ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.142.1
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य सात्वतं युद्धदुर्मदम् ।
क्रोधाद्भूरिश्रवा राजन्सहसा समुपाद्रवत् ॥ ७.१४२.१ ॥
ಯುದ್ಧಮದದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತನಾದ ಸಾತ್ವತನನ್ನು (ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು) ತನ್ನತ್ತ ನುಗ್ಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಕೋಪದಿಂದ ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ಸು ಸಹಸಾ ಅವನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
7.142.2
तमब्रवीन्महाराज कौरव्यः शिनिपुङ्गवम् ।
अद्य प्राप्तोऽपि दिष्ट्या मे चक्षुर्विषयमित्युत ॥ ७.१४२.२ ॥
ಕೌರವನು ಶಿನಿ ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, ಮಹಾರಾಜ, ಇಂದು ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ನೀನೂ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವೆ.
7.142.3
चिराभिलषितं काममहं प्राप्स्यामि संयुगे ।
न हि मे मोक्ष्यसे जीवन्यदि नोत्सृजसे रणम् ॥ ७.१४२.३ ॥
ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಬಯಸಿದ ಆ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ರಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದಿದ್ದರೆ, ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾಗ ನನ್ನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆ.
7.142.4
अद्य त्वां समरे हत्वा नित्यं शूराभिमानिनम् ।
नन्दयिष्यामि दाशार्ह कुरुराजं सुयोधनम् ॥ ७.१४२.४ ॥
ಇಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಂದು, ಸದಾ ತನ್ನ ಶೌರ್ಯದ ಅಭಿಮಾನ ಹೊಂದಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ವಧಿಸಿ, ಓ ದಾಶಾರ್ಹ, ಕುರುರಾಜ ಸುಯೋಧನನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವೆನು.
7.142.5
अद्य मद्बाणनिर्दग्धं पतितं धरणीतले ।
द्रक्ष्यतस्त्वां रणे वीरौ सहितौ केशवार्जुनौ ॥ ७.१४२.५ ॥
ಇಂದು ನನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸುಟ್ಟು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು, ರಣದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ವೀರರಾದ ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೋಡುವರು.
7.142.6
अद्य धर्मसुतो राजा श्रुत्वा त्वां निहतं मया ।
सव्रीडो भविता सद्यो येनासीह प्रवेशितः ॥ ७.१४२.६ ॥
ಇಂದು ಧರ್ಮಪುತ್ರ ರಾಜ (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ), ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟೆಯೆಂದು ಕೇಳಿ ತಕ್ಷಣ ನಾಚಿಕೆಪಡುವನು, ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವನು ಅವನೇ.
7.142.7
अद्य मे विक्रमं पार्थो विज्ञास्यति धनञ्जयः ।
त्वयि भूमौ विनिहते शयाने रुधिरोक्षिते ॥ ७.१४२.७ ॥
ಇಂದು ಪೃಥೆಯ ಮಗ ಧನಂಜಯನು ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತಿಳಿಯುವನು, ನೀನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹತನಾಗಿ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದು ಮಲಗಿರುವಾಗ.
7.142.8
चिराभिलषितो ह्येष त्वया सह समागमः ।
पुरा देवासुरे युद्धे शक्रस्य बलिना यथा ॥ ७.१४२.८ ॥
ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ನಾನು ಬಯಸಿದ ಈ ಭೇಟಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ, ಹಿಂದೆ ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಬಲಿಗೂ ಆದಂತೆ.
7.142.9
अद्य युद्धं महाघोरं तव दास्यामि सात्वत ।
ततो ज्ञास्यसि तत्त्वेन मद्वीर्यबलपौरुषम् ॥ ७.१४२.९ ॥
ಇಂದು ನಿನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೀಡುವೆ, ಓ ಸಾತ್ವತನೇ; ಆಗ ನನ್ನ ವೀರ್ಯ, ಬಲ, ಪೌರುಷವನ್ನು ನೀನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವೆ.
7.142.10
अद्य संयमनीं याता मया त्वं निहतो रणे ।
यथा रामानुजेनाजौ रावणिर्लक्ष्मणेन ह ॥ ७.१४२.१० ॥
ಇಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಂದು ಯಮಪುರಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ, ರಾಮನ ತಮ್ಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾವಣಿಯನ್ನು ಕೊಂದಂತೆ.
7.142.11
अद्य कृष्णश्च पार्थश्च धर्मराजश्च माधव ।
हते त्वयि निरुत्साहारणं त्यक्ष्यन्त्यसंशयम् ॥ ७.१४२.११ ॥
ಓ ಮಾಧವ, ಇಂದು ನೀನು ಹತನಾದರೆ ಕೃಷ್ಣ, ಪಾರ್ಥ, ಧರ್ಮರಾಜ ಉತ್ಸಾಹ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಯುದ್ಧವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವರು, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
7.142.12
अद्य तेऽपचितिं कृत्वा शितैर्माधव सायकैः ।
तत्स्त्रियो नन्दयिष्यामि ये त्वया निहता रणे ॥ ७.१४२.१२ ॥
ಓ ಮಾಧವ, ಇಂದು ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಿನಗೆ ಸೂಕ್ತ ಪ್ರತಿಫಲ ನೀಡಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಹತರಾದವರ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವೆ.
