மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.140.1
दातव्यमद्य मन्येऽहं पाण्डवानां स्वकं पुनः ।
न विग्रहो हि बलिना श्रेयसे स्याद्यथातथा ॥ ७.१४०.१ ॥
இன்று பாண்டவர்களுக்கு அவர்களுக்குரிய பங்கை மீண்டும் கொடுக்க வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன். வலிமையுள்ளவனுடன் பகைமை எந்த வகையிலும் நன்மை தராது.
7.140.2
पादयोः प्रणतेनापि भुक्त्वाऽप्युच्छिष्टमप्यरेः ।
अतोऽन्यद्वापि कृत्वैव जीव्यं लोके नरेण वै ॥ ७.१४०.२ ॥
எதிரியின் காலடியில் பணிந்து, அவனது எச்சில் உணவையும் உண்டாவது, அல்லது அதற்கு மாறான வேறு வழியைக் கையாண்டாவது, மனிதன் உலகில் வாழ வேண்டும்.
7.140.3
जीवतैव परो लोकः साध्यते चैव सर्वथा ।
अजीवतस्तथैवासीन्न सुखं न परा गतिः ॥ ७.१४०.३ ॥
உயிருடன் இருப்பவனாலேயே மறுவுலகமும் எல்லா வகையிலும் அடையப்படுகிறது. உயிருடன் இல்லாதவனுக்கு இன்பமும் இல்லை, உயர்ந்த கதியும் இல்லை.
7.140.4
विनाशे सर्वथोत्पन्ने न बालो बुध्यते क्रियाम् ।
मिथ्याभिमानदग्धो हि न बुद्ध्येत कृताकृते ॥ ७.१४०.४ ॥
முழு அழிவு வந்துவிடும்போது, அறிவிலி செயலை உணர்வதில்லை. பொய்யான பெருமிதத்தால் எரிக்கப்பட்டவன் செய்ததையும் செய்யாததையும் அறிய மாட்டான்.
7.140.5
अहन्यहनि मे दीप्तं यशः पतति सञ्जय ।
हता मे बहवो योधा मन्ये कालस्य पर्ययम् ॥ ७.१४०.५ ॥
சஞ்சயா, என் ஒளிரும் புகழ் நாளுக்கு நாள் வீழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது. என் பல வீரர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள்; காலத்தின் போக்கு தலைகீழாகிவிட்டது என்று நான் நினைக்கிறேன்.
7.140.6
धनञ्जयः सुसङ्क्रद्धः प्रविष्टो मामकं बलम् ।
रक्षितं द्रौणिकर्णाभ्यामप्रवेश्यं सुरैरपि ॥ ७.१४०.६ ॥
மிகவும் கோபமடைந்த தனஞ்சயன் என் படையினுள் நுழைந்தான். துரோணியும் கர்ணனும் காத்த அப்படை, தேவர்களாலும் நுழைய முடியாததாக இருந்தது.
7.140.7
ताभ्यामूर्जितवीर्याभ्यामाप्यायितपराक्रमः ।
सहितः कृष्णभीमाभ्यां शिनीनामृषभेण च ॥ ७.१४०.७ ॥
அந்த இருவரின் பெரும் வீரியத்தால் வலிமை பெற்றவனாய், கிருஷ்ணன் மற்றும் பீமனுடனும், சினிகளின் காளையான (சாத்யகி) உடனும் (அர்ஜுனன் வந்தான்).
7.140.8
तदाप्रभृति मां शोको दहत्यग्निरिवाशयम् ।
ग्रस्तानिव प्रपश्यामि भूमिपालान्ससैन्धवान् ॥ ७.१४०.८ ॥
அப்போதிருந்து துயரம் நெருப்பைப் போல என் உள்ளத்தை எரிக்கிறது. அரசர்களையும் சிந்து மன்னனையும் விழுங்கப்பட்டவர்களைப் போல நான் காண்கிறேன்.
