ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.148.1
एवस्मिन्नेव काले तु त्वरमाणे दिवाकरे ।
अब्रवीत्पाण्डवं तत्र त्वरमाणो जनार्दनः ॥ ७.१४८.१ ॥
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಅಸ್ತಂಗತನಾಗುತ್ತಿರಲು, ಜನಾರ್ದನನು ಅಲ್ಲಿ ತ್ವರೆಪಡುತ್ತಾ ಪಾಂಡವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.148.2
पार्थ पार्थ शिरो ह्येनद्यत्कृते न पतेद्भुवि ।
श्रूयतां तद्यथावृत्तं कारणं सैन्धवं प्रति ॥ ७.१४८.२ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಪಾರ್ಥ! ಇದರ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ತಲೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ; ಸೈಂಧವನ ಕುರಿತು ನಡೆದ ಆ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳು.
7.148.3
वृद्धक्षत्रः सैन्धवस्य पिता जगति विश्रुतः ।
स च घोरेण तपसा दैन्धवं प्राप्तवान्सुतम् ॥ ७.१४८.३ ॥
ಸೈಂಧವನ ತಂದೆ ವೃದ್ಧಕ್ಷತ್ರನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನು ಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೈಂಧವ ಎಂಬ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆದನು.
7.148.4
जयद्रथममित्रघ्नं वागुवाचाशरीरिणी ।
नृपमन्तर्हिता वाणी मेघदुन्दुभिनिःस्वना ॥ ७.१४८.४ ॥
ಮೇಘ ಮತ್ತು ದುಂದುಭಿಯ ಧ್ವನಿಯಂತೆ ಮೊಳಗಿದ ಅದೃಶ್ಯ ವಾಣಿ, ಶತ್ರುಘಾತಕ ಜಯದ್ರಥನೊಂದಿಗೆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿತು.
7.148.5
तवात्मजो मनुष्येन्द्र कुलशीलदमादिभिः ।
गुणैर्भविष्यति विभो सदृशो वंशयोर्द्वयोः।
क्षत्रियप्रवरो लोके नित्यं शूराभिसत्कृतः ॥ ७.१४८.५ ॥
ಓ ನರೇಂದ್ರ! ನಿನ್ನ ಮಗನು ಕುಲ, ಶೀಲ, ದಮ ಮೊದಲಾದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಎರಡೂ ವಂಶಗಳಿಗೆ ಸಮನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಓ ವಿಭೋ, ಅವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಸದಾ ಶೂರರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವನು.
7.148.6
शिरश्छेत्स्यति सङ्क्रुद्धः शत्रुश्चालक्षितो भुवि ॥ ७.१४८.६ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಒಬ್ಬ ಶತ್ರುವು ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿಯುವನು.
7.148.7
एतच्छ्रुत्वा सिन्धुराजो ध्यात्वा चिरमरिन्दमः ।
ज्ञातीन्सर्वानुवाचेदं पुत्रस्नेहाभिचोदितः ॥ ७.१४८.७ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶತ್ರುನಿಗ್ರಹಿ ಸಿಂಧುರಾಜನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಯೋಚಿಸಿ, ಪುತ್ರಸ್ನೇಹದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.148.8
सङ्ग्रामे युध्यमानस्य वहतो महतीं धुरम् ।
धरण्यां मम पुत्रस्य पातयिष्यति यः शिरः ॥ ७.१४८.८ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ, ಮಹಾ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಮಗನ ತಲೆಯನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಉರುಳಿಸುವವನು—
7.148.9
तस्यापि शतधा मूर्धा फलिष्यति न संशयः ।
यदि चेदस्ति मे लाभस्तपसो वा दमस्य वा ॥ ७.१४८.९ ॥
ಅವನ ತಲೆಯೂ ನೂರು ಚೂರಾಗಿ ಒಡೆಯುವುದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ತಪಸ್ಸು ಅಥವಾ ದಮದಿಂದ ನನಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಲಾಭವಿದ್ದರೆ—
7.148.10
एवमुक्त्वा ततो राज्ये स्थापयित्वा जयद्रथम् ।
वृद्धक्षत्रो वनं यातस्तपश्चोग्रं समास्थितः ॥ ७.१४८.१० ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ನಂತರ ವೃದ್ಧಕ್ಷತ್ರನು ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು.
