Mahābhārata · Adhyāya 7.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.14.1
ततः स पाण्डवानीके जनयन्सुमहद्भयम् ।
व्यचरत्पृतनां द्रोणो दहन्कक्षमिवानलः ॥ ७.१४.१ ॥
Da verbreitete er großen Schrecken im Heer der Pāṇḍavas und bewegte sich, Droṇa, durch die Schar wie das Feuer, das trockenes Gras verzehrt.
7.14.2
निर्दहन्तमनीकानि साक्षादग्निमिवोत्थितम् ।
दृष्ट्वा रुक्मरथं क्रुद्धं समकम्पन्त सृञ्जयाः ॥ ७.१४.२ ॥
Als sie Droṇa im goldenen Wagen sahen, zornig, die Heere verzehrend wie das leibhaftig erhobene Feuer, erzitterten die Sṛñjayas.
7.14.3
सततं कृष्यतः सङ्ख्ये धनुषोऽस्याशुकारिणः ।
ज्याघोषः शुश्रुवेऽत्यर्थं विस्फूर्जितमिवाशनेः ॥ ७.१४.३ ॥
Der Klang seiner Bogensehne, unablässig im Kampf von seinem schnell wirkenden Bogen gespannt, war überaus laut zu hören, wie das Krachen des Donnerkeils.
7.14.4
रथिनः सादिनश्चैव नागानश्वान्पदातिनः ।
रौद्रा हस्तवता मुक्ताः सम्मृद्गन्ति स्स सायकाः ॥ ७.१४.४ ॥
Die furchtbaren Pfeile, vom geschickthändigen Schützen abgeschossen, zermalmten Wagenkämpfer, Reiter, Elefanten, Pferde und Fußsoldaten.
7.14.5
नानद्यमानः पर्जन्यः प्रवृद्धः शुचिसङ्क्षये ।
अश्मवर्षमिवावर्षत्परेषामावहद्भयम् ॥ ७.१४.५ ॥
Wie eine angeschwollene Wolke am Ende der klaren Jahreszeit, ohne zu donnern, einen Steinhagel niedergehen lassend, so ließ er Schrecken auf die Feinde regnen.
7.14.6
विचरन्स दिशः सर्वाः सेनां सङ्क्षोभयन्प्रभुः ।
वर्धयामास सन्त्रासं शात्रवाणाममानुषम् ॥ ७.१४.६ ॥
Durch alle Richtungen ziehend und das Heer erschütternd, steigerte der Mächtige unter den Feinden einen übermenschlichen Schrecken.
7.14.7
तस्य विद्युदिवाभ्रेषु चापं हेमपरिष्कृतम् ।
भ्राजमानं रथे तस्मिन्दृश्यते स्म महाभयम् ॥ ७.१४.७ ॥
Sein mit Gold geschmückter Bogen leuchtete wie der Blitz in den Wolken; auf jenem Wagen erschien er als großer Schrecken.
7.14.8
स वीरः सत्यवान्प्राज्ञो धर्मनित्यः सदा पुनः ।
युगान्तकालवद्धोरां रौद्रां प्रावर्तयन्नदीम् ॥ ७.१४.८ ॥
Jener Held, wahrhaftig, weise, stets dem Dharma ergeben, ließ wieder einen schrecklichen, wilden Fluss strömen, gleich der Zeit am Ende der Weltalter.
7.14.9
अमर्षवेगप्रभवां क्रव्यादगणसङ्कुलाम् ।
बलौघैः सर्वतः पूर्णां ध्वजवृक्षापहारिणीम् ॥ ७.१४.९ ॥
Aus der Wucht des Zorns entsprungen, voller Scharen fleischfressender Wesen, von Heerfluten überall erfüllt, die Bannerbäume fortreißend.
7.14.10
शोणितोदां रथावर्तां हस्त्यश्वकृतरोधसम् ।
कवचोडुपसंयुक्तां मांसपङ्कसमाकुलाम् ॥ ७.१४.१० ॥
Mit Blut als Wasser, mit Wagen als Strudeln, mit Elefanten und Pferden als Ufern, mit Panzern als Booten vereint, von einem Schlamm aus Fleisch durchsetzt.
7.14.11
मेदोमज्जास्थिसिकतामुष्मीषचयफेनिलाम् ।
सङ्ग्रामजलदापूर्णां प्रासमत्स्यसमाकुलाम् ॥ ७.१४.११ ॥
Mit Fett, Mark und Knochen als Sand, schäumend von Turbanhaufen, erfüllt von den Wolken der Schlacht, voller Speerfische.
7.14.12
नरनागाश्वकलिलां शरवेगौघवाहिनीम् ।
शरीरदारुसङ्घाटां रथकच्छपसङ्कुलाम् ॥ ७.१४.१२ ॥
Gedrängt voll von Männern, Elefanten und Pferden, Fluten tragend, schnell wie Pfeile, mit Leibern als verknäueltem Treibholz, voller Wagenschildkröten.
7.14.13
उत्तमाङ्गैः पङ्कजिनीं निस्त्रिंशझषसङ्कुलाम् ।
रथनागहूदोपेतां नानाभारणभूषिताम् ॥ ७.१४.१३ ॥
Jener Lotusfluss, voller Köpfe, gedrängt voller Schwerter wie Fische, mit Wagen und Elefanten als Tiefen, geschmückt mit mannigfachem Schmuck.
7.14.14
महारथशतावर्तां भूमिरेणूर्मिमालिनीम् ।
महावीर्यवतां सङ्ख्ये सुतरां भीरुदुस्तराम् ॥ ७.१४.१४ ॥
Voll von Strudeln hunderter großer Wagenkämpfer, bekränzt mit Wellen von Staub vom Boden, im Kampf unüberquerbar selbst für die mächtigen Helden, und weit mehr für die Furchtsamen.
7.14.15
शरीरशतसम्बाधां गृध्रकङ्कनिषेविताम् ।
महारथसहस्राणि नयन्तीं यमसादनम् ॥ ७.१४.१५ ॥
Gedrängt voller hunderter Leiber, besucht von Geiern und Reihern, tausende große Wagenkämpfer zur Wohnstatt Yamas tragend.
7.14.16
शूलव्यालसमाकीर्णां प्राणिवाजिनिषेविताम् ।
छिन्नक्षत्रमहाहंसां मुकुटाण्डजसेविताम् ॥ ७.१४.१६ ॥
Übersät mit Speeren und Schlangen, besucht von lebenden Wesen und Pferden, mit großen Schwänen aus zerbrochenen Sonnenschirmen, umsorgt von Vögeln aus Kronen.
7.14.17
चक्रकूर्माङ्गदानक्रां शरक्षुद्रझषाकुलाम् ।
बकगृध्रसृगालानां घोरसङ्घैर्निषेविताम् ॥ ७.१४.१७ ॥
Mit Rädern als Schildkröten und Armreifen als Krokodilen, wimmelnd von kleinen Fischen aus Pfeilen, besucht von furchtbaren Scharen von Reihern, Geiern und Schakalen.
7.14.18
निहतान्प्राणिनः सङ्ख्ये द्रोणेन बलिना रणे ।
वहन्तीं पितृलोकाय शतशो राजसत्तम ॥ ७.१४.१८ ॥
Hunderte im Kampf von dem starken Droṇa erschlagene Lebewesen zur Welt der Ahnen tragend, o Bester der Könige.
7.14.19
शऱीरशतसम्बाधां केशशैवलशाद्वलाम् ।
नदीं प्रावर्तयद्राजन्भीरूपणां भयवर्धिनीम् ॥ ७.१४.१९ ॥
O König, er ließ einen Fluss strömen, voller Hunderter Leiber, mit Haar als Moos und Gras, von schrecklicher Gestalt und Furcht mehrend.
7.14.20
तर्जयन्तमनीकानि तानि तानि महारथम् ।
सर्वतोऽभ्यद्रवन्द्रोणं युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ७.१४.२० ॥
Jene Heere, den großen Wagenkämpfer Droṇa bedrohend, stürmten von allen Seiten auf ihn los, angeführt von Yudhiṣṭhira.
7.14.21
तानभिद्रवतः शूरांस्तावका दृढविक्रमाः ।
सर्वतः प्रत्यगृह्णन्त तदभूद्रोमहर्षणम् ॥ ७.१४.२१ ॥
Als sie diese Helden von allen Seiten stürmen sahen, empfingen sie deine Krieger von unerschütterlicher Tapferkeit, und es wurde ein haarsträubender Anblick.
7.14.22
शतमायस्तु शकुनिः सहदेवं समाद्रवत् ।
सनियन्तृध्वजरथं विव्याघ निशितैः शरैः ॥ ७.१४.२२ ॥
Śakuni aber stürmte gegen Sahadeva und durchbohrte seinen Wagen samt Wagenlenker und Banner mit scharfen Pfeilen.
7.14.23
तस्य माद्रीसुतः केतुं धनुः सूतं हयानपि ।
नातिक्रुद्धः शरैश्छित्त्वा षष्ठ्या विव्याध सौबलम्।
भित्त्वा च शरवर्षेण शकुनिं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१४.२३ ॥
Die Fahne, den Bogen, den Wagenlenker und die Pferde zerschnitt der Sohn der Mādrī; nicht sehr zornig, durchbohrte er den Sohn des Subala mit sechzig Pfeilen, und ihn mit einem Pfeilhagel durchbohrend, hielt er Śakuni zurück.
7.14.24
गदां गृहीत्वा शकुनिः प्रचस्कन्द रथोत्तमात् ।
स तस्य गदया राजन्रथात्सूतमपातयत् ॥ ७.१४.२४ ॥
Seine Keule ergreifend, sprang Śakuni von seinem vortrefflichen Wagen herab, und, o König, mit der Keule schlug er den Wagenlenker vom Wagen.
7.14.25
ततस्तौ विरथौ राजन्गदाहस्तौ महाबलौ ।
चिक्रीडतू रणे शूरौ सशृङ्गाविव पर्वतौ ॥ ७.१४.२५ ॥
Da spielten jene beiden, ohne Streitwagen, mit den Keulen in den Händen, machtvoll, o König, im Kampf wie zwei gipfelreiche Berge.
7.14.26
द्रोणः पाञ्चालदायादं विव्याध निशितैः शरैः ।
तयोस्तत्र महाराज बाणवर्षैः प्रकाशितम्।
खद्योतैरिव चाकाशं प्रदोषे पुरुषर्षभ ॥ ७.१४.२६ ॥
Droṇa durchbohrte den Verwandten der Pāñcālas mit scharfen Pfeilen. Dort, o großer König, wurde der Himmel durch den Pfeilregen der beiden erhellt, wie er am Abend von Glühwürmchen erhellt wird, o Stier unter den Männern.
7.14.27
विविंशतिं भीमसेनो विंशत्या निशितैः शरैः ।
विद्ध्वा नाकम्पयद्वीरस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१४.२७ ॥
Bhīmasena durchbohrte Vivinśati mit zwanzig scharfen Pfeilen; durchbohrt zitterte der Held nicht, und es war wie ein Wunder.
7.14.28
विविंशतिस्तु सहसा व्यश्वकेतुशरासनम् ।
भीमं चक्रे महाराज ततः सैन्यान्यपूजयन् ॥ ७.१४.२८ ॥
Doch Vivinśati zerstörte plötzlich Bhīmas Pferde, Banner und Bogen; da, o großer König, ehrten ihn die Heere.
7.14.29
स तन्न ममृषे वीरः शत्रोर्विक्रममाहवे ।
ततोऽस्य गदया दान्तान्हयात्सर्वानपातयत् ॥ ७.१४.२९ ॥
Jener Held ertrug die Tapferkeit des Feindes im Kampf nicht; dann streckte er mit seiner Keule alle dessen gezähmten Pferde nieder.
7.14.30
हताश्वात्स रथाद्राजन्गृह्य चर्म महाबलः ।
अभ्ययाद्भीमसेनं तु मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१४.३० ॥
O König, nachdem er seinen Schild vom Wagen der erschlagenen Pferde genommen hatte, rückte jener Mächtige gegen Bhīmasena vor, wie ein rasender Elefant gegen einen anderen rasenden Elefanten.
7.14.31
शल्यस्तु नकुलं वीरः स्वस्रीयं प्रियमात्मनः ।
विव्याध प्रहसन्बाणैर्लालयन्कोपयन्निव ॥ ७.१४.३१ ॥
Doch der Held Śalya traf lachend mit Pfeilen Nakula, seinen geliebten Schwestersohn, als wolle er ihn liebkosen und zugleich zum Zorn reizen.
