Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.14

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

7.14.1

ततः स पाण्डवानीके जनयन्सुमहद्भयम् ।
व्यचरत्पृतनां द्रोणो दहन्कक्षमिवानलः ॥ ७.१४.१ ॥

ಆಗ ಅವನು ಪಾಂಡವರ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ, ಒಣ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಸುಡುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ದ್ರೋಣನಾಗಿ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು.

7.14.2

निर्दहन्तमनीकानि साक्षादग्निमिवोत्थितम् ।
दृष्ट्वा रुक्मरथं क्रुद्धं समकम्पन्त सृञ्जयाः ॥ ७.१४.२ ॥

ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಎದ್ದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ಚಿನ್ನದ ರಥದ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಕಂಡು ಸೃಂಜಯರು ನಡುಗಿದರು.

7.14.3

सततं कृष्यतः सङ्ख्ये धनुषोऽस्याशुकारिणः ।
ज्याघोषः शुश्रुवेऽत्यर्थं विस्फूर्जितमिवाशनेः ॥ ७.१४.३ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ, ಕ್ಷಿಪ್ರ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ ಅವನ ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆದೆಯ ಧ್ವನಿ ಸಿಡಿಲಿನ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಕೇಳಿಸಿತು.

7.14.4

रथिनः सादिनश्चैव नागानश्वान्पदातिनः ।
रौद्रा हस्तवता मुक्ताः सम्मृद्गन्ति स्स सायकाः ॥ ७.१४.४ ॥

ನುರಿತ ಕೈಯವನು ಬಿಟ್ಟ ಭಯಂಕರ ಬಾಣಗಳು ರಥಿಕರನ್ನು, ಅಶ್ವಾರೋಹಿಗಳನ್ನು, ಆನೆಗಳನ್ನು, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಕಾಲಾಳುಗಳನ್ನು ಹೊಸಕಿಹಾಕಿದವು.

7.14.5

नानद्यमानः पर्जन्यः प्रवृद्धः शुचिसङ्क्षये ।
अश्मवर्षमिवावर्षत्परेषामावहद्भयम् ॥ ७.१४.५ ॥

ಶುಚಿ ಋತುವಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸದೆ ಉಬ್ಬಿದ ಮೇಘ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವಂತೆ, ಅವನು ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಭಯವನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.

7.14.6

विचरन्स दिशः सर्वाः सेनां सङ्क्षोभयन्प्रभुः ।
वर्धयामास सन्त्रासं शात्रवाणाममानुषम् ॥ ७.१४.६ ॥

ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಸೇನೆಯನ್ನು ಕಲಕುತ್ತಾ, ಆ ಪ್ರಭು ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವಾತೀತ ಭಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು.

7.14.7

तस्य विद्युदिवाभ्रेषु चापं हेमपरिष्कृतम् ।
भ्राजमानं रथे तस्मिन्दृश्यते स्म महाभयम् ॥ ७.१४.७ ॥

ಮೇಘಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಅವನ ಬಿಲ್ಲು ಹೊಳೆಯಿತು; ಆ ರಥದ ಮೇಲೆ ಅದು ಮಹಾ ಭಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.

7.14.8

स वीरः सत्यवान्प्राज्ञो धर्मनित्यः सदा पुनः ।
युगान्तकालवद्धोरां रौद्रां प्रावर्तयन्नदीम् ॥ ७.१४.८ ॥

ಆ ವೀರ, ಸತ್ಯವಂತ, ಪ್ರಾಜ್ಞ, ಸದಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದವನು, ಯುಗಾಂತಕಾಲದಂತೆ ಭಯಂಕರ, ರೌದ್ರ ನದಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹರಿಸಿದನು.

7.14.9

अमर्षवेगप्रभवां क्रव्यादगणसङ्कुलाम् ।
बलौघैः सर्वतः पूर्णां ध्वजवृक्षापहारिणीम् ॥ ७.१४.९ ॥

ಕೋಪದ ವೇಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಸೇನಾ ಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬಿದ, ಧ್ವಜವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ನದಿ.

7.14.10

शोणितोदां रथावर्तां हस्त्यश्वकृतरोधसम् ।
कवचोडुपसंयुक्तां मांसपङ्कसमाकुलाम् ॥ ७.१४.१० ॥

ರಕ್ತವೇ ನೀರಾಗಿರುವ, ರಥಗಳೇ ಸುಳಿಗಳಾಗಿರುವ, ಆನೆಗಳು ಕುದುರೆಗಳು ದಡಗಳಾಗಿ ರೂಪಿತವಾದ, ಕವಚಗಳೆಂಬ ದೋಣಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮಾಂಸದ ಕೆಸರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ.

7.14.11

मेदोमज्जास्थिसिकतामुष्मीषचयफेनिलाम् ।
सङ्ग्रामजलदापूर्णां प्रासमत्स्यसमाकुलाम् ॥ ७.१४.११ ॥

ಕೊಬ್ಬು, ಮಜ್ಜೆ, ಮೂಳೆಗಳೇ ಮರಳಾಗಿರುವ, ಪೇಟಗಳ ರಾಶಿಗಳಿಂದ ನೊರೆಯಾದ, ಯುದ್ಧಮೇಘಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಈಟಿಗಳೆಂಬ ಮೀನುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ.

