ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.14.1
ततः स पाण्डवानीके जनयन्सुमहद्भयम् ।
व्यचरत्पृतनां द्रोणो दहन्कक्षमिवानलः ॥ ७.१४.१ ॥
ତା'ପରେ ସେ ପାଣ୍ଡବ ସେନାରେ ଅତି ମହାନ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରି, ଶୁଷ୍କ ଘାସକୁ ଦହନକାରୀ ଅଗ୍ନି ପରି ଦ୍ରୋଣ ରୂପେ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କଲେ।
7.14.2
निर्दहन्तमनीकानि साक्षादग्निमिवोत्थितम् ।
दृष्ट्वा रुक्मरथं क्रुद्धं समकम्पन्त सृञ्जयाः ॥ ७.१४.२ ॥
ସେନାଗୁଡ଼ିକୁ ଦହନ କରୁଥିବା, ସାକ୍ଷାତ ଉଠିଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି କ୍ରୁଦ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣରଥ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଦେଖି ସୃଞ୍ଜୟମାନେ କମ୍ପିଗଲେ।
7.14.3
सततं कृष्यतः सङ्ख्ये धनुषोऽस्याशुकारिणः ।
ज्याघोषः शुश्रुवेऽत्यर्थं विस्फूर्जितमिवाशनेः ॥ ७.१४.३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ନିରନ୍ତର ଟାଣାଯାଉଥିବା, କ୍ଷିପ୍ର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ତାଙ୍କ ଧନୁର ଜ୍ୟା-ଧ୍ୱନି ବଜ୍ରର ଗର୍ଜନ ପରି ଅତ୍ୟଧିକ ଶୁଣାଗଲା।
7.14.4
रथिनः सादिनश्चैव नागानश्वान्पदातिनः ।
रौद्रा हस्तवता मुक्ताः सम्मृद्गन्ति स्स सायकाः ॥ ७.१४.४ ॥
ନିପୁଣ ହାତବାଲାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଶରଗୁଡ଼ିକ ରଥୀ, ଅଶ୍ୱାରୋହୀ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ପଦାତିକମାନଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଚାଲିଲେ।
7.14.5
नानद्यमानः पर्जन्यः प्रवृद्धः शुचिसङ्क्षये ।
अश्मवर्षमिवावर्षत्परेषामावहद्भयम् ॥ ७.१४.५ ॥
ଶୁଚି ଋତୁର ଶେଷରେ ଗର୍ଜନ ନ କରି ବଢ଼ିଥିବା ମେଘ ଯେପରି ପଥର ବର୍ଷା କରେ, ସେପରି ସେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ଭୟ ବର୍ଷାଇଲେ।
7.14.6
विचरन्स दिशः सर्वाः सेनां सङ्क्षोभयन्प्रभुः ।
वर्धयामास सन्त्रासं शात्रवाणाममानुषम् ॥ ७.१४.६ ॥
ସବୁ ଦିଗରେ ବିଚରଣ କରି, ସେନାକୁ କମ୍ପାଇ, ସେହି ପ୍ରଭୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମାନୁଷିକ ତ୍ରାସ ବଢ଼ାଇଲେ।
7.14.7
तस्य विद्युदिवाभ्रेषु चापं हेमपरिष्कृतम् ।
भ्राजमानं रथे तस्मिन्दृश्यते स्म महाभयम् ॥ ७.१४.७ ॥
ମେଘ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟୁତ ପରି ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ସଜ୍ଜିତ ତାଙ୍କ ଧନୁ ଝଲସୁଥିଲା; ସେହି ରଥରେ ତାହା ମହାଭୟ ରୂପେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
7.14.8
स वीरः सत्यवान्प्राज्ञो धर्मनित्यः सदा पुनः ।
युगान्तकालवद्धोरां रौद्रां प्रावर्तयन्नदीम् ॥ ७.१४.८ ॥
ସେ ବୀର, ସତ୍ୟବାନ, ପ୍ରାଜ୍ଞ, ସର୍ବଦା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଯୁଗାନ୍ତକାଳ ପରି ଭୟଙ୍କର ଓ ରୌଦ୍ର ନଦୀକୁ ପୁଣି ପ୍ରବାହିତ କଲେ।
7.14.9
अमर्षवेगप्रभवां क्रव्यादगणसङ्कुलाम् ।
बलौघैः सर्वतः पूर्णां ध्वजवृक्षापहारिणीम् ॥ ७.१४.९ ॥
କ୍ରୋଧବେଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମାଂସଭକ୍ଷୀ ପ୍ରାଣୀଗଣଙ୍କ ସମୂହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୈନ୍ୟପ୍ରବାହରେ ସର୍ବତ୍ର ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଧ୍ୱଜବୃକ୍ଷକୁ ଭାସାଇ ନେଉଥିବା।
7.14.10
शोणितोदां रथावर्तां हस्त्यश्वकृतरोधसम् ।
कवचोडुपसंयुक्तां मांसपङ्कसमाकुलाम् ॥ ७.१४.१० ॥
ରକ୍ତ ଯାହାର ଜଳ, ରଥ ଯାହାର ଆବର୍ତ୍ତ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ଯାହାର କୂଳ ଗଢ଼ନ୍ତି, କବଚରୂପୀ ଡଙ୍ଗା ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ମାଂସକାଦୋରେ ସଂକୁଳ।
7.14.11
मेदोमज्जास्थिसिकतामुष्मीषचयफेनिलाम् ।
सङ्ग्रामजलदापूर्णां प्रासमत्स्यसमाकुलाम् ॥ ७.१४.११ ॥
