مهابهاراتا · أدهيايا 7.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.148.1
एवस्मिन्नेव काले तु त्वरमाणे दिवाकरे ।
अब्रवीत्पाण्डवं तत्र त्वरमाणो जनार्दनः ॥ ७.१४८.१ ॥
في تلك اللحظة، بينما كانت الشمس تسرع نحو الغروب، تكلم جانارдана مستعجلاً هناك مع ابن باندو.
7.148.2
पार्थ पार्थ शिरो ह्येनद्यत्कृते न पतेद्भुवि ।
श्रूयतां तद्यथावृत्तं कारणं सैन्धवं प्रति ॥ ७.१४८.२ ॥
يا بارثا، يا بارثا! اسمع ما جرى بشأن ملك السند، السبب الذي لن يسقط به هذا الرأس على الأرض.
7.148.3
वृद्धक्षत्रः सैन्धवस्य पिता जगति विश्रुतः ।
स च घोरेण तपसा दैन्धवं प्राप्तवान्सुतम् ॥ ७.१४८.३ ॥
كان فريدكشاترا، والد ملك السند، مشهورًا في العالم؛ وبتقشف شديد نال ابنًا اسمه سايندهافا.
7.148.4
जयद्रथममित्रघ्नं वागुवाचाशरीरिणी ।
नृपमन्तर्हिता वाणी मेघदुन्दुभिनिःस्वना ॥ ७.१४८.४ ॥
تكلم صوت غير مرئي، بصوت كالرعد والطبل، مع الملك جايادراثا قاتل الأعداء.
7.148.5
तवात्मजो मनुष्येन्द्र कुलशीलदमादिभिः ।
गुणैर्भविष्यति विभो सदृशो वंशयोर्द्वयोः।
क्षत्रियप्रवरो लोके नित्यं शूराभिसत्कृतः ॥ ७.१४८.५ ॥
يا سيد البشر، سيكون ابنك بنسبه وخلقه وضبط نفسه وسائر فضائله مساويًا لكلا النسبين؛ يا عظيم القدرة، سيكون أفضل الكشاتريا في العالم، يكرمه الأبطال دائمًا.
7.148.6
शिरश्छेत्स्यति सङ्क्रुद्धः शत्रुश्चालक्षितो भुवि ॥ ७.१४८.६ ॥
سيقطع عدو غاضب، خفي على الأرض، رأسه.
7.148.7
एतच्छ्रुत्वा सिन्धुराजो ध्यात्वा चिरमरिन्दमः ।
ज्ञातीन्सर्वानुवाचेदं पुत्रस्नेहाभिचोदितः ॥ ७.१४८.७ ॥
ولما سمع ذلك، ملك السند قاهر الأعداء، تأمل طويلا، ومدفوعا بمحبته لابنه، قال هذا لجميع ذويه.
7.148.8
सङ्ग्रामे युध्यमानस्य वहतो महतीं धुरम् ।
धरण्यां मम पुत्रस्य पातयिष्यति यः शिरः ॥ ७.१४८.८ ॥
الذي، وهو يقاتل في المعركة حاملا عبئا عظيما، يُسقط رأس ابني على الأرض—
7.148.9
तस्यापि शतधा मूर्धा फलिष्यति न संशयः ।
यदि चेदस्ति मे लाभस्तपसो वा दमस्य वा ॥ ७.१४८.९ ॥
ولا شك أن رأسه سينشطر إلى مائة قطعة. وإن كان لي ثمرة من التقشف أو ضبط النفس—
7.148.10
एवमुक्त्वा ततो राज्ये स्थापयित्वा जयद्रथम् ।
वृद्धक्षत्रो वनं यातस्तपश्चोग्रं समास्थितः ॥ ७.१४८.१० ॥
وبعد أن قال هذا، أقام فريدهاكشاترا جايادراثا على العرش ثم مضى إلى الغابة واتخذ تقشفا شديدا.
7.148.11
सोऽयं तप्यति तेजस्वी तपो घोरं दुरासदम् ।
स्यमन्तपञ्चकादस्माद्बहिर्वानरकेतन ॥ ७.१४८.११ ॥
ذلك المتألق يؤدي تقشفا رهيبا لا يُحتمل خارج هذا السيامانتاباناتشاكا، يا ذا راية القرد.
