Mahābhārata · Adhyāya 7.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.147.1
श्रुत्वा निनादं धनुषश्च तस्य ।
विस्पषृमुत्कष्टमिवान्तकस्य।
शक्राशनिस्फोटसमं सुघोरं ।
विकृष्यमाणस्य धनञ्जयेन ॥ ७.१४७.१ ॥
Ao ouvir o estrondo de seu arco, tensionado como o da Morte, um zumbido tão terrível quanto o estalo do raio de Indra, enquanto Dhanañjaya o puxava.
7.147.2
त्रासोद्विग्नं तथोद्धान्तं त्वदीयं तद्बलं नृप ।
युगान्तवातसङ्क्षुब्धं चलद्वीचितरङ्गितम्।
प्रलीनमीनमकरं सागराम्भ इवाभवत् ॥ ७.१४७.२ ॥
Ó rei, teu exército, agitado pelo terror e desorientado, tornou-se como a água do oceano agitada pelo vento do fim de uma era, ondulando com ondas em movimento, seus peixes e monstros marinhos escondidos.
7.147.3
मध्यन्दिनगतं सूर्यमापतन्तमिवाम्बरे ।
न शेकुः सर्वभूतानि पाण्डवं प्रतिवीक्षितुम् ॥ ७.१४७.३ ॥
Assim como não se pode olhar o sol caindo do céu ao meio-dia, todos os seres não conseguiam olhar para o Pāṇḍava.
7.147.4
स रणे व्यचरत्पार्थः प्रेक्ष्यमाणो धनञ्जयः ।
युगपद्दिक्षु सर्वासु सर्वाण्यस्त्राणि दर्शयन् ॥ ७.१४७.४ ॥
Pārtha, Dhanañjaya, movia-se na batalha, observado por todos, exibindo todas as suas armas simultaneamente em todas as direções.
7.147.5
आददानं महाराज सन्दधानं च पाण्डवम् ।
उत्कर्षन्तं सृजन्तं च न स्म पश्याम लाघवात् ॥ ७.१४७.५ ॥
Ó grande rei, não vimos o Pāṇḍava pegar, encaixar, puxar e soltar suas flechas, tão veloz ele era.
7.147.6
ततः क्रुद्धो महाबाहुरैन्द्रमस्त्रं दुरासदम् ।
प्रादुश्चक्रे महाराज त्रासयन्सर्वभारतान् ॥ ७.१४७.६ ॥
Então o de braços poderosos, enfurecido, fez surgir a arma de Indra, invencível, ó grande rei, aterrorizando todos os Bhāratas.
7.147.7
ततः शराः प्रादुरासन्दिव्यास्त्रप्रतिमन्त्रिताः ।
प्रदीपाश्च शिखिमुखाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१४७.७ ॥
Então surgiram flechas carregadas com encantamentos das armas divinas, flamejantes, de rosto de fogo, às centenas e aos milhares.
7.147.8
आकर्णपूर्णनिर्मुक्तैरग्न्यर्कांशुनिभैः शरैः ।
नभोऽभवत्तद्दुष्प्रेक्ष्यमुल्काभिरिव संवृतम् ॥ ७.१४७.८ ॥
Com flechas disparadas de arcos puxados até a orelha, semelhantes aos raios do fogo e do sol, o céu tornou-se difícil de olhar, como coberto de tochas.
7.147.9
ततः शस्त्रान्धकारं तत्कौरवैः समुदीरितम् ।
अशक्यं मनसाऽप्यन्यैः पाण्डवः सम्भ्रमन्निव ॥ ७.१४७.९ ॥
Então aquela escuridão de armas levantada pelos Kauravas, que outros não podiam atravessar nem em pensamento, o Pāṇḍava contemplou como se estivesse perturbado.
7.147.10
नाशयामास विक्रम्य शरैर्दिव्यास्त्रमन्त्रितैः ।
नैशं तमोंशुभिः क्षिप्रं दिनादाविव भास्करः ॥ ७.१४७.१० ॥
Destruiu-a com valor e rapidez, com flechas carregadas de encantamentos das armas divinas, como o sol ao início do dia dissipa com seus raios a escuridão da noite.
7.147.11
ततस्तु तावकं सैन्यं दीप्तैः शरगभस्तिभिः ।
आक्षिपत्पल्वलाम्बूनि निदाघार्क इव प्रभुः ॥ ७.१४७.११ ॥
Então, com raios flamejantes de flechas, ressecou o vosso exército, como o sol de verão, senhor da estação, seca lagos e águas.
7.147.12
ततो दिव्यास्त्रविदुषा प्रहिताः सायकांशवः ।
समाप्लवन्द्विषत्सैन्यं लोकं भागोरिवांशवः ॥ ७.१४७.१२ ॥
Então os raios de flechas, lançados pelo conhecedor das armas divinas, inundaram o exército inimigo, como os raios do sol inundam o mundo.
7.147.13
अथापरे समुत्सृष्टा विशिखास्तिग्मतेजसः ।
हृदयान्याशु वीराणां विविशुः प्रियबन्धुवत् ॥ ७.१४७.१३ ॥
Então outras flechas de brilho agudo, disparadas, penetraram rapidamente nos corações dos heróis como parentes queridos.
7.147.14
य एनमीयुः समरे त्वद्योधाः शूरमानिनः ।
शलभा इव ते दीप्तमग्निं प्राप्य ययुः क्षयम् ॥ ७.१४७.१४ ॥
Aqueles teus guerreiros que, presumindo de bravos, o enfrentaram na batalha, pereceram como mariposas que alcançam um fogo ardente.
7.147.15
एवं स मृद्रञ्शत्रूणां जीवितानि यशांसि च ।
पार्थश्चचार सङ्ग्रामे मृत्युर्विग्रहवानिव ॥ ७.१४७.१५ ॥
Assim Pārtha percorria a batalha, esmagando as vidas e a glória dos inimigos, como se a própria Morte tivesse tomado corpo.
7.147.16
स किरीटानि वस्त्राणि साङ्गदान्विपुलान्भुजान् ।
सकुण्डलयुगान्कर्णान्केषाञ्चिदहरच्छरैः ॥ ७.१४७.१६ ॥
Com suas flechas arrancou de alguns seus diademas, vestes, braços largos com braceletes e orelhas com pares de brincos.
7.147.17
सतोमरान्गजस्थानां सप्रासान्हयसादिनाम् ।
सचर्मणः पदातीनां रथिनां च सधन्वनः।
सप्रतोदान्नियन्तॄणां बाहूंश्चिच्छेद पाण्डवः ॥ ७.१४७.१७ ॥
O Pāṇḍava cortou os braços, com seus dardos, dos que estavam nos elefantes; com suas lanças, dos cavaleiros; com seus escudos, dos infantes; com seus arcos, dos carreiros; e com suas varas, dos condutores.
7.147.18
प्रदीप्तोग्रशरार्जिष्मान्बभौ तत्र धनञ्जयः ।
सविस्फुलिङ्गाग्रशिखो ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१४७.१८ ॥
Ali brilhou Dhanañjaya, flamejante com flechas ferozes de luz brilhante, como um fogo ardente com faíscas e chamas na ponta.
7.147.19
तं देवराजप्रतिमं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
युगपद्दिक्षु सर्वासु रथस्थं पुरुषर्षभम् ॥ ७.१४७.१९ ॥
Semelhante ao rei dos deuses, o melhor de todos os portadores de armas, de pé em seu carro em todas as direções ao mesmo tempo, aquele touro entre os homens.
7.147.20
निक्षिपन्तं महास्त्राणि प्रेक्षणीयं धनञ्जयम् ।
नृत्यन्तं रथमार्गेषु धनुर्ज्यातलनादिनम् ॥ ७.१४७.२० ॥
Dhanañjaya, digno de ser contemplado, lançando grandes armas, dançando pelos caminhos dos carros, fazendo soar o estalo da corda de seu arco.
7.147.21
निरीक्षितुं न शेकुस्ते यत्नवन्तोऽपि पार्थिवाः ।
मध्यन्दिनगतं सूर्यं प्रतपन्तमिवाम्बरे ॥ ७.१४७.२१ ॥
Mesmo se esforçando, aqueles reis não puderam olhá-lo, como não se pode olhar o sol ardente no céu ao meio-dia.
7.147.22
दीप्तोग्रसम्भृतशरः किरीटी विरराज ह ।
वर्षास्विवोदीर्णजलः सेन्द्रधन्वाम्बुदो महान् ॥ ७.१४७.२२ ॥
Kirīṭī, flamejante e feroz, carregado de flechas, brilhou como uma grande nuvem nas estações chuvosas, inchada de água e com o arco-íris.
7.147.23
महास्त्रसंप्लुवे तस्मिञ्जिष्णुना सम्प्रवर्तिते ।
सुदुस्तरे महाघोरे ममज्जुर्योधपुङ्गवाः ॥ ७.१४७.२३ ॥
Naquela enchente de grandes armas desencadeada por Jiṣṇu, tão difícil de atravessar e tão terrível, afundaram os melhores guerreiros.
7.147.24
उत्कृत्तवदनैर्देहैः शरीरैः कृत्तबाहुभिः ।
भुजैश्च पाणिनिर्मुक्तैः पाणिभिर्व्यङ्गुलीकृतैः ॥ ७.१४७.२४ ॥
Com corpos de rostos cortados, braços decepados, ombros arrancados das mãos que os seguravam, mãos com dedos mutilados.
7.147.25
कृत्ताग्रहस्तैः करिभिः कृत्तदन्तैर्मदोत्कटैः ।
हयैश्च विधुरग्रीवै रथैश्च शकलीकृतैः ॥ ७.१४७.२५ ॥
Com elefantes de tromba decepada e presas partidas, furiosos de cio, com cavalos de pescoços quebrados e carros reduzidos a fragmentos.
7.147.26
निकृत्तान्त्रैः कृत्तपादैस्तथाऽन्यैः कृत्तसन्धिभिः ।
निश्चेष्टैर्विस्फुरद्भिश्च शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१४७.२६ ॥
Com entranhas arrancadas, com pés decepados e outros com articulações seccionadas, imóveis ou ainda a contorcer-se, às centenas e aos milhares.
7.147.27
मृत्योराघातललितं तत्पार्थायोधनं महत् ।
अपश्याम महीपाल भीरूणां भयवर्धनम् ॥ ७.१४७.२७ ॥
Ó protetor da terra, vimos aquele grande campo de batalha dos Pārthas, tornado encantador pelos golpes da morte, que aumentava o terror dos tímidos.
7.147.28
आक्रीडमिव रुद्रस्य पुराभ्यर्दयतः पशून् ।
गजानां क्षुरनिर्मुक्तैः करैः सभुजगेव भूः ॥ ७.१४७.२८ ॥
Como o jogo de Rudra outrora, quando atormentava as feras, a terra parecia estar junto com serpentes, coberta de trombas de elefantes e mãos decepadas por lâminas.
7.147.29
क्वजिद्बभौ स्रग्विणीव वक्त्रपद्मैः समाचिता ।
विचित्रोष्णीषमुकुटैः केयूराङ्गदकुण्डलैः ॥ ७.१४७.२९ ॥
Aqui e ali a terra brilhava, como uma mulher de grinaldas, semeada de rostos de lótus, com turbantes e coroas variegados, braçadeiras, pulseiras e brincos.
7.147.30
स्वर्णचित्रतनुत्रैश्च भाण्डैश्च गजवाजिनाम् ।
किरीटशतसङ्गीर्णा तत्र तत्र समाचिता।
विराज भृशं चित्रा मही नववधूरिव ॥ ७.१४७.३० ॥
Aquela terra variegada, semeada aqui e ali de armaduras douradas, arreios de elefantes e cavalos e centenas de diademas, brilhava intensamente, como uma noiva recém-casada.
7.147.31
मज्जामेदःकर्दमिनीं शोणितौघतरङ्गिणीम् ।
मर्मास्थिभिरगाधां च केशशैवलशाद्वलाम् ॥ ७.१४७.३१ ॥
Um rio de lama de medula e gordura, ondulado por torrentes de sangue, insondável de partes vitais e ossos, coberto de capim e algas de cabelo.
7.147.32
शिरोबाहूपलतटां रुग्णक्रोडास्थिसङ्कटाम् ।
चित्रध्वजपताकाढ्यां छत्राचापोर्मिमालिनीम् ॥ ७.१४७.३२ ॥
Um rio de margens de pedra feitas de cabeças e braços, apertado por peitos quebrados e ossos, rico em estandartes e bandeirolas coloridas, adornado com ondas de guarda-sóis e arcos.
7.147.33
विगतासुमहाकायां गजदेहाभिसङ्कुलाम् ।
रथोडुपशताकीर्णां हयसङ्घातरोधसम् ॥ ७.१४७.३३ ॥
Um rio de grandes corpos sem vida, apinhado de carcaças de elefantes, semeado de centenas de carros como barcos, com as margens bloqueadas por montes de cavalos.
7.147.34
रथचक्रयुगेषाक्षकूबरैरतिदुर्गमाम् ।
प्रासासिशक्तिपरशुविशिखाहिदुरासदाम् ॥ ७.१४७.३४ ॥
Muito intransitável por rodas de carro, jugos, varas, eixos e carrocerias, e difícil de se aproximar por lanças, espadas, dardos, machados, flechas e armas como serpentes.
7.147.35
बलकङ्कुमहानक्रां गोमायुमकरोत्कटाम् ।
गृघ्रोदग्रमहाग्राहां शिवाविरुतभैरवाम् ॥ ७.१४७.३५ ॥
Com grandes crocodilos de garças e grous, feroz com chacais e monstros marinhos, com grandes e ferozes crocodilos de abutres, aterrorizante com os uivos dos chacais.
7.147.36
नृत्यत्प्रेतपिशाचाद्यैर्भूताकीर्णां सहस्रशः ।
गतासुयोधनिश्चेष्टशरीरशतवाहिनीम् ॥ ७.१४७.३६ ॥
Apinhada aos milhares de fantasmas dançantes, pisachas e outros espíritos, um rio que carrega centenas de corpos imóveis de guerreiros mortos.
7.147.37
महाप्रतिभयां रौद्रां घोरां वैतरणीमिव ।
नदीं प्रवर्तयामास भीरूणां भयवर्धिनीम् ॥ ७.१४७.३७ ॥
Ele fez correr um rio semelhante ao terrível Vaitaraṇī, muito aterrorizante, feroz e horrível, que aumentava o medo dos temerosos.
7.147.38
तं दृष्ट्वा तस्य विक्रान्तमन्तकस्येव रूपिणः ।
अभूतपूर्वं कुरुषु भयमागाद्रणाजिरे ॥ ७.१४७.३८ ॥
Ao ver seu valor, como a própria Morte encarnada, um medo sem precedentes veio sobre os Kurus no campo de batalha.
7.147.39
तत आदाय वीराणामस्त्रैरस्त्राणि पाण्डवः ।
आत्मानं रौद्रमाचष्ट रौद्रकर्मण्यधिष्ठितः ॥ ७.१४७.३९ ॥
Então o Pāṇḍava, tomando as armas dos heróis com as suas próprias armas, mostrou-se em forma feroz, engajado em ação feroz.
7.147.40
ततो रथवरान्राजन्नत्यतिक्रामदर्जुनः ॥ ७.१४७.४० ॥
Então, ó rei, Arjuna ultrapassou os melhores carros de guerra.
7.147.41
मध्यन्दिनगतं सूर्यं प्रतपन्तमिवाम्बरे ।
न शेकुः सर्वभूतानि पाण्डवं प्रतिवीक्षितुम् ॥ ७.१४७.४१ ॥
Como o sol flamejando ao meio-dia no céu, todos os seres não podiam olhar fixamente para o Pāṇḍava.
7.147.42
प्रसृतांस्तस्य गाण्डीवाच्छरव्रातान्महात्मनः ।
सङ्ग्रामे सम्प्रपश्यामो हंसपङ्क्तिरिवाम्बरे ॥ ७.१४७.४२ ॥
Do Gāṇḍīva daquele magnânimo, víamos na batalha revoadas de flechas, como uma fileira de cisnes no céu.
7.147.43
विनिवार्य स वीराणामस्त्रैरस्त्राणि सर्वतः ।
दर्शयन्रौद्रमात्मानमुग्रे कर्मणि धिष्ठितः ॥ ७.१४७.४३ ॥
Repelindo por todos os lados com armas as armas dos heróis, e firme na feroz façanha, mostrou sua forma terrível.
7.147.44
स तान्रथवरान्राजन्नत्याक्रामत्तदाऽर्जुनः ।
मोहयन्निव नाराचैर्जयद्रथवधेप्सया ॥ ७.१४७.४४ ॥
Ó rei, então Arjuna ultrapassou aqueles excelentes carros, como se os confundisse com flechas de ferro, desejando a morte de Jayadratha.
7.147.45
विसृजन्दिक्षु सर्वासु शरानच्युतसारथिः ।
सरथो व्यचरत्तूर्णं प्रेक्षणीयो धनञ्जयः ॥ ७.१४७.४५ ॥
Lançando flechas em todas as direções, Dhanañjaya, cujo auriga era Acyuta, moveu-se rapidamente com seu carro, uma visão digna de ser vista.
7.147.46
भ्रमन्त इव शूरस्य शरव्राताः महात्मनः ।
अदृश्यन्तान्तरिक्षस्थाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१४७.४६ ॥
Os bandos de flechas do herói magnânimo, como se girassem, eram vistos suspensos no céu, às centenas e aos milhares.
7.147.47
आददानं महेष्वासं सन्दधानं च सायकम् ।
विसृजन्तं च कौन्तेयं नानुपश्याम वै तदा ॥ ७.१४७.४७ ॥
Pegando uma flecha, encaixando-a e disparando-a — o grande arqueiro, filho de Kuntī, não o vimos então de forma alguma.
7.147.48
तथा सर्वा दिशो राजन्सर्वांश्च रथिनो रणे ।
आकुलीकृत्य कौन्तेयो जयद्रथमुपाद्रवत्।
विव्याध च चतुःषष्ट्या शराणां नतपर्वणाम् ॥ ७.१४७.४८ ॥
Ó rei, assim, lançando a confusão em todas as direções e em todos os guerreiros de carro na batalha, o filho de Kuntī investiu contra Jayadratha e o atravessou com sessenta e quatro flechas de hastes curvas.
7.147.49
सैन्धवाभिमुखं यान्तं योधाः सम्प्रेक्ष्य पाण्डवम् ।
न्यवर्तन्त रणाद्वीरा निराशास्तस्य जीविते ॥ ७.१४७.४९ ॥
Ao ver o Pāṇḍava avançar em direção ao rei de Sindhu, os heróis, desesperançados quanto à sua vida, retiraram-se da batalha.
7.147.50
यो योऽभ्यधावदाक्रन्दे तावकः पाण्डवं रणे ।
तस्यतस्यान्तगा बाणाः शरीरे न्यपतन्प्रभो ॥ ७.१४७.५० ॥
Ó senhor, a cada um dos vossos guerreiros que avançou contra o Pāṇḍava com grito de guerra caíram flechas sobre o corpo.
7.147.51
कबन्धसङ्कुलं चक्रे तव सैन्यं महारथः ।
अर्जुनो जयतां श्रेष्ठः शरैरग्न्यंशुसन्निभैः ॥ ७.१४७.५१ ॥
Arjuna, o melhor dos vencedores, o grande condutor de carros, encheu o vosso exército de troncos sem cabeça com flechas semelhantes a raios de fogo.
7.147.52
एवं तत्तव राजेन्द्र चतुरङ्गबलं तदा ।
व्याकुलीकृत्य कौन्तेयो जयद्रथमुपाद्रवत् ॥ ७.१४७.५२ ॥
Ó senhor dos reis, tendo lançado o vosso exército quádruplo na confusão, o filho de Kuntī precipitou-se contra Jayadratha.
7.147.53
द्रौणिं पञ्चाशताऽविध्यद्वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
कृपायमाणः कौन्तेयः कृपं नवभिरार्दयत् ॥ ७.१४७.५३ ॥
O filho de Kuntī, mostrando compaixão, feriu o filho de Droṇa com cinquenta flechas, Vṛṣasena com três flechas, e atingiu Kṛpa com nove.
7.147.54
शल्यं षोडशभिर्बाणैः कर्णं द्वात्रिंशता शरैः ।
सैन्धवं तु चतुःषष्ट्या विद्व्वा सिंह इवानदत् ॥ ७.१४७.५४ ॥
Tendo perfurado Śalya com dezasseis flechas, Karṇa com trinta e duas, e o rei de Sindhu, Jayadratha, com sessenta e quatro, rugiu como um leão.
7.147.55
सैन्धवस्तु तथा विद्धः शरैर्गाण्डीवधन्वना ।
न चक्षमे सुसङ्क्रुद्धस्तोत्रार्दित इव द्विपः ॥ ७.१४७.५५ ॥
Assim ferido pelas flechas do arqueiro do Gāṇḍīva, o rei de Sindhu, extremamente irado, não suportou, como um elefante atormentado pelo aguilhão.
7.147.56
स वराहध्वजस्तूर्णं गार्ध्रपत्रानजिह्मगान् ।
क्रुद्धाशीविषसङ्काशान्कर्मारपरिमार्जितान् ॥ ७.१४७.५६ ॥
Ele, de estandarte de javali, lançou rapidamente flechas emplumadas de penas de abutre, de voo reto, semelhantes a serpentes iradas, polidas pelo ferreiro.
7.147.57
आकर्णपूर्णांश्चिक्षेप फल्गुनस्य रथं प्रति ।
त्रिभिस्तु विद्वा गोविन्दं नाराचैः षड्भिरर्जुनम् ॥ ७.१४७.५७ ॥
Lançou flechas puxadas até a orelha contra o carro de Phalguna; com três feriu Govinda e com seis nārāchas feriu Arjuna.
7.147.58
अष्टभिर्वाजिनोऽविध्यद्ध्वजं चैकेन पत्रिणा ।
भूयश्चैवार्जुनं सङ्ख्ये शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१४७.५८ ॥
Com oito feriu os cavalos e com uma flecha emplumada a bandeira; depois, de novo, cobriu Arjuna na batalha com uma chuva de flechas.
7.147.59
स विक्षिप्यार्जुनस्तूर्णं सैन्धवप्रहिताञ्शरान् ।
युगपत्तस्य चिच्छेद शराभ्यां सैन्धवस्य ह।
सारथेश्च शिरः कायाद्व्वजं च समलङ्कृतम् ॥ ७.१४७.५९ ॥
Arjuna, afastando rapidamente as flechas enviadas por Jayadratha, cortou de uma vez, com duas flechas, o arco dele; separou do corpo a cabeça do auriga e derrubou o estandarte bem adornado.
7.147.60
स च्छिन्नयष्टिः सुमहान्धनञ्जयशराहतः ।
वराहः सिन्धुराजस्य पपातेन्दुसमप्रभः ॥ ७.१४७.६० ॥
Aquele grande estandarte do javali, com o mastro partido e atingido pelas flechas de Dhanañjaya, o do rei de Sindhu, de brilho lunar, caiu.
7.147.61
आदित्यं प्रेक्षमाणस्तु बीभत्सुः सृक्विणी लिहन् ।
अपश्यन्नान्तरं तस्य रक्षिभिः संवृतस्य वै ॥ ७.१४७.६१ ॥
Arjuna, olhando o sol e lambendo os cantos da boca, não viu brecha alguma entre os guardas que o cercavam.
7.147.62
अभवक्त्रोधरक्ताक्षो व्यात्तानन इवान्तकः ।
अथाब्रवीद्वासुदेवः कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ ७.१४७.६२ ॥
Com os olhos vermelhos de ira, tornou-se como a Morte de boca aberta. Então Vāsudeva falou a Dhanañjaya, o filho de Kuntī.
7.147.63
नैव शक्यस्त्वया हन्तुं निर्व्याजं भरतर्षभ ।
स्रक्ष्याम्यहमुपायं तमादित्यस्यापवारणे।
ततोऽस्तं गतमादित्यं मंस्यते सिन्धुराडिह ॥ ७.१४७.६३ ॥
Touro dos Bharatas, não podes matá-lo abertamente. Eu criarei um meio de ocultar o sol; então o rei dos Sindhus pensará aqui que o sol se pôs.
7.147.64
ततोऽस्य विस्मयः पार्थ हर्षश्चैव भविष्यति ।
आत्मजीवितलाभाच्च प्रतिज्ञायाश्च नाशनात् ॥ ७.१४७.६४ ॥
Então, ó Pārtha, ele sentirá espanto e alegria, por ter salvo a vida e pela destruição do teu voto.
7.147.65
अस्तङ्गतमिवादित्यं दृष्ट्वा मोहेन बालिशः ।
न हि शक्ष्यत्यथाऽऽत्मानं रक्षितुं हर्षसम्भवात् ॥ ७.१४७.६५ ॥
Ao ver o sol como se tivesse se posto, o tolo, pela ilusão, não conseguirá proteger a si mesmo, por causa da alegria que surge.
7.147.66
एतस्मिन्नेव काले तु प्रहर्तव्यं धनञ्जय ।
जयद्रथस्य क्षुद्रस्य सविदुर्दर्शनार्थिनः ॥ ७.१४७.६६ ॥
Ó Dhanañjaya, neste mesmo momento deves atingir Jayadratha, o miserável que anseia por rever o sol.
7.147.67
एवमुक्त्वा ततः पार्थं क्षिप्रमेवाहरत्प्रभाम् ।
जनार्दनेन सृष्टं वै तम आदित्यनाशनम् ॥ ७.१४७.६७ ॥
Assim falando, mostrou logo a Pārtha aquela escuridão criada por Janārdana, que oculta o sol.
7.147.68
पार्थस्य बलमज्ञानात्तमो दृष्ट्वा सुदुःखितम् ।
अभवंस्तावका योधा हर्षसङ्कुलचेतसः ॥ ७.१४७.६८ ॥
Embora muito aflitos ao ver a escuridão, sem conhecer a força de Pārtha, teus guerreiros encheram-se de alegria.
7.147.69
ते प्रहृष्टा रणे राजन्नपश्यन्सैनिका रविम् ।
उन्नाम्य वक्त्राणि तदा स च राजा जयद्रथः ॥ ७.१४७.६९ ॥
Ó rei, então os soldados, alegres na batalha, ergueram os rostos e viram o sol; e também o rei Jayadratha.
7.147.70
वीक्षमाणे ततस्तस्मिन्सिन्धुराजे दिवाकरम् ।
उन्नमय्य शिरोग्रीवां वीक्षते सूर्यमण्डलम्।
तस्य शीघ्रं पृषत्केन कायाच्छीर्षमपाहर ॥ ७.१४७.७० ॥
Enquanto o rei de Sindhu olhava para o sol, erguendo a cabeça e o pescoço para contemplar o disco solar, corta-lhe rapidamente a cabeça do corpo com uma flecha.
7.147.71
केशवेनैवमुक्तः सन्नमर्षाद्रक्तलोचनः ।
उद्बबर्ह शरं तीक्ष्णममरैरपि दुःसहम् ॥ ७.१४७.७१ ॥
Assim interpelado por Keśava, de olhos vermelhos de indignação, sacou uma flecha afiada, insuportável até para os deuses.
7.147.72
एवं तूणीशयं घोरमिन्द्राशनिसमप्रभम् ।
वर्मभेदिनमत्यर्थं गन्धमाल्यार्चितं सदा।
विससर्ज ततस्तूर्णं सैन्धवस्य रथं प्रति ॥ ७.१४७.७२ ॥
Assim, aquela terrível flecha que jazia na aljava, brilhante como o raio de Indra, perfurando armaduras e sempre honrada com perfumes e guirlandas, lançou-a depressa contra o carro do Saindhava.
7.147.73
स तु गाण्डीवनिर्मुक्तः शरः श्येन इवाशुनः ।
शकुन्तमिव वृक्षाग्रात्सैन्धवस्याहरच्छिरः ॥ ७.१४७.७३ ॥
Aquela flecha, disparada do Gāṇḍīva, veloz como um falcão que arrebata um pássaro do topo de uma árvore, levou a cabeça de Saindhava (Jayadratha).
7.147.74
प्रपतिष्यति शीर्षे तु कृष्णोऽर्जुनमथाब्रवीत् ।
पार्थ पार्थ शिरो ह्येतद्यथा नेयान्महीतलम्।
तथा कुरु कुरुश्रेष्ठ वक्ष्ये तस्यापि कारणम् ॥ ७.१४७.७४ ॥
"Faz de modo que esta cabeça não caia na terra, ó melhor dos Kurus", disse Kṛṣṇa a Arjuna. "Ó Pārtha, Pārtha, faz assim; também te direi a razão."
7.147.75
श्रुत्वा तु वचनं तस्य त्वरमाणोऽस्त्रमायया ।
तथाऽहरच्छिरस्तस्य शरैरूर्ध्वं धनञ्जयः।
दुर्हृदामपहर्षाय सुहृदां हर्षणाय च ॥ ७.१४७.७५ ॥
Ouvindo as suas palavras, Dhanañjaya (Arjuna), apressando-se, pela magia da arma, com flechas fez voar sua cabeça para cima, para desalentar os inimigos e alegrar os amigos.
7.147.76
तिर्यगूर्ध्वमधश्चैव पुनरूर्ध्वमथापि च ।
दीर्घकालमवाक्वैव सम्प्रक्रीडन्निवार्जुनः ॥ ७.१४७.७६ ॥
Para os lados, para cima, para baixo e de novo para cima, Arjuna, como se brincasse, durante muito tempo lançou suas flechas.
7.147.77
तत्सैन्यं सर्वतोपश्यन्महदाश्चर्यमद्भुतम् ।
प्रापयत्स शिरो यस्माद्योधयन्नेव पार्थिवान् ॥ ७.१४७.७७ ॥
O exército viu por toda parte este grande e maravilhoso prodígio: enquanto ainda combatia os reis, levou aquela cabeça até lá.
7.147.78
शरैः कन्दुकवत्कृत्वा तस्यालोकाय पाण्डवः ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्ये शिरस्तदहरच्छरैः ॥ ७.१४७.७८ ॥
O Pāṇḍava, fazendo-a como uma bola com flechas, para mostrá-la a ele, lançou aquela cabeça com flechas para fora de Syamantapañcaka.
7.147.79
जयद्रथस्यार्जुनबाणनालं ।
मुखारविन्दं रुधिराम्बुसिक्तम्।
दृष्टं नरैश्चोपरिवर्तमानं ।
विद्याधरोत्सृष्टमिवैकपद्मम् ॥ ७.१४७.७९ ॥
O rosto-lótus de Jayadratha, cujo caule era a flecha de Arjuna e encharcado por um rio de sangue, foi visto pelos homens jazendo voltado para cima, como um único lótus lançado por um Vidyādhara.
7.147.80
स देवशत्रूनिव देवराजः ।
किरीटमाली व्यधमत्सपत्नान्।
यथा तमांस्यभ्युदितस्तमोघ्नः ।
पूर्णां प्रतिज्ञां स समाप्य वीरः ॥ ७.१४७.८० ॥
Aquele herói, coroado com o diadema, esmagou seus rivais como o rei dos deuses esmaga os inimigos dos deuses, e como o sol que nasce para destruir a escuridão, cumpriu seu voto completo.
7.147.81
तं भूमिदेशं च शिरो विनेतुम् ॥ ७.१४७.८१ ॥
Até aquela extensão de terra, e para levar a cabeça embora.