ମେଦ, ମଜ୍ଜା ଓ ଅସ୍ଥି ଯାହାର ବାଲି, ପଗଡ଼ିର ରାଶିରେ ଫେଣିଲ, ଯୁଦ୍ଧମେଘରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଭାଲୁ-ମାଛରେ ସଂକୁଳ।
7.14.12
नरनागाश्वकलिलां शरवेगौघवाहिनीम् ।
शरीरदारुसङ्घाटां रथकच्छपसङ्कुलाम् ॥ ७.१४.१२ ॥
ମନୁଷ୍ୟ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ବାଣର ବେଗର ପ୍ରବାହ ବହନ କରୁଥିବା, ଶରୀରରୂପୀ କାଠରାଶିର ସଙ୍ଘାଟ ଥିବା, ରଥ-କଇଁଛରେ ସଂକୁଳ।
7.14.13
उत्तमाङ्गैः पङ्कजिनीं निस्त्रिंशझषसङ्कुलाम् ।
रथनागहूदोपेतां नानाभारणभूषिताम् ॥ ७.१४.१३ ॥
ମୁଣ୍ଡରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦ୍ମସରୋବର ପରି ସେ ନଦୀ, ଖଡ୍ଗରୂପୀ ମାଛରେ ଭରା, ରଥ ଓ ହାତୀରୂପୀ ହ୍ରଦରେ ଯୁକ୍ତ, ନାନା ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ।
7.14.14
महारथशतावर्तां भूमिरेणूर्मिमालिनीम् ।
महावीर्यवतां सङ्ख्ये सुतरां भीरुदुस्तराम् ॥ ७.१४.१४ ॥
ଶହ ଶହ ମହାରଥୀଙ୍କ ଆବର୍ତ୍ତ ଥିବା, ଭୂମିର ଧୂଳି ତରଙ୍ଗର ମାଳା ଧାରଣ କରିଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାବୀରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବି ଦୁସ୍ତର, ଭୀରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଅଧିକ ଦୁସ୍ତର ନଦୀ।
7.14.15
शरीरशतसम्बाधां गृध्रकङ्कनिषेविताम् ।
महारथसहस्राणि नयन्तीं यमसादनम् ॥ ७.१४.१५ ॥
ଶହ ଶହ ଶରୀରରେ ଭରା, ଗିଧ ଓ ବଗ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ହଜାର ହଜାର ମହାରଥୀଙ୍କୁ ଯମଲୋକକୁ ବହନ କରୁଥିବା।
7.14.16
शूलव्यालसमाकीर्णां प्राणिवाजिनिषेविताम् ।
छिन्नक्षत्रमहाहंसां मुकुटाण्डजसेविताम् ॥ ७.१४.१६ ॥
ଶୂଳ ଓ ସାପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରାଣୀ ଓ ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ଭଗ୍ନ ଛତ୍ରରୂପୀ ମହାହଂସଯୁକ୍ତ, ମୁକୁଟରୂପୀ ଅଣ୍ଡଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ।
7.14.17
चक्रकूर्माङ्गदानक्रां शरक्षुद्रझषाकुलाम् ।
बकगृध्रसृगालानां घोरसङ्घैर्निषेविताम् ॥ ७.१४.१७ ॥
ଚକ୍ରରୂପୀ କଇଁଛ ଓ ବାହୁବନ୍ଧରୂପୀ କୁମ୍ଭୀର ଥିବା, ବାଣରୂପୀ ଛୋଟ ମାଛରେ ଭରା, ବଗ, ଗିଧ ଓ ଶିଆଳର ଭୟଙ୍କର ଦଳ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ।
7.14.18
निहतान्प्राणिनः सङ्ख्ये द्रोणेन बलिना रणे ।
वहन्तीं पितृलोकाय शतशो राजसत्तम ॥ ७.१४.१८ ॥
ହେ ରାଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବଳବାନ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଶହ ଶହ ଭାବେ ପିତୃଲୋକକୁ ବହନ କରୁଥିବା।
7.14.19
शऱीरशतसम्बाधां केशशैवलशाद्वलाम् ।
नदीं प्रावर्तयद्राजन्भीरूपणां भयवर्धिनीम् ॥ ७.१४.१९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଶହ ଶହ ଶରୀରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କେଶରୂପ ଶୈବାଳ ଓ ଘାସଯୁକ୍ତ, ଭୟଙ୍କର ରୂପର ଓ ଭୟ ବଢ଼ାଉଥିବା ଏକ ନଦୀ ସେ ବହାଇଦେଲା।
7.14.20
तर्जयन्तमनीकानि तानि तानि महारथम् ।
सर्वतोऽभ्यद्रवन्द्रोणं युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ७.१४.२० ॥
ସେହି ସେହି ସେନା ସେହି ମହାରଥୀ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଧମକାଇ ଚାରିପଟରୁ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଲେ; ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଥିଲେ।
7.14.21
तानभिद्रवतः शूरांस्तावका दृढविक्रमाः ।
सर्वतः प्रत्यगृह्णन्त तदभूद्रोमहर्षणम् ॥ ७.१४.२१ ॥
ସେହି ଶୂରମାନେ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ଦୃଢ଼ ପରାକ୍ରମୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଚାରିପଟରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ; ତାହା ରୋମାଞ୍ଚକର ହେଲା।
7.14.22
शतमायस्तु शकुनिः सहदेवं समाद्रवत् ।
सनियन्तृध्वजरथं विव्याघ निशितैः शरैः ॥ ७.१४.२२ ॥
