Mahābhārata · Adhyāya 7.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.14.1
ततः स पाण्डवानीके जनयन्सुमहद्भयम् ।
व्यचरत्पृतनां द्रोणो दहन्कक्षमिवानलः ॥ ७.१४.१ ॥
Entonces, sembrando un gran terror en el ejército de los Pāṇḍava, Droṇa se movió por la hueste como el fuego que arde en la hierba seca.
7.14.2
निर्दहन्तमनीकानि साक्षादग्निमिवोत्थितम् ।
दृष्ट्वा रुक्मरथं क्रुद्धं समकम्पन्त सृञ्जयाः ॥ ७.१४.२ ॥
Al ver a Droṇa del carro de oro, airado y abrasando las huestes como el fuego alzado en persona, los Sṛñjaya temblaron.
7.14.3
सततं कृष्यतः सङ्ख्ये धनुषोऽस्याशुकारिणः ।
ज्याघोषः शुश्रुवेऽत्यर्थं विस्फूर्जितमिवाशनेः ॥ ७.१४.३ ॥
El zumbido de la cuerda de su arco, tensada sin cesar en la batalla por su arco de acción veloz, se oyó con gran fuerza como el estruendo del rayo.
7.14.4
रथिनः सादिनश्चैव नागानश्वान्पदातिनः ।
रौद्रा हस्तवता मुक्ताः सम्मृद्गन्ति स्स सायकाः ॥ ७.१४.४ ॥
Las terribles flechas disparadas por el de mano diestra aplastaban a los guerreros de carro, a los jinetes, elefantes, caballos e infantes.
7.14.5
नानद्यमानः पर्जन्यः प्रवृद्धः शुचिसङ्क्षये ।
अश्मवर्षमिवावर्षत्परेषामावहद्भयम् ॥ ७.१४.५ ॥
Como una nube crecida al final de la estación clara, sin rugir, derramando una lluvia de piedras, derramó temor sobre los enemigos.
7.14.6
विचरन्स दिशः सर्वाः सेनां सङ्क्षोभयन्प्रभुः ।
वर्धयामास सन्त्रासं शात्रवाणाममानुषम् ॥ ७.१४.६ ॥
Recorriendo todas las direcciones y sacudiendo la hueste, el poderoso aumentó el terror sobrehumano entre los enemigos.
7.14.7
तस्य विद्युदिवाभ्रेषु चापं हेमपरिष्कृतम् ।
भ्राजमानं रथे तस्मिन्दृश्यते स्म महाभयम् ॥ ७.१४.७ ॥
Su arco, adornado con oro, brillaba como un relámpago entre las nubes; en aquel carro se veía como un gran terror.
7.14.8
स वीरः सत्यवान्प्राज्ञो धर्मनित्यः सदा पुनः ।
युगान्तकालवद्धोरां रौद्रां प्रावर्तयन्नदीम् ॥ ७.१४.८ ॥
Aquel héroe, veraz, sabio, siempre fiel al dharma, volvió a hacer correr un río terrible y feroz, como el tiempo del fin de la era.
7.14.9
अमर्षवेगप्रभवां क्रव्यादगणसङ्कुलाम् ।
बलौघैः सर्वतः पूर्णां ध्वजवृक्षापहारिणीम् ॥ ७.१४.९ ॥
Nacido de la fuerza de la ira, poblado de multitudes de devoradores de carne, lleno por todas partes de torrentes de tropas, arrastrando los árboles de los estandartes.
7.14.10
शोणितोदां रथावर्तां हस्त्यश्वकृतरोधसम् ।
कवचोडुपसंयुक्तां मांसपङ्कसमाकुलाम् ॥ ७.१४.१० ॥
De agua de sangre, con carros por remolinos, con elefantes y caballos formando sus orillas, unida a las armaduras como barcas, atestada de lodo de carne.
