ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.143.1
स बाहुर्न्यपतद्भूमौ सखङ्गः सशुभाङ्गदः ।
आदधज्जीवलोकस्य दुःखमद्भुतमुत्तमः।
यन्त्रमुक्तो महेन्द्रस्य ध्वजो वृत्तोत्सवो यथा ॥ ७.१४३.१ ॥
ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಶುಭಕರ ಭುಜಕೀರ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಬಾಹು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು; ಜೀವಲೋಕಕ್ಕೆ ಅದ್ಭುತ ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ, ಇಂದ್ರಯಂತ್ರದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಧ್ವಜ ಉತ್ಸವ ಮುಗಿದಾಗ ಬೀಳುವಂತೆ.
7.143.2
प्रहरिष्यन्हृतो बाहुरदृश्यते किरीटिना ।
वेगेन न्यपतद्भूमौ पञ्चास्य इव पन्नगः ॥ ७.१४३.२ ॥
ಹೊಡೆಯಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಆ ಬಾಹು ಕಿರೀಟಧಾರಿಯಿಂದ (ಅರ್ಜುನನಿಂದ) ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು; ವೇಗದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು, ಐದು ಹೆಡೆಗಳ ಸರ್ಪದಂತೆ.
7.143.3
स मोघं कृतमात्मानं दृष्ट्वा पार्थेन कौरवः ।
उत्सृज्य सात्यकिं क्रोधाद्ग्रर्हयामास पाण्डवम् ॥ ७.१४३.३ ॥
ಪಾರ್ಥನಿಂದ ತಾನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಆ ಕೌರವನು, ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೋಪದಿಂದ ಪಾಂಡವನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದನು.
7.143.4
स विबाहुर्महाराज एकपक्ष इवाण्डजः ।
एकचक्रो रथो यद्वद्धरणीमास्थितो नृपः।
उवाच पाण्डवं चैव सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१४३.४ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಆ ಬಾಹುರಹಿತ ರಾಜನು ಒಂದೇ ರೆಕ್ಕೆಯ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ, ಒಂದೇ ಚಕ್ರದ ರಥದಂತೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಮುಂದೆ ಪಾಂಡವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
7.143.5
नृशंसं बत कौन्तेय कर्मेदं कृतवानसि ।
अपश्यतो विषक्तस्य यन्मे त्वं बाहुमच्छिनः ॥ ७.१४३.५ ॥
ಕುಂತೀಪುತ್ರನೇ, ನೀನು ಈ ಕ್ರೂರ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ; ನಾನು ನೋಡದಿರುವಾಗ, ಆಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾಗ ನೀನು ನನ್ನ ಬಾಹುವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದೆ.
7.143.6
येषु येषु नरः पार्थ वर्तते सुसमाहितः ।
आशु तच्छीलतामेति तदिदं दृश्यते त्वयि ॥ ७.१४३.६ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವ ಯಾವ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ತೊಡಗುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಬೇಗನೆ ಆ ಸ್ವಭಾವವನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅದೇ ಈಗ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.
7.143.7
किं नु वक्ष्यसि राजानं धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
किं कुर्वाणो मया सङ्ख्ये हतो भूरिश्रवा इति ॥ ७.१४३.७ ॥
ಧರ್ಮಪುತ್ರ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ನೀನೇನು ಹೇಳುವೆ? ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಂದ ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ ಹತನಾದಾಗ ನೀನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ?
7.143.8
इदमिन्द्रेण ते साक्षादुपदिष्टं महात्मना ।
अस्त्रं रुद्रेण वा पार्थ द्रोणेनाथ कृपेण वा ॥ ७.१४३.८ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಈ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ಇಂದ್ರನೋ, ರುದ್ರನೋ, ದ್ರೋಣನೋ ಅಥವಾ ಕೃಪನೋ ನಿನಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ.
7.143.9
ननु नामास्त्रधर्मज्ञस्त्वं लोकेऽभ्यधिकः परैः ।
सोऽयुध्यमानस्य कथं रणे प्रहृतवानसि ॥ ७.१४३.९ ॥
ನಿಜವಾಗಿ ನೀನು ಅಸ್ತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇತರರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಹಾಗಿರುವಾಗ ಯುದ್ಧ ಮಾಡದವನನ್ನು ರಣದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹೊಡೆದೆ?
7.143.10
न प्रमत्ताय भीताय विरथाय प्रयाचते ।
व्यसने वर्तमानाय प्रहरन्ति मनीषिणः ॥ ७.१४३.१० ॥
ಅಜಾಗರೂಕರಿಗೆ, ಭಯಗೊಂಡವರಿಗೆ, ರಥವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ, ಯಾಚಿಸುವವರಿಗೆ, ಸಂಕಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೊಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
7.143.11
इदं तु नीचाचरितमसत्पुरुषसेवितम् ।
कथमाचरितं पार्थ पापकर्म सुदुष्करम् ॥ ७.१४३.११ ॥
ಆದರೆ ಇದು ನೀಚರು ನಡೆಸುವ, ದುಷ್ಟರು ಅನುಸರಿಸುವ ಕರ್ಮ. ಪಾರ್ಥ, ಅತಿ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಈ ಪಾಪಕರ್ಮವನ್ನು ನೀನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಿದೆ?
7.143.12
आर्येण सुकरं त्वाहुरार्यकर्म धनञ्जय ।
अनार्यकर्म त्वार्येण सुदुष्करतमं भुवि ॥ ७.१४३.१२ ॥
ಧನಂಜಯ, ಆರ್ಯನಿಗೆ ಆರ್ಯಕರ್ಮ ಸುಲಭವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಆರ್ಯನು ಅನಾರ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡುವುದು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅತಿ ಕಷ್ಟ.
7.143.13
कथं हि राजवंश्यस्त्वं कौरवेयो विशेषतः ।
क्षत्रधर्मादपक्रान्तः सुवृत्तश्चारितव्रतः ॥ ७.१४३.१३ ॥
ರಾಜವಂಶದವನಾದ ನೀನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೌರವ ವಂಶದವನು, ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮದಿಂದ ಹೇಗೆ ವಿಚಲಿತನಾದೆ? ನಿನ್ನ ನಡತೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿದೆ, ನೀನು ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು.
7.143.14
अल्पस्तवापराधोऽत्र न त्वां तात विगर्हये ।
वार्ष्णेयापशदं प्राप्य क्षुद्रं कृतमिदं त्वया ॥ ७.१४३.१४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಅಪರಾಧ ಅಲ್ಪ; ಮಗನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನ (ಕೃಷ್ಣನ) ಕಾರಣ ಅವಮಾನ ಹೊಂದಿ ನೀನು ಈ ಕ್ಷುದ್ರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.
7.143.15
इदं तु यदतिक्षुद्रं वार्ष्णेयार्थे कृतं त्वया ।
वासुदेवमतं नूनं नैतत्त्वय्युपपद्यते ॥ ७.१४३.१५ ॥
ಆದರೆ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನಿಗಾಗಿ ನೀನು ಮಾಡಿದ ಈ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ಷುದ್ರ ಕಾರ್ಯ ವಾಸುದೇವನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆಯೇ ನಡೆದಿರಬೇಕು; ಇದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
7.143.16
को हि नाम प्रमत्ताय परेण सह युध्यते ।
ईदृशं व्यसनं दद्याद्यो न कृष्णसखो भवेत् ॥ ७.१४३.१६ ॥
ಅಸಾವಧಾನಿಯಾದವನೊಡನೆ ಶತ್ರುವಾಗಿ ಯಾರು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಕೃಷ್ಣನ ಗೆಳೆಯನಲ್ಲದವನು ಇಂತಹ ಸಂಕಟವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆಯೇ?
7.143.17
व्रात्याः सङ्क्लिष्टकर्माणः प्रकृत्यैव च गर्हिताः ।
वृष्ण्यन्धकाः कथं पार्थ प्रमाणं भवता कृताः ॥ ७.१४३.१७ ॥
ವ್ರಾತ್ಯರೂ, ಕಲುಷಿತ ಕರ್ಮಿಗಳೂ, ಸ್ವಭಾವತಃ ನಿಂದ್ಯರೂ ಆದ ವೃಷ್ಣಿ-ಅಂಧಕರನ್ನು, ಪಾರ್ಥ, ನೀನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ?
7.143.18
एवमुक्तो रणे पार्थो भूरिश्रवसमब्रवीत् ।
व्यक्तं हि जीर्यमाणोऽपि बुद्धिं जरयते नरः।
अनर्थकमिदं सर्वं यत्त्वया व्याहृतं प्रभो ॥ ७.१४३.१८ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾರ್ಥನು ಭೂರಿಶ್ರವಸನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ವೃದ್ಧನಾಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ಮನುಷ್ಯನು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಕ್ಷೀಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ನಿರರ್ಥಕ."
7.143.19
जानन्नेव हृषीकेशं गर्हसे मां च पाण्डवम् ।
सङ्गामाणां हि धर्मज्ञः सर्वशास्त्रार्थपारगः ॥ ७.१४३.१९ ॥
ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ಯುದ್ಧಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವನೂ ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನೂ ಆದ ನೀನು.
7.143.20
न चाधर्ममहं कुर्यां जानंश्चैव हि मुह्यसे ॥ ७.१४३.२० ॥
ನಾನು ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ನೀನು ಮೋಹಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ.
7.143.21
युध्यन्ते क्षत्रियाः शत्रून्स्वैःस्वैः परिवृता नराः ।
भ्रातृभिः पितृभिः पुत्रैस्तथा सम्बन्धिबान्धवैः।
वयस्यैरथ मित्रैश्च स्वबाहुबलमाश्रिताः ॥ ७.१४३.२१ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರು, ತಂದೆಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧುಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಸುತ್ತುವರಿದು, ತಮ್ಮ ತೋಳಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಶತ್ರುಗಳೊಡನೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಾರೆ.
7.143.22
स कथं सात्यकिं शिष्यं सुखसम्बन्धिमेव च ।
अस्मदर्थे च युध्यन्तं त्यक्त्वा प्राणान्सुदुस्त्यजान् ॥ ७.१४३.२२ ॥
ಶಿಷ್ಯನೂ ಸುಖಬಂಧುವೂ ಆದ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು, ನಮಗಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು, ಅತಿ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಬಿಡಬಹುದಾದ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನು ಹೇಗೆ ಬಿಟ್ಟನು?
