ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.147.1
श्रुत्वा निनादं धनुषश्च तस्य ।
विस्पषृमुत्कष्टमिवान्तकस्य।
शक्राशनिस्फोटसमं सुघोरं ।
विकृष्यमाणस्य धनञ्जयेन ॥ ७.१४७.१ ॥
ಯಮನಂತೆ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಧನುಸ್ಸಿನ ಟಂಕಾರವನ್ನು, ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದ ಸ್ಫೋಟದಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾದ ಆ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಧನಂಜಯನಿಂದ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಧನುಸ್ಸಿನ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಲಾಯಿತು.
7.147.2
त्रासोद्विग्नं तथोद्धान्तं त्वदीयं तद्बलं नृप ।
युगान्तवातसङ्क्षुब्धं चलद्वीचितरङ्गितम्।
प्रलीनमीनमकरं सागराम्भ इवाभवत् ॥ ७.१४७.२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಆ ಸೇನೆ ಭಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಯಿತು; ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕಲಕಲ್ಪಟ್ಟು, ಅಲೆಗಳಿಂದ ತರಂಗಿತವಾಗಿ, ಮೀನು ಮಕರಗಳು ಅಡಗಿಕೊಂಡ ಸಾಗರದ ನೀರಿನಂತಾಯಿತು.
7.147.3
मध्यन्दिनगतं सूर्यमापतन्तमिवाम्बरे ।
न शेकुः सर्वभूतानि पाण्डवं प्रतिवीक्षितुम् ॥ ७.१४७.३ ॥
ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಲಾಗದಂತೆ, ಸರ್ವಭೂತಗಳು ಪಾಂಡವನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಲಾರದೆ ಹೋದವು.
7.147.4
स रणे व्यचरत्पार्थः प्रेक्ष्यमाणो धनञ्जयः ।
युगपद्दिक्षु सर्वासु सर्वाण्यस्त्राणि दर्शयन् ॥ ७.१४७.४ ॥
ಆ ಧನಂಜಯ ಪಾರ್ಥನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು; ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ.
7.147.5
आददानं महाराज सन्दधानं च पाण्डवम् ।
उत्कर्षन्तं सृजन्तं च न स्म पश्याम लाघवात् ॥ ७.१४७.५ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವನು ಬಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಹೂಡುವುದು, ಎಳೆಯುವುದು, ಬಿಡುವುದು — ಅವನ ಚುರುಕಿನಿಂದಾಗಿ ನಾವು ನೋಡಲಾರೆವು.
7.147.6
ततः क्रुद्धो महाबाहुरैन्द्रमस्त्रं दुरासदम् ।
प्रादुश्चक्रे महाराज त्रासयन्सर्वभारतान् ॥ ७.१४७.६ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಮಹಾಬಾಹುವು, ಇಂದ್ರನ ದುರ್ಜಯ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು; ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಭರತವಂಶೀಯರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಭಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾ.
7.147.7
ततः शराः प्रादुरासन्दिव्यास्त्रप्रतिमन्त्रिताः ।
प्रदीपाश्च शिखिमुखाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१४७.७ ॥
ಆಗ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಮಂತ್ರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದವು; ಅಗ್ನಿಮುಖದ ಬೆಳಗುವ ಬಾಣಗಳು ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.
7.147.8
आकर्णपूर्णनिर्मुक्तैरग्न्यर्कांशुनिभैः शरैः ।
नभोऽभवत्तद्दुष्प्रेक्ष्यमुल्काभिरिव संवृतम् ॥ ७.१४७.८ ॥
ಕಿವಿವರೆಗೆ ಎಳೆದು ಬಿಟ್ಟ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಂತಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ ಉಲ್ಮುಖಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ ನೋಡಲು ಕಷ್ಟವಾಯಿತು.
7.147.9
ततः शस्त्रान्धकारं तत्कौरवैः समुदीरितम् ।
अशक्यं मनसाऽप्यन्यैः पाण्डवः सम्भ्रमन्निव ॥ ७.१४७.९ ॥
ಆಗ ಕೌರವರು ಎಬ್ಬಿಸಿದ ಆ ಶಸ್ತ್ರಾಂಧಕಾರವನ್ನು, ಇತರರು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ದಾಟಲಾಗದ ಅದನ್ನು, ಪಾಂಡವನು ವ್ಯಾಕುಲನಾದವನಂತೆ ನೋಡಿದನು.
7.147.10
नाशयामास विक्रम्य शरैर्दिव्यास्त्रमन्त्रितैः ।
नैशं तमोंशुभिः क्षिप्रं दिनादाविव भास्करः ॥ ७.१४७.१० ॥
ಅವನು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಮಂತ್ರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಶೀಘ್ರವೇ ನಾಶಮಾಡಿದನು, ಹಗಲಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲನ್ನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಹೋಗಲಾಡಿಸುವಂತೆ.