7.14.11
मेदोमज्जास्थिसिकतामुष्मीषचयफेनिलाम् ।
सङ्ग्रामजलदापूर्णां प्रासमत्स्यसमाकुलाम् ॥ ७.१४.११ ॥
Con grasa, médula y huesos por arena, espumosa con montones de turbantes, llena de nubes de batalla, poblada de peces lanza.
7.14.12
नरनागाश्वकलिलां शरवेगौघवाहिनीम् ।
शरीरदारुसङ्घाटां रथकच्छपसङ्कुलाम् ॥ ७.१४.१२ ॥
Atestada de hombres, elefantes y caballos, llevando corrientes veloces como flechas, con cuerpos como maderos enredados, poblada de tortugas-carro.
7.14.13
उत्तमाङ्गैः पङ्कजिनीं निस्त्रिंशझषसङ्कुलाम् ।
रथनागहूदोपेतां नानाभारणभूषिताम् ॥ ७.१४.१३ ॥
Aquel río de lotos, lleno de cabezas, colmado de espadas como peces, provisto de carros y elefantes como estanques, adornado con joyas de muchas clases.
7.14.14
महारथशतावर्तां भूमिरेणूर्मिमालिनीम् ।
महावीर्यवतां सङ्ख्ये सुतरां भीरुदुस्तराम् ॥ ७.१४.१४ ॥
Llena de remolinos de cientos de grandes guerreros de carro, ceñida de olas de polvo de la tierra, infranqueable incluso para los héroes poderosos en batalla, y mucho más para los cobardes.
7.14.15
शरीरशतसम्बाधां गृध्रकङ्कनिषेविताम् ।
महारथसहस्राणि नयन्तीं यमसादनम् ॥ ७.१४.१५ ॥
Colmada de cientos de cuerpos, frecuentada por buitres y garzas, que llevaba miles de grandes guerreros de carro a la morada de Yama.
7.14.16
शूलव्यालसमाकीर्णां प्राणिवाजिनिषेविताम् ।
छिन्नक्षत्रमहाहंसां मुकुटाण्डजसेविताम् ॥ ७.१४.१६ ॥
Sembrada de lanzas y serpientes, frecuentada por seres vivos y caballos, con grandes cisnes de sombrillas rotas, asistida por aves de coronas.
7.14.17
चक्रकूर्माङ्गदानक्रां शरक्षुद्रझषाकुलाम् ।
बकगृध्रसृगालानां घोरसङ्घैर्निषेविताम् ॥ ७.१४.१७ ॥
Con ruedas como tortugas y brazaletes como cocodrilos, poblada de pequeños peces de flechas, frecuentada por terribles bandadas de garzas, buitres y chacales.
7.14.18
निहतान्प्राणिनः सङ्ख्ये द्रोणेन बलिना रणे ।
वहन्तीं पितृलोकाय शतशो राजसत्तम ॥ ७.१४.१८ ॥
Llevando por centenares a los seres vivos muertos en combate por el poderoso Droṇa hacia el mundo de los antepasados, oh mejor de los reyes.
7.14.19
शऱीरशतसम्बाधां केशशैवलशाद्वलाम् ।
नदीं प्रावर्तयद्राजन्भीरूपणां भयवर्धिनीम् ॥ ७.१४.१९ ॥
Oh rey, hizo fluir un río atestado de cientos de cuerpos, con cabellos como musgo y hierba, de aspecto espantoso y que aumentaba el miedo.
7.14.20
तर्जयन्तमनीकानि तानि तानि महारथम् ।
सर्वतोऽभ्यद्रवन्द्रोणं युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ७.१४.२० ॥
Aquellos ejércitos, amenazando al gran auriga Droṇa, se abalanzaron sobre él por todos lados, encabezados por Yudhiṣṭhira.
7.14.21
तानभिद्रवतः शूरांस्तावका दृढविक्रमाः ।
सर्वतः प्रत्यगृह्णन्त तदभूद्रोमहर्षणम् ॥ ७.१४.२१ ॥
Al ver a aquellos héroes arremetiendo desde todos lados, vuestros guerreros de firme valor les hicieron frente, y aquello se volvió espeluznante.
