மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.148.1
एवस्मिन्नेव काले तु त्वरमाणे दिवाकरे ।
अब्रवीत्पाण्डवं तत्र त्वरमाणो जनार्दनः ॥ ७.१४८.१ ॥
அந்த நேரத்தில், சூரியன் விரைந்து மறைந்துகொண்டிருந்தபோது, ஜனார்தனன் அங்கு விரைந்தவராய் பாண்டவனிடம் கூறினார்.
7.148.2
पार्थ पार्थ शिरो ह्येनद्यत्कृते न पतेद्भुवि ।
श्रूयतां तद्यथावृत्तं कारणं सैन्धवं प्रति ॥ ७.१४८.२ ॥
பார்த்தா, பார்த்தா! இதன் காரணத்தால் இந்தத் தலை நிலத்தில் விழாது; சைந்தவனைப் பற்றி நடந்த அந்த காரணத்தைக் கேளுங்கள்.
7.148.3
वृद्धक्षत्रः सैन्धवस्य पिता जगति विश्रुतः ।
स च घोरेण तपसा दैन्धवं प्राप्तवान्सुतम् ॥ ७.१४८.३ ॥
சைந்தவனின் தந்தை விருத்தக்ஷத்திரன் உலகில் புகழ்பெற்றவன்; அவன் கடுமையான தவத்தால் சைந்தவன் என்ற மகனைப் பெற்றான்.
7.148.4
जयद्रथममित्रघ्नं वागुवाचाशरीरिणी ।
नृपमन्तर्हिता वाणी मेघदुन्दुभिनिःस्वना ॥ ७.१४८.४ ॥
மேகத்தும் துந்துபியின் ஒலியைப் போன்ற ஒலியுடைய, உருவமற்ற ஒலி, எதிரிகளைக் கொல்லும் ஜயத்ரதனை அரசனிடம் கூறியது.
7.148.5
तवात्मजो मनुष्येन्द्र कुलशीलदमादिभिः ।
गुणैर्भविष्यति विभो सदृशो वंशयोर्द्वयोः।
क्षत्रियप्रवरो लोके नित्यं शूराभिसत्कृतः ॥ ७.१४८.५ ॥
மனிதர்களின் தலைவனே! உன் மகன் குலம், நற்குணம், அடக்கம் முதலிய குணங்களால் இரண்டு வம்சங்களுக்கும் ஒப்பானவனாக இருப்பான்; ஓ வலியவனே, உலகில் க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவனாகவும், எப்போதும் வீரர்களால் மதிக்கப்படுபவனாகவும் இருப்பான்.
7.148.6
शिरश्छेत्स्यति सङ्क्रुद्धः शत्रुश्चालक्षितो भुवि ॥ ७.१४८.६ ॥
பூமியில் மறைந்திருக்கும் ஒரு பகைவன் கோபத்தோடு அவனது தலையை வெட்டுவான்.
7.148.7
एतच्छ्रुत्वा सिन्धुराजो ध्यात्वा चिरमरिन्दमः ।
ज्ञातीन्सर्वानुवाचेदं पुत्रस्नेहाभिचोदितः ॥ ७.१४८.७ ॥
இதைக் கேட்ட எதிரிகளை அடக்கும் சிந்துராஜன் நீண்ட நேரம் சிந்தித்து, மகன்மீதான அன்பால் தூண்டப்பட்டு தன் உறவினர்கள் அனைவரிடமும் இதைச் சொன்னான்.
7.148.8
सङ्ग्रामे युध्यमानस्य वहतो महतीं धुरम् ।
धरण्यां मम पुत्रस्य पातयिष्यति यः शिरः ॥ ७.१४८.८ ॥
போரில் போரிட்டு, பெரிய சுமையைச் சுமக்கும் எவன் என் மகனின் தலையை நிலத்தில் வீழ்த்துவானோ—
7.148.9
तस्यापि शतधा मूर्धा फलिष्यति न संशयः ।
यदि चेदस्ति मे लाभस्तपसो वा दमस्य वा ॥ ७.१४८.९ ॥
அவனுடைய தலையும் நூறு துண்டுகளாகச் சிதறும், இதில் ஐயமில்லை. என் தவத்தாலோ அடக்கத்தாலோ எனக்கு ஏதேனும் பலன் இருந்தால்—
7.148.10
एवमुक्त्वा ततो राज्ये स्थापयित्वा जयद्रथम् ।
वृद्धक्षत्रो वनं यातस्तपश्चोग्रं समास्थितः ॥ ७.१४८.१० ॥
இவ்வாறு சொல்லி, பின்னர் வ்ருத்தக்ஷத்ரன் ஜயத்ரதனை அரசில் நிறுவி, வனத்திற்குச் சென்று கடுமையான தவத்தை மேற்கொண்டான்.