7.147.11
ततस्तु तावकं सैन्यं दीप्तैः शरगभस्तिभिः ।
आक्षिपत्पल्वलाम्बूनि निदाघार्क इव प्रभुः ॥ ७.१४७.११ ॥
ಆಗ ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬಾಣದ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಬಾಡಿಸಿದನು, ಬೇಸಗೆಯ ಸೂರ್ಯನು ಕೆರೆಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸುವಂತೆ.
7.147.12
ततो दिव्यास्त्रविदुषा प्रहिताः सायकांशवः ।
समाप्लवन्द्विषत्सैन्यं लोकं भागोरिवांशवः ॥ ७.१४७.१२ ॥
ಆಗ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರ ಪಂಡಿತನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಬಾಣ-ಕಿರಣಗಳು ಶತ್ರುಸೈನ್ಯದ ಮೇಲೆ ಹರಿದವು, ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳು ಲೋಕವನ್ನು ತುಂಬುವಂತೆ.
7.147.13
अथापरे समुत्सृष्टा विशिखास्तिग्मतेजसः ।
हृदयान्याशु वीराणां विविशुः प्रियबन्धुवत् ॥ ७.१४७.१३ ॥
ನಂತರ ತೀಕ್ಷ್ಣ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಇತರ ಬಾಣಗಳು ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ವೀರರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯ ಬಂಧುಗಳಂತೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು.
7.147.14
य एनमीयुः समरे त्वद्योधाः शूरमानिनः ।
शलभा इव ते दीप्तमग्निं प्राप्य ययुः क्षयम् ॥ ७.१४७.१४ ॥
ತಮ್ಮನ್ನು ಶೂರರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ ನಿನ್ನ ಯೋಧರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇವನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು; ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಸೇರಿದ ಪತಂಗಗಳಂತೆ ಅವರು ನಾಶವಾದರು.
7.147.15
एवं स मृद्रञ्शत्रूणां जीवितानि यशांसि च ।
पार्थश्चचार सङ्ग्रामे मृत्युर्विग्रहवानिव ॥ ७.१४७.१५ ॥
ಹೀಗೆ ಪಾರ್ಥನು ಶತ್ರುಗಳ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಗಳನ್ನು ಮರ್ದಿಸುತ್ತಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು; ಮೃತ್ಯುವೇ ಶರೀರ ಧರಿಸಿದಂತೆ.
7.147.16
स किरीटानि वस्त्राणि साङ्गदान्विपुलान्भुजान् ।
सकुण्डलयुगान्कर्णान्केषाञ्चिदहरच्छरैः ॥ ७.१४७.१६ ॥
ಅವನು ಕೆಲವರ ಕಿರೀಟ, ವಸ್ತ್ರ, ಅಂಗದಗಳೊಂದಿಗಿನ ವಿಶಾಲ ಭುಜಗಳು ಮತ್ತು ಕುಂಡಲ ಜೋಡಿಗಳೊಂದಿಗಿನ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ತೆಗೆದನು.
7.147.17
सतोमरान्गजस्थानां सप्रासान्हयसादिनाम् ।
सचर्मणः पदातीनां रथिनां च सधन्वनः।
सप्रतोदान्नियन्तॄणां बाहूंश्चिच्छेद पाण्डवः ॥ ७.१४७.१७ ॥
ಪಾಂಡವನು ಆನೆಯ ಮೇಲಿನವರ ತೋಮರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕುದುರೆ ಸವಾರರ ಈಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕಾಲಾಳುಗಳ ಗುರಾಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ರಥಿಕರ ಧನುಸ್ಸುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಾರಥಿಗಳ ಚಾಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.147.18
प्रदीप्तोग्रशरार्जिष्मान्बभौ तत्र धनञ्जयः ।
सविस्फुलिङ्गाग्रशिखो ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१४७.१८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಧನಂಜಯನು ತನ್ನ ಉರಿಯುವ, ಭೀಕರ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಳೆದು, ಕಿಡಿ ಮತ್ತು ಜ್ವಾಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಶೋಭಿಸಿದನು.
7.147.19
तं देवराजप्रतिमं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
युगपद्दिक्षु सर्वासु रथस्थं पुरुषर्षभम् ॥ ७.१४७.१९ ॥
ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ, ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು (ನೋಡು).
7.147.20
निक्षिपन्तं महास्त्राणि प्रेक्षणीयं धनञ्जयम् ।
नृत्यन्तं रथमार्गेषु धनुर्ज्यातलनादिनम् ॥ ७.१४७.२० ॥
ಮಹಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ನೋಡಲು ಯೋಗ್ಯನಾದ ಧನಂಜಯನನ್ನು, ರಥಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ನರ್ತಿಸುತ್ತ, ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆದೆಯ ತಳದ ನಾದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ (ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರು).
7.147.21
निरीक्षितुं न शेकुस्ते यत्नवन्तोऽपि पार्थिवाः ।
मध्यन्दिनगतं सूर्यं प्रतपन्तमिवाम्बरे ॥ ७.१४७.२१ ॥
ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಆ ರಾಜರು ಅವನನ್ನು ನೋಡಲಾರದೆ ಹೋದರು, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ.