7.14.12

नरनागाश्वकलिलां शरवेगौघवाहिनीम् ।
शरीरदारुसङ्घाटां रथकच्छपसङ्कुलाम् ॥ ७.१४.१२ ॥

ಮನುಷ್ಯರು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಬಾಣಗಳ ವೇಗದ ಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ, ದೇಹಗಳೆಂಬ ಮರದ ತುಂಡುಗಳ ಗುಂಪುಗಳುಳ್ಳ, ರಥ ಆಮೆಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ.

7.14.13

उत्तमाङ्गैः पङ्कजिनीं निस्त्रिंशझषसङ्कुलाम् ।
रथनागहूदोपेतां नानाभारणभूषिताम् ॥ ७.१४.१३ ॥

ತಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಮಲಗಳ ಕೊಳದಂತಿದ್ದ ಆ ನದಿ, ಖಡ್ಗಗಳೆಂಬ ಮೀನುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ರಥ ಮತ್ತು ಆನೆಗಳೆಂಬ ಮಡುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ನಾನಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು.

7.14.14

महारथशतावर्तां भूमिरेणूर्मिमालिनीम् ।
महावीर्यवतां सङ्ख्ये सुतरां भीरुदुस्तराम् ॥ ७.१४.१४ ॥

ನೂರಾರು ಮಹಾರಥರೆಂಬ ಸುಳಿಗಳುಳ್ಳ, ನೆಲದ ಧೂಳಿನ ಅಲೆಗಳ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾವೀರರಿಗೂ ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದ, ಹೇಡಿಗಳಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ದುಸ್ತರವಾದ ನದಿ.

7.14.15

शरीरशतसम्बाधां गृध्रकङ्कनिषेविताम् ।
महारथसहस्राणि नयन्तीं यमसादनम् ॥ ७.१४.१५ ॥

ನೂರಾರು ದೇಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ರಣಹದ್ದು ಮತ್ತು ಕೊಕ್ಕರೆಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ, ಸಾವಿರಾರು ಮಹಾರಥರನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ.

7.14.16

शूलव्यालसमाकीर्णां प्राणिवाजिनिषेविताम् ।
छिन्नक्षत्रमहाहंसां मुकुटाण्डजसेविताम् ॥ ७.१४.१६ ॥

ಶೂಲ ಮತ್ತು ಹಾವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ, ಮುರಿದ ಛತ್ರಗಳೆಂಬ ಮಹಾ ಹಂಸಗಳುಳ್ಳ, ಕಿರೀಟಗಳೆಂಬ ಅಂಡಜಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ.

7.14.17

चक्रकूर्माङ्गदानक्रां शरक्षुद्रझषाकुलाम् ।
बकगृध्रसृगालानां घोरसङ्घैर्निषेविताम् ॥ ७.१४.१७ ॥

ಚಕ್ರಗಳೆಂಬ ಆಮೆಗಳು ಮತ್ತು ತೋಳ್ಬಂದಿಗಳೆಂಬ ಮೊಸಳೆಗಳುಳ್ಳ, ಬಾಣಗಳೆಂಬ ಸಣ್ಣ ಮೀನುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಕೊಕ್ಕರೆ, ರಣಹದ್ದು, ನರಿಗಳ ಭಯಂಕರ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ.

7.14.18

निहतान्प्राणिनः सङ्ख्ये द्रोणेन बलिना रणे ।
वहन्तीं पितृलोकाय शतशो राजसत्तम ॥ ७.१४.१८ ॥

ಓ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಲಶಾಲಿ ದ್ರೋಣನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನೂರಾರಾಗಿ ಪಿತೃಲೋಕಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ.

7.14.19

शऱीरशतसम्बाधां केशशैवलशाद्वलाम् ।
नदीं प्रावर्तयद्राजन्भीरूपणां भयवर्धिनीम् ॥ ७.१४.१९ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ನೂರಾರು ದೇಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಕೂದಲೆಂಬ ಪಾಚಿ ಮತ್ತು ಹುಲ್ಲು ಇರುವ, ಭಯಂಕರ ರೂಪದ, ಭಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಒಂದು ನದಿಯನ್ನು ಅವನು ಹರಿಸಿದನು.

7.14.20

तर्जयन्तमनीकानि तानि तानि महारथम् ।
सर्वतोऽभ्यद्रवन्द्रोणं युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ७.१४.२० ॥

ಆ ಆ ಸೇನೆಗಳು ಆ ಮಹಾರಥ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಬೆದರಿಸುತ್ತಾ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಮುತ್ತಿದವು; ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅವುಗಳ ಮುಂದಾಳಾಗಿದ್ದನು.

