ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.142.1
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य सात्वतं युद्धदुर्मदम् ।
क्रोधाद्भूरिश्रवा राजन्सहसा समुपाद्रवत् ॥ ७.१४२.१ ॥
ଯୁଦ୍ଧମଦରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ସାତ୍ୱତ (ସାତ୍ୟକି)କୁ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ହେ ରାଜନ, କ୍ରୋଧରେ ଭୂରିଶ୍ରବା ହଠାତ୍ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ିଲେ।
7.142.2
तमब्रवीन्महाराज कौरव्यः शिनिपुङ्गवम् ।
अद्य प्राप्तोऽपि दिष्ट्या मे चक्षुर्विषयमित्युत ॥ ७.१४२.२ ॥
କୌରବ ଶିନି ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀରଙ୍କୁ କହିଲେ, ହେ ମହାରାଜ, ଆଜି ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିପଥକୁ ଆସିଛ।
7.142.3
चिराभिलषितं काममहं प्राप्स्यामि संयुगे ।
न हि मे मोक्ष्यसे जीवन्यदि नोत्सृजसे रणम् ॥ ७.१४२.३ ॥
ବହୁକାଳରୁ ପୋଷଣ କରିଥିବା ସେହି ଇଚ୍ଛାକୁ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଇବି। ତୁମେ ଯଦି ରଣ ତ୍ୟାଗ ନ କର, ତେବେ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ ମୋ ଠାରୁ ତୁମେ ମୁକ୍ତି ପାଇବ ନାହିଁ।
7.142.4
अद्य त्वां समरे हत्वा नित्यं शूराभिमानिनम् ।
नन्दयिष्यामि दाशार्ह कुरुराजं सुयोधनम् ॥ ७.१४२.४ ॥
ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ବଧ କରି, ଯିଏ ସଦା ନିଜ ବୀରତ୍ୱର ଅଭିମାନୀ, ହେ ଦାଶାର୍ହ, କୁରୁରାଜ ସୁଯୋଧନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିବି।
7.142.5
अद्य मद्बाणनिर्दग्धं पतितं धरणीतले ।
द्रक्ष्यतस्त्वां रणे वीरौ सहितौ केशवार्जुनौ ॥ ७.१४२.५ ॥
ଆଜି ମୋ ବାଣରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ ଧରଣୀ ପୃଷ୍ଠରେ ପଡ଼ିଥିବା ତୁମକୁ, ରଣରେ ଦୁଇ ବୀର କେଶବ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଏକତ୍ର ଦେଖିବେ।
7.142.6
अद्य धर्मसुतो राजा श्रुत्वा त्वां निहतं मया ।
सव्रीडो भविता सद्यो येनासीह प्रवेशितः ॥ ७.१४२.६ ॥
ଆଜି ଧର୍ମପୁତ୍ର ରାଜା (ଯୁଧିଷ୍ଠିର), ତୁମେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହୋଇଛ ବୋଲି ଶୁଣି ତୁରନ୍ତ ଲଜ୍ଜିତ ହେବେ, କାରଣ ଏଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ପ୍ରବେଶ କରାଇଥିଲେ ସେ।
7.142.7
अद्य मे विक्रमं पार्थो विज्ञास्यति धनञ्जयः ।
त्वयि भूमौ विनिहते शयाने रुधिरोक्षिते ॥ ७.१४२.७ ॥
ଆଜି ପୃଥାର ପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ ମୋ ପରାକ୍ରମ ଜାଣିବ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଭୂମିରେ ହତ ହୋଇ ରକ୍ତରେ ତିନ୍ତି ଶୋଇଥିବ।
7.142.8
चिराभिलषितो ह्येष त्वया सह समागमः ।
पुरा देवासुरे युद्धे शक्रस्य बलिना यथा ॥ ७.१४२.८ ॥
ବହୁ ଦିନରୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିବା ଏହି ସାକ୍ଷାତ ତୁମ ସହ ଘଟୁଛି, ପୂର୍ବେ ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବଳିଙ୍କ ପରି।
7.142.9
अद्य युद्धं महाघोरं तव दास्यामि सात्वत ।
ततो ज्ञास्यसि तत्त्वेन मद्वीर्यबलपौरुषम् ॥ ७.१४२.९ ॥
ଆଜି ତୁମକୁ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଦେବି, ହେ ସାତ୍ୱତ; ତା'ପରେ ମୋ ବୀର୍ଯ୍ୟ, ବଳ ଓ ପୌରୁଷ ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ଜାଣିବ।
7.142.10
अद्य संयमनीं याता मया त्वं निहतो रणे ।
यथा रामानुजेनाजौ रावणिर्लक्ष्मणेन ह ॥ ७.१४२.१० ॥
ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇ ତୁମେ ଯମପୁରୀକୁ ଯିବ, ଯେପରି ରାମଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ରାବଣିଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ।
7.142.11
अद्य कृष्णश्च पार्थश्च धर्मराजश्च माधव ।
हते त्वयि निरुत्साहारणं त्यक्ष्यन्त्यसंशयम् ॥ ७.१४२.११ ॥
ହେ ମାଧବ, ଆଜି ଯଦି ତୁମେ ହତ ହୁଅ, କୃଷ୍ଣ, ପାର୍ଥ ଓ ଧର୍ମରାଜ ଉତ୍ସାହ ହରାଇ ନିଶ୍ଚୟ ଯୁଦ୍ଧ ତ୍ୟାଗ କରିବେ।
7.142.12