7.147.22
दीप्तोग्रसम्भृतशरः किरीटी विरराज ह ।
वर्षास्विवोदीर्णजलः सेन्द्रधन्वाम्बुदो महान् ॥ ७.१४७.२२ ॥
ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ, ಉಗ್ರ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಿರೀಟಿ ಹೊಳೆದನು; ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ನೀರು ಉಕ್ಕಿದ, ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನೊಡನೆ ಇರುವ ಮಹಾ ಮೇಘದಂತೆ.
7.147.23
महास्त्रसंप्लुवे तस्मिञ्जिष्णुना सम्प्रवर्तिते ।
सुदुस्तरे महाघोरे ममज्जुर्योधपुङ्गवाः ॥ ७.१४७.२३ ॥
ಜಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಹಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ, ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಮಹಾಭೀಕರವಾದ ಆ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೋಧರು ಮುಳುಗಿದರು.
7.147.24
उत्कृत्तवदनैर्देहैः शरीरैः कृत्तबाहुभिः ।
भुजैश्च पाणिनिर्मुक्तैः पाणिभिर्व्यङ्गुलीकृतैः ॥ ७.१४७.२४ ॥
ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಹಗಳಿಂದ, ತುಂಡಾದ ತೋಳುಗಳಿಂದ, ಕೈಗಳಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಭುಜಗಳಿಂದ, ಬೆರಳುಗಳು ವಿಕಾರಗೊಂಡ ಕೈಗಳಿಂದ (ಆ ರಣಭೂಮಿ ತುಂಬಿತು).
7.147.25
कृत्ताग्रहस्तैः करिभिः कृत्तदन्तैर्मदोत्कटैः ।
हयैश्च विधुरग्रीवै रथैश्च शकलीकृतैः ॥ ७.१४७.२५ ॥
ತುಂಡಾದ ಸೊಂಡಿಲುಗಳ, ಮುರಿದ ದಂತಗಳ, ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆಗಳಿಂದ, ಮುರಿದ ಕತ್ತಿನ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಚೂರಾದ ರಥಗಳಿಂದ.
7.147.26
निकृत्तान्त्रैः कृत्तपादैस्तथाऽन्यैः कृत्तसन्धिभिः ।
निश्चेष्टैर्विस्फुरद्भिश्च शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१४७.२६ ॥
ಕರುಳು ಹೊರಬಿದ್ದವರು, ಕಾಲು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಕೀಲು ಕಡಿದವರು ಮತ್ತು ಇತರರು—ನಿಶ್ಚಲರಾಗಿ, ಒದ್ದಾಡುತ್ತ, ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರಾಗಿ.
7.147.27
मृत्योराघातललितं तत्पार्थायोधनं महत् ।
अपश्याम महीपाल भीरूणां भयवर्धनम् ॥ ७.१४७.२७ ॥
ಓ ಮಹೀಪಾಲ! ಮರಣದ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಪಾರ್ಥರ ಆ ಮಹಾ ರಣಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದೆವು; ಅದು ಹೇಡಿಗಳ ಭಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತ್ತು.
7.147.28
आक्रीडमिव रुद्रस्य पुराभ्यर्दयतः पशून् ।
गजानां क्षुरनिर्मुक्तैः करैः सभुजगेव भूः ॥ ७.१४७.२८ ॥
ಹಿಂದೆ ರುದ್ರನು ಪಶುಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿದ ಕ್ರೀಡೆಯಂತೆ, ಆನೆಗಳ ಸೊಂಡಿಲುಗಳೂ ಕತ್ತಿಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಕೈಗಳೂ ತುಂಬಿ, ಭೂಮಿ ಸರ್ಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಂತಿತ್ತು.
7.147.29
क्वजिद्बभौ स्रग्विणीव वक्त्रपद्मैः समाचिता ।
विचित्रोष्णीषमुकुटैः केयूराङ्गदकुण्डलैः ॥ ७.१४७.२९ ॥
ಕೆಲವೆಡೆ ಆ ಭೂಮಿ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ ಹೆಣ್ಣಿನಂತೆ ಕಮಲಮುಖಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ವಿಚಿತ್ರ ಪೇಟ ಮತ್ತು ಕಿರೀಟಗಳಿಂದ, ತೋಳ್ಬಳೆ, ಕಡಗ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸಿತು.
7.147.30
स्वर्णचित्रतनुत्रैश्च भाण्डैश्च गजवाजिनाम् ।
किरीटशतसङ्गीर्णा तत्र तत्र समाचिता।
विराज भृशं चित्रा मही नववधूरिव ॥ ७.१४७.३० ॥
ಚಿನ್ನದ ವಿಚಿತ್ರ ಕವಚಗಳು, ಆನೆ-ಕುದುರೆಗಳ ಅಲಂಕಾರಗಳು, ನೂರಾರು ಕಿರೀಟಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ಆ ವಿಚಿತ್ರ ಭೂಮಿ ನವವಧುವಿನಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭಿಸಿತು.
