మహాభారతం · అధ్యాయం 7.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.14.1
ततः स पाण्डवानीके जनयन्सुमहद्भयम् ।
व्यचरत्पृतनां द्रोणो दहन्कक्षमिवानलः ॥ ७.१४.१ ॥
అప్పుడు అతడు పాండవ సేనలో అత్యంత గొప్ప భయాన్ని కలిగిస్తూ, ఎండుగడ్డిని దహించే అగ్నిలా ద్రోణుడై సైన్యంలో సంచరించాడు.
7.14.2
निर्दहन्तमनीकानि साक्षादग्निमिवोत्थितम् ।
दृष्ट्वा रुक्मरथं क्रुद्धं समकम्पन्त सृञ्जयाः ॥ ७.१४.२ ॥
సేనలను దహిస్తూ, ప్రత్యక్షంగా లేచిన అగ్నిలా కోపించిన బంగారు రథుడిని చూసి సృంజయులు వణికిపోయారు.
7.14.3
सततं कृष्यतः सङ्ख्ये धनुषोऽस्याशुकारिणः ।
ज्याघोषः शुश्रुवेऽत्यर्थं विस्फूर्जितमिवाशनेः ॥ ७.१४.३ ॥
యుద్ధంలో నిరంతరం లాగబడుతున్న, శీఘ్రంగా పనిచేసే అతని ధనుస్సు యొక్క అల్లెత్రాడు ధ్వని పిడుగు పేలుడులా అత్యంత వినిపించింది.
7.14.4
रथिनः सादिनश्चैव नागानश्वान्पदातिनः ।
रौद्रा हस्तवता मुक्ताः सम्मृद्गन्ति स्स सायकाः ॥ ७.१४.४ ॥
నైపుణ్యమైన చేతి గల అతడు వదిలిన భయంకర బాణాలు రథికులను, అశ్వికులను, ఏనుగులను, గుర్రాలను, కాల్బలాన్ని నలిపివేశాయి.
7.14.5
नानद्यमानः पर्जन्यः प्रवृद्धः शुचिसङ्क्षये ।
अश्मवर्षमिवावर्षत्परेषामावहद्भयम् ॥ ७.१४.५ ॥
శుచి ఋతువు ముగింపులో గర్జించకుండా ఉప్పొంగిన మేఘం రాళ్ల వర్షం కురిపించినట్లు, అతడు శత్రువులపై భయాన్ని కురిపించాడు.
7.14.6
विचरन्स दिशः सर्वाः सेनां सङ्क्षोभयन्प्रभुः ।
वर्धयामास सन्त्रासं शात्रवाणाममानुषम् ॥ ७.१४.६ ॥
అన్ని దిక్కులలో సంచరిస్తూ, సేనను కలవరపరుస్తూ, ఆ ప్రభువు శత్రువులలో మానవాతీతమైన భయాన్ని పెంచాడు.
7.14.7
तस्य विद्युदिवाभ्रेषु चापं हेमपरिष्कृतम् ।
भ्राजमानं रथे तस्मिन्दृश्यते स्म महाभयम् ॥ ७.१४.७ ॥
మేఘాలలో మెరుపులా బంగారంతో అలంకరించబడిన అతని విల్లు మెరిసింది; ఆ రథంపై అది గొప్ప భయంగా కనిపించింది.
7.14.8
स वीरः सत्यवान्प्राज्ञो धर्मनित्यः सदा पुनः ।
युगान्तकालवद्धोरां रौद्रां प्रावर्तयन्नदीम् ॥ ७.१४.८ ॥
ఆ వీరుడు, సత్యవంతుడు, ప్రాజ్ఞుడు, సదా ధర్మనిష్ఠుడు, యుగాంతకాలంలా భయంకరమైన, రౌద్రమైన నదిని మళ్లీ ప్రవహింపజేశాడు.
7.14.9
अमर्षवेगप्रभवां क्रव्यादगणसङ्कुलाम् ।
बलौघैः सर्वतः पूर्णां ध्वजवृक्षापहारिणीम् ॥ ७.१४.९ ॥
ఆగ్రహ వేగం నుంచి పుట్టినది, మాంసాహారుల గుంపులతో నిండినది, సేనల ప్రవాహాలతో అన్ని వైపులా నిండినది, ధ్వజవృక్షాలను కొట్టుకుపోయేది.
7.14.10
शोणितोदां रथावर्तां हस्त्यश्वकृतरोधसम् ।
कवचोडुपसंयुक्तां मांसपङ्कसमाकुलाम् ॥ ७.१४.१० ॥
రక్తమే నీరుగా ఉన్న, రథాలే సుడులుగా ఉన్న, ఏనుగులు గుర్రాలు తీరాలుగా ఏర్పడిన, కవచాలనే పడవలతో కూడిన, మాంసపు బురదతో నిండిన.
7.14.11
मेदोमज्जास्थिसिकतामुष्मीषचयफेनिलाम् ।
सङ्ग्रामजलदापूर्णां प्रासमत्स्यसमाकुलाम् ॥ ७.१४.११ ॥
మేదస్సు, మజ్జ, ఎముకలే ఇసుకగా ఉన్న, తలపాగాల కుప్పలతో నురగలుగా ఉన్న, యుద్ధమేఘాలతో నిండిన, ఈటెలనే చేపలతో కూడిన.
7.14.12
नरनागाश्वकलिलां शरवेगौघवाहिनीम् ।
शरीरदारुसङ्घाटां रथकच्छपसङ्कुलाम् ॥ ७.१४.१२ ॥
మనుష్యులు, ఏనుగులు, గుర్రాలతో నిండిన, బాణాల వేగపు ప్రవాహాలను మోసుకుపోయే, శరీరాలనే కట్టెల గుంపులు కలిగిన, రథకచ్ఛపాలతో కిక్కిరిసిన.
7.14.13
उत्तमाङ्गैः पङ्कजिनीं निस्त्रिंशझषसङ्कुलाम् ।
रथनागहूदोपेतां नानाभारणभूषिताम् ॥ ७.१४.१३ ॥
తలలతో నిండిన కమలాల సరస్సులా ఉన్న ఆ నది, కత్తులనే చేపలతో నిండి, రథాలు మరియు ఏనుగులనే మడుగులతో కూడి, నానా విధ ఆభరణాలతో అలంకరించబడినది.
7.14.14
महारथशतावर्तां भूमिरेणूर्मिमालिनीम् ।
महावीर्यवतां सङ्ख्ये सुतरां भीरुदुस्तराम् ॥ ७.१४.१४ ॥
వందలాది మహారథుల సుడులతో, నేల ధూళి అలలమాలతో అలంకరించబడిన, యుద్ధంలో మహావీరులకైనా దాటడానికి కష్టమైన, భీరువులకు మరింత దుర్దాటమైన నది.
7.14.15
शरीरशतसम्बाधां गृध्रकङ्कनिषेविताम् ।
महारथसहस्राणि नयन्तीं यमसादनम् ॥ ७.१४.१५ ॥
వందలాది శరీరాలతో నిండి, రాబందులు మరియు కొంగలు తిరుగుతూ, వేలాది మహారథులను యముని నివాసానికి తీసుకువెళ్తున్న.
7.14.16
शूलव्यालसमाकीर्णां प्राणिवाजिनिषेविताम् ।
छिन्नक्षत्रमहाहंसां मुकुटाण्डजसेविताम् ॥ ७.१४.१६ ॥
శూలాలు మరియు సర్పాలతో నిండిన, ప్రాణులు మరియు గుర్రాలు తిరుగుతున్న, విరిగిన గొడుగులనే గొప్ప హంసలు కలిగిన, కిరీటాలనే అండజాలు సేవించిన.
7.14.17
चक्रकूर्माङ्गदानक्रां शरक्षुद्रझषाकुलाम् ।
बकगृध्रसृगालानां घोरसङ्घैर्निषेविताम् ॥ ७.१४.१७ ॥
చక్రాలనే తాబేళ్లు, భుజకీర్తులనే మొసళ్లు కలిగిన, బాణాలనే చిన్న చేపలతో నిండిన, కొంగలు, రాబందులు, నక్కల భయంకర గుంపులు సేవించిన.
7.14.18
निहतान्प्राणिनः सङ्ख्ये द्रोणेन बलिना रणे ।
वहन्तीं पितृलोकाय शतशो राजसत्तम ॥ ७.१४.१८ ॥
ఓ రాజశ్రేష్ఠా, యుద్ధంలో బలవంతుడైన ద్రోణునిచే చంపబడిన ప్రాణులను వందలాదిగా పితృలోకానికి మోసుకువెళ్తున్న.
7.14.19
शऱीरशतसम्बाधां केशशैवलशाद्वलाम् ।
नदीं प्रावर्तयद्राजन्भीरूपणां भयवर्धिनीम् ॥ ७.१४.१९ ॥
ఓ రాజా, వందలాది శరీరాలతో నిండిన, జుట్టనే నాచు గడ్డితో కూడిన, భయంకరమైన రూపం గల, భయాన్ని పెంచే ఒక నదిని అతడు ప్రవహింపజేశాడు.
7.14.20
तर्जयन्तमनीकानि तानि तानि महारथम् ।
सर्वतोऽभ्यद्रवन्द्रोणं युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ७.१४.२० ॥
ఆ ఆ సేనలు ఆ మహారథుడైన ద్రోణుని బెదిరిస్తూ అన్ని వైపుల నుండి దాడి చేశాయి; యుధిష్ఠిరుడు వాటికి ముందున్నాడు.
7.14.21
तानभिद्रवतः शूरांस्तावका दृढविक्रमाः ।
सर्वतः प्रत्यगृह्णन्त तदभूद्रोमहर्षणम् ॥ ७.१४.२१ ॥
ఆ శూరులు దాడి చేయగా మీ దృఢ పరాక్రమ యోధులు అన్ని వైపుల నుండి వారిని ఎదుర్కొన్నారు; అది రోమాంచం కలిగించే దృశ్యమైంది.
7.14.22
शतमायस्तु शकुनिः सहदेवं समाद्रवत् ।
सनियन्तृध्वजरथं विव्याघ निशितैः शरैः ॥ ७.१४.२२ ॥
కానీ శకుని సహదేవుని మీద దాడి చేశాడు; సారథి, ధ్వజంతో కూడిన అతని రథాన్ని వాడి బాణాలతో గుచ్చాడు.
7.14.23
तस्य माद्रीसुतः केतुं धनुः सूतं हयानपि ।
नातिक्रुद्धः शरैश्छित्त्वा षष्ठ्या विव्याध सौबलम्।
भित्त्वा च शरवर्षेण शकुनिं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१४.२३ ॥
అతని ధ్వజం, విల్లు, సారథి, గుర్రాలను మాద్రి కుమారుడు ఛేదించాడు; అతిగా కోపించకుండా అరవై బాణాలతో సౌబలుణ్ణి (శకునిని) గుచ్చాడు; బాణవర్షంతో అతడిని ఛేదించి శకునిని వెనుకకు తిప్పికొట్టాడు.
7.14.24
गदां गृहीत्वा शकुनिः प्रचस्कन्द रथोत्तमात् ।
स तस्य गदया राजन्रथात्सूतमपातयत् ॥ ७.१४.२४ ॥
శకుని గదను తీసుకొని తన ఉత్తమ రథం నుండి దూకాడు. ఓ రాజా, అతడు తన గదతో అతని సారథిని రథం నుండి కిందపడేశాడు.
7.14.25
ततस्तौ विरथौ राजन्गदाहस्तौ महाबलौ ।
चिक्रीडतू रणे शूरौ सशृङ्गाविव पर्वतौ ॥ ७.१४.२५ ॥
రాజా, రథాలు లేని ఆ ఇద్దరు మహాబలులు గదలు చేతబట్టి, శిఖరాలు గల రెండు పర్వతాల వలె రణంలో పోరాడారు.
7.14.26
द्रोणः पाञ्चालदायादं विव्याध निशितैः शरैः ।
तयोस्तत्र महाराज बाणवर्षैः प्रकाशितम्।
खद्योतैरिव चाकाशं प्रदोषे पुरुषर्षभ ॥ ७.१४.२६ ॥
ద్రోణుడు పాంచాలవంశీయుణ్ణి పదునైన బాణాలతో గుచ్చాడు. మహారాజా, అక్కడ వారి బాణవర్షంతో సాయంత్రంలో మిణుగురుల వలె ఆకాశం వెలిగిపోయింది; పురుషశ్రేష్ఠా.
7.14.27
विविंशतिं भीमसेनो विंशत्या निशितैः शरैः ।
विद्ध्वा नाकम्पयद्वीरस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१४.२७ ॥
భీమసేనుడు విశింశతిని ఇరవై పదునైన బాణాలతో గుచ్చాడు. గుచ్చబడినా ఆ వీరుడు కదలలేదు; అది ఒక అద్భుతంలా అయింది.
7.14.28
विविंशतिस्तु सहसा व्यश्वकेतुशरासनम् ।
भीमं चक्रे महाराज ततः सैन्यान्यपूजयन् ॥ ७.१४.२८ ॥
కానీ విశింశతి అకస్మాత్తుగా భీముని గుర్రాలను, ధ్వజాన్ని, విల్లును ధ్వంసం చేశాడు; మహారాజా, అప్పుడు సేనలు అతన్ని ప్రశంసించాయి.
7.14.29
स तन्न ममृषे वीरः शत्रोर्विक्रममाहवे ।
ततोऽस्य गदया दान्तान्हयात्सर्वानपातयत् ॥ ७.१४.२९ ॥
ఆ వీరుడు యుద్ధంలో శత్రువు పరాక్రమాన్ని సహించలేకపోయాడు; అప్పుడు అతని గదతో అతని మచ్చిక చేసిన గుర్రాలన్నింటినీ కూల్చాడు.
7.14.30
हताश्वात्स रथाद्राजन्गृह्य चर्म महाबलः ।
अभ्ययाद्भीमसेनं तु मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१४.३० ॥
రాజా, చచ్చిన గుర్రాలున్న రథం నుండి ఆ మహాబలుడు డాలు తీసుకుని, మదించిన ఏనుగు మరో మదించిన ఏనుగు వైపు వెళ్లినట్లు భీమసేనుని వైపు ముందుకు సాగాడు.
7.14.31
शल्यस्तु नकुलं वीरः स्वस्रीयं प्रियमात्मनः ।
विव्याध प्रहसन्बाणैर्लालयन्कोपयन्निव ॥ ७.१४.३१ ॥
కాని వీరుడు శల్యుడు తన ప్రియమైన మేనల్లుడు నకులుడిని నవ్వుతూ బాణాలతో కొట్టాడు; అతడిని లాలిస్తున్నట్లుగానే, రెచ్చగొట్టినట్లుగానూ ఉంది.
7.14.32
तस्याश्वानातपत्रं च ध्वजं सूतमथो धनुः ।
निपात्य नकुलः सङ्ख्ये शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ ७.१४.३२ ॥
యుద్ధంలో అతని గుర్రాలను, గొడుగును, జెండాను, సారథిని, విల్లును పడగొట్టి, ఆ ప్రతాపవంతుడైన నకులుడు శంఖం పూరించాడు.
7.14.33
धृष्टकेतुः कृपेणास्ताञ्छित्त्वा बहुविधाञ्छरान् ।
कृपं विव्याध सप्तत्या ध्वजं चास्य त्रिभिः शरैः ॥ ७.१४.३३ ॥
ధృష్టకేతువు కత్తితో అతని అనేక విధాల బాణాలను ఖండించి, కృపుడిని డెబ్భై బాణాలతో కొట్టాడు; అతని ధ్వజాన్ని మూడు బాణాలతో కొట్టాడు.
7.14.34
तं कृपः शरवर्षेण महता समवारयत् ।
विव्याध च रणे विप्रो धृष्टकेतुममर्षणम् ॥ ७.१४.३४ ॥
కృపుడు భారీ బాణవర్షంతో అతడిని అడ్డుకున్నాడు; రణంలో ఆ బ్రాహ్మణుడు కోపంతో ఉన్న ధృష్టకేతువును కూడా కొట్టాడు.
7.14.35
सात्यकिः कृतवर्माणं नाराचेन स्तनान्तरे ।
विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनरन्यैः स्मयन्निव ॥ ७.१४.३५ ॥
సాత్యకి నారాచంతో కృతవర్మ గుండెలో కొట్టి అతడిని గుచ్చాడు; తరువాత నవ్వుతున్నట్లుగా మరో డెబ్భై బాణాలతో మళ్ళీ కొట్టాడు.
7.14.36
तं भोजः सप्तसप्तत्या विद्ध्वाऽऽशु निशितैः शरैः ।
नाकम्पयत शैनेयं शीघ्रो वायुरिवाचलम् ॥ ७.१४.३६ ॥
భోజుడు పదునైన డెబ్బై ఏడు బాణాలతో అతడిని వేగంగా గుచ్చాడు; కాని వేగమైన గాలి పర్వతాన్ని కదపలేనట్లుగా, అతడు శైనేయుడిని కదపలేకపోయాడు.
7.14.37
सेनापतिः सुशर्माणं भृशं मर्मस्वताडयत् ।
स चापि तं तोमरेण जत्रुदेशेऽभ्यताडयत् ॥ ७.१४.३७ ॥
సేనాపతి సుశర్మను తీవ్రంగా మర్మస్థానాలపై కొట్టాడు. అతడు కూడా అతడిని తోమరంతో కంఠాస్థి ప్రాంతంలో కొట్టాడు.
7.14.38
वैकर्तनं तु समरे विराटः प्रत्यवारयत् ।
सह मत्स्यैर्महावीर्यैस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१४.३८ ॥
కాని యుద్ధంలో విరాటుడు వైకర్తనుడిని (కర్ణుడిని) అడ్డుకున్నాడు. మహాపరాక్రమవంతులైన మత్స్యులతో కలిసి అది అద్భుతంగా మారింది.
7.14.39
तत्पौरुषमभूत्तत्र सूतपुत्रस्य दारुणम् ।
यत्सैन्यं वारयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१४.३९ ॥
అక్కడ సూతపుత్రుడి ఆ భయంకరమైన పరాక్రమం ఉంది; వంగిన కీళ్ల బాణాలతో అతడు సైన్యాన్ని అడ్డుకున్నాడు.
7.14.40
द्रुपदस्तु स्वयं राजा भगदत्तेन सङ्गतः ।
तयोर्युद्धं महाराज चित्ररूपमिवाभवत् ॥ ७.१४.४० ॥
రాజు ద్రుపదుడు స్వయంగా భగదత్తుడితో తలపడ్డాడు. మహారాజా, వారిద్దరి యుద్ధం విచిత్రరూపంగా మారింది.
7.14.41
भगदत्तस्तु राजानं द्रुपदं नतपर्वभिः ।
सनियन्तृध्वजरथं विव्याध पुरुषर्षभः ॥ ७.१४.४१ ॥
పురుషర్షభుడైన భగదత్తుడు రాజు ద్రుపదుడిని వంగిన కీళ్ల బాణాలతో గాయపరిచాడు; సారథితో సహా ధ్వజయుక్త రథాన్ని కూడా గాయపరిచాడు.
7.14.42
द्रुपदस्तु ततः क्रुद्धो भगदत्तं महारथम् ।
आजघानोरसि क्षिप्रं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१४.४२ ॥
అప్పుడు కోపించిన ద్రుపదుడు మహారథుడైన భగదత్తుడి వక్షస్థలంపై వంగిన కీళ్ల బాణంతో వెంటనే కొట్టాడు.
7.14.43
युद्धं योधवरौ लोके सौमदत्तिशिखण्डिनौ ।
भूतानां त्रासजननं चक्रातेऽस्त्रविशारदौ ॥ ७.१४.४३ ॥
లోకంలో శ్రేష్ఠులైన ఇద్దరు యోధులు, సౌమదత్తి మరియు శిఖండి, యుద్ధం చేశారు; వారు ప్రాణులకు భయం కలిగించేవారు, అస్త్రవిద్యలో నిపుణులు.
7.14.44
भूरिश्रवा रणे राजन्याज्ञसेनिं महारथम् ।
महता सायकौघेन च्छादयामास वीर्यवान् ॥ ७.१४.४४ ॥
రాజా, యుద్ధంలో పరాక్రమవంతుడైన భూరిశ్రవుడు ఆ మహారథుడైన ఆజ్ఞసేనిని గొప్ప బాణ వర్షంతో కప్పివేశాడు.
7.14.45
शिखण्डी तु ततः क्रुद्धः सौमदत्तिं विशाम्पते ।
नवत्या सायकानां तु कम्पयामास भारत ॥ ७.१४.४५ ॥
ఆ తరువాత కోపించిన శిఖండి, ప్రజాపతీ, సౌమదత్తిని తొంభై బాణాలతో వణికించాడు, భరతవంశీయుడా.
7.14.46
राक्षसौ रौद्रकर्माणौ हेडिम्बालम्बुसावुभौ ।
चक्रातेऽत्युद्भुतं युद्धं परस्परजयैषिणौ ॥ ७.१४.४६ ॥
క్రూరకర్ములైన ఇద్దరు రాక్షసులు, హిడింబుని కుమారుడు మరియు అలంబుషుడు, ఒకరినొకరు గెలవాలని కోరుతూ అత్యంత అద్భుతమైన యుద్ధం చేశారు.
7.14.47
मायाशतसृजौ दृप्तौ मायाभिरितरेतरम् ।
अन्तर्हितौ चेरतुस्तौ भृशं विस्मयकारिणौ ॥ ७.१४.४७ ॥
వందలాది మాయలను సృష్టించగల గర్విష్ఠులైన ఆ ఇద్దరు, ఒకరిపై మరొకరు మాయలతో అదృశ్యులై తిరుగుతూ అత్యంత విస్మయం కలిగించారు.
7.14.48
चेकितानोऽनुविन्देन युयुधे चातिभैरवम् ।
यथा देवासुरे युद्धे बलशक्रौ महाबलौ ॥ ७.१४.४८ ॥
చేకితానుడు అనువిందునితో అత్యంత భయంకరంగా యుద్ధం చేశాడు; దేవాసుర యుద్ధంలో మహాబలులైన బలుడు మరియు శక్రుడు పోరాడినట్లు.
7.14.49
लक्ष्मणः क्षत्रदेवेन विमर्दमकरोद्भृशम् ।
यथा विष्णुः पुरा राजन्हिरण्याक्षेण संयुगे ॥ ७.१४.४९ ॥
రాజా, పూర్వం విష్ణువు యుద్ధంలో హిరణ్యాక్షునితో పోరాడినట్లు, లక్ష్మణుడు క్షత్రదేవునితో తీవ్రమైన పోరు సాగించాడు.
7.14.50
ततः प्रचलिताश्वेन विधिवत्कल्पितेन च ।
रथेनाभ्यपतद्राजन्सौभद्रं पौरवो पौरवो नदन् ॥ ७.१४.५० ॥
అప్పుడు, రాజా, విధివిధానంగా అలంకరించిన వేగంగా పరుగెత్తే గుర్రాలు గల రథంతో పౌరవుడు గర్జిస్తూ సౌభద్రుని మీదకు దూసుకొచ్చాడు.
7.14.51
ततोऽभ्ययात्स त्वरितो युद्धाकाङ्क्षी महाबलः ।
तेन चक्रे महद्युद्धमभिमन्युररिन्दमः ॥ ७.१४.५१ ॥
అప్పుడు యుద్ధాభిలాషతో మహాబలుడు వేగంగా ముందుకు వచ్చాడు; శత్రువులను అణచే అభిమన్యుడు అతనితో ఘోరయుద్ధం చేశాడు.
7.14.52
पौरवस्त्वथ सौभद्रं शरव्रातैरवाकिरत् ।
तस्यार्जुनिर्ध्वजं छत्रं धनुश्चोर्व्यामपातयत् ॥ ७.१४.५२ ॥
అప్పుడు పౌరవుడు సౌభద్రునిపై బాణ వర్షం కురిపించాడు; కాని అర్జునుని కుమారుడు అతని ధ్వజాన్ని, ఛత్రాన్ని, ధనుస్సును నేలపై పడగొట్టాడు.
7.14.53
सौभद्रः पौरवं त्वन्यैर्विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
पञ्चभिस्तस्य विव्याध हयान्सूनं च सायकैः ॥ ७.१४.५३ ॥
సౌభద్రుడు పౌరవుని మరో ఏడు వేగమైన బాణాలతో గాయపరిచాడు; ఐదు బాణాలతో అతని గుర్రాలను, సారథిని కూడా గాయపరిచాడు.
7.14.54
ततः प्रहर्षयन्सेनां सिंहवद्विनदन्मुहुः ।
समादत्तार्जुनिस्तूर्णं पौरवान्तकरं शरम् ॥ ७.१४.५४ ॥
అప్పుడు సేనను సంతోషపెడుతూ, సింహంలా మళ్ళీ మళ్ళీ గర్జిస్తూ, అర్జునుని కుమారుడు పౌరవునికి మృత్యువైన బాణాన్ని వెంటనే తీసుకున్నాడు.
7.14.55
तं तु सन्धितमाज्ञाय सायकं घोरदर्शनम् ।
द्वाभ्यां शराभ्यां हार्दिक्यश्चिच्छेद सशरं धनुः ॥ ७.१४.५५ ॥
ఆ భయంకరమైన రూపమున్న బాణం సంధించబడినదని గ్రహించి, హార్దిక్యుడు రెండు బాణములతో బాణముతో సహా అతని విల్లును ఖండించాడు.
7.14.56
तदुत्सृज्य धनुश्छिन्नं सौभद्रः परवीरहा ।
उद्बबर्ह सितं खङ्गमाददनाः शरावरम् ॥ ७.१४.५६ ॥
తెగిన విల్లును విడిచిపెట్టి, శత్రువీరులను సంహరించే సౌభద్రుడు ప్రకాశించే కత్తిని బయటకు తీసి, డాలును పట్టుకున్నాడు.
7.14.57
स तेनानेकतारेण चर्मणा कृतहस्तवत् ।
भ्रान्तासिना चरन्मार्गान्दर्शयन्वीर्यमात्मनः ॥ ७.१४.५७ ॥
అతడు అనేక తారలతో అలంకరించిన ఆ డాలుతో, నైపుణ్య హస్తుడిలా, తిరుగుతున్న కత్తితో సంచరిస్తూ తన పరాక్రమ మార్గాలను చూపించాడు.
7.14.58
भ्रामितं पुनरुद्धान्तमाधूतं पुनरुत्थितम् ।
चर्मनिस्त्रिंशयो राजन्निर्विशेषमदृश्यत ॥ ७.१४.५८ ॥
ఓ రాజా, డాలు మరియు కత్తి తిప్పబడి, మళ్ళీ పైకెగిరి, ఊపబడి, మళ్ళీ లేచాయి; ఆ రెండూ వేరుగా కనిపించలేదు.
7.14.59
स पौरवरथस्येषामाप्लुत्य सहसा नदन् ।
पौरवं रथमास्थाय केशपक्षे परामृशत् ॥ ७.१४.५९ ॥
అతడు అకస్మాత్తుగా గర్జిస్తూ పౌరవుని రథం యొక్క ఈషపై దూకి, పౌరవుని రథమెక్కి, అతని జుట్టును పట్టుకున్నాడు.
7.14.60
जघानास्य पदा सूतमसिना पातयद्धृजम् ।
विक्षोभ्याम्भोनिधिं तार्क्ष्यस्तं नागमिव चाक्षिपत् ॥ ७.१४.६० ॥
అతడు కాలితో అతని సారథిని కొట్టాడు, కత్తితో ధ్వజాన్ని పడగొట్టాడు; సముద్రాన్ని కలచివేసి గరుత్మంతుడు ఆ నాగాన్ని లాగినట్లు అతడిని లాగాడు.
7.14.61
तमागलितकेशान्तं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ।
उक्षाणमिव सिंहेन पात्यमानमचेतसम् ॥ ७.१४.६१ ॥
జుట్టు, కొనలు విడిపోయి, సింహం చేత పడగొట్టబడుతున్న ఎద్దులా అచేతనంగా ఉన్న అతన్ని రాజులందరూ చూశారు.
7.14.62
तमार्जुनिवशं प्राप्तं कृष्यमाणमनाथवत् ।
पौरवं पातितं दृष्ट्वा नामृष्यत जयद्रूथः ॥ ७.१४.६२ ॥
అర్జునుని వశమై, అనాథలా లాగబడుతూ, పడగొట్టబడిన పౌరవుని చూసి జయద్రథుడు సహించలేకపోయాడు.
7.14.63
स बर्हिबर्हावततं किङ्किणीशतजालवत् ।
चर्म चादाय खङ्गं च नदन्पर्यपतद्रथात् ॥ ७.१४.६३ ॥
నెమలి ఈకలతో అలంకరించి, నూరు చిన్న గంటల వలలా ఉన్న డాలు, కత్తి తీసుకుని గర్జిస్తూ రథం నుండి దూకాడు.
7.14.64
ततः सैन्धवमालोक्य कार्ष्णिरुत्सृज्य पौरवम् ।
उत्पपात रथात्तूर्णं श्येनवन्निपपात च। ॥ ७.१४.६४ ॥
అప్పుడు సైంధవుని చూసి, కార్ష్ణి పౌరవుని విడిచి, వేగంగా రథం నుండి లేచి డేగలా దూకాడు.
7.14.65
प्रासपट्टिशनिस्त्रिंशाञ्छत्रुभिः सम्प्रचोदितान् ।
चिच्छेद चासिना कार्ष्णिश्चर्मणा संरुरोध च ॥ ७.१४.६५ ॥
శత్రువులు విసిరిన ఈటెలు, పట్టిశాలు, కత్తులను కార్ష్ణి ఖడ్గంతో ఖండించి, డాలుతో అడ్డుకున్నాడు.
7.14.66
स दर्शयित्वा सैन्यानां स्वबाहुबलमात्मनः ।
तमुद्यम्य महाखङ्गं चर्म चाथ पुनर्बली ॥ ७.१४.६६ ॥
సైన్యాలకు తన బాహుబలాన్ని చూపి, ఆ బలవంతుడు మళ్ళీ పెద్ద ఖడ్గాన్ని, డాలును పైకెత్తాడు.
7.14.67
वृद्धक्षत्रस्य दायादं पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ससाराभिमुखः शूरः शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.१४.६७ ॥
వృద్ధక్షత్రుని వారసుడు, తండ్రికి అత్యంత శత్రువు అయినవానివైపు ఆ శూరుడు ముందుకు సాగాడు, పులి ఏనుగువైపు వెళ్లినట్లు.
7.14.68
तौ परस्परमासाद्य खह्गदन्तनखायुधौ ।
हृष्टवत्सम्प्रजहाते व्याघ्रकेसरिणाविव ॥ ७.१४.६८ ॥
ఖడ్గం, దంతాలు, గోళ్లే ఆయుధాలుగా కలిగిన ఆ ఇద్దరూ ఒకరినొకరు ఎదుర్కొని సంతోషంగా దాడి చేశారు, పులీ సింహమూ వలె.
7.14.69
सम्पातेष्वभिघातेषु निपातेष्वसिचर्मणोः ।
न तयोरन्तरं कश्चिद्ददर्श नरसिंहयोः ॥ ७.१४.६९ ॥
ఖడ్గ, డాలు దెబ్బలు, పడవేతలు, ఎత్తుగడల మధ్య ఆ ఇద్దరు నరసింహుల మధ్య ఒక్క ఖాళీని కూడా ఎవరూ చూడలేదు.
7.14.70
अवक्षेपोऽसिनिर्हादः शस्त्रान्तरनिदर्शनम् ।
बाह्यान्तरनिपातश्च निर्विशेमदृश्यत ॥ ७.१४.७० ॥
ఖడ్గం రణధ్వని, ఆయుధాల మధ్య ఖాళీ చూపడం, బయట లోపల దెబ్బలు, మరియు … కనిపించాయి.
7.14.71
बाह्यमाभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् ।
ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वतौ ॥ ७.१४.७१ ॥
బయట, లోపల ఉత్తమ మార్గంలో సంచరిస్తున్న ఆ ఇద్దరు మహాత్ములు రెక్కలు కలిగిన రెండు పర్వతాల వలె కనిపించారు.
7.14.72
ततो विक्षिपतः खङ्गं सौभद्रस्य यशस्विनः ।
शरावरणपक्षान्ते प्रजहार जयद्रथः ॥ ७.१४.७२ ॥
అప్పుడు యశస్వి అయిన సౌభద్రుడు ఖడ్గాన్ని తిప్పుతుండగా, జయద్రథుడు అతని డాలు అంచున దెబ్బ కొట్టాడు.
7.14.73
रुक्मपत्रान्तरे सक्तस्तस्मिंश्चर्मणि भास्वरे ।
सिन्धुराजबलोद्धूतः सोऽभज्यत महानसिः ॥ ७.१४.७३ ॥
బంగారు పత్రాల మధ్య అంటుకున్న ఆ మెరిసే డాలులో, సింధురాజ బలంతో కదిలించబడిన ఆ గొప్ప కత్తి విరిగిపోయింది.
7.14.74
भग्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
अदृश्यत निमेषेण स्वरथं पुनरास्थितः ॥ ७.१४.७४ ॥
కత్తి విరిగిందని గ్రహించి, ఆరు అడుగులు దూకి, క్షణంలో తన రథంపై మళ్ళీ ఎక్కినట్లు కనిపించాడు.
7.14.75
तं कार्ष्णिं समरान्मुक्तमास्थितं रथमुत्तमम् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१४.७५ ॥
యుద్ధం నుండి బయటపడి ఉత్తమ రథంపై ఎక్కిన ఆ కార్ష్ణిని, అందరు రాజులు కలిసి అన్ని వైపుల నుండి చుట్టుముట్టారు.
7.14.76
ततश्चर्म च खङ्गं च समुत्क्षिप्य महाबलः ।
ननादार्जुनदायादः प्रेक्षमाणो जयद्रथम् ॥ ७.१४.७६ ॥
అప్పుడు మహాబలుడైన అర్జునుని వారసుడు డాలు, కత్తి రెండూ పైకెత్తి, జయద్రథుని చూస్తూ గర్జించాడు.
7.14.77
सिन्धुराजं परित्यज्य सौभद्रः परवीरहा ।
तापयामास तत्सैन्यं भुवनं भास्करो यथा ॥ ७.१४.७७ ॥
సింధురాజును వదిలి, శత్రువీరులను సంహరించే సుభద్ర కుమారుడు ఆ సైన్యాన్ని సూర్యుడు లోకాన్ని తపింపజేసినట్లు తపింపజేశాడు.
7.14.78
तस्य सर्वायसीं शक्तिं शल्यः कनकभूषणाम् ।
चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.१४.७८ ॥
శల్యుడు యుద్ధంలో అతనిపై బంగారు అలంకారాలతో కూడిన, పూర్తిగా ఇనుముతో చేసిన, అగ్ని జ్వాలలా ప్రకాశించే భయంకర శక్తిని విసిరాడు.
7.14.79
तामवप्लुत्य जग्राह विकोशं चाकरोदसिम् ।
वैनतेयो यथा कार्ष्णिः पतन्तमुरगोत्तमम् ॥ ७.१४.७९ ॥
అతడు దూకి దానిని పట్టుకుని, ఒరనుండి ఖడ్గాన్ని తీశాడు; క్రిందికి పడుతున్న శ్రేష్ఠ సర్పాన్ని గరుత్మంతుడు పట్టుకున్నట్లు.
7.14.80
तस्य लाषवमाज्ञाय सत्वं चामिततेजसः ।
सहिताः सर्वराजानः सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१४.८० ॥
అతని చురుకుదనాన్ని, అమిత తేజస్వి ధైర్యాన్ని గమనించి సర్వ రాజులు కలిసి సింహనాదం చేశారు.
7.14.81
ततस्तामेव शल्यस्य सौभद्रः परवीरहा ।
मुमोच भुजवीर्येण वैदूर्यविकृतां शिताम् ॥ ७.१४.८१ ॥
అప్పుడు శత్రువీరులను సంహరించే సౌభద్రుడు, తన బాహుబలంతో శల్యుని ఆ వైడూర్యాలంకృత, పదునైన శక్తిని విసిరాడు.
7.14.82
सा तस्य रथमासाद्य निर्मुक्तभुजगोपमा ।
जघान सूतं शल्यस्य रथाच्चैनमपातयत् ॥ ७.१४.८२ ॥
అది అతని రథాన్ని చేరి, విడిచిపెట్టిన సర్పంలా శల్యుని సారథిని హతమార్చి, అతడిని కూడా రథం నుండి పడగొట్టింది.
7.14.83
ततो विराटद्रुपदौ धृष्टकेतुर्युधिष्ठिरः ।
सात्यकिः केकया भीमो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ॥ ७.१४.८३ ॥
అప్పుడు విరాటుడు, ద్రుపదుడు, ధృష్టకేతువు, యుధిష్ఠిరుడు, సాత్యకి, కేకయులు, భీముడు, ధృష్టద్యుమ్నుడు, శిఖండి.
7.14.84
यमौ च द्रौपदेयाश्च साधुसाध्विति चुक्रुशुः ।
बाणशब्दाश्च विविधाः सिंहनादाश्च पुष्कलाः ॥ ७.१४.८४ ॥
నకుల సహదేవులు, ద్రౌపదీ పుత్రులు "సాధు, సాధు" అని అరిచారు; అనేక విధాలైన బాణధ్వనులు, విస్తారమైన సింహనాదాలు వినిపించాయి.
7.14.85
प्रादुरासन्हर्षयन्तः सौभद्रमपलायिनम् ।
तन्नामृष्यन्त पुत्रास्ते शत्रोर्विजयलक्षणम् ॥ ७.१४.८५ ॥
పారిపోని సౌభద్రుడిని ఉత్సాహపరుస్తూ వారు ముందుకు వచ్చారు; నీ కుమారులు శత్రువు విజయ చిహ్నాన్ని సహించలేకపోయారు.
7.14.86
अथैनं सहसा सर्वे समन्तान्निशितैः शरैः ।
अभ्याकिरन्महाराज जलदा इव पर्वतम् ॥ ७.१४.८६ ॥
అప్పుడు అందరూ అకస్మాత్తుగా నాలుగు వైపుల నుండి వాడి బాణాలతో అతడిని కప్పివేశారు, మహారాజా, మేఘాలు పర్వతాన్ని కప్పినట్లు.
7.14.87
तेषां च प्रियमन्विच्छन्सूतस्य च पराभवम् ।
आर्तायनिरमित्रघ्नः क्रुद्धः सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.१४.८७ ॥
వారికి మేలు కోరుతూ, సారథి ఓటమికి ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలని, శత్రుసంహారి ఆర్తాయని కోపంతో సౌభద్రుని వైపు ముందుకు సాగాడు.