7.142.13
मच्चक्षुर्विषये प्राप्तो न त्वं माधव मोक्ष्यसे ।
सिंहस्य विषयं प्राप्तो यथा क्षुद्रमृगस्तथा ॥ ७.१४२.१३ ॥
ಮಾಧವ, ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬಂದ ನೀನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆ; ಸಿಂಹದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಜಿಂಕೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ.
7.142.14
युयुधानस्तु तं राजन्प्रत्युवाच हसन्निव ।
कौरवेय न सन्त्रासो विद्यते मम संयुगे ॥ ७.१४२.१४ ॥
ರಾಜನೇ, ಯುಯುಧಾನನು ನಗುತ್ತಾ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಕೌರವೇಯ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ.
7.142.15
नाहं भीषयितुं शक्यो वाङ्मात्रेण तु केवलम् ।
स मां निहन्यात्सङ्ग्रामे यो मां कुर्यान्निरायुधम् ॥ ७.१४२.१५ ॥
ಕೇವಲ ಮಾತಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹೆದರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನಿರಾಯುಧನಾಗಿಸಬಲ್ಲವನೇ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲ.
7.142.16
समास्तु शाश्वतीर्हन्याद्यो मां हन्याद्धि संयुगे ।
किं वृथोक्तेन बहुना कर्मणा तत्समाचर ॥ ७.१४२.१६ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನು ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ. ವ್ಯರ್ಥ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಅದನ್ನು ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡು.
7.142.17
शारदस्येव मेघस्य गर्जितं निष्फलं हिते ।
श्रुत्वा त्वद्गर्जितं वीर हास्यं हि मम जायते ॥ ७.१४२.१७ ॥
ಶರತ್ಕಾಲದ ಮೇಘದ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಹಿತಕರವಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಗರ್ಜನೆ ನಿಷ್ಫಲ. ವೀರನೇ, ನಿನ್ನ ಗರ್ಜನೆ ಕೇಳಿ ನನಗೆ ನಗು ಬರುತ್ತದೆ.
7.142.18
चिरकालेप्सितं लोके युद्धमद्यास्तु कौरव ।
त्वरते मे मतिस्तात तव युद्धाभिकाङ्क्षिणी।
नाहत्वाऽहं निवर्तिष्ये त्वामद्य पुरुषाधम ॥ ७.१४२.१८ ॥
ಕೌರವನೇ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಬಯಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯುದ್ಧ ಇಂದೇ ನಡೆಯಲಿ. ಮಗನೇ, ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸುವ ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತ್ವರೆಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅಧಮನೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ ನಾನು ಹಿಂದಿರುಗೆನು.
7.142.19
अन्योन्यं तौ तथा वाग्भिस्तक्षन्तौ नरपुङ्गवौ ।
जिघांसू परमक्रुद्धभिजघ्नतुराहवे ॥ ७.१४२.१९ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಇರಿಯುತ್ತಾ, ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಹಾ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಹೊಡೆದರು.
7.142.20
समेतौ तौ महेष्वासौ शुष्मिणौ स्पर्धिनौ रणे ।
द्विरदाविव सङ्क्रुद्धौ वासितार्थे मदोत्कटौ ॥ ७.१४२.२० ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಧನುರ್ಧರರು, ಬಲಶಾಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದರು; ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಾಗಿ ಮದೋನ್ಮತ್ತವಾಗಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಎರಡು ಆನೆಗಳಂತೆ ಅವರಿದ್ದರು.
7.142.21
भूरिश्रवाः सात्यकिश्च ववर्षतुररिन्दमौ ।
शरवर्षाणि घोराणि मेघाविव परस्परम् ॥ ७.१४२.२१ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವ ಭೂರಿಶ್ರವ ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿ ಭಯಂಕರ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಿದರು; ಎರಡು ಮೇಘಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಮಳೆಸುರಿಸಿದಂತೆ.
7.142.22
सौमदत्तिस्तु शैनेयं प्रच्छाद्येषुभिराशुगैः ।
जिघांसुर्भरतश्रेष्ठ विव्याध निशितैः शरैः ॥ ७.१४२.२२ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಸೋಮದತ್ತನ ಮಗನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಶೈನೇಯ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದನು.