7.147.31
मज्जामेदःकर्दमिनीं शोणितौघतरङ्गिणीम् ।
मर्मास्थिभिरगाधां च केशशैवलशाद्वलाम् ॥ ७.१४७.३१ ॥
ಮಜ್ಜೆ ಮತ್ತು ಮೇದಸ್ಸಿನ ಕೆಸರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ, ರಕ್ತಪ್ರವಾಹದ ಅಲೆಗಳುಳ್ಳ, ಮರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಎಲುಬುಗಳಿಂದ ಅಗಾಧವಾದ, ಕೂದಲೆಂಬ ಪಾಚಿ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ (ಆ ನದಿ).
7.147.32
शिरोबाहूपलतटां रुग्णक्रोडास्थिसङ्कटाम् ।
चित्रध्वजपताकाढ्यां छत्राचापोर्मिमालिनीम् ॥ ७.१४७.३२ ॥
ತಲೆ ಮತ್ತು ಬಾಹುಗಳೆಂಬ ಕಲ್ಲಿನ ದಡಗಳುಳ್ಳ, ಮುರಿದ ಎದೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಲುಬುಗಳಿಂದ ಇಕ್ಕಟ್ಟಾದ, ವಿಚಿತ್ರ ಧ್ವಜ ಪತಾಕೆಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ, ಛತ್ರ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಲೆಗಳ ಮಾಲೆಯುಳ್ಳ (ಆ ನದಿ).
7.147.33
विगतासुमहाकायां गजदेहाभिसङ्कुलाम् ।
रथोडुपशताकीर्णां हयसङ्घातरोधसम् ॥ ७.१४७.३३ ॥
ಪ್ರಾಣ ಹೋದ ದೊಡ್ಡ ದೇಹಗಳುಳ್ಳ, ಆನೆಗಳ ದೇಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ನೂರಾರು ರಥಗಳೆಂಬ ದೋಣಿಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ, ಕುದುರೆಗಳ ರಾಶಿಗಳಿಂದ ದಡಗಳು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ (ಆ ನದಿ).
7.147.34
रथचक्रयुगेषाक्षकूबरैरतिदुर्गमाम् ।
प्रासासिशक्तिपरशुविशिखाहिदुरासदाम् ॥ ७.१४७.३४ ॥
ರಥದ ಚಕ್ರ, ನೊಗ, ಈಷೆ, ಅಕ್ಷ, ಕೂಬರಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಗಮವಾದ, ಪ್ರಾಸ, ಖಡ್ಗ, ಶಕ್ತಿ, ಕೊಡಲಿ, ಬಾಣ ಮತ್ತು ಸರ್ಪಾಕಾರದ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ದುಸ್ತರವಾದ (ಆ ನದಿ).
7.147.35
बलकङ्कुमहानक्रां गोमायुमकरोत्कटाम् ।
गृघ्रोदग्रमहाग्राहां शिवाविरुतभैरवाम् ॥ ७.१४७.३५ ॥
ಬಕ ಮತ್ತು ಕಂಕಗಳೆಂಬ ದೊಡ್ಡ ಮೊಸಳೆಗಳುಳ್ಳ, ನರಿ ಮತ್ತು ಮಕರಗಳಿಂದ ಉಗ್ರವಾದ, ಗೃಧ್ರಗಳೆಂಬ ಎತ್ತರದ ದೊಡ್ಡ ಮೊಸಳೆಗಳುಳ್ಳ, ನರಿಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಭೈರವವಾದ (ಆ ನದಿ).
7.147.36
नृत्यत्प्रेतपिशाचाद्यैर्भूताकीर्णां सहस्रशः ।
गतासुयोधनिश्चेष्टशरीरशतवाहिनीम् ॥ ७.१४७.३६ ॥
ನರ್ತಿಸುವ ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚಿ ಮೊದಲಾದ ಭೂತಗಳಿಂದ ಸಾವಿರಾರಾಗಿ ತುಂಬಿದ, ಪ್ರಾಣ ಹೋದ ವೀರರ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟ ನೂರಾರು ದೇಹಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹರಿಯುವ (ಆ ನದಿ).
7.147.37
महाप्रतिभयां रौद्रां घोरां वैतरणीमिव ।
नदीं प्रवर्तयामास भीरूणां भयवर्धिनीम् ॥ ७.१४७.३७ ॥
ಅವನು ಮಹಾ ಭಯಂಕರ, ರೌದ್ರ, ಘೋರವಾದ ವೈತರಣಿಯಂತಹ ನದಿಯನ್ನು ಹರಿಸಿದನು; ಅದು ಹೇಡಿಗಳ ಭಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.
7.147.38
तं दृष्ट्वा तस्य विक्रान्तमन्तकस्येव रूपिणः ।
अभूतपूर्वं कुरुषु भयमागाद्रणाजिरे ॥ ७.१४७.३८ ॥
ಮೂರ್ತಿವೆತ್ತ ಯಮನಂತಿದ್ದ ಅವನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ, ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಕುರುಗಳಿಗೆ ಮೊದಲೆಂದೂ ಆಗದಿದ್ದ ಭಯ ಬಂತು.
7.147.39
तत आदाय वीराणामस्त्रैरस्त्राणि पाण्डवः ।
आत्मानं रौद्रमाचष्ट रौद्रकर्मण्यधिष्ठितः ॥ ७.१४७.३९ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡವನು ವೀರರ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದಲೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ರೌದ್ರ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ತನ್ನನ್ನು ರೌದ್ರರೂಪದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದನು.
7.147.40
ततो रथवरान्राजन्नत्यतिक्रामदर्जुनः ॥ ७.१४७.४० ॥
ಆಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅರ್ಜುನನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
7.147.41
मध्यन्दिनगतं सूर्यं प्रतपन्तमिवाम्बरे ।
न शेकुः सर्वभूतानि पाण्डवं प्रतिवीक्षितुम् ॥ ७.१४७.४१ ॥
ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಸೂರ್ಯನಂತಿದ್ದ ಪಾಂಡವನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಲಾರವು.
7.147.42
प्रसृतांस्तस्य गाण्डीवाच्छरव्रातान्महात्मनः ।
सङ्ग्रामे सम्प्रपश्यामो हंसपङ्क्तिरिवाम्बरे ॥ ७.१४७.४२ ॥
ಮಹಾತ್ಮನ ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಹೊರಟ ಬಾಣಸಮೂಹಗಳನ್ನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಂಸಗಳ ಸಾಲಿನಂತೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾವು ನೋಡಿದೆವು.
7.147.43
विनिवार्य स वीराणामस्त्रैरस्त्राणि सर्वतः ।
दर्शयन्रौद्रमात्मानमुग्रे कर्मणि धिष्ठितः ॥ ७.१४७.४३ ॥
ಅವನು ವೀರರ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ತಡೆದು, ಉಗ್ರ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ತನ್ನ ಭಯಂಕರ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
7.147.44
स तान्रथवरान्राजन्नत्याक्रामत्तदाऽर्जुनः ।
मोहयन्निव नाराचैर्जयद्रथवधेप्सया ॥ ७.१४७.४४ ॥
ರಾಜನೇ, ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು; ಜಯದ್ರಥನ ವಧೆಯ ಬಯಕೆಯಿಂದ, ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವಂತೆ.
7.147.45
विसृजन्दिक्षु सर्वासु शरानच्युतसारथिः ।
सरथो व्यचरत्तूर्णं प्रेक्षणीयो धनञ्जयः ॥ ७.१४७.४५ ॥
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತ, ಅಚ್ಯುತ (ಕೃಷ್ಣ) ಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಧನಂಜಯನು ತನ್ನ ರಥದೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು; ನೋಡಲು ಯೋಗ್ಯನಾಗಿ.
7.147.46
भ्रमन्त इव शूरस्य शरव्राताः महात्मनः ।
अदृश्यन्तान्तरिक्षस्थाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१४७.४६ ॥
ಶೂರ ಮಹಾತ್ಮನ ಬಾಣಸಮೂಹಗಳು ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವಂತೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವವಾಗಿ ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದವು.
7.147.47
आददानं महेष्वासं सन्दधानं च सायकम् ।
विसृजन्तं च कौन्तेयं नानुपश्याम वै तदा ॥ ७.१४७.४७ ॥
ಮಹಾಧನುರ್ಧರನು ಬಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು, ಹೂಡುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಬಿಡುವುದನ್ನು — ಕುಂತೀಪುತ್ರನನ್ನು ಆಗ ನಾವು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
7.147.48
तथा सर्वा दिशो राजन्सर्वांश्च रथिनो रणे ।
आकुलीकृत्य कौन्तेयो जयद्रथमुपाद्रवत्।
विव्याध च चतुःषष्ट्या शराणां नतपर्वणाम् ॥ ७.१४७.४८ ॥
ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಯುದ್ಧದ ಎಲ್ಲ ರಥಿಕರನ್ನೂ ಕಳವಳಗೊಳಿಸಿ, ಕುಂತೀಪುತ್ರನು ಜಯದ್ರಥನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿ, ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳಿರುವ ಅರವತ್ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.147.49
सैन्धवाभिमुखं यान्तं योधाः सम्प्रेक्ष्य पाण्डवम् ।
न्यवर्तन्त रणाद्वीरा निराशास्तस्य जीविते ॥ ७.१४७.४९ ॥
ಸಿಂಧುರಾಜನ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಂಡವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಜೀವದ ಮೇಲಿನ ಆಶೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ವೀರರು ರಣರಂಗದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.
7.147.50
यो योऽभ्यधावदाक्रन्दे तावकः पाण्डवं रणे ।
तस्यतस्यान्तगा बाणाः शरीरे न्यपतन्प्रभो ॥ ७.१४७.५० ॥
ಓ ಪ್ರಭು! ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೂಗಿಕೊಂಡು ಪಾಂಡವನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಯೋಧನ ದೇಹಕ್ಕೂ ಬಾಣಗಳು ಬಿದ್ದವು.
