Mahābhārata · Adhyāya 7.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.140.1
दातव्यमद्य मन्येऽहं पाण्डवानां स्वकं पुनः ।
न विग्रहो हि बलिना श्रेयसे स्याद्यथातथा ॥ ७.१४०.१ ॥
Penso que hoje deve-se devolver aos Pāṇḍavas a sua própria parte. O conflito com o poderoso não conduz de modo algum ao bem.
7.140.2
पादयोः प्रणतेनापि भुक्त्वाऽप्युच्छिष्टमप्यरेः ।
अतोऽन्यद्वापि कृत्वैव जीव्यं लोके नरेण वै ॥ ७.१४०.२ ॥
Curvando-se aos pés do inimigo, mesmo comendo suas sobras, ou tendo feito outra coisa além disso, o homem deve viver no mundo.
7.140.3
जीवतैव परो लोकः साध्यते चैव सर्वथा ।
अजीवतस्तथैवासीन्न सुखं न परा गतिः ॥ ७.१४०.३ ॥
Só pelo que vive se alcança, de todos os modos, o outro mundo. Para quem não vive não há felicidade nem meta suprema.
7.140.4
विनाशे सर्वथोत्पन्ने न बालो बुध्यते क्रियाम् ।
मिथ्याभिमानदग्धो हि न बुद्ध्येत कृताकृते ॥ ७.१४०.४ ॥
Quando a destruição total surgiu, o tolo não compreende a ação. Quem está queimado pelo falso orgulho não pode compreender o feito e o não feito.
7.140.5
अहन्यहनि मे दीप्तं यशः पतति सञ्जय ।
हता मे बहवो योधा मन्ये कालस्य पर्ययम् ॥ ७.१४०.५ ॥
Ó Sañjaya, minha glória resplandecente cai dia após dia. Muitos dos meus guerreiros foram mortos; penso que o curso do tempo se inverteu.
7.140.6
धनञ्जयः सुसङ्क्रद्धः प्रविष्टो मामकं बलम् ।
रक्षितं द्रौणिकर्णाभ्यामप्रवेश्यं सुरैरपि ॥ ७.१४०.६ ॥
Dhanañjaya, muito irado, penetrou meu exército, que era protegido por Drauṇi e Karṇa e impenetrável até para os deuses.
7.140.7
ताभ्यामूर्जितवीर्याभ्यामाप्यायितपराक्रमः ।
सहितः कृष्णभीमाभ्यां शिनीनामृषभेण च ॥ ७.१४०.७ ॥
Fortalecido pelo valor daqueles dois poderosos, acompanhado de Kṛṣṇa e Bhīma e do touro dos Śinis (Sātyaki),
7.140.8
तदाप्रभृति मां शोको दहत्यग्निरिवाशयम् ।
ग्रस्तानिव प्रपश्यामि भूमिपालान्ससैन्धवान् ॥ ७.१४०.८ ॥
Desde então, a dor queima meu íntimo como fogo. Vejo os reis, junto com o rei de Sindhu, como se já tivessem sido devorados.
7.140.9
अप्रियं सुमहत्कृत्वा सिन्धुराजः किरीटिनः ।
क्रुद्धस्य देवराजस्य शक्रस्येव महाद्युतेः।
चक्षुर्विषयमापन्नः कथं जीवितमाप्नुयात् ॥ ७.१४०.९ ॥
O rei de Sindhu cometeu uma grande ofensa contra o coroado. Caindo sob a vista do rei dos deuses, Śakra, irado e de grande esplendor, como poderia ele obter a vida?
7.140.10
अनुमानाच्च पश्यामि नास्ति सञ्जय सैन्धवः ।
युद्धं तु तद्यथावृत्तं तन्ममाचक्ष्व तत्त्वतः ॥ ७.१४०.१० ॥
Por inferência vejo, ó Sañjaya, que o rei de Sindhu não existe mais. Mas diga-me verdadeiramente como aquela batalha aconteceu.
7.140.11
यच्च विक्षोभ्य महतीं सेनामालोड्य चासकृत् ।
एकः प्रविष्टः सङ्क्रुद्धो नलिनीमिव कुञ्जरः ॥ ७.१४०.११ ॥
E aquele que, tendo agitado e revolvido repetidamente o grande exército, entrou sozinho em grande cólera, como um elefante que entra num lago de lótus:
7.140.12
तस्य मे वृष्णिवीरस्य ब्रूहि युद्धं यथातथम् ।
धनञ्जयार्थे यत्तस्य कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१४०.१२ ॥
Conte-me a batalha daquele herói vṛṣṇi exatamente como aconteceu, o que ele fez pelo bem de Dhanañjaya. Você é hábil nisso, ó Sañjaya.
7.140.13
तथा तु वैकर्त नपीडितं तं ।
भीमं प्रयान्तं पुरुषप्रवीरम्।
समीक्ष्य राजन्नरवीरमध्ये ।
शिनिप्रवीरोऽनुययौ रथेन ॥ ७.१४०.१३ ॥
Então o mais valente dos Śinis, vendo avançar aquele guerreiro intrépido e temível, o primeiro entre os homens, ó rei, seguiu-o em seu carro no meio dos heróis.
7.140.14
नदन्यथा वज्रधरस्तपान्ते ।
ज्वलन्यथा जलदान्ते च सूर्यः।
निघ्नन्नमित्रान्धनुषा दृढेन ।
स कम्पयंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.१४०.१४ ॥
Rugindo como o portador do raio, brilhando como o sol no fim do verão, abatendo os inimigos com seu forte arco, fez tremer o exército do teu filho.
7.140.15
तं यान्तमश्वै रजतप्रकाशै… ।
रायोधने वीरतरं नदन्तम्।
नाशक्नुवन्वारयितुं त्वदीयाः ।
सर्वे रथा भारत माधवाग्र्यम् ॥ ७.१४०.१५ ॥
Avançando em cavalos brilhantes como prata, o mais heroico na batalha pela riqueza, rugindo, aquele primeiro dos Mādhavas não pôde ser detido por todos os teus guerreiros de carro, ó Bhārata.
7.140.16
अमर्षपूर्णस्त्वनिवृत्तयोधी ।
शरासनी काञ्चनवर्मधारी।
अलम्बुसः सात्यकिं माधवाग्र्य… ।
मवारयद्राजवरोऽभिपत्य ॥ ७.१४०.१६ ॥
Cheio de indignação, guerreiro que não recua, com arco na mão e armadura dourada, Alambusa, o melhor dos reis, lançou-se contra Sātyaki, o primeiro dos Mādhavas, e o deteve.
7.140.17
तयोरभूद्भारत सम्प्रहारो ।
यथाविधो नैव बभूव कश्चित्।
प्रेक्षन्त एवाहवशोभिनौ तौ ।
योधास्त्वदीयाश्च परे च सर्वे ॥ ७.१४०.१७ ॥
Ó Bhārata, entre aqueles dois houve um choque como nunca antes ocorrera. Teus guerreiros e todos os outros apenas observavam aqueles dois, ambos gloriosos na batalha.
7.140.18
आविध्यदेनं दशभिः पृषत्कै… ।
रलम्बुसो राजवरः प्रसह्य।
अनागतानेव तु तान्पृषत्कां… ।
श्चिच्छेद बाणैः शिनिपुङ्गवोऽपि ॥ ७.१४०.१८ ॥
O excelente rei Alambusa o feriu com força com dez flechas, mas o touro da linhagem de Śini cortou com as suas próprias flechas justamente aquelas que chegavam.
7.140.19
पुनः स बाणैस्त्रिभिरग्निकल्पै… ।
राकर्णपूर्णैर्निशितैः सपुङ्खैः।
विव्याध देहावरणं विदार्य ।
ते सात्यकेराविविशुः शरीरम् ॥ ७.१४०.१९ ॥
Então o feriu com três flechas ardentes, afiadas e emplumadas, puxadas até a orelha, que rasgaram a armadura de Sātyaki e entraram em seu corpo.
7.140.20
तैः कायमस्याग्न्यनिलप्रभावै… ।
र्विदार्य बाणैर्निशितैर्ज्वलद्भिः।
आजघ्निवांस्तान्रजतप्रकाशा… ।
नश्वांश्चतुर्भिश्चतुरः प्रसह्य ॥ ७.१४०.२० ॥
Com aquelas flechas afiadas e flamejantes, de poder de fogo e vento, que rasgaram seu corpo, abateu com força aqueles quatro cavalos de brilho prateado com quatro flechas.
7.140.21
तथा तु तेनाभिहतस्तरस्वी ।
नप्ता शिनेश्चक्रधरप्रभावः।
अलम्बुसस्योत्तमवेगवद्भि… ।
रश्वांशअचतुर्भिर्निजघान बाणैः ॥ ७.१४०.२१ ॥
Mas, assim ferido por ele, o veloz e poderoso neto de Śini, cujo poder era semelhante ao do portador do disco, derrubou com quatro flechas os quatro cavalos mais velozes de Alambusa.
7.140.22
अथास्य सूतस्य शिरो निकृत्य ।
भल्लेन कालानलसन्निभेन।
सकुण्डलं पूर्मशशिप्रकाशं ।
भ्राजिष्णु वक्त्रं निचकर्त देहात् ॥ ७.१४०.२२ ॥
Então, com uma flecha bhalla semelhante ao fogo da morte, cortou a cabeça de seu auriga; com seus brincos, aquele rosto radiante, brilhante como a lua cheia, separou-se do corpo e caiu.
7.140.23
निहत्य तं पार्थिवपुत्रपौत्रं ।
सङ्ख्ये यदूनामृषभः प्रमाथी।
ततोऽन्वयादर्जुनमेव वीरः ।
सैन्यानि राजंस्तव सन्निवार्य ॥ ७.१४०.२३ ॥
Tendo matado em batalha o filho e o neto do rei, aquele touro dos Yadus, destruidor, então seguiu Arjuna, ó rei, contendo os teus exércitos.
7.140.24
अन्वागतं वृष्णिवीरं समीक्ष्य ।
तथारिमध्ये परिवर्तमानम्।
घ्नन्तं कुरूणामिषुभिर्बलानि ।
पुनःपुनर्वायुमिवाभ्रपूगान् ॥ ७.१४०.२४ ॥
Ao ver o herói vṛṣṇi aproximando-se por trás, movendo-se entre os inimigos, golpeando as forças dos Kurus com flechas repetidamente, como o vento dispersa massas de nuvens.
7.140.25
ततोऽवहन्सैन्धवाः साधुदान्ता ।
गोक्षीरकुन्देन्दुहिमप्रकाशाः।
सुवर्णजालावतताः सदश्वा ।
यतोयतः कामयते नृसिंहः ॥ ७.१४०.२५ ॥
Então os cavalos do Sindh, bem treinados, brilhantes como leite de vaca, jasmim, lua e neve, cobertos de redes douradas, levaram-no para onde o leão dos homens desejava.
7.140.26
अथात्मजास्ते सहिताऽभिपेतु… ।
रन्ये च योधास्त्वरितास्त्वदीयाः।
कृत्वा मुखं भारतयोधमुख्यं ।
दुःशासनं त्वत्सुतमाजमीढ ॥ ७.१४०.२६ ॥
Então todos os teus filhos avançaram juntos… e os teus outros guerreiros também, rapidamente, pondo à frente Duḥśāsana, o primeiro dos guerreiros de Bhārata. Ó descendente de Ajamīḍha!
7.140.27
ते सर्वतः सम्परिवार्य सङ्ख्ये ।
शैनेयमाजघ्नुरनीकसाहाः।
स चापि तान्प्रवरः सात्वतानां ।
न्यवारयद्बाणजालेन वीरः ॥ ७.१४०.२७ ॥
Cercando-o completamente por todos os lados, atacaram Śaineya (Sātyaki) na batalha, aqueles portadores dos exércitos. Mas aquele eminente dos Sātvatas, o herói, os conteve com uma rede de flechas.
7.140.28
निवार्य तांस्तूर्णममित्रघाती ।
नप्ता शिनेः पत्रिभिरग्निकल्पैः।
दुःशासनस्याभिजघान वाहा… ।
ञ्जवीयसस्तन्मनसोऽपि बाणैः ॥ ७.१४०.२८ ॥
Tendo-os detido prontamente, o matador de inimigos, neto de Śini, atingiu os cavalos de Duḥśāsana com flechas semelhantes ao fogo… e também feriu com flechas a mente de Añjavīya.
7.140.29
ततोऽर्जुनो हर्षमवाप सङ्ख्ये ।
कृष्णश्च दृष्ट्वा पुरुषप्रवीरम् ॥ ७.१४०.२९ ॥
Então Arjuna sentiu alegria na batalha, e Kṛṣṇa, ao ver aquele melhor dos heróis, (alegrou-se).