7.14.22
शतमायस्तु शकुनिः सहदेवं समाद्रवत् ।
सनियन्तृध्वजरथं विव्याघ निशितैः शरैः ॥ ७.१४.२२ ॥
Pero Śakuni arremetió contra Sahadeva y atravesó su carro, con su auriga y su estandarte, con flechas afiladas.
7.14.23
तस्य माद्रीसुतः केतुं धनुः सूतं हयानपि ।
नातिक्रुद्धः शरैश्छित्त्वा षष्ठ्या विव्याध सौबलम्।
भित्त्वा च शरवर्षेण शकुनिं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१४.२३ ॥
Cortando su estandarte, arco, auriga y caballos, el hijo de Mādrī, no muy airado, hirió con sesenta flechas al hijo de Subala; y atravesándolo con una lluvia de flechas, contuvo a Śakuni.
7.14.24
गदां गृहीत्वा शकुनिः प्रचस्कन्द रथोत्तमात् ।
स तस्य गदया राजन्रथात्सूतमपातयत् ॥ ७.१४.२४ ॥
Tomando su maza, Śakuni saltó de su excelente carro, y, oh rey, con la maza derribó al auriga del carro.
7.14.25
ततस्तौ विरथौ राजन्गदाहस्तौ महाबलौ ।
चिक्रीडतू रणे शूरौ सशृङ्गाविव पर्वतौ ॥ ७.१४.२५ ॥
Entonces aquellos dos, sin carro, con las mazas en la mano, de gran fuerza, oh rey, combatían en la batalla como dos montañas con cumbres.
7.14.26
द्रोणः पाञ्चालदायादं विव्याध निशितैः शरैः ।
तयोस्तत्र महाराज बाणवर्षैः प्रकाशितम्।
खद्योतैरिव चाकाशं प्रदोषे पुरुषर्षभ ॥ ७.१४.२६ ॥
Droṇa atravesó al pariente de los Pāñcālas con flechas afiladas. Allí, oh gran rey, el cielo se iluminó con la lluvia de flechas de ambos, como al atardecer se ilumina con luciérnagas, oh toro entre los hombres.
7.14.27
विविंशतिं भीमसेनो विंशत्या निशितैः शरैः ।
विद्ध्वा नाकम्पयद्वीरस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१४.२७ ॥
Bhīmasena hirió a Vivinśati con veinte flechas afiladas; herido, el héroe no tembló, y fue como un prodigio.
7.14.28
विविंशतिस्तु सहसा व्यश्वकेतुशरासनम् ।
भीमं चक्रे महाराज ततः सैन्यान्यपूजयन् ॥ ७.१४.२८ ॥
Pero Vivinśati, de repente, destruyó los caballos, el estandarte y el arco de Bhīma; entonces, oh gran rey, los ejércitos lo honraron.
7.14.29
स तन्न ममृषे वीरः शत्रोर्विक्रममाहवे ।
ततोऽस्य गदया दान्तान्हयात्सर्वानपातयत् ॥ ७.१४.२९ ॥
Aquel héroe no pudo soportar el valor del enemigo en la batalla; entonces, con su maza, derribó a todos sus caballos domados.
7.14.30
हताश्वात्स रथाद्राजन्गृह्य चर्म महाबलः ।
अभ्ययाद्भीमसेनं तु मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१४.३० ॥
Oh rey, tomando su escudo del carro de caballos muertos, aquel poderoso avanzó contra Bhīmasena, como un elefante enloquecido contra otro elefante enloquecido.
7.14.31
शल्यस्तु नकुलं वीरः स्वस्रीयं प्रियमात्मनः ।
विव्याध प्रहसन्बाणैर्लालयन्कोपयन्निव ॥ ७.१४.३१ ॥
Pero el héroe Śalya, riendo, hirió con flechas a Nakula, su querido sobrino por parte de hermana, como si lo acariciara y a la vez lo provocara.