7.147.51
कबन्धसङ्कुलं चक्रे तव सैन्यं महारथः ।
अर्जुनो जयतां श्रेष्ठः शरैरग्न्यंशुसन्निभैः ॥ ७.१४७.५१ ॥
ಜಯಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾರಥ ಅರ್ಜುನನು, ಅಗ್ನಿಕಿರಣಗಳಂತಹ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಯನ್ನು ತಲೆಯಿಲ್ಲದ ದೇಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದನು.
7.147.52
एवं तत्तव राजेन्द्र चतुरङ्गबलं तदा ।
व्याकुलीकृत्य कौन्तेयो जयद्रथमुपाद्रवत् ॥ ७.१४७.५२ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮ ಚತುರಂಗ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕಲಕಿ, ಕುಂತೀಪುತ್ರನು ಜಯದ್ರಥನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.147.53
द्रौणिं पञ्चाशताऽविध्यद्वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
कृपायमाणः कौन्तेयः कृपं नवभिरार्दयत् ॥ ७.१४७.५३ ॥
ದ್ರೋಣನ ಮಗನನ್ನು ಐವತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ವೃಷಸೇನನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕುಂತೀಪುತ್ರನು ಹೊಡೆದನು; ಕೃಪನನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
7.147.54
शल्यं षोडशभिर्बाणैः कर्णं द्वात्रिंशता शरैः ।
सैन्धवं तु चतुःषष्ट्या विद्व्वा सिंह इवानदत् ॥ ७.१४७.५४ ॥
ಶಲ್ಯನನ್ನು ಹದಿನಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಕರ್ಣನನ್ನು ಮೂವತ್ತೆರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಸಿಂಧುರಾಜ ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಅರವತ್ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಅವನು ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
7.147.55
सैन्धवस्तु तथा विद्धः शरैर्गाण्डीवधन्वना ।
न चक्षमे सुसङ्क्रुद्धस्तोत्रार्दित इव द्विपः ॥ ७.१४७.५५ ॥
ಗಾಂಡೀವಧನ್ವಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೀಗೆ ಇರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸೈಂಧವನು, ಅಂಕುಶದಿಂದ ಪೀಡಿತ ಆನೆಯಂತೆ ಅತಿಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಹೋದನು.
7.147.56
स वराहध्वजस्तूर्णं गार्ध्रपत्रानजिह्मगान् ।
क्रुद्धाशीविषसङ्काशान्कर्मारपरिमार्जितान् ॥ ७.१४७.५६ ॥
ವರಾಹಧ್ವಜನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ರಣಹದ್ದಿನ ಗರಿಗಳ, ನೇರವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ, ಕೋಪಿತ ಸರ್ಪಗಳಂತೆ, ಕಮ್ಮಾರನಿಂದ ಹೊಳೆಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
7.147.57
आकर्णपूर्णांश्चिक्षेप फल्गुनस्य रथं प्रति ।
त्रिभिस्तु विद्वा गोविन्दं नाराचैः षड्भिरर्जुनम् ॥ ७.१४७.५७ ॥
ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ಎಳೆದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಫಲ್ಗುನನ ರಥದತ್ತ ಎಸೆದನು; ಮೂರರಿಂದ ಗೋವಿಂದನನ್ನು, ಆರು ನಾರಾಚಗಳಿಂದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಇರಿದನು.
7.147.58
अष्टभिर्वाजिनोऽविध्यद्ध्वजं चैकेन पत्रिणा ।
भूयश्चैवार्जुनं सङ्ख्ये शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१४७.५८ ॥
ಎಂಟರಿಂದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಇರಿದನು, ಒಂದು ಗರಿಯ ಬಾಣದಿಂದ ಧ್ವಜವನ್ನು; ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಬಾಣಮಳೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.147.59
स विक्षिप्यार्जुनस्तूर्णं सैन्धवप्रहिताञ्शरान् ।
युगपत्तस्य चिच्छेद शराभ्यां सैन्धवस्य ह।
सारथेश्च शिरः कायाद्व्वजं च समलङ्कृतम् ॥ ७.१४७.५९ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಸೈಂಧವನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ತಡೆದು, ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಸಾರಥಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅಲಂಕೃತ ಧ್ವಜವನ್ನೂ ತುಂಡರಿಸಿದನು.
7.147.60
स च्छिन्नयष्टिः सुमहान्धनञ्जयशराहतः ।
वराहः सिन्धुराजस्य पपातेन्दुसमप्रभः ॥ ७.१४७.६० ॥
ಮುರಿದ ದಂಡದ ಆ ಮಹಾ ವರಾಹಧ್ವಜ, ಧನಂಜಯನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಸಿಂಧುರಾಜನದು, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವದು ಬಿದ್ದಿತು.
7.147.61
आदित्यं प्रेक्षमाणस्तु बीभत्सुः सृक्विणी लिहन् ।
अपश्यन्नान्तरं तस्य रक्षिभिः संवृतस्य वै ॥ ७.१४७.६१ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುತ್ತ, ತುಟಿಗಳನ್ನು ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ನೆಕ್ಕುತ್ತ, ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದ ಕಾವಲುಗಾರರ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
7.147.62
अभवक्त्रोधरक्ताक्षो व्यात्तानन इवान्तकः ।
अथाब्रवीद्वासुदेवः कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ ७.१४७.६२ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಅವನು ಬಾಯಿ ತೆರೆದ ಯಮನಂತಾದನು. ಆಗ ವಾಸುದೇವನು ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.147.63
नैव शक्यस्त्वया हन्तुं निर्व्याजं भरतर्षभ ।
स्रक्ष्याम्यहमुपायं तमादित्यस्यापवारणे।
ततोऽस्तं गतमादित्यं मंस्यते सिन्धुराडिह ॥ ७.१४७.६३ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಲಾರೆ. ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮರೆಮಾಡುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ರೂಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆಗ ಸಿಂಧುರಾಜನು ಇಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಮಿಸಿದನೆಂದು ಭಾವಿಸುವನು.
7.147.64
ततोऽस्य विस्मयः पार्थ हर्षश्चैव भविष्यति ।
आत्मजीवितलाभाच्च प्रतिज्ञायाश्च नाशनात् ॥ ७.१४७.६४ ॥
ಪಾರ್ಥನೇ, ಆಗ ಅವನಿಗೆ ವಿಸ್ಮಯ ಮತ್ತು ಹರ್ಷ ಉಂಟಾಗುವುದು; ತನ್ನ ಜೀವ ಉಳಿದುದರಿಂದ ಮತ್ತು (ನಿನ್ನ) ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ನಾಶವಾದುದರಿಂದ.
7.147.65
अस्तङ्गतमिवादित्यं दृष्ट्वा मोहेन बालिशः ।
न हि शक्ष्यत्यथाऽऽत्मानं रक्षितुं हर्षसम्भवात् ॥ ७.१४७.६५ ॥
ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಮಿಸಿದಂತೆ ನೋಡಿ, ಮೂರ್ಖನು ಮೋಹದಿಂದ, ಹರ್ಷದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ರಕ್ಷಿಸಲಾರನು.
7.147.66
एतस्मिन्नेव काले तु प्रहर्तव्यं धनञ्जय ।
जयद्रथस्य क्षुद्रस्य सविदुर्दर्शनार्थिनः ॥ ७.१४७.६६ ॥
ಧನಂಜಯನೇ, ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ಆ ಕ್ಷುದ್ರ ಜಯದ್ರಥನ ಮೇಲೆ, (ಸೂರ್ಯನನ್ನು) ನೋಡಲು ಬಯಸುವವನ ಮೇಲೆ.
7.147.67
एवमुक्त्वा ततः पार्थं क्षिप्रमेवाहरत्प्रभाम् ।
जनार्दनेन सृष्टं वै तम आदित्यनाशनम् ॥ ७.१४७.६७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಜನಾರ್ದನನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿದ ಆ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ತೋರಿಸಿದನು.
7.147.68
पार्थस्य बलमज्ञानात्तमो दृष्ट्वा सुदुःखितम् ।
अभवंस्तावका योधा हर्षसङ्कुलचेतसः ॥ ७.१४७.६८ ॥
ಪಾರ್ಥನ ಬಲದ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಆ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ನೋಡಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಯೋಧರು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾದರು.
7.147.69
ते प्रहृष्टा रणे राजन्नपश्यन्सैनिका रविम् ।
उन्नाम्य वक्त्राणि तदा स च राजा जयद्रथः ॥ ७.१४७.६९ ॥
ರಾಜನೇ, ಆಗ ಹರ್ಷಗೊಂಡ ಸೈನಿಕರು ಮುಖವನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕಂಡರು; ಆ ರಾಜ ಜಯದ್ರಥನೂ ಕಂಡನು.
7.147.70
वीक्षमाणे ततस्तस्मिन्सिन्धुराजे दिवाकरम् ।
उन्नमय्य शिरोग्रीवां वीक्षते सूर्यमण्डलम्।
तस्य शीघ्रं पृषत्केन कायाच्छीर्षमपाहर ॥ ७.१४७.७० ॥
ಆಗ ಸಿಂಧುರಾಜನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ತಲೆ ಮತ್ತು ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಸೂರ್ಯಮಂಡಲವನ್ನು ನೋಡಿದನು; ತಕ್ಷಣ ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸು.
7.147.71
केशवेनैवमुक्तः सन्नमर्षाद्रक्तलोचनः ।
उद्बबर्ह शरं तीक्ष्णममरैरपि दुःसहम् ॥ ७.१४७.७१ ॥
ಕೇಶವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ ಅವನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸಹಿಸಲಾಗದ ಹರಿತ ಬಾಣವನ್ನು ಎಳೆದು ತೆಗೆದನು.
