มหาภารตะ · อัธยายะ 7.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.14.1
ततः स पाण्डवानीके जनयन्सुमहद्भयम् ।
व्यचरत्पृतनां द्रोणो दहन्कक्षमिवानलः ॥ ७.१४.१ ॥
จากนั้น ท่านได้ก่อความหวาดกลัวอย่างยิ่งในกองทัพของปาณฑพ โดรณะเคลื่อนไปทั่วกองทัพ ดังไฟที่เผาหญ้าแห้ง
7.14.2
निर्दहन्तमनीकानि साक्षादग्निमिवोत्थितम् ।
दृष्ट्वा रुक्मरथं क्रुद्धं समकम्पन्त सृञ्जयाः ॥ ७.१४.२ ॥
เมื่อเห็นโดรณะผู้มีรถทองคำ โกรธจัดและเผาผลาญกองทัพดังไฟที่ลุกขึ้นมาเอง พวกสัญชัยก็สั่นสะท้าน
7.14.3
सततं कृष्यतः सङ्ख्ये धनुषोऽस्याशुकारिणः ।
ज्याघोषः शुश्रुवेऽत्यर्थं विस्फूर्जितमिवाशनेः ॥ ७.१४.३ ॥
เสียงดีดสายธนูของท่าน ที่ท่านดึงอยู่ไม่หยุดในสงคราม ด้วยธนูที่ทำงานรวดเร็ว ได้ยินดังมากราวกับเสียงฟ้าผ่า
7.14.4
रथिनः सादिनश्चैव नागानश्वान्पदातिनः ।
रौद्रा हस्तवता मुक्ताः सम्मृद्गन्ति स्स सायकाः ॥ ७.१४.४ ॥
ลูกศรอันน่ากลัวที่ผู้มีมือชำนาญปล่อยออกไป ได้บดขยี้ทั้งพลรถ พลม้า ช้าง ม้า และทหารราบ โดยไม่เว้นใคร
7.14.5
नानद्यमानः पर्जन्यः प्रवृद्धः शुचिसङ्क्षये ।
अश्मवर्षमिवावर्षत्परेषामावहद्भयम् ॥ ७.१४.५ ॥
เหมือนเมฆใหญ่ที่บวมขึ้นเมื่อฤดูฝนใสสิ้นสุด มิได้คำรามเลย แต่หลั่งฝนก้อนหิน ท่านได้นำความหวาดกลัวมาสู่ศัตรูทั้งหลาย
7.14.6
विचरन्स दिशः सर्वाः सेनां सङ्क्षोभयन्प्रभुः ।
वर्धयामास सन्त्रासं शात्रवाणाममानुषम् ॥ ७.१४.६ ॥
ผู้ทรงอานุภาพเคลื่อนไปทุกทิศทาง ทำให้กองทัพสั่นสะเทือน และเพิ่มความหวาดหวั่นอันเหนือมนุษย์ให้แก่ศัตรู
7.14.7
तस्य विद्युदिवाभ्रेषु चापं हेमपरिष्कृतम् ।
भ्राजमानं रथे तस्मिन्दृश्यते स्म महाभयम् ॥ ७.१४.७ ॥
ธนูของท่านประดับด้วยทองคำ ส่องแสงดังสายฟ้าท่ามกลางเมฆ เมื่ออยู่บนรถนั้นก็ปรากฏเป็นความหวาดกลัวอย่างยิ่ง
7.14.8
स वीरः सत्यवान्प्राज्ञो धर्मनित्यः सदा पुनः ।
युगान्तकालवद्धोरां रौद्रां प्रावर्तयन्नदीम् ॥ ७.१४.८ ॥
วีรบุรุษผู้นั้น ซื่อสัตย์ ฉลาด และดำรงธรรมอยู่เสมอ ได้ทำให้แม่น้ำอันดุร้ายและน่าสะพรึงไหลไปอีกครั้ง ดังยามสิ้นกัลปาวสานของโลก
7.14.9
अमर्षवेगप्रभवां क्रव्यादगणसङ्कुलाम् ।
बलौघैः सर्वतः पूर्णां ध्वजवृक्षापहारिणीम् ॥ ७.१४.९ ॥
แม่น้ำนั้นเกิดจากกำลังแห่งความโกรธ เต็มไปด้วยฝูงสัตว์กินเนื้อ ท่วมท้นด้วยกระแสของพลทหารทุกด้าน และพัดพาต้นไม้ที่เป็นเสาธงไป
7.14.10
शोणितोदां रथावर्तां हस्त्यश्वकृतरोधसम् ।
कवचोडुपसंयुक्तां मांसपङ्कसमाकुलाम् ॥ ७.१४.१० ॥
น้ำของมันคือเลือด วนเวียนด้วยรถศึก มีฝั่งที่ช้างและม้าสร้างขึ้น มีเกราะเป็นเรือ เต็มไปด้วยโคลนเนื้อ
7.14.11
मेदोमज्जास्थिसिकतामुष्मीषचयफेनिलाम् ।
सङ्ग्रामजलदापूर्णां प्रासमत्स्यसमाकुलाम् ॥ ७.१४.११ ॥
มีทรายเป็นไขมัน ไขกระดูก และกระดูก ฟองขาวฟูด้วยกองผ้าโพกศีรษะ เต็มไปด้วยเมฆแห่งการรบ เต็มไปด้วยปลาคือหอกทั้งหลาย
7.14.12
नरनागाश्वकलिलां शरवेगौघवाहिनीम् ।
शरीरदारुसङ्घाटां रथकच्छपसङ्कुलाम् ॥ ७.१४.१२ ॥
แน่นขนัดด้วยคน ช้าง และม้า พัดพากระแสที่เชี่ยวดังลูกศร มีร่างกายเป็นท่อนไม้ที่พันกันไปมา เต็มไปด้วยเต่าคือรถศึก
7.14.13
उत्तमाङ्गैः पङ्कजिनीं निस्त्रिंशझषसङ्कुलाम् ।
रथनागहूदोपेतां नानाभारणभूषिताम् ॥ ७.१४.१३ ॥
แม่น้ำแห่งดอกบัวนั้น เต็มไปด้วยศีรษะ แน่นขนัดด้วยดาบเป็นปลา มีรถและช้างเป็นแอ่งน้ำ ประดับด้วยเครื่องอาภรณ์นานาชนิด
7.14.14
महारथशतावर्तां भूमिरेणूर्मिमालिनीम् ।
महावीर्यवतां सङ्ख्ये सुतरां भीरुदुस्तराम् ॥ ७.१४.१४ ॥
เต็มไปด้วยน้ำวนของรถศึกนับร้อยคันผู้ยิ่งใหญ่ มีคลื่นฝุ่นจากพื้นดินเป็นพวงมาลัย ข้ามได้ยากแม้สำหรับวีรบุรุษผู้มีกำลังในสงคราม และยากยิ่งกว่าสำหรับผู้ขลาดกลัว
7.14.15
शरीरशतसम्बाधां गृध्रकङ्कनिषेविताम् ।
महारथसहस्राणि नयन्तीं यमसादनम् ॥ ७.१४.१५ ॥
แน่นขนัดด้วยร่างนับร้อย มีแร้งและนกกระสาอาศัยอยู่ พัดพาพลรถผู้ยิ่งใหญ่นับพันไปยังที่อยู่ของพระยม
7.14.16
शूलव्यालसमाकीर्णां प्राणिवाजिनिषेविताम् ।
छिन्नक्षत्रमहाहंसां मुकुटाण्डजसेविताम् ॥ ७.१४.१६ ॥
เกลื่อนไปด้วยหอกและงู มีสิ่งมีชีวิตและม้าอาศัยอยู่ มีหงส์ตัวใหญ่คือร่มที่หักแล้ว มีนกที่มีมงกุฎเป็นผู้ดูแล
7.14.17
चक्रकूर्माङ्गदानक्रां शरक्षुद्रझषाकुलाम् ।
बकगृध्रसृगालानां घोरसङ्घैर्निषेविताम् ॥ ७.१४.१७ ॥
มีล้อรถเป็นเต่า มีกำไลแขนเป็นจระเข้ เต็มไปด้วยปลาเล็กคือลูกศร มีฝูงนกกระสา แร้ง และสุนัขจิ้งจอกจำนวนมากน่าสะพรึงอาศัยอยู่
7.14.18
निहतान्प्राणिनः सङ्ख्ये द्रोणेन बलिना रणे ।
वहन्तीं पितृलोकाय शतशो राजसत्तम ॥ ७.१४.१८ ॥
พัดพาสิ่งมีชีวิตนับร้อยที่ถูกฆ่าในการรบโดยโดรณะผู้มีกำลัง ไปยังโลกของบรรพบุรุษ ข้าแต่ราชาผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่กษัตริย์
7.14.19
शऱीरशतसम्बाधां केशशैवलशाद्वलाम् ।
नदीं प्रावर्तयद्राजन्भीरूपणां भयवर्धिनीम् ॥ ७.१४.१९ ॥
ข้าแต่พระราชา ท่านได้ทำให้แม่น้ำไหลไป แน่นขนัดด้วยร่างนับร้อย มีผมเป็นตะไคร่และหญ้า น่ากลัวในรูปร่าง และเพิ่มความหวาดกลัว
7.14.20
तर्जयन्तमनीकानि तानि तानि महारथम् ।
सर्वतोऽभ्यद्रवन्द्रोणं युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ७.१४.२० ॥
กองทัพเหล่านั้นข่มขู่มหารถโดรณะ ได้รุมเข้าโจมตีท่านจากทุกทิศ นำโดยยุธิษฐิระ
7.14.21
तानभिद्रवतः शूरांस्तावका दृढविक्रमाः ।
सर्वतः प्रत्यगृह्णन्त तदभूद्रोमहर्षणम् ॥ ७.१४.२१ ॥
เมื่อเห็นวีรชนเหล่านั้นพุ่งเข้าโจมตีจากทุกทิศ นักรบผู้มีความกล้าหาญมั่นคงของท่านก็เข้าต้านรับจากทุกด้าน และการเห็นเช่นนั้นทำให้ขนลุกชัน
7.14.22
शतमायस्तु शकुनिः सहदेवं समाद्रवत् ।
सनियन्तृध्वजरथं विव्याघ निशितैः शरैः ॥ ७.१४.२२ ॥
ส่วนศกุนิพุ่งเข้าหาสหเทพ แล้วใช้ลูกศรคมกล้ายิงทะลุรถศึก ทั้งคนขับและธงของรถ
7.14.23
तस्य माद्रीसुतः केतुं धनुः सूतं हयानपि ।
नातिक्रुद्धः शरैश्छित्त्वा षष्ठ्या विव्याध सौबलम्।
भित्त्वा च शरवर्षेण शकुनिं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१४.२३ ॥
สหเทพ บุตรของมาทรี มิได้โกรธจัดนัก ได้ตัดธวัชของศกุนิ คันธนู คนขับ และม้าด้วยลูกศร แล้วยิงบุตรแห่งสุพละด้วยลูกศรหกสิบดอก ยิงรัวด้วยห่าลูกศร และขัดขวางศกุนิไว้
7.14.24
गदां गृहीत्वा शकुनिः प्रचस्कन्द रथोत्तमात् ।
स तस्य गदया राजन्रथात्सूतमपातयत् ॥ ७.१४.२४ ॥
ศกุนิคว้าคทาแล้วกระโดดลงมาจากรถชั้นเยี่ยม ข้าแต่พระราชา ศกุนิใช้คทาทำให้คนขับตกลงจากรถ
7.14.25
ततस्तौ विरथौ राजन्गदाहस्तौ महाबलौ ।
चिक्रीडतू रणे शूरौ सशृङ्गाविव पर्वतौ ॥ ७.१४.२५ ॥
ข้าแต่พระราชา ทั้งสองผู้ไม่มีรถ ถือคทาอยู่ในมือ ผู้มีกำลังมหาศาลและเป็นวีรบุรุษทั้งคู่ ต่างต่อสู้กันในสนามรบเหมือนภูเขาสองลูกที่มียอดแหลม
7.14.26
द्रोणः पाञ्चालदायादं विव्याध निशितैः शरैः ।
तयोस्तत्र महाराज बाणवर्षैः प्रकाशितम्।
खद्योतैरिव चाकाशं प्रदोषे पुरुषर्षभ ॥ ७.१४.२६ ॥
ทรงาจารย์ยิงบุตรของปัญจาละด้วยลูกศรคม ข้าแต่มหาราชา ในที่นั้นท้องฟ้าถูกส่องสว่างด้วยห่าลูกศรของทั้งสอง ดุจท้องฟ้าในยามพลบค่ำถูกส่องด้วยหิ่งห้อย ข้าแต่บุรุษผู้เป็นดั่งวัวหนุ่ม
7.14.27
विविंशतिं भीमसेनो विंशत्या निशितैः शरैः ।
विद्ध्वा नाकम्पयद्वीरस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१४.२७ ॥
ภีมเสนยิงวิวิงศติด้วยลูกศรคมยี่สิบดอก วีรบุรุษผู้นั้นถูกยิงแล้วก็มิได้หวั่นไหว เหตุการณ์นั้นจึงเหมือนเป็นสิ่งอัศจรรย์
7.14.28
विविंशतिस्तु सहसा व्यश्वकेतुशरासनम् ।
भीमं चक्रे महाराज ततः सैन्यान्यपूजयन् ॥ ७.१४.२८ ॥
ส่วนวิวิงศติก็ทำลายม้า ธง และคันธนูของภีมะในพริบตา ข้าแต่มหาราชา จากนั้นกองทัพทั้งหลายจึงสรรเสริญท่าน
7.14.29
स तन्न ममृषे वीरः शत्रोर्विक्रममाहवे ।
ततोऽस्य गदया दान्तान्हयात्सर्वानपातयत् ॥ ७.१४.२९ ॥
วีรบุรุษผู้นั้นทนความกล้าหาญของศัตรูในการรบมิได้ จึงใช้คทาฟาดม้าทั้งหมดที่ฝึกไว้แล้วให้ล้มลง
7.14.30
हताश्वात्स रथाद्राजन्गृह्य चर्म महाबलः ।
अभ्ययाद्भीमसेनं तु मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१४.३० ॥
ข้าแต่พระราชา ผู้มีกำลังมหาศาลนั้นเมื่อม้าตายแล้ว ก็คว้าโล่จากรถที่ม้าตาย แล้วเข้าหาภีมเสน ดุจช้างที่คลั่งเข้าหาช้างอีกเชือกที่คลั่ง
7.14.31
शल्यस्तु नकुलं वीरः स्वस्रीयं प्रियमात्मनः ।
विव्याध प्रहसन्बाणैर्लालयन्कोपयन्निव ॥ ७.१४.३१ ॥
ส่วนศัลยะ วีรบุรุษ หัวเราะขณะยิงนกุลด้วยลูกศร บุตรของพี่สาวที่เขารักดุจตนเอง เหมือนกับลูบไล้เขาและในขณะเดียวกันก็ยั่วโทสะ
7.14.32
तस्याश्वानातपत्रं च ध्वजं सूतमथो धनुः ।
निपात्य नकुलः सङ्ख्ये शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ ७.१४.३२ ॥
นกุลผู้ทรงพลังได้ทำลายม้า ร่มกั้น ธง คนขับ และคันธนูของศัลยะให้ล้มลงในการรบ แล้วก็เป่าสังข์
7.14.33
धृष्टकेतुः कृपेणास्ताञ्छित्त्वा बहुविधाञ्छरान् ।
कृपं विव्याध सप्तत्या ध्वजं चास्य त्रिभिः शरैः ॥ ७.१४.३३ ॥
ธฤษฏเกตุตัดลูกศรหลายชนิดด้วยดาบ แล้วยิงกฤปด้วยเจ็ดสิบดอก และยิงธงของเขาด้วยสามดอก
7.14.34
तं कृपः शरवर्षेण महता समवारयत् ।
विव्याध च रणे विप्रो धृष्टकेतुममर्षणम् ॥ ७.१४.३४ ॥
กฤปขัดขวางธฤษฏเกตุด้วยห่าลูกศรอันใหญ่หลวง และในการรบพราหมณ์ผู้นั้นก็ยิงธฤษฏเกตุผู้ไม่ยอมแพ้ด้วย
7.14.35
सात्यकिः कृतवर्माणं नाराचेन स्तनान्तरे ।
विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनरन्यैः स्मयन्निव ॥ ७.१४.३५ ॥
สาตยกิยิงกฤตวรมันที่หน้าอกด้วยลูกศรเหล็ก แล้วยิงซ้ำอีกเจ็ดสิบดอกด้วยลูกศรอื่น ดุจยิ้มอยู่
7.14.36
तं भोजः सप्तसप्तत्या विद्ध्वाऽऽशु निशितैः शरैः ।
नाकम्पयत शैनेयं शीघ्रो वायुरिवाचलम् ॥ ७.१४.३६ ॥
โภชยิงเขาอย่างรวดเร็วด้วยลูกศรคมเจ็ดสิบเจ็ดดอก แต่เขาก็มิได้สั่นไหวเลย ศัยเนยะ ดุจลมแรงที่พัดไม่อาจทำให้ภูเขาสะเทือนได้
7.14.37
सेनापतिः सुशर्माणं भृशं मर्मस्वताडयत् ।
स चापि तं तोमरेण जत्रुदेशेऽभ्यताडयत् ॥ ७.१४.३७ ॥
แม่ทัพตีสุศรรมันอย่างหนักที่จุดสำคัญ และเขาก็ตอบโต้ด้วยหอกซัดที่บริเวณไหปลาร้า
7.14.38
वैकर्तनं तु समरे विराटः प्रत्यवारयत् ।
सह मत्स्यैर्महावीर्यैस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१४.३८ ॥
ส่วนวิราฏต้านไวกรรตนะ (กรรณะ) ไว้ในการรบ พร้อมด้วยชาวมัตสยะผู้มีพลังกล้าหาญ และเหตุการณ์นั้นก็เหมือนเป็นสิ่งอัศจรรย์
7.14.39
तत्पौरुषमभूत्तत्र सूतपुत्रस्य दारुणम् ।
यत्सैन्यं वारयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१४.३९ ॥
ที่นั่นปรากฏความกล้าหาญอันน่าสะพรึงของบุตรแห่งสารถี ผู้ที่ด้วยลูกศรข้อโค้ง ขัดขวางกองทัพไว้ได้
7.14.40
द्रुपदस्तु स्वयं राजा भगदत्तेन सङ्गतः ।
तयोर्युद्धं महाराज चित्ररूपमिवाभवत् ॥ ७.१४.४० ॥
พระเจ้าทรุปทเองทรงประจันหน้ากับภคทัตต์ ข้าแต่มหาราชา การต่อสู้ของทั้งสองจึงเหมือนมีรูปลักษณ์อันน่าอัศจรรย์
7.14.41
भगदत्तस्तु राजानं द्रुपदं नतपर्वभिः ।
सनियन्तृध्वजरथं विव्याध पुरुषर्षभः ॥ ७.१४.४१ ॥
ภคทัตต์ ผู้เป็นดั่งวัวในหมู่มนุษย์ ได้ยิงพระเจ้าทรุปทะด้วยลูกศรที่ข้อโค้ง พร้อมทั้งรถธงและสารถีของพระองค์
7.14.42
द्रुपदस्तु ततः क्रुद्धो भगदत्तं महारथम् ।
आजघानोरसि क्षिप्रं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१४.४२ ॥
ทรุปทะจึงโกรธ และรีบยิงลูกศรข้อโค้งถูกหน้าอกของภคทัตต์ มหารถีนั้นอย่างรวดเร็ว
7.14.43
युद्धं योधवरौ लोके सौमदत्तिशिखण्डिनौ ।
भूतानां त्रासजननं चक्रातेऽस्त्रविशारदौ ॥ ७.१४.४३ ॥
ในโลกนี้ นักรบผู้ประเสริฐสองคน คือเสามทัตติและศิขัณฑินได้ต่อสู้กันอย่างน่าพรั่นพรึงแก่สรรพสัตว์ ทั้งสองชำนาญในศาสตราวุธ
7.14.44
भूरिश्रवा रणे राजन्याज्ञसेनिं महारथम् ।
महता सायकौघेन च्छादयामास वीर्यवान् ॥ ७.१४.४४ ॥
ข้าแต่พระราชา ในการรบ ภูริศรวัสผู้ทรงพลังได้ปกคลุมมหารถีผู้เป็นโอรสของอาชญาเสนะด้วยฝูงลูกศรอันมากมาย
7.14.45
शिखण्डी तु ततः क्रुद्धः सौमदत्तिं विशाम्पते ।
नवत्या सायकानां तु कम्पयामास भारत ॥ ७.१४.४५ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นใหญ่แห่งประชาชน ศิขัณฑินผู้โกรธแล้วจึงทำให้เสามทัตติสั่นสะท้านด้วยลูกศรเก้าสิบดอก ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายภรตะ
7.14.46
राक्षसौ रौद्रकर्माणौ हेडिम्बालम्बुसावुभौ ।
चक्रातेऽत्युद्भुतं युद्धं परस्परजयैषिणौ ॥ ७.१४.४६ ॥
รากษสสองตนผู้มีการกระทำดุร้าย คือบุตรของหิฑิมพะและอลัมพุษ ทั้งสองปรารถนาชัยชนะเหนือกันและกัน ได้ทำศึกอันน่าอัศจรรย์ยิ่ง
7.14.47
मायाशतसृजौ दृप्तौ मायाभिरितरेतरम् ।
अन्तर्हितौ चेरतुस्तौ भृशं विस्मयकारिणौ ॥ ७.१४.४७ ॥
ทั้งสองผู้ก่อมายานับร้อยและมีความหยิ่งทะนง ซ่อนตัวด้วยมายาต่อกันและกัน เคลื่อนที่ไปมาและทำให้ทุกคนตื่นตะลึงอย่างยิ่ง
7.14.48
चेकितानोऽनुविन्देन युयुधे चातिभैरवम् ।
यथा देवासुरे युद्धे बलशक्रौ महाबलौ ॥ ७.१४.४८ ॥
เจกิตานะต่อสู้กับอนุวินทะในการรบที่น่าสะพรึงกลัวยิ่ง เหมือนพระพลและพระศกระผู้ทรงพลังมหาศาลได้ต่อสู้กันในสงครามระหว่างเทวดากับอสูร
7.14.49
लक्ष्मणः क्षत्रदेवेन विमर्दमकरोद्भृशम् ।
यथा विष्णुः पुरा राजन्हिरण्याक्षेण संयुगे ॥ ७.१४.४९ ॥
ข้าแต่พระราชา ลักษมณะได้ต่อสู้อย่างดุเดือดกับกษัตรเทวะ เหมือนที่พระวิษณุเคยต่อสู้อย่างรุนแรงกับหิรัณยากษะในสงครามในกาลก่อน
7.14.50
ततः प्रचलिताश्वेन विधिवत्कल्पितेन च ।
रथेनाभ्यपतद्राजन्सौभद्रं पौरवो पौरवो नदन् ॥ ७.१४.५० ॥
ข้าแต่พระราชา ขณะนั้นชาวเผ่าเปารวะคำรามและพุ่งเข้าใส่โอรสของสุภัทรา ด้วยรถศึกที่จัดเตรียมไว้ตามพิธีอย่างถูกต้อง มีม้าวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
7.14.51
ततोऽभ्ययात्स त्वरितो युद्धाकाङ्क्षी महाबलः ।
तेन चक्रे महद्युद्धमभिमन्युररिन्दमः ॥ ७.१४.५१ ॥
จากนั้น อภิมันยุผู้ทรงพลัง ผู้ปราบศัตรู ปรารถนาการรบ ได้รุดไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว และได้ทำสงครามครั้งใหญ่กับเขา
7.14.52
पौरवस्त्वथ सौभद्रं शरव्रातैरवाकिरत् ।
तस्यार्जुनिर्ध्वजं छत्रं धनुश्चोर्व्यामपातयत् ॥ ७.१४.५२ ॥
ชาวเปารวะจึงระดมลูกศรใส่โอรสของสุภัทราเป็นชุดๆ แต่บุตรของอรชุนได้ทำให้ธงของเขา ร่มและธนูตกลงสู่พื้นดิน
7.14.53
सौभद्रः पौरवं त्वन्यैर्विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
पञ्चभिस्तस्य विव्याध हयान्सूनं च सायकैः ॥ ७.१४.५३ ॥
โอรสของสุภัทราจึงยิงชาวเปารวะด้วยลูกศรที่พุ่งเร็วอีกเจ็ดดอก และยิงม้าทั้งห้าของเขาและสารถีด้วยลูกศรห้าดอก
7.14.54
ततः प्रहर्षयन्सेनां सिंहवद्विनदन्मुहुः ।
समादत्तार्जुनिस्तूर्णं पौरवान्तकरं शरम् ॥ ७.१४.५४ ॥
จากนั้น บุตรของอรชุนทำให้กองทัพชื่นบาน และคำรามซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหมือนราชสีห์ ได้หยิบลูกศรที่จะนำความตายมาสู่ชาวเปารวะขึ้นอย่างรวดเร็ว
7.14.55
तं तु सन्धितमाज्ञाय सायकं घोरदर्शनम् ।
द्वाभ्यां शराभ्यां हार्दिक्यश्चिच्छेद सशरं धनुः ॥ ७.१४.५५ ॥
ฮารทิกยะรู้ว่าลูกศรอันน่าสะพรึงกลัวนั้นถูกใส่เข้าแล้ว จึงใช้ลูกศรสองดอกตัดธนูพร้อมลูกศรนั้นขาด
7.14.56
तदुत्सृज्य धनुश्छिन्नं सौभद्रः परवीरहा ।
उद्बबर्ह सितं खङ्गमाददनाः शरावरम् ॥ ७.१४.५६ ॥
โอรสของสุภัทรา ผู้สังหารวีรบุรุษของศัตรู จึงทิ้งธนูที่หักนั้นและชักดาบอันสุกใสออกมา พร้อมหยิบโล่ขึ้นถือ
7.14.57
स तेनानेकतारेण चर्मणा कृतहस्तवत् ।
भ्रान्तासिना चरन्मार्गान्दर्शयन्वीर्यमात्मनः ॥ ७.१४.५७ ॥
เขาใช้โล่ที่มีดาวนับหลายดวงและดาบที่หมุนวน เคลื่อนไหวดุจผู้ชำนาญมือ แสดงให้เห็นหนทางแห่งความกล้าหาญของตนเอง
7.14.58
भ्रामितं पुनरुद्धान्तमाधूतं पुनरुत्थितम् ।
चर्मनिस्त्रिंशयो राजन्निर्विशेषमदृश्यत ॥ ७.१४.५८ ॥
ข้าแต่พระราชา โล่และดาบถูกหมุนวน พุ่งขึ้นสูง สั่นไหว แล้วถูกยกขึ้นอีก ทั้งสองไม่อาจแยกจากกันได้
7.14.59
स पौरवरथस्येषामाप्लुत्य सहसा नदन् ।
पौरवं रथमास्थाय केशपक्षे परामृशत् ॥ ७.१४.५९ ॥
ทันใดนั้น เขาก็กระโจนขึ้นบนงอนของรถศึกเปารวะด้วยเสียงคำราม แล้วขึ้นไปยืนบนรถของเปารวะ จับผมของเขาไว้
7.14.60
जघानास्य पदा सूतमसिना पातयद्धृजम् ।
विक्षोभ्याम्भोनिधिं तार्क्ष्यस्तं नागमिव चाक्षिपत् ॥ ७.१४.६० ॥
เขาถีบสารถีของเปารวะด้วยเท้า ฟันธงลงด้วยดาบ และฉุดเขาขึ้นมาเหมือนครุฑที่กระชากงูขึ้นจากมหาสมุทรที่ถูกกวน
7.14.61
तमागलितकेशान्तं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ।
उक्षाणमिव सिंहेन पात्यमानमचेतसम् ॥ ७.१४.६१ ॥
กษัตริย์ทั้งปวงเห็นเขา ผมและปลายผมหลุดลุ่ย ถูกทำให้ล้มลงเหมือนวัวตัวผู้ที่ราชสีห์ตะปบ ไร้สติ
7.14.62
तमार्जुनिवशं प्राप्तं कृष्यमाणमनाथवत् ।
पौरवं पातितं दृष्ट्वा नामृष्यत जयद्रूथः ॥ ७.१४.६२ ॥
เมื่อเห็นเปารวะถูกนำมาอยู่ในอำนาจของอรชุน ถูกลากไปเหมือนคนไร้ที่พึ่ง และถูกทิ้งให้ล้มลง ชัยทรถทนไม่ได้
7.14.63
स बर्हिबर्हावततं किङ्किणीशतजालवत् ।
चर्म चादाय खङ्गं च नदन्पर्यपतद्रथात् ॥ ७.१४.६३ ॥
เขาหยิบโล่ที่ปูด้วยขนนกยูง ดุจตาข่ายที่มีกระดิ่งเล็กร้อยใบ พร้อมกับดาบ คำรามลั่นแล้วกระโดดลงจากรถศึก
7.14.64
ततः सैन्धवमालोक्य कार्ष्णिरुत्सृज्य पौरवम् ।
उत्पपात रथात्तूर्णं श्येनवन्निपपात च। ॥ ७.१४.६४ ॥
ครั้งนั้น เมื่อเห็นสินธวะ บุตรของกฤษณาก็ละเปารวะไว้ กระโดดจากรถอย่างรวดเร็ว และโฉบลงเหมือนเหยี่ยว
7.14.65
प्रासपट्टिशनिस्त्रिंशाञ्छत्रुभिः सम्प्रचोदितान् ।
चिच्छेद चासिना कार्ष्णिश्चर्मणा संरुरोध च ॥ ७.१४.६५ ॥
หอก ปัฏฏิศะ และดาบที่ศัตรูขว้างมา บุตรของกฤษณาฟันขาดด้วยดาบของตน และกั้นไว้ด้วยโล่
7.14.66
स दर्शयित्वा सैन्यानां स्वबाहुबलमात्मनः ।
तमुद्यम्य महाखङ्गं चर्म चाथ पुनर्बली ॥ ७.१४.६६ ॥
เขาแสดงกำลังแขนของตนให้กองทัพเห็น ผู้มีกำลังมากนั้นจึงยกดาบใหญ่และโล่ขึ้นอีกครั้ง
7.14.67
वृद्धक्षत्रस्य दायादं पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ससाराभिमुखः शूरः शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.१४.६७ ॥
ต่อทายาทของวฤทธกษัตร ศัตรูอย่างยิ่งของบิดาตน วีรบุรุษเดินเผชิญหน้าเข้าไป เหมือนเสือโคร่งเข้าหาช้าง
7.14.68
तौ परस्परमासाद्य खह्गदन्तनखायुधौ ।
हृष्टवत्सम्प्रजहाते व्याघ्रकेसरिणाविव ॥ ७.१४.६८ ॥
เมื่อเข้าประชิดกัน ทั้งสองถือดาบ เขี้ยว และเล็บเป็นอาวุธ ต่างฟาดฟันกันด้วยความดีใจ เหมือนเสือโคร่งกับราชสีห์
7.14.69
सम्पातेष्वभिघातेषु निपातेष्वसिचर्मणोः ।
न तयोरन्तरं कश्चिद्ददर्श नरसिंहयोः ॥ ७.१४.६९ ॥
ในการพุ่งเข้า การปะทะ และการฟันลงของดาบและโล่ ไม่มีใครเห็นช่องว่างใดระหว่างนรสิงห์ทั้งสองนั้นเลย
7.14.70
अवक्षेपोऽसिनिर्हादः शस्त्रान्तरनिदर्शनम् ।
बाह्यान्तरनिपातश्च निर्विशेमदृश्यत ॥ ७.१४.७० ॥
การฟาดกวาดของดาบ เสียงกังวานของดาบ การแสดงช่องว่างระหว่างอาวุธ การฟันทั้งจากภายนอกและภายใน และ … ปรากฏให้เห็น
7.14.71
बाह्यमाभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् ।
ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वतौ ॥ ७.१४.७१ ॥
ทั้งสองผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ เคลื่อนไหวไปตามทางอันสูงสุด ทั้งภายนอกและภายใน ปรากฏให้เห็นดุจภูเขาสองลูกที่มีปีก
7.14.72
ततो विक्षिपतः खङ्गं सौभद्रस्य यशस्विनः ।
शरावरणपक्षान्ते प्रजहार जयद्रथः ॥ ७.१४.७२ ॥
ครั้นเมื่อโอรสของสุภัทรากวัดดาบ ชัยทรถก็ฟันเข้าที่ขอบโล่ของผู้มีชื่อเสียงนั้น
7.14.73
रुक्मपत्रान्तरे सक्तस्तस्मिंश्चर्मणि भास्वरे ।
सिन्धुराजबलोद्धूतः सोऽभज्यत महानसिः ॥ ७.१४.७३ ॥
ดาบใหญ่ที่ติดอยู่ในโล่อันรุ่งโรจน์ ท่ามกลางใบทองนั้น ถูกกำลังของกษัตริย์แห่งสินธุเหวี่ยงขึ้น จึงหักลง
7.14.74
भग्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
अदृश्यत निमेषेण स्वरथं पुनरास्थितः ॥ ७.१४.७४ ॥
เมื่อรู้ว่าดาบหักแล้ว เขากระโดดถอยหลังหกก้าว และในชั่วพริบตาก็ปรากฏให้เห็นขึ้นสู่รถศึกของตนอีกครั้ง
7.14.75
तं कार्ष्णिं समरान्मुक्तमास्थितं रथमुत्तमम् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१४.७५ ॥
กษัตริย์เหล่านั้นทั้งหมดร่วมกันล้อมโอรสของกฤษณาผู้ที่ออกจากการรบแล้วและขึ้นรถศึกอันประเสริฐของตน ไว้โดยรอบทุกด้าน
7.14.76
ततश्चर्म च खङ्गं च समुत्क्षिप्य महाबलः ।
ननादार्जुनदायादः प्रेक्षमाणो जयद्रथम् ॥ ७.१४.७६ ॥
ครั้นแล้ว ทายาทของอรชุนผู้มีกำลังมาก ยกโล่และดาบขึ้น คำรามลั่น จ้องมองชัยทรถ
7.14.77
सिन्धुराजं परित्यज्य सौभद्रः परवीरहा ।
तापयामास तत्सैन्यं भुवनं भास्करो यथा ॥ ७.१४.७७ ॥
โอรสของสุภัทรา ผู้สังหารวีรบุรุษฝ่ายศัตรู ละกษัตริย์แห่งสินธุไว้ เผาผลาญกองทัพนั้น ดังดวงอาทิตย์เผาผลาญโลก
7.14.78
तस्य सर्वायसीं शक्तिं शल्यः कनकभूषणाम् ।
चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.१४.७८ ॥
ในการรบ ศัลยะขว้างหอกอันน่ากลัวทั้งหมดทำด้วยเหล็ก ประดับด้วยทอง ลุกโชนดุจเปลวไฟ ไปยังเขา
7.14.79
तामवप्लुत्य जग्राह विकोशं चाकरोदसिम् ।
वैनतेयो यथा कार्ष्णिः पतन्तमुरगोत्तमम् ॥ ७.१४.७९ ॥
เขากระโดดลงรับหอกนั้นไว้ และชักดาบออกจากฝัก ดังบุตรของกฤษณา คือไวนตัยะ (ครุฑ) คว้างูพิษตัวเยี่ยมที่กำลังร่วงลงมา
7.14.80
तस्य लाषवमाज्ञाय सत्वं चामिततेजसः ।
सहिताः सर्वराजानः सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१४.८० ॥
เมื่อรู้ถึงความว่องไวของเขาและความกล้าหาญของผู้มีแสงอันหาประมาณมิได้ กษัตริย์ทั้งปวงจึงร่วมกันคำรามดุจราชสีห์คำราม
7.14.81
ततस्तामेव शल्यस्य सौभद्रः परवीरहा ।
मुमोच भुजवीर्येण वैदूर्यविकृतां शिताम् ॥ ७.१४.८१ ॥
จากนั้นเสาภัทร ผู้สังหารวีรบุรุษฝ่ายศัตรู ได้พุ่งหอกคมของศัลยะนั้นออกไป หอกประดับด้วยไพฑูรย์ ด้วยกำลังแขนของตน
7.14.82
सा तस्य रथमासाद्य निर्मुक्तभुजगोपमा ।
जघान सूतं शल्यस्य रथाच्चैनमपातयत् ॥ ७.१४.८२ ॥
หอกนั้นพุ่งไปถึงรถของศัลยะ เหมือนงูที่ถูกปล่อยออกจากมือ สังหารสารถีของศัลยะ และยังผลักเขาให้ตกจากรถไปด้วย
7.14.83
ततो विराटद्रुपदौ धृष्टकेतुर्युधिष्ठिरः ।
सात्यकिः केकया भीमो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ॥ ७.१४.८३ ॥
จากนั้นมีวิราฏะ ทรุปทะ ธฤษฏเกตุ ยุธิษฐิระ สาตยกิ เจ้าชายแห่งเกกัยะ ภีมะ ธฤษฏทยุมนะ และศิขัณฑินตามมา
7.14.84
यमौ च द्रौपदेयाश्च साधुसाध्विति चुक्रुशुः ।
बाणशब्दाश्च विविधाः सिंहनादाश्च पुष्कलाः ॥ ७.१४.८४ ॥
นกุลกับสหเทพ และโอรสของเทราปที ร้องว่า "ดีแล้ว ดีแล้ว" มีเสียงลูกธนูหลากหลายชนิดและเสียงคำรามอันกึกก้องของราชสีห์ดังขึ้นอย่างเต็มที่
7.14.85
प्रादुरासन्हर्षयन्तः सौभद्रमपलायिनम् ।
तन्नामृष्यन्त पुत्रास्ते शत्रोर्विजयलक्षणम् ॥ ७.१४.८५ ॥
พวกเขาเข้ามาเป็นกำลังใจแก่อภิมัยุ ผู้ไม่หนีไป โอรสของท่านไม่อาจทนเห็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะของศัตรูได้
7.14.86
अथैनं सहसा सर्वे समन्तान्निशितैः शरैः ।
अभ्याकिरन्महाराज जलदा इव पर्वतम् ॥ ७.१४.८६ ॥
แล้วทุกคนก็พากันรุมยิงเขาด้วยลูกศรคมกล้าจากทุกทิศ ข้าแต่มหาราช เหมือนเมฆที่ปกคลุมภูเขา
7.14.87
तेषां च प्रियमन्विच्छन्सूतस्य च पराभवम् ।
आर्तायनिरमित्रघ्नः क्रुद्धः सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.१४.८७ ॥
อารตายนิผู้สังหารศัตรู ปรารถนาความปลอดภัยของพวกเขา และต้องการแก้แค้นที่สารถีของศัลยะพ่ายแพ้ จึงโกรธแค้นแล้วรุดเข้าหาเสาภัทร