ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.140.1
दातव्यमद्य मन्येऽहं पाण्डवानां स्वकं पुनः ।
न विग्रहो हि बलिना श्रेयसे स्याद्यथातथा ॥ ७.१४०.१ ॥
ଆଜି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ନିଜର ଅଂଶ ପୁଣି ଦେବା ଉଚିତ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବୁଛି। ବଳବାନ ସହ ବିରୋଧ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ କଲ୍ୟାଣକାରୀ ହୁଏ ନାହିଁ।
7.140.2
पादयोः प्रणतेनापि भुक्त्वाऽप्युच्छिष्टमप्यरेः ।
अतोऽन्यद्वापि कृत्वैव जीव्यं लोके नरेण वै ॥ ७.१४०.२ ॥
ଶତ୍ରୁର ପାଦରେ ପ୍ରଣତ ହୋଇ, ତାହାର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଖାଇ ମଧ୍ୟ, ବା ଏଥିରୁ ଭିନ୍ନ ଉପାୟ ଅବଲମ୍ବନ କରି ମଧ୍ୟ, ମନୁଷ୍ୟ ଜଗତରେ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।
7.140.3
जीवतैव परो लोकः साध्यते चैव सर्वथा ।
अजीवतस्तथैवासीन्न सुखं न परा गतिः ॥ ७.१४०.३ ॥
ଜୀବିତ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ପରଲୋକ ମଧ୍ୟ ସର୍ବପ୍ରକାରେ ସାଧିତ ହୁଏ। ଯେ ଜୀବିତ ନୁହେଁ, ତା'ର ସୁଖ ନାହିଁ କି ପରମ ଗତି ନାହିଁ।
7.140.4
विनाशे सर्वथोत्पन्ने न बालो बुध्यते क्रियाम् ।
मिथ्याभिमानदग्धो हि न बुद्ध्येत कृताकृते ॥ ७.१४०.४ ॥
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନାଶ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ମୂର୍ଖ ଲୋକ କର୍ମ ବୁଝେ ନାହିଁ। ମିଥ୍ୟା ଅଭିମାନରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଲୋକ କୃତ ଓ ଅକୃତ ବୁଝିପାରେ ନାହିଁ।
7.140.5
अहन्यहनि मे दीप्तं यशः पतति सञ्जय ।
हता मे बहवो योधा मन्ये कालस्य पर्ययम् ॥ ७.१४०.५ ॥
ହେ ସଞ୍ଜୟ, ମୋର ଦୀପ୍ତ ଯଶ ଦିନକୁ ଦିନ ପଡ଼ିଯାଉଛି। ମୋର ବହୁ ଯୋଦ୍ଧା ହତ ହୋଇଛନ୍ତି; ମୁଁ ଭାବୁଛି କାଳର ଗତି ଓଲଟି ଯାଇଛି।
7.140.6
धनञ्जयः सुसङ्क्रद्धः प्रविष्टो मामकं बलम् ।
रक्षितं द्रौणिकर्णाभ्यामप्रवेश्यं सुरैरपि ॥ ७.१४०.६ ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଧନଞ୍ଜୟ ମୋ ସୈନ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ଦ୍ରୌଣି ଓ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅପ୍ରବେଶ୍ୟ ସେହି ସୈନ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
7.140.7
ताभ्यामूर्जितवीर्याभ्यामाप्यायितपराक्रमः ।
सहितः कृष्णभीमाभ्यां शिनीनामृषभेण च ॥ ७.१४०.७ ॥
ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମହାବୀର୍ଯ୍ୟରେ ବଳ ପାଇ, କୃଷ୍ଣ ଓ ଭୀମଙ୍କ ସହିତ, ଏବଂ ଶିନିମାନଙ୍କ ବୃଷଭ (ସାତ୍ୟକି) ସହିତ (ଅର୍ଜୁନ ଆସିଲେ)।
7.140.8
तदाप्रभृति मां शोको दहत्यग्निरिवाशयम् ।
ग्रस्तानिव प्रपश्यामि भूमिपालान्ससैन्धवान् ॥ ७.१४०.८ ॥
ସେହିଦିନୁ ଶୋକ ଅଗ୍ନି ପରି ମୋ ଅନ୍ତରକୁ ଦହନ କରୁଛି। ରାଜାମାନେ ଓ ସିନ୍ଧୁରାଜ ଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇଥିବା ପରି ମୁଁ ଦେଖୁଛି।
7.140.9
अप्रियं सुमहत्कृत्वा सिन्धुराजः किरीटिनः ।
क्रुद्धस्य देवराजस्य शक्रस्येव महाद्युतेः।
चक्षुर्विषयमापन्नः कथं जीवितमाप्नुयात् ॥ ७.१४०.९ ॥
ସିନ୍ଧୁରାଜ କିରୀଟୀଙ୍କ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କ) ପ୍ରତି ଅତି ବଡ଼ ଅପ୍ରିୟ କାମ କଲା। କ୍ରୋଧିତ, ମହାଦ୍ୟୁତିମାନ ଦେବରାଜ ଶକ୍ରଙ୍କ ପରି ସେ ଯଦି ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର ହୁଏ, ସେ କିପରି ବଞ୍ଚିବ?