7.147.72
एवं तूणीशयं घोरमिन्द्राशनिसमप्रभम् ।
वर्मभेदिनमत्यर्थं गन्धमाल्यार्चितं सदा।
विससर्ज ततस्तूर्णं सैन्धवस्य रथं प्रति ॥ ७.१४७.७२ ॥
ಹೀಗೆ ಬತ್ತಳಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ, ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಕವಚವನ್ನು ಭೇದಿಸುವ, ಸದಾ ಗಂಧ-ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತವಾದ ಭೀಕರ ಬಾಣವನ್ನು ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸೈಂಧವನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಬಿಟ್ಟನು.
7.147.73
स तु गाण्डीवनिर्मुक्तः शरः श्येन इवाशुनः ।
शकुन्तमिव वृक्षाग्रात्सैन्धवस्याहरच्छिरः ॥ ७.१४७.७३ ॥
ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಆ ಬಾಣವು ಮರದ ತುದಿಯಿಂದ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ಹಾರಿ ಹಿಡಿಯುವ ವೇಗದ ಗಿಡುಗದಂತೆ ಸೈಂಧವನ (ಜಯದ್ರಥನ) ತಲೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಿತು.
7.147.74
प्रपतिष्यति शीर्षे तु कृष्णोऽर्जुनमथाब्रवीत् ।
पार्थ पार्थ शिरो ह्येतद्यथा नेयान्महीतलम्।
तथा कुरु कुरुश्रेष्ठ वक्ष्ये तस्यापि कारणम् ॥ ७.१४७.७४ ॥
"ಈ ತಲೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು, ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ" ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. "ಓ ಪಾರ್ಥ, ಪಾರ್ಥ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು; ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ."
7.147.75
श्रुत्वा तु वचनं तस्य त्वरमाणोऽस्त्रमायया ।
तथाऽहरच्छिरस्तस्य शरैरूर्ध्वं धनञ्जयः।
दुर्हृदामपहर्षाय सुहृदां हर्षणाय च ॥ ७.१४७.७५ ॥
ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧನಂಜಯ (ಅರ್ಜುನ) ಅಸ್ತ್ರಮಾಯೆಯಿಂದ ತ್ವರೆಯಾಗಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿಸಿದನು — ಶತ್ರುಗಳ ನಿರಾಶೆಗೆ, ಮಿತ್ರರ ಹರ್ಷಕ್ಕೆ.
7.147.76
तिर्यगूर्ध्वमधश्चैव पुनरूर्ध्वमथापि च ।
दीर्घकालमवाक्वैव सम्प्रक्रीडन्निवार्जुनः ॥ ७.१४७.७६ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೆಳಕ್ಕೆ, ಮತ್ತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾ, ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಆಟವಾಡುವವನಂತೆ ಇದ್ದನು.
7.147.77
तत्सैन्यं सर्वतोपश्यन्महदाश्चर्यमद्भुतम् ।
प्रापयत्स शिरो यस्माद्योधयन्नेव पार्थिवान् ॥ ७.१४७.७७ ॥
ಆ ಸೇನೆಯು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಈ ಮಹತ್ತಾದ ಅದ್ಭುತ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡಿತು — ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಲೇ ಅವನು ಆ ತಲೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದನು.
7.147.78
शरैः कन्दुकवत्कृत्वा तस्यालोकाय पाण्डवः ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्ये शिरस्तदहरच्छरैः ॥ ७.१४७.७८ ॥
ಪಾಂಡವನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಚೆಂಡಿನಂತೆ ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ಸ್ಯಮಂತಪಂಚಕದ ಹೊರಗೆ ಆ ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದನು.
7.147.79
जयद्रथस्यार्जुनबाणनालं ।
मुखारविन्दं रुधिराम्बुसिक्तम्।
दृष्टं नरैश्चोपरिवर्तमानं ।
विद्याधरोत्सृष्टमिवैकपद्मम् ॥ ७.१४७.७९ ॥
ಅರ್ಜುನನ ಬಾಣವೇ ದಂಟಾಗಿದ್ದ, ರಕ್ತಜಲದಲ್ಲಿ ನೆನೆದ ಜಯದ್ರಥನ ಮುಖಕಮಲವನ್ನು ಜನರು ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದಾಗಿ ಕಂಡರು; ವಿದ್ಯಾಧರನು ಎಸೆದ ಒಂದೇ ಕಮಲದಂತೆ ಅದು ತೋರಿತು.
7.147.80
स देवशत्रूनिव देवराजः ।
किरीटमाली व्यधमत्सपत्नान्।
यथा तमांस्यभ्युदितस्तमोघ्नः ।
पूर्णां प्रतिज्ञां स समाप्य वीरः ॥ ७.१४७.८० ॥
ಕಿರೀಟಮಾಲಿಯಾದ ಆ ವೀರನು, ದೇವೇಂದ್ರನು ದೇವಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ ತನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು; ಉದಯಿಸಿದ ಅಂಧಕಾರನಾಶಕ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿದನು.
7.147.81
तं भूमिदेशं च शिरो विनेतुम् ॥ ७.१४७.८१ ॥
ಆ ಭೂಭಾಗಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ತಲೆಯನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು.