మహాభారతం · అధ్యాయం 7.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.148.1
एवस्मिन्नेव काले तु त्वरमाणे दिवाकरे ।
अब्रवीत्पाण्डवं तत्र त्वरमाणो जनार्दनः ॥ ७.१४८.१ ॥
ఆ సమయంలో, సూర్యుడు వేగంగా అస్తమిస్తుండగా, జనార్దనుడు అక్కడ త్వరపడుతూ పాండవునితో అన్నాడు.
7.148.2
पार्थ पार्थ शिरो ह्येनद्यत्कृते न पतेद्भुवि ।
श्रूयतां तद्यथावृत्तं कारणं सैन्धवं प्रति ॥ ७.१४८.२ ॥
పార్థా, పార్థా! దీని కారణంగా ఈ తల నేలపై పడదు; సైంధవుని గురించి జరిగిన ఆ కారణాన్ని విను.
7.148.3
वृद्धक्षत्रः सैन्धवस्य पिता जगति विश्रुतः ।
स च घोरेण तपसा दैन्धवं प्राप्तवान्सुतम् ॥ ७.१४८.३ ॥
సైంధవుని తండ్రి వృద్ధక్షత్రుడు లోకంలో ప్రసిద్ధుడు; అతడు ఘోర తపస్సుతో సైంధవుడనే కుమారుని పొందాడు.
7.148.4
जयद्रथममित्रघ्नं वागुवाचाशरीरिणी ।
नृपमन्तर्हिता वाणी मेघदुन्दुभिनिःस्वना ॥ ७.१४८.४ ॥
మేఘ, దుందుభి ధ్వనులతో కూడిన కనబడని వాణి, శత్రుఘాతకుడైన జయద్రథునికి, రాజుకు మాట్లాడింది.
7.148.5
तवात्मजो मनुष्येन्द्र कुलशीलदमादिभिः ।
गुणैर्भविष्यति विभो सदृशो वंशयोर्द्वयोः।
क्षत्रियप्रवरो लोके नित्यं शूराभिसत्कृतः ॥ ७.१४८.५ ॥
ఓ నరేంద్రా! నీ కుమారుడు కులం, శీలం, దమం మొదలైన గుణాలతో రెండు వంశాలకు సమానుడవుతాడు; ఓ విభూ, అతడు లోకంలో క్షత్రియులలో శ్రేష్ఠుడై, ఎల్లప్పుడూ శూరులచే గౌరవింపబడతాడు.
7.148.6
शिरश्छेत्स्यति सङ्क्रुद्धः शत्रुश्चालक्षितो भुवि ॥ ७.१४८.६ ॥
భూమిపై కనబడకుండా ఉన్న ఒక శత్రువు, కోపంతో అతని తలను నరికివేస్తాడు.
7.148.7
एतच्छ्रुत्वा सिन्धुराजो ध्यात्वा चिरमरिन्दमः ।
ज्ञातीन्सर्वानुवाचेदं पुत्रस्नेहाभिचोदितः ॥ ७.१४८.७ ॥
ఇది విని శత్రువులను అణచే సింధురాజు చాలాసేపు ఆలోచించి, కొడుకుపై ప్రేమతో ప్రేరేపితుడై తన బంధువులందరితో ఇలా అన్నాడు.