7.14.32
तस्याश्वानातपत्रं च ध्वजं सूतमथो धनुः ।
निपात्य नकुलः सङ्ख्ये शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ ७.१४.३२ ॥
Nachdem er im Kampf seine Pferde, den Sonnenschirm, die Fahne, den Wagenlenker und den Bogen gefällt hatte, blies der mächtige Nakula seine Muschel.
7.14.33
धृष्टकेतुः कृपेणास्ताञ्छित्त्वा बहुविधाञ्छरान् ।
कृपं विव्याध सप्तत्या ध्वजं चास्य त्रिभिः शरैः ॥ ७.१४.३३ ॥
Dhṛṣṭaketu, der mit seinem Schwert die vielerlei Pfeile zerschnitt, traf Kṛpa mit siebzig Pfeilen und seine Fahne mit dreien.
7.14.34
तं कृपः शरवर्षेण महता समवारयत् ।
विव्याध च रणे विप्रो धृष्टकेतुममर्षणम् ॥ ७.१४.३४ ॥
Kṛpa hielt ihn mit einem gewaltigen Pfeilregen auf, und im Kampf traf der Brahmane auch den unbeugsamen Dhṛṣṭaketu.
7.14.35
सात्यकिः कृतवर्माणं नाराचेन स्तनान्तरे ।
विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनरन्यैः स्मयन्निव ॥ ७.१४.३५ ॥
Sātyaki durchbohrte Kṛtavarman mit einem eisernen Pfeil in der Brust und traf ihn dann, wie lächelnd, erneut mit siebzig weiteren Pfeilen.
7.14.36
तं भोजः सप्तसप्तत्या विद्ध्वाऽऽशु निशितैः शरैः ।
नाकम्पयत शैनेयं शीघ्रो वायुरिवाचलम् ॥ ७.१४.३६ ॥
Bhoja durchbohrte ihn schnell mit siebenundsiebzig scharfen Pfeilen, doch er erschütterte Śainya nicht, so wie ein rascher Wind keinen Berg erschüttern kann.
7.14.37
सेनापतिः सुशर्माणं भृशं मर्मस्वताडयत् ।
स चापि तं तोमरेण जत्रुदेशेऽभ्यताडयत् ॥ ७.१४.३७ ॥
Der Feldherr traf Suśarman heftig an den verwundbaren Stellen, und dieser traf ihn seinerseits mit einem Wurfspeer an der Schlüsselbeingegend.
7.14.38
वैकर्तनं तु समरे विराटः प्रत्यवारयत् ।
सह मत्स्यैर्महावीर्यैस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१४.३८ ॥
Doch im Kampf hielt Virāṭa den Vaikartana (Karṇa) auf, zusammen mit den an Heldenmut mächtigen Matsyas; und das war wie ein Wunder.
7.14.39
तत्पौरुषमभूत्तत्र सूतपुत्रस्य दारुणम् ।
यत्सैन्यं वारयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१४.३९ ॥
Dort zeigte sich die furchtbare Tapferkeit des Wagenlenkersohnes, der mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken das Heer aufhielt.
7.14.40
द्रुपदस्तु स्वयं राजा भगदत्तेन सङ्गतः ।
तयोर्युद्धं महाराज चित्ररूपमिवाभवत् ॥ ७.१४.४० ॥
König Drupada selbst geriet mit Bhagadatta aneinander; und ihr Kampf, o großer König, wurde wie von wundersamer Gestalt.
7.14.41
भगदत्तस्तु राजानं द्रुपदं नतपर्वभिः ।
सनियन्तृध्वजरथं विव्याध पुरुषर्षभः ॥ ७.१४.४१ ॥
Bhagadatta, der Stier unter den Männern, durchbohrte König Drupada mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken, samt seinem Bannerwagen und dessen Wagenlenker.
7.14.42
द्रुपदस्तु ततः क्रुद्धो भगदत्तं महारथम् ।
आजघानोरसि क्षिप्रं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१४.४२ ॥
Da traf Drupada, voller Zorn, den großen Wagenkämpfer Bhagadatta rasch an der Brust mit einem Pfeil mit gebogenen Gelenken.
7.14.43
युद्धं योधवरौ लोके सौमदत्तिशिखण्डिनौ ।
भूतानां त्रासजननं चक्रातेऽस्त्रविशारदौ ॥ ७.१४.४३ ॥
Zwei der besten Krieger der Welt, Saumadatti und Śikhaṇḍin, führten einen Kampf, der die Wesen in Schrecken versetzte; beide waren im Waffenhandwerk erfahren.
7.14.44
भूरिश्रवा रणे राजन्याज्ञसेनिं महारथम् ।
महता सायकौघेन च्छादयामास वीर्यवान् ॥ ७.१४.४४ ॥
O König, im Kampf bedeckte der mächtige Bhūriśravas jenen großen Wagenkämpfer, den Sohn des Ājñasena, mit einem gewaltigen Pfeilhagel.
7.14.45
शिखण्डी तु ततः क्रुद्धः सौमदत्तिं विशाम्पते ।
नवत्या सायकानां तु कम्पयामास भारत ॥ ७.१४.४५ ॥
Da erzürnte Śikhaṇḍin, o Herr des Volkes, erschütterte Saumadatti mit neunzig Pfeilen, o Nachfahre des Bharata.
7.14.46
राक्षसौ रौद्रकर्माणौ हेडिम्बालम्बुसावुभौ ।
चक्रातेऽत्युद्भुतं युद्धं परस्परजयैषिणौ ॥ ७.१४.४६ ॥
Die beiden grausam handelnden Rākṣasas, Hiḍimbas Sohn und Alambuṣa, beide nach dem Sieg übereinander strebend, führten einen äußerst wundersamen Kampf.
7.14.47
मायाशतसृजौ दृप्तौ मायाभिरितरेतरम् ।
अन्तर्हितौ चेरतुस्तौ भृशं विस्मयकारिणौ ॥ ७.१४.४७ ॥
Die beiden stolzen Schöpfer von hundert Trugbildern, die sich durch ihre Trugbilder gegeneinander verbargen, bewegten sich umher und erregten großes Staunen.
7.14.48
चेकितानोऽनुविन्देन युयुधे चातिभैरवम् ।
यथा देवासुरे युद्धे बलशक्रौ महाबलौ ॥ ७.१४.४८ ॥
Cekitāna kämpfte mit Anuvinda in einem äußerst schrecklichen Kampf, wie die mächtigen Bala und Śakra im Kampf der Götter und Asuras.
7.14.49
लक्ष्मणः क्षत्रदेवेन विमर्दमकरोद्भृशम् ।
यथा विष्णुः पुरा राजन्हिरण्याक्षेण संयुगे ॥ ७.१४.४९ ॥
O König, wie Viṣṇu einst im Kampf erbittert gegen Hiraṇyākṣa stritt, so führte Lakṣmaṇa einen zermalmenden Kampf gegen Kṣatradeva.
7.14.50
ततः प्रचलिताश्वेन विधिवत्कल्पितेन च ।
रथेनाभ्यपतद्राजन्सौभद्रं पौरवो पौरवो नदन् ॥ ७.१४.५० ॥
Dann, o König, stürmte der Paurava brüllend auf den Sohn Subhadrās zu, in einem ordnungsgemäß ausgerüsteten Streitwagen mit schnell angetriebenen Pferden.
7.14.51
ततोऽभ्ययात्स त्वरितो युद्धाकाङ्क्षी महाबलः ।
तेन चक्रे महद्युद्धमभिमन्युररिन्दमः ॥ ७.१४.५१ ॥
Dann rückte der Starke, kampfbegierig, rasch vor, und Abhimanyu, Bezwinger der Feinde, lieferte ihm einen gewaltigen Kampf.
7.14.52
पौरवस्त्वथ सौभद्रं शरव्रातैरवाकिरत् ।
तस्यार्जुनिर्ध्वजं छत्रं धनुश्चोर्व्यामपातयत् ॥ ७.१४.५२ ॥
Der Paurava überschüttete den Sohn Subhadrās mit Pfeilsalven, doch der Sohn Arjunas ließ sein Banner, seinen Sonnenschirm und seinen Bogen zu Boden stürzen.
7.14.53
सौभद्रः पौरवं त्वन्यैर्विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
पञ्चभिस्तस्य विव्याध हयान्सूनं च सायकैः ॥ ७.१४.५३ ॥
Der Sohn Subhadrās durchbohrte den Paurava mit sieben weiteren schnellen Pfeilen und mit fünf Pfeilen seine Pferde und seinen Wagenlenker.