କିନ୍ତୁ ଶକୁନି ସହଦେବଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଲା; ସାରଥି ଓ ଧ୍ୱଜା ସହିତ ତାଙ୍କ ରଥକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.14.23
तस्य माद्रीसुतः केतुं धनुः सूतं हयानपि ।
नातिक्रुद्धः शरैश्छित्त्वा षष्ठ्या विव्याध सौबलम्।
भित्त्वा च शरवर्षेण शकुनिं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१४.२३ ॥
ତାଙ୍କ ଧ୍ୱଜା, ଧନୁ, ସାରଥି ଓ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ର ଛେଦିଲେ; ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧ ନକରି ଷାଠିଏ ଶରରେ ସୌବଳକୁ (ଶକୁନିକୁ) ବିଦ୍ଧ କଲେ; ଶରବର୍ଷଣରେ ବିଦ୍ଧ କରି ଶକୁନିକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
7.14.24
गदां गृहीत्वा शकुनिः प्रचस्कन्द रथोत्तमात् ।
स तस्य गदया राजन्रथात्सूतमपातयत् ॥ ७.१४.२४ ॥
ଶକୁନି ଗଦା ନେଇ ନିଜ ଉତ୍ତମ ରଥରୁ ଡେଇଁପଡ଼ିଲା। ହେ ରାଜନ୍, ସେ ଗଦାରେ ତାଙ୍କ ସାରଥିକୁ ରଥରୁ ପାଡ଼ି ଦେଲା।
7.14.25
ततस्तौ विरथौ राजन्गदाहस्तौ महाबलौ ।
चिक्रीडतू रणे शूरौ सशृङ्गाविव पर्वतौ ॥ ७.१४.२५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ରଥହୀନ ହୋଇ ଗଦା ହାତରେ ଧରି ସେହି ମହାବଳୀ ବୀରଦ୍ୱୟ ଶୃଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ ଦୁଇ ପର୍ବତ ପରି ରଣରେ ଖେଳିଲେ।
7.14.26
द्रोणः पाञ्चालदायादं विव्याध निशितैः शरैः ।
तयोस्तत्र महाराज बाणवर्षैः प्रकाशितम्।
खद्योतैरिव चाकाशं प्रदोषे पुरुषर्षभ ॥ ७.१४.२६ ॥
ଦ୍ରୋଣ ପାଞ୍ଚାଳ ବଂଶଜକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ହେ ମହାରାଜ, ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କ ବାଣବର୍ଷଣରେ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଜୁଗୁଣିପୋକରେ ଆକାଶ ଯେପରି ଆଲୋକିତ ହୁଏ ସେପରି ଆଲୋକିତ ହେଲା; ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ।
7.14.27
विविंशतिं भीमसेनो विंशत्या निशितैः शरैः ।
विद्ध्वा नाकम्पयद्वीरस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१४.२७ ॥
ଭୀମସେନ ବିବିଂଶତିକୁ କୋଡ଼ିଏଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ବିଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ବୀର କମ୍ପିଲେ ନାହିଁ; ତାହା ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ପରି ହେଲା।
7.14.28
विविंशतिस्तु सहसा व्यश्वकेतुशरासनम् ।
भीमं चक्रे महाराज ततः सैन्यान्यपूजयन् ॥ ७.१४.२८ ॥
ମାତ୍ର ବିବିଂଶତି ସହସା ଭୀମଙ୍କ ଅଶ୍ୱ, ଧ୍ୱଜା ଓ ଧନୁ ନଷ୍ଟ କଲେ; ହେ ମହାରାଜ, ସେତେବେଳେ ସୈନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
7.14.29
स तन्न ममृषे वीरः शत्रोर्विक्रममाहवे ।
ततोऽस्य गदया दान्तान्हयात्सर्वानपातयत् ॥ ७.१४.२९ ॥
ସେହି ବୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁର ପରାକ୍ରମ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ; ତେବେ ସେ ନିଜ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ତାହାର ପଳାଇ ନିଆଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଘୋଡ଼ାକୁ ପାଡ଼ି ଦେଲେ।
7.14.30
हताश्वात्स रथाद्राजन्गृह्य चर्म महाबलः ।
अभ्ययाद्भीमसेनं तु मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१४.३० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ମୃତ ଅଶ୍ୱ ଥିବା ରଥରୁ ଢାଲ ଧରି ସେ ମହାବଳୀ ମତ୍ତ ହସ୍ତୀ ଅନ୍ୟ ମତ୍ତ ହସ୍ତୀ ପ୍ରତି ଯେପରି ଯାଏ, ସେପରି ଭୀମସେନ ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇଲେ।
7.14.31
शल्यस्तु नकुलं वीरः स्वस्रीयं प्रियमात्मनः ।
विव्याध प्रहसन्बाणैर्लालयन्कोपयन्निव ॥ ७.१४.३१ ॥
କିନ୍ତୁ ବୀର ଶଲ୍ୟ ନିଜର ପ୍ରିୟ ଭାଗିନେୟ ନକୁଳକୁ ହସି ହସି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ଯେପରି ତାକୁ ଆଦର କରି ମଧ୍ୟ କ୍ରୋଧିତ କରୁଥିଲେ।
7.14.32
तस्याश्वानातपत्रं च ध्वजं सूतमथो धनुः ।