7.14.32
तस्याश्वानातपत्रं च ध्वजं सूतमथो धनुः ।
निपात्य नकुलः सङ्ख्ये शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ ७.१४.३२ ॥
Tras derribar en la batalla sus caballos, su parasol, su estandarte, su auriga y su arco, el poderoso Nakula sopló su caracola.
7.14.33
धृष्टकेतुः कृपेणास्ताञ्छित्त्वा बहुविधाञ्छरान् ।
कृपं विव्याध सप्तत्या ध्वजं चास्य त्रिभिः शरैः ॥ ७.१४.३३ ॥
Dhṛṣṭaketu, cortando con su espada las numerosas clases de flechas, hirió a Kṛpa con setenta saetas y su estandarte con tres.
7.14.34
तं कृपः शरवर्षेण महता समवारयत् ।
विव्याध च रणे विप्रो धृष्टकेतुममर्षणम् ॥ ७.१४.३४ ॥
Kṛpa lo contuvo con una gran lluvia de flechas, y en la batalla el brahmín también hirió al indomable Dhṛṣṭaketu.
7.14.35
सात्यकिः कृतवर्माणं नाराचेन स्तनान्तरे ।
विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनरन्यैः स्मयन्निव ॥ ७.१४.३५ ॥
Sātyaki hirió a Kṛtavarman en el pecho con una flecha de hierro y luego, como sonriendo, lo golpeó de nuevo con setenta flechas más.
7.14.36
तं भोजः सप्तसप्तत्या विद्ध्वाऽऽशु निशितैः शरैः ।
नाकम्पयत शैनेयं शीघ्रो वायुरिवाचलम् ॥ ७.१४.३६ ॥
Bhoja lo hirió rápidamente con setenta y siete flechas afiladas, pero no sacudió a Śainya, como el viento veloz no sacude una montaña.
7.14.37
सेनापतिः सुशर्माणं भृशं मर्मस्वताडयत् ।
स चापि तं तोमरेण जत्रुदेशेऽभ्यताडयत् ॥ ७.१४.३७ ॥
El comandante golpeó con fuerza a Suśarman en los puntos vitales, y este le golpeó a su vez con una jabalina en la clavícula.
7.14.38
वैकर्तनं तु समरे विराटः प्रत्यवारयत् ।
सह मत्स्यैर्महावीर्यैस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१४.३८ ॥
Pero en la batalla Virāṭa contuvo a Vaikartana (Karṇa), junto con los Matsya, de gran valor; y aquello pareció algo maravilloso.
7.14.39
तत्पौरुषमभूत्तत्र सूतपुत्रस्य दारुणम् ।
यत्सैन्यं वारयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१४.३९ ॥
Allí estuvo el terrible valor del hijo del auriga, que con flechas de nudos encorvados contuvo al ejército.
7.14.40
द्रुपदस्तु स्वयं राजा भगदत्तेन सङ्गतः ।
तयोर्युद्धं महाराज चित्ररूपमिवाभवत् ॥ ७.१४.४० ॥
El rey Drupada mismo se enfrentó con Bhagadatta; y su combate, gran rey, fue como de forma prodigiosa.
7.14.41
भगदत्तस्तु राजानं द्रुपदं नतपर्वभिः ।
सनियन्तृध्वजरथं विव्याध पुरुषर्षभः ॥ ७.१४.४१ ॥
Bhagadatta, toro entre los hombres, hirió al rey Drupada con flechas de nudos encorvados, y también su carro con estandarte junto con el auriga.
7.14.42
द्रुपदस्तु ततः क्रुद्धो भगदत्तं महारथम् ।
आजघानोरसि क्षिप्रं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१४.४२ ॥
Entonces Drupada, enfurecido, golpeó rápidamente al gran auriga Bhagadatta en el pecho con una flecha de nudos encorvados.
7.14.43
युद्धं योधवरौ लोके सौमदत्तिशिखण्डिनौ ।
भूतानां त्रासजननं चक्रातेऽस्त्रविशारदौ ॥ ७.१४.४३ ॥
Dos de los mejores guerreros del mundo, Saumadatti y Śikhaṇḍin, libraron un combate que aterrorizaba a los seres; ambos eran diestros en las armas.
7.14.44
भूरिश्रवा रणे राजन्याज्ञसेनिं महारथम् ।
महता सायकौघेन च्छादयामास वीर्यवान् ॥ ७.१४.४४ ॥
Oh rey, en la batalla el poderoso Bhūriśravas cubrió a aquel gran carro, el hijo de Ājñasena, con una gran lluvia de flechas.
7.14.45
शिखण्डी तु ततः क्रुद्धः सौमदत्तिं विशाम्पते ।
नवत्या सायकानां तु कम्पयामास भारत ॥ ७.१४.४५ ॥
Entonces Śikhaṇḍin, encolerizado, oh señor del pueblo, estremeció a Saumadatti con noventa flechas, oh descendiente de Bharata.
7.14.46
राक्षसौ रौद्रकर्माणौ हेडिम्बालम्बुसावुभौ ।
चक्रातेऽत्युद्भुतं युद्धं परस्परजयैषिणौ ॥ ७.१४.४६ ॥
Los dos rākṣasas de obras crueles, el hijo de Hiḍimba y Alambusha, ambos buscando vencerse mutuamente, libraron una batalla sumamente asombrosa.
7.14.47
मायाशतसृजौ दृप्तौ मायाभिरितरेतरम् ।
अन्तर्हितौ चेरतुस्तौ भृशं विस्मयकारिणौ ॥ ७.१४.४७ ॥
Los dos orgullosos creadores de cien ilusiones, ocultándose con sus ilusiones el uno contra el otro, se movían y asombraban en extremo.
7.14.48
चेकितानोऽनुविन्देन युयुधे चातिभैरवम् ।
यथा देवासुरे युद्धे बलशक्रौ महाबलौ ॥ ७.१४.४८ ॥
Cekitāna combatió con Anuvinda en un combate sumamente terrible, como los poderosos Bala y Śakra en la batalla de dioses y asuras.
7.14.49
लक्ष्मणः क्षत्रदेवेन विमर्दमकरोद्भृशम् ।
यथा विष्णुः पुरा राजन्हिरण्याक्षेण संयुगे ॥ ७.१४.४९ ॥
Oh rey, así como Viṣṇu antaño libró un combate feroz con Hiraṇyākṣa en batalla, así Lakṣmaṇa sostuvo un choque demoledor con Kṣatradeva.
7.14.50
ततः प्रचलिताश्वेन विधिवत्कल्पितेन च ।
रथेनाभ्यपतद्राजन्सौभद्रं पौरवो पौरवो नदन् ॥ ७.१४.५० ॥
Entonces, oh rey, el Paurava, rugiendo, se lanzó contra el hijo de Subhadrā en un carro debidamente equipado, con caballos puestos en rápido movimiento.
7.14.51
ततोऽभ्ययात्स त्वरितो युद्धाकाङ्क्षी महाबलः ।
तेन चक्रे महद्युद्धमभिमन्युररिन्दमः ॥ ७.१४.५१ ॥
Entonces aquel poderoso, ansioso de batalla, avanzó con rapidez, y Abhimanyu, domador de enemigos, libró con él una gran batalla.
7.14.52
पौरवस्त्वथ सौभद्रं शरव्रातैरवाकिरत् ।
तस्यार्जुनिर्ध्वजं छत्रं धनुश्चोर्व्यामपातयत् ॥ ७.१४.५२ ॥
El Paurava entonces lanzó sobre el hijo de Subhadrā una lluvia de flechas, pero el hijo de Arjuna derribó al suelo su estandarte, su parasol y su arco.
7.14.53
सौभद्रः पौरवं त्वन्यैर्विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
पञ्चभिस्तस्य विव्याध हयान्सूनं च सायकैः ॥ ७.१४.५३ ॥
El hijo de Subhadrā hirió al Paurava con otras siete flechas veloces, y con cinco flechas atravesó a sus caballos y a su auriga.
7.14.54
ततः प्रहर्षयन्सेनां सिंहवद्विनदन्मुहुः ।
समादत्तार्जुनिस्तूर्णं पौरवान्तकरं शरम् ॥ ७.१४.५४ ॥
Entonces, alegrando al ejército y rugiendo una y otra vez como un león, el hijo de Arjuna tomó rápidamente la flecha que daría la muerte al Paurava.
7.14.55
तं तु सन्धितमाज्ञाय सायकं घोरदर्शनम् ।
द्वाभ्यां शराभ्यां हार्दिक्यश्चिच्छेद सशरं धनुः ॥ ७.१४.५५ ॥
Sabiendo que aquella flecha, terrible de ver, estaba colocada, Hārdikya cortó su arco junto con la flecha con dos flechas.
7.14.56
तदुत्सृज्य धनुश्छिन्नं सौभद्रः परवीरहा ।
उद्बबर्ह सितं खङ्गमाददनाः शरावरम् ॥ ७.१४.५६ ॥
Arrojando el arco roto, Saubhadra, matador de héroes enemigos, sacó una espada brillante y tomó un escudo.
7.14.57
स तेनानेकतारेण चर्मणा कृतहस्तवत् ।
भ्रान्तासिना चरन्मार्गान्दर्शयन्वीर्यमात्मनः ॥ ७.१४.५७ ॥
Con aquel escudo de muchas estrellas y la espada que giraba, moviéndose como un diestro de manos, mostraba los caminos de su propio valor.
7.14.58
भ्रामितं पुनरुद्धान्तमाधूतं पुनरुत्थितम् ।
चर्मनिस्त्रिंशयो राजन्निर्विशेषमदृश्यत ॥ ७.१४.५८ ॥
Oh rey, el escudo y la espada fueron girados, lanzados hacia arriba, sacudidos y vueltos a levantar; los dos no podían distinguirse el uno del otro.
7.14.59
स पौरवरथस्येषामाप्लुत्य सहसा नदन् ।
पौरवं रथमास्थाय केशपक्षे परामृशत् ॥ ७.१४.५९ ॥
De pronto, rugiendo, saltó al timón del carro del Paurava, subió al carro del Paurava y lo agarró por los cabellos.
7.14.60
जघानास्य पदा सूतमसिना पातयद्धृजम् ।
विक्षोभ्याम्भोनिधिं तार्क्ष्यस्तं नागमिव चाक्षिपत् ॥ ७.१४.६० ॥
Golpeó con el pie a su auriga, derribó el estandarte con la espada y lo arrancó como Garuḍa, agitando el océano, arrebata una serpiente.
7.14.61
तमागलितकेशान्तं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ।
उक्षाणमिव सिंहेन पात्यमानमचेतसम् ॥ ७.१४.६१ ॥
Todos los reyes lo vieron, con el cabello y sus extremos sueltos, derribado como un toro por un león, sin sentido.
7.14.62
तमार्जुनिवशं प्राप्तं कृष्यमाणमनाथवत् ।
पौरवं पातितं दृष्ट्वा नामृष्यत जयद्रूथः ॥ ७.१४.६२ ॥
Al ver al Pauravo, caído en poder de Arjuna, arrastrado como un desamparado, Jayadratha no lo soportó.
7.14.63
स बर्हिबर्हावततं किङ्किणीशतजालवत् ।
चर्म चादाय खङ्गं च नदन्पर्यपतद्रथात् ॥ ७.१४.६३ ॥
Tomando un escudo adornado con plumas de pavo real, como una red de cien campanillas, y una espada, rugiendo saltó del carro.
7.14.64
ततः सैन्धवमालोक्य कार्ष्णिरुत्सृज्य पौरवम् ।
उत्पपात रथात्तूर्णं श्येनवन्निपपात च। ॥ ७.१४.६४ ॥
Entonces, viendo a Saindhava, el hijo de Kṛṣṇā abandonó al Pauravo, saltó rápido del carro y se abalanzó como un halcón.
7.14.65
प्रासपट्टिशनिस्त्रिंशाञ्छत्रुभिः सम्प्रचोदितान् ।
चिच्छेद चासिना कार्ष्णिश्चर्मणा संरुरोध च ॥ ७.१४.६५ ॥
Las lanzas, paṭṭiśas y espadas arrojadas por los enemigos, el hijo de Kṛṣṇā las cortó con su espada y las detuvo con su escudo.
7.14.66
स दर्शयित्वा सैन्यानां स्वबाहुबलमात्मनः ।
तमुद्यम्य महाखङ्गं चर्म चाथ पुनर्बली ॥ ७.१४.६६ ॥
Tras mostrar a los ejércitos el poder de sus propios brazos, el poderoso volvió a alzar su gran espada y su escudo.
7.14.67
वृद्धक्षत्रस्य दायादं पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ससाराभिमुखः शूरः शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.१४.६७ ॥
Hacia el heredero de Vṛddhakṣatra, enemigo implacable de su padre, avanzó el héroe cara a cara, como un tigre hacia un elefante.
7.14.68
तौ परस्परमासाद्य खह्गदन्तनखायुधौ ।
हृष्टवत्सम्प्रजहाते व्याघ्रकेसरिणाविव ॥ ७.१४.६८ ॥
Al encontrarse, armados con espada, colmillo y garra, se atacaron con alegría, como un tigre y un león.
7.14.69
सम्पातेष्वभिघातेषु निपातेष्वसिचर्मणोः ।
न तयोरन्तरं कश्चिद्ददर्श नरसिंहयोः ॥ ७.१४.६९ ॥
En las embestidas, golpes y caídas de espada y escudo, nadie vio abertura alguna entre aquellos dos leones de hombres.
7.14.70
अवक्षेपोऽसिनिर्हादः शस्त्रान्तरनिदर्शनम् ।
बाह्यान्तरनिपातश्च निर्विशेमदृश्यत ॥ ७.१४.७० ॥
El vaivén de la espada, su zumbido, la muestra de aberturas entre armas, golpes por fuera y por dentro, y … se vieron.
7.14.71
बाह्यमाभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् ।
ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वतौ ॥ ७.१४.७१ ॥
Recorriendo el camino más elevado, exterior e interior, los dos magnánimos se vieron como dos montañas con alas.
7.14.72
ततो विक्षिपतः खङ्गं सौभद्रस्य यशस्विनः ।
शरावरणपक्षान्ते प्रजहार जयद्रथः ॥ ७.१४.७२ ॥
Entonces, mientras el famoso Saubhadra blandía su espada, Jayadratha golpeó en el borde de su escudo.
7.14.73
रुक्मपत्रान्तरे सक्तस्तस्मिंश्चर्मणि भास्वरे ।
सिन्धुराजबलोद्धूतः सोऽभज्यत महानसिः ॥ ७.१४.७३ ॥
En aquel escudo resplandeciente, enganchada entre las láminas de oro, la gran espada, sacudida por el poder del rey de Sindhu, se quebró.
7.14.74
भग्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
अदृश्यत निमेषेण स्वरथं पुनरास्थितः ॥ ७.१४.७४ ॥
Al percibir que su espada estaba rota, saltó seis pasos y en un instante fue visto subiendo de nuevo a su carro.
7.14.75
तं कार्ष्णिं समरान्मुक्तमास्थितं रथमुत्तमम् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१४.७५ ॥
Todos los reyes, reunidos, rodearon por todos lados a aquel hijo de Kārṣṇi que había salido de la batalla y subido a su excelente carro.
7.14.76
ततश्चर्म च खङ्गं च समुत्क्षिप्य महाबलः ।
ननादार्जुनदायादः प्रेक्षमाणो जयद्रथम् ॥ ७.१४.७६ ॥
Entonces el poderoso heredero de Arjuna, alzando el escudo y la espada, rugió mirando a Jayadratha.
7.14.77
सिन्धुराजं परित्यज्य सौभद्रः परवीरहा ।
तापयामास तत्सैन्यं भुवनं भास्करो यथा ॥ ७.१४.७७ ॥
Dejando al rey de Sindhu, el hijo de Subhadrā, matador de héroes enemigos, abrasó aquel ejército como el sol abrasa el mundo.
7.14.78
तस्य सर्वायसीं शक्तिं शल्यः कनकभूषणाम् ।
चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.१४.७८ ॥
En la batalla, Śalya le arrojó una lanza terrible, toda de hierro y adornada con oro, ardiente como una lengua de fuego.
7.14.79
तामवप्लुत्य जग्राह विकोशं चाकरोदसिम् ।
वैनतेयो यथा कार्ष्णिः पतन्तमुरगोत्तमम् ॥ ७.१४.७९ ॥
Saltando hacia abajo, la asió y sacó la espada de su vaina, como Vainateya (Garuḍa) atrapa a la mejor de las serpientes cuando cae.
7.14.80
तस्य लाषवमाज्ञाय सत्वं चामिततेजसः ।
सहिताः सर्वराजानः सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१४.८० ॥
Al percibir su destreza y el valor del de inmensa gloria, todos los reyes juntos lanzaron un rugido de león.
7.14.81
ततस्तामेव शल्यस्य सौभद्रः परवीरहा ।
मुमोच भुजवीर्येण वैदूर्यविकृतां शिताम् ॥ ७.१४.८१ ॥
Entonces Saubhadra, matador de héroes enemigos, arrojó aquella misma lanza afilada de Śalya, incrustada de lapislázuli, con la fuerza de sus brazos.
7.14.82
सा तस्य रथमासाद्य निर्मुक्तभुजगोपमा ।
जघान सूतं शल्यस्य रथाच्चैनमपातयत् ॥ ७.१४.८२ ॥
Alcanzó su carro y, como una serpiente liberada, derribó al auriga de Śalya y también lo arrojó del carro.
7.14.83
ततो विराटद्रुपदौ धृष्टकेतुर्युधिष्ठिरः ।
सात्यकिः केकया भीमो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ॥ ७.१४.८३ ॥
Entonces Virāṭa y Drupada, Dhṛṣṭaketu, Yudhiṣṭhira, Sātyaki, los príncipes Kekaya, Bhīma, Dhṛṣṭadyumna y Śikhaṇḍin.
7.14.84
यमौ च द्रौपदेयाश्च साधुसाध्विति चुक्रुशुः ।
बाणशब्दाश्च विविधाः सिंहनादाश्च पुष्कलाः ॥ ७.१४.८४ ॥
Nakula y Sahadeva y los hijos de Draupadī gritaron: «¡Bien hecho, bien hecho!». Hubo sonidos de flechas de muchas clases y abundantes rugidos de león.
7.14.85
प्रादुरासन्हर्षयन्तः सौभद्रमपलायिनम् ।
तन्नामृष्यन्त पुत्रास्ते शत्रोर्विजयलक्षणम् ॥ ७.१४.८५ ॥
Animando a Abhimanyu, que no huyó, avanzaron; tus hijos no toleraron la señal de victoria del enemigo.
7.14.86
अथैनं सहसा सर्वे समन्तान्निशितैः शरैः ।
अभ्याकिरन्महाराज जलदा इव पर्वतम् ॥ ७.१४.८६ ॥
Entonces todos a la vez, desde todos los lados, lo cubrieron con afiladas flechas, gran rey, como las nubes cubren una montaña.
7.14.87
तेषां च प्रियमन्विच्छन्सूतस्य च पराभवम् ।
आर्तायनिरमित्रघ्नः क्रुद्धः सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.१४.८७ ॥
Deseando su bien y queriendo vengar la derrota del auriga, Ārtāyani, matador de enemigos, enfurecido, marchó contra Saubhadra.