7.14.54
ततः प्रहर्षयन्सेनां सिंहवद्विनदन्मुहुः ।
समादत्तार्जुनिस्तूर्णं पौरवान्तकरं शरम् ॥ ७.१४.५४ ॥
Dann, das Heer erfreuend und wie ein Löwe immer wieder brüllend, ergriff der Sohn Arjunas rasch den Pfeil, der dem Paurava den Tod bringen sollte.
7.14.55
तं तु सन्धितमाज्ञाय सायकं घोरदर्शनम् ।
द्वाभ्यां शराभ्यां हार्दिक्यश्चिच्छेद सशरं धनुः ॥ ७.१४.५५ ॥
Als Hārdikya erkannte, dass jener schrecklich anzusehende Pfeil angelegt war, zerschnitt er mit zwei Pfeilen den Bogen samt dem Pfeil.
7.14.56
तदुत्सृज्य धनुश्छिन्नं सौभद्रः परवीरहा ।
उद्बबर्ह सितं खङ्गमाददनाः शरावरम् ॥ ७.१४.५६ ॥
Den zerbrochenen Bogen wegwerfend, zog Saubhadra, der Töter feindlicher Helden, ein helles Schwert und nahm einen Schild.
7.14.57
स तेनानेकतारेण चर्मणा कृतहस्तवत् ।
भ्रान्तासिना चरन्मार्गान्दर्शयन्वीर्यमात्मनः ॥ ७.१४.५७ ॥
Mit jenem vielsternigen Schild und dem wirbelnden Schwert bewegte er sich wie ein Geschickter der Hände und zeigte die Wege seiner eigenen Tapferkeit.
7.14.58
भ्रामितं पुनरुद्धान्तमाधूतं पुनरुत्थितम् ।
चर्मनिस्त्रिंशयो राजन्निर्विशेषमदृश्यत ॥ ७.१४.५८ ॥
O König, Schild und Schwert wurden geschwungen, schossen empor, wurden geschüttelt und wieder erhoben; die beiden waren nicht voneinander zu unterscheiden.
7.14.59
स पौरवरथस्येषामाप्लुत्य सहसा नदन् ।
पौरवं रथमास्थाय केशपक्षे परामृशत् ॥ ७.१४.५९ ॥
Plötzlich brüllend, sprang er auf die Deichsel des Wagens des Paurava, bestieg den Wagen des Paurava und packte ihn an den Haaren.
7.14.60
जघानास्य पदा सूतमसिना पातयद्धृजम् ।
विक्षोभ्याम्भोनिधिं तार्क्ष्यस्तं नागमिव चाक्षिपत् ॥ ७.१४.६० ॥
Mit dem Fuß schlug er seinen Wagenlenker, mit dem Schwert fällte er das Banner und riss ihn empor, wie Garuḍa, den Ozean aufwühlend, eine Schlange ergreift.
7.14.61
तमागलितकेशान्तं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ।
उक्षाणमिव सिंहेन पात्यमानमचेतसम् ॥ ७.१४.६१ ॥
Alle Könige sahen ihn, Haar und Enden gelöst, niedergeworfen wie ein Stier von einem Löwen, bewusstlos.
7.14.62
तमार्जुनिवशं प्राप्तं कृष्यमाणमनाथवत् ।
पौरवं पातितं दृष्ट्वा नामृष्यत जयद्रूथः ॥ ७.१४.६२ ॥
Als Jayadratha den Paurava sah, in Arjunas Gewalt, wie einen Schutzlosen geschleift und niedergeworfen, ertrug er es nicht.
7.14.63
स बर्हिबर्हावततं किङ्किणीशतजालवत् ।
चर्म चादाय खङ्गं च नदन्पर्यपतद्रथात् ॥ ७.१४.६३ ॥
Er nahm einen mit Pfauenfedern geschmückten Schild, wie ein Netz aus hundert Glöckchen, und ein Schwert, brüllte und sprang vom Wagen herab.
7.14.64
ततः सैन्धवमालोक्य कार्ष्णिरुत्सृज्य पौरवम् ।
उत्पपात रथात्तूर्णं श्येनवन्निपपात च। ॥ ७.१४.६४ ॥
Da ließ der Sohn der Kṛṣṇā, Saindhava erblickend, den Paurava los, sprang rasch vom Wagen und stürzte sich wie ein Falke herab.
7.14.65
प्रासपट्टिशनिस्त्रिंशाञ्छत्रुभिः सम्प्रचोदितान् ।
चिच्छेद चासिना कार्ष्णिश्चर्मणा संरुरोध च ॥ ७.१४.६५ ॥
Die von den Feinden geschleuderten Speere, Paṭṭiśas und Schwerter zerschlug der Sohn der Kṛṣṇā mit dem Schwert und wehrte sie mit dem Schild ab.
7.14.66
स दर्शयित्वा सैन्यानां स्वबाहुबलमात्मनः ।
तमुद्यम्य महाखङ्गं चर्म चाथ पुनर्बली ॥ ७.१४.६६ ॥
Nachdem er den Heeren die Macht seiner eigenen Arme gezeigt hatte, hob der Starke erneut das große Schwert und den Schild.
7.14.67
वृद्धक्षत्रस्य दायादं पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ससाराभिमुखः शूरः शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.१४.६७ ॥
Dem Erben Vṛddhakṣatras, dem äußersten Feind seines Vaters, rückte der Held entgegen, wie ein Tiger gegen einen Elefanten.
7.14.68
तौ परस्परमासाद्य खह्गदन्तनखायुधौ ।
हृष्टवत्सम्प्रजहाते व्याघ्रकेसरिणाविव ॥ ७.१४.६८ ॥
Als sie aufeinandertrafen, mit Schwert, Zahn und Kralle bewaffnet, schlugen sie freudig aufeinander ein, wie Tiger und Löwe.
7.14.69
सम्पातेष्वभिघातेषु निपातेष्वसिचर्मणोः ।
न तयोरन्तरं कश्चिद्ददर्श नरसिंहयोः ॥ ७.१४.६९ ॥
In den Stößen, Hieben und Stürzen von Schwert und Schild sah niemand eine Lücke zwischen jenen beiden Männerlöwen.
7.14.70
अवक्षेपोऽसिनिर्हादः शस्त्रान्तरनिदर्शनम् ।
बाह्यान्तरनिपातश्च निर्विशेमदृश्यत ॥ ७.१४.७० ॥
Das Ausholen des Schwertes, sein Klirren, das Zeigen von Lücken zwischen den Waffen, Schläge außen und innen, und … waren zu sehen.
7.14.71
बाह्यमाभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् ।
ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वतौ ॥ ७.१४.७१ ॥
Auf dem höchsten Pfad, außen und innen sich bewegend, erschienen die beiden Hochherzigen wie zwei geflügelte Berge.
7.14.72
ततो विक्षिपतः खङ्गं सौभद्रस्य यशस्विनः ।
शरावरणपक्षान्ते प्रजहार जयद्रथः ॥ ७.१४.७२ ॥
Als der berühmte Saubhadra sein Schwert schwang, traf Jayadratha den Rand seines Schildes.
7.14.73
रुक्मपत्रान्तरे सक्तस्तस्मिंश्चर्मणि भास्वरे ।
सिन्धुराजबलोद्धूतः सोऽभज्यत महानसिः ॥ ७.१४.७३ ॥
In jenem leuchtenden Schild, zwischen goldenen Blättern verfangen, zerbrach das große Schwert, vom Heer des Königs von Sindhu erschüttert.
7.14.74
भग्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
अदृश्यत निमेषेण स्वरथं पुनरास्थितः ॥ ७.१४.७४ ॥
Als er sah, dass das Schwert zerbrochen war, sprang er sechs Schritte und war im Nu wieder auf seinem Streitwagen zu sehen.
7.14.75
तं कार्ष्णिं समरान्मुक्तमास्थितं रथमुत्तमम् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१४.७५ ॥
Alle Könige zusammen umzingelten jenen Sohn des Kārṣṇi von allen Seiten, der aus der Schlacht freigekommen und auf seinen vortrefflichen Streitwagen gestiegen war.
7.14.76
ततश्चर्म च खङ्गं च समुत्क्षिप्य महाबलः ।
ननादार्जुनदायादः प्रेक्षमाणो जयद्रथम् ॥ ७.१४.७६ ॥
Da erhob der mächtige Erbe Arjunas Schild und Schwert und brüllte, Jayadratha anblickend.
7.14.77
सिन्धुराजं परित्यज्य सौभद्रः परवीरहा ।
तापयामास तत्सैन्यं भुवनं भास्करो यथा ॥ ७.१४.७७ ॥
Den König von Sindhu verlassend, versengte der Sohn Subhadrās, der Vernichter feindlicher Helden, jenes Heer, wie die Sonne die Welt versengt.
7.14.78
तस्य सर्वायसीं शक्तिं शल्यः कनकभूषणाम् ।
चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.१४.७८ ॥
Im Kampf schleuderte Śalya auf ihn einen schrecklichen Speer, ganz aus Eisen und mit Gold geschmückt, lodernd wie eine Feuerzunge.
7.14.79
तामवप्लुत्य जग्राह विकोशं चाकरोदसिम् ।
वैनतेयो यथा कार्ष्णिः पतन्तमुरगोत्तमम् ॥ ७.१४.७९ ॥
Er sprang herab, ergriff sie und zog das Schwert aus der Scheide, wie Vainateya (Garuḍa) die beste der Schlangen ergreift, die fällt.
7.14.80
तस्य लाषवमाज्ञाय सत्वं चामिततेजसः ।
सहिताः सर्वराजानः सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१४.८० ॥
Als alle Könige seine Gewandtheit und den Mut des Unermesslich-Strahlenden bemerkten, ließen sie gemeinsam einen Löwenschrei erschallen.
7.14.81
ततस्तामेव शल्यस्य सौभद्रः परवीरहा ।
मुमोच भुजवीर्येण वैदूर्यविकृतां शिताम् ॥ ७.१४.८१ ॥
Dann schleuderte Saubhadra, der Bezwinger feindlicher Helden, mit der Kraft seiner Arme eben jenen scharfen, mit Lapislazuli besetzten Speer des Śalya.
7.14.82
सा तस्य रथमासाद्य निर्मुक्तभुजगोपमा ।
जघान सूतं शल्यस्य रथाच्चैनमपातयत् ॥ ७.१४.८२ ॥
Sie erreichte seinen Wagen und schlug, einer losgelassenen Schlange gleich, den Wagenlenker Śalyas nieder und warf auch ihn vom Wagen.
7.14.83
ततो विराटद्रुपदौ धृष्टकेतुर्युधिष्ठिरः ।
सात्यकिः केकया भीमो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ॥ ७.१४.८३ ॥
Dann Virāṭa und Drupada, Dhṛṣṭaketu, Yudhiṣṭhira, Sātyaki, die Kekaya-Prinzen, Bhīma, Dhṛṣṭadyumna und Śikhaṇḍin.
7.14.84
यमौ च द्रौपदेयाश्च साधुसाध्विति चुक्रुशुः ।
बाणशब्दाश्च विविधाः सिंहनादाश्च पुष्कलाः ॥ ७.१४.८४ ॥
Nakula und Sahadeva und die Söhne Draupadīs riefen: »Gut gemacht, gut gemacht!« Es erklangen Pfeilgeräusche vielfacher Art und zahlreiche Löwenschreie.
7.14.85
प्रादुरासन्हर्षयन्तः सौभद्रमपलायिनम् ।
तन्नामृष्यन्त पुत्रास्ते शत्रोर्विजयलक्षणम् ॥ ७.१४.८५ ॥
Den nicht fliehenden Abhimanyu anfeuernd, traten sie hervor; deine Söhne konnten das Siegeszeichen des Feindes nicht ertragen.
7.14.86
अथैनं सहसा सर्वे समन्तान्निशितैः शरैः ।
अभ्याकिरन्महाराज जलदा इव पर्वतम् ॥ ७.१४.८६ ॥
Da bedeckten sie ihn plötzlich alle von allen Seiten mit scharfen Pfeilen, großer König, wie Wolken einen Berg bedecken.
7.14.87
तेषां च प्रियमन्विच्छन्सूतस्य च पराभवम् ।
आर्तायनिरमित्रघ्नः क्रुद्धः सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.१४.८७ ॥
Aus dem Wunsch nach ihrem Wohl und um die Niederlage des Wagenlenkers zu rächen, zog Ārtāyani, der Feindtöter, zornig gegen Saubhadra.