്റെ തറയിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഇളകിയ അവനെ കാണാതെ, ഭീമൻ അവന്റെ കൊടിമരത്തിൽ കയറി, പിന്നെ അവനുവേണ്ടി നിലത്ത്…
7.139.77
तदस्य कुरवः सर्वे चाणाश्चाभ्यपूजयन् ।
यदियेष रथात्कर्णं हर्तुं तार्क्ष्य इवोरगम् ॥ ७.१३९.७७ ॥
ഭീമന്റെ ആ പ്രവൃത്തിയെ എല്ലാ കൗരവരും ചാരണന്മാരും പ്രശംസിച്ചു; ഗരുഡൻ സർപ്പത്തെയെന്നപോലെ കർണ്ണനെ രഥത്തിൽ നിന്ന് പിടിച്ചെടുക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതിനെ.
7.139.78
स च्छिन्नधन्वा विरथः स्वधर्ममनुपालयन् ।
स्वरथं पृष्ठतः कृत्वा युद्धायैव व्यवस्थितः ॥ ७.१३९.७८ ॥
വില്ല് ഒടിഞ്ഞ്, രഥമില്ലാതെയും സ്വധർമ്മം പാലിച്ച്, സ്വന്തം രഥം പിന്നിലാക്കി, അവൻ യുദ്ധത്തിനായി ഉറച്ചുനിന്നു.
7.139.79
तद्विचिन्त्य स राधेयस्तत एनं समभ्ययात् ।
संरम्भात्पाण्डवं सङ्ख्ये युद्धाय समुपस्थितम् ॥ ७.१३९.७९ ॥
ഇതു ആലോചിച്ച ശേഷം രാധാപുത്രനായ കർണ്ണൻ കോപത്തോടെ യുദ്ധത്തിനായി നിൽക്കുന്ന പാണ്ഡവനായ അർജ്ജുനന്റെ നേരെ ചെന്നു.
7.139.80
तौ समेतौ महाराज स्पर्धमानौ महाबलौ ।
जीमूताविव घर्मान्ते गर्जमानौ नरर्षभौ ॥ ७.१३९.८० ॥
മഹാരാജാവേ, ആ രണ്ടു മഹാബലശാലികളും മത്സരിച്ചുകൊണ്ട് ഏറ്റുമുട്ടി; വേനലിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഗർജ്ജിക്കുന്ന രണ്ടു മേഘങ്ങളെപ്പോലെ നരശ്രേഷ്ഠന്മാർ.
7.139.81
तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्नरसिंहयोः ।
अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये देवदानवयोरिव ॥ ७.१३९.८१ ॥
കോപിച്ച ആ രണ്ടു നരസിംഹങ്ങൾ തമ്മിൽ യുദ്ധത്തിൽ ഘോരമായ പ്രഹരം ഉണ്ടായി; ദേവാസുരന്മാരെപ്പോലെ, ക്ഷമിക്കാനാവാത്തവരായി.
7.139.82
क्षीणशस्त्रस्तु कौन्तेयः कर्णेन समभिद्रुतः ।
दृष्ट्वाऽर्जुनहतान्नागान्पतितान्पर्वतोपमान्।
रथमार्गविघातार्थं व्यायुधः प्रविवेश ह ॥ ७.१३९.८२ ॥
കൗന്തേയനായ അർജ്ജുനന്റെ ആയുധങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചിരുന്നു; കർണ്ണൻ അദ്ദേഹത്തെ ആക്രമിച്ചു. അർജ്ജുനനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ട്, പർവതങ്ങൾ പോലെ വീണുകിടക്കുന്ന ആനകളെ കണ്ട്, രഥമാർഗ്ഗം തടസ്സമില്ലാതാക്കാൻ, ആയുധമില്ലാതെ അകത്തു കടന്നു.