7.148.8
सङ्ग्रामे युध्यमानस्य वहतो महतीं धुरम् ।
धरण्यां मम पुत्रस्य पातयिष्यति यः शिरः ॥ ७.१४८.८ ॥
యుద్ధంలో పోరాడుతూ, గొప్ప భారాన్ని మోస్తూ, నా కొడుకు తలను నేలపై పడగొట్టేవాడు—
7.148.9
तस्यापि शतधा मूर्धा फलिष्यति न संशयः ।
यदि चेदस्ति मे लाभस्तपसो वा दमस्य वा ॥ ७.१४८.९ ॥
వాడి తల కూడా వందముక్కలుగా పగిలిపోతుంది, ఇందులో సందేహం లేదు. నా తపస్సు లేదా ఇంద్రియనిగ్రహం వల్ల నాకు ఏదైనా ఫలం ఉంటే—
7.148.10
एवमुक्त्वा ततो राज्ये स्थापयित्वा जयद्रथम् ।
वृद्धक्षत्रो वनं यातस्तपश्चोग्रं समास्थितः ॥ ७.१४८.१० ॥
ఇలా చెప్పి, అప్పుడు వృద్ధక్షత్రుడు జయద్రథుని రాజ్యంలో స్థాపించి, అడవికి వెళ్లి కఠోర తపస్సును చేపట్టాడు.
7.148.11
सोऽयं तप्यति तेजस्वी तपो घोरं दुरासदम् ।
स्यमन्तपञ्चकादस्माद्बहिर्वानरकेतन ॥ ७.१४८.११ ॥
ఆ తేజస్వి ఇక్కడ తపస్సు చేస్తున్నాడు, భయంకరమైన, సహించరాని తపస్సు. ఈ స్యమంతపంచకం వెలుపల, ఓ వానరధ్వజా!
7.148.12
तस्माज्जयद्रथस्य त्वं शिरश्छित्त्वा महामृधे ।
दिव्येनास्त्रेण रिपुहन्घोरेणाद्भुतकर्मणा ॥ ७.१४८.१२ ॥
కాబట్టి, ఓ శత్రుహంతకా, అద్భుత కర్మలు చేసేవాడా, మహాయుద్ధంలో జయద్రథుని తలను దివ్యమైన, భయంకరమైన అస్త్రంతో నీవు ఖండించు.
7.148.13
सकुण्डलं सिन्धुपतेः प्रभञ्जनसुतानुज ।
उत्सङ्गे पातयस्वास्य वृद्धक्षत्रस्य भारत ॥ ७.१४८.१३ ॥
ఓ భారతా! వాయుపుత్రుని (భీముని) తమ్ముడా, కుండలములతో కూడిన సింధుపతి తలను వృద్धక్షత్రుని ఒడిలో పడవేయుము.
7.148.14
अथ त्वमस्य मूर्धानं पातयिष्यसि भूतले ।
तवापि शतधा मूर्धा फलिष्यति न संशयः ॥ ७.१४८.१४ ॥
అప్పుడు నీవు అతని తలను నేలపై పడవేస్తావు; నీ తల కూడా వందముక్కలుగా పగులుతుంది, సందేహం లేదు.
7.148.15
यथा चेदं न जानीयात्स राजा तपसि स्थितः ।
तथा कुरु कुरुश्रेष्ठ दिव्यमस्त्रमुपाश्रितः ॥ ७.१४८.१५ ॥
తపస్సులో నిలిచిన ఆ రాజు ఇది తెలుసుకోకుండా ఉండేలా, కురుశ్రేష్ఠుడా, దివ్యాస్త్రాన్ని ఆశ్రయించి అలా చేయుము.
7.148.16
न ह्यसाध्यमकार्यं वा विद्यते तव किञ्चन ।
समस्तेष्वपि लोकेषु त्रिषु वासवनन्दन ॥ ७.१४८.१६ ॥
వాసవనందనా! నీకు అసాధ్యమైనది లేదు, అగమ్యమైనది కూడా లేదు; మూడు లోకాలలోనూ.
7.148.17
यथैतत्सैन्धवशिरः शरैरेव धनञ्जय ।
वृद्धक्षत्रे पतत्येव तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ७.१४८.१७ ॥
ధనంజయా! సైంధవుని తల బాణాలతోనే వృద్धక్షత్రుని ఒడిలో పడేలా, ఆ విధమైన ఉపాయం రూపొందించబడాలి.