7.148.11
सोऽयं तप्यति तेजस्वी तपो घोरं दुरासदम् ।
स्यमन्तपञ्चकादस्माद्बहिर्वानरकेतन ॥ ७.१४८.११ ॥
ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ಇಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಘೋರ ಮತ್ತು ದುಃಸಹ ತಪಸ್ಸನ್ನು. ಈ ಸ್ಯಮಂತಪಂಚಕದ ಹೊರಗೆ, ಓ ವಾನರಧ್ವಜನೇ!
7.148.12
तस्माज्जयद्रथस्य त्वं शिरश्छित्त्वा महामृधे ।
दिव्येनास्त्रेण रिपुहन्घोरेणाद्भुतकर्मणा ॥ ७.१४८.१२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಶತ್ರುಹಂತಕನೇ, ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನೇ, ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯದ್ರಥನ ತಲೆಯನ್ನು ದಿವ್ಯವಾದ, ಘೋರ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ನೀನು ಕತ್ತರಿಸು.
7.148.13
सकुण्डलं सिन्धुपतेः प्रभञ्जनसुतानुज ।
उत्सङ्गे पातयस्वास्य वृद्धक्षत्रस्य भारत ॥ ७.१४८.१३ ॥
ಭಾರತನೇ! ವಾಯುಪುತ್ರನ (ಭೀಮನ) ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರನೇ, ಕುಂಡಲಗಳೊಡನೆಯ ಸಿಂಧುಪತಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ವೃದ್ಧಕ್ಷತ್ರನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸು.
7.148.14
अथ त्वमस्य मूर्धानं पातयिष्यसि भूतले ।
तवापि शतधा मूर्धा फलिष्यति न संशयः ॥ ७.१४८.१४ ॥
ಆಗ ನೀನು ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬೀಳಿಸುವೆ; ನಿನ್ನ ತಲೆಯೂ ನೂರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಸೀಳುವುದು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
7.148.15
यथा चेदं न जानीयात्स राजा तपसि स्थितः ।
तथा कुरु कुरुश्रेष्ठ दिव्यमस्त्रमुपाश्रितः ॥ ७.१४८.१५ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಇದು ತಿಳಿಯದಂತೆ, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡು.
7.148.16
न ह्यसाध्यमकार्यं वा विद्यते तव किञ्चन ।
समस्तेष्वपि लोकेषु त्रिषु वासवनन्दन ॥ ७.१४८.१६ ॥
ವಾಸವನಂದನನೇ! ನಿನಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದು ಅಥವಾ ಮಾಡಲಾಗದುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ.
7.148.17
यथैतत्सैन्धवशिरः शरैरेव धनञ्जय ।
वृद्धक्षत्रे पतत्येव तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ७.१४८.१७ ॥
ಧನಂಜಯನೇ! ಸೈಂಧವನ ತಲೆ ಬಾಣಗಳಿಂದಲೇ ವೃದ್ಧಕ್ಷತ್ರನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಬೀಳುವಂತೆ, ಆ ರೀತಿಯ ಯೋಜನೆ ಮಾಡಲ್ಪಡಲಿ.
