Mahābhārata · Adhyāya 7.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.140.1
दातव्यमद्य मन्येऽहं पाण्डवानां स्वकं पुनः ।
न विग्रहो हि बलिना श्रेयसे स्याद्यथातथा ॥ ७.१४०.१ ॥
Creo que hoy se les debe devolver a los Pāṇḍavas su propia parte. El conflicto con el poderoso no conduce en modo alguno al bien.
7.140.2
पादयोः प्रणतेनापि भुक्त्वाऽप्युच्छिष्टमप्यरेः ।
अतोऽन्यद्वापि कृत्वैव जीव्यं लोके नरेण वै ॥ ७.१४०.२ ॥
Inclinándose a los pies del enemigo, incluso comiendo sus sobras, o habiendo hecho algo distinto de esto, el hombre debe vivir en el mundo.
7.140.3
जीवतैव परो लोकः साध्यते चैव सर्वथा ।
अजीवतस्तथैवासीन्न सुखं न परा गतिः ॥ ७.१४०.३ ॥
Solo por quien vive se alcanza en todos los sentidos el otro mundo. Para quien no vive no hay felicidad ni meta suprema.
7.140.4
विनाशे सर्वथोत्पन्ने न बालो बुध्यते क्रियाम् ।
मिथ्याभिमानदग्धो हि न बुद्ध्येत कृताकृते ॥ ७.१४०.४ ॥
Cuando ha surgido la destrucción total, el necio no comprende la acción. Quien está quemado por el falso orgullo no puede comprender lo hecho y lo no hecho.
7.140.5
अहन्यहनि मे दीप्तं यशः पतति सञ्जय ।
हता मे बहवो योधा मन्ये कालस्य पर्ययम् ॥ ७.१४०.५ ॥
Oh Sañjaya, mi gloria resplandeciente decae día tras día. Muchos de mis guerreros han sido muertos; creo que el curso del tiempo se ha invertido.
7.140.6
धनञ्जयः सुसङ्क्रद्धः प्रविष्टो मामकं बलम् ।
रक्षितं द्रौणिकर्णाभ्यामप्रवेश्यं सुरैरपि ॥ ७.१४०.६ ॥
Dhanañjaya, sumamente airado, entró en mi ejército, que estaba protegido por Drauṇi y Karṇa y era impenetrable incluso para los dioses.
7.140.7
ताभ्यामूर्जितवीर्याभ्यामाप्यायितपराक्रमः ।
सहितः कृष्णभीमाभ्यां शिनीनामृषभेण च ॥ ७.१४०.७ ॥
Fortalecido por el valor de aquellos dos poderosos, acompañado de Kṛṣṇa y Bhīma, y del toro de los Śinis (Sātyaki),
7.140.8
तदाप्रभृति मां शोको दहत्यग्निरिवाशयम् ।
ग्रस्तानिव प्रपश्यामि भूमिपालान्ससैन्धवान् ॥ ७.१४०.८ ॥
Desde entonces el dolor me quema por dentro como un fuego. Veo a los reyes, junto con el rey de Sindhu, como si ya hubieran sido devorados.
7.140.9
अप्रियं सुमहत्कृत्वा सिन्धुराजः किरीटिनः ।
क्रुद्धस्य देवराजस्य शक्रस्येव महाद्युतेः।
चक्षुर्विषयमापन्नः कथं जीवितमाप्नुयात् ॥ ७.१४०.९ ॥
El rey de Sindhu ha cometido una gran ofensa contra el coronado. Cuando caiga bajo la vista del angustiado y resplandeciente rey de los dioses, Śakra, ¿cómo podría conservar la vida?
7.140.10
अनुमानाच्च पश्यामि नास्ति सञ्जय सैन्धवः ।
युद्धं तु तद्यथावृत्तं तन्ममाचक्ष्व तत्त्वतः ॥ ७.१४०.१० ॥
Por inferencia veo, oh Sañjaya, que el rey de Sindhu ya no existe. Pero dime con verdad cómo se desarrolló aquella batalla.
7.140.11
यच्च विक्षोभ्य महतीं सेनामालोड्य चासकृत् ।
एकः प्रविष्टः सङ्क्रुद्धो नलिनीमिव कुञ्जरः ॥ ७.१४०.११ ॥
Y quien, habiendo agitado y revuelto repetidamente el gran ejército, entró solo en gran cólera, como un elefante que entra en un estanque de loto:
7.140.12
तस्य मे वृष्णिवीरस्य ब्रूहि युद्धं यथातथम् ।
धनञ्जयार्थे यत्तस्य कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१४०.१२ ॥
Cuéntame la batalla de aquel héroe vṛṣṇi tal como ocurrió, lo que hizo por Dhanañjaya. Tú eres hábil en ello, oh Sañjaya.