7.14.21

तानभिद्रवतः शूरांस्तावका दृढविक्रमाः ।
सर्वतः प्रत्यगृह्णन्त तदभूद्रोमहर्षणम् ॥ ७.१४.२१ ॥

ಆ ಶೂರರು ಮುತ್ತುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ದೃಢ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಯೋಧರು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಎದುರಿಸಿದರು; ಅದು ರೋಮಾಂಚನಕಾರಿಯಾಯಿತು.

7.14.22

शतमायस्तु शकुनिः सहदेवं समाद्रवत् ।
सनियन्तृध्वजरथं विव्याघ निशितैः शरैः ॥ ७.१४.२२ ॥

ಆದರೆ ಶಕುನಿ ಸಹದೇವನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು; ಸಾರಥಿ ಮತ್ತು ಧ್ವಜದೊಂದಿಗೆ ಅವನ ರಥವನ್ನು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು.

7.14.23

तस्य माद्रीसुतः केतुं धनुः सूतं हयानपि ।
नातिक्रुद्धः शरैश्छित्त्वा षष्ठ्या विव्याध सौबलम्।
भित्त्वा च शरवर्षेण शकुनिं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१४.२३ ॥

ಅವನ ಧ್ವಜ, ಬಿಲ್ಲು, ಸಾರಥಿ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಅತಿಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಅರವತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸೌಬಲನನ್ನು (ಶಕುನಿಯನ್ನು) ಚುಚ್ಚಿದನು; ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಶಕುನಿಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ತಡೆದನು.

7.14.24

गदां गृहीत्वा शकुनिः प्रचस्कन्द रथोत्तमात् ।
स तस्य गदया राजन्रथात्सूतमपातयत् ॥ ७.१४.२४ ॥

ಶಕುನಿ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ಉತ್ತಮ ರಥದಿಂದ ಹಾರಿದನು. ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ತನ್ನ ಗದೆಯಿಂದ ಅವನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ರಥದಿಂದ ಕೆಡವಿದನು.

7.14.25

ततस्तौ विरथौ राजन्गदाहस्तौ महाबलौ ।
चिक्रीडतू रणे शूरौ सशृङ्गाविव पर्वतौ ॥ ७.१४.२५ ॥

ರಾಜನೇ, ರಥರಹಿತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು ಗದೆಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಶಿಖರಗಳುಳ್ಳ ಎರಡು ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ರಣದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದರು.

7.14.26

द्रोणः पाञ्चालदायादं विव्याध निशितैः शरैः ।
तयोस्तत्र महाराज बाणवर्षैः प्रकाशितम्।
खद्योतैरिव चाकाशं प्रदोषे पुरुषर्षभ ॥ ७.१४.२६ ॥

ದ್ರೋಣನು ಪಾಂಚಾಲ ವಂಶದವನನ್ನು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು. ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ ಬೆಳಗುವಂತೆ ಬೆಳಗಿತು; ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.

7.14.27

विविंशतिं भीमसेनो विंशत्या निशितैः शरैः ।
विद्ध्वा नाकम्पयद्वीरस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१४.२७ ॥

ಭೀಮಸೇನನು ವಿವಿಂಶತಿಯನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು; ಚುಚ್ಚಿದರೂ ಆ ವೀರನು ಕಂಪಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಅದ್ಭುತದಂತಾಯಿತು.

7.14.28

विविंशतिस्तु सहसा व्यश्वकेतुशरासनम् ।
भीमं चक्रे महाराज ततः सैन्यान्यपूजयन् ॥ ७.१४.२८ ॥

ಆದರೆ ವಿವಿಂಶತಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಭೀಮನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಧ್ವಜವನ್ನು, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು; ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆಗ ಸೇನೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳಿದವು.

7.14.29

स तन्न ममृषे वीरः शत्रोर्विक्रममाहवे ।
ततोऽस्य गदया दान्तान्हयात्सर्वानपातयत् ॥ ७.१४.२९ ॥

ಆ ವೀರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವಿನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ಗದೆಯಿಂದ ಅವನ ಪಳಗಿದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬೀಳಿಸಿದನು.

7.14.30

हताश्वात्स रथाद्राजन्गृह्य चर्म महाबलः ।
अभ्ययाद्भीमसेनं तु मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१४.३० ॥

ರಾಜನೇ, ಸತ್ತ ಕುದುರೆಗಳ ರಥದಿಂದ ಆ ಮಹಾಬಲಿ ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆಯ ಕಡೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಭೀಮಸೇನನ ಕಡೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.

7.14.31

शल्यस्तु नकुलं वीरः स्वस्रीयं प्रियमात्मनः ।
विव्याध प्रहसन्बाणैर्लालयन्कोपयन्निव ॥ ७.१४.३१ ॥

ಆದರೆ ವೀರ ಶಲ್ಯನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸೋದರಳಿಯ ನಕುಲನನ್ನು ನಗುತ್ತಾ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಅವನನ್ನು ಲಾಲಿಸುವಂತೆಯೂ ಕೆರಳಿಸುವಂತೆಯೂ ಇತ್ತು.