7.140.10
अनुमानाच्च पश्यामि नास्ति सञ्जय सैन्धवः ।
युद्धं तु तद्यथावृत्तं तन्ममाचक्ष्व तत्त्वतः ॥ ७.१४०.१० ॥
ଅନୁମାନରୁ ମୁଁ ଦେଖୁଛି, ସଞ୍ଜୟ, ସିନ୍ଧୁରାଜ ନାହାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେ ଯୁଦ୍ଧ ଯେପରି ହେଲା, ତାହା ମୋତେ ସତ୍ୟରେ କୁହ।
7.140.11
यच्च विक्षोभ्य महतीं सेनामालोड्य चासकृत् ।
एकः प्रविष्टः सङ्क्रुद्धो नलिनीमिव कुञ्जरः ॥ ७.१४०.११ ॥
ବିଶାଳ ସେନାକୁ ବିକ୍ଷୁବ୍ଧ କରି, ବାରମ୍ବାର ମଥି, ଏକାକୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧରେ ସେ ପ୍ରବେଶ କଲା — ହାତୀ ପଦ୍ମ-ସରୋବରରେ ପଶିବା ପରି।
7.140.12
तस्य मे वृष्णिवीरस्य ब्रूहि युद्धं यथातथम् ।
धनञ्जयार्थे यत्तस्य कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१४०.१२ ॥
ସେହି ବୃଷ୍ଣିବୀରଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ, ଯେପରି ହେଲା ସେହିପରି ମୋତେ କୁହ — ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଯାହା କଲା। ସଞ୍ଜୟ, ତୁମେ ଏଥିରେ ନିପୁଣ।
7.140.13
तथा तु वैकर्त नपीडितं तं ।
भीमं प्रयान्तं पुरुषप्रवीरम्।
समीक्ष्य राजन्नरवीरमध्ये ।
शिनिप्रवीरोऽनुययौ रथेन ॥ ७.१४०.१३ ॥
ତା'ପରେ ଶିନି ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର, ସେହି ଅବିଚଳିତ ଭୟଙ୍କର ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଯାଇଥିବାର ଦେଖି, ହେ ରାଜନ୍, ବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଥରେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
7.140.14
नदन्यथा वज्रधरस्तपान्ते ।
ज्वलन्यथा जलदान्ते च सूर्यः।
निघ्नन्नमित्रान्धनुषा दृढेन ।
स कम्पयंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.१४०.१४ ॥
ବଜ୍ରଧର ପରି ଗର୍ଜନ କରି, ଗ୍ରୀଷ୍ମର ଶେଷରେ ଜଳୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଝଲସି, ଦୃଢ଼ ଧନୁରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ସେ ତୁମ ପୁତ୍ରର ସେନାକୁ କମ୍ପାଇ ଦେଲେ।
7.140.15
तं यान्तमश्वै रजतप्रकाशै… ।
रायोधने वीरतरं नदन्तम्।
नाशक्नुवन्वारयितुं त्वदीयाः ।
सर्वे रथा भारत माधवाग्र्यम् ॥ ७.१४०.१५ ॥
ରୂପା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଗକୁ ଯାଉଥିବା, ଧନଯୁଦ୍ଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବୀର, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ସେହି ମାଧବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ତୁମ ସମସ୍ତ ରଥୀ ରୋକି ପାରିଲେ ନାହିଁ, ହେ ଭରତ।
7.140.16
अमर्षपूर्णस्त्वनिवृत्तयोधी ।
शरासनी काञ्चनवर्मधारी।
अलम्बुसः सात्यकिं माधवाग्र्य… ।
मवारयद्राजवरोऽभिपत्य ॥ ७.१४०.१६ ॥
କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପଛକୁ ନ ହଟୁଥିବା ଯୋଦ୍ଧା, ଧନୁର୍ଧର, ସୁନା କବଚଧାରୀ ଅଲମ୍ବୁଷ, ରାଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇ ମାଧବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାତ୍ୟକୀଙ୍କ ଉପରେ ଝାପଟି ପଡ଼ି ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ।