7.140.13
तथा तु वैकर्त नपीडितं तं ।
भीमं प्रयान्तं पुरुषप्रवीरम्।
समीक्ष्य राजन्नरवीरमध्ये ।
शिनिप्रवीरोऽनुययौ रथेन ॥ ७.१४०.१३ ॥
Entonces el más valiente de los Śinis, al ver avanzar a aquel guerrero intrépido y terrible, el primero de los hombres, oh rey, lo siguió en su carro en medio de los héroes.
7.140.14
नदन्यथा वज्रधरस्तपान्ते ।
ज्वलन्यथा जलदान्ते च सूर्यः।
निघ्नन्नमित्रान्धनुषा दृढेन ।
स कम्पयंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.१४०.१४ ॥
Rugiendo como el portador del rayo, resplandeciendo como el sol al final del verano, abatiendo a los enemigos con su fuerte arco, hizo temblar el ejército de tu hijo.
7.140.15
तं यान्तमश्वै रजतप्रकाशै… ।
रायोधने वीरतरं नदन्तम्।
नाशक्नुवन्वारयितुं त्वदीयाः ।
सर्वे रथा भारत माधवाग्र्यम् ॥ ७.१४०.१५ ॥
Avanzando con caballos brillantes como la plata, el más heroico en la batalla por la riqueza, rugiendo, aquel primero de los Mādhavas no pudo ser detenido por todos tus guerreros de carro, oh Bharata.
7.140.16
अमर्षपूर्णस्त्वनिवृत्तयोधी ।
शरासनी काञ्चनवर्मधारी।
अलम्बुसः सात्यकिं माधवाग्र्य… ।
मवारयद्राजवरोऽभिपत्य ॥ ७.१४०.१६ ॥
Lleno de indignación, guerrero que no retrocede, arco en mano y con armadura dorada, Alambusa, el mejor de los reyes, se lanzó contra Sātyaki, el primero de los Mādhavas, y lo detuvo.
7.140.17
तयोरभूद्भारत सम्प्रहारो ।
यथाविधो नैव बभूव कश्चित्।
प्रेक्षन्त एवाहवशोभिनौ तौ ।
योधास्त्वदीयाश्च परे च सर्वे ॥ ७.१४०.१७ ॥
Oh Bharata, entre aquellos dos hubo un combate como nunca antes había ocurrido. Tus guerreros y todos los demás solo miraban a esos dos, ambos gloriosos en la batalla.
7.140.18
आविध्यदेनं दशभिः पृषत्कै… ।
रलम्बुसो राजवरः प्रसह्य।
अनागतानेव तु तान्पृषत्कां… ।
श्चिच्छेद बाणैः शिनिपुङ्गवोऽपि ॥ ७.१४०.१८ ॥
El excelente rey Alambusa le hirió con fuerza con diez flechas, pero el mejor de la estirpe de Śini cortó con sus propias flechas aquellas mismas flechas que llegaban.
7.140.19
पुनः स बाणैस्त्रिभिरग्निकल्पै… ।
राकर्णपूर्णैर्निशितैः सपुङ्खैः।
विव्याध देहावरणं विदार्य ।
ते सात्यकेराविविशुः शरीरम् ॥ ७.१४०.१९ ॥
Entonces le hirió con tres flechas ardientes, afiladas y emplumadas, tensadas hasta la oreja, que desgarraron la armadura de Sātyaki y entraron en su cuerpo.
7.140.20
तैः कायमस्याग्न्यनिलप्रभावै… ।
र्विदार्य बाणैर्निशितैर्ज्वलद्भिः।
आजघ्निवांस्तान्रजतप्रकाशा… ।
नश्वांश्चतुर्भिश्चतुरः प्रसह्य ॥ ७.१४०.२० ॥
Con aquellas flechas afiladas y ardientes, de poder de fuego y viento, que desgarraron su cuerpo, derribó con fuerza a aquellos cuatro caballos de brillo plateado con cuatro flechas.
7.140.21
तथा तु तेनाभिहतस्तरस्वी ।
नप्ता शिनेश्चक्रधरप्रभावः।
अलम्बुसस्योत्तमवेगवद्भि… ।
रश्वांशअचतुर्भिर्निजघान बाणैः ॥ ७.१४०.२१ ॥
Pero herido así por él, el veloz y poderoso nieto de Śini, de poder semejante al portador del disco, derribó con cuatro flechas los cuatro caballos más veloces de Alambusa.
7.140.22
अथास्य सूतस्य शिरो निकृत्य ।
भल्लेन कालानलसन्निभेन।
सकुण्डलं पूर्मशशिप्रकाशं ।
भ्राजिष्णु वक्त्रं निचकर्त देहात् ॥ ७.१४०.२२ ॥
Luego, con una flecha bhalla semejante al fuego de la muerte, le cortó la cabeza a su auriga; con sus pendientes, aquel rostro radiante, brillante como la luna llena, se separó del cuerpo y cayó.
7.140.23
निहत्य तं पार्थिवपुत्रपौत्रं ।
सङ्ख्ये यदूनामृषभः प्रमाथी।
ततोऽन्वयादर्जुनमेव वीरः ।
सैन्यानि राजंस्तव सन्निवार्य ॥ ७.१४०.२३ ॥
Tras matar en batalla al hijo y al nieto del rey, aquel toro de los Yadus, destructor de enemigos, siguió entonces a Arjuna, oh rey, contenidos tus ejércitos.
7.140.24
अन्वागतं वृष्णिवीरं समीक्ष्य ।
तथारिमध्ये परिवर्तमानम्।
घ्नन्तं कुरूणामिषुभिर्बलानि ।
पुनःपुनर्वायुमिवाभ्रपूगान् ॥ ७.१४०.२४ ॥
Al ver al héroe vṛṣṇi que avanzaba por detrás, moviéndose entre los enemigos, golpeando las fuerzas de los Kurus con flechas una y otra vez, como el viento dispersa las masas de nubes.
7.140.25
ततोऽवहन्सैन्धवाः साधुदान्ता ।
गोक्षीरकुन्देन्दुहिमप्रकाशाः।
सुवर्णजालावतताः सदश्वा ।
यतोयतः कामयते नृसिंहः ॥ ७.१४०.२५ ॥
Entonces los caballos del Sindh, bien domados, brillantes como leche de vaca, jazmín, la luna y la nieve, cubiertos de redes doradas, lo llevaron adonde el león de los hombres deseaba.
7.140.26
अथात्मजास्ते सहिताऽभिपेतु… ।
रन्ये च योधास्त्वरितास्त्वदीयाः।
कृत्वा मुखं भारतयोधमुख्यं ।
दुःशासनं त्वत्सुतमाजमीढ ॥ ७.१४०.२६ ॥
Entonces tus hijos se lanzaron juntos… y tus otros guerreros también, con rapidez, poniendo al frente a Duḥśāsana, el primero de los guerreros de Bharata. ¡Oh descendiente de Ajamīḍha!
7.140.27
ते सर्वतः सम्परिवार्य सङ्ख्ये ।
शैनेयमाजघ्नुरनीकसाहाः।
स चापि तान्प्रवरः सात्वतानां ।
न्यवारयद्बाणजालेन वीरः ॥ ७.१४०.२७ ॥
Rodeándolo por completo desde todos los lados, golpearon en la batalla a Śaineya (Sātyaki), aquellos portadores de los ejércitos. Pero aquel más eminente de los Sātvatas, el héroe, los contuvo con una red de flechas.
7.140.28
निवार्य तांस्तूर्णममित्रघाती ।
नप्ता शिनेः पत्रिभिरग्निकल्पैः।
दुःशासनस्याभिजघान वाहा… ।
ञ्जवीयसस्तन्मनसोऽपि बाणैः ॥ ७.१४०.२८ ॥
Habiéndolos detenido de inmediato, el matador de enemigos, nieto de Śini, hirió a los caballos de Duḥśāsana con flechas semejantes al fuego… y también atravesó con flechas la mente de Añjavīya.
7.140.29
ततोऽर्जुनो हर्षमवाप सङ्ख्ये ।
कृष्णश्च दृष्ट्वा पुरुषप्रवीरम् ॥ ७.१४०.२९ ॥
Entonces Arjuna sintió alegría en la batalla, y Kṛṣṇa, al ver a aquel mejor de los héroes, (se alegró).