7.14.32

तस्याश्वानातपत्रं च ध्वजं सूतमथो धनुः ।
निपात्य नकुलः सङ्ख्ये शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ ७.१४.३२ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕುದುರೆಗಳು, ಛತ್ರ, ಧ್ವಜ, ಸಾರಥಿ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಉರುಳಿಸಿ, ಆ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ನಕುಲನು ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು.

7.14.33

धृष्टकेतुः कृपेणास्ताञ्छित्त्वा बहुविधाञ्छरान् ।
कृपं विव्याध सप्तत्या ध्वजं चास्य त्रिभिः शरैः ॥ ७.१४.३३ ॥

ಧೃಷ್ಟಕೇತುವು ಖಡ್ಗದಿಂದ ಅವನ ಹಲವು ವಿಧದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಕೃಪನನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಅವನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.

7.14.34

तं कृपः शरवर्षेण महता समवारयत् ।
विव्याध च रणे विप्रो धृष्टकेतुममर्षणम् ॥ ७.१४.३४ ॥

ಕೃಪನು ಅವನನ್ನು ಮಹಾ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ತಡೆದನು; ರಣದಲ್ಲಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅಸಹನೆಯ ಧೃಷ್ಟಕೇತುವನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

7.14.35

सात्यकिः कृतवर्माणं नाराचेन स्तनान्तरे ।
विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनरन्यैः स्मयन्निव ॥ ७.१४.३५ ॥

ಸಾತ್ಯಕಿಯು ನಾರಾಚದಿಂದ ಕೃತವರ್ಮನ ಎದೆಗೆ ಹೊಡೆದು ಚುಚ್ಚಿದನು; ಮತ್ತೆ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಎಪ್ಪತ್ತು ಇತರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.

7.14.36

तं भोजः सप्तसप्तत्या विद्ध्वाऽऽशु निशितैः शरैः ।
नाकम्पयत शैनेयं शीघ्रो वायुरिवाचलम् ॥ ७.१४.३६ ॥

ಭೋಜನು ಹರಿತವಾದ ಎಪ್ಪತ್ತೇಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಚುಚ್ಚಿದನು; ಆದರೆ ವೇಗದ ಗಾಳಿ ಪರ್ವತವನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸದಂತೆ, ಅವನು ಶೈನೇಯನನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಲಿಲ್ಲ.

7.14.37

सेनापतिः सुशर्माणं भृशं मर्मस्वताडयत् ।
स चापि तं तोमरेण जत्रुदेशेऽभ्यताडयत् ॥ ७.१४.३७ ॥

ಸೇನಾಪತಿಯು ಸುಶರ್ಮನನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು. ಅವನು ಕೂಡ ಅವನನ್ನು ತೋಮರದಿಂದ ಹೆಗಲೆಲುಬಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು.

7.14.38

वैकर्तनं तु समरे विराटः प्रत्यवारयत् ।
सह मत्स्यैर्महावीर्यैस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१४.३८ ॥

ಆದರೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿರಾಟನು ವೈಕರ್ತನನನ್ನು (ಕರ್ಣನನ್ನು) ತಡೆದನು. ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಮತ್ಸ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಅದು ಅದ್ಭುತದಂತೆ ಆಯಿತು.

7.14.39

तत्पौरुषमभूत्तत्र सूतपुत्रस्य दारुणम् ।
यत्सैन्यं वारयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१४.३९ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಸೂತಪುತ್ರನ ಆ ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮವಿತ್ತು; ಬಾಗಿದ ಗಂಟಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ತಡೆದನು.

7.14.40

द्रुपदस्तु स्वयं राजा भगदत्तेन सङ्गतः ।
तयोर्युद्धं महाराज चित्ररूपमिवाभवत् ॥ ७.१४.४० ॥

ರಾಜ ದ್ರುಪದನು ಸ್ವತಃ ಭಗದತ್ತನೊಂದಿಗೆ ಎದುರಾದನು. ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಯುದ್ಧವು ವಿಚಿತ್ರ ರೂಪದಂತೆ ಆಯಿತು.

7.14.41

भगदत्तस्तु राजानं द्रुपदं नतपर्वभिः ।
सनियन्तृध्वजरथं विव्याध पुरुषर्षभः ॥ ७.१४.४१ ॥

ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಗದತ್ತನು ರಾಜ ದ್ರುಪದನನ್ನು ಬಾಗಿದ ಗಂಟಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು; ಸಾರಥಿಯೊಂದಿಗೆ ಧ್ವಜಯುಕ್ತ ರಥವನ್ನೂ ಚುಚ್ಚಿದನು.

7.14.42

द्रुपदस्तु ततः क्रुद्धो भगदत्तं महारथम् ।
आजघानोरसि क्षिप्रं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१४.४२ ॥

ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ದ್ರುಪದನು ಮಹಾರಥ ಭಗದತ್ತನ ಎದೆಗೆ ಬಾಗಿದ ಗಂಟಿನ ಬಾಣದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಹೊಡೆದನು.