7.148.18
ततः सुमहदाश्चर्यं तत्रापश्याम भारत ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्यं शिरो यद्व्यहरत्ततः ॥ ७.१४८.१८ ॥
ಆಗ, ಭಾರತನೇ, ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡೆವು — ಸಮಂತಪಂಚಕದ ಹೊರಗೆ ಆ ತಲೆ ಹಾರಿಸಿ ಒಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
7.148.19
एतस्मिन्नेव काले तु वृद्धक्षत्रो महीपतिः ।
सन्ध्यामुपास्ते तेजस्वी सम्बन्धी तव मारिष ॥ ७.१४८.१९ ॥
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಯಾದ ತೇಜಸ್ವಿ ರಾಜ ವೃದ್ಧಕ್ಷತ್ರನು, ಓ ಮಾರಿಷ, ಸಂಧ್ಯಾ ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
7.148.20
उपासीनस्य तस्याथ कृष्णकेशं सकुण्डलम् ।
सिन्धुराजस्य मूर्धानमुत्सङ्गे समपातयत् ॥ ७.१४८.२० ॥
ಆಗ ಉಪಾಸನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವನ ಕಪ್ಪು ಕೂದಲಿನ, ಕುಂಡಲಧಾರಿಯಾದ ಸಿಂಧುರಾಜನ ತಲೆಯನ್ನು ಅವನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
7.148.21
तस्योत्सङ्गे निपतितं शिरस्तच्चारुकुण्डलम् ।
वृद्धक्षत्रस्य नृपतेरलक्षितमरिन्दम ॥ ७.१४८.२१ ॥
ಓ ಅರಿಂದಮ, ವೃದ್ಧಕ್ಷತ್ರ ರಾಜನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಆ ಸುಂದರ ಕುಂಡಲಗಳ ತಲೆಯು ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.
7.148.22
कृतजप्यस्य तस्याथ वृद्धक्षत्रस्य भारत ।
प्रोत्तिष्ठतस्तत्सहसा शिरोऽगच्छद्वरातलम् ॥ ७.१४८.२२ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಜಪ ಮುಗಿಸಿ ವೃದ್ಧಕ್ಷತ್ರನು ಎದ್ದಾಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆ ತಲೆಯು ಶ್ರೇಷ್ಠ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತು.
7.148.23
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य पुत्रमूर्धनि भूतले ।
गते तस्यापि शतधा मूर्धाऽगच्छदरिन्दम ॥ ७.१४८.२३ ॥
ನಂತರ ಆ ರಾಜನ ಮಗನ ತಲೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಓ ಅರಿಂದಮ, ಅವನ ತಲೆಯೂ ನೂರು ಚೂರಾಯಿತು.
7.148.24
ततः सर्वाणि सैन्यानि विस्मयं जग्मुरुत्तमम् ।
वासुदेवश्च बीभत्सुं प्रशशंस महारथम् ॥ ७.१४८.२४ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳು ಮಹಾ ವಿಸ್ಮಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವು; ವಾಸುದೇವನು ಮಹಾರಥ ಬೀಭತ್ಸುವನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಹೊಗಳಿದನು.
7.148.25
ततो दृष्ट्वा विनिहतं सिन्धुराजं जयद्रथम् ।
कर्मणा तेन पार्थस्य विस्मिताः सर्वदेवताः ॥ ७.१४८.२५ ॥
ಆಗ ಸಿಂಧುರಾಜ ಜಯದ್ರಥ ಹತನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಾರ್ಥನ ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ವಿಸ್ಮಿತರಾದರು.
7.148.26
सर्वदा समरे यस्य गोप्ता नित्यं जनार्दनः ।
कथं तस्य जयो न स्यादिति भूतानि मेनिरे ॥ ७.१४८.२६ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ಜನಾರ್ದನನು ಸದಾ ಇರುವನೋ, ಅವನಿಗೆ ಜಯ ಹೇಗೆ ಇಲ್ಲದಿರಬಹುದು ಎಂದು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಭಾವಿಸಿದವು.
7.148.27
एतदर्थं शिरस्तस्य व्यापयामास पाण्डवः ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्यं शरैरेव यथाक्रमम् ॥ ७.१४८.२७ ॥
ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಪಾಂಡವನು ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಮಂತಪಂಚಕದ ಹೊರಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಸೆಯಿಸಿದನು.
7.148.28
कृत्वा तच्च महत्कर्म निहत्य च जयद्रथम् ।
अस्त्रं पाशुपतं पार्थः संहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.१४८.२८ ॥
ಆ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಕೊಂದು, ಪಾರ್ಥನು ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
7.148.29
संहरत्यपि कौन्तेये तदस्त्रं तत्र भारत ।
ववौ शीतः सुगन्धश्च पवनो ह्लादयन्निव ॥ ७.१४८.२९ ॥
ಭಾರತ, ಕೌಂತೇಯನು ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ತಂಪಾದ ಸುಗಂಧಭರಿತ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು, ಸಂತೋಷ ನೀಡುವಂತೆ.
7.148.30
संहारं च प्रमोक्षं च दृष्ट्वा तत्र दिवौकसः ।
विस्मयं परमं जग्मुः प्रशशंसुश्च पाण्डवम् ॥ ७.१४८.३० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅಸ್ತ್ರದ ಸಂಹಾರ ಮತ್ತು ಬಿಡುಗಡೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳಾದ ದೇವತೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ಮಿತರಾಗಿ ಪಾಂಡವನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು.
7.148.31
एवमस्त्रेण तान्वीरो योधयित्वा धनञ्जयः ।
जयद्रथशिरः पश्चाद्व्यापयामास पाण्डवः ॥ ७.१४८.३१ ॥
ಹೀಗೆ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಆ ವೀರರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಧನಂಜಯ ಪಾಂಡವನು ಜಯದ್ರಥನ ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಣದಿಂದ ದೂರಕ್ಕೆ ಎಸೆದನು.
7.148.32
तच्छिरश्च्यावमानं तु ददृशुस्तावका युधि ।
शल्यकर्णकृपा राजन्मोहिताः सव्यसाचिना ॥ ७.१४८.३२ ॥
ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಯೋಧರು ಆ ತಲೆಯನ್ನು ಎಸೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಶಲ್ಯ, ಕರ್ಣ, ಕೃಪರು ಸವ್ಯಸಾಚಿಯಿಂದ (ಅರ್ಜುನನಿಂದ) ಮೋಹಿತರಾದರು.
7.148.33
शिरसि च्याविते तस्य शरैराशीविषोपमैः ।
पश्चात्कायोऽपतद्भूमिं शोचयन्सर्वपार्थिवान् ॥ ७.१४८.३३ ॥
ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಿದ್ದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವನ ದೇಹ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತು; ಅದು ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಶೋಕಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.
7.148.34
दृष्ट्वा तु निहतं सङ्ख्ये सिन्धुराजं महारथम् ।
पुत्राणां तव नेत्रेभ्यो दुःखादास्रं प्रवर्तत ॥ ७.१४८.३४ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಥ ಸಿಂಧುರಾಜನು ಹತನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ದುಃಖದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಯಿತು.
7.148.35
ततो विनिहते राजन्सिन्धुराजे किरीटिना ।
तमस्तद्वासुदेवेन संहृतं भरतर्षभ ॥ ७.१४८.३५ ॥
ರಾಜನೇ, ಕಿರೀಟಿ (ಅರ್ಜುನ) ಸಿಂಧುರಾಜನನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ, ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವಾಸುದೇವನು (ಕೃಷ್ಣನು) ಆ ಕತ್ತಲನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
7.148.36
पश्चाज्ज्ञातं महीपाल तव पुत्रैः सहानुगैः ।
वासुदेवप्रयुक्तेयं मायेति नृपसत्तम ॥ ७.१४८.३६ ॥
ಮಹೀಪಾಲನೇ, ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಇದು ವಾಸುದೇವನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಮಾಯೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರು.
7.148.37
एवं स निहतो राजन्पार्थेनामिततेजसा ।
अक्षौहिणीरष्ट हत्वा जामाता तव सैन्धवः ॥ ७.१४८.३७ ॥
ರಾಜನೇ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಹೀಗೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ನಿನ್ನ ಅಳಿಯ ಸೈಂಧವನು ಎಂಟು ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಮಡಿದನು.