7.143.23
मम बाहुं रणे राजन्दक्षिणं युद्धदुर्मदम् ।
त्वया निकृष्यमाणं च दृष्टवानस्मि निष्क्रियम् ॥ ७.१४३.२३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಉನ್ಮತ್ತವಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಬಲಗೈ ನಿನ್ನಿಂದ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
7.143.24
न च त्वं रक्षितव्यो हि एको रणगतेन हि ।
यो यस्य युध्यतेऽर्थाय संरक्ष्यो नराधिप।
तै रक्ष्यमाणैः स नृपो रक्षितव्यो महामृधे ॥ ७.१४३.२४ ॥
ರಣಕ್ಕೆ ಹೋದ ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವನಲ್ಲ. ನರಾಧಿಪನೇ, ಯಾರಿಗಾಗಿ ಯಾರು ಹೋರಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಅವರಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾದ ಆ ರಾಜನು ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು.
7.143.25
यद्यहं सात्यकिं दृष्ट्वा तूष्णीमासिष्य आहवे ।
ततस्तेन वियोगश्च प्राप्यं नरकमेव च ॥ ७.१४३.२५ ॥
ನಾನು ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತರೆ, ಅವನಿಂದ ಅಗಲಿಕೆಯೂ ನರಕವೂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುವುದು.
7.143.26
रक्षितव्यो मया यस्मात्तस्माल्लब्धो मया स च ।
यशश्चैव स्वपक्षेभ्यः फलं मित्रस्य रक्षणात् ॥ ७.१४३.२६ ॥
ನಾನು ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ಮಿತ್ರನ ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಪಕ್ಷದಿಂದ ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಫಲವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
7.143.27
यच्च मां गर्हसे राजन्कृष्णेन सह सङ्गतम् ।
कस्तेन सङ्गमं नेच्छेत्तत्र ते बुद्धिविभ्रमः ॥ ७.१४३.२७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತಿರುವೆ; ಅವನೊಂದಿಗಿನ ಸಂಗಮವನ್ನು ಯಾರು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ? ಅದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಭ್ರಮಿಸಿದೆ.
7.143.28
आबद्धकवचस्येह रथमारुह्य तिष्ठतः ।
सर्वायुधैरुपेतस्य प्रतियोद्धृप्रतीक्षिणः ॥ ७.१४३.२८ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಕವಚ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ರಥವನ್ನೇರಿ ನಿಂತು, ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ಎದುರಾಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ.
7.143.29
अस्मिन्रथगजानीके हयपत्तिसमाकुले ।
सिंहनादोद्धतरवे गम्भीरे सैन्यसागरे ॥ ७.१४३.२९ ॥
ರಥ, ಗಜ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ, ಅಶ್ವ, ಪದಾತಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಸಿಂಹನಾದದ ಉದ್ಧತ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಗಂಭೀರ ಸೇನಾ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ.
7.143.30
स्वैश्चापि समुपेतस्य विक्रान्तस्य तथा रणे ।
सात्यकेन कथं योग्यः सङ्ग्रामस्ते भविष्यति ॥ ७.१४३.३० ॥
ತನ್ನವರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದೇ ರೀತಿ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಸಾತ್ಯಕಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಯುದ್ಧ ಹೇಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ?
7.143.31
बहुभिः सह सङ्गम्य निर्जित्य च महारथान् ।
श्रान्तश्च श्रान्तवाहश्च क्षीणसर्वायुधस्त्वया।
समेतः सात्यकिः सङ्ख्ये निर्जितश्च महारथः ॥ ७.१४३.३१ ॥
ಅನೇಕರೊಂದಿಗೆ ಎದುರಿಸಿ ಮಹಾರಥರನ್ನು ಗೆದ್ದು, ದಣಿದವನಾಗಿ, ದಣಿದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಯುಧಗಳೆಲ್ಲ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಸೋಲಿಸಿದೆ.
7.143.32
ईदृशं सात्यकिं सङ्ख्ये निर्जित्य च महारथम् ।
अधिकत्वं विजानीपे स्ववीर्यवशमागतम् ॥ ७.१४३.३२ ॥
ಅಂತಹ ಮಹಾರಥ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದು, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪರಾಕ್ರಮದ ಬಲದಿಂದ ಬಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ನೀನು ತಿಳಿದಿರುವೆ.
7.143.33
इच्छसि त्वं शिरस्तस्य असिना हर्तुमाहवे ।
तथा कृच्छ्रगतं दृष्ट्वा सात्यकिं कः क्षमिष्यति।
एकस्यैकेन हि कथं सङ्ग्रामः सम्भविष्यति ॥ ७.१४३.३३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲು ನೀನು ಬಯಸುವೆ. ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಯಾರು ಕ್ಷಮಿಸುವರು? ಒಬ್ಬನೊಂದಿಗೆ ಒಬ್ಬನ ಯುದ್ಧ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸುವುದು?
7.143.34
त्वं तु गर्हय चात्मानं स्वधर्मं यो न रक्षसि ।
कथं रक्षिष्यसे वीर ये वै त्वां संश्रिता जनाः ॥ ७.१४३.३४ ॥
ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನೇ ನಿಂದಿಸಿಕೊ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸದವನು ನೀನು. ವೀರನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಜನರನ್ನು ನೀನು ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸುವೆ?
7.143.35
आत्तशस्त्रस्य हि रणे वृष्णिपुत्रं जिघांसतः ।
छिन्नवान्यदहं बाहुं नैतल्लोकविगर्हितम् ॥ ७.१४३.३५ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆಯುಧ ಹಿಡಿದು ವೃಷ್ಣಿ ಪುತ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದವನ ತೋಳನ್ನು ನಾನು ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಂದಿತವಲ್ಲ.
7.143.36
न्यस्तशस्त्रस्य हि पुनर्विकलस्य विवर्मणः ।
अभिमन्योर्वधं तात धार्मिकः को नु पूजयेत् ॥ ७.१४३.३६ ॥
ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ಆಯುಧ ಕೆಳಗಿಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ನಿಶ್ಶಕ್ತನಾಗಿ, ಕವಚವಿಲ್ಲದ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ವಧೆಯನ್ನು ಯಾವ ಧಾರ್ಮಿಕನು ಮೆಚ್ಚುವನು?
7.143.37
एवमुक्तो महार्बाहुर्यूपकेतुर्महायशाः ।
युयुधानं समुत्सृज्य रणे प्रायमुपाविशत् ॥ ७.१४३.३७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಬಾಹು, ಯೂಪಧ್ವಜ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯು ಯುಯುಧಾನನನ್ನು ರಣದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಕುಳಿತನು.
7.143.38
शरानास्तीर्य सव्येन पाणिना पुण्यलक्षणः ।
यियासुर्ब्रह्मलोकाय प्राणान्प्राणेष्वथाजुहोत् ॥ ७.१४३.३८ ॥
ಎಡಗೈಯಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹರಡಿ, ಪುಣ್ಯಲಕ್ಷಣನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಯಸಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಮಿಸಿದನು.
7.143.39
सूर्ये चक्षुः समाधाय प्रसन्नं सलिले मनः ।
ध्यायन्महोपनिषदं योगयुक्तोऽभवन्मुनिः ॥ ७.१४३.३९ ॥
ಕಣ್ಣನ್ನು ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನಿಟ್ಟು, ಮಹೋಪನಿಷತ್ತನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ ಯೋಗಯುಕ್ತ ಮುನಿಯಾದನು.
7.143.40
ततस्ते सर्वसेनासु जनाः कृष्णधनञ्जयौ ।
गर्हयामासुरप्येतौ शशंसुर्भूरिदक्षिणम् ॥ ७.१४३.४० ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳ ಜನರು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದರು; ಅಪಾರ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿದವನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು.
7.143.41
निन्द्यमानौ तथा कृष्णौ नोचतुः किञ्चिदप्रियम् ।
ततः प्रशस्यमानश्च नाहृष्यद्यूपकेतनः ॥ ७.१४३.४१ ॥
ಹೀಗೆ ನಿಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಆ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರು ಯಾವುದೇ ಅಪ್ರಿಯ ಮಾತನ್ನೂ ಆಡಲಿಲ್ಲ; ಹೊಗಳಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಯೂಪಧ್ವಜನು ಹರ್ಷಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
7.143.42
तांस्तथावादिनो राजन्पुत्रांस्तव धनञ्जयः ।
अमूष्यमाणो मनसा तेषां तस्य च भाषितम् ॥ ७.१४३.४२ ॥
ರಾಜನೇ, ಹಾಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ, ಅವರ ಮತ್ತು ಅವನ ಮಾತನ್ನೂ ಧನಂಜಯನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಹೋದನು.
7.143.43
असङ्क्रुद्धमना वाचः स्मारयन्निव भारत ।
उवाच पाण्डुतनयः साक्षेपमिव फल्गुनः ॥ ७.१४३.४३ ॥
ಭಾರತ, ಅತಿಯಾಗಿ ಕೋಪಗೊಳ್ಳದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುವಂತೆ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಫಲ್ಗುಣನು ಕುಹಕದಿಂದ ನುಡಿದನು.
7.143.44
मम सर्वेऽपि राजानो जानन्त्येतन्महाव्रतम् ।
न शक्यो मामको हन्तुं यो मे स्याद्बाणगोचरे ॥ ७.१४३.४४ ॥
ನನ್ನ ಈ ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರೂ ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ; ನನ್ನ ಬಾಣದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನವರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಲಾಗದು.
7.143.45
यूपकेतुं समीक्ष्यैतन्न मां गर्हितुमर्हथ ।
न हि धर्ममविज्ञाय युक्तं गर्हयितुं परम् ॥ ७.१४३.४५ ॥
ಯೂಪಧ್ವಜನಾದ ಅರ್ಜುನನ ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ನಂತರ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು; ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಇತರರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವುದು ಯುಕ್ತವಲ್ಲ.
7.143.46
न्यस्तशस्त्रस्य बालस्य विरथस्य विवर्मणः ।
नाभिमन्योर्वधं यूयं गर्हयध्वं कुतस्तदा ॥ ७.१४३.४६ ॥
ಶಸ್ತ್ರ ತ್ಯಜಿಸಿದ, ಬಾಲಕನಾದ, ರಥವಿಲ್ಲದ, ಕವಚವಿಲ್ಲದ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ವಧೆಯನ್ನು ಆಗ ನೀವು ಏಕೆ ನಿಂದಿಸಲಿಲ್ಲ?