7.148.18
ततः सुमहदाश्चर्यं तत्रापश्याम भारत ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्यं शिरो यद्व्यहरत्ततः ॥ ७.१४८.१८ ॥
అప్పుడు, ఓ భారతా, అక్కడ మేము అత్యంత గొప్ప ఆశ్చర్యాన్ని చూచాము — సమంతపంచకానికి వెలుపల ఆ తల ఎగిరి తీసుకుపోబడింది.
7.148.19
एतस्मिन्नेव काले तु वृद्धक्षत्रो महीपतिः ।
सन्ध्यामुपास्ते तेजस्वी सम्बन्धी तव मारिष ॥ ७.१४८.१९ ॥
అదే సమయంలో మీ బంధువైన తేజస్వి అయిన రాజు వృద్ధక్షత్రుడు, ఓ మారిష, సంధ్యోపాసన చేస్తూ ఉన్నాడు.
7.148.20
उपासीनस्य तस्याथ कृष्णकेशं सकुण्डलम् ।
सिन्धुराजस्य मूर्धानमुत्सङ्गे समपातयत् ॥ ७.१४८.२० ॥
అప్పుడు ఉపాసన చేస్తున్న అతని, నల్లని జుట్టు కుండలాలతో ఉన్న సింధురాజు తలను అతని ఒడిలో పడేశాడు.
7.148.21
तस्योत्सङ्गे निपतितं शिरस्तच्चारुकुण्डलम् ।
वृद्धक्षत्रस्य नृपतेरलक्षितमरिन्दम ॥ ७.१४८.२१ ॥
ఓ అరిందమా, వృద్ధక్షత్ర రాజు ఒడిలో పడిన ఆ అందమైన కుండలాల తల అతనికి గమనించబడలేదు.
7.148.22
कृतजप्यस्य तस्याथ वृद्धक्षत्रस्य भारत ।
प्रोत्तिष्ठतस्तत्सहसा शिरोऽगच्छद्वरातलम् ॥ ७.१४८.२२ ॥
ఓ భారత, జపం ముగించి వృద్ధక్షత్రుడు లేచే సమయంలో అకస్మాత్తుగా ఆ తల ఉత్తమ భూమిపై పడింది.
7.148.23
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य पुत्रमूर्धनि भूतले ।
गते तस्यापि शतधा मूर्धाऽगच्छदरिन्दम ॥ ७.१४८.२३ ॥
తరువాత ఆ రాజు కుమారుని తల నేలపై పడగానే, ఓ అరిందమా, అతని తల కూడా వందముక్కలైంది.
7.148.24
ततः सर्वाणि सैन्यानि विस्मयं जग्मुरुत्तमम् ।
वासुदेवश्च बीभत्सुं प्रशशंस महारथम् ॥ ७.१४८.२४ ॥
అప్పుడు సమస్త సైన్యాలు ఎంతో ఆశ్చర్యంలో మునిగిపోయాయి; వాసుదేవుడు మహారథుడైన బీభత్సుని (అర్జునుని) ప్రశంసించాడు.
7.148.25
ततो दृष्ट्वा विनिहतं सिन्धुराजं जयद्रथम् ।
कर्मणा तेन पार्थस्य विस्मिताः सर्वदेवताः ॥ ७.१४८.२५ ॥
అప్పుడు సింధురాజు జయద్రథుడు చంపబడడం చూసి, పార్థుని ఆ కర్మవల్ల సమస్త దేవతలు విస్మయం చెందారు.
7.148.26
सर्वदा समरे यस्य गोप्ता नित्यं जनार्दनः ।
कथं तस्य जयो न स्यादिति भूतानि मेनिरे ॥ ७.१४८.२६ ॥
యుద్ధంలో ఎల్లప్పుడూ జనార్దనుడు ఎవరికి రక్షకుడో, వారికి విజయం ఎలా కాకుండా ఉంటుంది అని ప్రాణులు భావించాయి.