7.142.23
दशभिः सात्यकिं विद्ध्वा सौमदत्तिरथापरान् ।
मुमोच निशितान्बाणाञ्जिघांसुः शिनिपुङ्गवं ॥ ७.१४२.२३ ॥
ಸೋಮದತ್ತನ ಮಗನು ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದು, ಇತರ ರಥಿಕರನ್ನೂ ಹೊಡೆದು, ಶಿನಿವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
7.142.24
तानस्य विशिखांस्तीक्ष्णानन्तरिक्षे विशाम्पते ।
अप्राप्तानस्त्रमायाभिरग्रसत्सात्यकिः प्रभो ॥ ७.१४२.२४ ॥
ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ! ಸಾತ್ಯಕಿ ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳನ್ನು, ಅವು ತಲುಪುವ ಮುನ್ನವೇ, ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಅಸ್ತ್ರಮಾಯೆಗಳಿಂದ ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟನು.
7.142.25
तौ पृथक्शस्त्रवर्षाभ्यामवर्षेतां परस्परम् ।
उत्तमाभिजनौ वीरौ कुरुवृष्मियशस्करौ ॥ ७.१४२.२५ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಿದರು. ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಕುರು ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿ ವಂಶಗಳಿಗೆ ಕೀರ್ತಿ ತಂದವರು.
7.142.26
तौ नखैरिव शार्दूलौ दन्तैरिव महाद्विपौ ।
रथशक्तिभिरन्योन्यं विशिखैश्चाप्यकृन्तताम् ॥ ७.१४२.२६ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಉಗುರುಗಳಿರುವ ಹುಲಿಗಳಂತೆ, ದಂತಗಳಿರುವ ಮಹಾ ಆನೆಗಳಂತೆ ಇದ್ದರು; ರಥಶಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದರು.
7.142.27
निर्भिदन्तौ हि गात्राणि विक्षरन्तौ च शोणितम् ।
व्यष्टम्भयेतामन्योन्यं प्राणद्यूताभिदेविनौ ॥ ७.१४२.२७ ॥
ದೇಹಗಳನ್ನು ಚುಚ್ಚುತ್ತ, ರಕ್ತ ಸುರಿಸುತ್ತ, ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಪಣವಾಗಿಟ್ಟು ಆಡುವ ಜೂಜುಕೋರರಂತೆ ಅವರು ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತರು.
7.142.28
एवमुत्तमकर्माणौ कुरुवृष्णियशस्करौ ।
परस्परमयुध्येतां वारणाविव यूथपौ ॥ ७.१४२.२८ ॥
ಹೀಗೆ ಉತ್ತಮ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ ಕುರು ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿ ವಂಶಗಳಿಗೆ ಕೀರ್ತಿ ತಂದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಹಿಂಡಿನ ನಾಯಕ ಆನೆಗಳಂತೆ ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿದರು.
7.142.29
तावदीर्घेण कालेन ब्रह्मलोकपुरस्कृतौ ।
यियासन्तौ परं स्थानमन्योन्यं सञ्जगर्जतुः ॥ ७.१४२.२९ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೇರುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ, ದೀರ್ಘ ಕಾಲವಿಲ್ಲದೆ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು.
7.142.30
सात्यकिः सौमदत्तिश्च शरवृष्ट्या परस्परम् ।
हृष्टवद्धार्तराष्ट्राणां पश्यतामभ्यवर्षताम् ॥ ७.१४२.३० ॥
ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತು ಸೌಮದತ್ತಿ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಿದರು; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
7.142.31
सम्प्रैक्षन्त जनास्तौ तु युध्यमानौ युधाम्पती ।
यूथपौ वासिताहेतोः प्रयुद्धाविव कुञ्जरौ ॥ ७.१४२.३१ ॥
ಯುದ್ಧನಾಯಕರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಜನರು ಗಮನವಿಟ್ಟು ನೋಡಿದರು; ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಾಗಿ ಕಾದಾಡುವ ಎರಡು ಗಜಯೂಥಪಗಳಂತೆ ಅವರಿದ್ದರು.
7.142.32
भूयोभूयः शरै राजंस्तक्षन्तौ क्रोधमूर्च्छितौ ।
अयुध्येतां महारङ्गे वने केसरिणाविव ॥ ७.१४२.३२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪದೇಪದೇ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತ, ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಎರಡು ಸಿಂಹಗಳಂತೆ ಹೋರಾಡಿದರು.
7.142.33
मर्मज्ञाविव सङ्क्रुद्धौ जिघांसन्तौ जगर्जतुः ।
विमर्दन्तावथान्योन्यं बलवज्रधराविव ॥ ७.१४२.३३ ॥
ಮರ್ಮಸ್ಥಾನ ಬಲ್ಲ ವೀರರಂತೆ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಗರ್ಜಿಸಿದರು; ನಂತರ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಹೊಸಕುತ್ತ ಪ್ರಬಲ ವಜ್ರಧಾರಿಗಳಂತೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದರು.
7.142.34
अथान्योन्यं पताकाश्च रथोपकरणानि च ।
सञ्चिच्छिदतुरायान्तौ बाणैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१४२.३४ ॥
ನಂತರ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತ ಆ ಇಬ್ಬರೂ, ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರರ ಧ್ವಜಗಳನ್ನೂ ರಥದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನೂ ತುಂಡರಿಸಿದರು.