7.143.47
दुर्योधनस्य क्षुद्रस्य अप्रमाणे च तिष्ठतः ।
सौमदत्तेरथं साधुः सर्वसाहाय्यकारिणः ॥ ७.१४३.४७ ॥
ಕ್ಷುದ್ರನಾದ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ, ಅಪ್ರಮಾಣ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ, ಎಲ್ಲ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಸೋಮದತ್ತನ ಮಗನ ರಥವನ್ನು (ರಕ್ಷಿಸಿದೆ).
7.143.48
अस्मदीया मया रक्ष्याः प्राणबाध उपस्थिते ।
ये मे प्रत्यक्षतो वीरा हन्येरन्निति मे मतिः ॥ ७.१४३.४८ ॥
ಪ್ರಾಣಾಪಾಯ ಒದಗಿದಾಗ ನನ್ನವರನ್ನು ನಾನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ವೀರರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವರೆಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
7.143.49
सात्यकश्च वशं नीतः कौरवेण महात्मना ।
ततो मयैतच्चरितं प्रतिज्ञारक्षणं प्रति ॥ ७.१४३.४९ ॥
ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಕೌರವನು ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಆಗ ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.
7.143.50
पुनश्च कृपयाऽऽविष्टो बहु तत्तद्विचिन्तयन् ।
उवाच चैनं कौरव्यमर्जुनः शोकपीडितः ॥ ७.१४३.५० ॥
ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಆ ಕೌರವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.143.51
धिगस्तु क्षत्रधर्मं तु यत्र त्वं पुरुषेश्वरः ।
अवस्थामीदृशीं प्राप्तः शरण्यः शरणप्रदः ॥ ७.१४३.५१ ॥
ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಧಿಕ್ಕಾರ! ಪುರುಷರ ಒಡೆಯನೂ, ಶರಣು ನೀಡಬಲ್ಲವನೂ ಆದ ನೀನು ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿರುವೆಯಲ್ಲ.
7.143.52
नातिभारः कृतान्तस्य विद्यते कुरुनन्दन ।
यत्र त्वं पुरुषव्याघ्रः प्राप्तः पापामिमां दशाम् ॥ ७.१४३.५२ ॥
ಕುರುನಂದನನೇ, ಯಮನಿಗೆ ಇದು ದೊಡ್ಡ ಭಾರವಲ್ಲ; ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನು ಈ ಪಾಪಕರ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿರುವೆ.
7.143.53
नात्मनः सुकृतस्यास्य फलं वै नृपसत्तम ।
यत्र त्वं कुरुशार्दूल प्राप्तः पापामिमां दशाम् ॥ ७.१४३.५३ ॥
ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇದು ನಿನ್ನ ಸತ್ಕರ್ಮದ ಫಲವಲ್ಲ; ಕುರುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಂಹನಾದ ನೀನು ಈ ಪಾಪಕರ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿರುವೆ.
7.143.54
रौरवं नरकं भीमं गमिष्यति सुयोधनः ।
यत्कृते नरशार्दूलः प्राप्तः पापामिमां दशाम् ॥ ७.१४३.५४ ॥
ಯಾರ ಕಾರಣದಿಂದ ಪುರುಷಸಿಂಹನಾದ ನೀನು ಈ ಪಾಪಕರ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದೆಯೋ, ಆ ಸುಯೋಧನನು ಭಯಂಕರ ರೌರವ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವನು.
7.143.55
को हि नाम पुमाँल्लोके मादृशः पुरुषोत्तम ।
प्रहरेत्त्वद्विधे त्वद्य प्रतिज्ञा यदि नो भवेत् ॥ ७.१४३.५५ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನಂಥ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು, ಓ ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ನಿನ್ನಂಥವನನ್ನು ಇಂದು ಹೊಡೆಯುವನು, ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ?
7.143.56
एवमुक्तः स पार्थेन शिरसा भूमिमस्पृशत् ।
पाणिना चैव सव्येन प्राहिणोदस्य दक्षिणम् ॥ ७.१४३.५६ ॥
ಪಾರ್ಥನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅವನು ತಲೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದನು; ಎಡಗೈಯಿಂದ ತನ್ನ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಮುಂದೆ ಚಾಚಿದನು.
7.143.57
एतत्पार्थस्य तु वचस्ततः श्रुत्वा महाद्युतिः ।
युपकेतुर्महाराज तूष्णीमासीदवाङ्मुखः ॥ ७.१४३.५७ ॥
ಪಾರ್ಥನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾರಾಜ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಯೂಪಕೇತು ಮೌನವಾಗಿ, ಮುಖ ತಗ್ಗಿಸಿ ನಿಂತನು.
7.143.58
या प्रीतिर्धर्मराजे मे भीमे च बलिनां वरे ।
नकुले सहदेवे च सा मे त्वयि शलाग्रज ॥ ७.१४३.५८ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನ ಮೇಲೆ, ಬಲವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೀಮನ ಮೇಲೆ, ನಕುಲ ಸಹದೇವರ ಮೇಲೆ ನನಗಿರುವ ಪ್ರೀತಿ, ಅದೇ ನಿನ್ನ ಮೇಲೂ ಇದೆ, ಓ ಶಲ್ಯನ ತಮ್ಮನೇ.
7.143.59
मया त्वं समनुज्ञातः कृष्णेन च महात्मना ।
गच्छ पुण्यकृतां लोकाञ्छिबिरौशीनरो यथा ॥ ७.१४३.५९ ॥
ನನ್ನಿಂದಲೂ ಮಹಾತ್ಮ ಕೃಷ್ಣನಿಂದಲೂ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ನೀನು, ಉಶೀನರನ ಮಗ ಶಿಬಿ ಹೋದಂತೆ, ಪುಣ್ಯವಂತರ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗು.
7.143.60
ये लोका मम विमलाः सकृद्विभाता ।
ब्रह्माद्यैः सुरवृषभैरपीष्यमाणाः।
तान्क्षिप्रं व्रज सतताग्निहोत्रयाजि… ।
न्मत्तुल्यो भव गरुडोत्तमाङ्गयानः ॥ ७.१४३.६० ॥
ನನ್ನ ವಿಮಲ ಲೋಕಗಳು ಯಾವುವೋ, ಒಮ್ಮೆ ಬೆಳಗುವವು, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠರೂ ಬಯಸುವವು, ಅವುಗಳಿಗೆ ಬೇಗ ಹೋಗು. ಸದಾ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮಾಡುವವನೇ... ...ನನ್ನ ಸಮಾನನಾಗು, ಗರುಡವಾಹನನೇ.
7.143.61
धनञ्जये ब्रुवत्येवं घृणया च परिप्लुते ।
अवाङ्मुखा बभूवुश्च सैनिकाः सर्व एव ते ॥ ७.१४३.६१ ॥
ಧನಂಜಯ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರಲು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿದಾಗ, ಆ ಸೈನಿಕರೆಲ್ಲರೂ ಮುಖ ತಗ್ಗಿಸಿದರು.
7.143.62
मुहूर्तादिव विश्रम्य सात्यकिः क्रोधमूर्च्छितः ।
अमर्षवशमापन्नः सौमदत्तिनिराकृतः ॥ ७.१४३.६२ ॥
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ವಿಶ್ರಮಿಸಿದ ನಂತರ, ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತನಾದ ಸಾತ್ಯಕಿ, ಅಸಹನೆಯ ವಶನಾಗಿ, ಸೋಮದತ್ತಿಯ ಮಗನಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಿ...
7.143.63
उत्थितः स तु शैनेयो विमुक्तः सौमदत्तिना ।
सङ्गमादाय चिच्छित्सुः शिरस्तस्य महात्मनः ॥ ७.१४३.६३ ॥
ಸೋಮದತ್ತಿಯ ಮಗನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಎದ್ದ ಆ ಶೈನೇಯ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲು ಬಯಸಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಳಗಕ್ಕೆ ಇಳಿದನು.
7.143.64
निहतं पाण्डुपुत्रेण प्रसक्तं भूरिदक्षिणम् ।
इयेष सात्यकिर्हन्तुं शलाग्रजमकल्मषम् ॥ ७.१४३.६४ ॥
ಪಾಂಡುಪುತ್ರನಿಂದ ಹತನಾದ, ಅದರಲ್ಲೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಭೂರಿದಕ್ಷಿಣನನ್ನು, ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಶಲ್ಯನ ಅಣ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಾತ್ಯಕಿ ಬಯಸಿದನು.
7.143.65
निकृत्तभुजमासीनं छिन्नहस्तमिव द्विपम् ।
क्रोशतां सर्वसैन्यानां निन्द्यमानः सुदुर्मनाः ॥ ७.१४३.६५ ॥
ಭುಜಗಳು ಕತ್ತರಿಸಿ ಕುಳಿತ, ಸೊಂಡಿಲು ತುಂಡಾದ ಆನೆಯಂತೆ, ಎಲ್ಲಾ ಸೈನ್ಯಗಳು ಕೂಗಿ ನಿಂದಿಸುತ್ತಿರಲು, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾದ ಸಾತ್ಯಕಿ.
7.143.66
वार्यमाणः स कृष्णेन पार्थेन च महात्मना ।
भीमेन चक्रक्षाभ्यामश्वत्थाम्ना कृपेण च ॥ ७.१४३.६६ ॥
ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ) ಅವನನ್ನು ತಡೆದಾಗ; ಭೀಮ, ಚಕ್ರರಕ್ಷಕರು, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಪರೂ ತಡೆದಾಗ.
7.143.67
कर्णेन वृषसेनेन सैन्धवेन तथैव च ।
विक्रोशतां च सैन्यानामवधीत्तं धृतव्रतम् ॥ ७.१४३.६७ ॥
ಕರ್ಣ, ವೃಷಸೇನ ಮತ್ತು ಸೈಂಧವ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ, ಸೈನಿಕರು ಕೂಗಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ವ್ರತನಿಷ್ಠನಾದ ಆ ವೀರನನ್ನು ಕೊಂದರು.
7.143.68
प्रायोपविष्टस्य रणे पार्थेन च्छिन्नबाहुनः ।
सात्यकिः कौरवेयस्य खङ्गेनापाहरच्छिरः ॥ ७.१४३.६८ ॥
ಅರ್ಜುನನಿಂದ ತೋಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶ ಮಾಡಿದ್ದ ಆ ಕೌರವನ ತಲೆಯನ್ನು ಸಾತ್ಯಕಿ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದ.
7.143.69
नाभ्यनन्दन्त तं सैन्याः सात्यकिं तेन कर्मणा ।
अर्जुनेन हतं पूर्वं यज्जघान कुरूद्वहम् ॥ ७.१४३.६९ ॥
ಸೈನಿಕರು ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲಿಲ್ಲ; ಮೊದಲು ಅರ್ಜುನನಿಂದ ಹತನಾದ ಆ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಅವನು ಕೊಂದಿದ್ದನು.
7.143.70
सहस्राक्षसमं चैव सिद्धचारणमानवाः ।
भूरिश्रवसमालोक्य युद्धे प्रायगतं हतम् ॥ ७.१४३.७० ॥
ಇಂದ್ರನ ಸಮಾನನಾದ ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ಸು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಹತನಾದುದನ್ನು ಕಂಡು ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು, ಮನುಷ್ಯರು (ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು).
7.143.71
अपूजयन्त तं देवा विस्मितास्तेऽस्य कर्मभिः ।
पक्षवादांश्च सुबहून्प्रावदंस्तव सैनिकाः ॥ ७.१४३.७१ ॥
ವಿಸ್ಮಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು; ನಿಮ್ಮ ಸೈನಿಕರು ಪಕ್ಷಪಾತದ ಅನೇಕ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರು.
7.143.72
न वार्ष्णेयस्यापराधो भवितव्यं हि तत्तथा ।
तस्मान्मन्युर्न वः कार्यः क्रोधो दुःखतरो नृणाम् ॥ ७.१४३.७२ ॥
ವೃಷ್ಣಿವಂಶಜನ (ಸಾತ್ಯಕಿಯ) ತಪ್ಪಲ್ಲ; ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡಿ; ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಕ್ರೋಧ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಕರ.
7.143.73
हन्तव्यश्चैष वीरेण नात्र कार्या विचारणा ।
विहितो ह्यस्य धात्रैव मृत्युः सात्यकिराहवे ॥ ७.१४३.७३ ॥
ವೀರನು ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು; ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸುವುದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾತ್ಯಕಿಗೆ ಇವನ ಮರಣವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನೇ ವಿಧಿಸಿದ್ದಾನೆ.
7.143.74
मर्तव्यमेव सर्वेण चरमं पूर्वमेव वा ।
मन्यध्वं मृत इत्येष माभूद्वो बुद्धिलाघवम् ॥ ७.१४३.७४ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ಮರಣ ಹೊಂದಲೇಬೇಕು, ಮೊದಲೋ ನಂತರವೋ. ಇವನು ಮೃತನಾದನೆಂದು ಭಾವಿಸಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಲಘುತ್ವ ಬಾರದಿರಲಿ.
7.143.75
तस्मिन्हते महाबाहौ यूपकेतौ महात्मनि ।
धिगेनमिति चाक्रन्दन्क्षत्रियाः क्रोधमूर्च्छिताः ॥ ७.१४३.७५ ॥
ಆ ಮಹಾಬಾಹು, ಯೂಪಕೇತು, ಮಹಾತ್ಮನು ಹತನಾದಾಗ, ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತರಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು 'ಇವನಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ!' ಎಂದು ಕೂಗಿದರು.
7.143.76
अन्ये न युक्तमित्येव भवितव्यं तथेति च ।
केचिदासन्विमनसः केचिद्दुःखसमन्विताः ॥ ७.१४३.७६ ॥
ಕೆಲವರು 'ಇದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ' ಎಂದರು; ಕೆಲವರು 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದರು. ಕೆಲವರು ಮನಸ್ಸು ಕಲಕಿದರು, ಕೆಲವರು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.
7.143.77
न हन्तव्यो न हन्तव्य इति मन्दाः प्रभाषत ।
धर्मवादैरधर्मिष्ठा धर्मकञ्चुकमास्थिताः ॥ ७.१४३.७७ ॥
'ಕೊಲ್ಲಬಾರದು, ಕೊಲ್ಲಬಾರದು' ಎಂದು ಮೂಢರಾದ ನೀವು ಮಾತನಾಡುತ್ತೀರಿ. ಧರ್ಮದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅಧರ್ಮಿಗಳಾದ ನೀವು ಧರ್ಮದ ಅಂಗಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೀರಿ.
7.143.78
यदा बालः सुभद्रायाः सुतः शस्त्रनिनाकृतः ।
युष्माभिर्निहतो युद्धे तदा धर्मः क्व वो गतः ॥ ७.१४३.७८ ॥
ಸುಭದ್ರೆಯ ಬಾಲಕ ಮಗನು ಶಸ್ತ್ರಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಿತ್ತು?
7.143.79
मया त्वेतत्प्रतिज्ञातं क्षेपे कस्मिंश्चिदेव हि ।
श्रुत्वा तत्सर्वभावेन गर्हयध्वं न चार्जुनम्।
शृणुध्वं सर्वमेवेह श्रुत्वा गर्हथ मानवाः ॥ ७.१४३.७९ ॥
ಆದರೆ ನಾನು ಯಾವುದೋ ಆಕ್ಷೇಪಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಈ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದೆ. ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳಿ, ಅರ್ಜುನನನ್ನು ನಿಂದಿಸಬೇಡಿ. ಓ ಮನುಷ್ಯರೇ, ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿ; ಕೇಳಿದ ಬಳಿಕವೇ ನಿಂದಿಸಿ.
7.143.80
यो मां निष्पिष्य सङ्ग्रमे जीवन्हन्यात्पदा रुषा ।
स मे वध्यो भवेच्छत्रुर्यद्यपि स्यान्मुनिव्रतः ॥ ७.१४३.८० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಸಕಿ, ನಾನು ಜೀವಂತವಿರುವಾಗಲೇ ಕೋಪದಿಂದ ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯುವವನು ನನ್ನ ಶತ್ರು; ಅವನು ಮುನಿವ್ರತಧಾರಿಯಾದರೂ ವಧಾರ್ಹನೇ.
7.143.81
चेष्टमानं प्रतीघाते सभुजं मां सचक्षुषः ।
मन्यध्वं मृत इत्येवमेतद्वो बुद्धिलाघवम् ॥ ७.१४३.८१ ॥
ಪ್ರತಿರೋಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಭುಜಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕಣ್ಣು ತೆರೆದಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ನೀವು ಸತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದಿರಿ; ಇದು ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯ ಲಘುತ್ವ.
7.143.82
युक्तो ह्यस्य प्रतीघातः कृतो मे कुरुपुङ्गवाः ॥ ७.१४३.८२ ॥
ಓ ಕುರು-ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಅವನಿಗೆ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿರೋಧ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
7.143.83
यत्तु पार्थेन मां दृष्ट्वा प्रतिज्ञामभिरक्षता ।
सखङ्गोऽस्य हृतो बाहुरेतेनैवास्मि वञ्चितः ॥ ७.१४३.८३ ॥
ಆದರೆ ಪಾರ್ಥನು ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ತನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಅವನ ಖಡ್ಗಸಹಿತ ತೋಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಇದರಿಂದಲೇ ನಾನು ವಂಚಿತನಾದೆ.
7.143.84
भवितव्यं हि यद्भावि दैवं चेष्टयते हि तत् ।
सोयं हतो विमर्देऽस्मिन्किमत्राधर्मचेष्टितम् ॥ ७.१४३.८४ ॥
ಆಗಬೇಕಾದದ್ದು ಆಗಿಯೇ ತೀರುತ್ತದೆ; ದೈವವೇ ಅದನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಇವನು ಈ ಯುದ್ಧದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಹತನಾದನು; ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅಧರ್ಮದ ಕೃತ್ಯ ನಡೆಯಿತು?
7.143.85
अपि चापं पुरा गीतः श्लोको वाल्मीकिना भुवि ।
न हन्तव्याः स्त्रिय इति यद्ब्रवीषि प्लवङ्गम ॥ ७.१४३.८५ ॥
ಹಿಂದೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಹಾಡಿದ ಶ್ಲೋಕವಿದೆ: ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು ಎಂದು ನೀನು ಹೇಳುತ್ತೀಯ, ಓ ಕಪಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
7.143.86
सर्वकालं मनुष्येण व्यवसायवता सदा ।
पीडाकरममित्राणां यत्स्यात्कर्तव्यमेव तत्।
अनुष्ठितं मया तच्च कस्माद्गर्हथ मूढवत् ॥ ७.१४३.८६ ॥
ಸದಾ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪದ ಮನುಷ್ಯನು ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡುವುದನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು. ಅದನ್ನೇ ನಾನು ಮಾಡಿದೆ; ಮೂಢರಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ನಿಂದಿಸುತ್ತೀರಿ?
7.143.87
एवमुक्ते महाराज सर्वे कौरवपुङ्गवाः ।
न स्म किंचिदभाषन्त मनसा समपूजयन् ॥ ७.१४३.८७ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಕೌರವ ಶ್ರೇಷ್ಠರೆಲ್ಲರೂ ಏನನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದರು.
7.143.88
मन्त्रभिपूतस्य महाध्वरेषु ।
यशस्विनो भूरिसहस्रदस्य।
मुनेरिवारण्यगतस्य तस्य ।
न तत्र कश्चिद्वधमभ्यनन्दत् ॥ ७.१४३.८८ ॥
ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾದ, ಕೀರ್ತಿವಂತನಾದ, ಸಾವಿರಾರು ದಾನ ಮಾಡಿದವನಾದ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮುನಿಯಂತಿದ್ದ ಅವನ ವಧೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಮೆಚ್ಚಲಿಲ್ಲ.
7.143.89
सुनीलकेशं वरदस्य तस्य ।
सूरस्य पारावतलोहिताक्षम्।
अश्वस्य मेध्यस्य शिरो निकृत्तं ।
न्यस्तं हविर्धानमिवान्तरेण ॥ ७.१४३.८९ ॥
ವರದಾತನಾದ ಸೂರನ ಸುಂದರ ನೀಲಿ ಕೇಶ, ಪಾರಿವಾಳದ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಯಜ್ಞಯೋಗ್ಯ ಅಶ್ವದ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಬಿದ್ದಿತ್ತು; ಎರಡು ಹವಿರ್ಧಾನಗಳ ನಡುವೆ ಇಟ್ಟಂತೆ.
7.143.90
स तेजसा शस्त्रकृतेन पूतो ।
महाहवे देहवरं विसृज्य।
आक्रामदूर्ध्वं वरदो वरार्हो ।
व्यावृत्त्य धर्मेण परेम रोदसी ॥ ७.१४३.९० ॥
ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಉಂಟಾದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾಗಿ, ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ವರದಾತನೂ ವರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನೂ ಆದವನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದನು; ಧರ್ಮದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಪರಮ ಲೋಕಗಳನ್ನು—ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು—ದಾಟುತ್ತಾ.