மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.143.1
स बाहुर्न्यपतद्भूमौ सखङ्गः सशुभाङ्गदः ।
आदधज्जीवलोकस्य दुःखमद्भुतमुत्तमः।
यन्त्रमुक्तो महेन्द्रस्य ध्वजो वृत्तोत्सवो यथा ॥ ७.१४३.१ ॥
வாள் மற்றும் மங்கலமான தோள்வளையுடன் அந்தக் கை நிலத்தில் விழுந்தது; உயிருள்ள உலகுக்கு வியக்கத்தக்க துயரத்தை அளித்தபடி, இந்திரனின் யந்திரத்திலிருந்து விடுபட்ட கொடி விழா முடிந்ததும் விழுவது போல.
7.143.2
प्रहरिष्यन्हृतो बाहुरदृश्यते किरीटिना ।
वेगेन न्यपतद्भूमौ पञ्चास्य इव पन्नगः ॥ ७.१४३.२ ॥
அடிக்கத் தயாராக இருந்த அந்தக் கை கிரீடதாரியால் (அர்ஜுனனால்) வெட்டப்பட்டுத் தெரிந்தது; வேகமாக நிலத்தில் விழுந்தது, ஐந்து தலை நாகம் போல.
7.143.3
स मोघं कृतमात्मानं दृष्ट्वा पार्थेन कौरवः ।
उत्सृज्य सात्यकिं क्रोधाद्ग्रर्हयामास पाण्डवम् ॥ ७.१४३.३ ॥
பார்த்தனால் தான் வீணாக்கப்பட்டதைக் கண்ட அந்தக் கௌரவன், சாத்யகியை விட்டுவிட்டு, சினத்துடன் பாண்டவனை நிந்தித்தான்.
7.143.4
स विबाहुर्महाराज एकपक्ष इवाण्डजः ।
एकचक्रो रथो यद्वद्धरणीमास्थितो नृपः।
उवाच पाण्डवं चैव सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१४३.४ ॥
மகாராஜாவே, கையிழந்த அந்த அரசன் ஒரு சிறகுள்ள பறவை போல, ஒரு சக்கரம் கொண்ட தேர் போல நிலத்தில் நின்றான்; எல்லா க்ஷத்திரியர்களும் பார்க்க பாண்டவனிடம் பேசினான்.
7.143.5
नृशंसं बत कौन्तेय कर्मेदं कृतवानसि ।
अपश्यतो विषक्तस्य यन्मे त्वं बाहुमच्छिनः ॥ ७.१४३.५ ॥
குந்தியின் மகனே, நீ இந்தக் கொடுஞ்செயலைச் செய்துவிட்டாய்; நான் பார்க்காமலும் பற்றிக்கொண்டிருந்தபோதும் நீ என் கையை வெட்டினாயே.
7.143.6
येषु येषु नरः पार्थ वर्तते सुसमाहितः ।
आशु तच्छीलतामेति तदिदं दृश्यते त्वयि ॥ ७.१४३.६ ॥
பார்த்தா, மனிதன் எந்தெந்த செயல்களில் முழு ஒருமையுடன் ஈடுபடுகிறானோ, விரைவில் அதே இயல்பை அடைகிறான்; அதுவே இப்போது உன்னில் காணப்படுகிறது.
7.143.7
किं नु वक्ष्यसि राजानं धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
किं कुर्वाणो मया सङ्ख्ये हतो भूरिश्रवा इति ॥ ७.१४३.७ ॥
தர்மபுத்திரரான அரசர் யுதிஷ்டிரரிடம் நீ என்ன சொல்வாய்? போரில் நான் பூரிசிரவஸைக் கொன்றபோது நீ என்ன செய்துகொண்டிருந்தாய் என்று?
7.143.8
इदमिन्द्रेण ते साक्षादुपदिष्टं महात्मना ।
अस्त्रं रुद्रेण वा पार्थ द्रोणेनाथ कृपेण वा ॥ ७.१४३.८ ॥
பார்த்தா, இந்த ஆயுதத்தை மகாத்மாவான இந்திரனோ, அல்லது ருத்திரனோ, அல்லது துரோணரோ, அல்லது கிருபரோ உனக்கு நேரடியாகக் கற்பித்திருக்கிறார்கள்.
7.143.9
ननु नामास्त्रधर्मज्ञस्त्वं लोकेऽभ्यधिकः परैः ।
सोऽयुध्यमानस्य कथं रणे प्रहृतवानसि ॥ ७.१४३.९ ॥
உலகில் ஆயுத தர்மம் அறிந்தவனும் மற்றவர்களைவிட மேம்பட்டவனும் நீ அல்லவா? போரிடாத ஒருவனை நீ எப்படி போரில் தாக்கினாய்?
7.143.10
न प्रमत्ताय भीताय विरथाय प्रयाचते ।
व्यसने वर्तमानाय प्रहरन्ति मनीषिणः ॥ ७.१४३.१० ॥
கவனமற்றவனுக்கும், பயந்தவனுக்கும், தேரற்றவனுக்கும், யாசிப்பவனுக்கும், துன்பத்திலிருப்பவனுக்கும் அறிவாளிகள் தாக்குவதில்லை.
7.143.11
इदं तु नीचाचरितमसत्पुरुषसेवितम् ।
कथमाचरितं पार्थ पापकर्म सुदुष्करम् ॥ ७.१४३.११ ॥
ஆனால் இது கீழோர் செய்வதும் தீயோர் பின்பற்றுவதுமான செயல். பார்த்தா, இந்தப் பாவச் செயலை, மிகக் கடினமானதை, நீ எப்படிச் செய்தாய்?
7.143.12
आर्येण सुकरं त्वाहुरार्यकर्म धनञ्जय ।
अनार्यकर्म त्वार्येण सुदुष्करतमं भुवि ॥ ७.१४३.१२ ॥
தனஞ்செயா, உயர்ந்தவனுக்கு உயர்ந்த செயல் எளிது என்பர்; ஆனால் உயர்ந்தவன் தாழ்ந்த செயலைச் செய்வது இவ்வுலகில் மிகவும் கடினம்.
7.143.13
कथं हि राजवंश्यस्त्वं कौरवेयो विशेषतः ।
क्षत्रधर्मादपक्रान्तः सुवृत्तश्चारितव्रतः ॥ ७.१४३.१३ ॥
அரச வம்சத்தவனாக இருந்தும், குறிப்பாக கௌரவ குலத்தவனாக இருந்தும், நீ க்ஷத்திரிய தர்மத்திலிருந்து எப்படி விலகினாய்? உன் நடத்தை நல்லது, நீ விரதங்களைக் கடைப்பிடிப்பவன்.
7.143.14
अल्पस्तवापराधोऽत्र न त्वां तात विगर्हये ।
वार्ष्णेयापशदं प्राप्य क्षुद्रं कृतमिदं त्वया ॥ ७.१४३.१४ ॥
இங்கே உன் குற்றம் சிறியது; அன்பே, நான் உன்னை நிந்திக்கவில்லை. வார்ஷ்ணேயனின் (கிருஷ்ணனின்) பொருட்டு இழிவை அடைந்து நீ இந்த அற்ப செயலைச் செய்துவிட்டாய்.
7.143.15
इदं तु यदतिक्षुद्रं वार्ष्णेयार्थे कृतं त्वया ।
वासुदेवमतं नूनं नैतत्त्वय्युपपद्यते ॥ ७.१४३.१५ ॥
ஆனால் வார்ஷ்ணேயனுக்காக நீ செய்த இந்த மிகவும் அற்ப செயல், வாசுதேவனின் கருத்துப்படியே நிச்சயம் நடந்திருக்க வேண்டும்; இது உனக்குப் பொருந்தாது.
7.143.16
को हि नाम प्रमत्ताय परेण सह युध्यते ।
ईदृशं व्यसनं दद्याद्यो न कृष्णसखो भवेत् ॥ ७.१४३.१६ ॥
கவனமற்ற ஒருவனோடு எதிரி போல் யார் போர் புரிவான்? கிருஷ்ணனின் நண்பனல்லாத எவனும் இத்தகைய துன்பத்தை அளிக்க முடியுமா?
7.143.17
व्रात्याः सङ्क्लिष्टकर्माणः प्रकृत्यैव च गर्हिताः ।
वृष्ण्यन्धकाः कथं पार्थ प्रमाणं भवता कृताः ॥ ७.१४३.१७ ॥
வ்ராத்யர்களும், தீய செயல்களைச் செய்பவர்களும், இயல்பாகவே இகழப்படுபவர்களுமான விருஷ்ணி-அந்தகர்களை, பார்த்தா, நீ எப்படி அதிகாரமாக ஆக்கினாய்?
7.143.18
एवमुक्तो रणे पार्थो भूरिश्रवसमब्रवीत् ।
व्यक्तं हि जीर्यमाणोऽपि बुद्धिं जरयते नरः।
अनर्थकमिदं सर्वं यत्त्वया व्याहृतं प्रभो ॥ ७.१४३.१८ ॥
போர்க்களத்தில் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவனாகிய பார்த்தன் பூரிசிரவஸிடம் கூறினான்: "முதுமையால் தளர்ந்தாலும் மனிதன் அறிவைத் தேய்த்துவிடுகிறான் என்பது தெளிவு. பிரபுவே, நீ சொன்னதெல்லாம் பயனற்றது."
7.143.19
जानन्नेव हृषीकेशं गर्हसे मां च पाण्डवम् ।
सङ्गामाणां हि धर्मज्ञः सर्वशास्त्रार्थपारगः ॥ ७.१४३.१९ ॥
ஹ்ருஷீகேசனை அறிந்திருந்தும் நீ என்னையும் பாண்டவனையும் நிந்திக்கின்றாய். போர்களின் தர்மத்தை அறிந்தவனும் எல்லா சாத்திரங்களின் பொருளில் தேர்ந்தவனுமான நீ.
7.143.20
न चाधर्ममहं कुर्यां जानंश्चैव हि मुह्यसे ॥ ७.१४३.२० ॥
நான் அதர்மத்தைச் செய்யமாட்டேன். அறிந்திருந்தும் நீ மயங்குகிறாய்.
7.143.21
युध्यन्ते क्षत्रियाः शत्रून्स्वैःस्वैः परिवृता नराः ।
भ्रातृभिः पितृभिः पुत्रैस्तथा सम्बन्धिबान्धवैः।
वयस्यैरथ मित्रैश्च स्वबाहुबलमाश्रिताः ॥ ७.१४३.२१ ॥
க்ஷத்திரியர்கள் தங்கள் சகோதரர்கள், தந்தையர், மகன்கள், உறவினர்கள், நண்பர்கள், தோழர்கள் சூழ, தங்கள் கையின் வலிமையை நம்பி எதிரிகளுடன் போரிடுகிறார்கள்.
7.143.22
स कथं सात्यकिं शिष्यं सुखसम्बन्धिमेव च ।
अस्मदर्थे च युध्यन्तं त्यक्त्वा प्राणान्सुदुस्त्यजान् ॥ ७.१४३.२२ ॥
அவன் எப்படி, சிஷ்யனும் இன்ப உறவினனுமான சாத்யகியை, நமக்காகப் போரிட்டுக் கொண்டிருப்பவனை, மிகக் கடினமாக விடப்படும் உயிர்களைத் துறப்பதுபோல் கைவிட்டான்?
7.143.23
मम बाहुं रणे राजन्दक्षिणं युद्धदुर्मदम् ।
त्वया निकृष्यमाणं च दृष्टवानस्मि निष्क्रियम् ॥ ७.१४३.२३ ॥
அரசே, போரில் பெருமிதம் கொண்ட என் வலக்கரத்தை நீ இழுத்துக் கொண்டிருக்க, அது செயலற்றுக் கிடப்பதை நான் கண்டேன்.
7.143.24
न च त्वं रक्षितव्यो हि एको रणगतेन हि ।
यो यस्य युध्यतेऽर्थाय संरक्ष्यो नराधिप।
तै रक्ष्यमाणैः स नृपो रक्षितव्यो महामृधे ॥ ७.१४३.२४ ॥
போர்க்களத்துக்குச் சென்ற நீ தனியாக காக்கப்பட வேண்டியவன் அல்ல. மனிதர்களின் அதிபதியே, யார் யாருக்காகப் போரிடுகிறார்களோ, அவர்கள் அவரைக் காக்க வேண்டும். அவர்களால் காக்கப்பட்டு அந்த அரசன் பெரும் போரில் காக்கப்பட வேண்டியவன்.
7.143.25
यद्यहं सात्यकिं दृष्ट्वा तूष्णीमासिष्य आहवे ।
ततस्तेन वियोगश्च प्राप्यं नरकमेव च ॥ ७.१४३.२५ ॥
நான் சாத்யகியைக் கண்டு போரில் மௌனமாக அமர்ந்திருந்தால், அவனிடமிருந்து பிரிவும் நரகமுமே எனக்கு கிடைக்கும்.
7.143.26
रक्षितव्यो मया यस्मात्तस्माल्लब्धो मया स च ।
यशश्चैव स्वपक्षेभ्यः फलं मित्रस्य रक्षणात् ॥ ७.१४३.२६ ॥
நான் அவனைக் காக்க வேண்டியவன்; ஆகையால் அவனை நான் அடைந்தேன். நண்பனைக் காப்பதால் சொந்தப் பக்கத்திலிருந்து புகழும் பலனும் கிடைக்கும்.
7.143.27
यच्च मां गर्हसे राजन्कृष्णेन सह सङ्गतम् ।
कस्तेन सङ्गमं नेच्छेत्तत्र ते बुद्धिविभ्रमः ॥ ७.१४३.२७ ॥
ஓ அரசே, கிருஷ்ணனுடன் சேர்ந்திருப்பதற்காக நீ என்னை நிந்திக்கிறாய்; அவனுடன் சேர்க்கையை யார் விரும்ப மாட்டார்? அதில் உன் புத்தி குழம்பியுள்ளது.
7.143.28
आबद्धकवचस्येह रथमारुह्य तिष्ठतः ।
सर्वायुधैरुपेतस्य प्रतियोद्धृप्रतीक्षिणः ॥ ७.१४३.२८ ॥
இங்கு கவசம் கட்டி, தேரில் ஏறி நின்று, எல்லா ஆயுதங்களுடன் கூடி, எதிரியை எதிர்பார்த்திருப்பவனுக்கு.
7.143.29
अस्मिन्रथगजानीके हयपत्तिसमाकुले ।
सिंहनादोद्धतरवे गम्भीरे सैन्यसागरे ॥ ७.१४३.२९ ॥
தேர்கள், யானைகள் நிறைந்த, குதிரைகள் மற்றும் காலாட்படையால் நெருக்கமான, சிங்க முழக்கத்தின் பெரும் ஒலியுடைய ஆழமான படைக் கடலில்.
7.143.30
स्वैश्चापि समुपेतस्य विक्रान्तस्य तथा रणे ।
सात्यकेन कथं योग्यः सङ्ग्रामस्ते भविष्यति ॥ ७.१४३.३० ॥
தன் சொந்தப் படையுடன் கூடியவனும், போரில் அவ்வாறே வீரம் மிக்கவனுமான சாத்யகியுடன் உன் போர் எவ்வாறு தகுதியுடையதாக இருக்கும்?
7.143.31
बहुभिः सह सङ्गम्य निर्जित्य च महारथान् ।
श्रान्तश्च श्रान्तवाहश्च क्षीणसर्वायुधस्त्वया।
समेतः सात्यकिः सङ्ख्ये निर्जितश्च महारथः ॥ ७.१४३.३१ ॥
பலரோடு மோதி மகாரதர்களை வென்று, களைத்தவனும் களைத்த குதிரைகள் உடையவனுமான, எல்லா ஆயுதங்களும் குறைந்தவனான நீ போரில் சாத்யகியை எதிர்கொண்டு வென்றாய்.
7.143.32
ईदृशं सात्यकिं सङ्ख्ये निर्जित्य च महारथम् ।
अधिकत्वं विजानीपे स्ववीर्यवशमागतम् ॥ ७.१४३.३२ ॥
இப்படிப்பட்ட மகாரதன் சாத்யகியை போரில் வென்று, உன் சொந்த வீரத்தின் வலிமையால் வந்த மேன்மையை நீ கருதுகிறாய்.
7.143.33
इच्छसि त्वं शिरस्तस्य असिना हर्तुमाहवे ।
तथा कृच्छ्रगतं दृष्ट्वा सात्यकिं कः क्षमिष्यति।
एकस्यैकेन हि कथं सङ्ग्रामः सम्भविष्यति ॥ ७.१४३.३३ ॥
போரில் வாளால் அவனுடைய தலையை வெட்ட நீ விரும்புகிறாய். துன்பத்தில் விழுந்த சாத்யகியைக் கண்டு யார் மன்னிப்பார்? ஒருவனுக்கு ஒருவன் எதிரான போர் எப்படி நடக்கும்?
7.143.34
त्वं तु गर्हय चात्मानं स्वधर्मं यो न रक्षसि ।
कथं रक्षिष्यसे वीर ये वै त्वां संश्रिता जनाः ॥ ७.१४३.३४ ॥
நீயோ உன்னையே நிந்தித்துக்கொள், உன் சொந்த தர்மத்தைக் காக்காதவன் நீ. வீரனே, உன்னை நம்பி வாழும் மக்களை எப்படிக் காப்பாய்?
7.143.35
आत्तशस्त्रस्य हि रणे वृष्णिपुत्रं जिघांसतः ।
छिन्नवान्यदहं बाहुं नैतल्लोकविगर्हितम् ॥ ७.१४३.३५ ॥
போரில் ஆயுதம் ஏந்தி விருஷ்ணி மகனைக் கொல்ல விரும்பியவனின் கையை நான் வெட்டினேன்; அது உலகில் இகழப்பட்ட செயல் அல்ல.
7.143.36
न्यस्तशस्त्रस्य हि पुनर्विकलस्य विवर्मणः ।
अभिमन्योर्वधं तात धार्मिकः को नु पूजयेत् ॥ ७.१४३.३६ ॥
அன்புள்ள மகனே, ஆயுதத்தை கீழே வைத்து, மீண்டும் செயலற்றவனாகி, கவசமின்றி நின்ற அபிமன்யுவைக் கொன்றதை எந்த தர்மவான் போற்றுவான்?
7.143.37
एवमुक्तो महार्बाहुर्यूपकेतुर्महायशाः ।
युयुधानं समुत्सृज्य रणे प्रायमुपाविशत् ॥ ७.१४३.३७ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், மகாபாகுவும் யூபக்கொடி உடையவரும் மகாயசஸ்வியுமான அவர் யுயுதானனை போர்க்களத்தில் விட்டுவிட்டு உண்ணாநோன்பிருக்க அமர்ந்தார்.
7.143.38
शरानास्तीर्य सव्येन पाणिना पुण्यलक्षणः ।
यियासुर्ब्रह्मलोकाय प्राणान्प्राणेष्वथाजुहोत् ॥ ७.१४३.३८ ॥
இடது கையால் அம்புகளை விரித்து, புண்ணிய லட்சணங்கள் உடையவர் பிரம்மலோகம் செல்ல விரும்பி, பிராணன்களைப் பிராணன்களில் அர்ப்பணித்தார்.
7.143.39
सूर्ये चक्षुः समाधाय प्रसन्नं सलिले मनः ।
ध्यायन्महोपनिषदं योगयुक्तोऽभवन्मुनिः ॥ ७.१४३.३९ ॥
கண்ணைச் சூரியனில் நிலைநிறுத்தி, நீரில் தெளிவான மனதை வைத்து, மகோபநிஷத்தை தியானித்து, யோகத்தில் இணைந்த முனிவரானார்.
7.143.40
ततस्ते सर्वसेनासु जनाः कृष्णधनञ्जयौ ।
गर्हयामासुरप्येतौ शशंसुर्भूरिदक्षिणम् ॥ ७.१४३.४० ॥
அப்போது எல்லா சேனைகளிலும் உள்ள மக்கள் கிருஷ்ணனையும் தனஞ்சயனையும் நிந்தித்தனர்; மிகுந்த தக்ஷிணை அளித்தவரைப் புகழ்ந்தனர்.
7.143.41
निन्द्यमानौ तथा कृष्णौ नोचतुः किञ्चिदप्रियम् ।
ततः प्रशस्यमानश्च नाहृष्यद्यूपकेतनः ॥ ७.१४३.४१ ॥
இவ்வாறு நிந்திக்கப்பட்டபோதும் இரு கிருஷ்ணர்களும் எந்த அப்பிரியமான வார்த்தையும் சொல்லவில்லை; புகழப்பட்டபோதும் யூபக்கொடியவர் மகிழவில்லை.
7.143.42
तांस्तथावादिनो राजन्पुत्रांस्तव धनञ्जयः ।
अमूष्यमाणो मनसा तेषां तस्य च भाषितम् ॥ ७.१४३.४२ ॥
அரசே, அவ்வாறு பேசிய உம் மகன்களையும், அவர்களுடையதும் அவருடையதுமான வார்த்தைகளையும் தனஞ்சயன் மனதால் பொறுக்கவில்லை.
7.143.43
असङ्क्रुद्धमना वाचः स्मारयन्निव भारत ।
उवाच पाण्डुतनयः साक्षेपमिव फल्गुनः ॥ ७.१४३.४३ ॥
பாரதா, சினமற்ற மனத்துடன், அவர்களின் சொற்களை நினைவூட்டுவது போல, பாண்டுவின் மகன் பால்குனன் ஏளனத்துடன் பேசினான்.
7.143.44
मम सर्वेऽपि राजानो जानन्त्येतन्महाव्रतम् ।
न शक्यो मामको हन्तुं यो मे स्याद्बाणगोचरे ॥ ७.१४३.४४ ॥
என் மகாவிரதத்தை எல்லா அரசர்களும் அறிவர்; என் அம்பின் எல்லைக்குள் வரும் என் உறவினரும் கொல்லப்பட முடியாதவர்.
7.143.45
यूपकेतुं समीक्ष्यैतन्न मां गर्हितुमर्हथ ।
न हि धर्ममविज्ञाय युक्तं गर्हयितुं परम् ॥ ७.१४३.४५ ॥
யூபக்கொடி கொண்ட அர்ஜுனன் இதைக் கண்டதால், நீங்கள் என்னைக் குறை கூற வேண்டாம்; தர்மத்தை அறியாமல் பிறரைக் குறை கூறுவது தகாது.
7.143.46
न्यस्तशस्त्रस्य बालस्य विरथस्य विवर्मणः ।
नाभिमन्योर्वधं यूयं गर्हयध्वं कुतस्तदा ॥ ७.१४३.४६ ॥
ஆயுதம் கீழே வைத்த, சிறுவனும், தேரற்றவனும், கவசமற்றவனுமான அபிமன்யுவின் கொலையை அப்போது நீங்கள் ஏன் குறை கூறவில்லை?
7.143.47
दुर्योधनस्य क्षुद्रस्य अप्रमाणे च तिष्ठतः ।
सौमदत्तेरथं साधुः सर्वसाहाय्यकारिणः ॥ ७.१४३.४७ ॥
அற்ப துரியோதனனுக்கு, அளவற்ற படையில் நின்ற, எல்லா உதவிகளையும் செய்த சோமதத்தனின் மகனின் தேரை (காத்தேன்).
7.143.48
अस्मदीया मया रक्ष्याः प्राणबाध उपस्थिते ।
ये मे प्रत्यक्षतो वीरा हन्येरन्निति मे मतिः ॥ ७.१४३.४८ ॥
உயிருக்கு ஆபத்து வரும்போது என் உறவினர்களை நான் காக்க வேண்டும்; என் கண்முன்னே வீரர்கள் கொல்லப்படுவார்களானால், அது என் கருத்து.
7.143.49
सात्यकश्च वशं नीतः कौरवेण महात्मना ।
ततो मयैतच्चरितं प्रतिज्ञारक्षणं प्रति ॥ ७.१४३.४९ ॥
மகாத்மாவான கௌரவன் சாத்யகியைத் தன் வசத்தில் கொண்டு சென்றான். அப்போது நான் என் சபதத்தைக் காக்கும் பொருட்டு இதைச் செய்தேன்.
7.143.50
पुनश्च कृपयाऽऽविष्टो बहु तत्तद्विचिन्तयन् ।
उवाच चैनं कौरव्यमर्जुनः शोकपीडितः ॥ ७.१४३.५० ॥
இரக்கத்தால் நிறைந்து பலவற்றை மீண்டும் சிந்தித்த, துயரால் வருந்திய அர்ஜுனன் அந்தக் கௌரவனிடம் சொன்னான்.
7.143.51
धिगस्तु क्षत्रधर्मं तु यत्र त्वं पुरुषेश्वरः ।
अवस्थामीदृशीं प्राप्तः शरण्यः शरणप्रदः ॥ ७.१४३.५१ ॥
க்ஷத்திரிய தர்மத்துக்கு நிந்தை! ஆடவர்களின் தலைவனும், அடைக்கலம் தருபவனுமான நீ இத்தகைய நிலையை அடைந்தாயே.
7.143.52
नातिभारः कृतान्तस्य विद्यते कुरुनन्दन ।
यत्र त्वं पुरुषव्याघ्रः प्राप्तः पापामिमां दशाम् ॥ ७.१४३.५२ ॥
குருக்களின் மகிழ்ச்சியே, யமனுக்கு இது பெரிய சுமை அல்ல; நீ, மனிதர்களில் சிறந்தவனாகிய நீ, இந்தப் பாவமான நிலையை அடைந்திருக்கிறாயே.
7.143.53
नात्मनः सुकृतस्यास्य फलं वै नृपसत्तम ।
यत्र त्वं कुरुशार्दूल प्राप्तः पापामिमां दशाम् ॥ ७.१४३.५३ ॥
மன்னர்களில் சிறந்தவனே, இது உன் நற்செயல்களின் பலன் அல்ல; குருக்களில் புலியாகிய நீ இந்தப் பாவமான நிலையை அடைந்திருக்கிறாயே.
7.143.54
रौरवं नरकं भीमं गमिष्यति सुयोधनः ।
यत्कृते नरशार्दूलः प्राप्तः पापामिमां दशाम् ॥ ७.१४३.५४ ॥
யாருடைய காரணமாக மனிதர்களில் புலியாகிய நீ இந்தப் பாவமான நிலையை அடைந்தாயோ, அந்த சுயோதனன் பயங்கரமான ரௌரவ நரகத்துக்குச் செல்வான்.
7.143.55
को हि नाम पुमाँल्लोके मादृशः पुरुषोत्तम ।
प्रहरेत्त्वद्विधे त्वद्य प्रतिज्ञा यदि नो भवेत् ॥ ७.१४३.५५ ॥
உலகில் என்னைப் போன்ற எந்த மனிதன், ஓ புருषோத்தமா, உன்னைப் போன்றவனை இன்று தாக்குவான், நம் சபதம் இல்லாதிருந்தால்?
7.143.56
एवमुक्तः स पार्थेन शिरसा भूमिमस्पृशत् ।
पाणिना चैव सव्येन प्राहिणोदस्य दक्षिणम् ॥ ७.१४३.५६ ॥
பார்த்தன் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், அவன் தலையால் நிலத்தைத் தொட்டான்; இடக்கையால் தன் வலக்கையை முன்னே நீட்டினான்.
7.143.57
एतत्पार्थस्य तु वचस्ततः श्रुत्वा महाद्युतिः ।
युपकेतुर्महाराज तूष्णीमासीदवाङ्मुखः ॥ ७.१४३.५७ ॥
பார்த்தனின் இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, மகாராஜா, மகாதீப்தியான யூபகேது மௌனமாய், முகம் கவிழ்ந்து இருந்தான்.
7.143.58
या प्रीतिर्धर्मराजे मे भीमे च बलिनां वरे ।
नकुले सहदेवे च सा मे त्वयि शलाग्रज ॥ ७.१४३.५८ ॥
தர்மராஜனிடம், பலவான்களில் சிறந்த பீமனிடம், நகுல சகதேவர்களிடம் எனக்கு உள்ள அன்பு, அதுவே உன்மீதும் உள்ளது, ஓ சலனின் தம்பியே.
7.143.59
मया त्वं समनुज्ञातः कृष्णेन च महात्मना ।
गच्छ पुण्यकृतां लोकाञ्छिबिरौशीनरो यथा ॥ ७.१४३.५९ ॥
என்னாலும், மகாத்மாவான கிருஷ்ணனாலும் அனுமதிக்கப்பட்ட நீ, உசீநரனின் மகன் சிபி சென்றது போல், புண்ணியம் செய்தவர்களின் உலகங்களுக்குச் செல்.
7.143.60
ये लोका मम विमलाः सकृद्विभाता ।
ब्रह्माद्यैः सुरवृषभैरपीष्यमाणाः।
तान्क्षिप्रं व्रज सतताग्निहोत्रयाजि… ।
न्मत्तुल्यो भव गरुडोत्तमाङ्गयानः ॥ ७.१४३.६० ॥
என் தூய உலகங்கள் எவையோ, ஒருமுறை ஒளிர்பவை, பிரம்மா முதலிய தேவர்களின் தலைவர்களாலும் விரும்பப்படுபவை, அவற்றை விரைவில் செல். எப்போதும் அக்னிஹோத்ரம் செய்பவனாய்... ...என்னைப் போன்றவனாகு, கருடனை வாகனமாகக் கொண்டவனே.
7.143.61
धनञ्जये ब्रुवत्येवं घृणया च परिप्लुते ।
अवाङ्मुखा बभूवुश्च सैनिकाः सर्व एव ते ॥ ७.१४३.६१ ॥
தனஞ்சயன் இவ்வாறு கூறியபோதும், கருணையால் மனம் நெகிழ்ந்தபோதும், அந்த வீரர்கள் அனைவரும் முகம் தாழ்த்தி நின்றனர்.
7.143.62
मुहूर्तादिव विश्रम्य सात्यकिः क्रोधमूर्च्छितः ।
अमर्षवशमापन्नः सौमदत्तिनिराकृतः ॥ ७.१४३.६२ ॥
ஒரு கணம் ஓய்வெடுத்த பின், கோபத்தால் மயங்கிய சாத்யகி, ஆற்றாமையின் வசப்பட்டு, சோமதத்தியின் மகனால் புறக்கணிக்கப்பட்டான்.
7.143.63
उत्थितः स तु शैनेयो विमुक्तः सौमदत्तिना ।
सङ्गमादाय चिच्छित्सुः शिरस्तस्य महात्मनः ॥ ७.१४३.६३ ॥
சௌமதத்தியின் மகனிடமிருந்து விடுபட்டு எழுந்த அந்த சைநேயன், அந்த மகாத்மாவின் தலையை வெட்ட விரும்பி, போரைத் தொடர்ந்தான்.
7.143.64
निहतं पाण्डुपुत्रेण प्रसक्तं भूरिदक्षिणम् ।
इयेष सात्यकिर्हन्तुं शलाग्रजमकल्मषम् ॥ ७.१४३.६४ ॥
பாண்டுவின் மகனால் கொல்லப்பட்டு அதில் ஈடுபட்டிருந்த பூரிதட்சிணரை, கலங்கமற்ற சல்லியனின் மூத்தவனை, சாத்யகி கொல்ல விரும்பினான்.
7.143.65
निकृत्तभुजमासीनं छिन्नहस्तमिव द्विपम् ।
क्रोशतां सर्वसैन्यानां निन्द्यमानः सुदुर्मनाः ॥ ७.१४३.६५ ॥
கைகள் வெட்டப்பட்டு அமர்ந்திருந்த, துதிக்கை அறுபட்ட யானை போன்ற நிலையில், எல்லா படைகளும் கூச்சலிட்டு இகழ, மிகவும் மனம் வருந்திய சாத்யகி.
7.143.66
वार्यमाणः स कृष्णेन पार्थेन च महात्मना ।
भीमेन चक्रक्षाभ्यामश्वत्थाम्ना कृपेण च ॥ ७.१४३.६६ ॥
அவனை கிருஷ்ணனும், மகாத்மா பார்த்தனும் தடுத்தனர்; பீமன், சக்கரக் காவலர்கள், அசுவத்தாமன் மற்றும் கிருபர் ஆகியோரும் தடுத்தனர்.
7.143.67
कर्णेन वृषसेनेन सैन्धवेन तथैव च ।
विक्रोशतां च सैन्यानामवधीत्तं धृतव्रतम् ॥ ७.१४३.६७ ॥
கர்ணனும், வ்ருஷசேனனும், சைந்தவனும் அவ்வாறே, படைவீரர்கள் அலறிக்கொண்டிருக்கையில், விரதம் காத்த அந்த வீரனைக் கொன்றனர்.
7.143.68
प्रायोपविष्टस्य रणे पार्थेन च्छिन्नबाहुनः ।
सात्यकिः कौरवेयस्य खङ्गेनापाहरच्छिरः ॥ ७.१४३.६८ ॥
அர்ஜுனனால் கை துண்டிக்கப்பட்டு, போர்க்களத்தில் உண்ணாநோன்பிருந்த அந்தக் கௌரவனின் தலையை சாத்யகி வாளால் வெட்டினான்.
7.143.69
नाभ्यनन्दन्त तं सैन्याः सात्यकिं तेन कर्मणा ।
अर्जुनेन हतं पूर्वं यज्जघान कुरूद्वहम् ॥ ७.१४३.६९ ॥
படைவீரர்கள் சாத்யகியின் அந்தச் செயலைப் பாராட்டவில்லை; முன்பு அர்ஜுனனால் கொல்லப்பட்ட அந்தக் குருசிறந்தவனை அவன் கொன்றிருந்தான்.
7.143.70
सहस्राक्षसमं चैव सिद्धचारणमानवाः ।
भूरिश्रवसमालोक्य युद्धे प्रायगतं हतम् ॥ ७.१४३.७० ॥
இந்திரனுக்கு நிகரான பூரிஸ்ரவஸ் போரில் உயிர் துறக்க முடிவெடுத்து கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு சித்தர்களும், சாரணர்களும், மனிதர்களும் (வியந்தனர்).
7.143.71
अपूजयन्त तं देवा विस्मितास्तेऽस्य कर्मभिः ।
पक्षवादांश्च सुबहून्प्रावदंस्तव सैनिकाः ॥ ७.१४३.७१ ॥
வியப்புற்ற தேவர்கள் அவனுடைய செயல்களால் அவனைப் போற்றினர்; உங்கள் படைவீரர்கள் பல பக்கச்சார்பான சொற்களைச் சொன்னார்கள்.
7.143.72
न वार्ष्णेयस्यापराधो भवितव्यं हि तत्तथा ।
तस्मान्मन्युर्न वः कार्यः क्रोधो दुःखतरो नृणाम् ॥ ७.१४३.७२ ॥
வ்ருஷ்ணி குலத்தவனின் (சாத்யகியின்) குற்றம் அல்ல; அது அவ்வாறே நடக்க வேண்டியது. ஆகவே நீங்கள் கோபம் கொள்ளாதீர்கள்; மனிதர்களுக்கு கோபம் மிகுந்த துன்பம் தருவது.
7.143.73
हन्तव्यश्चैष वीरेण नात्र कार्या विचारणा ।
विहितो ह्यस्य धात्रैव मृत्युः सात्यकिराहवे ॥ ७.१४३.७३ ॥
வீரன் இவனைக் கொல்ல வேண்டும்; இதில் ஆலோசனைக்கு இடமில்லை. போரில் சாத்யகிக்கு இவனது மரணத்தை பிரம்மாவே விதித்துள்ளார்.
7.143.74
मर्तव्यमेव सर्वेण चरमं पूर्वमेव वा ।
मन्यध्वं मृत इत्येष माभूद्वो बुद्धिलाघवम् ॥ ७.१४३.७४ ॥
அனைவரும் இறக்கவேண்டியவரே, முன்னதாகவோ பின்னதாகவோ. இவன் இறந்துவிட்டான் என்று கருதுங்கள்; உங்கள் புத்தி இலேசாகிவிடாதிருக்கட்டும்.
7.143.75
तस्मिन्हते महाबाहौ यूपकेतौ महात्मनि ।
धिगेनमिति चाक्रन्दन्क्षत्रियाः क्रोधमूर्च्छिताः ॥ ७.१४३.७५ ॥
அந்த மகாபாகு, யூபகேது, மகாத்மா கொல்லப்பட்டபோது, கோபத்தால் மயங்கிய க்ஷத்திரியர்கள் 'இவனுக்கு இகழ்ச்சி!' என்று கூக்குரலிட்டனர்.
7.143.76
अन्ये न युक्तमित्येव भवितव्यं तथेति च ।
केचिदासन्विमनसः केचिद्दुःखसमन्विताः ॥ ७.१४३.७६ ॥
சிலர் 'இது தகாது' என்றனர்; சிலர் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்றனர். சிலர் மனம் கலங்கினர்; சிலர் துயரம் நிறைந்தவராயினர்.
7.143.77
न हन्तव्यो न हन्तव्य इति मन्दाः प्रभाषत ।
धर्मवादैरधर्मिष्ठा धर्मकञ्चुकमास्थिताः ॥ ७.१४३.७७ ॥
'கொல்லக்கூடாது, கொல்லக்கூடாது' என்று மூடர்களாகிய நீங்கள் பேசுகிறீர்கள். தர்மச் சொற்களால் அதர்மிகளான நீங்கள் தர்மத்தின் மேலங்கியை அணிந்துள்ளீர்கள்.
7.143.78
यदा बालः सुभद्रायाः सुतः शस्त्रनिनाकृतः ।
युष्माभिर्निहतो युद्धे तदा धर्मः क्व वो गतः ॥ ७.१४३.७८ ॥
சுபத்திரையின் இளம் மகன் ஆயுதப் பிரயோகத்தால் அடிக்கப்பட்டு உங்களால் போரில் கொல்லப்பட்டபோது, உங்கள் தர்மம் எங்கே போயிருந்தது?
7.143.79
मया त्वेतत्प्रतिज्ञातं क्षेपे कस्मिंश्चिदेव हि ।
श्रुत्वा तत्सर्वभावेन गर्हयध्वं न चार्जुनम्।
शृणुध्वं सर्वमेवेह श्रुत्वा गर्हथ मानवाः ॥ ७.१४३.७९ ॥
ஆனால் நான் இதை ஏதோ ஒரு நிந்தனைக்குப் பதிலாக உறுதிமொழியாகக் கூறினேன். அதை முழு மனதுடன் கேட்டு, அர்ஜுனனை நிந்திக்காதீர்கள். ஓ மனிதர்களே, இங்கே எல்லாவற்றையும் கேளுங்கள்; கேட்ட பின்னரே நிந்தியுங்கள்.
7.143.80
यो मां निष्पिष्य सङ्ग्रमे जीवन्हन्यात्पदा रुषा ।
स मे वध्यो भवेच्छत्रुर्यद्यपि स्यान्मुनिव्रतः ॥ ७.१४३.८० ॥
போரில் என்னை நசுக்கி, உயிருடன் இருக்கும்போதே சினத்துடன் காலால் உதைப்பவன் எவனோ, அவன் என் எதிரி; அவன் முனிவர் நோன்பை ஏற்றவனாக இருந்தாலும் கொல்லப்பட வேண்டியவனே.
7.143.81
चेष्टमानं प्रतीघाते सभुजं मां सचक्षुषः ।
मन्यध्वं मृत इत्येवमेतद्वो बुद्धिलाघवम् ॥ ७.१४३.८१ ॥
எதிர்ப்பில் போராடிக் கொண்டிருந்த, கைகளுடன் கண்விழித்த என்னை நீங்கள் இறந்தவன் என்று எண்ணினீர்கள்; இது உங்கள் அறிவின் இலேசுத்தனம்.
7.143.82
युक्तो ह्यस्य प्रतीघातः कृतो मे कुरुपुङ्गवाः ॥ ७.१४३.८२ ॥
குருக்களில் சிறந்தவர்களே, அவனுக்கு எதிர்ப்பை நான் தக்கபடியே செய்தேன்.
7.143.83
यत्तु पार्थेन मां दृष्ट्वा प्रतिज्ञामभिरक्षता ।
सखङ्गोऽस्य हृतो बाहुरेतेनैवास्मि वञ्चितः ॥ ७.१४३.८३ ॥
ஆனால் பார்த்தன் என்னைக் கண்டு தன் உறுதிமொழியைக் காக்கும் பொருட்டு அவனுடைய வாளுடன் கூடிய கையை வெட்டினான்; இதனாலேயே நான் ஏமாற்றப்பட்டேன்.
7.143.84
भवितव्यं हि यद्भावि दैवं चेष्टयते हि तत् ।
सोयं हतो विमर्देऽस्मिन्किमत्राधर्मचेष्टितम् ॥ ७.१४३.८४ ॥
நிகழ வேண்டியது நிகழ்ந்தே தீரும்; விதியே அதை இயக்குகிறது. இவன் இந்தப் போர்நெருக்கடியில் கொல்லப்பட்டான்; இதில் என்ன அதர்மச் செயல் நடந்தது?
7.143.85
अपि चापं पुरा गीतः श्लोको वाल्मीकिना भुवि ।
न हन्तव्याः स्त्रिय इति यद्ब्रवीषि प्लवङ्गम ॥ ७.१४३.८५ ॥
பூமியில் முன்பு வால்மீகி பாடிய சுலோகம் உண்டு: பெண்கள் கொல்லப்படக்கூடாது என்று நீ சொல்கிறாய், குரங்குகளில் சிறந்தவனே.
7.143.86
सर्वकालं मनुष्येण व्यवसायवता सदा ।
पीडाकरममित्राणां यत्स्यात्कर्तव्यमेव तत्।
अनुष्ठितं मया तच्च कस्माद्गर्हथ मूढवत् ॥ ७.१४३.८६ ॥
எப்போதும் உறுதியுடன் செயல்படும் மனிதன், எதிரிகளுக்குத் துன்பம் தரும் செயலையே செய்ய வேண்டும். அதையே நான் செய்தேன்; பின் ஏன் மூடர்கள் போல என்னை நிந்திக்கிறீர்கள்?
7.143.87
एवमुक्ते महाराज सर्वे कौरवपुङ्गवाः ।
न स्म किंचिदभाषन्त मनसा समपूजयन् ॥ ७.१४३.८७ ॥
மகாராஜாவே, இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் கௌரவ வீரர்கள் அனைவரும் ஒன்றும் பேசவில்லை; மனதால் அதை ஏற்றுக்கொண்டனர்.
7.143.88
मन्त्रभिपूतस्य महाध्वरेषु ।
यशस्विनो भूरिसहस्रदस्य।
मुनेरिवारण्यगतस्य तस्य ।
न तत्र कश्चिद्वधमभ्यनन्दत् ॥ ७.१४३.८८ ॥
பெரும் யாகங்களில் மந்திரங்களால் தூய்மையானவனும், புகழ்பெற்றவனும், ஆயிரக்கணக்கானவற்றை தானம் செய்தவனுமான அவன், காட்டுக்குச் சென்ற முனிவனைப் போன்றவன்; அவனது கொலையை அங்கே எவரும் வரவேற்கவில்லை.
7.143.89
सुनीलकेशं वरदस्य तस्य ।
सूरस्य पारावतलोहिताक्षम्।
अश्वस्य मेध्यस्य शिरो निकृत्तं ।
न्यस्तं हविर्धानमिवान्तरेण ॥ ७.१४३.८९ ॥
வரம் அளிப்பவனாகிய சூரனின் நீல நிறக் கேசமும், புறாவின் சிவந்த கண்களும் கொண்ட யாகத்துக்குரிய குதிரையின் தலை வெட்டப்பட்டு கிடந்தது; இரண்டு ஹவிர்தானங்களுக்கு இடையே வைக்கப்பட்டது போல.
7.143.90
स तेजसा शस्त्रकृतेन पूतो ।
महाहवे देहवरं विसृज्य।
आक्रामदूर्ध्वं वरदो वरार्हो ।
व्यावृत्त्य धर्मेण परेम रोदसी ॥ ७.१४३.९० ॥
ஆயுதத்தால் உண்டான ஒளியால் தூய்மையடைந்து, பெரும் போரில் தன் சிறந்த உடலைத் துறந்து, வரம் அளிப்பவனும் வரத்திற்குத் தகுதியுடையவனுமான அவன் மேலே ஏறினான்; தர்மத்தால் திரும்பி, உயர்ந்த இரு உலகங்களையும் கடந்து.