7.148.27
एतदर्थं शिरस्तस्य व्यापयामास पाण्डवः ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्यं शरैरेव यथाक्रमम् ॥ ७.१४८.२७ ॥
ఇందుకోసమే పాండవుడు అతని తలను బాణాలతో సమంతపంచకానికి బయట, క్రమానుసారం పడేలా చేశాడు.
7.148.28
कृत्वा तच्च महत्कर्म निहत्य च जयद्रथम् ।
अस्त्रं पाशुपतं पार्थः संहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.१४८.२८ ॥
ఆ మహాకార్యాన్ని చేసి, జయద్రథుని చంపి, పార్థుడు పాశుపతాస్త్రాన్ని ఉపసంహరించడానికి ఉపక్రమించాడు.
7.148.29
संहरत्यपि कौन्तेये तदस्त्रं तत्र भारत ।
ववौ शीतः सुगन्धश्च पवनो ह्लादयन्निव ॥ ७.१४८.२९ ॥
భారతా, కౌంతేయుడు ఆ అస్త్రాన్ని ఉపసంహరిస్తుండగా అక్కడ చల్లని సుగంధ వాయువు వీచి, సంతోషపరుస్తున్నట్లుగా ఉంది.
7.148.30
संहारं च प्रमोक्षं च दृष्ट्वा तत्र दिवौकसः ।
विस्मयं परमं जग्मुः प्रशशंसुश्च पाण्डवम् ॥ ७.१४८.३० ॥
అక్కడ ఆ అస్త్రం ఉపసంహరణను, విడుదలను చూసి, స్వర్గవాసులైన దేవతలు మిక్కిలి విస్మయం చెంది పాండవుని ప్రశంసించారు.
7.148.31
एवमस्त्रेण तान्वीरो योधयित्वा धनञ्जयः ।
जयद्रथशिरः पश्चाद्व्यापयामास पाण्डवः ॥ ७.१४८.३१ ॥
ఈ విధంగా అస్త్రంతో ఆ వీరులను యుద్ధంలో ఓడించిన తరువాత, ధనంజయుడైన పాండవుడు జయద్రథుని శిరస్సును దూరంగా పంపాడు.
7.148.32
तच्छिरश्च्यावमानं तु ददृशुस्तावका युधि ।
शल्यकर्णकृपा राजन्मोहिताः सव्यसाचिना ॥ ७.१४८.३२ ॥
రాజా, యుద్ధంలో మీ వీరులు ఆ శిరస్సు ఎగిరిపోవడం చూశారు; శల్యుడు, కర్ణుడు, కృపుడు సవ్యసాచి (అర్జునుడు) చేత మోహితులయ్యారు.
7.148.33
शिरसि च्याविते तस्य शरैराशीविषोपमैः ।
पश्चात्कायोऽपतद्भूमिं शोचयन्सर्वपार्थिवान् ॥ ७.१४८.३३ ॥
విషసర్పాల వంటి బాణాలచే అతని తల తెగిపోగా, అతని శరీరం వెనుకకు నేలపై పడింది; అది సర్వ రాజులకు శోకం కలిగించింది.
7.148.34
दृष्ट्वा तु निहतं सङ्ख्ये सिन्धुराजं महारथम् ।
पुत्राणां तव नेत्रेभ्यो दुःखादास्रं प्रवर्तत ॥ ७.१४८.३४ ॥
యుద్ధంలో మహారథుడైన సింధురాజు హతమైనట్లు చూసి, మీ కుమారుల కళ్ళ నుండి దుఃఖంతో కన్నీళ్లు ప్రవహించాయి.
7.148.35
ततो विनिहते राजन्सिन्धुराजे किरीटिना ।
तमस्तद्वासुदेवेन संहृतं भरतर्षभ ॥ ७.१४८.३५ ॥
రాజా, కిరీటి (అర్జునుడు) చేత సింధురాజు వధించబడిన తరువాత, భరతశ్రేష్ఠా, వాసుదేవుడు (కృష్ణుడు) ఆ చీకటిని తొలగించాడు.
