മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.140.1
दातव्यमद्य मन्येऽहं पाण्डवानां स्वकं पुनः ।
न विग्रहो हि बलिना श्रेयसे स्याद्यथातथा ॥ ७.१४०.१ ॥
ഇന്ന് പാണ്ഡവർക്ക് അവരുടെ സ്വന്തം ഓഹരി തിരികെ നൽകണം എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ബലവാനോടുള്ള കലഹം ഒരു വിധത്തിലും ശ്രേയസ്കരമല്ല.
7.140.2
पादयोः प्रणतेनापि भुक्त्वाऽप्युच्छिष्टमप्यरेः ।
अतोऽन्यद्वापि कृत्वैव जीव्यं लोके नरेण वै ॥ ७.१४०.२ ॥
ശത്രുവിന്റെ കാൽക്കൽ വണങ്ങിയും അവന്റെ ഉച്ഛിഷ്ടം ഭക്ഷിച്ചും, അല്ലെങ്കിൽ അതിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ മറ്റൊരു മാർഗം സ്വീകരിച്ചും മനുഷ്യൻ ലോകത്തിൽ ജീവിക്കണം.
7.140.3
जीवतैव परो लोकः साध्यते चैव सर्वथा ।
अजीवतस्तथैवासीन्न सुखं न परा गतिः ॥ ७.१४०.३ ॥
ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവനാൽ തന്നെയാണ് പരലോകവും എല്ലാ വിധത്തിലും നേടപ്പെടുന്നത്. ജീവിക്കാത്തവന് സുഖവുമില്ല, പരമഗതിയുമില്ല.
7.140.4
विनाशे सर्वथोत्पन्ने न बालो बुध्यते क्रियाम् ।
मिथ्याभिमानदग्धो हि न बुद्ध्येत कृताकृते ॥ ७.१४०.४ ॥
പൂർണമായ നാശം വന്നെത്തുമ്പോൾ മൂഢൻ കർമ്മം മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. മിഥ്യാഭിമാനത്താൽ ദഹിച്ചവൻ ചെയ്തതും ചെയ്യാത്തതും തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
7.140.5
अहन्यहनि मे दीप्तं यशः पतति सञ्जय ।
हता मे बहवो योधा मन्ये कालस्य पर्ययम् ॥ ७.१४०.५ ॥
സഞ്ജയാ, എന്റെ തിളങ്ങുന്ന യശസ്സ് ദിനംതോറും കൊഴിയുന്നു. എന്റെ അനേകം യോദ്ധാക്കൾ വധിക്കപ്പെട്ടു; കാലത്തിന്റെ ഗതി മറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
7.140.6
धनञ्जयः सुसङ्क्रद्धः प्रविष्टो मामकं बलम् ।
रक्षितं द्रौणिकर्णाभ्यामप्रवेश्यं सुरैरपि ॥ ७.१४०.६ ॥
അതിരൂക്ഷമായി കോപിച്ച ധനഞ്ജയൻ എന്റെ സൈന്യത്തിൽ കടന്നു. ദ്രൗണിയും കർണ്ണനും സംരക്ഷിച്ചതും ദേവന്മാർക്കുപോലും കടക്കാനാവാത്തതുമായ സൈന്യത്തിലാണ് അവൻ പ്രവേശിച്ചത്.
7.140.7
ताभ्यामूर्जितवीर्याभ्यामाप्यायितपराक्रमः ।
सहितः कृष्णभीमाभ्यां शिनीनामृषभेण च ॥ ७.१४०.७ ॥
ആ ഇരുവരുടെയും മഹാശക്തിയാൽ വീര്യം വർധിച്ചവനായി, കൃഷ്ണനും ഭീമനുമൊപ്പം, ശിനികളിലെ കാളയായവനോടൊപ്പം (അർജുനൻ വന്നു).
7.140.8
तदाप्रभृति मां शोको दहत्यग्निरिवाशयम् ।
ग्रस्तानिव प्रपश्यामि भूमिपालान्ससैन्धवान् ॥ ७.१४०.८ ॥
അന്നുമുതൽ ദുഃഖം തീപോലെ എന്റെ ഉള്ളിൽ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. രാജാക്കന്മാരെയും സിന്ധുരാജാവിനെയും വിഴുങ്ങപ്പെട്ടവരെപ്പോലെ ഞാൻ കാണുന്നു.
7.140.9
अप्रियं सुमहत्कृत्वा सिन्धुराजः किरीटिनः ।
क्रुद्धस्य देवराजस्य शक्रस्येव महाद्युतेः।
चक्षुर्विषयमापन्नः कथं जीवितमाप्नुयात् ॥ ७.१४०.९ ॥
സിന്ധുരാജാവ് കിരീടധാരിക്ക് (അർജുനന്) വലിയ അപ്രിയം ചെയ്തു. കോപിച്ച, മഹാപ്രഭയുള്ള ദേവരാജൻ ശക്രനെപ്പോലെ അവന്റെ കണ്ണിൽപ്പെട്ടാൽ അവൻ എങ്ങനെ ജീവിക്കും?
7.140.10
अनुमानाच्च पश्यामि नास्ति सञ्जय सैन्धवः ।
युद्धं तु तद्यथावृत्तं तन्ममाचक्ष्व तत्त्वतः ॥ ७.१४०.१० ॥
അനുമാനത്താൽ ഞാൻ കാണുന്നു, സഞ്ജയാ, സിന്ധുരാജാവ് ഇല്ല. എന്നാൽ ആ യുദ്ധം എങ്ങനെ നടന്നുവോ അത് എനിക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ പറയൂ.
7.140.11
यच्च विक्षोभ्य महतीं सेनामालोड्य चासकृत् ।
एकः प्रविष्टः सङ्क्रुद्धो नलिनीमिव कुञ्जरः ॥ ७.१४०.११ ॥
മഹാസേനയെ ഇളക്കി, പലവട്ടം കലക്കി, ഒറ്റയ്ക്ക് അത്യന്തം കോപത്തോടെ പ്രവേശിച്ചു — താമരക്കുളത്തിൽ ആന കടക്കുന്നതുപോലെ.
7.140.12
तस्य मे वृष्णिवीरस्य ब्रूहि युद्धं यथातथम् ।
धनञ्जयार्थे यत्तस्य कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१४०.१२ ॥
ആ വൃഷ്ണിവീരന്റെ യുദ്ധം, നടന്നതുപോലെ എനിക്ക് പറയൂ — ധനഞ്ജയനുവേണ്ടി അവൻ ചെയ്തത്. സഞ്ജയാ, നീ അതിൽ സമർത്ഥനാണ്.
7.140.13
तथा तु वैकर्त नपीडितं तं ।
भीमं प्रयान्तं पुरुषप्रवीरम्।
समीक्ष्य राजन्नरवीरमध्ये ।
शिनिप्रवीरोऽनुययौ रथेन ॥ ७.१४०.१३ ॥
അപ്പോൾ ശിനിവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠവീരൻ, ഭയങ്കരനും നിർഭയനുമായ ആ പുരുഷപ്രവീരൻ മുന്നോട്ടുപോകുന്നത് കണ്ട്, ഹേ രാജാവേ, വീരന്മാരുടെ മധ്യത്തിൽ രഥത്തിൽ അവനെ പിന്തുടർന്നു.
7.140.14
नदन्यथा वज्रधरस्तपान्ते ।
ज्वलन्यथा जलदान्ते च सूर्यः।
निघ्नन्नमित्रान्धनुषा दृढेन ।
स कम्पयंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.१४०.१४ ॥
വജ്രധാരിയെപ്പോലെ ഗർജ്ജിച്ചും, ഗ്രീഷ്മാന്ത്യത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ ജ്വലിച്ചും, ഉറച്ച വില്ലുകൊണ്ട് ശത്രുക്കളെ വധിച്ചും, അവൻ നിന്റെ പുത്രന്റെ സേനയെ വിറപ്പിച്ചു.
7.140.15
तं यान्तमश्वै रजतप्रकाशै… ।
रायोधने वीरतरं नदन्तम्।
नाशक्नुवन्वारयितुं त्वदीयाः ।
सर्वे रथा भारत माधवाग्र्यम् ॥ ७.१४०.१५ ॥
വെള്ളിപോലെ തിളങ്ങുന്ന കുതിരകളിൽ മുന്നേറുന്ന, ധനയുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റവും വീരനായി ഗർജ്ജിക്കുന്ന ആ മാധവ ശ്രേഷ്ഠനെ നിന്റെ രഥികളെല്ലാം തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, ഹേ ഭാരതാ.
7.140.16
अमर्षपूर्णस्त्वनिवृत्तयोधी ।
शरासनी काञ्चनवर्मधारी।
अलम्बुसः सात्यकिं माधवाग्र्य… ।
मवारयद्राजवरोऽभिपत्य ॥ ७.१४०.१६ ॥
കോപം നിറഞ്ഞ, പിന്തിരിയാത്ത യോദ്ധാവ്, വില്ലേന്തിയ, സ്വർണ്ണകവചം ധരിച്ച അലംബുസൻ, രാജശ്രേഷ്ഠനായി മാധവശ്രേഷ്ഠനായ സാത്യകിയുടെ മേൽ പാഞ്ഞടുത്ത് അവനെ തടഞ്ഞു.
7.140.17
तयोरभूद्भारत सम्प्रहारो ।
यथाविधो नैव बभूव कश्चित्।
प्रेक्षन्त एवाहवशोभिनौ तौ ।
योधास्त्वदीयाश्च परे च सर्वे ॥ ७.१४०.१७ ॥
ഹേ ഭാരതാ, അവർ രണ്ടുപേർക്കും ഇടയിൽ അതുപോലൊരു യുദ്ധം മുമ്പൊരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. നിന്റെ യോദ്ധാക്കളും മറ്റെല്ലാവരും യുദ്ധത്തിൽ തിളങ്ങിയ ആ രണ്ടുപേരെയും കേവലം നോക്കിനിന്നു.
7.140.18
आविध्यदेनं दशभिः पृषत्कै… ।
रलम्बुसो राजवरः प्रसह्य।
अनागतानेव तु तान्पृषत्कां… ।
श्चिच्छेद बाणैः शिनिपुङ्गवोऽपि ॥ ७.१४०.१८ ॥
അലംബുസൻ എന്ന ശ്രേഷ്ഠ രാജാവ് ബലമായി പത്ത് അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവനെ തുളച്ചു; എന്നാൽ ശിനിവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ വരുന്ന ആ അമ്പുകളെ തന്നെ തന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് മുറിച്ചുകളഞ്ഞു.
7.140.19
पुनः स बाणैस्त्रिभिरग्निकल्पै… ।
राकर्णपूर्णैर्निशितैः सपुङ्खैः।
विव्याध देहावरणं विदार्य ।
ते सात्यकेराविविशुः शरीरम् ॥ ७.१४०.१९ ॥
പിന്നീട് അവൻ അഗ്നിതുല്യമായ, ചെവിവരെ വലിച്ചെടുത്ത, മൂർച്ചയുള്ള, പക്ഷമുള്ള മൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് സാത്യകിയുടെ കവചം പിളർന്ന് അവനെ തുളച്ചു; ആ അമ്പുകൾ സാത്യകിയുടെ ശരീരത്തിൽ കടന്നു.
7.140.20
तैः कायमस्याग्न्यनिलप्रभावै… ।
र्विदार्य बाणैर्निशितैर्ज्वलद्भिः।
आजघ्निवांस्तान्रजतप्रकाशा… ।
नश्वांश्चतुर्भिश्चतुरः प्रसह्य ॥ ७.१४०.२० ॥
അഗ്നിയുടെയും വായുവിന്റെയും ശക്തിയുള്ള, മൂർച്ചയുള്ള, ജ്വലിക്കുന്ന ആ അമ്പുകളാൽ അവന്റെ ശരീരം പിളർന്ന്, വെള്ളിപോലെ തിളങ്ങുന്ന ആ നാല് കുതിരകളെ നാല് അമ്പുകൾകൊണ്ട് ബലമായി കൊന്നു.
7.140.21
तथा तु तेनाभिहतस्तरस्वी ।
नप्ता शिनेश्चक्रधरप्रभावः।
अलम्बुसस्योत्तमवेगवद्भि… ।
रश्वांशअचतुर्भिर्निजघान बाणैः ॥ ७.१४०.२१ ॥
എന്നാൽ അവനാൽ ഇങ്ങനെ മുറിവേറ്റ, ചക്രധാരിയുടെ (കൃഷ്ണന്റെ) ശക്തിയുള്ള, ശിനിയുടെ പേരക്കുട്ടിയായ വേഗവീരൻ, അലംബുസന്റെ അതിവേഗമുള്ള നാല് കുതിരകളെ നാല് അമ്പുകൾകൊണ്ട് വീഴ്ത്തി.
7.140.22
अथास्य सूतस्य शिरो निकृत्य ।
भल्लेन कालानलसन्निभेन।
सकुण्डलं पूर्मशशिप्रकाशं ।
भ्राजिष्णु वक्त्रं निचकर्त देहात् ॥ ७.१४०.२२ ॥
പിന്നെ കാലാഗ്നിപോലെയുള്ള ഒരു ഭല്ലംകൊണ്ട് അവന്റെ സാരഥിയുടെ തല മുറിച്ചു; കുണ്ഡലങ്ങളോടുകൂടിയ, പൂർണചന്ദ്രനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന ആ പ്രകാശമുഖം ദേഹത്തിൽനിന്ന് വേർപെട്ട് വീണു.
7.140.23
निहत्य तं पार्थिवपुत्रपौत्रं ।
सङ्ख्ये यदूनामृषभः प्रमाथी।
ततोऽन्वयादर्जुनमेव वीरः ।
सैन्यानि राजंस्तव सन्निवार्य ॥ ७.१४०.२३ ॥
രാജപുത്രനെയും പൗത്രനെയും യുദ്ധത്തിൽ കൊന്ന ശേഷം, യാദവരിൽ വൃഷഭനും ശത്രുസംഹാരകനുമായ ആ വീരൻ അർജുനനെത്തന്നെ പിന്തുടർന്നു. രാജാവേ, നിന്റെ സൈന്യങ്ങളെ തടഞ്ഞുനിർത്തി.
7.140.24
अन्वागतं वृष्णिवीरं समीक्ष्य ।
तथारिमध्ये परिवर्तमानम्।
घ्नन्तं कुरूणामिषुभिर्बलानि ।
पुनःपुनर्वायुमिवाभ्रपूगान् ॥ ७.१४०.२४ ॥
പിന്നാലെ വരുന്ന വൃഷ്ണി വീരനെ കണ്ട്, ശത്രുക്കൾക്കിടയിൽ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞ്, കുരുക്കളുടെ സേനകളെ അമ്പുകളാൽ അടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവനെ, കാറ്റ് മേഘക്കൂട്ടങ്ങളെ വീണ്ടും വീണ്ടും ചിതറിക്കുന്നതുപോലെ.
7.140.25
ततोऽवहन्सैन्धवाः साधुदान्ता ।
गोक्षीरकुन्देन्दुहिमप्रकाशाः।
सुवर्णजालावतताः सदश्वा ।
यतोयतः कामयते नृसिंहः ॥ ७.१४०.२५ ॥
അപ്പോൾ പശുവിൻപാലും കുന്ദപുഷ്പവും ചന്ദ്രനും മഞ്ഞും പോലെ തിളങ്ങുന്ന, സ്വർണ്ണവലകളാൽ മൂടിയ, നന്നായി മെരുക്കിയ സിന്ധുദേശത്തെ ഉത്തമ കുതിരകൾ നൃസിംഹൻ ആഗ്രഹിച്ചിടത്തെല്ലാം അവനെ വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
7.140.26
अथात्मजास्ते सहिताऽभिपेतु… ।
रन्ये च योधास्त्वरितास्त्वदीयाः।
कृत्वा मुखं भारतयोधमुख्यं ।
दुःशासनं त्वत्सुतमाजमीढ ॥ ७.१४०.२६ ॥
അപ്പോൾ നിന്റെ പുത്രന്മാരെല്ലാം ഒരുമിച്ച് ചാടിവീണു… നിന്റെ മറ്റു യോദ്ധാക്കളും വേഗത്തിൽ, ഭാരത യോദ്ധാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദുശ്ശാസനനെ മുന്നിൽ നിർത്തി. അജമീഢന്റെ വംശജനേ!
7.140.27
ते सर्वतः सम्परिवार्य सङ्ख्ये ।
शैनेयमाजघ्नुरनीकसाहाः।
स चापि तान्प्रवरः सात्वतानां ।
न्यवारयद्बाणजालेन वीरः ॥ ७.१४०.२७ ॥
അവർ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും വളഞ്ഞ് യുദ്ധത്തിൽ ശൈനേയനെ (സാത്യകിയെ) അടിച്ചു, സേനാവാഹകർ. എന്നാൽ സാത്വതരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ആ വീരൻ അമ്പുകളുടെ വലകൊണ്ട് അവരെ തടഞ്ഞു.
7.140.28
निवार्य तांस्तूर्णममित्रघाती ।
नप्ता शिनेः पत्रिभिरग्निकल्पैः।
दुःशासनस्याभिजघान वाहा… ।
ञ्जवीयसस्तन्मनसोऽपि बाणैः ॥ ७.१४०.२८ ॥
ശത്രുഘാതകനായ അവൻ അവരെ ഉടനെ തടഞ്ഞു, ശിനിയുടെ പൗത്രൻ അഗ്നിതുല്യമായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ദുഃശാസനന്റെ കുതിരകളെ അടിച്ചു… അഞ്ജവീയന്റെ മനസ്സിനെയും അമ്പുകൾകൊണ്ട് (അടിച്ചു).
7.140.29
ततोऽर्जुनो हर्षमवाप सङ्ख्ये ।
कृष्णश्च दृष्ट्वा पुरुषप्रवीरम् ॥ ७.१४०.२९ ॥
അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ അർജുനൻ സന്തോഷം പ്രാപിച്ചു; കൃഷ്ണൻ ആ ശ്രേഷ്ഠവീരപുരുഷനെ കണ്ട് (സന്തോഷിച്ചു).