മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.14.1
ततः स पाण्डवानीके जनयन्सुमहद्भयम् ।
व्यचरत्पृतनां द्रोणो दहन्कक्षमिवानलः ॥ ७.१४.१ ॥
അപ്പോൾ അവൻ പാണ്ഡവസേനയിൽ വലിയ ഭയം ജനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ഉണങ്ങിയ പുല്ലിനെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന തീപോലെ ദ്രോണൻ സേനയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു.
7.14.2
निर्दहन्तमनीकानि साक्षादग्निमिवोत्थितम् ।
दृष्ट्वा रुक्मरथं क्रुद्धं समकम्पन्त सृञ्जयाः ॥ ७.१४.२ ॥
സേനകളെ ദഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, നേരിട്ട് ഉയർന്ന അഗ്നിപോലെ കോപിച്ച സ്വർണ്ണരഥനെ കണ്ട് സൃഞ്ജയർ വിറച്ചു.
7.14.3
सततं कृष्यतः सङ्ख्ये धनुषोऽस्याशुकारिणः ।
ज्याघोषः शुश्रुवेऽत्यर्थं विस्फूर्जितमिवाशनेः ॥ ७.१४.३ ॥
യുദ്ധത്തിൽ നിരന്തരം വലിക്കപ്പെടുന്ന, വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന അവന്റെ വില്ലിന്റെ ഞാണൊലി ഇടിമിന്നലിന്റെ മുഴക്കംപോലെ അത്യന്തം കേട്ടു.
7.14.4
रथिनः सादिनश्चैव नागानश्वान्पदातिनः ।
रौद्रा हस्तवता मुक्ताः सम्मृद्गन्ति स्स सायकाः ॥ ७.१४.४ ॥
വിദഗ്ധകരമായ കൈയുള്ളവൻ തൊടുത്ത ഭയങ്കരമായ അമ്പുകൾ രഥികളെയും അശ്വാരൂഢരെയും ആനകളെയും കുതിരകളെയും കാലാളുകളെയും ചതച്ചരച്ചു.
7.14.5
नानद्यमानः पर्जन्यः प्रवृद्धः शुचिसङ्क्षये ।
अश्मवर्षमिवावर्षत्परेषामावहद्भयम् ॥ ७.१४.५ ॥
ശുചിയായ കാലത്തിന്റെ അവസാനം ഗർജ്ജിക്കാതെ വീർത്ത മേഘം കല്ലുമഴ പെയ്യുന്നതുപോലെ, അവൻ ശത്രുക്കളുടെമേൽ ഭയം വർഷിച്ചു.
7.14.6
विचरन्स दिशः सर्वाः सेनां सङ्क्षोभयन्प्रभुः ।
वर्धयामास सन्त्रासं शात्रवाणाममानुषम् ॥ ७.१४.६ ॥
എല്ലാ ദിക്കുകളിലും സഞ്ചരിച്ച്, സേനയെ കലക്കി, ആ പ്രഭു ശത്രുക്കളിൽ മനുഷ്യാതീതമായ ഭയം വർധിപ്പിച്ചു.
7.14.7
तस्य विद्युदिवाभ्रेषु चापं हेमपरिष्कृतम् ।
भ्राजमानं रथे तस्मिन्दृश्यते स्म महाभयम् ॥ ७.१४.७ ॥
മേഘങ്ങളിൽ മിന്നൽപോലെ സ്വർണ്ണംകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച അവന്റെ വില്ല് തിളങ്ങി; ആ രഥത്തിൽ അത് മഹാഭയമായി കാണപ്പെട്ടു.
7.14.8
स वीरः सत्यवान्प्राज्ञो धर्मनित्यः सदा पुनः ।
युगान्तकालवद्धोरां रौद्रां प्रावर्तयन्नदीम् ॥ ७.१४.८ ॥
ആ വീരൻ, സത്യവാൻ, പ്രാജ്ഞൻ, എപ്പോഴും ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ, യുഗാന്തകാലംപോലെ ഭയങ്കരവും രൗദ്രവുമായ ഒരു നദി വീണ്ടും ഒഴുക്കി.
7.14.9
अमर्षवेगप्रभवां क्रव्यादगणसङ्कुलाम् ।
बलौघैः सर्वतः पूर्णां ध्वजवृक्षापहारिणीम् ॥ ७.१४.९ ॥
രോഷവേഗത്തിൽ ഉയർന്നതും മാംസഭോജികളുടെ കൂട്ടങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും സേനാപ്രവാഹങ്ങളാൽ എല്ലാ ഭാഗത്തും നിറഞ്ഞതും കൊടിമരങ്ങളെ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകുന്നതുമായ.
7.14.10
शोणितोदां रथावर्तां हस्त्यश्वकृतरोधसम् ।
कवचोडुपसंयुक्तां मांसपङ्कसमाकुलाम् ॥ ७.१४.१० ॥
രക്തം ജലമായുള്ള, രഥങ്ങൾ ചുഴികളായുള്ള, ആനകളും കുതിരകളും തീരങ്ങളായി ഉണ്ടാക്കിയ, കവചങ്ങളാകുന്ന തോണികളോടുകൂടിയ, മാംസച്ചെളിയാൽ നിറഞ്ഞ.
