Mahābhārata · Adhyāya 7.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.143.1
स बाहुर्न्यपतद्भूमौ सखङ्गः सशुभाङ्गदः ।
आदधज्जीवलोकस्य दुःखमद्भुतमुत्तमः।
यन्त्रमुक्तो महेन्द्रस्य ध्वजो वृत्तोत्सवो यथा ॥ ७.१४३.१ ॥
Aquele braço caiu ao chão com sua espada e seu braceleté auspicioso, causando ao mundo dos vivos uma dor maravilhosa, como uma bandeira solta da máquina de Indra quando a festa termina.
7.143.2
प्रहरिष्यन्हृतो बाहुरदृश्यते किरीटिना ।
वेगेन न्यपतद्भूमौ पञ्चास्य इव पन्नगः ॥ ७.१४३.२ ॥
Aquele braço, prestes a golpear, foi visto cortado pelo portador da coroa (Arjuna) e caiu com força ao chão, como uma serpente de cinco cabeças.
7.143.3
स मोघं कृतमात्मानं दृष्ट्वा पार्थेन कौरवः ।
उत्सृज्य सात्यकिं क्रोधाद्ग्रर्हयामास पाण्डवम् ॥ ७.१४३.३ ॥
Vendo-se tornado inútil pelo filho de Pṛthā, aquele Kaurava, com ira, soltou Sātyaki e censurou o Pāṇḍava.
7.143.4
स विबाहुर्महाराज एकपक्ष इवाण्डजः ।
एकचक्रो रथो यद्वद्धरणीमास्थितो नृपः।
उवाच पाण्डवं चैव सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१४३.४ ॥
Ó grande rei, aquele rei sem braço, como um pássaro de uma asa ou um carro de uma roda, manteve-se de pé sobre a terra e falou ao Pāṇḍava diante de todos os guerreiros.
7.143.5
नृशंसं बत कौन्तेय कर्मेदं कृतवानसि ।
अपश्यतो विषक्तस्य यन्मे त्वं बाहुमच्छिनः ॥ ७.१४३.५ ॥
Ó filho de Kuntī, de fato cometeste este ato cruel, cortando meu braço enquanto eu não olhava e estava envolvido.
7.143.6
येषु येषु नरः पार्थ वर्तते सुसमाहितः ।
आशु तच्छीलतामेति तदिदं दृश्यते त्वयि ॥ ७.१४३.६ ॥
Ó filho de Pṛthā, em qualquer tarefa em que um homem se dedica com plena concentração, logo assume essa mesma natureza; e isso é o que agora se vê em ti.
7.143.7
किं नु वक्ष्यसि राजानं धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
किं कुर्वाणो मया सङ्ख्ये हतो भूरिश्रवा इति ॥ ७.१४३.७ ॥
O que dirás ao rei Yudhiṣṭhira, filho de Dharma, quando Bhūriśravas tiver sido morto em batalha por mim? O que fazias tu?
7.143.8
इदमिन्द्रेण ते साक्षादुपदिष्टं महात्मना ।
अस्त्रं रुद्रेण वा पार्थ द्रोणेनाथ कृपेण वा ॥ ७.१४३.८ ॥
Ó Pārtha, esta arma foi-te ensinada diretamente pelo grande Indra, ou por Rudra, ou por Droṇa, ou por Kṛpa.
7.143.9
ननु नामास्त्रधर्मज्ञस्त्वं लोकेऽभ्यधिकः परैः ।
सोऽयुध्यमानस्य कथं रणे प्रहृतवानसि ॥ ७.१४३.९ ॥
Certamente tu és o conhecedor da lei das armas e superior aos outros no mundo. Como, então, feriste em batalha quem não estava lutando?
7.143.10
न प्रमत्ताय भीताय विरथाय प्रयाचते ।
व्यसने वर्तमानाय प्रहरन्ति मनीषिणः ॥ ७.१४३.१० ॥
Os sábios não ferem quem está desatento, amedrontado, sem carro, a suplicar ou em aflição.
7.143.11
इदं तु नीचाचरितमसत्पुरुषसेवितम् ।
कथमाचरितं पार्थ पापकर्म सुदुष्करम् ॥ ७.१४३.११ ॥
Mas isto é um ato praticado por homens vis e seguido pelos maus. Como, ó Pārtha, realizaste esta ação pecaminosa, tão difícil de fazer?
7.143.12
आर्येण सुकरं त्वाहुरार्यकर्म धनञ्जय ।
अनार्यकर्म त्वार्येण सुदुष्करतमं भुवि ॥ ७.१४३.१२ ॥
Ó Dhanañjaya, dizem que para o nobre as ações nobres são fáceis; mas para um nobre realizar uma ação ignóbil é o mais difícil sobre a terra.
7.143.13
कथं हि राजवंश्यस्त्वं कौरवेयो विशेषतः ।
क्षत्रधर्मादपक्रान्तः सुवृत्तश्चारितव्रतः ॥ ७.१४३.१३ ॥
Como, sendo de linhagem real e especialmente kaurava, te afastaste do dever do guerreiro? Tua conduta é boa e cumpres os teus votos.
7.143.14
अल्पस्तवापराधोऽत्र न त्वां तात विगर्हये ।
वार्ष्णेयापशदं प्राप्य क्षुद्रं कृतमिदं त्वया ॥ ७.१४३.१४ ॥
A tua falta aqui é pequena, e não te censuro, querido. Tendo sofrido o opróbrio do Vārṣṇeya (Kṛṣṇa), cometeste este ato vil.
7.143.15
इदं तु यदतिक्षुद्रं वार्ष्णेयार्थे कृतं त्वया ।
वासुदेवमतं नूनं नैतत्त्वय्युपपद्यते ॥ ७.१४३.१५ ॥
Mas esta ação tão vil que fizeste pelo Vārṣṇeya deve certamente ter sido por conselho de Vāsudeva; não te convém.
7.143.16
को हि नाम प्रमत्ताय परेण सह युध्यते ।
ईदृशं व्यसनं दद्याद्यो न कृष्णसखो भवेत् ॥ ७.१४३.१६ ॥
Quem, de facto, lutaria como inimigo contra alguém desatento? E quem, se não fosse amigo de Kṛṣṇa, infligiria tal calamidade?
7.143.17
व्रात्याः सङ्क्लिष्टकर्माणः प्रकृत्यैव च गर्हिताः ।
वृष्ण्यन्धकाः कथं पार्थ प्रमाणं भवता कृताः ॥ ७.१४३.१७ ॥
Os Vṛṣṇi e os Andhaka, párias de ações corruptas e desprezados por natureza, como, Pārtha, os tornaste tua autoridade?
7.143.18
एवमुक्तो रणे पार्थो भूरिश्रवसमब्रवीत् ।
व्यक्तं हि जीर्यमाणोऽपि बुद्धिं जरयते नरः।
अनर्थकमिदं सर्वं यत्त्वया व्याहृतं प्रभो ॥ ७.१४३.१८ ॥
Assim interpelado na batalha, Arjuna disse a Bhūriśravas: "É claro que, mesmo envelhecendo, o homem gasta a sua inteligência com a velhice. Senhor, tudo o que disseste é sem sentido."
7.143.19
जानन्नेव हृषीकेशं गर्हसे मां च पाण्डवम् ।
सङ्गामाणां हि धर्मज्ञः सर्वशास्त्रार्थपारगः ॥ ७.१४३.१९ ॥
Embora conheças Hṛṣīkeśa, censuras a mim e ao Pāṇḍava. Tu, que conheces o dharma das batalhas e és perito no sentido de todos os śāstras.
7.143.20
न चाधर्ममहं कुर्यां जानंश्चैव हि मुह्यसे ॥ ७.१४३.२० ॥
E eu não cometeria adharma; e, sabendo disso, tu te confundes.
7.143.21
युध्यन्ते क्षत्रियाः शत्रून्स्वैःस्वैः परिवृता नराः ।
भ्रातृभिः पितृभिः पुत्रैस्तथा सम्बन्धिबान्धवैः।
वयस्यैरथ मित्रैश्च स्वबाहुबलमाश्रिताः ॥ ७.१४३.२१ ॥
Os kṣatriyas combatem seus inimigos, cercados por seus próprios irmãos, pais, filhos, parentes e aliados, companheiros e amigos, confiando na força de seus próprios braços.
7.143.22
स कथं सात्यकिं शिष्यं सुखसम्बन्धिमेव च ।
अस्मदर्थे च युध्यन्तं त्यक्त्वा प्राणान्सुदुस्त्यजान् ॥ ७.१४३.२२ ॥
Como pôde ele abandonar Sātyaki, seu discípulo e querido parente, que luta por nós, entregando vidas tão difíceis de deixar?