7.148.12
तस्माज्जयद्रथस्य त्वं शिरश्छित्त्वा महामृधे ।
दिव्येनास्त्रेण रिपुहन्घोरेणाद्भुतकर्मणा ॥ ७.१४८.१२ ॥
فلذلك، يا قاتل الأعداء، يا صانع الأعمال العجيبة، اقطع رأس جايادراثا في المعركة العظيمة بالسلاح الإلهي المرعب.
7.148.13
सकुण्डलं सिन्धुपतेः प्रभञ्जनसुतानुज ।
उत्सङ्गे पातयस्वास्य वृद्धक्षत्रस्य भारत ॥ ७.१४८.१३ ॥
يا بهاراتا، يا أخا ابن الريح، أسقط رأس سيد السندهو مع أقراطه في حجر فريدهاكشاتره.
7.148.14
अथ त्वमस्य मूर्धानं पातयिष्यसि भूतले ।
तवापि शतधा मूर्धा फलिष्यति न संशयः ॥ ७.१४८.१४ ॥
ثم ستُسقط رأسه على الأرض، وسينشطر رأسك أنت أيضًا إلى مئة قطعة — لا شك في ذلك.
7.148.15
यथा चेदं न जानीयात्स राजा तपसि स्थितः ।
तथा कुरु कुरुश्रेष्ठ दिव्यमस्त्रमुपाश्रितः ॥ ७.१४८.१५ ॥
حتى لا يعلم الملك المقيم في التقشف بذلك، فافعل هكذا يا خير الكورو، مستعينًا بالسلاح الإلهي.
7.148.16
न ह्यसाध्यमकार्यं वा विद्यते तव किञ्चन ।
समस्तेष्वपि लोकेषु त्रिषु वासवनन्दन ॥ ७.१४८.१६ ॥
فليس لك شيء غير ممكن أو غير قابل للإنجاز، يا ابن فاسافا، ولا في العوالم الثلاثة كلها.
7.148.17
यथैतत्सैन्धवशिरः शरैरेव धनञ्जय ।
वृद्धक्षत्रे पतत्येव तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ७.१४८.१७ ॥
يا دهنانجايا، كما يسقط رأس ملك السندهو في حجر فريدهاكشاتره بالسهام وحدها، فليُرتَّب التدبير هكذا.
7.148.18
ततः सुमहदाश्चर्यं तत्रापश्याम भारत ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्यं शिरो यद्व्यहरत्ततः ॥ ७.१४८.१८ ॥
ثم رأينا هناك يا بهاراتا عجبًا عظيمًا: الرأس، الذي أُلقي خارج سمنتابانتشاكا، حُمل بعيدًا.
7.148.19
एतस्मिन्नेव काले तु वृद्धक्षत्रो महीपतिः ।
सन्ध्यामुपास्ते तेजस्वी सम्बन्धी तव मारिष ॥ ७.१४८.१९ ॥
وفي تلك اللحظة كان الملك المشرق فريدهاكشاترا، قريبك، يؤدي صلاة الغسق، أيها النبيل.
7.148.20
उपासीनस्य तस्याथ कृष्णकेशं सकुण्डलम् ।
सिन्धुराजस्य मूर्धानमुत्सङ्गे समपातयत् ॥ ७.१४८.२० ॥
ثم أُسقط رأس ملك السند، ذي الشعر الأسود والأقراط، في حجر ذلك الجالس في العبادة.
7.148.21
तस्योत्सङ्गे निपतितं शिरस्तच्चारुकुण्डलम् ।
वृद्धक्षत्रस्य नृपतेरलक्षितमरिन्दम ॥ ७.१४८.२१ ॥
ذلك الرأس ذو الأقراط الجميلة، الواقع في حجر الملك فريدهاكشاترا، لم يلحظه، أيها القاهر للأعداء.
7.148.22
कृतजप्यस्य तस्याथ वृद्धक्षत्रस्य भारत ।
प्रोत्तिष्ठतस्तत्सहसा शिरोऽगच्छद्वरातलम् ॥ ७.१४८.२२ ॥
يا من من نسل بهاراتا، فيما كان فريدهاكشاترا، بعد أن أتم ترديده، ينهض، إذا بالرأس فجأة يهوي إلى الأرض الفاضلة.
7.148.23
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य पुत्रमूर्धनि भूतले ।
गते तस्यापि शतधा मूर्धाऽगच्छदरिन्दम ॥ ७.१४८.२३ ॥
ثم لما سقط رأس ابن ذلك الملك على الأرض، أيها القاهر للأعداء، تشظّى رأسه هو أيضًا إلى مئة قطعة.
7.148.24
ततः सर्वाणि सैन्यानि विस्मयं जग्मुरुत्तमम् ।
वासुदेवश्च बीभत्सुं प्रशशंस महारथम् ॥ ७.१४८.२४ ॥
ثم وقعت الجيوش كلها في عجب عظيم، وأثنى فاسوديفا على بيبهاتسو (أرجونا)، الرامي العظيم على العربة.
7.148.25
ततो दृष्ट्वा विनिहतं सिन्धुराजं जयद्रथम् ।
कर्मणा तेन पार्थस्य विस्मिताः सर्वदेवताः ॥ ७.१४८.२५ ॥
ولما رأوا جايادراثا ملك السند مقتولًا، اندهشت جميع الآلهة من فعل بارثا ذلك.
7.148.26
सर्वदा समरे यस्य गोप्ता नित्यं जनार्दनः ।
कथं तस्य जयो न स्यादिति भूतानि मेनिरे ॥ ७.१४८.२६ ॥
كيف لا ينتصر من كان حاميه في الحرب دائمًا جانارداناه؟ هكذا ظنت الكائنات.
7.148.27
एतदर्थं शिरस्तस्य व्यापयामास पाण्डवः ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्यं शरैरेव यथाक्रमम् ॥ ७.१४८.२७ ॥
ولهذا الغرض أطار البانداوي رأسه بالسهام، واحدًا بعد آخر، إلى خارج سامانتابانتشكا.
7.148.28
कृत्वा तच्च महत्कर्म निहत्य च जयद्रथम् ।
अस्त्रं पाशुपतं पार्थः संहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.१४८.२८ ॥
وبعد أن أنجز ذلك العمل العظيم وقتل جايادراثا، شرع بارثا في سحب السلاح الباشوباتا.
7.148.29
संहरत्यपि कौन्तेये तदस्त्रं तत्र भारत ।
ववौ शीतः सुगन्धश्च पवनो ह्लादयन्निव ॥ ७.१४८.२९ ॥
يا بهاراتا، بينما كان ابن كونتي يسحب ذلك السلاح، هبّت هناك ريح باردة عطرة كأنها تبعث البهجة.
7.148.30
संहारं च प्रमोक्षं च दृष्ट्वा तत्र दिवौकसः ।
विस्मयं परमं जग्मुः प्रशशंसुश्च पाण्डवम् ॥ ७.१४८.३० ॥
وهناك، لما رأى سكان السماء سحب ذلك السلاح وإطلاقه، امتلأوا عجبًا عظيمًا، وأثنوا على البانداوي.
7.148.31
एवमस्त्रेण तान्वीरो योधयित्वा धनञ्जयः ।
जयद्रथशिरः पश्चाद्व्यापयामास पाण्डवः ॥ ७.१४८.३१ ॥
وبعد أن هزم أولئك الأبطال في القتال بالسلاح هكذا، أطاح دهنجايا البانداوي برأس جيادراثا بعيدا.
7.148.32
तच्छिरश्च्यावमानं तु ददृशुस्तावका युधि ।
शल्यकर्णकृपा राजन्मोहिताः सव्यसाचिना ॥ ७.१४८.३२ ॥
ولما رأى جندك ذلك الرأس يُقذف في المعركة أيها الملك، اعتراهم الذهول من سافياساتشين (أرجونا)، شالياً وكارنا وكريبا.
7.148.33
शिरसि च्याविते तस्य शरैराशीविषोपमैः ।
पश्चात्कायोऽपतद्भूमिं शोचयन्सर्वपार्थिवान् ॥ ७.१४८.३३ ॥
وبعد أن قُطع رأسه بسهام كالأفاعي السامة، سقط جسده إلى الوراء على الأرض، مُحزناً جميع الملوك.
7.148.34
दृष्ट्वा तु निहतं सङ्ख्ये सिन्धुराजं महारथम् ।
पुत्राणां तव नेत्रेभ्यो दुःखादास्रं प्रवर्तत ॥ ७.१४८.३४ ॥
ولما رأوا المحارب العظيم ملك السند مقتولاً في المعركة، جرت الدموع من عيون أبنائك من الحزن.
7.148.35
ततो विनिहते राजन्सिन्धुराजे किरीटिना ।
तमस्तद्वासुदेवेन संहृतं भरतर्षभ ॥ ७.१४८.३५ ॥
ثم، أيها الملك، لما قُتل ملك السند على يد كيريتين (أرجونا)، يا ثور البهاراتا، أزال فاسوديفا (كريشنا) ذلك الظلام.
7.148.36
पश्चाज्ज्ञातं महीपाल तव पुत्रैः सहानुगैः ।
वासुदेवप्रयुक्तेयं मायेति नृपसत्तम ॥ ७.१४८.३६ ॥
ثم علم أبناؤك مع أتباعهم، أيها حامي الأرض، أن هذا وهم أحدثه فاسوديفا، يا خير الملوك.
7.148.37
एवं स निहतो राजन्पार्थेनामिततेजसा ।
अक्षौहिणीरष्ट हत्वा जामाता तव सैन्धवः ॥ ७.१४८.३७ ॥
هكذا، أيها الملك، قُتل صهرك السيندهوي على يد پارتها ذي البهاء اللامتناهي، بعدما أهلك ثماني أكشوهيني من الجند فسقط.
7.148.38
हतं जयद्रथं दृष्ट्वा तव पुत्रा नराधिप ।
दुःखादश्रूणि मुमुचुर्निराशाश्चाभवञ्जये ॥ ७.१४८.३८ ॥
لما رأى أبناؤك جَيَدراثا مقتولًا، أيها سيد الرجال، ذرفوا الدموع من الحزن وفقدوا الأمل في النصر.
7.148.39
ततो जयद्रथे राजन्हते पार्थेन केशवः ।
दध्मौ शङ्खं महाबाहुरर्जुनश्च परन्तपः ॥ ७.१४८.३९ ॥
ثم، أيها الملك، لما قتل پارتها جَيَدراثا، نفخ كيشافا في صدفته، ونفخ أرجونا ذو الذراعين القويين مُحرق الأعداء في صدفته أيضًا.
7.148.40
भीमश्च वृष्णिसिंहश्च युधामन्युश्च भारत ।
उत्तमौजाश्च विक्रान्तः शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथक् ॥ ७.१४८.४० ॥
يا بهاراتا، نفخ بهيما وأسد الفرِشني ويوداماني والشجاع أوتامأوجاس صدفاتهم كلٌّ على حدة.
7.148.41
श्रुत्वा महान्तं तं शब्दं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
सैन्धनं निहतं मेने फल्गुनेन महात्मना ॥ ७.१४८.४१ ॥
لما سمع يودهيشثرا ملك الدهرما ذلك الصوت العظيم، ظن أن فالغونا ذا النفس الكبيرة قد قتل السيندهوي.
7.148.42
ततो वादित्रघोषेण स्वान्योधान्पर्यहर्षयत् ।
अभ्यवर्तत सङ्ग्रामे भारद्वाजं युयुत्सया ॥ ७.१४८.४२ ॥
ثم أفرح جنوده بضجيج الآلات، وتقدم في المعركة راغبًا في القتال نحو ابن بهاردواجا، درونا.
7.148.43
ततः प्रववृते राजन्नस्तं गच्छति भास्करे ।
द्रोणस्य सोमकैः सार्धं सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ॥ ७.१४८.४३ ॥
ثم، أيها الملك، والشمس تغرب، بدأت معركة درونا مع السوماكا المُقشعِرّة للأبدان.
7.148.44
ते तु सर्वे प्रयत्नेन भारद्वाजं जिघांसवः ।
सैन्धवे निहते राजन्नयुध्यन्त महारथाः ॥ ७.१४८.४४ ॥
وأولئك المحاربون العظام جميعًا، راغبين في قتل بهارادفاجا (درونا) بكل جهدهم، قاتلوا، أيها الملك، بعد أن قُتل السايندهافا.
7.148.45
पाण्डवास्तु जयं लब्ध्वा सैन्धवं विनिहत्य च ।
अयोधयंस्तु ते द्रोणं जयोऽन्मत्तास्ततस्ततः ॥ ७.१४८.४५ ॥
أما البانداڤا، فبعد أن نالوا النصر وقتلوا السايندهافا، قاتلوا درونا وهم مزهوون بالظفر.
7.148.46
अर्जुनोऽपि ततो योधांस्तावकान्रथसत्तमान् ।
अयोधयन्महाबाहुर्हत्वा सैन्धवकं नृपम् ॥ ७.१४८.४६ ॥
ثم قاتل أرجونا، ذو الذراعين القويتين، بعد أن قتل ملك السايندهافا، أفضل محاربي عرباتكم.