7.139.83
हस्तिनां व्रजमासाद्य रथदुर्गं प्रविश्य च ।
पाण्डवो जीविताकाङ्क्षी राधेयं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३९.८३ ॥
ആനക്കൂട്ടത്തിലെത്തി, രഥദുർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, ജീവൻ ആഗ്രഹിച്ച പാണ്ഡവൻ രാധാപുത്രനായ കർണ്ണനെ നേരിട്ടില്ല.
7.139.84
व्यवस्थानमथाकाङ्क्षन्धनञ्जयशरैर्हतम् ।
उद्यम्य कुञ्जरं पार्थस्तस्थौ परपुरञ्जयः ॥ ७.१३९.८४ ॥
പിന്നെ സ്ഥിരമായ നിലയാഗ്രഹിച്ച്, ധനഞ്ജയന്റെ ശരങ്ങളാൽ വീണ ആനയെ ഉയർത്തി, ശത്രുനഗരങ്ങൾ ജയിച്ച പാർത്ഥൻ നിന്നു.
7.139.85
महौषधिसमायुक्तं हनूमानिव पर्वतम् ।
तमस्य विशिखैः कर्णो व्यधमत्कुञ्जरं पुनः ॥ ७.१३९.८५ ॥
മഹൗഷധികളാൽ നിറഞ്ഞ പർവതത്തെ ഹനുമാൻ എന്നപോലെ, ഭീമന്റെ ശരങ്ങളാൽ മുറിവേറ്റ ആ ആനയെ കർണൻ വീണ്ടും ശരങ്ങളാൽ വീഴ്ത്തി.
7.139.86
हस्त्यङ्गान्यथ कर्णाय प्राहिणोत्पाण्डुनन्दनः ।
चक्राण्यश्चांस्तथा चान्यद्यद्यत्पश्यति भूतले ॥ ७.१३९.८६ ॥
പിന്നെ പാണ്ഡുപുത്രൻ കർണന്റെ നേരെ ആനയുടെ അവയവങ്ങളും ചക്രങ്ങളും കുതിരകളും, ഭൂമിയിൽ കാണുന്ന മറ്റെല്ലാം അയച്ചു.
7.139.87
तत्तदादाय चिक्षेप क्रुद्धः कर्णाय पाण्डवः ।
तदस्य सर्वं चिच्छेद क्षिप्तंक्षिप्तं शितैः शरैः ॥ ७.१३९.८७ ॥
കോപിച്ച പാണ്ഡവൻ അവയെ ഓരോന്നായി എടുത്ത് കർണന്റെ നേരെ എറിഞ്ഞു; എറിയപ്പെട്ടതെല്ലാം അവൻ മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ മുറിച്ചു.
7.139.88
भीमोऽपि मुष्टिमुद्यम्य वज्रगर्भं सुदारुणम् ।
हन्तुमैच्छत्सूतपुत्रं संस्परन्नर्जुनं क्षणात् ॥ ७.१३९.८८ ॥
ഭീമനും വജ്രഗർഭമായ, അതിഭയങ്കരമായ മുഷ്ടി ഉയർത്തി, അർജ്ജുനനെ സ്പർശിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷണത്തിൽ സൂതപുത്രനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
7.139.89
शक्तोऽपि नावधीत्कर्णं समर्थः पाण्डुनन्दनः ।
रक्षमाणः प्रतिज्ञां तां या कृता सव्यसाचिना ॥ ७.१३९.८९ ॥
ശക്തനായിരുന്നിട്ടും പാണ്ഡുപുത്രൻ (ഭീമൻ) കർണനെ കൊന്നില്ല; സവ്യസാചി (അർജ്ജുനൻ) ചെയ്ത ആ പ്രതിജ്ഞ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്.
7.139.90
तमेवं व्याकुलं भीमं भूयोभूयः शितैः शरैः ।
मूर्च्छयाभिपरीताङ्गमकरोत्सूतनन्दनः ॥ ७.१३९.९० ॥
ഇങ്ങനെ വ്യാകുലനായ ഭീമനെ സൂതപുത്രൻ മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ വീണ്ടും വീണ്ടും മൂർച്ഛിതാംഗനാക്കി.
7.139.91
व्यायुधं नावधीच्चैनं कर्णः कुन्त्या वचः स्मरन् ।
धनुषोग्रेण तं कर्णः सोऽभिद्रुत्य परामृशत् ॥ ७.१३९.९१ ॥
കുന്തിയുടെ വാക്ക് ഓർത്ത് കർണൻ ആയുധമില്ലാത്ത അവനെ കൊന്നില്ല. ഉഗ്രമായ വില്ലുകൊണ്ട് അവനെ സമീപിച്ച് സ്പർശിച്ചു.
7.139.92
धनुषा स्पृष्टमात्रेण क्रुद्धः सर्प इव श्वसन् ।
आच्छिद्य स धनुस्तस्य कर्णं मूर्धन्यताडयत् ॥ ७.१३९.९२ ॥
വില്ലുകൊണ്ട് തൊട്ട ഉടനെ കോപിച്ച് പാമ്പിനെപ്പോലെ ചീറി, അവന്റെ വില്ല് മുറിച്ച് കർണന്റെ തലയിൽ അടിച്ചു.
7.139.93
ताडितो भीमसेनेन क्रोधादारक्तलोचनः ।
विहसन्निव राधेयो वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१३९.९३ ॥
ഭീമസേനന്റെ അടിയേറ്റ്, കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, രാധേയൻ ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
7.139.94
पुनः पुनस्तूबरक मूढ औदरिकेति च ।
अकृतास्त्रक मा योत्सीर्बाल सङ्ग्रामकातर ॥ ७.१३९.९४ ॥
'പേരാശക്കാരാ, മൂഢാ, വയറുപോറ്റിയേ' എന്നു വീണ്ടും വീണ്ടും (കർണൻ പറഞ്ഞു). 'അസ്ത്രവിദ്യ പഠിക്കാത്തവനേ, യുദ്ധം ചെയ്യരുതേ! ബാലാ, യുദ്ധത്തിൽ ഭീരുവേ!'
7.139.95
यत्र भोज्यं बहुविधं भक्ष्यं पेयं च पाण्डव ।
तत्र त्वं दुर्मते योग्यो न युद्धेषु कदाचन ॥ ७.१३९.९५ ॥
പാണ്ഡവാ, പലതരം ഭക്ഷണം, ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ, പാനീയങ്ങൾ ഉള്ളിടത്താണ് നീ യോഗ്യൻ, ദുർമതേ; യുദ്ധങ്ങളിൽ നീ ഒരിക്കലും യോഗ്യനല്ല.
7.139.96
मूलपुष्पफलाहारो व्रतेषु नियमेषु च ।
उचितस्त्वं वने भीम न त्वं युद्धविशारदः ॥ ७.१३९.९६ ॥
വേര്, പൂവ്, ഫലം എന്നിവ ആഹാരമാക്കുന്നവനായി, വ്രതങ്ങളിലും നിയമങ്ങളിലും നീ യോഗ്യൻ; ഭീമാ, കാട്ടിൽ നീ യോഗ്യൻ, യുദ്ധവിദഗ്ധൻ നീയല്ല.
7.139.97
क्व युद्वं क्व मुनित्वं च वनं गच्छ वृकोदर ।
न त्वं युद्धोचितस्तात वनवासरतिर्भवान् ॥ ७.१३९.९७ ॥
യുദ്ധമെവിടെ, മുനിത്വമെവിടെ? വൃകോദരാ, കാട്ടിലേക്കു പോകൂ. പ്രിയനേ, നീ യുദ്ധത്തിന് യോഗ്യനല്ല; നിനക്ക് വനവാസത്തിലാണ് താല്പര്യം.