7.142.35
पुनश्च शरवर्षाभ्यामन्योन्यमभिवर्षताम् ।
उभौ तु जघ्नतुस्तूर्णमितरेतरसारथी ॥ ७.१४२.३५ ॥
ಮತ್ತೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ ಸುರಿಯುತ್ತ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪರಸ್ಪರರ ಸಾರಥಿಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದರು.
7.142.36
अन्योन्यस्य हयान्हत्वा धनुषी विनिकृत्य च ।
विरथावसियुद्धाय समेयातां महारणे ॥ ७.१४२.३६ ॥
ಪರಸ್ಪರರ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿ, ರಥರಹಿತರಾದ ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾರಣದಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದರು.
7.142.37
आर्षभे चर्मणी चित्रे प्रगृह्य विपुले शुभे ।
विकोशौ चाप्यसी कृत्वा समरे तौ विचेरतुः ॥ ७.१४२.३७ ॥
ಎತ್ತಿನ ಚರ್ಮದ ಎರಡು ವಿಶಾಲ, ಚಿತ್ರಿತ, ಶುಭ ಗುರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಒರೆಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದ ಖಡ್ಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರು.
7.142.38
चरन्तौ विविधान्मार्गान्मण्डलानि च भागशः ।
मुहुराजघ्नतुः क्रुद्धावन्योन्यमरिमर्दनौ।
सखङ्गौ चित्रवर्माणौ सनिष्काङ्गदभूषणौ ॥ ७.१४२.३८ ॥
ವಿವಿಧ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ, ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಕೋಪದಿಂದ, ಶತ್ರುಮರ್ದನರಾದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ, ಖಡ್ಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ಚಿತ್ರಕವಚ ಧರಿಸಿ, ಹಾರ ಮತ್ತು ಭುಜಕೀರ್ತಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ, ಪದೇಪದೇ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆದರು.
7.142.39
भ्रान्तमुद्धान्तमाविद्धमाप्लुतं विप्लुतं सृतम् ।
सम्पातं समुदीर्णं च दर्शयन्तौ यशस्विनौ ॥ ७.१४२.३९ ॥
ತಿರುಗುವಿಕೆ, ಎತ್ತುವಿಕೆ, ಇರಿತ, ಜಿಗಿತ, ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಜಿಗಿತ, ಜಾರುವಿಕೆ, ಎರಗುವಿಕೆ, ಮೇಲೆತ್ತುವಿಕೆ ಎಂಬ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಯಶಸ್ವಿಗಳು.
7.142.40
असिभ्यां सम्प्रजहाते परस्परमरिन्दमौ ।
उभौ छिद्रैषिणौ वीरावुभौ चित्रं ववल्गतुः ॥ ७.१४२.४० ॥
ಖಡ್ಗಗಳಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪೂರ್ಣಬಲದಿಂದ ಹೊಡೆದರು; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು, ಅವಕಾಶ ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಜಿಗಿದಾಡಿದರು.
7.142.41
दर्शयन्तावुभौ शिक्षां लाघवं सौष्ठवं तथा ।
रणे रणकृतां श्रेष्ठावन्योन्यं पर्यकर्षताम् ॥ ७.१४२.४१ ॥
ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತರಬೇತಿ, ಚುರುಕುತನ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ ತೋರುತ್ತಾ, ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು, ರಣದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಎಳೆದಾಡಿದರು.
7.142.42
मुहूर्तमिव राजेन्द्र समाहत्य परस्परम् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां वीरावाश्वसतां पुनः ॥ ७.१४२.४२ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆದ ನಂತರ, ಎಲ್ಲಾ ಸೈನ್ಯಗಳೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಮತ್ತೆ ಉಸಿರಾಡತೊಡಗಿದರು.
7.142.43
असिभ्यां चर्मणी चित्रे शतचन्द्रे नराधिप ।
निकृत्य पुरुषव्याघ्रौ बाहुयुद्धं प्रचक्रतुः ॥ ७.१४२.४३ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪ, ಖಡ್ಗಗಳಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಶತಚಂದ್ರ ಗುರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರರು ಬಾಹುಯುದ್ಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
7.142.44
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ नियुद्धकुशलावुभौ ।
बाहुभिः समसज्जेतामायसैः परिधैरिव ॥ ७.१४२.४४ ॥
ವಿಶಾಲ ಎದೆ, ದೀರ್ಘ ತೋಳುಗಳ, ಕುಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಕಬ್ಬಿಣದ ದಂಡಗಳಂತೆ ಎದುರಾದರು.
7.142.45
तयो राजन्भुजाघातनिग्रहप्रग्रहास्तथा ।
शिक्षाबलसमुद्भूताः सर्वयोधप्रहर्षणाः ॥ ७.१४२.४५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರಿಬ್ಬರ ತೋಳೇಟುಗಳು, ಹಿಡಿತಗಳು, ಬಂಧನಗಳು ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ ಎಲ್ಲ ಯೋಧರನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಿದವು.
7.142.46
तयोर्नृवरयो राजन्समरे युध्यमानयोः ।
भीमोऽभवन्महाशब्दो वज्रपर्वतयोरिव ॥ ७.१४२.४६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರಶ್ರೇಷ್ಠರಿಂದ ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಪರ್ವತ ಢೀಕೊಂಡಂತೆ ಭಯಂಕರ ಮಹಾಶಬ್ದ ಹುಟ್ಟಿತು.
7.142.47
द्विपाविव विषाणाग्रैः शृङ्गैरिव महर्षभौ ।
भुजयोक्रावबन्धैश्च शिरोभ्यां चावघातनैः ॥ ७.१४२.४७ ॥
ಎರಡು ಆನೆಗಳಂತೆ ದಂತಗಳ ತುದಿಗಳಿಂದ, ಎರಡು ಮಹಾ ಗೂಳಿಗಳಂತೆ ಕೊಂಬುಗಳಿಂದ, ತೋಳುಗಳ ಹಿಡಿತ ಮತ್ತು ಬಂಧನಗಳಿಂದ, ತಲೆಗಳ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ (ಅವರು ಹೋರಾಡಿದರು).
7.142.48
पादावकर्षसन्धानैस्तोमराङ्कशलासनैः ।
पादोदरविबन्धैश्च भूमावुद्धमणैस्तथा ॥ ७.१४२.४८ ॥
ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಎಳೆದು ಬಿಗಿಯುವುದರಿಂದ, ತೋಮರ, ಅಂಕುಶ ಮತ್ತು ಎತ್ತಿ ಎಸೆಯುವ ಪಟ್ಟುಗಳಿಂದ, ಕಾಲು ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದರಿಂದ, ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿ ತಿರುಗಿಸುವುದರಿಂದ (ಅವರು ಹೋರಾಡಿದರು).
7.142.49
गतप्रत्यागताक्षेपैः पातनोत्थानसम्पुतैः ।
युयुधाते महात्मानौ कुरुसात्वतपुङ्गवौ ॥ ७.१४२.४९ ॥
ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತ, ಎಸೆಯುತ್ತ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಬೀಳಿಸುತ್ತ ಮೇಲೇಳುತ್ತ, ಹಿಡಿದು ಬಿಗಿಯುತ್ತ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರು, ಕುರುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಹೋರಾಡಿದರು.
7.142.50
द्वात्रिंशत्कारणानि स्युर्यानि युद्धानि भारत ।
तान्यदर्शयतां तत्र युध्यमानौ महाबलौ ॥ ७.१४२.५० ॥
ಭಾರತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತೆರಡು ವಿಧಾನಗಳಿವೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಬಲಿಗಳು ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ತೋರಿಸಿದರು.
7.142.51
क्षीणायुधे सात्वते युध्यमाने ।
ततोऽब्रवीदर्जुनं वासुदेवः।
पश्यस्वैनं विरथं युध्यमानं ।
रणे वरं सर्वधनुर्धराणाम् ॥ ७.१४२.५१ ॥
ಸಾತ್ವತ (ಸಾತ್ಯಕಿ) ಆಯುಧಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವಾಸುದೇವನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ರಥವಿಲ್ಲದೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ಇವನನ್ನು ನೋಡು; ರಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಲ್ಲಿ ಇವನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.'
7.142.52
सिन्धुराजवधे सक्तं पार्थं कृष्णोऽब्रवीत्पुनः ।
सीदन्तं सात्यकिं पश्य पार्थैनं परिरक्ष च ॥ ७.१४२.५२ ॥
ಸಿಂಧುರಾಜನ ವಧೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಸಾತ್ಯಕಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡು; ಪಾರ್ಥ, ಇವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.'
7.142.53
प्रविष्टो भारतीं भित्त्वा तव पाण्डव पृष्ठतः ।
योधितश्च महावीर्यैः सर्वैर्भारत भारतैः ॥ ७.१४२.५३ ॥
ಪಾಂಡವ, ಅವನು ಭಾರತೀ ವ್ಯೂಹವನ್ನು ಸೀಳಿ ನಿನ್ನ ಹಿಂದಿನಿಂದ ನುಗ್ಗಿದನು; ಭಾರತ, ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ ಭಾರತರು ಎಲ್ಲರೂ ಅವನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದರು.
7.142.54
धार्तराष्ट्राश्च ये मुख्या ये च मुख्या महारथाः ।
निहता वृष्णिवीरेण शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१४२.५४ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳೂ ಪ್ರಮುಖ ಮಹಾರಥರೂ ವೃಷ್ಣಿವೀರನಿಂದ ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹತರಾದರು.
7.142.55
परिश्रान्तं युधां श्रेष्ठं सम्प्राप्तो भूरिदक्षिणः ।
युद्धाकाङ्क्षी समायान्तं नैतत्सममिवार्जुन ॥ ७.१४२.५५ ॥
ಬಳಲಿದ ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಅಪಾರ ಕೌಶಲ್ಯವುಳ್ಳ ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ಸು ಯುದ್ಧಾಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಬಂದನು; ಅರ್ಜುನ, ಇದು ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ.