7.143.23
मम बाहुं रणे राजन्दक्षिणं युद्धदुर्मदम् ।
त्वया निकृष्यमाणं च दृष्टवानस्मि निष्क्रियम् ॥ ७.१४३.२३ ॥
Ó rei, vi o meu braço direito, orgulhoso na batalha, sendo puxado por ti e ficando imóvel.
7.143.24
न च त्वं रक्षितव्यो हि एको रणगतेन हि ।
यो यस्य युध्यतेऽर्थाय संरक्ष्यो नराधिप।
तै रक्ष्यमाणैः स नृपो रक्षितव्यो महामृधे ॥ ७.१४३.२४ ॥
Tu, que foste à batalha, não deves ser protegido sozinho. Ó senhor dos homens, quem luta por outro deve protegê-lo; esse rei, protegido por aqueles que lutam por ele, deve ser protegido na grande batalha.
7.143.25
यद्यहं सात्यकिं दृष्ट्वा तूष्णीमासिष्य आहवे ।
ततस्तेन वियोगश्च प्राप्यं नरकमेव च ॥ ७.१४३.२५ ॥
Se, ao ver Sātyaki, eu ficasse em silêncio na batalha, seria separado dele e certamente alcançaria o inferno.
7.143.26
रक्षितव्यो मया यस्मात्तस्माल्लब्धो मया स च ।
यशश्चैव स्वपक्षेभ्यः फलं मित्रस्य रक्षणात् ॥ ७.१४३.२६ ॥
Como devo protegê-lo, por isso o obtive; e ao proteger um amigo, a fama e o fruto vêm do próprio lado.
7.143.27
यच्च मां गर्हसे राजन्कृष्णेन सह सङ्गतम् ।
कस्तेन सङ्गमं नेच्छेत्तत्र ते बुद्धिविभ्रमः ॥ ७.१४३.२७ ॥
E tu me censuras, ó rei, por estar unido a Kṛṣṇa; quem não desejaria a união com ele? Nisto a tua mente está confusa.
7.143.28
आबद्धकवचस्येह रथमारुह्य तिष्ठतः ।
सर्वायुधैरुपेतस्य प्रतियोद्धृप्रतीक्षिणः ॥ ७.१४३.२८ ॥
Para aquele que está aqui de pé no seu carro, couraça atada, equipado com todas as armas, aguardando o seu adversário.
7.143.29
अस्मिन्रथगजानीके हयपत्तिसमाकुले ।
सिंहनादोद्धतरवे गम्भीरे सैन्यसागरे ॥ ७.१४३.२९ ॥
Neste oceano do exército, profundo, cheio de fileiras de carros e elefantes, apinhado de cavalos e infantes, ressoando com o feroz rugido dos leões.
7.143.30
स्वैश्चापि समुपेतस्य विक्रान्तस्य तथा रणे ।
सात्यकेन कथं योग्यः सङ्ग्रामस्ते भविष्यति ॥ ७.१४३.३० ॥
Como será adequado o teu combate com Sātyaki, que está dotado das suas próprias forças e é igualmente valente na batalha?
7.143.31
बहुभिः सह सङ्गम्य निर्जित्य च महारथान् ।
श्रान्तश्च श्रान्तवाहश्च क्षीणसर्वायुधस्त्वया।
समेतः सात्यकिः सङ्ख्ये निर्जितश्च महारथः ॥ ७.१४३.३१ ॥
Tendo enfrentado muitos e vencido grandes guerreiros de carro, exausto, com cavalos cansados e todas as armas gastas, derrotaste Sātyaki, o grande guerreiro de carro, na batalha.
7.143.32
ईदृशं सात्यकिं सङ्ख्ये निर्जित्य च महारथम् ।
अधिकत्वं विजानीपे स्ववीर्यवशमागतम् ॥ ७.१४३.३२ ॥
Tendo vencido na batalha um grande guerreiro de carro como Sātyaki, consideras tua a superioridade que veio pela força do teu próprio valor.
7.143.33
इच्छसि त्वं शिरस्तस्य असिना हर्तुमाहवे ।
तथा कृच्छ्रगतं दृष्ट्वा सात्यकिं कः क्षमिष्यति।
एकस्यैकेन हि कथं सङ्ग्रामः सम्भविष्यति ॥ ७.१४३.३३ ॥
Desejas cortar-lhe a cabeça com a espada na batalha. Ao ver Sātyaki assim em apuros, quem o perdoará? Como poderá dar-se um combate de um contra um?