7.14.43

युद्धं योधवरौ लोके सौमदत्तिशिखण्डिनौ ।
भूतानां त्रासजननं चक्रातेऽस्त्रविशारदौ ॥ ७.१४.४३ ॥

ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೋಧರಾದ ಸೌಮದತ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಿಖಂಡಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು; ಅವರು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವವರಾಗಿದ್ದು ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾಗಿದ್ದರು.

7.14.44

भूरिश्रवा रणे राजन्याज्ञसेनिं महारथम् ।
महता सायकौघेन च्छादयामास वीर्यवान् ॥ ७.१४.४४ ॥

ಅರಸನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ಸು ಆ ಮಹಾರಥಿ ಆಜ್ಞಸೇನಿಯನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು.

7.14.45

शिखण्डी तु ततः क्रुद्धः सौमदत्तिं विशाम्पते ।
नवत्या सायकानां तु कम्पयामास भारत ॥ ७.१४.४५ ॥

ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಶಿಖಂಡಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಸೌಮದತ್ತಿಯನ್ನು ತೊಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಡುಗಿಸಿದನು, ಭರತವಂಶಜನೇ.

7.14.46

राक्षसौ रौद्रकर्माणौ हेडिम्बालम्बुसावुभौ ।
चक्रातेऽत्युद्भुतं युद्धं परस्परजयैषिणौ ॥ ७.१४.४६ ॥

ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮಿಗಳಾದ ಇಬ್ಬರು ರಾಕ್ಷಸರು, ಹಿಡಿಂಬನ ಮಗನು ಮತ್ತು ಅಲಂಬುಷನು, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಗೆಲ್ಲಲು ಬಯಸಿ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.

7.14.47

मायाशतसृजौ दृप्तौ मायाभिरितरेतरम् ।
अन्तर्हितौ चेरतुस्तौ भृशं विस्मयकारिणौ ॥ ७.१४.४७ ॥

ನೂರಾರು ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಲ್ಲ ಗರ್ವಿಷ್ಠರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು, ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರು ಮಾಯೆಗಳಿಂದ ಅಡಗಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು.

7.14.48

चेकितानोऽनुविन्देन युयुधे चातिभैरवम् ।
यथा देवासुरे युद्धे बलशक्रौ महाबलौ ॥ ७.१४.४८ ॥

ಚೇಕಿತಾನನು ಅನುವಿಂದನೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು; ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲರಾದ ಬಲ ಮತ್ತು ಶಕ್ರರು ಹೋರಾಡಿದಂತೆ.

7.14.49

लक्ष्मणः क्षत्रदेवेन विमर्दमकरोद्भृशम् ।
यथा विष्णुः पुरा राजन्हिरण्याक्षेण संयुगे ॥ ७.१४.४९ ॥

ರಾಜನೇ, ಹಿಂದೆ ವಿಷ್ಣುವು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದಂತೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಕ್ಷತ್ರದೇವನೊಡನೆ ಘೋರ ಕಾಳಗ ನಡೆಸಿದನು.

7.14.50

ततः प्रचलिताश्वेन विधिवत्कल्पितेन च ।
रथेनाभ्यपतद्राजन्सौभद्रं पौरवो पौरवो नदन् ॥ ७.१४.५० ॥

ನಂತರ, ರಾಜನೇ, ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳ ರಥದಲ್ಲಿ ಪೌರವನು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ ಸೌಭದ್ರನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.

7.14.51

ततोऽभ्ययात्स त्वरितो युद्धाकाङ्क्षी महाबलः ।
तेन चक्रे महद्युद्धमभिमन्युररिन्दमः ॥ ७.१४.५१ ॥

ನಂತರ ಯುದ್ಧಾಸಕ್ತನಾದ ಆ ಮಹಾಬಲಿಯು ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬಂದನು; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವ ಅಭಿಮನ್ಯು ಅವನೊಡನೆ ಮಹಾ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸಿದನು.

7.14.52

पौरवस्त्वथ सौभद्रं शरव्रातैरवाकिरत् ।
तस्यार्जुनिर्ध्वजं छत्रं धनुश्चोर्व्यामपातयत् ॥ ७.१४.५२ ॥

ಆಗ ಪೌರವನು ಸೌಭದ್ರನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದನು; ಆದರೆ ಅರ್ಜುನನ ಮಗನು ಅವನ ಧ್ವಜ, ಛತ್ರ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.

7.14.53

सौभद्रः पौरवं त्वन्यैर्विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
पञ्चभिस्तस्य विव्याध हयान्सूनं च सायकैः ॥ ७.१४.५३ ॥

ಸೌಭದ್ರನು ಪೌರವನನ್ನು ಇನ್ನೂ ಏಳು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.

7.14.54

ततः प्रहर्षयन्सेनां सिंहवद्विनदन्मुहुः ।
समादत्तार्जुनिस्तूर्णं पौरवान्तकरं शरम् ॥ ७.१४.५४ ॥

ಆಗ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತ, ಸಿಂಹದಂತೆ ಪದೇ ಪದೇ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ, ಅರ್ಜುನನ ಮಗನು ಪೌರವನನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸುವ ಬಾಣವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೂಡಿದನು.

7.14.55

तं तु सन्धितमाज्ञाय सायकं घोरदर्शनम् ।
द्वाभ्यां शराभ्यां हार्दिक्यश्चिच्छेद सशरं धनुः ॥ ७.१४.५५ ॥

ಆ ಭಯಂಕರ ನೋಟದ ಬಾಣವು ಹೂಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಹಾರ್ದಿಕ್ಯನು ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬಾಣಸಹಿತ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

7.14.56

तदुत्सृज्य धनुश्छिन्नं सौभद्रः परवीरहा ।
उद्बबर्ह सितं खङ्गमाददनाः शरावरम् ॥ ७.१४.५६ ॥

ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಸೆದು, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಸೌಭದ್ರನು ಹೊಳೆಯುವ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಸೆಳೆದು ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

7.14.57

स तेनानेकतारेण चर्मणा कृतहस्तवत् ।
भ्रान्तासिना चरन्मार्गान्दर्शयन्वीर्यमात्मनः ॥ ७.१४.५७ ॥

ಅವನು ಅನೇಕ ತಾರೆಗಳ ಆ ಗುರಾಣಿಯಿಂದ, ನಿಪುಣ ಕೈಯವನಂತೆ ತಿರುಗುವ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಚಲಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

7.14.58

भ्रामितं पुनरुद्धान्तमाधूतं पुनरुत्थितम् ।
चर्मनिस्त्रिंशयो राजन्निर्विशेषमदृश्यत ॥ ७.१४.५८ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಗುರಾಣಿ ಮತ್ತು ಕತ್ತಿ ತಿರುಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಮೇಲೆದ್ದು, ಅಲುಗಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಎದ್ದವು; ಅವೆರಡೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದವು.

7.14.59

स पौरवरथस्येषामाप्लुत्य सहसा नदन् ।
पौरवं रथमास्थाय केशपक्षे परामृशत् ॥ ७.१४.५९ ॥

ಅವನು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಸಹಸಾ ಪೌರವನ ರಥದ ನೊಗದ ಮೇಲೆ ಹಾರಿ, ಪೌರವನ ರಥವನ್ನೇರಿ, ಅವನ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

7.14.60

जघानास्य पदा सूतमसिना पातयद्धृजम् ।
विक्षोभ्याम्भोनिधिं तार्क्ष्यस्तं नागमिव चाक्षिपत् ॥ ७.१४.६० ॥

ಅವನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಅವನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು, ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಧ್ವಜವನ್ನು ಕೆಡವಿದನು; ಸಾಗರವನ್ನು ಕಲಕಿ ಗರುಡನು ಆ ನಾಗವನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಅವನನ್ನು ಎಳೆದನು.

7.14.61

तमागलितकेशान्तं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ।
उक्षाणमिव सिंहेन पात्यमानमचेतसम् ॥ ७.१४.६१ ॥

ಕೂದಲು ಮತ್ತು ತುದಿ ಸಡಿಲಗೊಂಡು, ಸಿಂಹದಿಂದ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಎತ್ತಿನಂತೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದ ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ನೋಡಿದರು.

7.14.62

तमार्जुनिवशं प्राप्तं कृष्यमाणमनाथवत् ।
पौरवं पातितं दृष्ट्वा नामृष्यत जयद्रूथः ॥ ७.१४.६२ ॥

ಅರ್ಜುನನ ವಶಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ, ಅನಾಥನಂತೆ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ, ಬೀಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪೌರವನನ್ನು ನೋಡಿ ಜಯದ್ರಥನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಹೋದನು.

7.14.63

स बर्हिबर्हावततं किङ्किणीशतजालवत् ।
चर्म चादाय खङ्गं च नदन्पर्यपतद्रथात् ॥ ७.१४.६३ ॥

ನವಿಲುಗರಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ನೂರು ಸಣ್ಣ ಗಂಟೆಗಳ ಜಾಲದಂತಿರುವ ಗುರಾಣಿ ಮತ್ತು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ರಥದಿಂದ ಜಿಗಿದನು.

7.14.64

ततः सैन्धवमालोक्य कार्ष्णिरुत्सृज्य पौरवम् ।
उत्पपात रथात्तूर्णं श्येनवन्निपपात च। ॥ ७.१४.६४ ॥

ಆಗ ಸೈಂಧವನನ್ನು ನೋಡಿ ಕಾರ್ಷ್ಣಿ ಪೌರವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತ್ವರೆಯಿಂದ ರಥದಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದು ಗಿಡುಗದಂತೆ ಎರಗಿದನು.

7.14.65

प्रासपट्टिशनिस्त्रिंशाञ्छत्रुभिः सम्प्रचोदितान् ।
चिच्छेद चासिना कार्ष्णिश्चर्मणा संरुरोध च ॥ ७.१४.६५ ॥

ಶತ್ರುಗಳು ಎಸೆದ ಈಟಿ, ಪಟ್ಟಿಶ ಮತ್ತು ಖಡ್ಗಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಷ್ಣಿ ಖಡ್ಗದಿಂದ ತುಂಡರಿಸಿ, ಗುರಾಣಿಯಿಂದ ತಡೆದನು.

7.14.66

स दर्शयित्वा सैन्यानां स्वबाहुबलमात्मनः ।
तमुद्यम्य महाखङ्गं चर्म चाथ पुनर्बली ॥ ७.१४.६६ ॥

ಸೈನ್ಯಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ಬಾಹುಬಲವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ ಆ ಬಲಶಾಲಿ ಮತ್ತೆ ಮಹಾಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.

7.14.67

वृद्धक्षत्रस्य दायादं पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ससाराभिमुखः शूरः शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.१४.६७ ॥

ವೃದ್ಧಕ್ಷತ್ರನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯೂ ತಂದೆಯ ಅತ್ಯಂತ ವೈರಿಯೂ ಆದವನ ಕಡೆಗೆ ಆ ಶೂರನು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು, ಹುಲಿ ಆನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುವಂತೆ.

7.14.68

तौ परस्परमासाद्य खह्गदन्तनखायुधौ ।
हृष्टवत्सम्प्रजहाते व्याघ्रकेसरिणाविव ॥ ७.१४.६८ ॥

ಖಡ್ಗ, ದಂತ, ಉಗುರೇ ಆಯುಧವಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಾಗಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೊಡೆದಾಡಿದರು, ಹುಲಿ ಮತ್ತು ಸಿಂಹದಂತೆ.

7.14.69

सम्पातेष्वभिघातेषु निपातेष्वसिचर्मणोः ।
न तयोरन्तरं कश्चिद्ददर्श नरसिंहयोः ॥ ७.१४.६९ ॥

ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿಯ ಹೊಡೆತ, ಪ್ರಹಾರ, ಬೀಳಿಕೆಗಳ ನಡುವೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರಸಿಂಹರ ನಡುವೆ ಯಾರೂ ಒಂದು ಅಂತರವನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.

7.14.70

अवक्षेपोऽसिनिर्हादः शस्त्रान्तरनिदर्शनम् ।
बाह्यान्तरनिपातश्च निर्विशेमदृश्यत ॥ ७.१४.७० ॥

ಖಡ್ಗದ ಸದ್ದು, ಶಸ್ತ್ರಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರದ ಪ್ರದರ್ಶನ, ಹೊರಗು ಒಳಗಿನ ಪ್ರಹಾರ, ಮತ್ತು … ಕಂಡುಬಂದವು.

7.14.71

बाह्यमाभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् ।
ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वतौ ॥ ७.१४.७१ ॥

ಹೊರಗು ಒಳಗಿನ ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಎರಡು ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಕಂಡರು.

7.14.72

ततो विक्षिपतः खङ्गं सौभद्रस्य यशस्विनः ।
शरावरणपक्षान्ते प्रजहार जयद्रथः ॥ ७.१४.७२ ॥

ಆಗ ಯಶಸ್ವಿ ಸೌಭದ್ರನು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಜಯದ್ರಥನು ಅವನ ಗುರಾಣಿಯ ಅಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು.

7.14.73

रुक्मपत्रान्तरे सक्तस्तस्मिंश्चर्मणि भास्वरे ।
सिन्धुराजबलोद्धूतः सोऽभज्यत महानसिः ॥ ७.१४.७३ ॥

ಚಿನ್ನದ ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಹೊಳೆಯುವ ಗುರಾಣಿಯಲ್ಲಿ, ಸಿಂಧುರಾಜನ ಬಲದಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಹಾ ಖಡ್ಗ ಮುರಿಯಿತು.

7.14.74

भग्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
अदृश्यत निमेषेण स्वरथं पुनरास्थितः ॥ ७.१४.७४ ॥

ಖಡ್ಗ ಮುರಿದಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತು, ಆರು ಹೆಜ್ಜೆ ಜಿಗಿದು, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ರಥದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ನಿಂತಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

7.14.75

तं कार्ष्णिं समरान्मुक्तमास्थितं रथमुत्तमम् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१४.७५ ॥

ಯುದ್ಧದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಉತ್ತಮ ರಥವನ್ನೇರಿದ ಆ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ರಾಜರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದರು.

7.14.76

ततश्चर्म च खङ्गं च समुत्क्षिप्य महाबलः ।
ननादार्जुनदायादः प्रेक्षमाणो जयद्रथम् ॥ ७.१४.७६ ॥

ಆಗ ಮಹಾಬಲನಾದ ಅರ್ಜುನನ ವಂಶಸ್ಥನು ಗುರಾಣಿ ಮತ್ತು ಖಡ್ಗ ಎರಡನ್ನೂ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.

