Mahābhārata · Adhyāya 7.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.143.1
स बाहुर्न्यपतद्भूमौ सखङ्गः सशुभाङ्गदः ।
आदधज्जीवलोकस्य दुःखमद्भुतमुत्तमः।
यन्त्रमुक्तो महेन्द्रस्य ध्वजो वृत्तोत्सवो यथा ॥ ७.१४३.१ ॥
Jener Arm fiel mit seinem Schwert und dem glückbringenden Armreif zu Boden und brachte der Welt der Lebenden wunderbares Leid, wie eine Fahne, die von Indras Maschine gelöst ist, wenn das Fest zu Ende ist.
7.143.2
प्रहरिष्यन्हृतो बाहुरदृश्यते किरीटिना ।
वेगेन न्यपतद्भूमौ पञ्चास्य इव पन्नगः ॥ ७.१४३.२ ॥
Jener Arm, der zuschlagen wollte, wurde vom Kronenträger (Arjuna) abgetrennt und fiel mit Wucht zu Boden, wie eine fünfköpfige Schlange.
7.143.3
स मोघं कृतमात्मानं दृष्ट्वा पार्थेन कौरवः ।
उत्सृज्य सात्यकिं क्रोधाद्ग्रर्हयामास पाण्डवम् ॥ ७.१४३.३ ॥
Als der Kaurava sah, dass er vom Sohn der Pṛthā wirkungslos gemacht worden war, ließ er in Zorn von Sātyaki ab und tadelte den Pāṇḍava.
7.143.4
स विबाहुर्महाराज एकपक्ष इवाण्डजः ।
एकचक्रो रथो यद्वद्धरणीमास्थितो नृपः।
उवाच पाण्डवं चैव सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१४३.४ ॥
O großer König, jener armlose König stand wie ein Vogel mit einem Flügel oder ein Wagen mit einem Rad auf der Erde und sprach vor den Augen aller Krieger zum Pāṇḍava.
7.143.5
नृशंसं बत कौन्तेय कर्मेदं कृतवानसि ।
अपश्यतो विषक्तस्य यन्मे त्वं बाहुमच्छिनः ॥ ७.१४३.५ ॥
O Sohn der Kuntī, wahrlich, du hast diese grausame Tat begangen, mir den Arm abgeschlagen, während ich nicht hinsah und verstrickt war.
7.143.6
येषु येषु नरः पार्थ वर्तते सुसमाहितः ।
आशु तच्छीलतामेति तदिदं दृश्यते त्वयि ॥ ७.१४३.६ ॥
O Sohn der Pṛthā, in welcher Sache ein Mensch sich mit ganzer Sammlung betätigt, dessen Wesen nimmt er bald an; und das sieht man nun an dir.
7.143.7
किं नु वक्ष्यसि राजानं धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
किं कुर्वाणो मया सङ्ख्ये हतो भूरिश्रवा इति ॥ ७.१४३.७ ॥
Was wirst du König Yudhiṣṭhira, dem Sohn des Dharma, sagen, wenn Bhūriśravas im Kampf von mir erschlagen wurde? Was tatest du dabei?
7.143.8
इदमिन्द्रेण ते साक्षादुपदिष्टं महात्मना ।
अस्त्रं रुद्रेण वा पार्थ द्रोणेनाथ कृपेण वा ॥ ७.१४३.८ ॥
O Pārtha, diese Waffe wurde dir unmittelbar von dem großmütigen Indra gelehrt, oder von Rudra, oder von Droṇa, oder von Kṛpa.
7.143.9
ननु नामास्त्रधर्मज्ञस्त्वं लोकेऽभ्यधिकः परैः ।
सोऽयुध्यमानस्य कथं रणे प्रहृतवानसि ॥ ७.१४३.९ ॥
Du bist ja der Kenner des Waffenrechts und den anderen überlegen in der Welt. Wie hast du dann im Kampf den geschlagen, der nicht kämpfte?
7.143.10
न प्रमत्ताय भीताय विरथाय प्रयाचते ।
व्यसने वर्तमानाय प्रहरन्ति मनीषिणः ॥ ७.१४३.१० ॥
Die Weisen schlagen nicht den Unachtsamen, den Verängstigten, den Wagenlosen, den Bittenden oder den in Not Befindlichen.
7.143.11
इदं तु नीचाचरितमसत्पुरुषसेवितम् ।
कथमाचरितं पार्थ पापकर्म सुदुष्करम् ॥ ७.१४३.११ ॥
Doch dies ist eine Tat, die von niedrigen Menschen ausgeübt und von Bösen befolgt wird. Wie hast du, o Pārtha, diese sündhafte, so schwer zu vollbringende Tat vollbracht?
7.143.12
आर्येण सुकरं त्वाहुरार्यकर्म धनञ्जय ।
अनार्यकर्म त्वार्येण सुदुष्करतमं भुवि ॥ ७.१४३.१२ ॥
O Dhanañjaya, man sagt, edle Taten seien dem Edlen leicht; doch für einen Edlen eine unedle Tat zu vollbringen, ist das Schwierigste auf Erden.
7.143.13
कथं हि राजवंश्यस्त्वं कौरवेयो विशेषतः ।
क्षत्रधर्मादपक्रान्तः सुवृत्तश्चारितव्रतः ॥ ७.१४३.१३ ॥
Wie konntest du, als Sproß des königlichen Geschlechts und besonders als Kaurava, von der Pflicht des Kriegers abweichen? Dein Verhalten ist edel, und du hältst deine Gelübde.
7.143.14
अल्पस्तवापराधोऽत्र न त्वां तात विगर्हये ।
वार्ष्णेयापशदं प्राप्य क्षुद्रं कृतमिदं त्वया ॥ ७.१४३.१४ ॥
Dein Vergehen hier ist gering, und ich tadle dich nicht, mein Lieber. Nachdem du die Schmach des Vārṣṇeya (Kṛṣṇa) erlitten hast, hast du diese niedrige Tat begangen.
7.143.15
इदं तु यदतिक्षुद्रं वार्ष्णेयार्थे कृतं त्वया ।
वासुदेवमतं नूनं नैतत्त्वय्युपपद्यते ॥ ७.१४३.१५ ॥
Doch diese niedrige Tat, die du für den Vārṣṇeya begangen hast, muss gewiss nach dem Rat Vāsudevas geschehen sein; sie steht dir nicht an.
7.143.16
को हि नाम प्रमत्ताय परेण सह युध्यते ।
ईदृशं व्यसनं दद्याद्यो न कृष्णसखो भवेत् ॥ ७.१४३.१६ ॥
Wer kämpft denn mit einem Feind, der unachtsam ist? Und wer außer einem Freund Kṛṣṇas würde solch ein Unglück bringen?
7.143.17
व्रात्याः सङ्क्लिष्टकर्माणः प्रकृत्यैव च गर्हिताः ।
वृष्ण्यन्धकाः कथं पार्थ प्रमाणं भवता कृताः ॥ ७.१४३.१७ ॥
Die Vṛṣṇi und Andhaka, Ausgestoßene mit verderbten Taten und von Natur aus verachtet — wie, Pārtha, hast du sie zu deiner Autorität gemacht?
7.143.18
एवमुक्तो रणे पार्थो भूरिश्रवसमब्रवीत् ।
व्यक्तं हि जीर्यमाणोऽपि बुद्धिं जरयते नरः।
अनर्थकमिदं सर्वं यत्त्वया व्याहृतं प्रभो ॥ ७.१४३.१८ ॥
So angesprochen im Kampf, sprach Arjuna zu Bhūriśravas: "Offenbar zersetzt das Alter selbst den Verstand, wenn der Mensch altert. Herr, alles, was du gesagt hast, ist sinnlos."
7.143.19
जानन्नेव हृषीकेशं गर्हसे मां च पाण्डवम् ।
सङ्गामाणां हि धर्मज्ञः सर्वशास्त्रार्थपारगः ॥ ७.१४३.१९ ॥
Obwohl du Hṛṣīkeśa kennst, tadelst du mich und den Pāṇḍava. Du, der du das Dharma der Schlachten kennst und im Sinn aller Schriften vollendet bist.
7.143.20
न चाधर्ममहं कुर्यां जानंश्चैव हि मुह्यसे ॥ ७.१४३.२० ॥
Ich würde kein Adharma begehen; und obwohl du es weißt, verwirrst du dich.
7.143.21
युध्यन्ते क्षत्रियाः शत्रून्स्वैःस्वैः परिवृता नराः ।
भ्रातृभिः पितृभिः पुत्रैस्तथा सम्बन्धिबान्धवैः।
वयस्यैरथ मित्रैश्च स्वबाहुबलमाश्रिताः ॥ ७.१४३.२१ ॥
Die Kṣatriyas kämpfen gegen ihre Feinde, umgeben von ihren eigenen Brüdern, Vätern, Söhnen, Verwandten und Gefährten, Freunden, und vertrauen auf die Kraft ihrer eigenen Arme.
7.143.22
स कथं सात्यकिं शिष्यं सुखसम्बन्धिमेव च ।
अस्मदर्थे च युध्यन्तं त्यक्त्वा प्राणान्सुदुस्त्यजान् ॥ ७.१४३.२२ ॥
Wie konnte er Sātyaki verlassen, seinen Schüler und lieben Verwandten, der für uns kämpft, indem er die so schwer aufzugebenden Leben opferte?
7.143.23
मम बाहुं रणे राजन्दक्षिणं युद्धदुर्मदम् ।
त्वया निकृष्यमाणं च दृष्टवानस्मि निष्क्रियम् ॥ ७.१४३.२३ ॥
O König, ich habe meinen rechten Arm, stolz im Kampf, von dir gezogen und bewegungslos gesehen.
7.143.24
न च त्वं रक्षितव्यो हि एको रणगतेन हि ।
यो यस्य युध्यतेऽर्थाय संरक्ष्यो नराधिप।
तै रक्ष्यमाणैः स नृपो रक्षितव्यो महामृधे ॥ ७.१४३.२४ ॥
Du, der du in die Schlacht gezogen bist, bist nicht allein zu beschützen. O Herr der Menschen, wer für einen anderen kämpft, muss ihn beschützen; dieser König, von jenen beschützt, die für ihn kämpfen, muss in der großen Schlacht beschützt werden.
7.143.25
यद्यहं सात्यकिं दृष्ट्वा तूष्णीमासिष्य आहवे ।
ततस्तेन वियोगश्च प्राप्यं नरकमेव च ॥ ७.१४३.२५ ॥
Würde ich Sātyaki sehen und im Kampf schweigend dasitzen, so träfe mich die Trennung von ihm und fürwahr die Hölle.
7.143.26
रक्षितव्यो मया यस्मात्तस्माल्लब्धो मया स च ।
यशश्चैव स्वपक्षेभ्यः फलं मित्रस्य रक्षणात् ॥ ७.१४३.२६ ॥
Da ich ihn zu schützen habe, habe ich ihn daher erlangt; und durch den Schutz eines Freundes kommen Ruhm und Frucht aus der eigenen Schar.
7.143.27
यच्च मां गर्हसे राजन्कृष्णेन सह सङ्गतम् ।
कस्तेन सङ्गमं नेच्छेत्तत्र ते बुद्धिविभ्रमः ॥ ७.१४३.२७ ॥
Und du tadelst mich, o König, dafür, mit Kṛṣṇa vereint zu sein; wer würde nicht die Vereinigung mit ihm wünschen? Darin ist dein Verstand verwirrt.
7.143.28
आबद्धकवचस्येह रथमारुह्य तिष्ठतः ।
सर्वायुधैरुपेतस्य प्रतियोद्धृप्रतीक्षिणः ॥ ७.१४३.२८ ॥
Für den, der hier auf dem Wagen steht, den Panzer angelegt, mit allen Waffen versehen, den Gegner erwartend.
7.143.29
अस्मिन्रथगजानीके हयपत्तिसमाकुले ।
सिंहनादोद्धतरवे गम्भीरे सैन्यसागरे ॥ ७.१४३.२९ ॥
In diesem tiefen Meer des Heeres, voll von Reihen aus Streitwagen und Elefanten, gedrängt von Pferden und Fußsoldaten, widerhallend vom wilden Brüllen der Löwen.
7.143.30
स्वैश्चापि समुपेतस्य विक्रान्तस्य तथा रणे ।
सात्यकेन कथं योग्यः सङ्ग्रामस्ते भविष्यति ॥ ७.१४३.३० ॥
Wie wird dein Kampf mit Sātyaki, der mit den eigenen Truppen ausgestattet und im Kampf ebenso tapfer ist, angemessen sein?
7.143.31
बहुभिः सह सङ्गम्य निर्जित्य च महारथान् ।
श्रान्तश्च श्रान्तवाहश्च क्षीणसर्वायुधस्त्वया।
समेतः सात्यकिः सङ्ख्ये निर्जितश्च महारथः ॥ ७.१४३.३१ ॥
Nachdem du viele große Wagenkämpfer besiegt hattest, erschöpft, mit ermüdeten Pferden und verbrauchten Waffen, hast du im Kampf Sātyaki, den großen Wagenkämpfer, besiegt.
7.143.32
ईदृशं सात्यकिं सङ्ख्ये निर्जित्य च महारथम् ।
अधिकत्वं विजानीपे स्ववीर्यवशमागतम् ॥ ७.१४३.३२ ॥
Nachdem du in der Schlacht einen so großen Wagenkämpfer wie Sātyaki besiegt hast, hältst du die Überlegenheit, die durch die Macht deiner eigenen Tapferkeit gekommen ist, für die deine.
7.143.33
इच्छसि त्वं शिरस्तस्य असिना हर्तुमाहवे ।
तथा कृच्छ्रगतं दृष्ट्वा सात्यकिं कः क्षमिष्यति।
एकस्यैकेन हि कथं सङ्ग्रामः सम्भविष्यति ॥ ७.१४३.३३ ॥
Du willst ihm im Kampf mit dem Schwert den Kopf abschlagen. Wer wird das verzeihen, wenn er Sātyaki so in Not sieht? Wie soll ein Kampf von einem gegen einen zustande kommen?
7.143.34
त्वं तु गर्हय चात्मानं स्वधर्मं यो न रक्षसि ।
कथं रक्षिष्यसे वीर ये वै त्वां संश्रिता जनाः ॥ ७.१४३.३४ ॥
Du selbst aber tadle dich, der du deine eigene Pflicht nicht schützt. Held, wie willst du die Menschen schützen, die auf dich angewiesen sind?
7.143.35
आत्तशस्त्रस्य हि रणे वृष्णिपुत्रं जिघांसतः ।
छिन्नवान्यदहं बाहुं नैतल्लोकविगर्हितम् ॥ ७.१४३.३५ ॥
Den Arm, den ich dem im Kampf zu den Waffen Gegriffenen abschlug, der den Sohn Vṛṣṇis töten wollte, tadelt die Welt nicht.
7.143.36
न्यस्तशस्त्रस्य हि पुनर्विकलस्य विवर्मणः ।
अभिमन्योर्वधं तात धार्मिकः को नु पूजयेत् ॥ ७.१४३.३६ ॥
Lieber Sohn, wer unter den Rechtschaffenen würde die Tötung Abhimanyus loben, der seine Waffen niedergelegt hatte, wieder wehrlos war und ohne Rüstung?
7.143.37
एवमुक्तो महार्बाहुर्यूपकेतुर्महायशाः ।
युयुधानं समुत्सृज्य रणे प्रायमुपाविशत् ॥ ७.१४३.३७ ॥
So angesprochen, der Starkarmige mit dem Opferpfahl auf seinem Banner, von großem Ruhm, ließ Yuyudhāna im Kampf zurück und setzte sich zum Todesfasten nieder.
7.143.38
शरानास्तीर्य सव्येन पाणिना पुण्यलक्षणः ।
यियासुर्ब्रह्मलोकाय प्राणान्प्राणेष्वथाजुहोत् ॥ ७.१४३.३८ ॥
Die Pfeile mit der linken Hand ausbreitend, der Glückszeichen Tragende, begehrte er zur Welt Brahmās zu gehen und opferte die Atemzüge in die Atemzüge.
7.143.39
सूर्ये चक्षुः समाधाय प्रसन्नं सलिले मनः ।
ध्यायन्महोपनिषदं योगयुक्तोऽभवन्मुनिः ॥ ७.१४३.३९ ॥
Das Auge auf die Sonne, den klaren Geist auf das Wasser gerichtet, über die große Upaniṣad meditierend, wurde er ein in Yoga geeinter Weiser.
7.143.40
ततस्ते सर्वसेनासु जनाः कृष्णधनञ्जयौ ।
गर्हयामासुरप्येतौ शशंसुर्भूरिदक्षिणम् ॥ ७.१४३.४० ॥
Da tadelten die Menschen in allen Heeren Kṛṣṇa und Dhanañjaya und lobten den mit reichen Gaben.
7.143.41
निन्द्यमानौ तथा कृष्णौ नोचतुः किञ्चिदप्रियम् ।
ततः प्रशस्यमानश्च नाहृष्यद्यूपकेतनः ॥ ७.१४३.४१ ॥
Obwohl so getadelt, sprachen die beiden Kṛṣṇas nichts Unangenehmes; und obwohl gelobt, freute sich der mit dem Opferpfahl auf dem Banner nicht.
7.143.42
तांस्तथावादिनो राजन्पुत्रांस्तव धनञ्जयः ।
अमूष्यमाणो मनसा तेषां तस्य च भाषितम् ॥ ७.१४३.४२ ॥
O König, Dhanañjaya konnte es im Herzen nicht ertragen, dass deine Söhne so sprachen, noch ihre Worte, noch seine.
7.143.43
असङ्क्रुद्धमना वाचः स्मारयन्निव भारत ।
उवाच पाण्डुतनयः साक्षेपमिव फल्गुनः ॥ ७.१४३.४३ ॥
O Bhārata, ohne allzu großen Zorn, gleichsam ihre Worte in Erinnerung rufend, sprach der Sohn Pāṇḍus, Phālguna, mit einem spöttischen Unterton.
7.143.44
मम सर्वेऽपि राजानो जानन्त्येतन्महाव्रतम् ।
न शक्यो मामको हन्तुं यो मे स्याद्बाणगोचरे ॥ ७.१४३.४४ ॥
Alle Könige kennen dieses mein großes Gelübde: Die Meinen, die in den Bereich meines Pfeils geraten, können nicht getötet werden.
7.143.45
यूपकेतुं समीक्ष्यैतन्न मां गर्हितुमर्हथ ।
न हि धर्ममविज्ञाय युक्तं गर्हयितुं परम् ॥ ७.१४३.४५ ॥
Nachdem ihr dies gesehen habt, solltet ihr mich nicht tadeln, o Arjuna mit dem Opferpfosten-Banner; es ziemt sich nicht, einen anderen zu tadeln, ohne das dharma zu kennen.
7.143.46
न्यस्तशस्त्रस्य बालस्य विरथस्य विवर्मणः ।
नाभिमन्योर्वधं यूयं गर्हयध्वं कुतस्तदा ॥ ७.१४३.४६ ॥
Warum habt ihr damals den Tod Abhimanyus nicht getadelt, des jungen Mannes, der seine Waffen niedergelegt hatte, ohne Wagen und ohne Rüstung?
7.143.47
दुर्योधनस्य क्षुद्रस्य अप्रमाणे च तिष्ठतः ।
सौमदत्तेरथं साधुः सर्वसाहाय्यकारिणः ॥ ७.१४३.४७ ॥
Ich beschützte den Wagen Saumadattis, der inmitten des unermesslichen Heeres des niederträchtigen Duryodhana stand und jede Hilfe leistete.
7.143.48
अस्मदीया मया रक्ष्याः प्राणबाध उपस्थिते ।
ये मे प्रत्यक्षतो वीरा हन्येरन्निति मे मतिः ॥ ७.१४३.४८ ॥
Wenn Lebensgefahr auftritt, muss ich die Meinen schützen; meine Ansicht ist, dass die Helden, die vor meinen Augen erschlagen würden, zu beschützen sind.
7.143.49
सात्यकश्च वशं नीतः कौरवेण महात्मना ।
ततो मयैतच्चरितं प्रतिज्ञारक्षणं प्रति ॥ ७.१४३.४९ ॥
Sātyaki wurde vom großherzigen Kaurava gefangen genommen. Da tat ich diese Tat, um mein Gelübde zu halten.
7.143.50
पुनश्च कृपयाऽऽविष्टो बहु तत्तद्विचिन्तयन् ।
उवाच चैनं कौरव्यमर्जुनः शोकपीडितः ॥ ७.१४३.५० ॥
Wieder von Mitleid ergriffen und vieles bedenkend, sprach Arjuna, von Kummer gequält, zu jenem Kaurava.
7.143.51
धिगस्तु क्षत्रधर्मं तु यत्र त्वं पुरुषेश्वरः ।
अवस्थामीदृशीं प्राप्तः शरण्यः शरणप्रदः ॥ ७.१४३.५१ ॥
Schande über die Pflicht des Kriegers, dass du, Herr der Menschen, würdig der Zuflucht und Spender der Zuflucht, in einen solchen Zustand geraten bist!
7.143.52
नातिभारः कृतान्तस्य विद्यते कुरुनन्दन ।
यत्र त्वं पुरुषव्याघ्रः प्राप्तः पापामिमां दशाम् ॥ ७.१४३.५२ ॥
O Freude der Kurus, für Kṛtānta (den Tod) ist es keine große Last, dass du, Tiger unter den Menschen, in diesen sündhaften Zustand geraten bist.
7.143.53
नात्मनः सुकृतस्यास्य फलं वै नृपसत्तम ।
यत्र त्वं कुरुशार्दूल प्राप्तः पापामिमां दशाम् ॥ ७.१४३.५३ ॥
O Bester der Könige, dies ist nicht die Frucht deiner eigenen guten Taten, dass du, Tiger der Kurus, in diesen sündhaften Zustand geraten bist.
7.143.54
रौरवं नरकं भीमं गमिष्यति सुयोधनः ।
यत्कृते नरशार्दूलः प्राप्तः पापामिमां दशाम् ॥ ७.१४३.५४ ॥
Suyodhana wird in die schreckliche Hölle Raurava gehen, um dessentwillen du, Tiger unter den Menschen, in diesen sündhaften Zustand geraten bist.
7.143.55
को हि नाम पुमाँल्लोके मादृशः पुरुषोत्तम ।
प्रहरेत्त्वद्विधे त्वद्य प्रतिज्ञा यदि नो भवेत् ॥ ७.१४३.५५ ॥
Wer in der Welt, wie ich, o Bester der Männer, würde heute einen wie dich schlagen, wenn es unser Gelübde nicht gäbe?
7.143.56
एवमुक्तः स पार्थेन शिरसा भूमिमस्पृशत् ।
पाणिना चैव सव्येन प्राहिणोदस्य दक्षिणम् ॥ ७.१४३.५६ ॥
So von Pārtha angesprochen, berührte er den Boden mit dem Haupt, und mit der linken Hand streckte er seine rechte aus.
7.143.57
एतत्पार्थस्य तु वचस्ततः श्रुत्वा महाद्युतिः ।
युपकेतुर्महाराज तूष्णीमासीदवाङ्मुखः ॥ ७.१४३.५७ ॥
Als er diese Worte Pārthas gehört hatte, o großer König, blieb der überaus glänzende Yupaketu schweigend, das Antlitz gesenkt.
7.143.58
या प्रीतिर्धर्मराजे मे भीमे च बलिनां वरे ।
नकुले सहदेवे च सा मे त्वयि शलाग्रज ॥ ७.१४३.५८ ॥
Die Zuneigung, die ich dem König Dharma, Bhīma, dem Besten der Starken, Nakula und Sahadeva entgegenbringe, dieselbe Zuneigung gilt dir, o jüngerer Bruder Śalas.
7.143.59
मया त्वं समनुज्ञातः कृष्णेन च महात्मना ।
गच्छ पुण्यकृतां लोकाञ्छिबिरौशीनरो यथा ॥ ७.१४३.५९ ॥
Von mir und dem großherzigen Kṛṣṇa erlaubt, geh in die Welten der Verdienstvollen, wie Śibi, der Sohn Uśīnaras, ging.
7.143.60
ये लोका मम विमलाः सकृद्विभाता ।
ब्रह्माद्यैः सुरवृषभैरपीष्यमाणाः।
तान्क्षिप्रं व्रज सतताग्निहोत्रयाजि… ।
न्मत्तुल्यो भव गरुडोत्तमाङ्गयानः ॥ ७.१४३.६० ॥
Die reinen Welten, die meinen, die einmal aufleuchten, nach denen selbst Brahmā und die anderen Stiere unter den Göttern verlangen, geh schnell zu ihnen. Der du stets das Agnihotra opferst... werde mir gleich, dessen Gefährt Garuḍa ist.
7.143.61
धनञ्जये ब्रुवत्येवं घृणया च परिप्लुते ।
अवाङ्मुखा बभूवुश्च सैनिकाः सर्व एव ते ॥ ७.१४३.६१ ॥
Während Dhanañjaya so sprach, von Mitleid übermannt, standen alle jene Krieger mit gesenkten Gesichtern da.
7.143.62
मुहूर्तादिव विश्रम्य सात्यकिः क्रोधमूर्च्छितः ।
अमर्षवशमापन्नः सौमदत्तिनिराकृतः ॥ ७.१४३.६२ ॥
Nach einem Augenblick der Rast wurde Sātyaki, von Zorn überwältigt und in der Gewalt des Unmuts, vom Sohn des Somadatta zurückgewiesen.
7.143.63
उत्थितः स तु शैनेयो विमुक्तः सौमदत्तिना ।
सङ्गमादाय चिच्छित्सुः शिरस्तस्य महात्मनः ॥ ७.१४३.६३ ॥
Vom Sohn des Somadatta befreit, erhob sich jener Nachkomme des Śini und, begierig, das Haupt jenes Großmütigen abzuschlagen, nahm er den Kampf wieder auf.
7.143.64
निहतं पाण्डुपुत्रेण प्रसक्तं भूरिदक्षिणम् ।
इयेष सात्यकिर्हन्तुं शलाग्रजमकल्मषम् ॥ ७.१४३.६४ ॥
Sātyaki wollte den älteren Bruder des makellosen Śalya töten, den von Pāṇḍus Sohn erschlagenen und daran gebundenen Bhūriśravas von reichen Gaben.
7.143.65
निकृत्तभुजमासीनं छिन्नहस्तमिव द्विपम् ।
क्रोशतां सर्वसैन्यानां निन्द्यमानः सुदुर्मनाः ॥ ७.१४३.६५ ॥
Wie ein Elefant mit abgeschnittenem Rüssel, mit abgehauenen Armen sitzend, wurde Sātyaki geschmäht, während alle Heere schrien, tief betrübten Sinnes.
7.143.66
वार्यमाणः स कृष्णेन पार्थेन च महात्मना ।
भीमेन चक्रक्षाभ्यामश्वत्थाम्ना कृपेण च ॥ ७.१४३.६६ ॥
Während Kṛṣṇa und der großgesinnte Pārtha (Arjuna) ihn zurückhielten, ebenso Bhīma, die beiden Radwächter, Aśvatthāman und Kṛpa,
7.143.67
कर्णेन वृषसेनेन सैन्धवेन तथैव च ।
विक्रोशतां च सैन्यानामवधीत्तं धृतव्रतम् ॥ ७.१४३.६७ ॥
Karṇa, Vṛṣasena und der König von Sindhu taten ebenso, während die Truppen schrien, und töteten den, der sein Gelübde hielt.
7.143.68
प्रायोपविष्टस्य रणे पार्थेन च्छिन्नबाहुनः ।
सात्यकिः कौरवेयस्य खङ्गेनापाहरच्छिरः ॥ ७.१४३.६८ ॥
Sātyaki schlug mit dem Schwert den Kopf des Kaurava ab, der sich im Kampf zum Fasten bis zum Tod niedergelassen hatte, dessen Arm von Pārtha abgeschlagen war.
7.143.69
नाभ्यनन्दन्त तं सैन्याः सात्यकिं तेन कर्मणा ।
अर्जुनेन हतं पूर्वं यज्जघान कुरूद्वहम् ॥ ७.१४३.६९ ॥
Die Truppen billigten Sātyakis Tat nicht, denn er hatte den besten der Kurus getötet, der zuvor von Arjuna erschlagen worden war.
7.143.70
सहस्राक्षसमं चैव सिद्धचारणमानवाः ।
भूरिश्रवसमालोक्य युद्धे प्रायगतं हतम् ॥ ७.१४३.७० ॥
Als sie Bhūriśravas, Indra gleich, im Kampf erschlagen und dem Tod entgegengegangen sahen, staunten die Siddhas, Cāraṇas und Menschen.
7.143.71
अपूजयन्त तं देवा विस्मितास्तेऽस्य कर्मभिः ।
पक्षवादांश्च सुबहून्प्रावदंस्तव सैनिकाः ॥ ७.१४३.७१ ॥
Die erstaunten Götter ehrten ihn für seine Taten, und Eure Soldaten sprachen viele parteiische Worte.
7.143.72
न वार्ष्णेयस्यापराधो भवितव्यं हि तत्तथा ।
तस्मान्मन्युर्न वः कार्यः क्रोधो दुःखतरो नृणाम् ॥ ७.१४३.७२ ॥
Die Schuld liegt nicht beim Vṛṣṇi; so musste es sein. Darum lasst keinen Zorn in euch aufkommen, denn Zorn ist für Menschen schmerzlicher.
7.143.73
हन्तव्यश्चैष वीरेण नात्र कार्या विचारणा ।
विहितो ह्यस्य धात्रैव मृत्युः सात्यकिराहवे ॥ ७.१४३.७३ ॥
Ein Held muss ihn töten; hier gibt es nichts zu überlegen. Im Kampf hat der Schöpfer selbst seinen Tod durch Sātyaki bestimmt.
7.143.74
मर्तव्यमेव सर्वेण चरमं पूर्वमेव वा ।
मन्यध्वं मृत इत्येष माभूद्वो बुद्धिलाघवम् ॥ ७.१४३.७४ ॥
Alle müssen sterben, früher oder später. Betrachtet ihn als tot, damit euer Verstand nicht leichtfertig wird.
7.143.75
तस्मिन्हते महाबाहौ यूपकेतौ महात्मनि ।
धिगेनमिति चाक्रन्दन्क्षत्रियाः क्रोधमूर्च्छिताः ॥ ७.१४३.७५ ॥
Als jener Starkarmige, Yūpaketu, der Großseelige, erschlagen war, schrien die vor Zorn ohnmächtigen Krieger: »Schande über ihn!«
7.143.76
अन्ये न युक्तमित्येव भवितव्यं तथेति च ।
केचिदासन्विमनसः केचिद्दुःखसमन्विताः ॥ ७.१४३.७६ ॥
Die einen sagten: »Das ist nicht recht«, die anderen: »So sei es.« Einige waren im Geist verwirrt, andere voller Kummer.
7.143.77
न हन्तव्यो न हन्तव्य इति मन्दाः प्रभाषत ।
धर्मवादैरधर्मिष्ठा धर्मकञ्चुकमास्थिताः ॥ ७.१४३.७७ ॥
Ihr Toren sagt: »Er darf nicht getötet werden, er darf nicht getötet werden.« Ihr Unrechten, mit Worten des Rechts habt ihr den Mantel des Dharma angelegt.
7.143.78
यदा बालः सुभद्रायाः सुतः शस्त्रनिनाकृतः ।
युष्माभिर्निहतो युद्धे तदा धर्मः क्व वो गतः ॥ ७.१४३.७८ ॥
Als der junge Sohn Subhadrās, durch Waffenhagel niedergestreckt, von euch im Kampf erschlagen wurde, wohin war da euer Dharma gegangen?
7.143.79
मया त्वेतत्प्रतिज्ञातं क्षेपे कस्मिंश्चिदेव हि ।
श्रुत्वा तत्सर्वभावेन गर्हयध्वं न चार्जुनम्।
शृणुध्वं सर्वमेवेह श्रुत्वा गर्हथ मानवाः ॥ ७.१४३.७९ ॥
Doch ich legte dieses Gelübde ab als Antwort auf einen Vorwurf. Hört es mit ganzem Herzen an und verurteilt Arjuna nicht. Hört hier alles, ihr Menschen; erst nachdem ihr es gehört habt, verurteilt.
7.143.80
यो मां निष्पिष्य सङ्ग्रमे जीवन्हन्यात्पदा रुषा ।
स मे वध्यो भवेच्छत्रुर्यद्यपि स्यान्मुनिव्रतः ॥ ७.१४३.८० ॥
Wer mich im Kampf zermalmt und mich, während ich noch lebe, zornig mit dem Fuß schlägt, der ist mein Feind und verdient den Tod, selbst wenn er ein Gelübde eines Weisen hält.
7.143.81
चेष्टमानं प्रतीघाते सभुजं मां सचक्षुषः ।
मन्यध्वं मृत इत्येवमेतद्वो बुद्धिलाघवम् ॥ ७.१४३.८१ ॥
Ihr hieltet mich für tot, obwohl ich im Widerstand kämpfte, mit Armen und offenen Augen — das ist die Leichtfertigkeit eures Verstandes.
7.143.82
युक्तो ह्यस्य प्रतीघातः कृतो मे कुरुपुङ्गवाः ॥ ७.१४३.८२ ॥
Denn mein Widerstand gegen ihn war angemessen, ihr Stiere der Kurus.
7.143.83
यत्तु पार्थेन मां दृष्ट्वा प्रतिज्ञामभिरक्षता ।
सखङ्गोऽस्य हृतो बाहुरेतेनैवास्मि वञ्चितः ॥ ७.१४३.८३ ॥
Doch Pārtha, der mich sah und sein Gelübde wahrte, hieb ihm den Arm samt dem Schwert ab, und eben dadurch wurde ich getäuscht.
7.143.84
भवितव्यं हि यद्भावि दैवं चेष्टयते हि तत् ।
सोयं हतो विमर्देऽस्मिन्किमत्राधर्मचेष्टितम् ॥ ७.१४३.८४ ॥
Was sein soll, muss geschehen, denn das Schicksal bewegt es. Dieser wurde im Gedränge dieser Schlacht erschlagen; welche unrechte Tat wurde hier begangen?
7.143.85
अपि चापं पुरा गीतः श्लोको वाल्मीकिना भुवि ।
न हन्तव्याः स्त्रिय इति यद्ब्रवीषि प्लवङ्गम ॥ ७.१४३.८५ ॥
Vor langer Zeit sang Vālmīki auf Erden diesen Vers: Frauen dürfen nicht getötet werden – so sagst du es, bester der Affen.
7.143.86
सर्वकालं मनुष्येण व्यवसायवता सदा ।
पीडाकरममित्राणां यत्स्यात्कर्तव्यमेव तत्।
अनुष्ठितं मया तच्च कस्माद्गर्हथ मूढवत् ॥ ७.१४३.८६ ॥
Zu allen Zeiten soll ein entschlossener Mensch stets das tun, was den Feinden Schmerz bereitet. Das habe ich getan – warum tadelt ihr mich dann wie Narren?
7.143.87
एवमुक्ते महाराज सर्वे कौरवपुङ्गवाः ।
न स्म किंचिदभाषन्त मनसा समपूजयन् ॥ ७.१४३.८७ ॥
Als so gesprochen worden war, großer König, sagten alle Stiere der Kuru nichts; in Gedanken ehrten sie es.
7.143.88
मन्त्रभिपूतस्य महाध्वरेषु ।
यशस्विनो भूरिसहस्रदस्य।
मुनेरिवारण्यगतस्य तस्य ।
न तत्र कश्चिद्वधमभ्यनन्दत् ॥ ७.१४३.८८ ॥
Jener Berühmte, durch Mantras in großen Opfern gereinigt, Geber von Tausenden, gleich einem in den Wald gezogenen Weisen – niemand dort billigte seinen Tod.
7.143.89
सुनीलकेशं वरदस्य तस्य ।
सूरस्य पारावतलोहिताक्षम्।
अश्वस्य मेध्यस्य शिरो निकृत्तं ।
न्यस्तं हविर्धानमिवान्तरेण ॥ ७.१४३.८९ ॥
Der Kopf des Opferpferdes mit der schönen dunkelblauen Mähne und den taubenroten Augen des gabenspendenden Sūra lag abgeschlagen, als wäre er zwischen zwei Opferständern niedergelegt.
7.143.90
स तेजसा शस्त्रकृतेन पूतो ।
महाहवे देहवरं विसृज्य।
आक्रामदूर्ध्वं वरदो वरार्हो ।
व्यावृत्त्य धर्मेण परेम रोदसी ॥ ७.१४३.९० ॥
Durch den Glanz der Waffen gereinigt, nachdem er im großen Kampf seinen trefflichen Leib abgelegt hatte, stieg der Gabenspender, der Gaben würdig ist, empor; er wandte sich nach dem Dharma und durchschritt die beiden höchsten Welten, Himmel und Erde.