7.139.98
सूदान्भृत्यजनान्दासांस्त्वं गृहे त्वरयन्भृशम् ।
योग्यस्ताडयितुं क्रोधाद्भोजनार्थं वृकोदर ॥ ७.१३९.९८ ॥
വീട്ടിൽ പാചകക്കാരെയും ഭൃത്യരെയും ദാസരെയും വളരെ തിടുക്കപ്പെടുത്തി, വൃകോദരാ, ഭക്ഷണത്തിനായി കോപത്തോടെ അവരെ അടിക്കാൻ മാത്രമാണ് നീ യോഗ്യൻ.
7.139.99
मुनिर्भूत्वाऽथवा भीम फलान्यादत्स्व दुर्मते ।
वनाय व्रज कौन्तेय न त्वं युद्धविशारदः ॥ ७.१३९.९९ ॥
അല്ലെങ്കിൽ മുനിയായി, ഭീമാ, പഴങ്ങൾ സ്വീകരിക്കൂ. ദുർമതീ, കൗന്തേയാ, കാട്ടിലേക്കു പോകൂ; നീ യുദ്ധനിപുണനല്ല.
7.139.100
फलमूलाशने शक्तस्त्वं तथाऽतिथिपूजने ।
न त्वां शस्त्रसमुद्योगे योग्यं मन्ये वृकोदर ॥ ७.१३९.१०० ॥
പഴങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും ഭക്ഷിക്കുന്നതിൽ നീ സമർഥൻ; അതിഥി സൽക്കാരത്തിലും അങ്ങനെ തന്നെ. വൃകോദരാ, ശസ്ത്രോദ്യമത്തിന് നീ യോഗ്യനെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.
7.139.101
एवं तं विरथं दृष्ट्वा स्मृत्वा कर्णोऽब्रवीद्वचः ॥ ७.१३९.१०१ ॥
അവനെ ഇങ്ങനെ രഥമില്ലാത്തവനായി കണ്ട്, ഓർമ്മിച്ച്, കർണ്ണൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.139.102
कौमारे यानि वृत्तानि विप्रियाणि विशाम्पते ।
तानि सर्वाणि चाप्येव रूक्षाण्यश्रावयद्भृशम् ॥ ७.१३९.१०२ ॥
ഓ വിശാംപതേ, ബാല്യത്തിൽ നടന്ന അപ്രിയകർമ്മങ്ങളെല്ലാം അവൻ കഠിനമായി എല്ലാവരെയും കേൾപ്പിച്ചു.
7.139.103
अथैनं तत्र संलीनमस्पृशद्धनुषा पुनः ।
प्रहसंश्च पुनर्वाक्यं भीममाह वृषस्तदा ॥ ७.१३९.१०३ ॥
അപ്പോൾ കർണൻ അവിടെ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന അവനെ വീണ്ടും വില്ലുകൊണ്ടു തൊട്ടു; ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഭീമനോട് വീണ്ടും ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.139.104
योद्धव्यं मारिषान्यत्र न योद्धव्यं च मादृशैः ।
मादृशैर्युध्यमानानामेतच्चान्यच्च विद्यते ॥ ७.१३९.१०४ ॥
മാരിഷനേ, ഇത് മറ്റൊരിടത്ത് നടത്തണം; എന്നെപ്പോലുള്ളവർ ഇങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്യരുത്. എന്നെപ്പോലെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഇതും മറ്റൊന്നും ഉണ്ട്.
7.139.105
गच्छ वा यत्र तौ कृष्णौ तौ त्वां रक्षिष्यतो रणे ।
गृहं वा गच्छ कौन्तेय किं ते युद्धेन बालक ॥ ७.१३९.१०५ ॥
ആ രണ്ടു കൃഷ്ണന്മാർ എവിടെയുണ്ടോ അവിടേക്കു പോകുക; യുദ്ധത്തിൽ അവർ നിന്നെ രക്ഷിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടിലേക്കു പോകുക, കുന്തിയുടെ മകനേ, ബാലകാ! നിനക്ക് യുദ്ധവുമായി എന്തു കാര്യം?
7.139.106
कर्णस्य वचनं श्रुत्वा भीमसेनोऽतिदारुणम् ।
उवाच कर्णं प्रहसन्सर्वेषां शृण्वतां वचः ॥ ७.१३९.१०६ ॥
കർണന്റെ അതിദാരുണമായ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭീമസേനൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, എല്ലാവരും കേൾക്കെ, കർണനോട് പറഞ്ഞു.
7.139.107
जितस्त्वमसकृद्दुष्ट कत्थसे किं वृथात्मना ।
जयाजयौ महेन्द्रस्य लोके दृष्टौ पुरातनैः ॥ ७.१३९.१०७ ॥
ദുഷ്ടാ, നീ പലപ്പോഴും തോറ്റിട്ടുണ്ട്; വെറുതെ നീ സ്വയം എന്തിന് പുകഴ്ത്തുന്നു? ഇന്ദ്രന്റെ ജയവും പരാജയവും ലോകത്തിൽ പുരാതനന്മാർ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
7.139.108
मल्लयुद्धं मया सार्धं कुरु दुष्कुलसम्भव ।
महाबलो महाभोगी कीचको निहतो यथा।
तथा त्वां घातयिष्यामि पश्यत्सु सर्वराजसु ॥ ७.१३९.१०८ ॥
താഴ്ന്ന കുലത്തിൽ ജനിച്ചവനേ, എന്നോടൊപ്പം മല്ലയുദ്ധം ചെയ്യുക. മഹാബലനും മഹാഭോഗിയുമായ കീചകൻ വധിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും കാൺകെ നിന്നെയും ഞാൻ കൊല്ലും.
7.139.109
भीमस्य मतमाज्ञाय कर्णो बुद्धिमतां वरः ।
विरराम रणात्तस्मात्पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१३९.१०९ ॥
ഭീമന്റെ അഭിപ്രായം മനസ്സിലാക്കി, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കർണൻ എല്ലാ വില്ലാളികളും കാൺകെ ആ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചു.
7.139.110
एवं तं विरथं कृत्वा कर्णो राजन्व्यकत्थयत् ।
प्रसुखे वृष्णिसिंहस्य पार्थस्य च महात्मनः ॥ ७.१३९.११० ॥
അവനെ രഥമില്ലാത്തവനാക്കി, രാജാവേ, കർണൻ വൃഷ്ണിസിംഹനും മഹാത്മാവായ പാർത്ഥനും മുന്നിൽ വീമ്പിളക്കി.
7.139.111
तं ब्रुवाणं तु भीमः स काङ्क्षन्भीमपराक्रमः ।
न चाकार्षीन्मृतं स्मृत्वा ह्यर्जुनस्य महाबलम् ॥ ७.१३९.१११ ॥
അവൻ സംസാരിക്കുമ്പോഴും, ഭീമൻ ഭയങ്കര പരാക്രമിയായിരുന്നിട്ടും, അർജുനന്റെ മഹാബലം ഓർത്ത് മരിച്ചവനെപ്പോലെ അവനെതിരെ ഒന്നും ചെയ്തില്ല.
7.139.112
तस्य कार्मुकमारुज्य बभञ्जाशुपराक्रमी ॥ ७.१३९.११२ ॥
വേഗപരാക്രമി അവന്റെ വില്ല് കയറി ഒടിച്ചുകളഞ്ഞു.
7.139.113
ततो दृष्ट्वा महाराज वासुदेवो महाद्युतिः ।
अर्जुनार्जुन पश्येमं भीमं कर्णेन बाधितम् ॥ ७.१३९.११३ ॥
അപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, മഹാദ്യുതിയായ വാസുദേവൻ കണ്ട് പറഞ്ഞു: 'അർജുനാ, അർജുനാ, കർണനാൽ പീഡിതനായ ഈ ഭീമനെ നോക്കൂ.'