7.14.11
मेदोमज्जास्थिसिकतामुष्मीषचयफेनिलाम् ।
सङ्ग्रामजलदापूर्णां प्रासमत्स्यसमाकुलाम् ॥ ७.१४.११ ॥
മേദസ്സും മജ്ജയും അസ്ഥിയും മണലായുള്ള, തലപ്പാവുകളുടെ കൂമ്പാരങ്ങളാൽ നുരയുള്ള, യുദ്ധമേഘങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ, കുന്തമത്സ്യങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ.
7.14.12
नरनागाश्वकलिलां शरवेगौघवाहिनीम् ।
शरीरदारुसङ्घाटां रथकच्छपसङ्कुलाम् ॥ ७.१४.१२ ॥
മനുഷ്യരാലും ആനകളാലും കുതിരകളാലും നിറഞ്ഞ, അമ്പുകളുടെ വേഗപ്രവാഹങ്ങൾ വഹിക്കുന്ന, ശരീരങ്ങളാകുന്ന മരക്കഷണങ്ങളുടെ കൂട്ടമുള്ള, രഥക്കൂർമ്മങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ.
7.14.13
उत्तमाङ्गैः पङ्कजिनीं निस्त्रिंशझषसङ्कुलाम् ।
रथनागहूदोपेतां नानाभारणभूषिताम् ॥ ७.१४.१३ ॥
തലകളാൽ നിറഞ്ഞ താമരക്കുളം പോലെയുള്ള ആ നദി, വാളുകളാകുന്ന മത്സ്യങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ്, തേരുകളും ആനകളും ആഴമുള്ള കയങ്ങളായി, പലതരം ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു.
7.14.14
महारथशतावर्तां भूमिरेणूर्मिमालिनीम् ।
महावीर्यवतां सङ्ख्ये सुतरां भीरुदुस्तराम् ॥ ७.१४.१४ ॥
നൂറുകണക്കിന് മഹാരഥന്മാരെന്ന ചുഴികളുള്ള, മണ്ണിലെ പൊടിപടലമാകുന്ന തിരമാലമാല ധരിച്ച, യുദ്ധത്തിൽ മഹാവീരന്മാർക്കും കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, ഭീരുക്കൾക്ക് അത്യന്തം കടക്കാനാവാത്ത നദി.
7.14.15
शरीरशतसम्बाधां गृध्रकङ्कनिषेविताम् ।
महारथसहस्राणि नयन्तीं यमसादनम् ॥ ७.१४.१५ ॥
നൂറുകണക്കിന് ശരീരങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ, കഴുകന്മാരും കൊക്കുകളും വന്നുചേരുന്ന, ആയിരക്കണക്കിന് മഹാരഥന്മാരെ യമലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്ന.
7.14.16
शूलव्यालसमाकीर्णां प्राणिवाजिनिषेविताम् ।
छिन्नक्षत्रमहाहंसां मुकुटाण्डजसेविताम् ॥ ७.१४.१६ ॥
ശൂലങ്ങളും സർപ്പങ്ങളും നിറഞ്ഞ, ജീവികളും കുതിരകളും ചേരുന്ന, തകർന്ന കുടകളെന്ന മഹാഹംസങ്ങളുള്ള, കിരീടങ്ങളെന്ന അണ്ഡജങ്ങൾ സേവിക്കുന്ന.
7.14.17
चक्रकूर्माङ्गदानक्रां शरक्षुद्रझषाकुलाम् ।
बकगृध्रसृगालानां घोरसङ्घैर्निषेविताम् ॥ ७.१४.१७ ॥
ചക്രങ്ങളാകുന്ന ആമകളും തോൾവളകളാകുന്ന മുതലകളുമുള്ള, അമ്പുകളാകുന്ന ചെറുമത്സ്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, കൊക്കുകളുടെയും കഴുകന്മാരുടെയും കുറുനരികളുടെയും ഭയങ്കര കൂട്ടങ്ങൾ സേവിക്കുന്ന.
7.14.18
निहतान्प्राणिनः सङ्ख्ये द्रोणेन बलिना रणे ।
वहन्तीं पितृलोकाय शतशो राजसत्तम ॥ ७.१४.१८ ॥
ഹേ രാജശ്രേഷ്ഠാ, യുദ്ധത്തിൽ ബലവാനായ ദ്രോണനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ട ജീവികളെ നൂറുകണക്കിനായി പിതൃലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്ന.
7.14.19
शऱीरशतसम्बाधां केशशैवलशाद्वलाम् ।
नदीं प्रावर्तयद्राजन्भीरूपणां भयवर्धिनीम् ॥ ७.१४.१९ ॥
രാജാവേ, നൂറുകണക്കിന് ശരീരങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ, മുടിയാകുന്ന പായലും പുല്ലും നിറഞ്ഞ, ഭയങ്കര രൂപമുള്ള, ഭയം വർധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു നദി അവൻ ഒഴുക്കി.
7.14.20
तर्जयन्तमनीकानि तानि तानि महारथम् ।
सर्वतोऽभ्यद्रवन्द्रोणं युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ७.१४.२० ॥
ആ ആ സേനകൾ ആ മഹാരഥനായ ദ്രോണനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് എല്ലാ വശങ്ങളിൽ നിന്നും ആക്രമിച്ചു; യുധിഷ്ഠിരൻ അവയുടെ മുന്നിലായിരുന്നു.
7.14.21
तानभिद्रवतः शूरांस्तावका दृढविक्रमाः ।
सर्वतः प्रत्यगृह्णन्त तदभूद्रोमहर्षणम् ॥ ७.१४.२१ ॥
ആ വീരന്മാർ ആക്രമിക്കുന്നത് കണ്ട് നിങ്ങളുടെ ദൃഢവിക്രമികളായ യോദ്ധാക്കൾ എല്ലാ വശത്തുനിന്നും അവരെ നേരിട്ടു; അത് രോമാഞ്ചമുണ്ടാക്കുന്ന കാഴ്ചയായി.
7.14.22
शतमायस्तु शकुनिः सहदेवं समाद्रवत् ।
सनियन्तृध्वजरथं विव्याघ निशितैः शरैः ॥ ७.१४.२२ ॥
എന്നാൽ ശകുനി സഹദേവനെ ആക്രമിച്ചു; സാരഥിയും കൊടിയുമുള്ള അവന്റെ രഥത്തെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു.
7.14.23
तस्य माद्रीसुतः केतुं धनुः सूतं हयानपि ।
नातिक्रुद्धः शरैश्छित्त्वा षष्ठ्या विव्याध सौबलम्।
भित्त्वा च शरवर्षेण शकुनिं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१४.२३ ॥
അവന്റെ കൊടി, വില്ല്, സാരഥി, കുതിരകൾ എന്നിവയെ മാദ്രീപുത്രൻ അറുത്തു; അധികം കോപിക്കാതെ അറുപത് അമ്പുകളാൽ സൗബലനെ (ശകുനിയെ) തുളച്ചു; അമ്പുമഴയാൽ അവനെ ഭേദിച്ച് ശകുനിയെ തിരിച്ചുനിർത്തി.
7.14.24
गदां गृहीत्वा शकुनिः प्रचस्कन्द रथोत्तमात् ।
स तस्य गदया राजन्रथात्सूतमपातयत् ॥ ७.१४.२४ ॥
ശകുനി ഗദയെടുത്ത് തന്റെ ഉത്തമ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടി. രാജാവേ, അവൻ തന്റെ ഗദകൊണ്ട് അവന്റെ സാരഥിയെ രഥത്തിൽ നിന്ന് വീഴ്ത്തി.
7.14.25
ततस्तौ विरथौ राजन्गदाहस्तौ महाबलौ ।
चिक्रीडतू रणे शूरौ सशृङ्गाविव पर्वतौ ॥ ७.१४.२५ ॥
രാജാവേ, രഥങ്ങളില്ലാതെ, ഗദകൾ കയ്യിലേന്തിയ ആ മഹാബലന്മാർ ശിഖരങ്ങളുള്ള രണ്ടു പർവതങ്ങളെപ്പോലെ യുദ്ധത്തിൽ പോരാടി.
7.14.26
द्रोणः पाञ्चालदायादं विव्याध निशितैः शरैः ।
तयोस्तत्र महाराज बाणवर्षैः प्रकाशितम्।
खद्योतैरिव चाकाशं प्रदोषे पुरुषर्षभ ॥ ७.१४.२६ ॥
ദ്രോണൻ പാഞ്ചാലവംശജനെ മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ എയ്തു. മഹാരാജാവേ, അവിടെ അവരുടെ ശരവർഷത്താൽ സന്ധ്യയിൽ മിന്നാമിനുങ്ങുകളാൽ ആകാശം പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ പ്രകാശിച്ചു; പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ.
7.14.27
विविंशतिं भीमसेनो विंशत्या निशितैः शरैः ।
विद्ध्वा नाकम्पयद्वीरस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१४.२७ ॥
ഭീമസേനൻ വിവിംശതിയെ ഇരുപത് മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ എയ്തു; എയ്തിട്ടും ആ വീരൻ ഇളകിയില്ല; അത് ഒരു അദ്ഭുതമായി തോന്നി.
7.14.28
विविंशतिस्तु सहसा व्यश्वकेतुशरासनम् ।
भीमं चक्रे महाराज ततः सैन्यान्यपूजयन् ॥ ७.१४.२८ ॥
എന്നാൽ വിവിംശതി പെട്ടെന്ന് ഭീമന്റെ കുതിരകളെയും കൊടിയെയും വില്ലിനെയും നശിപ്പിച്ചു; മഹാരാജാവേ, അപ്പോൾ സൈന്യങ്ങൾ അവനെ പ്രശംസിച്ചു.
7.14.29
स तन्न ममृषे वीरः शत्रोर्विक्रममाहवे ।
ततोऽस्य गदया दान्तान्हयात्सर्वानपातयत् ॥ ७.१४.२९ ॥
ആ വീരൻ യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുവിന്റെ വിക്രമം സഹിച്ചില്ല; അപ്പോൾ അവൻ തന്റെ ഗദകൊണ്ട് അവന്റെ മെരുക്കിയ കുതിരകളെയെല്ലാം വീഴ്ത്തി.
7.14.30
हताश्वात्स रथाद्राजन्गृह्य चर्म महाबलः ।
अभ्ययाद्भीमसेनं तु मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१४.३० ॥
രാജാവേ, ചത്ത കുതിരകളുള്ള രഥത്തിൽനിന്ന് ആ മഹാബലൻ പരിച എടുത്ത് മദിച്ച ആന മറ്റൊരു മദയാനയുടെ നേരെ എന്നപോലെ ഭീമസേനന്റെ നേരെ മുന്നേറി.
7.14.31
शल्यस्तु नकुलं वीरः स्वस्रीयं प्रियमात्मनः ।
विव्याध प्रहसन्बाणैर्लालयन्कोपयन्निव ॥ ७.१४.३१ ॥
എന്നാൽ വീരനായ ശല്യൻ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരീപുത്രനായ നകുലനെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അമ്പുകളാൽ മുറിവേൽപ്പിച്ചു; അവനെ ലാളിക്കുന്നതുപോലെയും കോപിപ്പിക്കുന്നതുപോലെയും ആയിരുന്നു അത്.
7.14.32
तस्याश्वानातपत्रं च ध्वजं सूतमथो धनुः ।
निपात्य नकुलः सङ्ख्ये शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ ७.१४.३२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെ കുതിരകളെയും കുടയെയും കൊടിയെയും സാരഥിയെയും വില്ലിനെയും വീഴ്ത്തിയ ശേഷം, ആ പ്രതാപശാലിയായ നകുലൻ ശംഖൂതി.
7.14.33
धृष्टकेतुः कृपेणास्ताञ्छित्त्वा बहुविधाञ्छरान् ।
कृपं विव्याध सप्तत्या ध्वजं चास्य त्रिभिः शरैः ॥ ७.१४.३३ ॥
ധൃഷ്ടകേതു വാൾകൊണ്ട് അവന്റെ പലതരം അമ്പുകൾ മുറിച്ച്, കൃപനെ എഴുപതു അമ്പുകളാൽ മുറിവേൽപ്പിച്ചു; അവന്റെ കൊടി മൂന്നു അമ്പുകളാൽ വീഴ്ത്തി.
7.14.34
तं कृपः शरवर्षेण महता समवारयत् ।
विव्याध च रणे विप्रो धृष्टकेतुममर्षणम् ॥ ७.१४.३४ ॥
കൃപൻ വലിയ അമ്പുമഴകൊണ്ട് അവനെ തടഞ്ഞു; യുദ്ധത്തിൽ ആ ബ്രാഹ്മണൻ അസഹിഷ്ണുവായ ധൃഷ്ടകേതുവിനെയും മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
7.14.35
सात्यकिः कृतवर्माणं नाराचेन स्तनान्तरे ।
विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनरन्यैः स्मयन्निव ॥ ७.१४.३५ ॥
സാത്യകി നാരാചം കൊണ്ട് കൃതവർമന്റെ മാർവ്വിൽ തുളച്ചു; പിന്നെ പുഞ്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ മറ്റ് എഴുപതു അമ്പുകളാൽ വീണ്ടും മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
7.14.36
तं भोजः सप्तसप्तत्या विद्ध्वाऽऽशु निशितैः शरैः ।
नाकम्पयत शैनेयं शीघ्रो वायुरिवाचलम् ॥ ७.१४.३६ ॥
ഭോജൻ മൂർച്ചയുള്ള എഴുപത്തേഴു അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവനെ വേഗത്തിൽ തുളച്ചു; എന്നാൽ വേഗമേറിയ കാറ്റ് പർവതത്തെ ഇളക്കാത്തതുപോലെ അവൻ ശൈനേയനെ ഇളക്കിയില്ല.
7.14.37
सेनापतिः सुशर्माणं भृशं मर्मस्वताडयत् ।
स चापि तं तोमरेण जत्रुदेशेऽभ्यताडयत् ॥ ७.१४.३७ ॥
സേനാപതി സുശർമാവിനെ കഠിനമായി മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളിൽ പ്രഹരിച്ചു. അദ്ദേഹവും തോമരം കൊണ്ട് കോളർബോൺ ഭാഗത്ത് അവനെ പ്രഹരിച്ചു.
7.14.38
वैकर्तनं तु समरे विराटः प्रत्यवारयत् ।
सह मत्स्यैर्महावीर्यैस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१४.३८ ॥
എന്നാൽ യുദ്ധത്തിൽ വിരാടൻ വൈകർത്തനനെ (കർണ്ണനെ) തടഞ്ഞു. മഹാവീര്യരായ മത്സ്യരോടൊപ്പം അത് അത്ഭുതം പോലെയായി.
7.14.39
तत्पौरुषमभूत्तत्र सूतपुत्रस्य दारुणम् ।
यत्सैन्यं वारयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१४.३९ ॥
അവിടെ സൂതപുത്രന്റെ ആ ഭയങ്കരമായ വീര്യമുണ്ടായിരുന്നു; വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവൻ സൈന്യത്തെ തടഞ്ഞു.
7.14.40
द्रुपदस्तु स्वयं राजा भगदत्तेन सङ्गतः ।
तयोर्युद्धं महाराज चित्ररूपमिवाभवत् ॥ ७.१४.४० ॥
ദ്രുപദ രാജാവ് സ്വയം ഭഗദത്തനോട് ഏറ്റുമുട്ടി. മഹാരാജാവേ, അവരുടെ യുദ്ധം വിചിത്രരൂപമായി.
7.14.41
भगदत्तस्तु राजानं द्रुपदं नतपर्वभिः ।
सनियन्तृध्वजरथं विव्याध पुरुषर्षभः ॥ ७.१४.४१ ॥
പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ ഭഗദത്തൻ രാജാവ് ദ്രുപദനെ വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുള്ള അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു; സാരഥിയോടൊപ്പം കൊടിയുള്ള രഥത്തെയും തുളച്ചു.
7.14.42
द्रुपदस्तु ततः क्रुद्धो भगदत्तं महारथम् ।
आजघानोरसि क्षिप्रं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१४.४२ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച ദ്രുപദൻ മഹാരഥനായ ഭഗദത്തന്റെ നെഞ്ചിൽ വളഞ്ഞ മുട്ടുള്ള അമ്പുകൊണ്ട് ഉടൻ പ്രഹരിച്ചു.
7.14.43
युद्धं योधवरौ लोके सौमदत्तिशिखण्डिनौ ।
भूतानां त्रासजननं चक्रातेऽस्त्रविशारदौ ॥ ७.१४.४३ ॥
ലോകത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠരായ രണ്ടു യോദ്ധാക്കൾ, സൗമദത്തിയും ശിഖണ്ഡിയും, യുദ്ധം ചെയ്തു; അവർ ജീവികൾക്ക് ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്നവരും അസ്ത്രവിദ്യയിൽ വിദഗ്ധരുമായിരുന്നു.
7.14.44
भूरिश्रवा रणे राजन्याज्ञसेनिं महारथम् ।
महता सायकौघेन च्छादयामास वीर्यवान् ॥ ७.१४.४४ ॥
രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ വീര്യവാനായ ഭൂരിശ്രവസ്സ് ആ മഹാരഥനായ ആജ്ഞസേനിയെ വലിയ അമ്പുമഴകൊണ്ട് മറച്ചു.
7.14.45
शिखण्डी तु ततः क्रुद्धः सौमदत्तिं विशाम्पते ।
नवत्या सायकानां तु कम्पयामास भारत ॥ ७.१४.४५ ॥
അപ്പോൾ കുപിതനായ ശിഖണ്ഡി, ജനങ്ങളുടെ അധിപതേ, സൗമദത്തിയെ തൊണ്ണൂറ് അമ്പുകൾകൊണ്ട് വിറപ്പിച്ചു, ഭാരതാ.
7.14.46
राक्षसौ रौद्रकर्माणौ हेडिम्बालम्बुसावुभौ ।
चक्रातेऽत्युद्भुतं युद्धं परस्परजयैषिणौ ॥ ७.१४.४६ ॥
ക്രൂരകർമ്മികളായ രണ്ടു രാക്ഷസന്മാർ, ഹിഡിംബന്റെ പുത്രനും അലംബുഷനും, പരസ്പരം ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അതിഅത്ഭുതമായ യുദ്ധം ചെയ്തു.
7.14.47
मायाशतसृजौ दृप्तौ मायाभिरितरेतरम् ।
अन्तर्हितौ चेरतुस्तौ भृशं विस्मयकारिणौ ॥ ७.१४.४७ ॥
നൂറുകണക്കിന് മായകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ആ അഹങ്കാരികളായ ഇരുവരും പരസ്പരം മായകൾകൊണ്ട് മറഞ്ഞു സഞ്ചരിച്ച് അതിവിസ്മയം ജനിപ്പിച്ചു.
7.14.48
चेकितानोऽनुविन्देन युयुधे चातिभैरवम् ।
यथा देवासुरे युद्धे बलशक्रौ महाबलौ ॥ ७.१४.४८ ॥
ചേകിതാനൻ അനുവിന്ദനോടൊപ്പം അതിഭയങ്കരമായി യുദ്ധം ചെയ്തു; ദേവാസുരയുദ്ധത്തിൽ മഹാബലന്മാരായ ബലനും ശക്രനും പൊരുതിയതുപോലെ.
7.14.49
लक्ष्मणः क्षत्रदेवेन विमर्दमकरोद्भृशम् ।
यथा विष्णुः पुरा राजन्हिरण्याक्षेण संयुगे ॥ ७.१४.४९ ॥
രാജാവേ, പണ്ട് വിഷ്ണു യുദ്ധത്തിൽ ഹിരണ്യാക്ഷനോട് പൊരുതിയതുപോലെ, ലക്ഷ്മണൻ ക്ഷത്രദേവനോട് കഠിനമായ പോര് നടത്തി.
7.14.50
ततः प्रचलिताश्वेन विधिवत्कल्पितेन च ।
रथेनाभ्यपतद्राजन्सौभद्रं पौरवो पौरवो नदन् ॥ ७.१४.५० ॥
പിന്നെ, രാജാവേ, ചട്ടപ്രകാരം ഒരുക്കിയ വേഗമുള്ള കുതിരകളുടെ രഥത്തിൽ പൗരവൻ ഗർജിച്ചുകൊണ്ട് സൗഭദ്രനെതിരെ പാഞ്ഞു.
7.14.51
ततोऽभ्ययात्स त्वरितो युद्धाकाङ्क्षी महाबलः ।
तेन चक्रे महद्युद्धमभिमन्युररिन्दमः ॥ ७.१४.५१ ॥
പിന്നെ യുദ്ധമോഹിയായ ആ മഹാബലൻ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടുവന്നു; ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്ന അഭിമന്യു അവനോടൊപ്പം വലിയ യുദ്ധം ചെയ്തു.
7.14.52
पौरवस्त्वथ सौभद्रं शरव्रातैरवाकिरत् ।
तस्यार्जुनिर्ध्वजं छत्रं धनुश्चोर्व्यामपातयत् ॥ ७.१४.५२ ॥
പൗരവൻ അപ്പോൾ സൗഭദ്രന്റെ മേൽ അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു; എന്നാൽ അർജുനപുത്രൻ അവന്റെ കൊടിയും കുടയും വില്ലും നിലത്തു വീഴ്ത്തി.