7.148.11
सोऽयं तप्यति तेजस्वी तपो घोरं दुरासदम् ।
स्यमन्तपञ्चकादस्माद्बहिर्वानरकेतन ॥ ७.१४८.११ ॥
அவர் ஒளிமிக்கவர், கடுமையான தாங்கொணாத தவத்தை இங்கே செய்கிறார்—இந்த சியமந்தபஞ்சகத்திற்கு வெளியே, ஓ வானரக்கொடியவனே!
7.148.12
तस्माज्जयद्रथस्य त्वं शिरश्छित्त्वा महामृधे ।
दिव्येनास्त्रेण रिपुहन्घोरेणाद्भुतकर्मणा ॥ ७.१४८.१२ ॥
ஆகையால், ஓ எதிரிகளைக் கொல்பவனே, அற்புதச் செயல்களைச் செய்பவனே, மாபெரும் போரில் அந்த ஜயத்ரதனின் தலையை தெய்வீகமான கொடிய அஸ்திரத்தால் நீ வெட்டு.
7.148.13
सकुण्डलं सिन्धुपतेः प्रभञ्जनसुतानुज ।
उत्सङ्गे पातयस्वास्य वृद्धक्षत्रस्य भारत ॥ ७.१४८.१३ ॥
பாரதனே! காற்றின் மகனின் (பீமனின்) இளையவனே, குண்டலங்களுடன் கூடிய சிந்துபதியின் தலையை வ்ருத்தக்ஷத்ரனின் மடியில் விழச் செய்வாயாக.
7.148.14
अथ त्वमस्य मूर्धानं पातयिष्यसि भूतले ।
तवापि शतधा मूर्धा फलिष्यति न संशयः ॥ ७.१४८.१४ ॥
பின்னர் நீ அவனது தலையை பூமியில் விழச் செய்வாய்; உன் தலையும் நூறாகச் சிதறும், இதில் ஐயமில்லை.
7.148.15
यथा चेदं न जानीयात्स राजा तपसि स्थितः ।
तथा कुरु कुरुश्रेष्ठ दिव्यमस्त्रमुपाश्रितः ॥ ७.१४८.१५ ॥
தவத்தில் நிலைத்திருக்கும் அந்த அரசன் இதை அறியாதபடி, குருசிரேஷ்டனே, தெய்வீக அஸ்திரத்தை ஆதரித்துச் செய்வாயாக.
7.148.16
न ह्यसाध्यमकार्यं वा विद्यते तव किञ्चन ।
समस्तेष्वपि लोकेषु त्रिषु वासवनन्दन ॥ ७.१४८.१६ ॥
வாசவனின் மகனே, உனக்கு அசாத்தியமோ செய்ய முடியாததோ எதுவும் இல்லை, மூன்று உலகங்களிலும் கூட.
7.148.17
यथैतत्सैन्धवशिरः शरैरेव धनञ्जय ।
वृद्धक्षत्रे पतत्येव तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ७.१४८.१७ ॥
தனஞ்சயனே! சைந்தவனின் தலை அம்புகளாலேயே வ்ருத்தக்ஷத்ரனின் மடியில் விழும்படி, அவ்வாறே திட்டம் அமைக்கப்படட்டும்.
7.148.18
ततः सुमहदाश्चर्यं तत्रापश्याम भारत ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्यं शिरो यद्व्यहरत्ततः ॥ ७.१४८.१८ ॥
பின்னர், பாரதனே, அங்கே நாங்கள் மிகப் பெரிய அதிசயத்தைக் கண்டோம் — சமந்தபஞ்சகத்திற்கு வெளியே அந்தத் தலை தூக்கிச் செல்லப்பட்டது.
7.148.19
एतस्मिन्नेव काले तु वृद्धक्षत्रो महीपतिः ।
सन्ध्यामुपास्ते तेजस्वी सम्बन्धी तव मारिष ॥ ७.१४८.१९ ॥
அதே சமயத்தில் உங்கள் உறவினரான தேஜஸ்வியான மன்னன் வ்ருத்தக்ஷத்ரன், ஓ மாரிஷா, சந்தியா வழிபாடு செய்துகொண்டிருந்தான்.
7.148.20
उपासीनस्य तस्याथ कृष्णकेशं सकुण्डलम् ।
सिन्धुराजस्य मूर्धानमुत्सङ्गे समपातयत् ॥ ७.१४८.२० ॥
அப்போது வழிபாட்டில் அமர்ந்திருந்த அவனது, கருங்கூந்தலும் குண்டலங்களும் கொண்ட சிந்துராஜனின் தலையை அவன் மடியில் விழச் செய்தான்.
7.148.21
तस्योत्सङ्गे निपतितं शिरस्तच्चारुकुण्डलम् ।
वृद्धक्षत्रस्य नृपतेरलक्षितमरिन्दम ॥ ७.१४८.२१ ॥
ஓ அரிந்தமா, வ்ருத்தக்ஷத்ர மன்னனின் மடியில் விழுந்த அந்த அழகிய குண்டலத் தலை அவனால் கவனிக்கப்படவில்லை.
7.148.22
कृतजप्यस्य तस्याथ वृद्धक्षत्रस्य भारत ।
प्रोत्तिष्ठतस्तत्सहसा शिरोऽगच्छद्वरातलम् ॥ ७.१४८.२२ ॥
ஓ பாரதா, ஜபத்தை முடித்து வ்ருத்தக்ஷத்ரன் எழுந்தபோது, திடீரென அந்தத் தலை சிறந்த தரையில் விழுந்தது.
7.148.23
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य पुत्रमूर्धनि भूतले ।
गते तस्यापि शतधा मूर्धाऽगच्छदरिन्दम ॥ ७.१४८.२३ ॥
பின்னர் அந்த மன்னனின் மகனின் தலை தரையில் விழுந்ததும், ஓ அரிந்தமா, அவனது தலையும் நூறு துண்டுகளாகச் சிதறியது.
7.148.24
ततः सर्वाणि सैन्यानि विस्मयं जग्मुरुत्तमम् ।
वासुदेवश्च बीभत्सुं प्रशशंस महारथम् ॥ ७.१४८.२४ ॥
அப்போது எல்லாப் படைகளும் பெரும் வியப்பில் ஆழ்ந்தன; வாசுதேவன் மகாரதனான பீபத்ஸுவைப் (அர்ஜுனனை) புகழ்ந்தான்.
7.148.25
ततो दृष्ट्वा विनिहतं सिन्धुराजं जयद्रथम् ।
कर्मणा तेन पार्थस्य विस्मिताः सर्वदेवताः ॥ ७.१४८.२५ ॥
அப்போது சிந்துராஜன் ஜயத்ரதன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, பார்த்தனின் அந்தச் செயலால் அனைத்துத் தேவர்களும் வியப்படைந்தனர்.
7.148.26
सर्वदा समरे यस्य गोप्ता नित्यं जनार्दनः ।
कथं तस्य जयो न स्यादिति भूतानि मेनिरे ॥ ७.१४८.२६ ॥
போரில் எப்போதும் ஜனார்தனர் யாருடைய காவலராக இருக்கிறாரோ, அவருக்கு வெற்றி எப்படி இல்லாமல் போகும் என்று உயிர்கள் நினைத்தன.
7.148.27
एतदर्थं शिरस्तस्य व्यापयामास पाण्डवः ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्यं शरैरेव यथाक्रमम् ॥ ७.१४८.२७ ॥
இதற்காகவே பாண்டவன் அவனுடைய தலையை அம்புகளால் சமந்தபஞ்சகத்துக்கு வெளியே வீசினான், முறைப்படி.
7.148.28
कृत्वा तच्च महत्कर्म निहत्य च जयद्रथम् ।
अस्त्रं पाशुपतं पार्थः संहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.१४८.२८ ॥
அந்தப் பெரும் செயலைச் செய்து, ஜயத்ரதனைக் கொன்ற பின், பார்த்தன் பாசுபதாஸ்திரத்தை மீளப் பெறத் தொடங்கினான்.
7.148.29
संहरत्यपि कौन्तेये तदस्त्रं तत्र भारत ।
ववौ शीतः सुगन्धश्च पवनो ह्लादयन्निव ॥ ७.१४८.२९ ॥
பாரதா, குந்தியின் மகன் அந்த அஸ்திரத்தை மீளப் பெற்றபோது அங்கே குளிர்ந்த நறுமண காற்று வீசியது, மகிழ்விப்பது போல.
7.148.30
संहारं च प्रमोक्षं च दृष्ट्वा तत्र दिवौकसः ।
विस्मयं परमं जग्मुः प्रशशंसुश्च पाण्डवम् ॥ ७.१४८.३० ॥
அங்கே அஸ்திரத்தின் திரும்பப் பெறுதலையும் விடுவிப்பையும் கண்டு, வானுலகவாசிகள் பெரும் வியப்படைந்து பாண்டவனைப் புகழ்ந்தனர்.
7.148.31
एवमस्त्रेण तान्वीरो योधयित्वा धनञ्जयः ।
जयद्रथशिरः पश्चाद्व्यापयामास पाण्डवः ॥ ७.१४८.३१ ॥
இவ்வாறு அஸ்த்திரத்தால் அந்த வீரர்களைப் போரில் வென்ற பிறகு, தனஞ்சயனாகிய பாண்டவன் ஜயத்ரதனின் தலையை (அம்பால்) தள்ளினான்.
7.148.32
तच्छिरश्च्यावमानं तु ददृशुस्तावका युधि ।
शल्यकर्णकृपा राजन्मोहिताः सव्यसाचिना ॥ ७.१४८.३२ ॥
அரசே, போரில் உங்கள் வீரர்கள் அந்தத் தலை வீசப்படுவதைக் கண்டனர்; சல்யன், கர்ணன், கிருபர் ஆகியோர் சவ்யசாசியால் (அர்ஜுனனால்) திகைத்தனர்.
7.148.33
शिरसि च्याविते तस्य शरैराशीविषोपमैः ।
पश्चात्कायोऽपतद्भूमिं शोचयन्सर्वपार्थिवान् ॥ ७.१४८.३३ ॥
நச்சுப் பாம்புகள் போன்ற அம்புகளால் அவனது தலை துண்டிக்கப்பட்டபோது, அவனது உடல் பின்னால் தரையில் விழுந்தது; அது எல்லா அரசர்களையும் துயரடையச் செய்தது.
7.148.34
दृष्ट्वा तु निहतं सङ्ख्ये सिन्धुराजं महारथम् ।
पुत्राणां तव नेत्रेभ्यो दुःखादास्रं प्रवर्तत ॥ ७.१४८.३४ ॥
போரில் மகாரதனான சிந்துராஜன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, உங்கள் மகன்களின் கண்களிலிருந்து துயரால் கண்ணீர் பெருகியது.
7.148.35
ततो विनिहते राजन्सिन्धुराजे किरीटिना ।
तमस्तद्वासुदेवेन संहृतं भरतर्षभ ॥ ७.१४८.३५ ॥
அரசே, கிரீடியால் (அர்ஜுனனால்) சிந்துராஜன் கொல்லப்பட்ட பின், பரதர்களில் சிறந்தவனே, வாசுதேவன் (கிருஷ்ணன்) அந்த இருளை அகற்றினான்.
7.148.36
पश्चाज्ज्ञातं महीपाल तव पुत्रैः सहानुगैः ।
वासुदेवप्रयुक्तेयं मायेति नृपसत्तम ॥ ७.१४८.३६ ॥
மன்னர்களில் சிறந்தவனே, பூமியின் காவலனே, பின்னர் உங்கள் மகன்களும் அவர்களின் பின்தொடர்ந்தோரும் இது வாசுதேவனால் ஏவப்பட்ட மாயை என அறிந்தனர்.
7.148.37
एवं स निहतो राजन्पार्थेनामिततेजसा ।
अक्षौहिणीरष्ट हत्वा जामाता तव सैन्धवः ॥ ७.१४८.३७ ॥
அரசே, அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட பார்த்தனால் இவ்வாறு கொல்லப்பட்டவனாகிய உம் மருமகன் சைந்தவன், எட்டு அக்ஷௌஹிணி சேனையை அழித்த பின் வீழ்ந்தான்.
7.148.38
हतं जयद्रथं दृष्ट्वा तव पुत्रा नराधिप ।
दुःखादश्रूणि मुमुचुर्निराशाश्चाभवञ्जये ॥ ७.१४८.३८ ॥
ஜயத்ரதன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, நரதிபதியே, உம் மகன்கள் துயரத்தால் கண்ணீர் சிந்தினர்; வெற்றியில் நம்பிக்கையற்றவர்களானார்கள்.
7.148.39
ततो जयद्रथे राजन्हते पार्थेन केशवः ।
दध्मौ शङ्खं महाबाहुरर्जुनश्च परन्तपः ॥ ७.१४८.३९ ॥
அரசே, பார்த்தனால் ஜயத்ரதன் கொல்லப்பட்ட பின், கேசவன் சங்கை ஊதினான்; பெரும்புயம் கொண்ட பகைவரைச் சுடும் அர்ஜுனனும் ஊதினான்.
7.148.40
भीमश्च वृष्णिसिंहश्च युधामन्युश्च भारत ।
उत्तमौजाश्च विक्रान्तः शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथक् ॥ ७.१४८.४० ॥
பாரதனே, பீமனும், விருஷ்ணி சிங்கமான கிருஷ்ணனும், யுதாமன்யுவும், வீரனான உத்தமௌஜஸும் தனித்தனியாக சங்குகளை ஊதினர்.
7.148.41
श्रुत्वा महान्तं तं शब्दं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
सैन्धनं निहतं मेने फल्गुनेन महात्मना ॥ ७.१४८.४१ ॥
அந்த மகத்தான ஒலியைக் கேட்ட தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன், மகாத்மாவான பல்குனனால் சைந்தவன் கொல்லப்பட்டான் என்று எண்ணினான்.
7.148.42
ततो वादित्रघोषेण स्वान्योधान्पर्यहर्षयत् ।
अभ्यवर्तत सङ्ग्रामे भारद्वाजं युयुत्सया ॥ ७.१४८.४२ ॥
பின், இசைக்கருவிகளின் முழக்கத்தால் தன் வீரர்களை மகிழ்வித்து, போரில் போர்விருப்புடன் பாரத்வாஜனை (துரோணனை) நோக்கி முன்னேறினான்.
7.148.43
ततः प्रववृते राजन्नस्तं गच्छति भास्करे ।
द्रोणस्य सोमकैः सार्धं सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ॥ ७.१४८.४३ ॥
அரசே, சூரியன் அஸ்தமிக்கும் வேளையில் சோமகர்களுடன் துரோணரின் மயிர்க்கூச்செறியும் போர் தொடங்கியது.
7.148.44
ते तु सर्वे प्रयत्नेन भारद्वाजं जिघांसवः ।
सैन्धवे निहते राजन्नयुध्यन्त महारथाः ॥ ७.१४८.४४ ॥
அரசே, சைந்தவன் கொல்லப்பட்ட பிறகு, அந்த மகாரதர்கள் அனைவரும் பாரத்வாஜரை (துரோணரை) கொல்லும் விருப்பத்துடன் முழுமுயற்சியோடு போரிட்டனர்.
7.148.45
पाण्डवास्तु जयं लब्ध्वा सैन्धवं विनिहत्य च ।
अयोधयंस्तु ते द्रोणं जयोऽन्मत्तास्ततस्ततः ॥ ७.१४८.४५ ॥
பாண்டவர்கள் சைந்தவனைக் கொன்று வெற்றி பெற்றனர்; வெற்றியால் களித்து அவர்கள் துரோணருடன் போரிட்டனர்.
7.148.46
अर्जुनोऽपि ततो योधांस्तावकान्रथसत्तमान् ।
अयोधयन्महाबाहुर्हत्वा सैन्धवकं नृपम् ॥ ७.१४८.४६ ॥
பின்னர் மகாபாகுவான அர்ஜுனனும் சைந்தவ அரசனைக் கொன்று, உம்முடைய சிறந்த தேர் வீரர்களுடன் போரிட்டான்.