7.139.114
एवमुक्तस्तदा पार्थः केशवेन महात्मना ।
भीमसेनं तथाभूतं क्रोधसंरक्तलोचनः।
अमर्षवशमापन्नो निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ७.१३९.११४ ॥
മഹാത്മാവായ കേശവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥയിലുള്ള ഭീമസേനനെ കണ്ട്, കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ പാർത്ഥൻ അസഹിഷ്ണുതയുടെ വശത്തായി, കണ്ണുകൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കുന്നവനെപ്പോലെയായി.
7.139.115
ततो राजञ्शिलाधौताञ्शराञ्शाखामृगध्वजः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय केशवेन प्रचोदितः ॥ ७.१३९.११५ ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ, കേശവനാൽ പ്രേരിതനായ ശാഖാമൃഗധ്വജൻ (അർജുനൻ) ശിലയിൽ കഴുകിയ ശരങ്ങൾ സൂതപുത്രന്റെ നേർക്ക് അയച്ചു.
7.139.116
ततः पार्थभुजोत्सृष्टाः शराः कनकभूषणाः ।
गाण्डीवप्रभवाः कर्णं हंसाः क्रौञ्चमिवाविशन् ॥ ७.१३९.११६ ॥
അപ്പോൾ പാർത്ഥന്റെ ഭുജങ്ങളിൽ നിന്നു വിട്ട, സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ള, ഗാണ്ഡീവത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ശരങ്ങൾ ക്രൗഞ്ചത്തിൽ ഹംസങ്ങൾ കടക്കുന്നതുപോലെ കർണ്ണനിൽ പ്രവേശിച്ചു.
7.139.117
स भुजङ्गैरिवाविष्टैर्गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
भीमसेनादपासेधत्सूतपुत्रं धनञ्जयः ॥ ७.१३९.११७ ॥
ഗാണ്ഡീവത്തിൽ നിന്നയച്ച, സർപ്പങ്ങൾ കടന്നതുപോലുള്ള ശരങ്ങളാൽ ധനഞ്ജയൻ സൂതപുത്രനെ ഭീമസേനനിൽ നിന്ന് അകറ്റി.
7.139.118
स च्छिन्नधन्वा भीमेन धनञ्जयशराहतः ।
कर्णो भीमादपायासीद्रथेन महता द्रुतम् ॥ ७.१३९.११८ ॥
ഭീമൻ വില്ലു മുറിച്ച, ധനഞ്ജയന്റെ ശരങ്ങളാൽ ഏറ്റ കർണ്ണൻ വലിയ രഥത്തിൽ വേഗത്തിൽ ഭീമനിൽ നിന്ന് പിന്മാറി.
7.139.119
भीमोऽपि सात्यकेर्वाहं समारुह्य नरर्षभः ।
अन्वयाद्धातरं सङ्ख्ये पाण्डवं सव्यसाचिनम् ॥ ७.१३९.११९ ॥
ഭീമനും സാത്യകിയുടെ രഥത്തിൽ കയറി, നരശ്രേഷ്ഠനായി, യുദ്ധത്തിൽ സഹോദരനായ പാണ്ഡവൻ സവ്യസാചിയെ അനുഗമിച്ചു.
7.139.120
ततः कर्णं समुद्दिश्य त्वरमाणो धनञ्चयः ।
नाराचं क्रोधताम्राक्षः प्रैषीन्मृत्युमिवान्तकः ॥ ७.१३९.१२० ॥
പിന്നെ കർണ്ണനെ ലക്ഷ്യമാക്കി, തിടുക്കത്തോടെ, കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള ധനഞ്ജയൻ, യമൻ മൃത്യുവിനെ അയക്കുന്നതുപോലെ നാരാചം എന്ന ശരം അയച്ചു.