7.140.9
अप्रियं सुमहत्कृत्वा सिन्धुराजः किरीटिनः ।
क्रुद्धस्य देवराजस्य शक्रस्येव महाद्युतेः।
चक्षुर्विषयमापन्नः कथं जीवितमाप्नुयात् ॥ ७.१४०.९ ॥
சிந்து மன்னன் கிரீடதாரியான (அர்ஜுனனுக்கு) மிகப் பெரும் தீங்கு செய்தான். கோபித்த, பேரொளி கொண்ட தேவராஜன் சக்கரனைப் போன்ற அவன் பார்வைக்கு வந்துவிட்டால், அவன் எப்படி உயிர் பிழைப்பான்?
7.140.10
अनुमानाच्च पश्यामि नास्ति सञ्जय सैन्धवः ।
युद्धं तु तद्यथावृत्तं तन्ममाचक्ष्व तत्त्वतः ॥ ७.१४०.१० ॥
அனுமானத்தால் நான் காண்கிறேன், சஞ்சயா, சிந்து மன்னன் இல்லை. ஆனால் அந்தப் போர் எப்படி நடந்ததோ, அதை எனக்கு உண்மையாகச் சொல்.
7.140.11
यच्च विक्षोभ्य महतीं सेनामालोड्य चासकृत् ।
एकः प्रविष्टः सङ्क्रुद्धो नलिनीमिव कुञ्जरः ॥ ७.१४०.११ ॥
பெரும் படையைக் கலக்கி, பலமுறை கலக்கி, தனியாக மிகக் கோபத்துடன் புகுந்தான் — தாமரைக் குளத்தில் யானை புகுவது போல.
7.140.12
तस्य मे वृष्णिवीरस्य ब्रूहि युद्धं यथातथम् ।
धनञ्जयार्थे यत्तस्य कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१४०.१२ ॥
அந்த விருஷ்ணி வீரனின் போரை, நடந்தபடியே எனக்குச் சொல். தனஞ்சயனுக்காக அவன் செய்ததை. சஞ்சயா, அதில் நீ திறமையானவன்.
7.140.13
तथा तु वैकर्त नपीडितं तं ।
भीमं प्रयान्तं पुरुषप्रवीरम्।
समीक्ष्य राजन्नरवीरमध्ये ।
शिनिप्रवीरोऽनुययौ रथेन ॥ ७.१४०.१३ ॥
அப்போது சினியின் சிறந்த வீரன், அச்சமற்ற அந்த பயங்கர புருஷசிரேஷ்டன் முன்னேறுவதைக் கண்டு, ஓ அரசே, வீரர்களின் நடுவில் தேரில் அவனைப் பின்தொடர்ந்தான்.
7.140.14
नदन्यथा वज्रधरस्तपान्ते ।
ज्वलन्यथा जलदान्ते च सूर्यः।
निघ्नन्नमित्रान्धनुषा दृढेन ।
स कम्पयंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.१४०.१४ ॥
வஜ்ரதாரியைப் போல் கர்ஜித்து, கோடையின் முடிவில் எரியும் சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்து, வலிய வில்லால் பகைவர்களை அழித்து, உமது மகனின் படையை நடுங்கச் செய்தான்.
7.140.15
तं यान्तमश्वै रजतप्रकाशै… ।
रायोधने वीरतरं नदन्तम्।
नाशक्नुवन्वारयितुं त्वदीयाः ।
सर्वे रथा भारत माधवाग्र्यम् ॥ ७.१४०.१५ ॥
வெள்ளியைப் போல் ஒளிரும் குதிரைகளில் முன்னேறி, செல்வப் போரில் மிகவும் வீரனாக கர்ஜித்த அந்த மாதவ-சிறந்தவனைத் தடுக்க உமது தேர்வீரர்கள் அனைவராலும் இயலவில்லை, ஓ பரதா.
7.140.16
अमर्षपूर्णस्त्वनिवृत्तयोधी ।
शरासनी काञ्चनवर्मधारी।
अलम्बुसः सात्यकिं माधवाग्र्य… ।
मवारयद्राजवरोऽभिपत्य ॥ ७.१४०.१६ ॥
கோபத்தால் நிறைந்த, பின்வாங்காத வீரன், வில்லேந்தி பொன் கவசம் அணிந்த அலம்புசன், அரசர்களில் சிறந்தவனாக மாதவ-சிறந்தவனான சாத்யகியின் மீது பாய்ந்து அவனைத் தடுத்தான்.
7.140.17
तयोरभूद्भारत सम्प्रहारो ।
यथाविधो नैव बभूव कश्चित्।
प्रेक्षन्त एवाहवशोभिनौ तौ ।
योधास्त्वदीयाश्च परे च सर्वे ॥ ७.१४०.१७ ॥
ஓ பரதா, அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே இதுபோன்ற மோதல் இதற்கு முன் எப்போதும் நிகழ்ந்ததில்லை. உமது வீரர்களும் மற்றவர்கள் அனைவரும் போரில் ஒளிர்ந்த அவ்விருவரையும் வெறுமனே பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர்.
7.140.18
आविध्यदेनं दशभिः पृषत्कै… ।
रलम्बुसो राजवरः प्रसह्य।
अनागतानेव तु तान्पृषत्कां… ।
श्चिच्छेद बाणैः शिनिपुङ्गवोऽपि ॥ ७.१४०.१८ ॥
அலம்புசன் என்ற சிறந்த அரசன் வலிமையுடன் பத்து அம்புகளால் அவனைத் துளைத்தான்; ஆனால் சினியின் குலத்தின் சிறந்த வீரன் வரும் அம்புகளையே தன் அம்புகளால் வெட்டி வீழ்த்தினான்.
7.140.19
पुनः स बाणैस्त्रिभिरग्निकल्पै… ।
राकर्णपूर्णैर्निशितैः सपुङ्खैः।
विव्याध देहावरणं विदार्य ।
ते सात्यकेराविविशुः शरीरम् ॥ ७.१४०.१९ ॥
பின்னர் அவன் நெருப்பைப் போன்ற மூன்று கூர்மையான, இறகு பொருத்திய அம்புகளால் — காது வரை இழுக்கப்பட்டவை — சாத்யகியின் கவசத்தைக் கிழித்து அவனைத் துளைத்தான்; அவை சாத்யகியின் உடலுக்குள் புகுந்தன.
7.140.20
तैः कायमस्याग्न्यनिलप्रभावै… ।
र्विदार्य बाणैर्निशितैर्ज्वलद्भिः।
आजघ्निवांस्तान्रजतप्रकाशा… ।
नश्वांश्चतुर्भिश्चतुरः प्रसह्य ॥ ७.१४०.२० ॥
அக்கினியும் காற்றும் போன்ற வலிமையுடைய, கூர்மையான, எரியும் அம்புகளால் அவனது உடலைக் கிழித்து, வெள்ளி போல் ஒளிரும் அந்த நான்கு குதிரைகளை நான்கு அம்புகளால் வலுக்கட்டாயமாக வீழ்த்தினான்.
7.140.21
तथा तु तेनाभिहतस्तरस्वी ।
नप्ता शिनेश्चक्रधरप्रभावः।
अलम्बुसस्योत्तमवेगवद्भि… ।
रश्वांशअचतुर्भिर्निजघान बाणैः ॥ ७.१४०.२१ ॥
ஆனால் இவ்வாறு அவனால் தாக்கப்பட்ட, சக்ரதாரியின் (கிருஷ்ணனின்) வலிமையுடைய, சினியின் பேரனான வேகமிக்க வீரன், அலம்புசனின் மிக வேகமான நான்கு குதிரைகளை நான்கு அம்புகளால் வீழ்த்தினான்.
7.140.22
अथास्य सूतस्य शिरो निकृत्य ।
भल्लेन कालानलसन्निभेन।
सकुण्डलं पूर्मशशिप्रकाशं ।
भ्राजिष्णु वक्त्रं निचकर्त देहात् ॥ ७.१४०.२२ ॥
பின்னர், ஊழித்தீயைப் போன்ற ஒரு பல்ல அம்பால் அவனது தேரோட்டியின் தலையை வெட்டினான்; குண்டலங்களுடன், முழுநிலவைப் போன்று ஒளிரும் அந்த பிரகாசமான முகம் உடலிலிருந்து துண்டிக்கப்பட்டது.
7.140.23
निहत्य तं पार्थिवपुत्रपौत्रं ।
सङ्ख्ये यदूनामृषभः प्रमाथी।
ततोऽन्वयादर्जुनमेव वीरः ।
सैन्यानि राजंस्तव सन्निवार्य ॥ ७.१४०.२३ ॥
அரசனின் மகனையும் பேரனையும் போரில் கொன்ற பின், யாதவர்களில் காளையும் எதிரிகளை அழிப்பவனுமான அந்த வீரன் அர்ஜுனனையே பின்தொடர்ந்தான். அரசே, உமது படைகளைத் தடுத்து நிறுத்தி.
7.140.24
अन्वागतं वृष्णिवीरं समीक्ष्य ।
तथारिमध्ये परिवर्तमानम्।
घ्नन्तं कुरूणामिषुभिर्बलानि ।
पुनःपुनर्वायुमिवाभ्रपूगान् ॥ ७.१४०.२४ ॥
பின்தொடர்ந்து வரும் விருஷ்ணி வீரனைக் கண்டு, எதிரிகளின் நடுவே சுழன்று, குருக்களின் படைகளை அம்புகளால் தாக்கிக் கொண்டிருப்பவனை, காற்று மேகக் கூட்டங்களை மீண்டும் மீண்டும் அடித்துச் செல்வது போல.
7.140.25
ततोऽवहन्सैन्धवाः साधुदान्ता ।
गोक्षीरकुन्देन्दुहिमप्रकाशाः।
सुवर्णजालावतताः सदश्वा ।
यतोयतः कामयते नृसिंहः ॥ ७.१४०.२५ ॥
பின்னர் பசுப்பாலும் குந்தமலரும் நிலவும் பனியும் போல ஒளிரும், பொன்வலையால் மூடப்பட்ட, நன்கு பழக்கப்பட்ட சிந்து நாட்டுக் குதிரைகள் நரசிம்மன் விரும்பிய இடமெல்லாம் அவனைச் சுமந்து சென்றன.
7.140.26
अथात्मजास्ते सहिताऽभिपेतु… ।
रन्ये च योधास्त्वरितास्त्वदीयाः।
कृत्वा मुखं भारतयोधमुख्यं ।
दुःशासनं त्वत्सुतमाजमीढ ॥ ७.१४०.२६ ॥
அப்போது உமது மகன்கள் அனைவரும் ஒன்றாகப் பாய்ந்தனர்… உமது மற்ற வீரர்களும் விரைவாக, பாரத வீரர்களில் தலைசிறந்த துச்சாசனனை முன்னிறுத்தி. ஓ அஜமீடனின் வழித்தோன்றலே!
7.140.27
ते सर्वतः सम्परिवार्य सङ्ख्ये ।
शैनेयमाजघ्नुरनीकसाहाः।
स चापि तान्प्रवरः सात्वतानां ।
न्यवारयद्बाणजालेन वीरः ॥ ७.१४०.२७ ॥
அவர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் சூழ்ந்துகொண்டு போரில் சைநேயனை (சாத்யகியை) தாக்கினர், படைகளைத் தாங்கும் வீரர்கள். ஆனால் சாத்வதர்களில் சிறந்த அந்த வீரன் அவர்களை அம்புவலையால் தடுத்தான்.
7.140.28
निवार्य तांस्तूर्णममित्रघाती ।
नप्ता शिनेः पत्रिभिरग्निकल्पैः।
दुःशासनस्याभिजघान वाहा… ।
ञ्जवीयसस्तन्मनसोऽपि बाणैः ॥ ७.१४०.२८ ॥
பகைவரைக் கொல்லும் அவன் உடனே அவர்களைத் தடுத்து, சினியின் பேரன் அக்னி போன்ற அம்புகளால் துச்சாசனனின் குதிரைகளைத் தாக்கினான்… அஞ்சவீயனின் மனதையும் அம்புகளால் (தாக்கினான்).
7.140.29
ततोऽर्जुनो हर्षमवाप सङ्ख्ये ।
कृष्णश्च दृष्ट्वा पुरुषप्रवीरम् ॥ ७.१४०.२९ ॥
அப்போது போரில் அர்ஜுனன் மகிழ்ச்சி அடைந்தான்; கிருஷ்ணனும் அந்த சிறந்த வீர புருஷனைக் கண்டு (மகிழ்ந்தான்).