7.143.34
त्वं तु गर्हय चात्मानं स्वधर्मं यो न रक्षसि ।
कथं रक्षिष्यसे वीर ये वै त्वां संश्रिता जनाः ॥ ७.१४३.३४ ॥
Quanto a ti, censura-te a ti mesmo, que não proteges o teu próprio dever. Herói, como protegerás as pessoas que dependem de ti?
7.143.35
आत्तशस्त्रस्य हि रणे वृष्णिपुत्रं जिघांसतः ।
छिन्नवान्यदहं बाहुं नैतल्लोकविगर्हितम् ॥ ७.१४३.३५ ॥
O braço que cortei de quem, tendo pegado em armas na batalha, desejava matar o filho de Vṛṣṇi, não é censurado pelo mundo.
7.143.36
न्यस्तशस्त्रस्य हि पुनर्विकलस्य विवर्मणः ।
अभिमन्योर्वधं तात धार्मिकः को नु पूजयेत् ॥ ७.१४३.३६ ॥
Querido filho, quem dos justos louvaria a morte de Abhimanyu, que havia deposto as armas, estava de novo desvalido e sem armadura?
7.143.37
एवमुक्तो महार्बाहुर्यूपकेतुर्महायशाः ।
युयुधानं समुत्सृज्य रणे प्रायमुपाविशत् ॥ ७.१४३.३७ ॥
Assim interpelado, o de braços poderosos, de estandarte com o poste sacrificial, de grande fama, deixou Yuyudhāna na batalha e sentou-se para o jejum até a morte.
7.143.38
शरानास्तीर्य सव्येन पाणिना पुण्यलक्षणः ।
यियासुर्ब्रह्मलोकाय प्राणान्प्राणेष्वथाजुहोत् ॥ ७.१४३.३८ ॥
Estendendo as flechas com a mão esquerda, o de sinais auspiciosos, desejando ir ao mundo de Brahmā, ofereceu seus alentos nos alentos.
7.143.39
सूर्ये चक्षुः समाधाय प्रसन्नं सलिले मनः ।
ध्यायन्महोपनिषदं योगयुक्तोऽभवन्मुनिः ॥ ७.१४३.३९ ॥
Fixando o olhar no sol e a mente serena na água, meditando a grande Upaniṣad, tornou-se um sábio unido ao yoga.
7.143.40
ततस्ते सर्वसेनासु जनाः कृष्णधनञ्जयौ ।
गर्हयामासुरप्येतौ शशंसुर्भूरिदक्षिणम् ॥ ७.१४३.४० ॥
Então o povo de todos os exércitos censurou Kṛṣṇa e Dhanañjaya, e louvou aquele de grandes dádivas.
7.143.41
निन्द्यमानौ तथा कृष्णौ नोचतुः किञ्चिदप्रियम् ।
ततः प्रशस्यमानश्च नाहृष्यद्यूपकेतनः ॥ ७.१४३.४१ ॥
Embora assim censurados, os dois Kṛṣṇas não disseram nada desagradável; e embora louvado, aquele de estandarte com o poste sacrificial não se alegrou.
7.143.42
तांस्तथावादिनो राजन्पुत्रांस्तव धनञ्जयः ।
अमूष्यमाणो मनसा तेषां तस्य च भाषितम् ॥ ७.१४३.४२ ॥
Ó rei, Dhanañjaya não pôde suportar em seu íntimo que teus filhos falassem assim, nem as palavras deles, nem as dele.
7.143.43
असङ्क्रुद्धमना वाचः स्मारयन्निव भारत ।
उवाच पाण्डुतनयः साक्षेपमिव फल्गुनः ॥ ७.१४३.४३ ॥
Ó Bhārata, sem grande ira, como que lembrando as palavras deles, o filho de Pāṇḍu, Phālguna, falou com tom de censura.
7.143.44
मम सर्वेऽपि राजानो जानन्त्येतन्महाव्रतम् ।
न शक्यो मामको हन्तुं यो मे स्याद्बाणगोचरे ॥ ७.१४३.४४ ॥
Todos os reis conhecem este meu grande voto: os meus que estiverem ao alcance da minha flecha não podem ser mortos.
7.143.45
यूपकेतुं समीक्ष्यैतन्न मां गर्हितुमर्हथ ।
न हि धर्ममविज्ञाय युक्तं गर्हयितुं परम् ॥ ७.१४३.४५ ॥
Tendo visto isto, não deveis censurar-me, ó porta-estandarte do poste sacrificial; não convém censurar outro sem conhecer o dharma.
7.143.46
न्यस्तशस्त्रस्य बालस्य विरथस्य विवर्मणः ।
नाभिमन्योर्वधं यूयं गर्हयध्वं कुतस्तदा ॥ ७.१४३.४६ ॥
Por que não censurastes então a morte de Abhimanyu, um jovem que tinha deposto as armas, sem carro e sem armadura?
7.143.47
दुर्योधनस्य क्षुद्रस्य अप्रमाणे च तिष्ठतः ।
सौमदत्तेरथं साधुः सर्वसाहाय्यकारिणः ॥ ७.१४३.४७ ॥
Protegi o carro de Saumadatti, que se mantinha no meio do exército incontável do vil Duryodhana e prestava toda a ajuda.
7.143.48
अस्मदीया मया रक्ष्याः प्राणबाध उपस्थिते ।
ये मे प्रत्यक्षतो वीरा हन्येरन्निति मे मतिः ॥ ७.१४३.४८ ॥
Quando surgir perigo para a vida, devo proteger os meus; é minha opinião que os heróis que forem mortos diante dos meus olhos devem ser protegidos.
7.143.49
सात्यकश्च वशं नीतः कौरवेण महात्मना ।
ततो मयैतच्चरितं प्रतिज्ञारक्षणं प्रति ॥ ७.१४३.४९ ॥
Sātyaki foi levado cativo pelo Kaurava magnânimo. Então eu fiz este ato para cumprir meu voto.
7.143.50
पुनश्च कृपयाऽऽविष्टो बहु तत्तद्विचिन्तयन् ।
उवाच चैनं कौरव्यमर्जुनः शोकपीडितः ॥ ७.१४३.५० ॥
Novamente tomado pela compaixão e ponderando muito, Arjuna, atormentado pela dor, falou àquele Kaurava.
7.143.51
धिगस्तु क्षत्रधर्मं तु यत्र त्वं पुरुषेश्वरः ।
अवस्थामीदृशीं प्राप्तः शरण्यः शरणप्रदः ॥ ७.१४३.५१ ॥
Vergonha sobre o dever do guerreiro, que tu, senhor dos homens, digno de refúgio e dador de refúgio, tenhas chegado a tal estado!
7.143.52
नातिभारः कृतान्तस्य विद्यते कुरुनन्दन ।
यत्र त्वं पुरुषव्याघ्रः प्राप्तः पापामिमां दशाम् ॥ ७.१४३.५२ ॥
Ó alegria dos Kurus, não é grande peso para Kṛtānta (a Morte) que tu, tigre entre os homens, tenhas chegado a este estado pecaminoso.
7.143.53
नात्मनः सुकृतस्यास्य फलं वै नृपसत्तम ।
यत्र त्वं कुरुशार्दूल प्राप्तः पापामिमां दशाम् ॥ ७.१४३.५३ ॥
Ó melhor dos reis, este não é o fruto de tuas próprias boas ações, que tu, tigre dos Kurus, tenhas chegado a este estado pecaminoso.
7.143.54
रौरवं नरकं भीमं गमिष्यति सुयोधनः ।
यत्कृते नरशार्दूलः प्राप्तः पापामिमां दशाम् ॥ ७.१४३.५४ ॥
Suyodhana irá para o terrível inferno Raurava, por causa de quem tu, tigre entre os homens, chegaste a este estado pecaminoso.
7.143.55
को हि नाम पुमाँल्लोके मादृशः पुरुषोत्तम ।
प्रहरेत्त्वद्विधे त्वद्य प्रतिज्ञा यदि नो भवेत् ॥ ७.१४३.५५ ॥
Quem no mundo, como eu, ó melhor dos homens, golpearia hoje alguém como tu, se não fosse o nosso voto?
7.143.56
एवमुक्तः स पार्थेन शिरसा भूमिमस्पृशत् ।
पाणिना चैव सव्येन प्राहिणोदस्य दक्षिणम् ॥ ७.१४३.५६ ॥
Assim interpelado por Pārtha, tocou o chão com a cabeça e, com a mão esquerda, estendeu a sua direita.
7.143.57
एतत्पार्थस्य तु वचस्ततः श्रुत्वा महाद्युतिः ।
युपकेतुर्महाराज तूष्णीमासीदवाङ्मुखः ॥ ७.१४३.५७ ॥
Tendo ouvido estas palavras de Pārtha, ó grande rei, o de grande brilho Yupaketu permaneceu em silêncio, com o rosto voltado para baixo.
7.143.58
या प्रीतिर्धर्मराजे मे भीमे च बलिनां वरे ।
नकुले सहदेवे च सा मे त्वयि शलाग्रज ॥ ७.१४३.५८ ॥
O afeto que tenho pelo rei Dharma, por Bhīma, o melhor dos fortes, por Nakula e Sahadeva, esse mesmo afeto tenho por ti, ó irmão mais novo de Śala.
7.143.59
मया त्वं समनुज्ञातः कृष्णेन च महात्मना ।
गच्छ पुण्यकृतां लोकाञ्छिबिरौशीनरो यथा ॥ ७.१४३.५९ ॥
Permitido por mim e pelo magnânimo Kṛṣṇa, vai aos mundos dos virtuosos, como Śibi, filho de Uśīnara, foi.
7.143.60
ये लोका मम विमलाः सकृद्विभाता ।
ब्रह्माद्यैः सुरवृषभैरपीष्यमाणाः।
तान्क्षिप्रं व्रज सतताग्निहोत्रयाजि… ।
न्मत्तुल्यो भव गरुडोत्तमाङ्गयानः ॥ ७.१४३.६० ॥
Os mundos imaculados que são meus, que brilham uma vez, aos quais até Brahmā e os outros touros entre os deuses aspiram, vai depressa até eles. Tu que sempre ofereces o agnihotra... torna-te igual a mim, cuja montaria é Garuḍa.
7.143.61
धनञ्जये ब्रुवत्येवं घृणया च परिप्लुते ।
अवाङ्मुखा बभूवुश्च सैनिकाः सर्व एव ते ॥ ७.१४३.६१ ॥
Enquanto Dhanañjaya falava assim, tomado pela compaixão, todos aqueles soldados ficaram de rosto baixo.
7.143.62
मुहूर्तादिव विश्रम्य सात्यकिः क्रोधमूर्च्छितः ।
अमर्षवशमापन्नः सौमदत्तिनिराकृतः ॥ ७.१४३.६२ ॥
Depois de descansar um momento, Sātyaki, tomado pela ira e sob o domínio da indignação, foi rechaçado pelo filho de Somadatta.
7.143.63
उत्थितः स तु शैनेयो विमुक्तः सौमदत्तिना ।
सङ्गमादाय चिच्छित्सुः शिरस्तस्य महात्मनः ॥ ७.१४३.६३ ॥
Libertado do filho de Somadatta, levantou-se aquele descendente de Śini e, desejando cortar a cabeça daquele magnânimo, retomou o combate.
7.143.64
निहतं पाण्डुपुत्रेण प्रसक्तं भूरिदक्षिणम् ।
इयेष सात्यकिर्हन्तुं शलाग्रजमकल्मषम् ॥ ७.१४३.६४ ॥
Sātyaki desejou matar o irmão mais velho do imaculado Śalya, Bhūriśravas de vastas dádivas, que fora morto pelo filho de Pāṇḍu e a esse destino se prendia.
7.143.65
निकृत्तभुजमासीनं छिन्नहस्तमिव द्विपम् ।
क्रोशतां सर्वसैन्यानां निन्द्यमानः सुदुर्मनाः ॥ ७.१४३.६५ ॥
Como um elefante de tromba cortada, sentado com os braços decepados, Sātyaki era censurado enquanto todos os exércitos gritavam, com a mente profundamente perturbada.
7.143.66
वार्यमाणः स कृष्णेन पार्थेन च महात्मना ।
भीमेन चक्रक्षाभ्यामश्वत्थाम्ना कृपेण च ॥ ७.१४३.६६ ॥
Enquanto Kṛṣṇa e o magnânimo Pārtha (Arjuna) o detinham, assim como Bhīma, os dois guardiães das rodas, Aśvatthāman e Kṛpa,
7.143.67
कर्णेन वृषसेनेन सैन्धवेन तथैव च ।
विक्रोशतां च सैन्यानामवधीत्तं धृतव्रतम् ॥ ७.१४३.६७ ॥
Karṇa, Vṛṣasena e o rei de Sindhu, igualmente, enquanto as tropas gritavam, mataram aquele que mantinha seu voto.
7.143.68
प्रायोपविष्टस्य रणे पार्थेन च्छिन्नबाहुनः ।
सात्यकिः कौरवेयस्य खङ्गेनापाहरच्छिरः ॥ ७.१४३.६८ ॥
Sātyaki cortou com sua espada a cabeça do Kaurava que, com o braço decepado por Pārtha, se sentara em jejum até a morte na batalha.
7.143.69
नाभ्यनन्दन्त तं सैन्याः सात्यकिं तेन कर्मणा ।
अर्जुनेन हतं पूर्वं यज्जघान कुरूद्वहम् ॥ ७.१४३.६९ ॥
As tropas não aprovaram Sātyaki por aquele ato, pois ele havia matado o melhor dos Kurus, que antes fora abatido por Arjuna.
7.143.70
सहस्राक्षसमं चैव सिद्धचारणमानवाः ।
भूरिश्रवसमालोक्य युद्धे प्रायगतं हतम् ॥ ७.१४३.७० ॥
Ao ver Bhūriśravas, igual a Indra, abatido na batalha, tendo ido à morte, os Siddhas, Cāraṇas e homens ficaram admirados.
7.143.71
अपूजयन्त तं देवा विस्मितास्तेऽस्य कर्मभिः ।
पक्षवादांश्च सुबहून्प्रावदंस्तव सैनिकाः ॥ ७.१४३.७१ ॥
Os deuses, espantados, o honraram por suas façanhas, e vossos soldados proferiram muitas palavras parciais.
7.143.72
न वार्ष्णेयस्यापराधो भवितव्यं हि तत्तथा ।
तस्मान्मन्युर्न वः कार्यः क्रोधो दुःखतरो नृणाम् ॥ ७.१४३.७२ ॥
A culpa não é do Vṛṣṇi; tinha de ser assim. Portanto, não deixeis a ira tomar conta de vós, pois a cólera é mais dolorosa para os homens.
7.143.73
हन्तव्यश्चैष वीरेण नात्र कार्या विचारणा ।
विहितो ह्यस्य धात्रैव मृत्युः सात्यकिराहवे ॥ ७.१४३.७३ ॥
Um herói deve matá-lo; não há o que deliberar aqui. Na batalha, sua morte às mãos de Sātyaki foi decretada pelo próprio Criador.
7.143.74
मर्तव्यमेव सर्वेण चरमं पूर्वमेव वा ।
मन्यध्वं मृत इत्येष माभूद्वो बुद्धिलाघवम् ॥ ७.१४३.७४ ॥
Todos devem morrer, mais cedo ou mais tarde. Considerem-no morto, para que a vossa mente não caia na leviandade.
7.143.75
तस्मिन्हते महाबाहौ यूपकेतौ महात्मनि ।
धिगेनमिति चाक्रन्दन्क्षत्रियाः क्रोधमूर्च्छिताः ॥ ७.१४३.७५ ॥
Quando aquele de braços poderosos, Yūpaketu, o de grande alma, foi morto, os guerreiros, desfalecidos de ira, clamaram: «Vergonha sobre ele!»
7.143.76
अन्ये न युक्तमित्येव भवितव्यं तथेति च ।
केचिदासन्विमनसः केचिद्दुःखसमन्विताः ॥ ७.१४३.७६ ॥
Uns disseram: «Isto não é apropriado», e outros: «Que assim seja». Alguns ficaram perturbados de espírito, e outros cheios de tristeza.
7.143.77
न हन्तव्यो न हन्तव्य इति मन्दाः प्रभाषत ।
धर्मवादैरधर्मिष्ठा धर्मकञ्चुकमास्थिताः ॥ ७.१४३.७७ ॥
Insensatos, dizeis: «Não deve ser morto, não deve ser morto». Vós, injustos, com palavras de retidão vestistes o manto do dharma.
7.143.78
यदा बालः सुभद्रायाः सुतः शस्त्रनिनाकृतः ।
युष्माभिर्निहतो युद्धे तदा धर्मः क्व वो गतः ॥ ७.१४३.७८ ॥
Quando o jovem filho de Subhadrā, abatido por uma saraivada de armas, foi morto por vós na batalha, para onde foi então o vosso dharma?
7.143.79
मया त्वेतत्प्रतिज्ञातं क्षेपे कस्मिंश्चिदेव हि ।
श्रुत्वा तत्सर्वभावेन गर्हयध्वं न चार्जुनम्।
शृणुध्वं सर्वमेवेह श्रुत्वा गर्हथ मानवाः ॥ ७.१४३.७९ ॥
Mas fiz este voto em resposta a alguma censura. Ouvi-o com todo o coração e não condeneis Arjuna. Ouvi aqui tudo, ó homens; e depois de ouvir, então condenai.
7.143.80
यो मां निष्पिष्य सङ्ग्रमे जीवन्हन्यात्पदा रुषा ।
स मे वध्यो भवेच्छत्रुर्यद्यपि स्यान्मुनिव्रतः ॥ ७.१४३.८० ॥
Quem, esmagando-me na batalha, me golpear com o pé com ira enquanto ainda estou vivo, esse é meu inimigo e merece ser morto, mesmo que seja alguém sob o voto de um sábio.
7.143.81
चेष्टमानं प्रतीघाते सभुजं मां सचक्षुषः ।
मन्यध्वं मृत इत्येवमेतद्वो बुद्धिलाघवम् ॥ ७.१४३.८१ ॥
Pensastes-me morto, quando eu lutava em resistência, com os braços e os olhos abertos: esta é a leviandade do vosso juízo.
7.143.82
युक्तो ह्यस्य प्रतीघातः कृतो मे कुरुपुङ्गवाः ॥ ७.१४३.८२ ॥
Pois minha resistência contra ele foi justa, ó touros dos Kurus.
7.143.83
यत्तु पार्थेन मां दृष्ट्वा प्रतिज्ञामभिरक्षता ।
सखङ्गोऽस्य हृतो बाहुरेतेनैवास्मि वञ्चितः ॥ ७.१४३.८३ ॥
Mas Pārtha, vendo-me e guardando seu voto, cortou o braço dele com a espada, e por isso mesmo fui enganado.
7.143.84
भवितव्यं हि यद्भावि दैवं चेष्टयते हि तत् ।
सोयं हतो विमर्देऽस्मिन्किमत्राधर्मचेष्टितम् ॥ ७.१४३.८४ ॥
O que deve ser, será; pois o destino o põe em movimento. Este foi morto no aperto desta batalha; que ato injusto foi cometido aqui?
7.143.85
अपि चापं पुरा गीतः श्लोको वाल्मीकिना भुवि ।
न हन्तव्याः स्त्रिय इति यद्ब्रवीषि प्लवङ्गम ॥ ७.१४३.८५ ॥
Outrora, na terra, Vālmīki cantou este verso: mulheres não devem ser mortas — é o que dizes, ó melhor dos macacos.
7.143.86
सर्वकालं मनुष्येण व्यवसायवता सदा ।
पीडाकरममित्राणां यत्स्यात्कर्तव्यमेव तत्।
अनुष्ठितं मया तच्च कस्माद्गर्हथ मूढवत् ॥ ७.१४३.८६ ॥
Em todo tempo, um homem resoluto deve sempre fazer o que causa dor aos inimigos. Isso eu fiz; por que então me censurais como tolos?
7.143.87
एवमुक्ते महाराज सर्वे कौरवपुङ्गवाः ।
न स्म किंचिदभाषन्त मनसा समपूजयन् ॥ ७.१४३.८७ ॥
Quando assim foi dito, grande rei, todos os touros dos Kurus nada disseram; em seu íntimo, honraram aquilo.
7.143.88
मन्त्रभिपूतस्य महाध्वरेषु ।
यशस्विनो भूरिसहस्रदस्य।
मुनेरिवारण्यगतस्य तस्य ।
न तत्र कश्चिद्वधमभ्यनन्दत् ॥ ७.१४३.८८ ॥
Aquele ilustre, purificado pelos mantras nos grandes sacrifícios, doador de milhares, como um sábio que foi à floresta: ninguém ali aprovou a sua morte.
7.143.89
सुनीलकेशं वरदस्य तस्य ।
सूरस्य पारावतलोहिताक्षम्।
अश्वस्य मेध्यस्य शिरो निकृत्तं ।
न्यस्तं हविर्धानमिवान्तरेण ॥ ७.१४३.८९ ॥
A cabeça do cavalo de sacrifício, de bela crina azul-escura e olhos vermelhos como os de um pombo, do doador de graças Sūra, jazia decepada, como se colocada entre dois havirdhānas.
7.143.90
स तेजसा शस्त्रकृतेन पूतो ।
महाहवे देहवरं विसृज्य।
आक्रामदूर्ध्वं वरदो वरार्हो ।
व्यावृत्त्य धर्मेण परेम रोदसी ॥ ७.१४३.९० ॥
Purificado pelo fulgor nascido das armas, tendo abandonado seu excelente corpo na grande batalha, o doador de graças, digno de graças, ergueu-se para o alto, voltando-se pelo dharma e atravessando os dois mundos supremos, o céu e a terra.