Mahābhārata · Adhyāya 7.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.142.1
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य सात्वतं युद्धदुर्मदम् ।
क्रोधाद्भूरिश्रवा राजन्सहसा समुपाद्रवत् ॥ ७.१४२.१ ॥
Al ver a Sātyaki, el Sātvata, ebrio de batalla, abalanzarse hacia él, oh rey, Bhūriśravas, lleno de ira, se lanzó súbitamente contra él.
7.142.2
तमब्रवीन्महाराज कौरव्यः शिनिपुङ्गवम् ।
अद्य प्राप्तोऽपि दिष्ट्या मे चक्षुर्विषयमित्युत ॥ ७.१४२.२ ॥
El Kaurava dijo a aquel toro del clan Śini, oh gran rey, hoy por fortuna también tú has entrado en el alcance de mi vista.
7.142.3
चिराभिलषितं काममहं प्राप्स्यामि संयुगे ।
न हि मे मोक्ष्यसे जीवन्यदि नोत्सृजसे रणम् ॥ ७.१४२.३ ॥
Obtendré en batalla el deseo que largamente he acariciado. Si no abandonas el combate, no escaparás de mí mientras vivas.
7.142.4
अद्य त्वां समरे हत्वा नित्यं शूराभिमानिनम् ।
नन्दयिष्यामि दाशार्ह कुरुराजं सुयोधनम् ॥ ७.१४२.४ ॥
Hoy, habiéndote matado en batalla —tú, que siempre te enorgulleces de tu valor—, oh Dāśārha, alegraré a Suyodhana, el rey de los Kurus.
7.142.5
अद्य मद्बाणनिर्दग्धं पतितं धरणीतले ।
द्रक्ष्यतस्त्वां रणे वीरौ सहितौ केशवार्जुनौ ॥ ७.१४२.५ ॥
Hoy, quemado por mis flechas y caído sobre la superficie de la tierra, te verán en la batalla los dos héroes, Keśava y Arjuna, juntos.
7.142.6
अद्य धर्मसुतो राजा श्रुत्वा त्वां निहतं मया ।
सव्रीडो भविता सद्यो येनासीह प्रवेशितः ॥ ७.१४२.६ ॥
Hoy, cuando el rey, hijo de Dharma, oiga que tú has sido muerto por mí, de inmediato sentirá vergüenza, pues fue él quien te hizo entrar aquí en la batalla.
7.142.7
अद्य मे विक्रमं पार्थो विज्ञास्यति धनञ्जयः ।
त्वयि भूमौ विनिहते शयाने रुधिरोक्षिते ॥ ७.१४२.७ ॥
Hoy el hijo de Pṛthā, Dhanañjaya, conocerá mi valor, cuando tú yazcas muerto en el suelo, empapado en sangre.
7.142.8
चिराभिलषितो ह्येष त्वया सह समागमः ।
पुरा देवासुरे युद्धे शक्रस्य बलिना यथा ॥ ७.१४२.८ ॥
Este encuentro contigo, largamente deseado, se produce, como antaño en la batalla de dioses y asuras entre Śakra y Bali.
7.142.9
अद्य युद्धं महाघोरं तव दास्यामि सात्वत ।
ततो ज्ञास्यसि तत्त्वेन मद्वीर्यबलपौरुषम् ॥ ७.१४२.९ ॥
Hoy te daré una batalla terriblísima, oh Sātvata; entonces conocerás verdaderamente mi valor, mi fuerza y mi virilidad.
7.142.10
अद्य संयमनीं याता मया त्वं निहतो रणे ।
यथा रामानुजेनाजौ रावणिर्लक्ष्मणेन ह ॥ ७.१४२.१० ॥
Hoy, muerto en batalla a mis manos, irás a la ciudad de Yama, como en la batalla Lakṣmaṇa, hermano menor de Rāma, mató al hijo de Rāvaṇa.
7.142.11
अद्य कृष्णश्च पार्थश्च धर्मराजश्च माधव ।
हते त्वयि निरुत्साहारणं त्यक्ष्यन्त्यसंशयम् ॥ ७.१४२.११ ॥
Hoy, oh Mādhava, cuando seas muerto, Kṛṣṇa, Pārtha y el rey Dharmarāja, sin duda perderán el ánimo y abandonarán la batalla.
7.142.12
अद्य तेऽपचितिं कृत्वा शितैर्माधव सायकैः ।
तत्स्त्रियो नन्दयिष्यामि ये त्वया निहता रणे ॥ ७.१४२.१२ ॥
Hoy, oh Mādhava, habiéndote rendido el debido honor con flechas afiladas, alegraré a las mujeres de aquellos que tú mataste en la batalla.
7.142.13
मच्चक्षुर्विषये प्राप्तो न त्वं माधव मोक्ष्यसे ।
सिंहस्य विषयं प्राप्तो यथा क्षुद्रमृगस्तथा ॥ ७.१४२.१३ ॥
Oh Mādhava, habiendo entrado en el alcance de mi vista, no escaparás, como no escapa el pequeño ciervo que cae en el alcance del león.
7.142.14
युयुधानस्तु तं राजन्प्रत्युवाच हसन्निव ।
कौरवेय न सन्त्रासो विद्यते मम संयुगे ॥ ७.१४२.१४ ॥
Oh rey, Yuyudhāna le respondió como si riera: Oh hijo de los Kuru, en la batalla no hay temor en mí.
7.142.15
नाहं भीषयितुं शक्यो वाङ्मात्रेण तु केवलम् ।
स मां निहन्यात्सङ्ग्रामे यो मां कुर्यान्निरायुधम् ॥ ७.१४२.१५ ॥
No puedo ser amedrentado solo con palabras. Que me mate en combate quien pueda dejarme desarmado.
7.142.16
समास्तु शाश्वतीर्हन्याद्यो मां हन्याद्धि संयुगे ।
किं वृथोक्तेन बहुना कर्मणा तत्समाचर ॥ ७.१४२.१६ ॥
Quien me mate en la batalla que goce de sus frutos por incontables años eternos. ¿De qué sirven tantas palabras vanas? Haz esa obra.
7.142.17
शारदस्येव मेघस्य गर्जितं निष्फलं हिते ।
श्रुत्वा त्वद्गर्जितं वीर हास्यं हि मम जायते ॥ ७.१४२.१७ ॥
Como el trueno de una nube de otoño, que no trae beneficio, tu rugido es infructuoso. Al oír tu bramido, oh héroe, me entra la risa.
7.142.18
चिरकालेप्सितं लोके युद्धमद्यास्तु कौरव ।
त्वरते मे मतिस्तात तव युद्धाभिकाङ्क्षिणी।
नाहत्वाऽहं निवर्तिष्ये त्वामद्य पुरुषाधम ॥ ७.१४२.१८ ॥
Oh Kaurava, que hoy se realice la batalla anhelada en el mundo desde hace tiempo. Querido, tu mente deseosa de batalla apresura la mía. Oh el más vil de los hombres, no volveré sin matarte hoy.
7.142.19
अन्योन्यं तौ तथा वाग्भिस्तक्षन्तौ नरपुङ्गवौ ।
जिघांसू परमक्रुद्धभिजघ्नतुराहवे ॥ ७.१४२.१९ ॥
Así aquellos dos toros entre los hombres, hiriéndose con palabras, muy enfurecidos y deseosos de matar, se golpearon mutuamente en la batalla.
7.142.20
समेतौ तौ महेष्वासौ शुष्मिणौ स्पर्धिनौ रणे ।
द्विरदाविव सङ्क्रुद्धौ वासितार्थे मदोत्कटौ ॥ ७.१४२.२० ॥
Aquellos dos grandes arqueros, poderosos y rivales, se encontraron en la batalla, como dos elefantes furiosos y excitados que luchan por una hembra.
7.142.21
भूरिश्रवाः सात्यकिश्च ववर्षतुररिन्दमौ ।
शरवर्षाणि घोराणि मेघाविव परस्परम् ॥ ७.१४२.२१ ॥
Bhūriśravas y Sātyaki, los dos domadores de enemigos, derramaron terribles lluvias de flechas el uno sobre el otro, como dos nubes que descargan sobre sí mismas.
7.142.22
सौमदत्तिस्तु शैनेयं प्रच्छाद्येषुभिराशुगैः ।
जिघांसुर्भरतश्रेष्ठ विव्याध निशितैः शरैः ॥ ७.१४२.२२ ॥
Pero el hijo de Somadatta, deseoso de matarlo, cubrió al descendiente de Śini, Sātyaki, con flechas veloces, y lo hirió con agudas saetas, oh mejor de los Bharatas.
7.142.23
दशभिः सात्यकिं विद्ध्वा सौमदत्तिरथापरान् ।
मुमोच निशितान्बाणाञ्जिघांसुः शिनिपुङ्गवं ॥ ७.१४२.२३ ॥
Hiriendo a Sātyaki con diez flechas y también a los otros aurigas, el hijo de Somadatta, deseoso de matar al toro de los Śinis, lanzó agudas flechas.
7.142.24
तानस्य विशिखांस्तीक्ष्णानन्तरिक्षे विशाम्पते ।
अप्राप्तानस्त्रमायाभिरग्रसत्सात्यकिः प्रभो ॥ ७.१४२.२४ ॥
Oh señor de los pueblos, aquellas agudas flechas suyas que no llegaron a alcanzar a Sātyaki, él las engulló en pleno aire con las ilusiones de sus armas, oh señor.
7.142.25
तौ पृथक्शस्त्रवर्षाभ्यामवर्षेतां परस्परम् ।
उत्तमाभिजनौ वीरौ कुरुवृष्मियशस्करौ ॥ ७.१४२.२५ ॥
Los dos llovieron el uno sobre el otro con lluvias de armas diversas; aquellos dos héroes, nacidos de linaje excelso, daban gloria a los Kurus y a los Vṛṣṇis.
7.142.26
तौ नखैरिव शार्दूलौ दन्तैरिव महाद्विपौ ।
रथशक्तिभिरन्योन्यं विशिखैश्चाप्यकृन्तताम् ॥ ७.१४२.२६ ॥
Como tigres con sus garras y grandes elefantes con sus colmillos, ambos se hirieron mutuamente con lanzas de carro y flechas.
7.142.27
निर्भिदन्तौ हि गात्राणि विक्षरन्तौ च शोणितम् ।
व्यष्टम्भयेतामन्योन्यं प्राणद्यूताभिदेविनौ ॥ ७.१४२.२७ ॥
Atravesando los cuerpos y derramando sangre, se sostenían el uno al otro como jugadores que apuestan la propia vida.
7.142.28
एवमुत्तमकर्माणौ कुरुवृष्णियशस्करौ ।
परस्परमयुध्येतां वारणाविव यूथपौ ॥ ७.१४२.२८ ॥
Así, aquellos dos, autores de hazañas supremas que daban gloria a los Kurus y a los Vṛṣṇis, lucharon entre sí como dos elefantes jefes de manadas.
7.142.29
तावदीर्घेण कालेन ब्रह्मलोकपुरस्कृतौ ।
यियासन्तौ परं स्थानमन्योन्यं सञ्जगर्जतुः ॥ ७.१४२.२९ ॥
Con el mundo de Brahmā ante sí, deseosos de ir a la morada suprema, ambos rugieron el uno contra el otro, no mucho después.
7.142.30
सात्यकिः सौमदत्तिश्च शरवृष्ट्या परस्परम् ।
हृष्टवद्धार्तराष्ट्राणां पश्यतामभ्यवर्षताम् ॥ ७.१४२.३० ॥
Sātyaki y el hijo de Somadatta llovieron flechas el uno sobre el otro, mientras los hijos de Dhṛtarāṣṭra miraban con alegría.
7.142.31
सम्प्रैक्षन्त जनास्तौ तु युध्यमानौ युधाम्पती ।
यूथपौ वासिताहेतोः प्रयुद्धाविव कुञ्जरौ ॥ ७.१४२.३१ ॥
La gente contemplaba atentamente a aquellos dos señores de los guerreros, que combatían como dos elefantes machos, jefes de manadas, enfrentados por una hembra.
7.142.32
भूयोभूयः शरै राजंस्तक्षन्तौ क्रोधमूर्च्छितौ ।
अयुध्येतां महारङ्गे वने केसरिणाविव ॥ ७.१४२.३२ ॥
Oh rey, hiriéndose una y otra vez con flechas, ambos cegados por la ira, combatieron en el gran campo de batalla como dos leones en el bosque.
7.142.33
मर्मज्ञाविव सङ्क्रुद्धौ जिघांसन्तौ जगर्जतुः ।
विमर्दन्तावथान्योन्यं बलवज्रधराविव ॥ ७.१४२.३३ ॥
Enfurecidos como guerreros que conocen los puntos vitales, deseando matar, ambos rugieron; luego, aplastándose mutuamente, chocaron como poderosos portadores del rayo.
7.142.34
अथान्योन्यं पताकाश्च रथोपकरणानि च ।
सञ्चिच्छिदतुरायान्तौ बाणैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१४२.३४ ॥
Entonces, avanzando el uno contra el otro, cortaron con flechas de nudos curvados los estandartes y los pertrechos de carro del contrario.
7.142.35
पुनश्च शरवर्षाभ्यामन्योन्यमभिवर्षताम् ।
उभौ तु जघ्नतुस्तूर्णमितरेतरसारथी ॥ ७.१४२.३५ ॥
Lloviendo flechas de nuevo el uno sobre el otro, ambos golpearon rápidamente a los aurigas del contrario.
7.142.36
अन्योन्यस्य हयान्हत्वा धनुषी विनिकृत्य च ।
विरथावसियुद्धाय समेयातां महारणे ॥ ७.१४२.३६ ॥
Tras matar los caballos del otro y cortar los arcos, ambos sin carro, se enfrentaron cara a cara en la gran batalla para un combate con espada.
7.142.37
आर्षभे चर्मणी चित्रे प्रगृह्य विपुले शुभे ।
विकोशौ चाप्यसी कृत्वा समरे तौ विचेरतुः ॥ ७.१४२.३७ ॥
Tomando dos escudos amplios, brillantes y hermosos de piel de toro, y con las espadas desenvainadas, ambos se movieron por la batalla.
7.142.38
चरन्तौ विविधान्मार्गान्मण्डलानि च भागशः ।
मुहुराजघ्नतुः क्रुद्धावन्योन्यमरिमर्दनौ।
सखङ्गौ चित्रवर्माणौ सनिष्काङ्गदभूषणौ ॥ ७.१४२.३८ ॥
Moviéndose por diversos caminos y en círculos, furiosos, los dos aplastadores de enemigos se golpeaban repetidamente con espadas, con brillantes armaduras, adornados con collares y brazaletes.
7.142.39
भ्रान्तमुद्धान्तमाविद्धमाप्लुतं विप्लुतं सृतम् ।
सम्पातं समुदीर्णं च दर्शयन्तौ यशस्विनौ ॥ ७.१४२.३९ ॥
Mostrando los movimientos de girar, arremeter, estocar, saltar, saltar de lado, deslizarse, abalanzarse y alzar en alto, los dos gloriosos guerreros.
7.142.40
असिभ्यां सम्प्रजहाते परस्परमरिन्दमौ ।
उभौ छिद्रैषिणौ वीरावुभौ चित्रं ववल्गतुः ॥ ७.१४२.४० ॥
Con sus espadas se golpeaban uno al otro con toda su fuerza; los dos héroes, dominadores de enemigos, ambos buscando una abertura, saltaban de forma admirable.
7.142.41
दर्शयन्तावुभौ शिक्षां लाघवं सौष्ठवं तथा ।
रणे रणकृतां श्रेष्ठावन्योन्यं पर्यकर्षताम् ॥ ७.१४२.४१ ॥
Mostrando su instrucción, agilidad y destreza, los dos mejores de los guerreros se arrastraban mutuamente en el combate.
7.142.42
मुहूर्तमिव राजेन्द्र समाहत्य परस्परम् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां वीरावाश्वसतां पुनः ॥ ७.१४२.४२ ॥
¡Oh señor de reyes! Tras golpearse el uno al otro por un instante, mientras todos los ejércitos miraban, los dos héroes volvieron a respirar.
7.142.43
असिभ्यां चर्मणी चित्रे शतचन्द्रे नराधिप ।
निकृत्य पुरुषव्याघ्रौ बाहुयुद्धं प्रचक्रतुः ॥ ७.१४२.४३ ॥
Oh señor de los hombres, tras cortar con sus espadas los escudos brillantes de cien lunas, aquellos dos tigres entre los hombres emprendieron un combate cuerpo a cuerpo.
7.142.44
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ नियुद्धकुशलावुभौ ।
बाहुभिः समसज्जेतामायसैः परिधैरिव ॥ ७.१४२.४४ ॥
Ambos de pecho ancho y brazos largos, ambos diestros en la lucha, chocaron con sus brazos como mazas de hierro.
7.142.45
तयो राजन्भुजाघातनिग्रहप्रग्रहास्तथा ।
शिक्षाबलसमुद्भूताः सर्वयोधप्रहर्षणाः ॥ ७.१४२.४५ ॥
Oh rey, los golpes, presas y agarres de sus brazos, nacidos del entrenamiento y de la fuerza, deleitaban a todos los guerreros.
7.142.46
तयोर्नृवरयो राजन्समरे युध्यमानयोः ।
भीमोऽभवन्महाशब्दो वज्रपर्वतयोरिव ॥ ७.१४२.४६ ॥
Oh rey, de aquellos dos mejores de los hombres que combatían en la batalla surgió un gran estruendo terrible, como el de un rayo contra una montaña.
7.142.47
द्विपाविव विषाणाग्रैः शृङ्गैरिव महर्षभौ ।
भुजयोक्रावबन्धैश्च शिरोभ्यां चावघातनैः ॥ ७.१४२.४७ ॥
Como dos elefantes con las puntas de sus colmillos, como dos grandes toros con sus cuernos, con presas y ataduras de los brazos y con golpes de la cabeza, luchaban.
7.142.48
पादावकर्षसन्धानैस्तोमराङ्कशलासनैः ।
पादोदरविबन्धैश्च भूमावुद्धमणैस्तथा ॥ ७.१४२.४८ ॥
Arrastrando y trabando los pies, con presas semejantes a lanzas y aguijones, y con lanzamientos, atando pies y vientre, y derribando y haciendo girar en el suelo, combatían.
7.142.49
गतप्रत्यागताक्षेपैः पातनोत्थानसम्पुतैः ।
युयुधाते महात्मानौ कुरुसात्वतपुङ्गवौ ॥ ७.१४२.४९ ॥
Avanzando y retrocediendo, lanzando y esquivando, derribando y levantándose, abrazándose en la lucha, aquellos dos magnánimos, toros de los Kurus y de los Sātvatas, siguieron combatiendo.
7.142.50
द्वात्रिंशत्कारणानि स्युर्यानि युद्धानि भारत ।
तान्यदर्शयतां तत्र युध्यमानौ महाबलौ ॥ ७.१४२.५० ॥
Oh Bhārata, hay treinta y dos formas de combatir; aquellos dos poderosos, luchando allí, las mostraron todas.
7.142.51
क्षीणायुधे सात्वते युध्यमाने ।
ततोऽब्रवीदर्जुनं वासुदेवः।
पश्यस्वैनं विरथं युध्यमानं ।
रणे वरं सर्वधनुर्धराणाम् ॥ ७.१४२.५१ ॥
Cuando Sātvata (Sātyaki) luchaba con sus armas agotadas, Vāsudeva dijo entonces a Arjuna: 'Mira cómo combate sin carro, el mejor de todos los arqueros en la batalla.'
7.142.52
सिन्धुराजवधे सक्तं पार्थं कृष्णोऽब्रवीत्पुनः ।
सीदन्तं सात्यकिं पश्य पार्थैनं परिरक्ष च ॥ ७.१४२.५२ ॥
Kṛṣṇa habló de nuevo a Pārtha, que estaba empeñado en matar al rey de Sindh: 'Mira, Sātyaki se hunde; oh Pārtha, protégelo.'
7.142.53
प्रविष्टो भारतीं भित्त्वा तव पाण्डव पृष्ठतः ।
योधितश्च महावीर्यैः सर्वैर्भारत भारतैः ॥ ७.१४२.५३ ॥
Oh Pāṇḍava, rompiendo la formación Bhāratī, entró por tu retaguardia; y oh Bhārata, allí todos los poderosos Bhāratas combatieron contra él.
7.142.54
धार्तराष्ट्राश्च ये मुख्या ये च मुख्या महारथाः ।
निहता वृष्णिवीरेण शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१४२.५४ ॥
Los hijos de Dhṛtarāṣṭra y los principales grandes guerreros de carro fueron muertos por el héroe de los Vṛṣṇi por cientos y por miles.
7.142.55
परिश्रान्तं युधां श्रेष्ठं सम्प्राप्तो भूरिदक्षिणः ।
युद्धाकाङ्क्षी समायान्तं नैतत्सममिवार्जुन ॥ ७.१४२.५५ ॥
El mejor de los guerreros cansados, Bhūriśravas, muy hábil, llegó ansioso de combate; oh Arjuna, esta llegada no era igual a aquella.
7.142.56
ततो भूरिश्रवाः क्रुद्धः सात्यकिं युद्धदुर्मदः ।
उद्यम्याभ्याहनद्राजन्मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१४२.५६ ॥
Entonces Bhūriśravas, enfurecido y ebrio del orgullo de la batalla, se lanzó contra Sātyaki; oh rey, lo golpeó como un elefante enloquecido embiste a otro.
7.142.57
ततो जलदनिर्घोषः समीपे नृपसत्तम ।
हाहाकारो महानासीत्सैन्यानां भरतर्षभ।
यदुद्यम्य महाबाहुः सात्यकिं न्यहनद्भुवि ॥ ७.१४२.५७ ॥
Entonces, con un estruendo como el de una nube de lluvia, oh mejor de los reyes, se alzó un gran lamento de «¡ay!» entre los ejércitos cercanos, oh toro de los Bharatas, cuando el de brazos poderosos alzó a Sātyaki y lo arrojó al suelo.
7.142.58
रथस्थयोर्द्वयोर्युद्धे क्रुद्धयोर्योधमुख्ययोः ।
केशवार्युनयो राजन्समरे प्रेक्षमाणयोः ॥ ७.१४२.५८ ॥
Oh rey, los dos principales guerreros, de pie en sus carros y enfurecidos en el combate, mientras Keśava y Arjuna los observaban en la batalla.
7.142.59
अथ कृष्णो महाबाहुरर्जुनं प्रत्यभाषत ।
पश्य वृष्ण्यन्धकव्याघ्रं सौमदत्तिवशं गतम् ॥ ७.१४२.५९ ॥
Entonces Kṛṣṇa, el de brazos poderosos, habló a Arjuna: «Mira, el tigre de los Vṛṣṇi y Andhaka ha caído bajo el poder del hijo de Somadatta.»
7.142.60
परिश्रान्तं गतं भूमौ कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।
तवान्तेवासिनं वीरं पालयार्जुन सात्यकिम् ॥ ७.१४२.६० ॥
Ese héroe, agotado y caído en el suelo tras realizar una hazaña muy difícil, es tu discípulo Sātyaki; oh Arjuna, protégelo.
7.142.61
न वशं यज्ञशीलस्य गच्छेदेष वरोऽर्जुन ।
त्वत्कृते पुरुषव्याघ्र तदाऽऽशु क्रियतां विभो ॥ ७.१४२.६१ ॥
Que este don no pase al poder del devoto del sacrificio, Arjuna. Oh tigre entre los hombres, oh poderoso, que se haga pronto por tu causa.
7.142.62
स सिंह इव मातङ्गं विकर्षन्भूरिदक्षिणः ।
व्यरोचत कुरुश्रेष्ठः सात्वतप्रवरं युधि ॥ ७.१४२.६२ ॥
Como un león arrastrando a un elefante, el mejor de los Kurus, generoso en dones, resplandeció en la batalla arrastrando al primero de los Sātvatas.
7.142.63
अथाब्रवीद्धृष्टमना वासुदेवं धनञ्जयः ।
पश्य वृष्णिप्रवीरेण क्रीडन्तं कुरुपुङ्गवम्।
महाद्विपेनेव वने मत्तेन हरियूथपम् ॥ ७.१४२.६३ ॥
Entonces Dhanañjaya, de ánimo alegre, dijo a Vāsudeva: Mira, el toro de los Kurus juega con el héroe de los Vṛṣṇis, como un gran elefante enloquecido juega en el bosque con el jefe de una tropa de monos.
7.142.64
मामेव च महाबाहो परियान्ति महारथाः ।
यथाशक्ति यतन्तो मां योधयन्तो जनार्दन ॥ ७.१४२.६४ ॥
Y los grandes guerreros de carro, esforzándose según su fuerza, me rodean solo a mí y me combaten, oh de brazos poderosos, oh Janārdana.
7.142.65
ध्रुवं च योधयाम्येताञ्छिद्रान्वेषणतत्परान् ।
रक्षामि सात्यकिं चैव सौमदत्तिवशं गतम् ॥ ७.१४२.६५ ॥
Sin duda combato a estos que están empeñados en buscar fallos, y protejo a Sātyaki, caído en poder de Saumadatti.
7.142.66
अप्राप्तोऽयं मया कृष्म हन्तुं भूरिश्रवा रणे ।
अन्येन तु समासक्तं मम नोत्सहते मनः ॥ ७.१४२.६६ ॥
No he logrado llegar a este para dar muerte a Bhūriśravas en la batalla; pero mi mente, ocupada con otro, no está dispuesta.
7.142.67
अवश्यं च मया कृष्ण वृष्णिवीरस्य रक्षणम् ।
मदर्थं युध्यमानस्य कार्यं प्राणैरपि प्रभो ॥ ७.१४२.६७ ॥
Ciertamente debo proteger al héroe de los Vṛṣṇis, oh Kṛṣṇa; por mi causa él combate, y debe ser protegido incluso a costa de la vida, oh señor.
7.142.68
अधर्मो वाऽस्तु धर्मो वा मम माधव माधवः ।
परेण निहतो मा स्म प्राणान्हासीन्महारथः ॥ ७.१४२.६८ ॥
Sea adharma o dharma, oh Mādhava: que mi Mādhava (Sātyaki), gran guerrero de carro, no sea abatido por el enemigo y pierda la vida.
7.142.69
एवमुक्त्वाऽर्जुनः कृष्णं परानाशु शितैः शरैः ।
छादयामास सङ्क्रुद्धः परे चापि धनञ्जयम् ॥ ७.१४२.६९ ॥
Tras decir esto a Kṛṣṇa, Arjuna, colérico, cubrió rápidamente a los enemigos con flechas afiladas, y los enemigos cubrieron a Dhanañjaya.
7.142.70
एवं स्म युध्यते वीरः सात्यकिं च मुहुर्मुहुः ।
प्रेक्षते स्म नरव्याघ्रो भूरिश्रवसमेव च ॥ ७.१४२.७० ॥
Así el héroe luchaba una y otra vez con Sātyaki, y el tigre entre los hombres miraba una y otra vez también a Bhūriśravas.
7.142.71
तथा तु कृष्यमाणं तं दृष्ट्वा सात्यकिमाहवे ।
वासुदेवस्तदा वाक्यं भूयोऽप्यर्जुनमब्रवीत् ॥ ७.१४२.७१ ॥
Al ver a Sātyaki así acosado en la batalla, Vāsudeva (Kṛṣṇa) entonces volvió a dirigir estas palabras a Arjuna.
7.142.72
पश्य वृष्ण्यन्धकव्याघ्रं सौमदत्तिवंशं गतम् ।
तव शिष्यं महाबाहो धनुष्यनवमं त्वया ॥ ७.१४२.७२ ॥
Mira: el tigre de los Vṛṣṇi y Andhaka ha llegado al linaje del hijo de Somadatta. Oh de brazos poderosos, él es tu discípulo, hecho incomparable por ti en el arco.
7.142.73
अनित्यो विक्रमः पार्थ यत्र भूरिश्रवा रणे ।
विशेषयति वार्ष्णेयं सात्यकिं सत्यविक्रमम् ॥ ७.१४२.७३ ॥
Oh Pārtha, donde en la batalla Bhūriśravas distingue al Vārṣṇeya Sātyaki, de verdadero valor, el valor es transitorio.
7.142.74
बहुभिर्महारथैरेष पराक्रान्तैर्युयुत्सुभिः ।
युद्ध्वा भृशं परिश्रान्तः क्षीणायुधरपरिच्छदः ॥ ७.१४२.७४ ॥
Atacado por muchos grandes guerreros de carro ansiosos por combatir, ha luchado y está muy agotado, con sus armas y armadura gastadas.
7.142.75
एवमुक्तो महाराज वासुदेवेन पाण्डवः ।
मनसा पूजयामास भूरिश्रवसमाहवे ॥ ७.१४२.७५ ॥
Así dicho, oh gran rey, por Vāsudeva, el Pāṇḍava honró en su mente a Bhūriśravas en la batalla.
7.142.76
विकर्षन्सात्वतां श्रेष्ठं क्रीडमान इवाहवे ।
स हर्षयति मां भूयः कुरूणां नन्दिवर्धनः ॥ ७.१४२.७६ ॥
Arrastrando al mejor de los Sātvatas como si jugara en la batalla, él, acrecentador de la alegría de los Kurus, vuelve a alegrarme.
7.142.77
प्रवरं वृष्णिवीराणां यन्निहन्त्येष सात्यकिम् ।
महाद्विपमिवारण्ये कर्षन्निव हरिर्भृशम् ॥ ७.१४२.७७ ॥
Está matando a Sātyaki, el primero de los héroes Vṛṣṇi, como un león en el bosque arrastra y mata a un gran elefante.
7.142.78
एवं तु मनसा राजन्पार्थः सम्पूज्य कौरवम् ।
अयुध्यतारिभिर्वीरस्तं च सम्प्रेक्षते मुहुः ॥ ७.१४२.७८ ॥
Así, oh rey, habiendo honrado en su mente al Kaurava, el héroe Pārtha luchó con sus enemigos, y una y otra vez le miró.
7.142.79
अथ कोशाद्विनिष्कृष्य खङ्गं भूरिश्रवाः शितम् ।
मूर्धजेषु च जग्राह पदा चोरस्याताडयत्।
आक्रम्य चाप्यथोद्यम्य सहासिं सुभुजो भुजम् ॥ ७.१४२.७९ ॥
Entonces Bhūriśravas, sacando de la vaina una espada afilada, le agarró del cabello, lo golpeó en el pecho con el pie y, subiéndose sobre él, alzó su brazo junto con la espada.
7.142.80
शुशुभे स भुजस्तस्य तपनीयविभूषणः ।
मध्ये रथसमूहस्य इन्द्रध्वज इवोच्छ्रितः ॥ ७.१४२.८० ॥
Aquel brazo suyo, adornado con joyas de oro, brilló como el estandarte de Indra alzado en medio de la hueste de carros.
7.142.81
हाहाकृतमभूत्सर्वं पाण्डवानां महद्बलम् ।
तावकाश्च मुदा युक्ताः सिंहनादं विचुक्रुशुः ॥ ७.१४२.८१ ॥
Todo el gran ejército de los Pāṇḍavas se llenó de lamentos de «¡ay!», y vuestros hombres, llenos de alegría, lanzaron rugidos de león.
7.142.82
निमीलिताक्षास्त्वभवञ्जनाः सङ्ग्रामभीरवः ।
तथा भूरिश्रवोग्रस्ते सात्वते नष्टविक्रमे ॥ ७.१४२.८२ ॥
Los temerosos de la batalla cerraron los ojos, pues Bhūriśravas, feroz, había dejado sin valor al Sātvata (Sātyaki).
7.142.83
वासुदेवं महाबाहुरर्जुनः प्रत्यभाषत ।
सैन्धवे सक्तदृष्टित्वान्न तं पश्यामि माधवम् ॥ ७.१४२.८३ ॥
El de poderosos brazos, Arjuna, respondió a Vāsudeva: «Porque mi mirada está fija en Saindhava, no veo a Mādhava».
7.142.84
एष त्वसुकरं कर्म यादवार्थे करोम्यहम् ।
मम शिष्यो ममार्थाय युध्यते मम शत्रुभिः।
तं कृष्ण मोक्षयिष्यामि दावात्सिंहशिशुं यथा ॥ ७.१४२.८४ ॥
«Por el bien del Yādava haré esta difícil acción. Mi discípulo lucha con mis enemigos por mi causa. Oh Kṛṣṇa, lo rescataré como se rescata a un cachorro de león de un incendio forestal».
7.142.85
इत्युक्त्वा वचनं कुर्वन्वासुदेवस्य पाण्डवः ।
ततः क्षुरप्रं निशितं गाण्डीवे समयोजयत् ॥ ७.१४२.८५ ॥
Habiendo dicho esto, el Pāṇḍava, cumpliendo la palabra de Vāsudeva, colocó entonces una afilada flecha kṣurapra en el arco Gāṇḍīva.
7.142.86
पार्थबाहुविसृष्टः स महोल्केव नभश्च्युता ।
सखङ्गं यज्ञशीलस्य बाहुं दक्षिणमच्छिनत् ॥ ७.१४२.८६ ॥
Aquella flecha, lanzada desde el brazo de Pārtha, como un gran meteoro caído del cielo, fue y cortó el brazo derecho del de mente sacrificial, junto con su espada.