7.14.53
सौभद्रः पौरवं त्वन्यैर्विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
पञ्चभिस्तस्य विव्याध हयान्सूनं च सायकैः ॥ ७.१४.५३ ॥
സൗഭദ്രൻ പൗരവനെ മറ്റ് ഏഴ് വേഗമുള്ള അമ്പുകളാൽ മുറിവേൽപ്പിച്ചു; അഞ്ച് അമ്പുകളാൽ അവന്റെ കുതിരകളെയും സാരഥിയെയും മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
7.14.54
ततः प्रहर्षयन्सेनां सिंहवद्विनदन्मुहुः ।
समादत्तार्जुनिस्तूर्णं पौरवान्तकरं शरम् ॥ ७.१४.५४ ॥
പിന്നെ സേനയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചും സിംഹംപോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഗർജിച്ചും അർജുനപുത്രൻ പൗരവനെ അവസാനിപ്പിക്കുന്ന അമ്പ് വേഗത്തിൽ എടുത്തു.
7.14.55
तं तु सन्धितमाज्ञाय सायकं घोरदर्शनम् ।
द्वाभ्यां शराभ्यां हार्दिक्यश्चिच्छेद सशरं धनुः ॥ ७.१४.५५ ॥
ആ ഭയങ്കരമായ അമ്പ് തൊടുക്കപ്പെട്ടത് അറിഞ്ഞ ഹാർദ്ദിക്യൻ രണ്ട് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അമ്പോടുകൂടി അവന്റെ വില്ല് മുറിച്ചു.
7.14.56
तदुत्सृज्य धनुश्छिन्नं सौभद्रः परवीरहा ।
उद्बबर्ह सितं खङ्गमाददनाः शरावरम् ॥ ७.१४.५६ ॥
മുറിഞ്ഞ വില്ല് വലിച്ചെറിഞ്ഞ്, ശത്രുവീരരെ കൊല്ലുന്ന സൗഭദ്രൻ തിളങ്ങുന്ന വാൾ ഊരി, പരിചയെടുത്തു.
7.14.57
स तेनानेकतारेण चर्मणा कृतहस्तवत् ।
भ्रान्तासिना चरन्मार्गान्दर्शयन्वीर्यमात्मनः ॥ ७.१४.५७ ॥
അവൻ അനേകം നക്ഷത്രചിഹ്നങ്ങളുള്ള ആ പരിചയോടും, കൈത്തഴക്കമുള്ളവനെപ്പോലെ ചുഴറ്റുന്ന വാളോടും കൂടി സഞ്ചരിച്ച് തന്റെ വീര്യത്തിന്റെ വഴികൾ കാണിച്ചു.
7.14.58
भ्रामितं पुनरुद्धान्तमाधूतं पुनरुत्थितम् ।
चर्मनिस्त्रिंशयो राजन्निर्विशेषमदृश्यत ॥ ७.१४.५८ ॥
രാജാവേ, പരിചയും വാളും ചുഴറ്റപ്പെട്ടു, വീണ്ടും മേൽപ്പോട്ട് കുതിച്ചു, കുലുക്കപ്പെട്ടു, വീണ്ടും ഉയർന്നു; ആ രണ്ടും വേർതിരിച്ചറിയാനാവാത്തവയായി കാണപ്പെട്ടു.
7.14.59
स पौरवरथस्येषामाप्लुत्य सहसा नदन् ।
पौरवं रथमास्थाय केशपक्षे परामृशत् ॥ ७.१४.५९ ॥
അവൻ പെട്ടെന്ന് ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് പൗരവന്റെ രഥത്തിന്റെ നുകത്തിൽ ചാടി, പൗരവന്റെ രഥത്തിൽ കയറി, അവന്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു.
7.14.60
जघानास्य पदा सूतमसिना पातयद्धृजम् ।
विक्षोभ्याम्भोनिधिं तार्क्ष्यस्तं नागमिव चाक्षिपत् ॥ ७.१४.६० ॥
അവൻ കാലുകൊണ്ട് അവന്റെ സാരഥിയെ അടിച്ചു, വാളുകൊണ്ട് കൊടി വീഴ്ത്തി; സമുദ്രം കലക്കി ഗരുഡൻ നാഗത്തെ പിടിച്ചുയർത്തുന്നതുപോലെ അവനെ വലിച്ചെടുത്തു.
7.14.61
तमागलितकेशान्तं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ।
उक्षाणमिव सिंहेन पात्यमानमचेतसम् ॥ ७.१४.६१ ॥
മുടിയും അറ്റവും അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ്, സിംഹത്താൽ വീഴ്ത്തപ്പെടുന്ന കാളയെപ്പോലെ അബോധനായ അവനെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും കണ്ടു.
7.14.62
तमार्जुनिवशं प्राप्तं कृष्यमाणमनाथवत् ।
पौरवं पातितं दृष्ट्वा नामृष्यत जयद्रूथः ॥ ७.१४.६२ ॥
അർജ്ജുനന്റെ വശത്തായി, അനാഥനെപ്പോലെ വലിക്കപ്പെടുന്ന, വീഴ്ത്തപ്പെട്ട പൗരവനെ കണ്ട് ജയദ്രഥന് സഹിക്കാനായില്ല.
7.14.63
स बर्हिबर्हावततं किङ्किणीशतजालवत् ।
चर्म चादाय खङ्गं च नदन्पर्यपतद्रथात् ॥ ७.१४.६३ ॥
മയിൽപ്പീലികളാൽ അലങ്കരിച്ച, നൂറു ചെറുമണികളുടെ വല പോലുള്ള പരിചയും വാളും എടുത്ത് ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടി.
7.14.64
ततः सैन्धवमालोक्य कार्ष्णिरुत्सृज्य पौरवम् ।
उत्पपात रथात्तूर्णं श्येनवन्निपपात च। ॥ ७.१४.६४ ॥
അപ്പോൾ സൈന്ധവനെ കണ്ട് കാർഷ്ണി പൗരവനെ വിട്ട്, വേഗത്തിൽ രഥത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന്, പരുന്തിനെപ്പോലെ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.14.65
प्रासपट्टिशनिस्त्रिंशाञ्छत्रुभिः सम्प्रचोदितान् ।
चिच्छेद चासिना कार्ष्णिश्चर्मणा संरुरोध च ॥ ७.१४.६५ ॥
ശത്രുക്കൾ എറിഞ്ഞ കുന്തങ്ങളും പട്ടിശങ്ങളും വാളുകളും കാർഷ്ണി വാളാൽ വെട്ടി, പരിചയാൽ തടഞ്ഞു.
7.14.66
स दर्शयित्वा सैन्यानां स्वबाहुबलमात्मनः ।
तमुद्यम्य महाखङ्गं चर्म चाथ पुनर्बली ॥ ७.१४.६६ ॥
സേനകൾക്ക് തന്റെ ഭുജബലം കാട്ടിയ ശേഷം ആ ബലവാൻ വീണ്ടും മഹാഖഡ്ഗവും പരിചയും ഉയർത്തി.
7.14.67
वृद्धक्षत्रस्य दायादं पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ससाराभिमुखः शूरः शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.१४.६७ ॥
വൃദ്ധക്ഷത്രന്റെ അവകാശിയും പിതാവിന്റെ അത്യന്ത ശത്രുവുമായവനു നേരെ ആ വീരൻ മുന്നേറി, കടുവ ആനയ്ക്കുനേരെ ചെല്ലുംപോലെ.
7.14.68
तौ परस्परमासाद्य खह्गदन्तनखायुधौ ।
हृष्टवत्सम्प्रजहाते व्याघ्रकेसरिणाविव ॥ ७.१४.६८ ॥
വാൾ, കൊമ്പ്, നഖം ആയുധങ്ങളായ ആ ഇരുവരും പരസ്പരം നേർക്കുനേർ ആവേശത്തോടെ പ്രഹരിച്ചു, കടുവയും സിംഹവുമെന്നപോലെ.
7.14.69
सम्पातेष्वभिघातेषु निपातेष्वसिचर्मणोः ।
न तयोरन्तरं कश्चिद्ददर्श नरसिंहयोः ॥ ७.१४.६९ ॥
വാളിന്റെയും പരിചയുടെയും പ്രഹരങ്ങളിലും വീഴ്ചകളിലും ആ രണ്ടു നരസിംഹങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു വിടവും ആരും കണ്ടില്ല.
7.14.70
अवक्षेपोऽसिनिर्हादः शस्त्रान्तरनिदर्शनम् ।
बाह्यान्तरनिपातश्च निर्विशेमदृश्यत ॥ ७.१४.७० ॥
വാളിന്റെ മുഴക്കം, ആയുധങ്ങൾക്കിടയിലെ വിടവിന്റെ പ്രദർശനം, പുറത്തും അകത്തുമുള്ള പ്രഹരങ്ങൾ, കൂടാതെ … കാണപ്പെട്ടു.
7.14.71
बाह्यमाभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् ।
ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वतौ ॥ ७.१४.७१ ॥
പുറത്തും അകത്തുമുള്ള ഉത്തമമാർഗത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച ആ രണ്ടു മഹാത്മാക്കളും ചിറകുള്ള രണ്ടു പർവതങ്ങൾപോലെ കണ്ടു.
7.14.72
ततो विक्षिपतः खङ्गं सौभद्रस्य यशस्विनः ।
शरावरणपक्षान्ते प्रजहार जयद्रथः ॥ ७.१४.७२ ॥
അപ്പോൾ യശസ്വിയായ സൗഭദ്രൻ വാൾ വീശുമ്പോൾ, ജയദ്രഥൻ അവന്റെ പരിചയുടെ വക്കിൽ പ്രഹരിച്ചു.
7.14.73
रुक्मपत्रान्तरे सक्तस्तस्मिंश्चर्मणि भास्वरे ।
सिन्धुराजबलोद्धूतः सोऽभज्यत महानसिः ॥ ७.१४.७३ ॥
സ്വർണ്ണ ഇലകൾക്കിടയിൽ പതിഞ്ഞിരുന്ന ആ തിളങ്ങുന്ന പരിചയിൽ, സിന്ധുരാജന്റെ സേനാബലത്താൽ ഇളക്കപ്പെട്ട ആ മഹാഖഡ്ഗം ഒടിഞ്ഞു.
7.14.74
भग्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
अदृश्यत निमेषेण स्वरथं पुनरास्थितः ॥ ७.१४.७४ ॥
വാൾ ഒടിഞ്ഞതറിഞ്ഞ് ആറ് ചുവടുകൾ ചാടി, ഒരു നിമിഷത്തിൽ സ്വന്തം രഥത്തിൽ വീണ്ടും കയറിയതായി കാണപ്പെട്ടു.
7.14.75
तं कार्ष्णिं समरान्मुक्तमास्थितं रथमुत्तमम् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१४.७५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടന്ന് ഉത്തമരഥത്തിൽ കയറിയ ആ കാർഷ്ണിയെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ഒന്നിച്ച് ചുറ്റും വളഞ്ഞു.