7.139.121
स गरुत्मानिवाकशे प्रार्थयन्भुजगोत्तमम् ।
नाराचोऽभ्यपतत्कर्णं तूर्णं गाण्डीवचोदितः ॥ ७.१३९.१२१ ॥
ആകാശത്തിൽ ഗരുഡനെപ്പോലെ ഉത്തമസർപ്പത്തെ തേടി, ഗാണ്ഡീവത്താൽ പ്രേരിതമായ നാരാചം വേഗത്തിൽ കർണ്ണന്റെ മേൽ പതിച്ചു.
7.139.122
तमन्तरिक्षे नाराचं द्रौणिश्चिच्छेद पत्रिणा ।
धनञ्जयभयात्कर्णमुज्जिहीर्षन्महारथः ॥ ७.१३९.१२२ ॥
ആകാശത്തിൽ ആ നാരാചത്തെ ദ്രോണപുത്രൻ ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് മുറിച്ചു; ധനഞ്ജയഭയത്താൽ കർണ്ണനെ രക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ മഹാരഥൻ.
7.139.123
ततो द्रौणिं चतुःषष्ट्या विव्याध कुपितोऽर्जुनः ।
शिलीमुखैर्महाराज मागास्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१३९.१२३ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച അർജ്ജുനൻ ദ്രോണപുത്രനെ അറുപത്തിനാല് ശിലീമുഖങ്ങളാൽ തുളച്ചു; മഹാരാജാവേ, 'പോകരുത്, നില്ക്കൂ!' എന്ന് പറഞ്ഞു.
7.139.124
स तु मत्तगजाकीर्णमनीकं रथसङ्कुलम् ।
तूर्णमभ्याविशद्द्रौणिर्धनञ्जयशरार्दितः ॥ ७.१३९.१२४ ॥
എന്നാൽ ധനഞ്ജയന്റെ ശരങ്ങളാൽ പീഡിതനായ ദ്രോണപുത്രൻ മദയാനകളും രഥങ്ങളും നിറഞ്ഞ ആ സേനയിൽ വേഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
7.139.125
ततः सुवर्णपृष्ठानां चापानां कूजतां रणे ।
शब्दं गाण्डीवघोषेण कौन्तेयोऽभ्यभवद्बली ॥ ७.१३९.१२५ ॥
അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ സ്വർണ്ണപ്പുറമുള്ള വില്ലുകളുടെ മുഴക്കത്തെ ഗാണ്ഡീവത്തിന്റെ ഘോഷത്താൽ ബലവാനായ കൗന്തേയൻ കീഴടക്കി.
7.139.126
धनञ्जयस्तथाऽऽयान्तं पृष्ठतो द्रौणिमभ्यगात् ।
नातिदीर्घमिवाध्वानं शरैः सन्त्रासयन्बलम् ॥ ७.१३९.१२६ ॥
ധനഞ്ജയൻ പിന്നിൽനിന്ന് വരുന്ന ദ്രോണപുത്രന്റെ നേരെ പോയി; ദീർഘമായ വഴിയല്ലെന്നപോലെ, ശരങ്ങളാൽ സേനയെ ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്.
7.139.127
विदार्य देहान्नाराचैर्नरवारणवाजिनाम् ।
कङ्कबर्हिणवासोभिर्बलं व्यधमदर्जुनः ॥ ७.१३९.१२७ ॥
അർജുനൻ ഇരുമ്പ് അമ്പുകൾകൊണ്ട് മനുഷ്യരുടെയും ആനകളുടെയും കുതിരകളുടെയും ശരീരങ്ങൾ പിളർത്തി, കൊക്കിന്റെയും മയിലിന്റെയും തൂവലുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് സൈന്യത്തെ തകർത്തു.
7.139.128
तद्बलं भरतश्रेष्ठ सवाजिद्विपमानवम् ।
पाकशासनिरायत्तः पार्थः स निजघान ह ॥ ७.१३९.१२८ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഇന്ദ്രപുത്രന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ആ പാർത്ഥൻ കുതിരകളോടും ആനകളോടും മനുഷ്യരോടും കൂടിയ ആ സൈന്യത്തെ സംഹരിച്ചു.