अद्य तेऽपचितिं कृत्वा शितैर्माधव सायकैः ।
तत्स्त्रियो नन्दयिष्यामि ये त्वया निहता रणे ॥ ७.१४२.१२ ॥
ହେ ମାଧବ, ଆଜି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ତୁମକୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଦଣ୍ଡ ଦେଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ହତ ଲୋକମାନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଆନନ୍ଦିତ କରିବି।
7.142.13
मच्चक्षुर्विषये प्राप्तो न त्वं माधव मोक्ष्यसे ।
सिंहस्य विषयं प्राप्तो यथा क्षुद्रमृगस्तथा ॥ ७.१४२.१३ ॥
ହେ ମାଧବ, ମୋ ଦୃଷ୍ଟିସୀମାରେ ଆସିଥିବା ତୁମେ ମୁକ୍ତି ପାଇବ ନାହିଁ; ସିଂହର ସୀମାରେ ପଡ଼ିଥିବା ସାନ ହରିଣ ପରି।
7.142.14
युयुधानस्तु तं राजन्प्रत्युवाच हसन्निव ।
कौरवेय न सन्त्रासो विद्यते मम संयुगे ॥ ७.१४२.१४ ॥
ହେ ରାଜନ, ଯୁଯୁଧାନ ଯେପରି ହସି ହସି ତାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ— ହେ କୌରବେୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋର କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ।
7.142.15
नाहं भीषयितुं शक्यो वाङ्मात्रेण तु केवलम् ।
स मां निहन्यात्सङ्ग्रामे यो मां कुर्यान्निरायुधम् ॥ ७.१४२.१५ ॥
କେବଳ ବାକ୍ୟରେ ମୋତେ ଭୟ ଦେଖାଇ ହେବ ନାହିଁ। ଯେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ନିରସ୍ତ୍ର କରିପାରିବ, ସେ ହିଁ ମୋତେ ମାରିପାରିବ।
7.142.16
समास्तु शाश्वतीर्हन्याद्यो मां हन्याद्धि संयुगे ।
किं वृथोक्तेन बहुना कर्मणा तत्समाचर ॥ ७.१४२.१६ ॥
ଯେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ମାରିବ, ସେ ଅନନ୍ତ ବର୍ଷ ଧରି ଫଳ ଭୋଗ କରୁ। ବୃଥା ବହୁ କଥାରେ କଣ ଲାଭ? ତାହା କର୍ମରେ କରି ଦେଖ।
7.142.17
शारदस्येव मेघस्य गर्जितं निष्फलं हिते ।
श्रुत्वा त्वद्गर्जितं वीर हास्यं हि मम जायते ॥ ७.१४२.१७ ॥
ଶରତ ଋତୁ ମେଘର ଗର୍ଜନ ପରି ହିତକର ନୁହେଁ, ତୁମର ଗର୍ଜନ ନିଷ୍ଫଳ। ହେ ବୀର, ତୁମର ଗର୍ଜନ ଶୁଣି ମୋର ହସ ଆସେ।
7.142.18
चिरकालेप्सितं लोके युद्धमद्यास्तु कौरव ।
त्वरते मे मतिस्तात तव युद्धाभिकाङ्क्षिणी।
नाहत्वाऽहं निवर्तिष्ये त्वामद्य पुरुषाधम ॥ ७.१४२.१८ ॥
ହେ କୌରବ, ଜଗତରେ ବହୁକାଳରୁ ଇଚ୍ଛିତ ଯୁଦ୍ଧ ଆଜି ହେଉ। ହେ ତାତ, ଯୁଦ୍ଧାକାଙ୍କ୍ଷୀ ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ମୋ ମନକୁ ଦ୍ରୁତ କରୁଛି। ହେ ଅଧମ ପୁରୁଷ, ଆଜି ତୁମକୁ ନମାରି ମୁଁ ଫେରିବି ନାହିଁ।
7.142.19
अन्योन्यं तौ तथा वाग्भिस्तक्षन्तौ नरपुङ्गवौ ।
जिघांसू परमक्रुद्धभिजघ्नतुराहवे ॥ ७.१४२.१९ ॥
ସେହି ଦୁଇ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାକ୍ୟରେ ପରସ୍ପରକୁ କ୍ଷତ କରି, ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.142.20
समेतौ तौ महेष्वासौ शुष्मिणौ स्पर्धिनौ रणे ।
द्विरदाविव सङ्क्रुद्धौ वासितार्थे मदोत्कटौ ॥ ७.१४२.२० ॥
ସେହି ଦୁଇ ମହାଧନୁର୍ଧର, ବଳଶାଳୀ ଓ ପରସ୍ପର ସ୍ପର୍ଦ୍ଧୀ ବୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁହାମୁହି ହେଲେ; ହସ୍ତିନୀ ପାଇଁ ମଦମତ୍ତ ଓ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଦୁଇ ହାତୀ ପରି ସେମାନେ ଥିଲେ।
7.142.21
भूरिश्रवाः सात्यकिश्च ववर्षतुररिन्दमौ ।
शरवर्षाणि घोराणि मेघाविव परस्परम् ॥ ७.१४२.२१ ॥
ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ ଭୂରିଶ୍ରବା ଓ ସାତ୍ୟକି ପରସ୍ପରଉପରେ ଭୟଙ୍କର ଶରବର୍ଷା କଲେ; ଯେମିତି ଦୁଇ ମେଘ ପରସ୍ପର ଉପରେ ବର୍ଷା କରନ୍ତି।
7.142.22
सौमदत्तिस्तु शैनेयं प्रच्छाद्येषुभिराशुगैः ।
जिघांसुर्भरतश्रेष्ठ विव्याध निशितैः शरैः ॥ ७.१४२.२२ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ! ସୋମଦତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ଶୈନେୟ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ଶରରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.142.23
दशभिः सात्यकिं विद्ध्वा सौमदत्तिरथापरान् ।
मुमोच निशितान्बाणाञ्जिघांसुः शिनिपुङ्गवं ॥ ७.१४२.२३ ॥
ସୋମଦତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଦଶ ଶରରେ ବିଦ୍ଧ କରି, ଅନ୍ୟ ରଥୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରହାର କରି, ଶିନି ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀରଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶର ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.142.24
तानस्य विशिखांस्तीक्ष्णानन्तरिक्षे विशाम्पते ।
अप्राप्तानस्त्रमायाभिरग्रसत्सात्यकिः प्रभो ॥ ७.१४२.२४ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ! ହେ ପ୍ରଜାପତି! ସାତ୍ୟକି ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆସୁଥିବା ସେହି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରଗୁଡ଼ିକୁ, ସେମାନେ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ଆକାଶରେ ଅସ୍ତ୍ରମାୟାରେ ଗ୍ରାସ କଲେ।
7.142.25
तौ पृथक्शस्त्रवर्षाभ्यामवर्षेतां परस्परम् ।
उत्तमाभिजनौ वीरौ कुरुवृष्मियशस्करौ ॥ ७.१४२.२५ ॥
ସେମାନେ ଦୁହେଁ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ରର ବର୍ଷାରେ ପରସ୍ପର ଉପରେ ବର୍ଷିଲେ। ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମିତ ସେହି ଦୁଇ ବୀର କୁରୁ ଓ ବୃଷ୍ଣି ବଂଶର ଯଶ ବଢ଼ାଉଥିଲେ।
7.142.26
तौ नखैरिव शार्दूलौ दन्तैरिव महाद्विपौ ।
रथशक्तिभिरन्योन्यं विशिखैश्चाप्यकृन्तताम् ॥ ७.१४२.२६ ॥
ସେମାନେ ନଖଯୁକ୍ତ ବାଘ ଓ ଦନ୍ତଯୁକ୍ତ ମହାହାତୀ ପରି ଥିଲେ; ରଥଶକ୍ତି ଓ ବାଣରେ ପରସ୍ପରକୁ କାଟିଲେ।
7.142.27
निर्भिदन्तौ हि गात्राणि विक्षरन्तौ च शोणितम् ।
व्यष्टम्भयेतामन्योन्यं प्राणद्यूताभिदेविनौ ॥ ७.१४२.२७ ॥
ଶରୀର ଛେଦ କରି, ରକ୍ତ ଝରାଇ, ପ୍ରାଣ ପଣ ରଖି ଖେଳୁଥିବା ଜୁଆଡ଼ିଆଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଧରି ରହିଲେ।
7.142.28
एवमुत्तमकर्माणौ कुरुवृष्णियशस्करौ ।
परस्परमयुध्येतां वारणाविव यूथपौ ॥ ७.१४२.२८ ॥
ଏହିପରି ଉତ୍ତମ କର୍ମକାରୀ, କୁରୁ ଓ ବୃଷ୍ଣି ବଂଶର ଯଶ ବଢ଼ାଉଥିବା ସେମାନେ ଯୂଥପତି ହାତୀ ପରି ପରସ୍ପର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.142.29
तावदीर्घेण कालेन ब्रह्मलोकपुरस्कृतौ ।
यियासन्तौ परं स्थानमन्योन्यं सञ्जगर्जतुः ॥ ७.१४२.२९ ॥
ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଆଗରେ ରଖି, ପରମ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବାର ଇଚ୍ଛାରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ନୁହେଁ, ସେମାନେ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପର ଉପରେ ଗର୍ଜନ କଲେ।
7.142.30
सात्यकिः सौमदत्तिश्च शरवृष्ट्या परस्परम् ।
हृष्टवद्धार्तराष्ट्राणां पश्यतामभ्यवर्षताम् ॥ ७.१४२.३० ॥
ସାତ୍ୟକି ଓ ସୌମଦତ୍ତି ଶରବର୍ଷାରେ ପରସ୍ପର ଉପରେ ବର୍ଷିଲେ; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ହର୍ଷରେ ଦେଖୁଥିଲେ।
7.142.31
सम्प्रैक्षन्त जनास्तौ तु युध्यमानौ युधाम्पती ।
यूथपौ वासिताहेतोः प्रयुद्धाविव कुञ्जरौ ॥ ७.१४२.३१ ॥
ଯୁଦ୍ଧନାୟକ ସେହି ଦୁଇଜଣ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାର ଲୋକମାନେ ଏକାଗ୍ରରେ ଦେଖିଲେ; ଯେପରି ହସ୍ତିନୀ ପାଇଁ ଲଢୁଥିବା ଦୁଇ ଯୂଥପତି ହାତୀ।
7.142.32
भूयोभूयः शरै राजंस्तक्षन्तौ क्रोधमूर्च्छितौ ।
अयुध्येतां महारङ्गे वने केसरिणाविव ॥ ७.१४२.३२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ବାଣରେ ବାରମ୍ବାର ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କରି, କ୍ରୋଧରେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ସେ ଦୁଇଜଣ ମହାରଣାଙ୍ଗଣରେ ଅରଣ୍ୟର ଦୁଇ ସିଂହ ପରି ଲଢିଲେ।
7.142.33
मर्मज्ञाविव सङ्क्रुद्धौ जिघांसन्तौ जगर्जतुः ।
विमर्दन्तावथान्योन्यं बलवज्रधराविव ॥ ७.१४२.३३ ॥
ମର୍ମସ୍ଥାନ ଜାଣୁଥିବା ବୀରମାନଙ୍କ ପରି କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ମାରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ଦୁଇଜଣ ଗର୍ଜନ କଲେ; ପରେ ପରସ୍ପରକୁ ପିଷି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଜ୍ରଧାରୀ ପରି ଭିଡ଼ିଗଲେ।
7.142.34
अथान्योन्यं पताकाश्च रथोपकरणानि च ।
सञ्चिच्छिदतुरायान्तौ बाणैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१४२.३४ ॥
ତା'ପରେ ଆଗକୁ ଆସି ସେ ଦୁଇଜଣ ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ପରସ୍ପରର ପତାକା ଓ ରଥସାମଗ୍ରୀ କାଟିଦେଲେ।
7.142.35
पुनश्च शरवर्षाभ्यामन्योन्यमभिवर्षताम् ।
उभौ तु जघ्नतुस्तूर्णमितरेतरसारथी ॥ ७.१४२.३५ ॥
ପୁଣି ବାଣବର୍ଷାରେ ପରସ୍ପର ଉପରେ ବର୍ଷୁ ଥିବା ସେ ଦୁଇଜଣ ଶୀଘ୍ର ପରସ୍ପରର ସାରଥିଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.142.36
अन्योन्यस्य हयान्हत्वा धनुषी विनिकृत्य च ।
विरथावसियुद्धाय समेयातां महारणे ॥ ७.१४२.३६ ॥
ପରସ୍ପରର ଘୋଡ଼ା ମାରି ଓ ଧନୁ କାଟି, ରଥହୀନ ହୋଇ ସେ ଦୁଇଜଣ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଖଡ୍ଗଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସାମନାସାମନି ହେଲେ।
7.142.37
आर्षभे चर्मणी चित्रे प्रगृह्य विपुले शुभे ।
विकोशौ चाप्यसी कृत्वा समरे तौ विचेरतुः ॥ ७.१४२.३७ ॥
ବୃଷଚର୍ମର ଦୁଇଟି ବିଶାଳ, ଚିତ୍ରିତ, ଶୁଭ ଢାଲ ଧରି, ଖାପରୁ ବାହାର କରାଯାଇଥିବା ଖଡ୍ଗ ସହ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଚରଣ କଲେ।
7.142.38
चरन्तौ विविधान्मार्गान्मण्डलानि च भागशः ।
मुहुराजघ्नतुः क्रुद्धावन्योन्यमरिमर्दनौ।
सखङ्गौ चित्रवर्माणौ सनिष्काङ्गदभूषणौ ॥ ७.१४२.३८ ॥
ବିବିଧ ପଥରେ ଓ ବୃତ୍ତାକାରେ ବିଚରଣ କରି, କ୍ରୋଧରେ, ଶତ୍ରୁମର୍ଦନ ସେହି ଦୁହେଁ, ଖଡ୍ଗ ଧରି, ଚିତ୍ରିତ କବଚ ପିନ୍ଧି, ହାର ଓ ବାଜୁବନ୍ଧରେ ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇ ବାରମ୍ବାର ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.142.39
भ्रान्तमुद्धान्तमाविद्धमाप्लुतं विप्लुतं सृतम् ।
सम्पातं समुदीर्णं च दर्शयन्तौ यशस्विनौ ॥ ७.१४२.३९ ॥
ଘୂର୍ଣନ, ଉଛୁଳା, ଆଘାତ, ଲମ୍ଫ, ପାର୍ଶ୍ୱ ଲମ୍ଫ, ସରିବା, ଝାସ ଓ ଉଠାଣ ଦେଖାଉଥିବା ସେହି ଦୁଇ ଯଶସ୍ୱୀ।
7.142.40
असिभ्यां सम्प्रजहाते परस्परमरिन्दमौ ।
उभौ छिद्रैषिणौ वीरावुभौ चित्रं ववल्गतुः ॥ ७.१४२.४० ॥
ଖଡ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଳରେ ଆଘାତ କଲେ; ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ ସେହି ଦୁଇ ବୀର, ଛିଦ୍ର ଖୋଜି, ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବେ ଲମ୍ଫ ଦେଇ ଚାଲିଲେ।
7.142.41
दर्शयन्तावुभौ शिक्षां लाघवं सौष्ठवं तथा ।
रणे रणकृतां श्रेष्ठावन्योन्यं पर्यकर्षताम् ॥ ७.१४२.४१ ॥
ଉଭୟେ ନିଜ ଶିକ୍ଷା, ଚତୁରତା ଓ କୌଶଳ ଦେଖାଇ, ଯୁଦ୍ଧକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେହି ଦୁହେଁ, ରଣରେ ପରସ୍ପରକୁ ଟାଣିଲେ।
7.142.42
मुहूर्तमिव राजेन्द्र समाहत्य परस्परम् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां वीरावाश्वसतां पुनः ॥ ७.१४२.४२ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଗୋଟିଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କରି, ସମସ୍ତ ସେନା ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ସେହି ଦୁଇ ବୀର ପୁନର୍ବାର ନିଶ୍ୱାସ ନେବାକୁ ଲାଗିଲେ।
7.142.43
असिभ्यां चर्मणी चित्रे शतचन्द्रे नराधिप ।
निकृत्य पुरुषव्याघ्रौ बाहुयुद्धं प्रचक्रतुः ॥ ७.१४२.४३ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ଖଡ଼୍ଗରେ ବିଚିତ୍ର ଶତଚନ୍ଦ୍ର ଢାଲ କାଟି ସେହି ଦୁଇ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ବାହୁଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
7.142.44
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ नियुद्धकुशलावुभौ ।
बाहुभिः समसज्जेतामायसैः परिधैरिव ॥ ७.१४२.४४ ॥
ପ୍ରଶସ୍ତ ଛାତି ଓ ଦୀର୍ଘ ବାହୁବିଶିଷ୍ଟ, ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧରେ ନିପୁଣ ସେ ଦୁଇ ଜଣ ଲୌହ ପରିଘ ପରି ବାହୁରେ ଆବଦ୍ଧ ହେଲେ।
7.142.45
तयो राजन्भुजाघातनिग्रहप्रग्रहास्तथा ।
शिक्षाबलसमुद्भूताः सर्वयोधप्रहर्षणाः ॥ ७.१४२.४५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେମାନଙ୍କ ଦୁହିଙ୍କର ବାହୁ-ଆଘାତ, ଗ୍ରହଣ ଓ ବନ୍ଧନ, ଶିକ୍ଷା ଓ ବଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ହର୍ଷ ଦେଇଥିଲା।
7.142.46
तयोर्नृवरयो राजन्समरे युध्यमानयोः ।
भीमोऽभवन्महाशब्दो वज्रपर्वतयोरिव ॥ ७.१४२.४६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସେହି ଦୁଇ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କଠାରୁ ବଜ୍ର ଓ ପର୍ବତ ସଂଘାତ ପରି ଭୟଙ୍କର ମହାଶବ୍ଦ ଉଠିଲା।
7.142.47
द्विपाविव विषाणाग्रैः शृङ्गैरिव महर्षभौ ।
भुजयोक्रावबन्धैश्च शिरोभ्यां चावघातनैः ॥ ७.१४२.४७ ॥
ଦୁଇ ହାତୀ ପରି ଦନ୍ତ-ଅଗ୍ରରେ, ଦୁଇ ମହାବୃଷ ପରି ଶୃଙ୍ଗରେ, ବାହୁ-ଧରା ଓ ବନ୍ଧନରେ ଏବଂ ମସ୍ତକ-ଆଘାତରେ (ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ)।
7.142.48
पादावकर्षसन्धानैस्तोमराङ्कशलासनैः ।
पादोदरविबन्धैश्च भूमावुद्धमणैस्तथा ॥ ७.१४२.४८ ॥
ପାଦ ଟାଣି ଆବଦ୍ଧ କରି, ତୋମର, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ଉଠାଇ ଫୋପାଡ଼ିବା ଦାଉରେ, ପାଦ ଓ ପେଟ ବାନ୍ଧି, ଭୂମିରେ ପକାଇ ଘୂରାଇ (ସେମାନେ ଲଢ଼ିଲେ)।
7.142.49
गतप्रत्यागताक्षेपैः पातनोत्थानसम्पुतैः ।
युयुधाते महात्मानौ कुरुसात्वतपुङ्गवौ ॥ ७.१४२.४९ ॥
ଆଗକୁ ଯାଇ ଓ ପଛକୁ ଫେରି, ଫିଙ୍ଗି ଓ ଏଡ଼ାଇ, ପକାଇ ଓ ଉଠି, ଜାବୁଡ଼ି ଧରି ସେ ଦୁଇ ମହାତ୍ମା, କୁରୁ ଓ ସାତ୍ୱତଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର, ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.142.50
द्वात्रिंशत्कारणानि स्युर्यानि युद्धानि भारत ।
तान्यदर्शयतां तत्र युध्यमानौ महाबलौ ॥ ७.१४२.५० ॥
ହେ ଭାରତ, ଯୁଦ୍ଧର ବତ୍ରିଶ ପ୍ରକାର କୌଶଳ ଅଛି; ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସେ ଦୁଇ ମହାବଳୀ ସେଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଇଲେ।
7.142.51
क्षीणायुधे सात्वते युध्यमाने ।
ततोऽब्रवीदर्जुनं वासुदेवः।
पश्यस्वैनं विरथं युध्यमानं ।
रणे वरं सर्वधनुर्धराणाम् ॥ ७.१४२.५१ ॥
ସାତ୍ୱତ (ସାତ୍ୟକି) ଅସ୍ତ୍ର କ୍ଷୀଣ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାବେଳେ ବାସୁଦେବ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ରଥହୀନ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଏହାକୁ ଦେଖ; ରଣରେ ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।'
7.142.52
सिन्धुराजवधे सक्तं पार्थं कृष्णोऽब्रवीत्पुनः ।
सीदन्तं सात्यकिं पश्य पार्थैनं परिरक्ष च ॥ ७.१४२.५२ ॥
ସିନ୍ଧୁରାଜ ବଧରେ ଲାଗିଥିବା ପାର୍ଥଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ପୁଣି କହିଲେ: 'ସାତ୍ୟକି ଖସିପଡ଼ୁଛି, ଦେଖ; ହେ ପାର୍ଥ, ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କର।'
7.142.53
प्रविष्टो भारतीं भित्त्वा तव पाण्डव पृष्ठतः ।
योधितश्च महावीर्यैः सर्वैर्भारत भारतैः ॥ ७.१४२.५३ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ସେ ଭାରତୀ ବ୍ୟୂହ ଭେଦ କରି ତୁମ ପଛପଟୁ ପ୍ରବେଶ କଲା; ହେ ଭାରତ, ସେଠାରେ ମହାପରାକ୍ରମୀ ଭାରତମାନେ ସମସ୍ତେ ତା ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.142.54
धार्तराष्ट्राश्च ये मुख्या ये च मुख्या महारथाः ।
निहता वृष्णिवीरेण शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१४२.५४ ॥
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ଯେଉଁ ପ୍ରମୁଖ ମହାରଥୀମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ବୃଷ୍ଣିବୀରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ନିହତ ହେଲେ।
7.142.55
परिश्रान्तं युधां श्रेष्ठं सम्प्राप्तो भूरिदक्षिणः ।
युद्धाकाङ्क्षी समायान्तं नैतत्सममिवार्जुन ॥ ७.१४२.५५ ॥
କ୍ଳାନ୍ତ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅତି ଦକ୍ଷ ଭୂରିଶ୍ରବା ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛାରେ ଆସିଲେ; ହେ ଅର୍ଜୁନ, ଏହା ତାଙ୍କ ସମାନ ନଥିଲା।
7.142.56
ततो भूरिश्रवाः क्रुद्धः सात्यकिं युद्धदुर्मदः ।
उद्यम्याभ्याहनद्राजन्मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१४२.५६ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଭୂରିଶ୍ରବା, ଯୁଦ୍ଧମଦରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ହୋଇ, ସାତ୍ୟକି ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ିଲେ; ହେ ରାଜନ୍, ମଦମତ୍ତ ହସ୍ତୀ ଯେପରି ଅନ୍ୟ ମଦମତ୍ତ ହସ୍ତୀକୁ ଆଘାତ କରେ, ସେପରି ସେ ଆଘାତ କଲେ।
7.142.57
ततो जलदनिर्घोषः समीपे नृपसत्तम ।
हाहाकारो महानासीत्सैन्यानां भरतर्षभ।
यदुद्यम्य महाबाहुः सात्यकिं न्यहनद्भुवि ॥ ७.१४२.५७ ॥
ତା'ପରେ ମେଘଗର୍ଜନ ପରି ଶବ୍ଦ ସହିତ, ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିକଟରେ ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ 'ହାହାକାର' ଉଠିଲା, ହେ ଭରତର୍ଷଭ; ଯେବେ ସେଇ ମହାବାହୁ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଉଠାଇ ଭୂମିରେ ପକାଇଲେ।
7.142.58
रथस्थयोर्द्वयोर्युद्धे क्रुद्धयोर्योधमुख्ययोः ।
केशवार्युनयो राजन्समरे प्रेक्षमाणयोः ॥ ७.१४२.५८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ରଥ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ସେହି ଦୁଇ ପ୍ରମୁଖ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ, ସମରଭୂମିରେ ଦେଖୁଥିବା କେଶବ ଓ ଅର୍ଜୁନ।
7.142.59
अथ कृष्णो महाबाहुरर्जुनं प्रत्यभाषत ।
पश्य वृष्ण्यन्धकव्याघ्रं सौमदत्तिवशं गतम् ॥ ७.१४२.५९ ॥
ତା'ପରେ ମହାବାହୁ କୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଦେଖ, ବୃଷ୍ଣି-ଅନ୍ଧକ ବଂଶର ବ୍ୟାଘ୍ର ସୌମଦତ୍ତିଙ୍କ ବଶରେ ଚାଲିଯାଇଛି।'
7.142.60
परिश्रान्तं गतं भूमौ कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।
तवान्तेवासिनं वीरं पालयार्जुन सात्यकिम् ॥ ७.१४२.६० ॥
ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ କର୍ମ କରି କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ସେ ବୀର ତୁମ ଶିଷ୍ୟ ସାତ୍ୟକି; ହେ ଅର୍ଜୁନ, ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
7.142.61
न वशं यज्ञशीलस्य गच्छेदेष वरोऽर्जुन ।
त्वत्कृते पुरुषव्याघ्र तदाऽऽशु क्रियतां विभो ॥ ७.१४२.६१ ॥
ଯଜ୍ଞଶୀଳଙ୍କ ବଶରେ ଏହି ବର ନ ଯାଉ, ହେ ଅର୍ଜୁନ। ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ହେ ବିଭୋ, ତୁମ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ତାହା କରାଯାଉ।
7.142.62
स सिंह इव मातङ्गं विकर्षन्भूरिदक्षिणः ।
व्यरोचत कुरुश्रेष्ठः सात्वतप्रवरं युधि ॥ ७.१४२.६२ ॥
ସିଂହ ଯେପରି ହାତୀକୁ ଟାଣେ, ସେପରି ବହୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇଥିବା କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୁଦ୍ଧରେ ସାତ୍ୱତଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଟାଣି ଶୋଭିଲେ।
7.142.63
अथाब्रवीद्धृष्टमना वासुदेवं धनञ्जयः ।
पश्य वृष्णिप्रवीरेण क्रीडन्तं कुरुपुङ्गवम्।
महाद्विपेनेव वने मत्तेन हरियूथपम् ॥ ७.१४२.६३ ॥
ତା'ପରେ ହୃଷ୍ଟମନା ଧନଞ୍ଜୟ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ: ଦେଖ, ବୃଷ୍ଣିବୀରଙ୍କ ସହ କୁରୁପୁଙ୍ଗବ ଖେଳୁଛନ୍ତି, ଯେପରି ବନରେ ମଦମତ୍ତ ମହାଦ୍ୱିପ ବାନର-ଯୂଥପତି ସହ ଖେଳେ।
7.142.64
मामेव च महाबाहो परियान्ति महारथाः ।
यथाशक्ति यतन्तो मां योधयन्तो जनार्दन ॥ ७.१४२.६४ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ହେ ଜନାର୍ଦନ, ମହାରଥୀମାନେ ଯଥାଶକ୍ତି ଚେଷ୍ଟା କରି ମୋତେ ହିଁ ଘେରି ମୋ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି।
7.142.65
ध्रुवं च योधयाम्येताञ्छिद्रान्वेषणतत्परान् ।
रक्षामि सात्यकिं चैव सौमदत्तिवशं गतम् ॥ ७.१४२.६५ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ମୁଁ ଛିଦ୍ର ଖୋଜିବାରେ ଲାଗିଥିବା ଏମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛି ଏବଂ ସୌମଦତ୍ତିଙ୍କ ବଶରେ ପଡ଼ିଥିବା ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଛି।
7.142.66
अप्राप्तोऽयं मया कृष्म हन्तुं भूरिश्रवा रणे ।
अन्येन तु समासक्तं मम नोत्सहते मनः ॥ ७.१४२.६६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୂରିଶ୍ରବାଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ମୁଁ ଏହାଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ପାରିଲିନି; କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ସହ ଲାଗିଥିବା ମୋ ମନ ଉତ୍ସାହିତ ହେଉନି।
7.142.67
अवश्यं च मया कृष्ण वृष्णिवीरस्य रक्षणम् ।
मदर्थं युध्यमानस्य कार्यं प्राणैरपि प्रभो ॥ ७.१४२.६७ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ବୃଷ୍ଣିବୀର (ସାତ୍ୟକି)ଙ୍କୁ ମୁଁ ଅବଶ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିବି। ହେ ପ୍ରଭୋ, ମୋ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଲୋକକୁ ପ୍ରାଣ ପଣ ରଖି ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍।
7.142.68
अधर्मो वाऽस्तु धर्मो वा मम माधव माधवः ।
परेण निहतो मा स्म प्राणान्हासीन्महारथः ॥ ७.१४२.६८ ॥
ତାହା ଅଧର୍ମ ହେଉ କି ଧର୍ମ, ହେ ମାଧବ। ମୋ ମାଧବ (ସାତ୍ୟକି) ମହାରଥୀ; ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହୋଇ ସେ ପ୍ରାଣ ନ ହରାଉ।
7.142.69
एवमुक्त्वाऽर्जुनः कृष्णं परानाशु शितैः शरैः ।
छादयामास सङ्क्रुद्धः परे चापि धनञ्जयम् ॥ ७.१४२.६९ ॥
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଏପରି କହି କ୍ରୁଦ୍ଧ ଅର୍ଜୁନ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ; ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.142.70
एवं स्म युध्यते वीरः सात्यकिं च मुहुर्मुहुः ।
प्रेक्षते स्म नरव्याघ्रो भूरिश्रवसमेव च ॥ ७.१४२.७० ॥
ଏହିପରି ସେ ବୀର ବାରମ୍ବାର ସାତ୍ୟକି ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ; ଏବଂ ନରବ୍ୟାଘ୍ର ଭୂରିଶ୍ରବାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବାରମ୍ବାର ଦେଖୁଥିଲେ।
7.142.71
तथा तु कृष्यमाणं तं दृष्ट्वा सात्यकिमाहवे ।
वासुदेवस्तदा वाक्यं भूयोऽप्यर्जुनमब्रवीत् ॥ ७.१४२.७१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଏପରି ପୀଡିତ ହେଉଥିବା ଦେଖି ବାସୁଦେବ (କୃଷ୍ଣ) ସେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.142.72
पश्य वृष्ण्यन्धकव्याघ्रं सौमदत्तिवंशं गतम् ।
तव शिष्यं महाबाहो धनुष्यनवमं त्वया ॥ ७.१४२.७२ ॥
ଦେଖ, ବୃଷ୍ଣି-ଅନ୍ଧକଙ୍କ ବ୍ୟାଘ୍ର (ସାତ୍ୟକି) ସୌମଦତ୍ତି ବଂଶ (ଭୂରିଶ୍ରବା)ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଛନ୍ତି। ହେ ମହାବାହୋ, ସେ ତୁମର ଶିଷ୍ୟ, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଅନୁପମ କରାଯାଇଥିବା।
7.142.73
अनित्यो विक्रमः पार्थ यत्र भूरिश्रवा रणे ।
विशेषयति वार्ष्णेयं सात्यकिं सत्यविक्रमम् ॥ ७.१४२.७३ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୂରିଶ୍ରବା ସତ୍ୟବିକ୍ରମୀ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ପୃଥକ କରି ଦେଖାଉଥିବା ସ୍ଥଳରେ ବିକ୍ରମ ଅନିତ୍ୟ ହୋଇଯାଏ।
7.142.74
बहुभिर्महारथैरेष पराक्रान्तैर्युयुत्सुभिः ।
युद्ध्वा भृशं परिश्रान्तः क्षीणायुधरपरिच्छदः ॥ ७.१४२.७४ ॥
ଏ ଅନେକ ମହାରଥୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛୁ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଲଢ଼ି ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇଛି; ତାର ଅସ୍ତ୍ର ଓ କବଚ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯାଇଛି।
7.142.75
एवमुक्तो महाराज वासुदेवेन पाण्डवः ।
मनसा पूजयामास भूरिश्रवसमाहवे ॥ ७.१४२.७५ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ବାସୁଦେବ ଏପରି କହିବାରୁ ପାଣ୍ଡବ ଯୁଦ୍ଧରେ ମନେ ମନେ ଭୂରିଶ୍ରବାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
7.142.76
विकर्षन्सात्वतां श्रेष्ठं क्रीडमान इवाहवे ।
स हर्षयति मां भूयः कुरूणां नन्दिवर्धनः ॥ ७.१४२.७६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଖେଳ ଭଳି ଟାଣୁଥିବା, କୁରୁମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଉଥିବା ସେ ମୋତେ ପୁଣି ଆନନ୍ଦିତ କରେ।
7.142.77
प्रवरं वृष्णिवीराणां यन्निहन्त्येष सात्यकिम् ।
महाद्विपमिवारण्ये कर्षन्निव हरिर्भृशम् ॥ ७.१४२.७७ ॥
ବୃଷ୍ଣିବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଏ ହତ୍ୟା କରୁଛି, ଯେପରି ଅରଣ୍ୟରେ ସିଂହ ମହାହସ୍ତୀକୁ ଟାଣି ବଧ କରେ।
7.142.78
एवं तु मनसा राजन्पार्थः सम्पूज्य कौरवम् ।
अयुध्यतारिभिर्वीरस्तं च सम्प्रेक्षते मुहुः ॥ ७.१४२.७८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏପରି ମନେ ମନେ କୌରବଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ସେ ବୀର ପାର୍ଥ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସହ ଲଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଏବଂ ବାରମ୍ବାର ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଲେ।
7.142.79
अथ कोशाद्विनिष्कृष्य खङ्गं भूरिश्रवाः शितम् ।
मूर्धजेषु च जग्राह पदा चोरस्याताडयत्।
आक्रम्य चाप्यथोद्यम्य सहासिं सुभुजो भुजम् ॥ ७.१४२.७९ ॥
ଏଥର ଭୂରିଶ୍ରବା ଖଡ୍ଗକୁ ଆବରଣରୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଭାବେ ବାହାର କରି ତାଙ୍କ କେଶ ଧରିଲା; ପାଦରେ ତାଙ୍କ ଛାତିରେ ଆଘାତ କଲା; ପରେ ସେଇ ସୁଭୁଜ ଖଡ୍ଗ ସହିତ ନିଜ ବାହୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଲା।
7.142.80
शुशुभे स भुजस्तस्य तपनीयविभूषणः ।
मध्ये रथसमूहस्य इन्द्रध्वज इवोच्छ्रितः ॥ ७.१४२.८० ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ସେଇ ତାଙ୍କ ବାହୁ, ରଥସମୂହ ମଝିରେ ଉଠାଯାଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଧ୍ୱଜ ପରି ଶୋଭିଲା।
7.142.81
हाहाकृतमभूत्सर्वं पाण्डवानां महद्बलम् ।
तावकाश्च मुदा युक्ताः सिंहनादं विचुक्रुशुः ॥ ७.१४२.८१ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ମହାସେନା ସମସ୍ତେ 'ହାୟ ହାୟ' ଚିତ୍କାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା; ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ସିଂହନାଦ କଲେ।
7.142.82
निमीलिताक्षास्त्वभवञ्जनाः सङ्ग्रामभीरवः ।
तथा भूरिश्रवोग्रस्ते सात्वते नष्टविक्रमे ॥ ७.१४२.८२ ॥
ଯୁଦ୍ଧଭୀରୁ ଲୋକମାନେ ଆଖି ବନ୍ଦ କଲେ; ଭୂରିଶ୍ରବା ଉଗ୍ର ହୋଇ ସାତ୍ୱତ (ସାତ୍ୟକି)ଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲା।
7.142.83
वासुदेवं महाबाहुरर्जुनः प्रत्यभाषत ।
सैन्धवे सक्तदृष्टित्वान्न तं पश्यामि माधवम् ॥ ७.१४२.८३ ॥
ମହାବାହୁ ଅର୍ଜୁନ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ — 'ସୈନ୍ଧବ (ଜୟଦ୍ରଥ)ଙ୍କ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଲାଗିଥିବାରୁ ମୁଁ ମାଧବଙ୍କୁ ଦେଖୁନାହିଁ।'
7.142.84
एष त्वसुकरं कर्म यादवार्थे करोम्यहम् ।
मम शिष्यो ममार्थाय युध्यते मम शत्रुभिः।
तं कृष्ण मोक्षयिष्यामि दावात्सिंहशिशुं यथा ॥ ७.१४२.८४ ॥
'ଯାଦବଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି କଠିନ କର୍ମ ମୁଁ କରିବି। ମୋ ଶିଷ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛି। ହେ କୃଷ୍ଣ, ଦାବାନଳରୁ ସିଂହଶାବକକୁ ଯେପରି ମୁକ୍ତ କରାଯାଏ, ସେପରି ମୁଁ ତାକୁ ମୁକ୍ତ କରିବି।'
7.142.85
इत्युक्त्वा वचनं कुर्वन्वासुदेवस्य पाण्डवः ।
ततः क्षुरप्रं निशितं गाण्डीवे समयोजयत् ॥ ७.१४२.८५ ॥
ଏହିପରି କହି ବାସୁଦେବଙ୍କ ବଚନ ପାଳନ କରି ପାଣ୍ଡବ ତା'ପରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କ୍ଷୁରପ୍ର ବାଣ ଗାଣ୍ଡୀବରେ ଯୋଡ଼ିଲେ।
7.142.86
पार्थबाहुविसृष्टः स महोल्केव नभश्च्युता ।
सखङ्गं यज्ञशीलस्य बाहुं दक्षिणमच्छिनत् ॥ ७.१४२.८६ ॥
ପାର୍ଥଙ୍କ ବାହୁରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସେ ବାଣ ଆକାଶରୁ ପଡ଼ିଥିବା ମହା ଉଲ୍କା ପରି ଯାଇ ଯଜ୍ଞଶୀଳଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତକୁ ଖଡ୍ଗ ସହିତ କାଟିଦେଲା।