7.14.77

सिन्धुराजं परित्यज्य सौभद्रः परवीरहा ।
तापयामास तत्सैन्यं भुवनं भास्करो यथा ॥ ७.१४.७७ ॥

ಸಿಂಧುರಾಜನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಸುಭದ್ರೆಯ ಮಗನು ಆ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸೂರ್ಯನು ಲೋಕವನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಸುಡಿಸಿದನು.

7.14.78

तस्य सर्वायसीं शक्तिं शल्यः कनकभूषणाम् ।
चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.१४.७८ ॥

ಶಲ್ಯನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರವಿದ್ದ, ಪೂರ್ತಿ ಕಬ್ಬಿಣದ, ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಭಯಂಕರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಸೆದನು.

7.14.79

तामवप्लुत्य जग्राह विकोशं चाकरोदसिम् ।
वैनतेयो यथा कार्ष्णिः पतन्तमुरगोत्तमम् ॥ ७.१४.७९ ॥

ಅವನು ಧುಮುಕಿ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೋಶದಿಂದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದನು; ಬೀಳುತ್ತಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸರ್ಪವನ್ನು ವೈನತೇಯ (ಗರುಡ) ಹಿಡಿಯುವಂತೆ.

7.14.80

तस्य लाषवमाज्ञाय सत्वं चामिततेजसः ।
सहिताः सर्वराजानः सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१४.८० ॥

ಅವನ ಚುರುಕುತನವನ್ನು ಮತ್ತು ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಯ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದರು.

7.14.81

ततस्तामेव शल्यस्य सौभद्रः परवीरहा ।
मुमोच भुजवीर्येण वैदूर्यविकृतां शिताम् ॥ ७.१४.८१ ॥

ನಂತರ ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಸೌಭದ್ರನು ತನ್ನ ಭುಜಬಲದಿಂದ ಶಲ್ಯನ ವೈಡೂರ್ಯ ಖಚಿತವಾದ ಚೂಪಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೀಸಿ ಎಸೆದನು.

7.14.82

सा तस्य रथमासाद्य निर्मुक्तभुजगोपमा ।
जघान सूतं शल्यस्य रथाच्चैनमपातयत् ॥ ७.१४.८२ ॥

ಅದು ಅವನ ರಥವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಹಾವಿನಂತೆ ಶಲ್ಯನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿ, ಅವನನ್ನೂ ರಥದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿತು.

7.14.83

ततो विराटद्रुपदौ धृष्टकेतुर्युधिष्ठिरः ।
सात्यकिः केकया भीमो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ॥ ७.१४.८३ ॥

ನಂತರ ವಿರಾಟ, ದ್ರುಪದ, ಧೃಷ್ಟಕೇತು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಸಾತ್ಯಕಿ, ಕೇಕಯರು, ಭೀಮ, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ, ಶಿಖಂಡಿ.

7.14.84

यमौ च द्रौपदेयाश्च साधुसाध्विति चुक्रुशुः ।
बाणशब्दाश्च विविधाः सिंहनादाश्च पुष्कलाः ॥ ७.१४.८४ ॥

ನಕುಲ-ಸಹದೇವರು ಮತ್ತು ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಕ್ಕಳು "ಸಾಧು, ಸಾಧು" ಎಂದು ಕೂಗಿದರು; ವಿವಿಧ ಬಾಣಗಳ ಶಬ್ದವೂ ಅಪಾರ ಸಿಂಹನಾದಗಳೂ ಕೇಳಿಬಂದವು.

7.14.85

प्रादुरासन्हर्षयन्तः सौभद्रमपलायिनम् ।
तन्नामृष्यन्त पुत्रास्ते शत्रोर्विजयलक्षणम् ॥ ७.१४.८५ ॥

ಓಡಿಹೋಗದ ಸೌಭದ್ರನನ್ನು ಹುರಿದುಂಬಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಮುಂದೆ ಬಂದರು; ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಶತ್ರುವಿನ ವಿಜಯ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ.

7.14.86

अथैनं सहसा सर्वे समन्तान्निशितैः शरैः ।
अभ्याकिरन्महाराज जलदा इव पर्वतम् ॥ ७.१४.८६ ॥

ಆಗ ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು, ಮಹಾರಾಜ, ಮೇಘಗಳು ಪರ್ವತವನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ.

7.14.87

तेषां च प्रियमन्विच्छन्सूतस्य च पराभवम् ।
आर्तायनिरमित्रघ्नः क्रुद्धः सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.१४.८७ ॥

ಅವರ ಒಳಿತನ್ನು ಬಯಸಿ, ಸಾರಥಿಯ ಪರಾಭವಕ್ಕೆ ಪ್ರತೀಕಾರ ಮಾಡಲು, ಶತ್ರುಘ್ನ ಆರ್ತಾಯನಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ಸೌಭದ್ರನತ್ತ ನುಗ್ಗಿದನು.