7.148.38
हतं जयद्रथं दृष्ट्वा तव पुत्रा नराधिप ।
दुःखादश्रूणि मुमुचुर्निराशाश्चाभवञ्जये ॥ ७.१४८.३८ ॥
ಜಯದ್ರಥನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ನರಾಧಿಪನೇ, ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ದುಃಖದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರು; ಜಯದಲ್ಲಿ ನಿರಾಶರಾದರು.
7.148.39
ततो जयद्रथे राजन्हते पार्थेन केशवः ।
दध्मौ शङ्खं महाबाहुरर्जुनश्च परन्तपः ॥ ७.१४८.३९ ॥
ಆಗ, ರಾಜನೇ, ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಜಯದ್ರಥ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ ಕೇಶವನು ಶಂಖ ಊದಿದನು; ಮಹಾಬಾಹು ಮತ್ತು ಶತ್ರುತಾಪಕ ಅರ್ಜುನನೂ ಊದಿದನು.
7.148.40
भीमश्च वृष्णिसिंहश्च युधामन्युश्च भारत ।
उत्तमौजाश्च विक्रान्तः शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथक् ॥ ७.१४८.४० ॥
ಭಾರತನೇ, ಭೀಮ, ವೃಷ್ಣಿಸಿಂಹ, ಯುಧಾಮನ್ಯು ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮಿ ಉತ್ತಮೌಜಸರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು.
7.148.41
श्रुत्वा महान्तं तं शब्दं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
सैन्धनं निहतं मेने फल्गुनेन महात्मना ॥ ७.१४८.४१ ॥
ಆ ಮಹಾ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಮಹಾತ್ಮ ಫಲ್ಗುನನು ಸೈಂಧವನನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದನು.
7.148.42
ततो वादित्रघोषेण स्वान्योधान्पर्यहर्षयत् ।
अभ्यवर्तत सङ्ग्रामे भारद्वाजं युयुत्सया ॥ ७.१४८.४२ ॥
ನಂತರ, ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಯೋಧರನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಭಾರದ್ವಾಜನನ್ನು (ದ್ರೋಣನನ್ನು) ಎದುರಿಸಿ ಮುನ್ನಡೆದನು.
7.148.43
ततः प्रववृते राजन्नस्तं गच्छति भास्करे ।
द्रोणस्य सोमकैः सार्धं सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ॥ ७.१४८.४३ ॥
ರಾಜನೇ, ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸೋಮಕರೊಂದಿಗೆ ದ್ರೋಣನ ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
7.148.44
ते तु सर्वे प्रयत्नेन भारद्वाजं जिघांसवः ।
सैन्धवे निहते राजन्नयुध्यन्त महारथाः ॥ ७.१४८.४४ ॥
ರಾಜನೇ, ಸೈಂಧವನು ಹತನಾದ ನಂತರ ಆ ಮಹಾರಥರೆಲ್ಲರೂ ಭಾರದ್ವಾಜನನ್ನು (ದ್ರೋಣನನ್ನು) ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಹೋರಾಡಿದರು.
7.148.45
पाण्डवास्तु जयं लब्ध्वा सैन्धवं विनिहत्य च ।
अयोधयंस्तु ते द्रोणं जयोऽन्मत्तास्ततस्ततः ॥ ७.१४८.४५ ॥
ಪಾಂಡವರು ಸೈಂಧವನನ್ನು ಕೊಂದು ವಿಜಯವನ್ನು ಪಡೆದರು; ಆ ವಿಜಯೋತ್ಸಾಹದಿಂದ ಅವರು ದ್ರೋಣನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದರು.
7.148.46
अर्जुनोऽपि ततो योधांस्तावकान्रथसत्तमान् ।
अयोधयन्महाबाहुर्हत्वा सैन्धवकं नृपम् ॥ ७.१४८.४६ ॥
ನಂತರ ಮಹಾಬಾಹು ಅರ್ಜುನನೂ ಸೈಂಧವ ರಾಜನನ್ನು ಕೊಂದು, ನಿಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕರೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದನು.