Mahābhārata · Adhyāya 7.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.142.1
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य सात्वतं युद्धदुर्मदम् ।
क्रोधाद्भूरिश्रवा राजन्सहसा समुपाद्रवत् ॥ ७.१४२.१ ॥
Als er sah, wie Sātyaki, der Sātvata, vom Kampfrausch berauscht, auf ihn zustürmte, o König, stürzte sich Bhūriśravas im Zorn plötzlich auf ihn.
7.142.2
तमब्रवीन्महाराज कौरव्यः शिनिपुङ्गवम् ।
अद्य प्राप्तोऽपि दिष्ट्या मे चक्षुर्विषयमित्युत ॥ ७.१४२.२ ॥
Der Kaurava sprach zu jenem Stier des Śini-Geschlechts, o großer König, heute bist du durch das Schicksal auch in den Bereich meines Blickes gekommen.
7.142.3
चिराभिलषितं काममहं प्राप्स्यामि संयुगे ।
न हि मे मोक्ष्यसे जीवन्यदि नोत्सृजसे रणम् ॥ ७.१४२.३ ॥
Im Kampf werde ich den Wunsch erlangen, den ich lange gehegt habe. Wenn du den Kampf nicht aufgibst, wirst du, solange du lebst, nicht von mir freikommen.
7.142.4
अद्य त्वां समरे हत्वा नित्यं शूराभिमानिनम् ।
नन्दयिष्यामि दाशार्ह कुरुराजं सुयोधनम् ॥ ७.१४२.४ ॥
Heute werde ich, nachdem ich dich im Kampf erschlagen habe — dich, der du immer stolz auf deine Tapferkeit bist —, o Dāśārha, Suyodhana, den König der Kurus, erfreuen.
7.142.5
अद्य मद्बाणनिर्दग्धं पतितं धरणीतले ।
द्रक्ष्यतस्त्वां रणे वीरौ सहितौ केशवार्जुनौ ॥ ७.१४२.५ ॥
Heute wirst du, von meinen Pfeilen verbrannt und auf die Erde gefallen, im Kampf von den beiden Helden Keśava und Arjuna gemeinsam gesehen werden.
7.142.6
अद्य धर्मसुतो राजा श्रुत्वा त्वां निहतं मया ।
सव्रीडो भविता सद्यो येनासीह प्रवेशितः ॥ ७.१४२.६ ॥
Heute wird der König, der Sohn des Dharma, wenn er hört, dass du von mir erschlagen wurdest, sogleich beschämt sein, denn er war es, der dich hier in den Kampf geführt hat.
7.142.7
अद्य मे विक्रमं पार्थो विज्ञास्यति धनञ्जयः ।
त्वयि भूमौ विनिहते शयाने रुधिरोक्षिते ॥ ७.१४२.७ ॥
Heute wird der Sohn Pṛthās, Dhanañjaya, meine Tapferkeit erkennen, wenn du, erschlagen, auf der Erde liegst, von Blut bedeckt.
7.142.8
चिराभिलषितो ह्येष त्वया सह समागमः ।
पुरा देवासुरे युद्धे शक्रस्य बलिना यथा ॥ ७.१४२.८ ॥
Diese lang ersehnte Begegnung mit dir findet nun statt, wie einst im Kampf der Götter und Asuras zwischen Śakra und Bali.
7.142.9
अद्य युद्धं महाघोरं तव दास्यामि सात्वत ।
ततो ज्ञास्यसि तत्त्वेन मद्वीर्यबलपौरुषम् ॥ ७.१४२.९ ॥
Heute werde ich dir einen furchtbaren Kampf geben, o Sātvata; dann wirst du meine Tapferkeit, meine Kraft und meine Männlichkeit wahrhaftig erkennen.
7.142.10
अद्य संयमनीं याता मया त्वं निहतो रणे ।
यथा रामानुजेनाजौ रावणिर्लक्ष्मणेन ह ॥ ७.१४२.१० ॥
Heute wirst du, im Kampf von mir erschlagen, zur Stadt Yamas gehen, wie im Kampf Lakṣmaṇa, der jüngere Bruder Rāmas, den Sohn Rāvaṇas erschlug.
7.142.11
अद्य कृष्णश्च पार्थश्च धर्मराजश्च माधव ।
हते त्वयि निरुत्साहारणं त्यक्ष्यन्त्यसंशयम् ॥ ७.१४२.११ ॥
Heute, o Mādhava, werden Kṛṣṇa, Pārtha und König Dharmarāja, wenn du erschlagen bist, ohne Zweifel den Mut verlieren und den Kampf aufgeben.
7.142.12
अद्य तेऽपचितिं कृत्वा शितैर्माधव सायकैः ।
तत्स्त्रियो नन्दयिष्यामि ये त्वया निहता रणे ॥ ७.१४२.१२ ॥
Heute, o Mādhava, werde ich dir mit scharfen Pfeilen die gebührende Ehre erweisen und die Frauen derer erfreuen, die du im Kampf erschlagen hast.
7.142.13
मच्चक्षुर्विषये प्राप्तो न त्वं माधव मोक्ष्यसे ।
सिंहस्य विषयं प्राप्तो यथा क्षुद्रमृगस्तथा ॥ ७.१४२.१३ ॥
O Mādhava, in den Bereich meines Blickes geraten, wirst du nicht entkommen, wie das kleine Reh nicht entkommt, das in den Bereich des Löwen gerät.
7.142.14
युयुधानस्तु तं राजन्प्रत्युवाच हसन्निव ।
कौरवेय न सन्त्रासो विद्यते मम संयुगे ॥ ७.१४२.१४ ॥
O König, Yuyudhāna antwortete ihm wie lachend: O Sohn der Kuru, im Kampf kenne ich keine Furcht.
7.142.15
नाहं भीषयितुं शक्यो वाङ्मात्रेण तु केवलम् ।
स मां निहन्यात्सङ्ग्रामे यो मां कुर्यान्निरायुधम् ॥ ७.१४२.१५ ॥
Mit bloßen Worten kann man mich nicht einschüchtern. Wer mich im Kampf entwaffnet, der möge mich töten.
7.142.16
समास्तु शाश्वतीर्हन्याद्यो मां हन्याद्धि संयुगे ।
किं वृथोक्तेन बहुना कर्मणा तत्समाचर ॥ ७.१४२.१६ ॥
Wer mich im Kampf erschlägt, der möge die Frucht durch unzählige ewige Jahre ernten. Was nützen viele vergebliche Worte? Vollbringe jene Tat.
7.142.17
शारदस्येव मेघस्य गर्जितं निष्फलं हिते ।
श्रुत्वा त्वद्गर्जितं वीर हास्यं हि मम जायते ॥ ७.१४२.१७ ॥
Wie der Donner einer Herbstwolke, der keinen Nutzen bringt, so ist dein Brüllen fruchtlos. Wenn ich dein Gebrüll höre, o Held, erfüllt mich Lachen.
7.142.18
चिरकालेप्सितं लोके युद्धमद्यास्तु कौरव ।
त्वरते मे मतिस्तात तव युद्धाभिकाङ्क्षिणी।
नाहत्वाऽहं निवर्तिष्ये त्वामद्य पुरुषाधम ॥ ७.१४२.१८ ॥
O Kaurava, möge die lange in der Welt ersehnte Schlacht heute stattfinden. Lieber, dein kampfbegieriger Sinn treibt meinen Sinn an. O niederster der Männer, ich werde nicht zurückkehren, ohne dich heute erschlagen zu haben.
7.142.19
अन्योन्यं तौ तथा वाग्भिस्तक्षन्तौ नरपुङ्गवौ ।
जिघांसू परमक्रुद्धभिजघ्नतुराहवे ॥ ७.१४२.१९ ॥
So verwundeten jene beiden Stiere unter den Menschen einander mit Worten, im höchsten Zorn und begierig zu töten, und schlugen im Kampf aufeinander ein.
7.142.20
समेतौ तौ महेष्वासौ शुष्मिणौ स्पर्धिनौ रणे ।
द्विरदाविव सङ्क्रुद्धौ वासितार्थे मदोत्कटौ ॥ ७.१४२.२० ॥
Jene beiden großen Bogenschützen, mächtig und einander Rivalen, trafen im Kampf aufeinander, wie zwei wütende, brünstige Elefanten um eine Elefantenkuh.
7.142.21
भूरिश्रवाः सात्यकिश्च ववर्षतुररिन्दमौ ।
शरवर्षाणि घोराणि मेघाविव परस्परम् ॥ ७.१४२.२१ ॥
Bhūriśravas und Sātyaki, die beiden Bezwinger der Feinde, ließen einander schreckliche Pfeilregen niederprasseln, wie zwei Wolken, die sich gegenseitig beregnen.
7.142.22
सौमदत्तिस्तु शैनेयं प्रच्छाद्येषुभिराशुगैः ।
जिघांसुर्भरतश्रेष्ठ विव्याध निशितैः शरैः ॥ ७.१४२.२२ ॥
Doch der Sohn Somadattas, der ihn töten wollte, bedeckte den Nachkommen Śinis, Sātyaki, mit schnellen Pfeilen und durchbohrte ihn mit scharfen Geschossen, o Bester der Bharatas.
7.142.23
दशभिः सात्यकिं विद्ध्वा सौमदत्तिरथापरान् ।
मुमोच निशितान्बाणाञ्जिघांसुः शिनिपुङ्गवं ॥ ७.१४२.२३ ॥
Nachdem der Sohn Somadattas Sātyaki mit zehn Pfeilen durchbohrt und auch die anderen Wagenkämpfer getroffen hatte, schoss er scharfe Pfeile ab, begierig, den Stier der Śinis zu töten.
7.142.24
तानस्य विशिखांस्तीक्ष्णानन्तरिक्षे विशाम्पते ।
अप्राप्तानस्त्रमायाभिरग्रसत्सात्यकिः प्रभो ॥ ७.१४२.२४ ॥
O Herr der Völker, diese scharfen Pfeile, die Sātyaki nicht erreichten, verschlang er mitten in der Luft durch die Blendwerke seiner Waffen, o Herr.
7.142.25
तौ पृथक्शस्त्रवर्षाभ्यामवर्षेतां परस्परम् ।
उत्तमाभिजनौ वीरौ कुरुवृष्मियशस्करौ ॥ ७.१४२.२५ ॥
Die beiden überschütteten einander mit Hagel verschiedener Waffen; jene zwei Helden von edelster Abkunft, die den Kurus und Vṛṣṇis Ruhm brachten.
7.142.26
तौ नखैरिव शार्दूलौ दन्तैरिव महाद्विपौ ।
रथशक्तिभिरन्योन्यं विशिखैश्चाप्यकृन्तताम् ॥ ७.१४२.२६ ॥
Wie Tiger mit ihren Krallen und mächtige Elefanten mit ihren Stoßzähnen, so verwundeten sie einander mit Wagenspeeren und Pfeilen.
7.142.27
निर्भिदन्तौ हि गात्राणि विक्षरन्तौ च शोणितम् ।
व्यष्टम्भयेतामन्योन्यं प्राणद्यूताभिदेविनौ ॥ ७.१४२.२७ ॥
Die Leiber durchbohrend und Blut verlierend, hielten sie einander aufrecht wie Spieler, die ihr Leben einsetzen.
7.142.28
एवमुत्तमकर्माणौ कुरुवृष्णियशस्करौ ।
परस्परमयुध्येतां वारणाविव यूथपौ ॥ ७.१४२.२८ ॥
So kämpften jene zwei, Vollbringer höchster Taten, die den Kurus und Vṛṣṇis Ruhm brachten, gegeneinander wie zwei Herdenführer unter den Elefanten.
7.142.29
तावदीर्घेण कालेन ब्रह्मलोकपुरस्कृतौ ।
यियासन्तौ परं स्थानमन्योन्यं सञ्जगर्जतुः ॥ ७.१४२.२९ ॥
Mit der Welt Brahmās vor Augen, begierig nach dem höchsten Wohnsitz, brüllten die beiden nach nicht langer Zeit einander entgegen.
7.142.30
सात्यकिः सौमदत्तिश्च शरवृष्ट्या परस्परम् ।
हृष्टवद्धार्तराष्ट्राणां पश्यतामभ्यवर्षताम् ॥ ७.१४२.३० ॥
Sātyaki und der Sohn Somadattas überschütteten einander mit Pfeilen, während die Söhne Dhṛtarāṣṭras freudig zusahen.
7.142.31
सम्प्रैक्षन्त जनास्तौ तु युध्यमानौ युधाम्पती ।
यूथपौ वासिताहेतोः प्रयुद्धाविव कुञ्जरौ ॥ ७.१४२.३१ ॥
Die Menschen blickten gespannt auf jene beiden Herren der Kämpfer, die wie zwei Leitelefanten im Kampf um eine Elefantenkuh miteinander rangen.
7.142.32
भूयोभूयः शरै राजंस्तक्षन्तौ क्रोधमूर्च्छितौ ।
अयुध्येतां महारङ्गे वने केसरिणाविव ॥ ७.१४२.३२ ॥
O König, einander immer wieder mit Pfeilen zerfleischend, beide von Zorn überwältigt, kämpften sie auf dem großen Schlachtfeld wie zwei Löwen im Wald.
7.142.33
मर्मज्ञाविव सङ्क्रुद्धौ जिघांसन्तौ जगर्जतुः ।
विमर्दन्तावथान्योन्यं बलवज्रधराविव ॥ ७.१४२.३३ ॥
Erzürnt wie Krieger, die die Schwachstellen kennen, verlangend zu töten, brüllten die beiden; dann, einander zermalmend, prallten sie wie mächtige Träger des Donnerkeils aufeinander.
7.142.34
अथान्योन्यं पताकाश्च रथोपकरणानि च ।
सञ्चिच्छिदतुरायान्तौ बाणैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१४२.३४ ॥
Dann, aufeinander zureitend, schnitten sie mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken einander die Banner und die Wagenausrüstung ab.
7.142.35
पुनश्च शरवर्षाभ्यामन्योन्यमभिवर्षताम् ।
उभौ तु जघ्नतुस्तूर्णमितरेतरसारथी ॥ ७.१४२.३५ ॥
Erneut mit Pfeilregen einander überschüttend, schlugen beide schnell die Wagenlenker des anderen.
7.142.36
अन्योन्यस्य हयान्हत्वा धनुषी विनिकृत्य च ।
विरथावसियुद्धाय समेयातां महारणे ॥ ७.१४२.३६ ॥
Nachdem sie einander die Pferde getötet und die Bogen zerschnitten hatten, beide nun ohne Wagen, traten sie in der großen Schlacht zum Schwertkampf einander gegenüber.
7.142.37
आर्षभे चर्मणी चित्रे प्रगृह्य विपुले शुभे ।
विकोशौ चाप्यसी कृत्वा समरे तौ विचेरतुः ॥ ७.१४२.३७ ॥
Zwei weite, bunte, schöne Schilde aus Stierhaut ergreifend und die Schwerter aus den Scheiden gezogen, bewegten sich die beiden im Kampf.
7.142.38
चरन्तौ विविधान्मार्गान्मण्डलानि च भागशः ।
मुहुराजघ्नतुः क्रुद्धावन्योन्यमरिमर्दनौ।
सखङ्गौ चित्रवर्माणौ सनिष्काङ्गदभूषणौ ॥ ७.१४२.३८ ॥
Auf vielfältigen Bahnen und in Kreisen sich bewegend, zornig, schlugen die beiden Feindbezwinger immer wieder mit den Schwertern aufeinander, mit bunten Panzern, geschmückt mit Halsketten und Armreifen.
7.142.39
भ्रान्तमुद्धान्तमाविद्धमाप्लुतं विप्लुतं सृतम् ।
सम्पातं समुदीर्णं च दर्शयन्तौ यशस्विनौ ॥ ७.१४२.३९ ॥
Die Figuren des Wirbelns, Aufspringens, Stoßens, Springens, Seitensprungs, Gleitens, Herabstoßens und Hochhebens zeigend, die beiden ruhmreichen Krieger.
7.142.40
असिभ्यां सम्प्रजहाते परस्परमरिन्दमौ ।
उभौ छिद्रैषिणौ वीरावुभौ चित्रं ववल्गतुः ॥ ७.१४२.४० ॥
Mit den Schwertern schlugen die beiden mit voller Kraft aufeinander; die beiden Helden, Feindbezwinger, beide Lücken suchend, sprangen wunderbar umher.
7.142.41
दर्शयन्तावुभौ शिक्षां लाघवं सौष्ठवं तथा ।
रणे रणकृतां श्रेष्ठावन्योन्यं पर्यकर्षताम् ॥ ७.१४२.४१ ॥
Ihre Ausbildung, Behendigkeit und Geschicklichkeit zeigend, zogen die beiden besten der Kämpfer einander im Gefecht umher.
7.142.42
मुहूर्तमिव राजेन्द्र समाहत्य परस्परम् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां वीरावाश्वसतां पुनः ॥ ७.१४२.४२ ॥
O Herr der Könige, nachdem sie einen Augenblick aufeinander eingeschlagen hatten, während alle Heere zusahen, begannen die beiden Helden wieder zu atmen.
7.142.43
असिभ्यां चर्मणी चित्रे शतचन्द्रे नराधिप ।
निकृत्य पुरुषव्याघ्रौ बाहुयुद्धं प्रचक्रतुः ॥ ७.१४२.४३ ॥
O Herr der Menschen, nachdem sie mit den Schwertern die bunten Schilde der hundert Monde zerhauen hatten, begannen die beiden Tiger unter den Menschen einen Faustkampf.
7.142.44
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ नियुद्धकुशलावुभौ ।
बाहुभिः समसज्जेतामायसैः परिधैरिव ॥ ७.१४२.४४ ॥
Beide breitbrüstig und langarmig, beide geübt im Ringkampf, prallten sie mit ihren Armen wie eiserne Keulen aufeinander.
7.142.45
तयो राजन्भुजाघातनिग्रहप्रग्रहास्तथा ।
शिक्षाबलसमुद्भूताः सर्वयोधप्रहर्षणाः ॥ ७.१४२.४५ ॥
O König, die Schläge, Griffe und Umklammerungen ihrer Arme, aus Übung und Kraft geboren, erfreuten alle Krieger.
7.142.46
तयोर्नृवरयो राजन्समरे युध्यमानयोः ।
भीमोऽभवन्महाशब्दो वज्रपर्वतयोरिव ॥ ७.१४२.४६ ॥
O König, von diesen beiden besten der Menschen, die im Kampf fochten, erhob sich ein gewaltiger, schrecklicher Laut, wie der Donnerkeil gegen den Berg.
7.142.47
द्विपाविव विषाणाग्रैः शृङ्गैरिव महर्षभौ ।
भुजयोक्रावबन्धैश्च शिरोभ्यां चावघातनैः ॥ ७.१४२.४७ ॥
Wie zwei Elefanten mit den Spitzen ihrer Stoßzähne, wie zwei große Stiere mit ihren Hörnern, mit Griffen und Umklammerungen der Arme und mit Kopfstößen kämpften sie.
7.142.48
पादावकर्षसन्धानैस्तोमराङ्कशलासनैः ।
पादोदरविबन्धैश्च भूमावुद्धमणैस्तथा ॥ ७.१४२.४८ ॥
Durch das Ziehen und Verriegeln der Füße, durch speerartige und stachelartige Griffe, durch Hebewürfe, durch das Binden von Füßen und Bauch und durch Niederwerfen und Herumwirbeln am Boden kämpften sie.
7.142.49
गतप्रत्यागताक्षेपैः पातनोत्थानसम्पुतैः ।
युयुधाते महात्मानौ कुरुसात्वतपुङ्गवौ ॥ ७.१४२.४९ ॥
Vorwärts und rückwärts, werfend und ausweichend, niederwerfend und sich erhebend, einander umklammernd, kämpften jene zwei hochherzigen Stiere der Kurus und Sātvatas.
7.142.50
द्वात्रिंशत्कारणानि स्युर्यानि युद्धानि भारत ।
तान्यदर्शयतां तत्र युध्यमानौ महाबलौ ॥ ७.१४२.५० ॥
O Bhārata, es gibt zweiunddreißig Arten des Kampfes; jene zwei Mächtigen zeigten sie dort alle, während sie kämpften.
7.142.51
क्षीणायुधे सात्वते युध्यमाने ।
ततोऽब्रवीदर्जुनं वासुदेवः।
पश्यस्वैनं विरथं युध्यमानं ।
रणे वरं सर्वधनुर्धराणाम् ॥ ७.१४२.५१ ॥
Als Sātvata (Sātyaki) mit erschöpften Waffen kämpfte, sprach Vāsudeva zu Arjuna: 'Sieh ihn an, wie er ohne Wagen kämpft, den besten aller Bogenschützen im Kampf.'
7.142.52
सिन्धुराजवधे सक्तं पार्थं कृष्णोऽब्रवीत्पुनः ।
सीदन्तं सात्यकिं पश्य पार्थैनं परिरक्ष च ॥ ७.१४२.५२ ॥
Kṛṣṇa sprach wieder zu Pārtha, der damit beschäftigt war, den König von Sindh zu töten: 'Sieh, Sātyaki sinkt; o Pārtha, schütze ihn.'
7.142.53
प्रविष्टो भारतीं भित्त्वा तव पाण्डव पृष्ठतः ।
योधितश्च महावीर्यैः सर्वैर्भारत भारतैः ॥ ७.१४२.५३ ॥
O Pāṇḍava, er durchbrach die Bhāratī-Schlachtordnung und drang von hinten in dich ein; und o Bhārata, dort kämpften alle gewaltigen Bhāratas gegen ihn.
7.142.54
धार्तराष्ट्राश्च ये मुख्या ये च मुख्या महारथाः ।
निहता वृष्णिवीरेण शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१४२.५४ ॥
Die Söhne Dhṛtarāṣṭras und die führenden großen Wagenkrieger wurden vom Helden der Vṛṣṇi zu Hunderten und Tausenden erschlagen.
7.142.55
परिश्रान्तं युधां श्रेष्ठं सम्प्राप्तो भूरिदक्षिणः ।
युद्धाकाङ्क्षी समायान्तं नैतत्सममिवार्जुन ॥ ७.१४२.५५ ॥
Der beste der erschöpften Krieger, der sehr geschickte Bhūriśravas, kam kampflustig heran; o Arjuna, dieses Herannahen war ihm nicht gleich.
7.142.56
ततो भूरिश्रवाः क्रुद्धः सात्यकिं युद्धदुर्मदः ।
उद्यम्याभ्याहनद्राजन्मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१४२.५६ ॥
Da stürzte sich Bhūriśravas, zornig und trunken vom Stolz des Kampfes, auf Sātyaki; o König, er schlug zu wie ein rasender Elefant auf einen anderen.
7.142.57
ततो जलदनिर्घोषः समीपे नृपसत्तम ।
हाहाकारो महानासीत्सैन्यानां भरतर्षभ।
यदुद्यम्य महाबाहुः सात्यकिं न्यहनद्भुवि ॥ ७.१४२.५७ ॥
Da erhob sich, mit einem Dröhnen wie von einer Regenwolke, o bester der Könige, nahebei unter den Heeren ein großes Wehklagen, o Stier der Bharatas, als der Starkarmige Sātyaki emporhob und zu Boden schmetterte.
7.142.58
रथस्थयोर्द्वयोर्युद्धे क्रुद्धयोर्योधमुख्ययोः ।
केशवार्युनयो राजन्समरे प्रेक्षमाणयोः ॥ ७.१४२.५८ ॥
O König, die beiden Hauptkrieger, auf ihren Streitwagen stehend und im Kampf zornig, während Keśava und Arjuna sie im Gefecht beobachteten.
7.142.59
अथ कृष्णो महाबाहुरर्जुनं प्रत्यभाषत ।
पश्य वृष्ण्यन्धकव्याघ्रं सौमदत्तिवशं गतम् ॥ ७.१४२.५९ ॥
Da sprach Kṛṣṇa, der Starkarmige, zu Arjuna: „Sieh, der Tiger der Vṛṣṇi und Andhaka ist in die Gewalt des Sohnes Somadattas geraten.“
7.142.60
परिश्रान्तं गतं भूमौ कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।
तवान्तेवासिनं वीरं पालयार्जुन सात्यकिम् ॥ ७.१४२.६० ॥
Dieser Held, erschöpft und zu Boden gesunken nach einer überaus schwierigen Tat, ist dein Schüler Sātyaki; o Arjuna, beschütze ihn.
7.142.61
न वशं यज्ञशीलस्य गच्छेदेष वरोऽर्जुन ।
त्वत्कृते पुरुषव्याघ्र तदाऽऽशु क्रियतां विभो ॥ ७.१४२.६१ ॥
Dieser Segen möge nicht in die Gewalt des Opfergeweihten gelangen, Arjuna. O Tiger unter den Menschen, o Mächtiger, möge es um deinetwillen rasch geschehen.
7.142.62
स सिंह इव मातङ्गं विकर्षन्भूरिदक्षिणः ।
व्यरोचत कुरुश्रेष्ठः सात्वतप्रवरं युधि ॥ ७.१४२.६२ ॥
Wie ein Löwe einen Elefanten schleift, so strahlte der Beste der Kurus, reich an Gaben, im Kampf, indem er den Vornehmsten der Sātvatas schleifte.
7.142.63
अथाब्रवीद्धृष्टमना वासुदेवं धनञ्जयः ।
पश्य वृष्णिप्रवीरेण क्रीडन्तं कुरुपुङ्गवम्।
महाद्विपेनेव वने मत्तेन हरियूथपम् ॥ ७.१४२.६३ ॥
Da sprach Dhanañjaya mit frohem Sinn zu Vāsudeva: Sieh, der Stier der Kurus spielt mit dem Helden der Vṛṣṇis, wie ein großer, brünstiger Elefant im Wald mit dem Herrscher einer Affenschar spielt.
7.142.64
मामेव च महाबाहो परियान्ति महारथाः ।
यथाशक्ति यतन्तो मां योधयन्तो जनार्दन ॥ ७.१४२.६४ ॥
Und die großen Wagenkämpfer, sich anstrengend nach ihrer Kraft, umzingeln mich allein und kämpfen gegen mich, o Starkarmiger, o Janārdana.
7.142.65
ध्रुवं च योधयाम्येताञ्छिद्रान्वेषणतत्परान् ।
रक्षामि सात्यकिं चैव सौमदत्तिवशं गतम् ॥ ७.१४२.६५ ॥
Gewiss kämpfe ich gegen diese, die auf Lücken lauern, und ich beschütze Sātyaki, der in die Gewalt Saumadattis geraten ist.
7.142.66
अप्राप्तोऽयं मया कृष्म हन्तुं भूरिश्रवा रणे ।
अन्येन तु समासक्तं मम नोत्सहते मनः ॥ ७.१४२.६६ ॥
Ich habe diesen nicht erreichen können, um Bhūriśravas im Kampf zu erschlagen; doch mein Geist, mit einem anderen beschäftigt, ist nicht willens.
7.142.67
अवश्यं च मया कृष्ण वृष्णिवीरस्य रक्षणम् ।
मदर्थं युध्यमानस्य कार्यं प्राणैरपि प्रभो ॥ ७.१४२.६७ ॥
Gewiss muss ich den Helden der Vṛṣṇi schützen, o Kṛṣṇa; denn er kämpft für mich, und er ist selbst unter Einsatz des Lebens zu beschützen, o Herr.
7.142.68
अधर्मो वाऽस्तु धर्मो वा मम माधव माधवः ।
परेण निहतो मा स्म प्राणान्हासीन्महारथः ॥ ७.१४२.६८ ॥
Sei es Adharma oder Dharma, o Mādhava: Mein Mādhava (Sātyaki), der große Wagenkämpfer, möge nicht vom Feind erschlagen werden und das Leben verlieren.
7.142.69
एवमुक्त्वाऽर्जुनः कृष्णं परानाशु शितैः शरैः ।
छादयामास सङ्क्रुद्धः परे चापि धनञ्जयम् ॥ ७.१४२.६९ ॥
Nachdem er dies zu Kṛṣṇa gesagt hatte, bedeckte der zornige Arjuna rasch die Feinde mit scharfen Pfeilen, und die Feinde bedeckten ihrerseits Dhanañjaya.
7.142.70
एवं स्म युध्यते वीरः सात्यकिं च मुहुर्मुहुः ।
प्रेक्षते स्म नरव्याघ्रो भूरिश्रवसमेव च ॥ ७.१४२.७० ॥
So kämpfte der Held immer wieder mit Sātyaki, und der Menschentiger blickte immer wieder auch auf Bhūriśravas.
7.142.71
तथा तु कृष्यमाणं तं दृष्ट्वा सात्यकिमाहवे ।
वासुदेवस्तदा वाक्यं भूयोऽप्यर्जुनमब्रवीत् ॥ ७.१४२.७१ ॥
Als er sah, dass Sātyaki im Kampf so bedrängt wurde, sprach Vāsudeva (Kṛṣṇa) da erneut diese Worte zu Arjuna.
7.142.72
पश्य वृष्ण्यन्धकव्याघ्रं सौमदत्तिवंशं गतम् ।
तव शिष्यं महाबाहो धनुष्यनवमं त्वया ॥ ७.१४२.७२ ॥
Sieh: Der Tiger der Vṛṣṇi und Andhaka ist zu dem Geschlecht des Somadatta-Sohnes gelangt. O du Starkarmiger, er ist dein Schüler, von dir im Bogen unvergleichlich gemacht.
7.142.73
अनित्यो विक्रमः पार्थ यत्र भूरिश्रवा रणे ।
विशेषयति वार्ष्णेयं सात्यकिं सत्यविक्रमम् ॥ ७.१४२.७३ ॥
O Pārtha, wo im Kampf Bhūriśravas den Vārṣṇeya Sātyaki, dessen Tapferkeit wahrhaft ist, herausgreift, ist die Tapferkeit nicht dauerhaft.
7.142.74
बहुभिर्महारथैरेष पराक्रान्तैर्युयुत्सुभिः ।
युद्ध्वा भृशं परिश्रान्तः क्षीणायुधरपरिच्छदः ॥ ७.१४२.७४ ॥
Von vielen großen Wagenkämpfern, die kampfbegierig sind, angegriffen, hat er gekämpft und ist sehr erschöpft, seine Waffen und Rüstung verbraucht.
7.142.75
एवमुक्तो महाराज वासुदेवेन पाण्डवः ।
मनसा पूजयामास भूरिश्रवसमाहवे ॥ ७.१४२.७५ ॥
So angesprochen, o großer König, von Vāsudeva, ehrte der Pāṇḍava im Geiste Bhūriśravas in der Schlacht.
7.142.76
विकर्षन्सात्वतां श्रेष्ठं क्रीडमान इवाहवे ।
स हर्षयति मां भूयः कुरूणां नन्दिवर्धनः ॥ ७.१४२.७६ ॥
Den Besten der Sātvata im Kampf wie spielend schleppend, erfreut er mich, der Mehrer der Freude der Kurus, abermals.
7.142.77
प्रवरं वृष्णिवीराणां यन्निहन्त्येष सात्यकिम् ।
महाद्विपमिवारण्ये कर्षन्निव हरिर्भृशम् ॥ ७.१४२.७७ ॥
Er tötet Sātyaki, den vornehmsten der Vṛṣṇi-Helden, wie ein Löwe im Wald einen großen Elefanten niederreißt und tötet.
7.142.78
एवं तु मनसा राजन्पार्थः सम्पूज्य कौरवम् ।
अयुध्यतारिभिर्वीरस्तं च सम्प्रेक्षते मुहुः ॥ ७.१४२.७८ ॥
So, o König, nachdem er den Kaurava im Geiste geehrt hatte, kämpfte der Held Pārtha mit seinen Feinden, und immer wieder blickte er zu ihm hin.
7.142.79
अथ कोशाद्विनिष्कृष्य खङ्गं भूरिश्रवाः शितम् ।
मूर्धजेषु च जग्राह पदा चोरस्याताडयत्।
आक्रम्य चाप्यथोद्यम्य सहासिं सुभुजो भुजम् ॥ ७.१४२.७९ ॥
Da zog Bhūriśravas ein scharfes Schwert aus der Scheide, packte ihn an den Haaren, stieß ihm mit dem Fuß gegen die Brust und hob, sich auf ihn stellend, seinen Arm mit dem Schwert.
7.142.80
शुशुभे स भुजस्तस्य तपनीयविभूषणः ।
मध्ये रथसमूहस्य इन्द्रध्वज इवोच्छ्रितः ॥ ७.१४२.८० ॥
Sein Arm, mit goldenem Schmuck geziert, glänzte wie Indras Banner, hoch erhoben inmitten der Wagenschar.
7.142.81
हाहाकृतमभूत्सर्वं पाण्डवानां महद्बलम् ।
तावकाश्च मुदा युक्ताः सिंहनादं विचुक्रुशुः ॥ ७.१४२.८१ ॥
Das ganze große Heer der Pāṇḍavas erfüllte sich mit Wehrufen des „Weh“, und eure Krieger, voll Freude, stießen Löwengebrüll aus.
7.142.82
निमीलिताक्षास्त्वभवञ्जनाः सङ्ग्रामभीरवः ।
तथा भूरिश्रवोग्रस्ते सात्वते नष्टविक्रमे ॥ ७.१४२.८२ ॥
Die Kampfscheuen schlossen die Augen, denn Bhūriśravas, wild geworden, hatte den Sātvata (Sātyaki) seiner Tapferkeit beraubt.
7.142.83
वासुदेवं महाबाहुरर्जुनः प्रत्यभाषत ।
सैन्धवे सक्तदृष्टित्वान्न तं पश्यामि माधवम् ॥ ७.१४२.८३ ॥
Der starkarmige Arjuna antwortete Vāsudeva: „Weil mein Blick auf Saindhava gerichtet ist, sehe ich Mādhava nicht.“
7.142.84
एष त्वसुकरं कर्म यादवार्थे करोम्यहम् ।
मम शिष्यो ममार्थाय युध्यते मम शत्रुभिः।
तं कृष्ण मोक्षयिष्यामि दावात्सिंहशिशुं यथा ॥ ७.१४२.८४ ॥
„Um der Yādava willen werde ich diese schwere Tat vollbringen. Mein Schüler kämpft für mich gegen meine Feinde. O Kṛṣṇa, ich werde ihn befreien, wie man ein Löwenjunges aus dem Waldbrand rettet.“
7.142.85
इत्युक्त्वा वचनं कुर्वन्वासुदेवस्य पाण्डवः ।
ततः क्षुरप्रं निशितं गाण्डीवे समयोजयत् ॥ ७.१४२.८५ ॥
So sprechend und den Worten Vāsudevas folgend, legte der Pāṇḍava dann einen scharfen Kṣurapra-Pfeil auf den Gāṇḍīva-Bogen.
7.142.86
पार्थबाहुविसृष्टः स महोल्केव नभश्च्युता ।
सखङ्गं यज्ञशीलस्य बाहुं दक्षिणमच्छिनत् ॥ ७.१४२.८६ ॥
Dieser Pfeil, vom Arm Pārthas geschleudert, wie ein großer vom Himmel gefallener Meteor, fuhr hin und schnitt den rechten Arm des opferliebenden Mannes samt dem Schwert ab.