निपात्य नकुलः सङ्ख्ये शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ ७.१४.३२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ଘୋଡା, ଛତ୍ର, ଧ୍ୱଜ, ସାରଥି ଓ ଧନୁକ ପାଡ଼ି ଦେଇ ସେଇ ପ୍ରତାପୀ ନକୁଳ ଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ।
7.14.33
धृष्टकेतुः कृपेणास्ताञ्छित्त्वा बहुविधाञ्छरान् ।
कृपं विव्याध सप्तत्या ध्वजं चास्य त्रिभिः शरैः ॥ ७.१४.३३ ॥
ଧୃଷ୍ଟକେତୁ ଖଡ୍ଗରେ ତାଙ୍କର ବହୁ ପ୍ରକାର ବାଣ କାଟି କୃପଙ୍କୁ ସତୁରି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଧ୍ୱଜକୁ ତିନି ବାଣରେ।
7.14.34
तं कृपः शरवर्षेण महता समवारयत् ।
विव्याध च रणे विप्रो धृष्टकेतुममर्षणम् ॥ ७.१४.३४ ॥
କୃପ ପ୍ରବଳ ବାଣବର୍ଷଣରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ; ରଣରେ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅସହିଷ୍ଣୁ ଧୃଷ୍ଟକେତୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.14.35
सात्यकिः कृतवर्माणं नाराचेन स्तनान्तरे ।
विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनरन्यैः स्मयन्निव ॥ ७.१४.३५ ॥
ସାତ୍ୟକି ନାରାଚରେ କୃତବର୍ମାଙ୍କ ବକ୍ଷରେ ବିଦ୍ଧ କରି ଘାଇଲ କଲେ; ତାପରେ ହସିଲା ପରି ସତୁରି ଅନ୍ୟ ବାଣରେ ପୁନର୍ବାର ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.14.36
तं भोजः सप्तसप्तत्या विद्ध्वाऽऽशु निशितैः शरैः ।
नाकम्पयत शैनेयं शीघ्रो वायुरिवाचलम् ॥ ७.१४.३६ ॥
ଭୋଜ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ସତୁରି ସାତ ବାଣରେ ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ; କିନ୍ତୁ ଦ୍ରୁତ ପବନ ଯେପରି ପର୍ବତକୁ ଚଳାଇପାରେ ନାହିଁ, ସେପରି ସେ ଶୈନେୟଙ୍କୁ ଚଳାଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.14.37
सेनापतिः सुशर्माणं भृशं मर्मस्वताडयत् ।
स चापि तं तोमरेण जत्रुदेशेऽभ्यताडयत् ॥ ७.१४.३७ ॥
ସେନାପତି ସୁଶର୍ମାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମର୍ମସ୍ଥଳରେ ଆଘାତ କଲେ। ସେ ମଧ୍ୟ ତୋମର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ଜତ୍ରୁ ଅଞ୍ଚଳରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.14.38
वैकर्तनं तु समरे विराटः प्रत्यवारयत् ।
सह मत्स्यैर्महावीर्यैस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१४.३८ ॥
କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିରାଟ ବୈକର୍ତନ (କର୍ଣ୍ଣ)ଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ। ମହାବୀର୍ଯ୍ୟଶାଳୀ ମତ୍ସ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ତାହା ଅଦ୍ଭୁତ ପରି ହେଲା।
7.14.39
तत्पौरुषमभूत्तत्र सूतपुत्रस्य दारुणम् ।
यत्सैन्यं वारयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१४.३९ ॥
ସେଠାରେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କର ସେହି ଭୟଙ୍କର ପୌରୁଷ ଥିଲା; ନଇଥିବା ଗଣ୍ଠି ଥିବା ବାଣରେ ସେ ସୈନ୍ୟକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
7.14.40
द्रुपदस्तु स्वयं राजा भगदत्तेन सङ्गतः ।
तयोर्युद्धं महाराज चित्ररूपमिवाभवत् ॥ ७.१४.४० ॥
ରାଜା ଦ୍ରୁପଦ ନିଜେ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ସହ ସଂଗ୍ରାମ କଲେ। ହେ ମହାରାଜ, ସେମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ବିଚିତ୍ର ରୂପ ପରି ହେଲା।
7.14.41
भगदत्तस्तु राजानं द्रुपदं नतपर्वभिः ।
सनियन्तृध्वजरथं विव्याध पुरुषर्षभः ॥ ७.१४.४१ ॥
ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗଦତ୍ତ ରାଜା ଦ୍ରୁପଦଙ୍କୁ ନଇଥିବା ଗଣ୍ଠି ଥିବା ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ସାରଥି ସହିତ ଧ୍ୱଜଯୁକ୍ତ ରଥକୁ ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.14.42
द्रुपदस्तु ततः क्रुद्धो भगदत्तं महारथम् ।
आजघानोरसि क्षिप्रं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१४.४२ ॥
ତେବେ କ୍ରୋଧିତ ଦ୍ରୁପଦ ମହାରଥୀ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ଛାତିରେ ନଇଥିବା ଗଣ୍ଠି ଥିବା ବାଣରେ ଶୀଘ୍ର ଆଘାତ କଲେ।
7.14.43
युद्धं योधवरौ लोके सौमदत्तिशिखण्डिनौ ।
भूतानां त्रासजननं चक्रातेऽस्त्रविशारदौ ॥ ७.१४.४३ ॥
ଜଗତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୁଇ ଯୋଦ୍ଧା, ସୌମଦତ୍ତି ଓ ଶିଖଣ୍ଡୀ, ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ସେମାନେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ ଓ ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ଥିଲେ।
7.14.44
भूरिश्रवा रणे राजन्याज्ञसेनिं महारथम् ।
महता सायकौघेन च्छादयामास वीर्यवान् ॥ ७.१४.४४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାକ୍ରମୀ ଭୂରିଶ୍ରବା ସେଇ ମହାରଥୀ ଆଜ୍ଞସେନିଙ୍କୁ ବହୁ ବାଣବର୍ଷଣରେ ଆବୃତ କଲେ।
7.14.45
शिखण्डी तु ततः क्रुद्धः सौमदत्तिं विशाम्पते ।
नवत्या सायकानां तु कम्पयामास भारत ॥ ७.१४.४५ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଶିଖଣ୍ଡୀ, ହେ ପ୍ରଜାପତି, ନବେ ବାଣରେ ସୌମଦତ୍ତିଙ୍କୁ କମ୍ପାଇଦେଲେ, ହେ ଭରତବଂଶଜ।
7.14.46
राक्षसौ रौद्रकर्माणौ हेडिम्बालम्बुसावुभौ ।
चक्रातेऽत्युद्भुतं युद्धं परस्परजयैषिणौ ॥ ७.१४.४६ ॥
କ୍ରୂରକର୍ମା ଦୁଇ ରାକ୍ଷସ, ହିଡିମ୍ବଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ଅଲମ୍ବୁଷ, ପରସ୍ପରକୁ ଜିତିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.14.47
मायाशतसृजौ दृप्तौ मायाभिरितरेतरम् ।
अन्तर्हितौ चेरतुस्तौ भृशं विस्मयकारिणौ ॥ ७.१४.४७ ॥
ଶହ ଶହ ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ସେହି ଗର୍ବୀ ଦୁଇ ଜଣ, ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ମାୟାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ବୁଲିଲେ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ମୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
7.14.48
चेकितानोऽनुविन्देन युयुधे चातिभैरवम् ।
यथा देवासुरे युद्धे बलशक्रौ महाबलौ ॥ ७.१४.४८ ॥
ଚେକିତାନ ଅନୁବିନ୍ଦଙ୍କ ସହିତ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଯେପରି ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାବଳ ବଳ ଓ ଶକ୍ର ଲଢ଼ିଥିଲେ।
7.14.49
लक्ष्मणः क्षत्रदेवेन विमर्दमकरोद्भृशम् ।
यथा विष्णुः पुरा राजन्हिरण्याक्षेण संयुगे ॥ ७.१४.४९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ପୂର୍ବକାଳରେ ବିଷ୍ଣୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ସହିତ ଯେପରି ଭୀଷଣ ସଂଗ୍ରାମ କରିଥିଲେ, ସେପରି ଲକ୍ଷ୍ମଣ କ୍ଷତ୍ରଦେବ ସହ ପ୍ରବଳ ସଂଘର୍ଷ କଲେ।
7.14.50
ततः प्रचलिताश्वेन विधिवत्कल्पितेन च ।
रथेनाभ्यपतद्राजन्सौभद्रं पौरवो पौरवो नदन् ॥ ७.१४.५० ॥
ତା'ପରେ ହେ ରାଜନ୍, ବିଧିବତ୍ ସଜ୍ଜିତ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଘୋଡ଼ାଯୁକ୍ତ ରଥରେ ଗର୍ଜନ କରି ପୌରବ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଲା।
7.14.51
ततोऽभ्ययात्स त्वरितो युद्धाकाङ्क्षी महाबलः ।
तेन चक्रे महद्युद्धमभिमन्युररिन्दमः ॥ ७.१४.५१ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧାକାଂକ୍ଷୀ ସେହି ମହାବଳୀ ଶୀଘ୍ର ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା; ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ ଅଭିମନ୍ୟୁ ତା' ସହିତ ମହାଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.14.52
पौरवस्त्वथ सौभद्रं शरव्रातैरवाकिरत् ।
तस्यार्जुनिर्ध्वजं छत्रं धनुश्चोर्व्यामपातयत् ॥ ७.१४.५२ ॥
ପୌରବ ତା'ପରେ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଶର ବର୍ଷା କଲା; କିନ୍ତୁ ଅର୍ଜୁନ ପୁତ୍ର ତା'ର ଧ୍ୱଜ, ଛତ୍ର ଓ ଧନୁକୁ ଭୂମିରେ ପକାଇଦେଲା।
7.14.53
सौभद्रः पौरवं त्वन्यैर्विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
पञ्चभिस्तस्य विव्याध हयान्सूनं च सायकैः ॥ ७.१४.५३ ॥
ସୌଭଦ୍ର ପୌରବଙ୍କୁ ଆଉ ସାତଟି ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଶରରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ପାଞ୍ଚଟି ଶରରେ ତା'ର ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥିକୁ ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.14.54
ततः प्रहर्षयन्सेनां सिंहवद्विनदन्मुहुः ।
समादत्तार्जुनिस्तूर्णं पौरवान्तकरं शरम् ॥ ७.१४.५४ ॥
ତା'ପରେ ସେନାକୁ ହର୍ଷିତ କରି, ସିଂହ ପରି ବାରମ୍ବାର ଗର୍ଜନ କରି, ଅର୍ଜୁନ ପୁତ୍ର ପୌରବର ଅନ୍ତ ଘଟାଉଥିବା ଶର ଶୀଘ୍ର ଉଠାଇଲେ।
7.14.55
तं तु सन्धितमाज्ञाय सायकं घोरदर्शनम् ।
द्वाभ्यां शराभ्यां हार्दिक्यश्चिच्छेद सशरं धनुः ॥ ७.१४.५५ ॥
ସେହି ଭୟଙ୍କର ଦର୍ଶନ ବାଣ ସନ୍ଧାନିତ ହୋଇଛି ଜାଣି ହାର୍ଦିକ୍ୟ ଦୁଇ ବାଣରେ ବାଣ ସହିତ ତାର ଧନୁ କାଟିଦେଲେ।
7.14.56
तदुत्सृज्य धनुश्छिन्नं सौभद्रः परवीरहा ।
उद्बबर्ह सितं खङ्गमाददनाः शरावरम् ॥ ७.१४.५६ ॥
ଛିନ୍ନ ଧନୁ ଫୋପାଡ଼ି ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ସୌଭଦ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଖଡ୍ଗ ଟାଣି ଢାଲ ଧରିଲେ।
7.14.57
स तेनानेकतारेण चर्मणा कृतहस्तवत् ।
भ्रान्तासिना चरन्मार्गान्दर्शयन्वीर्यमात्मनः ॥ ७.१४.५७ ॥
ସେ ସେହି ଅନେକ ତାରକା ଚିହ୍ନିତ ଢାଲ ଓ ଘୂର୍ଣ୍ଣାୟମାନ ଖଡ୍ଗ ସହିତ ନିପୁଣ ହାତ ଭଳି ଗତିକରି ନିଜ ବୀରତ୍ୱର ପଥ ଦେଖାଇଲେ।
7.14.58
भ्रामितं पुनरुद्धान्तमाधूतं पुनरुत्थितम् ।
चर्मनिस्त्रिंशयो राजन्निर्विशेषमदृश्यत ॥ ७.१४.५८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଢାଲ ଓ ଖଡ୍ଗ ଘୂରାଇ ହେଲା, ପୁଣି ଉପରକୁ ଉଛୁଳି ପଡ଼ିଲା, କମ୍ପାଗଲା, ପୁଣି ଉଠିଲା; ସେ ଦୁଇଟି ଅଭିନ୍ନ ଭାବେ ଦେଖାଗଲା।
7.14.59
स पौरवरथस्येषामाप्लुत्य सहसा नदन् ।
पौरवं रथमास्थाय केशपक्षे परामृशत् ॥ ७.१४.५९ ॥
ସେ ହଠାତ୍ ଗର୍ଜନ କରି ପୌରବଙ୍କ ରଥର ଈଷା ଉପରେ ଡେଇଁ ପଡ଼ିଲେ, ପୌରବଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ି ତାଙ୍କ କେଶ ଧରିଲେ।
7.14.60
जघानास्य पदा सूतमसिना पातयद्धृजम् ।
विक्षोभ्याम्भोनिधिं तार्क्ष्यस्तं नागमिव चाक्षिपत् ॥ ७.१४.६० ॥
ସେ ପାଦରେ ତାର ସାରଥିକୁ ମାରିଲେ, ଖଡ୍ଗରେ ଧ୍ୱଜା ପାଡ଼ିଦେଲେ; ସମୁଦ୍ର ମଥି ଗରୁଡ଼ ଯେପରି ନାଗକୁ ଉଠାନ୍ତି, ସେପରି ତାଙ୍କୁ ଟାଣି ଉଠାଇଲେ।
7.14.61
तमागलितकेशान्तं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ।
उक्षाणमिव सिंहेन पात्यमानमचेतसम् ॥ ७.१४.६१ ॥
କେଶ ଓ ଅଗ୍ରଭାଗ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ, ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ପଡ଼ିଯାଉଥିବା ଷଣ୍ଢ ପରି ଅଚେତନ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ରାଜା ଦେଖିଲେ।
7.14.62
तमार्जुनिवशं प्राप्तं कृष्यमाणमनाथवत् ।
पौरवं पातितं दृष्ट्वा नामृष्यत जयद्रूथः ॥ ७.१४.६२ ॥
ଅର୍ଜ୍ଜୁନଙ୍କ ବଶରେ ପଡ଼ି, ଅନାଥ ପରି ଟାଣି ହେଉଥିବା, ପତିତ ପୌରବଙ୍କୁ ଦେଖି ଜୟଦ୍ରଥ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.14.63
स बर्हिबर्हावततं किङ्किणीशतजालवत् ।
चर्म चादाय खङ्गं च नदन्पर्यपतद्रथात् ॥ ७.१४.६३ ॥
ମୟୂରପୁଚ୍ଛରେ ସଜ୍ଜିତ, ଶହେ ଛୋଟ ଘଣ୍ଟିର ଜାଲ ପରି ଢାଲ ଓ ଖଡ୍ଗ ଧରି ଗର୍ଜ୍ଜନ କରି ସେ ରଥରୁ ଡେଇଁ ପଡ଼ିଲେ।
7.14.64
ततः सैन्धवमालोक्य कार्ष्णिरुत्सृज्य पौरवम् ।
उत्पपात रथात्तूर्णं श्येनवन्निपपात च। ॥ ७.१४.६४ ॥
ତା'ପରେ ସୈନ୍ଧବଙ୍କୁ ଦେଖି କାର୍ଷ୍ଣି ପୌରବଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଶୀଘ୍ର ରଥରୁ ଉଡ଼ି ବାଜ ପରି ଝାସି ପଡ଼ିଲେ।
7.14.65
प्रासपट्टिशनिस्त्रिंशाञ्छत्रुभिः सम्प्रचोदितान् ।
चिच्छेद चासिना कार्ष्णिश्चर्मणा संरुरोध च ॥ ७.१४.६५ ॥
ଶତ୍ରୁମାନେ ଫିଙ୍ଗିଥିବା ପ୍ରାସ, ପଟ୍ଟିଶ ଓ ଖଡ୍ଗକୁ କାର୍ଷ୍ଣି ଖଡ୍ଗରେ କାଟିଦେଲେ ଏବଂ ଢାଲରେ ଅଟକାଇଲେ।
7.14.66
स दर्शयित्वा सैन्यानां स्वबाहुबलमात्मनः ।
तमुद्यम्य महाखङ्गं चर्म चाथ पुनर्बली ॥ ७.१४.६६ ॥
ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିଜ ବାହୁବଳ ଦେଖାଇ ସେହି ବଳବାନ ପୁଣି ମହାଖଡ୍ଗ ଓ ଢାଲ ଉଠାଇଲେ।
7.14.67
वृद्धक्षत्रस्य दायादं पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ससाराभिमुखः शूरः शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.१४.६७ ॥
ବୃଦ୍ଧକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, ପିତାଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଦିଗକୁ ସେ ବୀର ଅଗ୍ରସର ହେଲା, ବାଘ ହାତୀ ଦିଗକୁ ଯିବା ପରି।
7.14.68
तौ परस्परमासाद्य खह्गदन्तनखायुधौ ।
हृष्टवत्सम्प्रजहाते व्याघ्रकेसरिणाविव ॥ ७.१४.६८ ॥
ଖଡ୍ଗ, ଦନ୍ତ ଓ ନଖ ଯାହାଙ୍କର ଆୟୁଧ, ସେ ଦୁଇଜଣ ପରସ୍ପର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ ହର୍ଷରେ ପ୍ରହାର କଲେ, ବାଘ ଓ ସିଂହ ପରି।
7.14.69
सम्पातेष्वभिघातेषु निपातेष्वसिचर्मणोः ।
न तयोरन्तरं कश्चिद्ददर्श नरसिंहयोः ॥ ७.१४.६९ ॥
ଖଡ୍ଗ ଓ ଢାଲର ପ୍ରହାର, ଆଘାତ ଓ ପତନ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଦୁଇ ନରସିଂହଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି ଫାଙ୍କ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ।
7.14.70
अवक्षेपोऽसिनिर्हादः शस्त्रान्तरनिदर्शनम् ।
बाह्यान्तरनिपातश्च निर्विशेमदृश्यत ॥ ७.१४.७० ॥
ଖଡ୍ଗର ଝଙ୍କାର, ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଫାଙ୍କ ପ୍ରଦର୍ଶନ, ବାହାର ଓ ଭିତର ପ୍ରହାର, ଏବଂ … ଦିଶିଲା।
7.14.71
बाह्यमाभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् ।
ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वतौ ॥ ७.१४.७१ ॥
ବାହାର ଓ ଭିତରର ଉତ୍ତମ ପଥରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ସେ ଦୁଇ ମହାତ୍ମା ଡେଣାଯୁକ୍ତ ଦୁଇ ପର୍ବତ ପରି ଦିଶିଲେ।
7.14.72
ततो विक्षिपतः खङ्गं सौभद्रस्य यशस्विनः ।
शरावरणपक्षान्ते प्रजहार जयद्रथः ॥ ७.१४.७२ ॥
ସେତେବେଳେ ଯଶସ୍ୱୀ ସୌଭଦ୍ର ଖଡ୍ଗ ଘୂରାଉଥିବା ବେଳେ ଜୟଦ୍ରଥ ତାର ଢାଲର କଡ଼ରେ ପ୍ରହାର କଲା।
7.14.73
रुक्मपत्रान्तरे सक्तस्तस्मिंश्चर्मणि भास्वरे ।
सिन्धुराजबलोद्धूतः सोऽभज्यत महानसिः ॥ ७.१४.७३ ॥
ସୁନା ପତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଲାଗିଥିବା ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଢାଲରେ ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କ ସୈନ୍ୟବଳରେ ଆଲୋଡ଼ିତ ସେ ମହାଖଡ୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
7.14.74
भग्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
अदृश्यत निमेषेण स्वरथं पुनरास्थितः ॥ ७.१४.७४ ॥
ଖଡ୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ଜାଣି ଛଅ ପାଦ ଡେଇଁ, ନିମେଷ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ରଥରେ ପୁନର୍ବାର ଚଢ଼ିଥିବା ଦେଖାଗଲା।
7.14.75
तं कार्ष्णिं समरान्मुक्तमास्थितं रथमुत्तमम् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१४.७५ ॥
ଯୁଦ୍ଧରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଉତ୍ତମ ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ସେହି କାର୍ଷ୍ଣିଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଘେରିଲେ।
7.14.76
ततश्चर्म च खङ्गं च समुत्क्षिप्य महाबलः ।
ननादार्जुनदायादः प्रेक्षमाणो जयद्रथम् ॥ ७.१४.७६ ॥
ତା'ପରେ ମହାବଳୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବଂଶଧର ଢାଲ ଓ ଖଡ୍ଗ ଉଠାଇ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ଦେଖି ଗର୍ଜନ କଲେ।
7.14.77
सिन्धुराजं परित्यज्य सौभद्रः परवीरहा ।
तापयामास तत्सैन्यं भुवनं भास्करो यथा ॥ ७.१४.७७ ॥
ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ସୁଭଦ୍ରାପୁତ୍ର ସେହି ସେନାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜଗତକୁ ଯେପରି ତାପ ଦିଏ ସେପରି ତପାଇଲେ।
7.14.78
तस्य सर्वायसीं शक्तिं शल्यः कनकभूषणाम् ।
चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.१४.७८ ॥
ଶଲ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ସୁନା ଅଳଙ୍କାରଯୁକ୍ତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୌହମୟ, ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି ଦୀପ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.14.79
तामवप्लुत्य जग्राह विकोशं चाकरोदसिम् ।
वैनतेयो यथा कार्ष्णिः पतन्तमुरगोत्तमम् ॥ ७.१४.७९ ॥
ସେ ଡେଇଁ ପଡ଼ି ତାକୁ ଧରିଲା ଏବଂ କୋଷରୁ ଖଡ୍ଗ ବାହାର କଲା, ଯେପରି ବୈନତେୟ (ଗରୁଡ଼) ପଡ଼ୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସର୍ପକୁ ଧରେ।
7.14.80
तस्य लाषवमाज्ञाय सत्वं चामिततेजसः ।
सहिताः सर्वराजानः सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१४.८० ॥
ତାଙ୍କ ଚତୁରତା ଏବଂ ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀଙ୍କ ସାହସ ଦେଖି ସମସ୍ତ ରାଜା ଏକତ୍ର ହୋଇ ସିଂହନାଦ କଲେ।
7.14.81
ततस्तामेव शल्यस्य सौभद्रः परवीरहा ।
मुमोच भुजवीर्येण वैदूर्यविकृतां शिताम् ॥ ७.१४.८१ ॥
ତା'ପରେ ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ସୌଭଦ୍ର ନିଜ ବାହୁବଳରେ ଶଲ୍ୟଙ୍କ ସେହି ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟଖଚିତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶକ୍ତି ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.14.82
सा तस्य रथमासाद्य निर्मुक्तभुजगोपमा ।
जघान सूतं शल्यस्य रथाच्चैनमपातयत् ॥ ७.१४.८२ ॥
ତାହା ତାଙ୍କ ରଥ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି, ମୁକ୍ତ ସର୍ପ ପରି ଶଲ୍ୟଙ୍କ ସାରଥିକୁ ପ୍ରହାର କରି ବଧ କଲା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରଥରୁ ପଛାଡ଼ି ଦେଲା।
7.14.83
ततो विराटद्रुपदौ धृष्टकेतुर्युधिष्ठिरः ।
सात्यकिः केकया भीमो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ॥ ७.१४.८३ ॥
ତା'ପରେ ବିରାଟ, ଦ୍ରୁପଦ, ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସାତ୍ୟକି, କେକୟମାନେ, ଭୀମ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଶିଖଣ୍ଡୀ।
7.14.84
यमौ च द्रौपदेयाश्च साधुसाध्विति चुक्रुशुः ।
बाणशब्दाश्च विविधाः सिंहनादाश्च पुष्कलाः ॥ ७.१४.८४ ॥
ନକୁଳ-ସହଦେବ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ "ସାଧୁ, ସାଧୁ" କହି ଚିତ୍କାର କଲେ; ବିବିଧ ବାଣ ଶବ୍ଦ ଓ ପ୍ରଚୁର ସିଂହନାଦ ହେଲା।
7.14.85
प्रादुरासन्हर्षयन्तः सौभद्रमपलायिनम् ।
तन्नामृष्यन्त पुत्रास्ते शत्रोर्विजयलक्षणम् ॥ ७.१४.८५ ॥
ପଳାୟନ ନ କରୁଥିବା ସୌଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରି ସେମାନେ ଆଗକୁ ଆସିଲେ; ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ଶତ୍ରୁର ବିଜୟ-ଚିହ୍ନ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.14.86
अथैनं सहसा सर्वे समन्तान्निशितैः शरैः ।
अभ्याकिरन्महाराज जलदा इव पर्वतम् ॥ ७.१४.८६ ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତେ ହଠାତ୍ ଚାରିପଟରୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ତାହାକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ, ମହାରାଜ, ଯେପରି ମେଘ ପର୍ବତକୁ ଘେରି ଦିଏ।
7.14.87
तेषां च प्रियमन्विच्छन्सूतस्य च पराभवम् ।
आर्तायनिरमित्रघ्नः क्रुद्धः सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.१४.८७ ॥
ସେମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଇଚ୍ଛା କରି ଏବଂ ସାରଥିର ପରାଜୟର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଆର୍ତାୟନି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସୌଭଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ଗଲା।