7.142.56
ततो भूरिश्रवाः क्रुद्धः सात्यकिं युद्धदुर्मदः ।
उद्यम्याभ्याहनद्राजन्मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१४२.५६ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ಸು, ಯುದ್ಧಮದದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗಿ, ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು; ರಾಜನೇ, ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದಂತೆ ಅವನು ಹೊಡೆದನು.
7.142.57
ततो जलदनिर्घोषः समीपे नृपसत्तम ।
हाहाकारो महानासीत्सैन्यानां भरतर्षभ।
यदुद्यम्य महाबाहुः सात्यकिं न्यहनद्भुवि ॥ ७.१४२.५७ ॥
ಆಗ ಮೋಡದ ಗರ್ಜನೆಯಂತಹ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ, ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾ 'ಹಾಹಾಕಾರ' ಎದ್ದಿತು, ಭರತರ್ಷಭನೇ; ಆ ಮಹಾಬಾಹುವು ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಡಿದಾಗ.
7.142.58
रथस्थयोर्द्वयोर्युद्धे क्रुद्धयोर्योधमुख्ययोः ।
केशवार्युनयो राजन्समरे प्रेक्षमाणयोः ॥ ७.१४२.५८ ॥
ರಾಜನೇ, ರಥಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಮುಖ ಯೋಧರನ್ನು, ಸಮರಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು.
7.142.59
अथ कृष्णो महाबाहुरर्जुनं प्रत्यभाषत ।
पश्य वृष्ण्यन्धकव्याघ्रं सौमदत्तिवशं गतम् ॥ ७.१४२.५९ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೋಡು, ವೃಷ್ಣಿ-ಅಂಧಕ ವಂಶದ ವ್ಯಾಘ್ರವು ಸೌಮದತ್ತಿಯ ವಶವಾಗಿ ಹೋಗಿರುವುದನ್ನು.'
7.142.60
परिश्रान्तं गतं भूमौ कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।
तवान्तेवासिनं वीरं पालयार्जुन सात्यकिम् ॥ ७.१४२.६० ॥
ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ ಬಳಲಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಆ ವೀರನು ನಿನ್ನ ಶಿಷ್ಯ ಸಾತ್ಯಕಿ; ಅರ್ಜುನ, ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
7.142.61
न वशं यज्ञशीलस्य गच्छेदेष वरोऽर्जुन ।
त्वत्कृते पुरुषव्याघ्र तदाऽऽशु क्रियतां विभो ॥ ७.१४२.६१ ॥
ಯಜ್ಞಶೀಲನ ವಶಕ್ಕೆ ಈ ವರ ಹೋಗದಿರಲಿ, ಅರ್ಜುನ. ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಓ ವಿಭೋ, ನಿನಗಾಗಿ ಈಗಲೇ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲಿ.
7.142.62
स सिंह इव मातङ्गं विकर्षन्भूरिदक्षिणः ।
व्यरोचत कुरुश्रेष्ठः सात्वतप्रवरं युधि ॥ ७.१४२.६२ ॥
ಸಿಂಹವು ಆನೆಯನ್ನು ಎಳೆಯುವಂತೆ, ಬಹು ದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.
7.142.63
अथाब्रवीद्धृष्टमना वासुदेवं धनञ्जयः ।
पश्य वृष्णिप्रवीरेण क्रीडन्तं कुरुपुङ्गवम्।
महाद्विपेनेव वने मत्तेन हरियूथपम् ॥ ७.१४२.६३ ॥
ಆಗ ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನ ಧನಂಜಯನು ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನೋಡು, ವೃಷ್ಣಿ ವೀರನೊಂದಿಗೆ ಕುರುಪುಂಗವನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಮಹಾಗಜ ಕಪಿಸಮೂಹದ ಒಡೆಯನೊಂದಿಗೆ ಆಡುವಂತೆ.
7.142.64
मामेव च महाबाहो परियान्ति महारथाः ।
यथाशक्ति यतन्तो मां योधयन्तो जनार्दन ॥ ७.१४२.६४ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಓ ಜನಾರ್ದನ, ಮಹಾರಥರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನನ್ನೇ ಸುತ್ತುವರಿದು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
7.142.65
ध्रुवं च योधयाम्येताञ्छिद्रान्वेषणतत्परान् ।
रक्षामि सात्यकिं चैव सौमदत्तिवशं गतम् ॥ ७.१४२.६५ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೋಷ ಹುಡುಕುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಇವರೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಸೌಮದತ್ತಿಯ ವಶಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
7.142.66
अप्राप्तोऽयं मया कृष्म हन्तुं भूरिश्रवा रणे ।
अन्येन तु समासक्तं मम नोत्सहते मनः ॥ ७.१४२.६६ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ಸನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ನಾನು ಇವನನ್ನು ತಲುಪಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಬೇರೊಬ್ಬನೊಂದಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಉತ್ಸಾಹಗೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ.
7.142.67
अवश्यं च मया कृष्ण वृष्णिवीरस्य रक्षणम् ।
मदर्थं युध्यमानस्य कार्यं प्राणैरपि प्रभो ॥ ७.१४२.६७ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ವೃಷ್ಣಿ ವೀರ (ಸಾತ್ಯಕಿ)ನನ್ನು ನಾನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಭೂ, ನನಗಾಗಿ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಿರುವವನನ್ನು ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
7.142.68
अधर्मो वाऽस्तु धर्मो वा मम माधव माधवः ।
परेण निहतो मा स्म प्राणान्हासीन्महारथः ॥ ७.१४२.६८ ॥
ಅದು ಅಧರ್ಮವಾಗಲಿ ಧರ್ಮವಾಗಲಿ, ಮಾಧವ. ನನಗೆ ಮಾಧವ (ಸಾತ್ಯಕಿ) ಮಹಾರಥ; ಅವನು ಶತ್ರುವಿನಿಂದ ಹತನಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡಬಾರದು.
7.142.69
एवमुक्त्वाऽर्जुनः कृष्णं परानाशु शितैः शरैः ।
छादयामास सङ्क्रुद्धः परे चापि धनञ्जयम् ॥ ७.१४२.६९ ॥
ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅರ್ಜುನನು ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಮುಚ್ಚಿದನು; ಶತ್ರುಗಳೂ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು.
7.142.70
एवं स्म युध्यते वीरः सात्यकिं च मुहुर्मुहुः ।
प्रेक्षते स्म नरव्याघ्रो भूरिश्रवसमेव च ॥ ७.१४२.७० ॥
ಹೀಗೆ ಆ ವೀರನು ಸಾತ್ಯಕಿಯೊಡನೆ ಪದೇ ಪದೇ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ನರವ್ಯಾಘ್ರನು ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ಸನ್ನೂ ಪದೇ ಪದೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
7.142.71
तथा तु कृष्यमाणं तं दृष्ट्वा सात्यकिमाहवे ।
वासुदेवस्तदा वाक्यं भूयोऽप्यर्जुनमब्रवीत् ॥ ७.१४२.७१ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾತ್ಯಕಿ ಹೀಗೆ ಪೀಡಿತನಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವಾಸುದೇವನು (ಕೃಷ್ಣನು) ಆಗ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.142.72
पश्य वृष्ण्यन्धकव्याघ्रं सौमदत्तिवंशं गतम् ।
तव शिष्यं महाबाहो धनुष्यनवमं त्वया ॥ ७.१४२.७२ ॥
ನೋಡು, ವೃಷ್ಣಿ-ಅಂಧಕರ ವ್ಯಾಘ್ರನಾದ ಸಾತ್ಯಕಿ ಸೋಮದತ್ತನ ಮಗನ ವಂಶದವನನ್ನು (ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ಸನ್ನು) ಸಮೀಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅವನು ನಿನ್ನ ಶಿಷ್ಯ; ಬಿಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಅಪ್ರತಿಮನಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟವನು.
7.142.73
अनित्यो विक्रमः पार्थ यत्र भूरिश्रवा रणे ।
विशेषयति वार्ष्णेयं सात्यकिं सत्यविक्रमम् ॥ ७.१४२.७३ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೂರಿಶ್ರವನು ಸತ್ಯವಿಕ್ರಮಿ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮ ಅನಿತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
7.142.74
बहुभिर्महारथैरेष पराक्रान्तैर्युयुत्सुभिः ।
युद्ध्वा भृशं परिश्रान्तः क्षीणायुधरपरिच्छदः ॥ ७.१४२.७४ ॥
ಇವನು ಅನೇಕ ಮಹಾರಥರಿಂದ ಆಕ್ರಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಯುದ್ಧಾಸಕ್ತರೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿ ಅತ್ಯಂತ ದಣಿದಿದ್ದಾನೆ; ಆಯುಧ ಮತ್ತು ಕವಚಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸಿವೆ.
7.142.75
एवमुक्तो महाराज वासुदेवेन पाण्डवः ।
मनसा पूजयामास भूरिश्रवसमाहवे ॥ ७.१४२.७५ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ವಾಸುದೇವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಪಾಂಡವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೂರಿಶ್ರವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಿದನು.
7.142.76
विकर्षन्सात्वतां श्रेष्ठं क्रीडमान इवाहवे ।
स हर्षयति मां भूयः कुरूणां नन्दिवर्धनः ॥ ७.१४२.७६ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಆಟವಾಡುವಂತೆ ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ಕುರುಗಳ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
7.142.77
प्रवरं वृष्णिवीराणां यन्निहन्त्येष सात्यकिम् ।
महाद्विपमिवारण्ये कर्षन्निव हरिर्भृशम् ॥ ७.१४२.७७ ॥
ವೃಷ್ಣಿವೀರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಇವನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ; ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಂಹ ಮಹಾ ಆನೆಯನ್ನು ಎಳೆದು ಕೊಲ್ಲುವಂತೆ.