7.140.17
तयोरभूद्भारत सम्प्रहारो ।
यथाविधो नैव बभूव कश्चित्।
प्रेक्षन्त एवाहवशोभिनौ तौ ।
योधास्त्वदीयाश्च परे च सर्वे ॥ ७.१४०.१७ ॥
ହେ ଭରତ, ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି ସଂଗ୍ରାମ କେବେ ହୋଇ ନ ଥିଲା। ତୁମ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୋଭୁଥିବା ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ କେବଳ ଚାହିଁ ରହିଲେ।
7.140.18
आविध्यदेनं दशभिः पृषत्कै… ।
रलम्बुसो राजवरः प्रसह्य।
अनागतानेव तु तान्पृषत्कां… ।
श्चिच्छेद बाणैः शिनिपुङ्गवोऽपि ॥ ७.१४०.१८ ॥
ଅଲମ୍ବୁସ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ବଳପୂର୍ବକ ଦଶଟି ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ; କିନ୍ତୁ ଶିନି ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର ଆସୁଥିବା ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ବାଣରେ କାଟିଦେଲେ।
7.140.19
पुनः स बाणैस्त्रिभिरग्निकल्पै… ।
राकर्णपूर्णैर्निशितैः सपुङ्खैः।
विव्याध देहावरणं विदार्य ।
ते सात्यकेराविविशुः शरीरम् ॥ ७.१४०.१९ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଅଗ୍ନି ପରି, କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟାଣି ହୋଇଥିବା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ ତିନୋଟି ବାଣରେ ସାତ୍ୟକିଙ୍କ ଦେହକବଚ ଚିରି ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକ ସାତ୍ୟକିଙ୍କ ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
7.140.20
तैः कायमस्याग्न्यनिलप्रभावै… ।
र्विदार्य बाणैर्निशितैर्ज्वलद्भिः।
आजघ्निवांस्तान्रजतप्रकाशा… ।
नश्वांश्चतुर्भिश्चतुरः प्रसह्य ॥ ७.१४०.२० ॥
ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁର ପ୍ରଭାବଯୁକ୍ତ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଜଳୁଥିବା ସେହି ବାଣରେ ତାଙ୍କ ଶରୀର ଚିରି, ରୌପ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ସେହି ଚାରି ଘୋଡ଼ାକୁ ଚାରି ବାଣରେ ବଳପୂର୍ବକ ବଧ କଲେ।
7.140.21
तथा तु तेनाभिहतस्तरस्वी ।
नप्ता शिनेश्चक्रधरप्रभावः।
अलम्बुसस्योत्तमवेगवद्भि… ।
रश्वांशअचतुर्भिर्निजघान बाणैः ॥ ७.१४०.२१ ॥
କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହିପରି ଆହତ ହୋଇ, ଚକ୍ରଧାରୀ (କୃଷ୍ଣ) ପରି ପ୍ରଭାବଯୁକ୍ତ, ଶିନିଙ୍କ ନାତି ସେହି ବେଗବାନ ବୀର ଅଲମ୍ବୁସଙ୍କ ଅତି ଦ୍ରୁତ ଚାରି ଘୋଡ଼ାକୁ ଚାରି ବାଣରେ ପାଡ଼ି ଦେଲେ।
7.140.22
अथास्य सूतस्य शिरो निकृत्य ।
भल्लेन कालानलसन्निभेन।
सकुण्डलं पूर्मशशिप्रकाशं ।
भ्राजिष्णु वक्त्रं निचकर्त देहात् ॥ ७.१४०.२२ ॥
ତା'ପରେ କାଳାଗ୍ନି ପରି ଏକ ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ସାରଥିଙ୍କ ମସ୍ତକ କାଟି ଦେଲେ; କୁଣ୍ଡଳ ସହିତ, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସେହି ତେଜସ୍ୱୀ ମୁଖ ଦେହରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲା।
7.140.23
निहत्य तं पार्थिवपुत्रपौत्रं ।
सङ्ख्ये यदूनामृषभः प्रमाथी।
ततोऽन्वयादर्जुनमेव वीरः ।
सैन्यानि राजंस्तव सन्निवार्य ॥ ७.१४०.२३ ॥
ରାଜପୁତ୍ର ଓ ପୌତ୍ରଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରି, ଯାଦବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ, ଶତ୍ରୁସଂହାରକ ସେ ବୀର ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ। ହେ ରାଜନ, ଆପଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ରୋକି।
7.140.24
अन्वागतं वृष्णिवीरं समीक्ष्य ।
तथारिमध्ये परिवर्तमानम्।
घ्नन्तं कुरूणामिषुभिर्बलानि ।
पुनःपुनर्वायुमिवाभ्रपूगान् ॥ ७.१४०.२४ ॥
ପଛରେ ଆସୁଥିବା ବୃଷ୍ଣି ବୀରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଝିରେ ଘୂରି, କୌରବମାନଙ୍କ ସୈନ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ବାଣରେ ମାରୁଥିବା ସେ, ପବନ ମେଘର ରାଶିକୁ ବାରମ୍ବାର ଉଡ଼ାଇବା ପରି।
7.140.25
ततोऽवहन्सैन्धवाः साधुदान्ता ।
गोक्षीरकुन्देन्दुहिमप्रकाशाः।
सुवर्णजालावतताः सदश्वा ।
यतोयतः कामयते नृसिंहः ॥ ७.१४०.२५ ॥
ତା'ପରେ ଗୋଦୁଗ୍ଧ, କୁନ୍ଦପୁଷ୍ପ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତୁଷାର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜାଲରେ ଆବୃତ, ସୁଶିକ୍ଷିତ ସିନ୍ଧୁ ଦେଶର ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱମାନେ ନୃସିଂହ ଯେଉଁଠିକି ଇଚ୍ଛା କରିଲେ ସେଠିକି ତାଙ୍କୁ ବହିନେଲେ।
7.140.26
अथात्मजास्ते सहिताऽभिपेतु… ।
रन्ये च योधास्त्वरितास्त्वदीयाः।
कृत्वा मुखं भारतयोधमुख्यं ।
दुःशासनं त्वत्सुतमाजमीढ ॥ ७.१४०.२६ ॥
ତା'ପରେ ଆପଣଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର ଏକତ୍ର ହୋଇ ଝାସ ଦେଲେ… ଆଉ ଆପଣଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଶୀଘ୍ର, ଭାରତ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି। ହେ ଅଜମୀଢ ବଂଶଧର!
7.140.27
ते सर्वतः सम्परिवार्य सङ्ख्ये ।
शैनेयमाजघ्नुरनीकसाहाः।
स चापि तान्प्रवरः सात्वतानां ।
न्यवारयद्बाणजालेन वीरः ॥ ७.१४०.२७ ॥
ସେମାନେ ସବୁଦିଗରୁ ଘେରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୈନେୟଙ୍କୁ (ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ) ଆଘାତ କଲେ, ସୈନ୍ୟବାହକମାନେ। କିନ୍ତୁ ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ବୀର ବାଣର ଜାଲରେ ସେମାନଙ୍କୁ ରୋକିଲେ।
7.140.28
निवार्य तांस्तूर्णममित्रघाती ।
नप्ता शिनेः पत्रिभिरग्निकल्पैः।
दुःशासनस्याभिजघान वाहा… ।
ञ्जवीयसस्तन्मनसोऽपि बाणैः ॥ ७.१४०.२८ ॥
ଶତ୍ରୁଘାତୀ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ନିବାରଣ କରି, ଶିନିର ପୌତ୍ର ଅଗ୍ନିସମ ବାଣରେ ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ… ଏବଂ ଅଞ୍ଜବୀୟଙ୍କ ମନକୁ ମଧ୍ୟ ବାଣରେ (ଆଘାତ କଲେ)।
7.140.29
ततोऽर्जुनो हर्षमवाप सङ्ख्ये ।
कृष्णश्च दृष्ट्वा पुरुषप्रवीरम् ॥ ७.१४०.२९ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନ ହର୍ଷ ପାଇଲେ; ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀରପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖି (ହର୍ଷିତ ହେଲେ)।