7.14.76
ततश्चर्म च खङ्गं च समुत्क्षिप्य महाबलः ।
ननादार्जुनदायादः प्रेक्षमाणो जयद्रथम् ॥ ७.१४.७६ ॥
അപ്പോൾ മഹാബലനായ അർജ്ജുനന്റെ പിന്മുറക്കാരൻ പരിചയും വാളും ഉയർത്തി, ജയദ്രഥനെ നോക്കി ഗർജ്ജിച്ചു.
7.14.77
सिन्धुराजं परित्यज्य सौभद्रः परवीरहा ।
तापयामास तत्सैन्यं भुवनं भास्करो यथा ॥ ७.१४.७७ ॥
സിന്ധുരാജനെ വിട്ട്, ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന സുഭദ്രാപുത്രൻ ആ സേനയെ സൂര്യൻ ലോകത്തെ ചൂടാക്കുന്നതുപോലെ ചുട്ടുപൊള്ളിച്ചു.
7.14.78
तस्य सर्वायसीं शक्तिं शल्यः कनकभूषणाम् ।
चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.१४.७८ ॥
ശല്യൻ യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെ നേരെ സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ള, പൂർണ്ണമായും ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ള, അഗ്നിജ്വാലപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ഭയങ്കര ശക്തി എറിഞ്ഞു.
7.14.79
तामवप्लुत्य जग्राह विकोशं चाकरोदसिम् ।
वैनतेयो यथा कार्ष्णिः पतन्तमुरगोत्तमम् ॥ ७.१४.७९ ॥
അവൻ ചാടിവീണ് അതിനെ പിടിച്ചു; വാൾ ഉറയിൽ നിന്ന് ഊരിയെടുത്തു. വീണുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠനാഗത്തെ വൈനതേയൻ (ഗരുഡൻ) പിടിക്കുന്നതുപോലെ.
7.14.80
तस्य लाषवमाज्ञाय सत्वं चामिततेजसः ।
सहिताः सर्वराजानः सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१४.८० ॥
അവന്റെ ചടുലതയും അമിതതേജസ്വിയുടെ ധൈര്യവും കണ്ട് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് സിംഹനാദം മുഴക്കി.
7.14.81
ततस्तामेव शल्यस्य सौभद्रः परवीरहा ।
मुमोच भुजवीर्येण वैदूर्यविकृतां शिताम् ॥ ७.१४.८१ ॥
പിന്നെ ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന സൗഭദ്രൻ, തന്റെ ഭുജബലത്താൽ ശല്യന്റെ വൈഡൂര്യം പതിച്ച മൂർച്ചയുള്ള ശക്തി എറിഞ്ഞു.
7.14.82
सा तस्य रथमासाद्य निर्मुक्तभुजगोपमा ।
जघान सूतं शल्यस्य रथाच्चैनमपातयत् ॥ ७.१४.८२ ॥
അത് അവന്റെ രഥത്തിലെത്തി, അഴിച്ചുവിട്ട സർപ്പംപോലെ ശല്യന്റെ സാരഥിയെ വെട്ടിവീഴ്ത്തി; അവനെയും രഥത്തിൽ നിന്ന് വീഴ്ത്തി.
7.14.83
ततो विराटद्रुपदौ धृष्टकेतुर्युधिष्ठिरः ।
सात्यकिः केकया भीमो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ॥ ७.१४.८३ ॥
പിന്നെ വിരാടനും ദ്രുപദനും ധൃഷ്ടകേതുവും യുധിഷ്ഠിരനും സാത്യകിയും കേകയന്മാരും ഭീമനും ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ശിഖണ്ഡിയും.
7.14.84
यमौ च द्रौपदेयाश्च साधुसाध्विति चुक्रुशुः ।
बाणशब्दाश्च विविधाः सिंहनादाश्च पुष्कलाः ॥ ७.१४.८४ ॥
നകുല-സഹദേവന്മാരും ദ്രൗപദീപുത്രന്മാരും "സാധു, സാധു" എന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു; വിവിധ ബാണശബ്ദങ്ങളും ധാരാളം സിംഹനാദങ്ങളും ഉയർന്നു.
7.14.85
प्रादुरासन्हर्षयन्तः सौभद्रमपलायिनम् ।
तन्नामृष्यन्त पुत्रास्ते शत्रोर्विजयलक्षणम् ॥ ७.१४.८५ ॥
പിന്തിരിയാത്ത സൗഭദ്രനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവർ മുന്നോട്ടു വന്നു; നിന്റെ പുത്രന്മാർ ശത്രുവിന്റെ വിജയലക്ഷണം സഹിച്ചില്ല.
7.14.86
अथैनं सहसा सर्वे समन्तान्निशितैः शरैः ।
अभ्याकिरन्महाराज जलदा इव पर्वतम् ॥ ७.१४.८६ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാവരും പെട്ടെന്ന് നാല് ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ അവനെ മൂടി, മഹാരാജാവേ, മേഘങ്ങൾ പർവതത്തെ മൂടുന്നതുപോലെ.
7.14.87
तेषां च प्रियमन्विच्छन्सूतस्य च पराभवम् ।
आर्तायनिरमित्रघ्नः क्रुद्धः सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.१४.८७ ॥
അവരുടെ നന്മ ആഗ്രഹിച്ചും സൂതന്റെ പരാജയത്തിന് പകരം ചോദിക്കാൻ ഇച്ഛിച്ചും ശത്രുനിഗ്രഹി ആർത്തായനി കോപത്തോടെ സൗഭദ്രനു നേരെ മുന്നേറി.