7.142.78
एवं तु मनसा राजन्पार्थः सम्पूज्य कौरवम् ।
अयुध्यतारिभिर्वीरस्तं च सम्प्रेक्षते मुहुः ॥ ७.१४२.७८ ॥
ಓ ರಾಜ, ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೌರವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಆ ವೀರ ಪಾರ್ಥನು ಶತ್ರುಗಳೊಡನೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ ಅವನನ್ನೇ ಪದೇ ಪದೇ ನೋಡಿದನು.
7.142.79
अथ कोशाद्विनिष्कृष्य खङ्गं भूरिश्रवाः शितम् ।
मूर्धजेषु च जग्राह पदा चोरस्याताडयत्।
आक्रम्य चाप्यथोद्यम्य सहासिं सुभुजो भुजम् ॥ ७.१४२.७९ ॥
ಆಗ ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ ಕೋಶದಿಂದ ಹರಿತವಾದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಸೆಳೆದು, ಅವನ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕಾಲಿನಿಂದ ಅವನ ಎದೆಗೆ ಒದ್ದನು; ಆ ಸುಭುಜನು ಖಡ್ಗಸಹಿತ ತನ್ನ ತೋಳನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.
7.142.80
शुशुभे स भुजस्तस्य तपनीयविभूषणः ।
मध्ये रथसमूहस्य इन्द्रध्वज इवोच्छ्रितः ॥ ७.१४२.८० ॥
ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಅವನ ಆ ತೋಳು, ರಥಸಮೂಹದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಇಂದ್ರಧ್ವಜದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
7.142.81
हाहाकृतमभूत्सर्वं पाण्डवानां महद्बलम् ।
तावकाश्च मुदा युक्ताः सिंहनादं विचुक्रुशुः ॥ ७.१४२.८१ ॥
ಪಾಂಡವರ ಮಹಾಸೇನೆಯೆಲ್ಲವೂ 'ಅಯ್ಯೋ' ಎಂಬ ಹಾಹಾಕಾರದಿಂದ ತುಂಬಿತು; ನಿಮ್ಮ ವೀರರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದರು.
7.142.82
निमीलिताक्षास्त्वभवञ्जनाः सङ्ग्रामभीरवः ।
तथा भूरिश्रवोग्रस्ते सात्वते नष्टविक्रमे ॥ ७.१४२.८२ ॥
ಯುದ್ಧಭೀರು ಜನರು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡರು; ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ ಉಗ್ರನಾಗಿ ಸಾತ್ವತನ (ಸಾತ್ಯಕಿಯ) ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನಶಿಸಿದ್ದನು.
7.142.83
वासुदेवं महाबाहुरर्जुनः प्रत्यभाषत ।
सैन्धवे सक्तदृष्टित्वान्न तं पश्यामि माधवम् ॥ ७.१४२.८३ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ಅರ್ಜುನನು ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಸೈಂಧವನ (ಜಯದ್ರಥನ) ಮೇಲೆ ದೃಷ್ಟಿ ನೆಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಮಾಧವನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.'
7.142.84
एष त्वसुकरं कर्म यादवार्थे करोम्यहम् ।
मम शिष्यो ममार्थाय युध्यते मम शत्रुभिः।
तं कृष्ण मोक्षयिष्यामि दावात्सिंहशिशुं यथा ॥ ७.१४२.८४ ॥
'ಯಾದವನಿಗಾಗಿ ಈ ಕಷ್ಟಕರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುವೆನು. ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯನು ನನಗಾಗಿ ಶತ್ರುಗಳೊಡನೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಕೃಷ್ಣಾ, ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಿಂದ ಸಿಂಹದ ಮರಿಯನ್ನು ಬಿಡಿಸುವಂತೆ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಬಿಡಿಸುವೆನು.'
7.142.85
इत्युक्त्वा वचनं कुर्वन्वासुदेवस्य पाण्डवः ।
ततः क्षुरप्रं निशितं गाण्डीवे समयोजयत् ॥ ७.१४२.८५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ವಾಸುದೇವನ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ ಪಾಂಡವನು ನಂತರ ಹರಿತವಾದ ಕ್ಷುರಪ್ರ ಬಾಣವನ್ನು ಗಾಂಡೀವದ ಮೇಲೆ ಹೂಡಿದನು.
7.142.86
पार्थबाहुविसृष्टः स महोल्केव नभश्च्युता ।
सखङ्गं यज्ञशीलस्य बाहुं दक्षिणमच्छिनत् ॥ ७.१४२.८६ ॥
ಪಾರ್ಥನ ಬಾಹುವಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಆ ಬಾಣವು ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಮಹಾ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ ಹೋಗಿ, ಯಜ್ಞಶೀಲನ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಕತ್ತಿಯ ಸಹಿತ ಕತ್ತರಿಸಿತು.