7.148.36
पश्चाज्ज्ञातं महीपाल तव पुत्रैः सहानुगैः ।
वासुदेवप्रयुक्तेयं मायेति नृपसत्तम ॥ ७.१४८.३६ ॥
మహీపాలా, రాజశ్రేష్ఠా, తరువాత మీ కుమారులు, వారి అనుచరులు ఇది వాసుదేవుడు ప్రయోగించిన మాయ అని తెలుసుకున్నారు.
7.148.37
एवं स निहतो राजन्पार्थेनामिततेजसा ।
अक्षौहिणीरष्ट हत्वा जामाता तव सैन्धवः ॥ ७.१४८.३७ ॥
రాజా, అమిత తేజస్సు గల పార్థునిచే ఇలా చంపబడిన నీ అల్లుడు సైంధవుడు, ఎనిమిది అక్షౌహిణుల సైన్యాన్ని సంహరించి మరణించాడు.
7.148.38
हतं जयद्रथं दृष्ट्वा तव पुत्रा नराधिप ।
दुःखादश्रूणि मुमुचुर्निराशाश्चाभवञ्जये ॥ ७.१४८.३८ ॥
జయద్రథుడు చంపబడటం చూసి, నరాధిపా, నీ కుమారులు దుఃఖంతో కన్నీరు కార్చారు; విజయం పట్ల నిరాశ చెందారు.
7.148.39
ततो जयद्रथे राजन्हते पार्थेन केशवः ।
दध्मौ शङ्खं महाबाहुरर्जुनश्च परन्तपः ॥ ७.१४८.३९ ॥
రాజా, పార్థునిచే జయద్రథుడు చంపబడ్డాక, కేశవుడు శంఖం ఊదాడు; మహాబాహువు, శత్రుతాపకుడైన అర్జునుడూ ఊదాడు.
7.148.40
भीमश्च वृष्णिसिंहश्च युधामन्युश्च भारत ।
उत्तमौजाश्च विक्रान्तः शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथक् ॥ ७.१४८.४० ॥
భారతా, భీముడు, వృష్ణిసింహుడు, యుధామన్యుడు, పరాక్రమశాలి ఉత్తమౌజుడూ వేర్వేరుగా శంఖాలు ఊదారు.
7.148.41
श्रुत्वा महान्तं तं शब्दं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
सैन्धनं निहतं मेने फल्गुनेन महात्मना ॥ ७.१४८.४१ ॥
ఆ మహాధ్వనిని విని ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు, మహాత్ముడైన ఫల్గునుడు సైంధవుని చంపాడని భావించాడు.
7.148.42
ततो वादित्रघोषेण स्वान्योधान्पर्यहर्षयत् ।
अभ्यवर्तत सङ्ग्रामे भारद्वाजं युयुत्सया ॥ ७.१४८.४२ ॥
తర్వాత, వాద్య ఘోషతో తన యోధులను ఉత్సాహపరచి, యుద్ధంలో యుద్ధేచ్ఛతో భారద్వాజుడు (ద్రోణుడు) వైపు ముందుకు సాగాడు.
7.148.43
ततः प्रववृते राजन्नस्तं गच्छति भास्करे ।
द्रोणस्य सोमकैः सार्धं सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ॥ ७.१४८.४३ ॥
రాజా, సూర్యుడు అస్తమిస్తున్న సమయంలో సోమకులతో ద్రోణుని మధ్య భయంకరమైన యుద్ధం మొదలైంది.
7.148.44
ते तु सर्वे प्रयत्नेन भारद्वाजं जिघांसवः ।
सैन्धवे निहते राजन्नयुध्यन्त महारथाः ॥ ७.१४८.४४ ॥
రాజా, సైంధవుడు హతమైన తర్వాత ఆ మహారథులందరూ భారద్వాజుడిని (ద్రోణుని) చంపాలనే సంకల్పంతో పూర్ణ ప్రయత్నంతో పోరాడారు.
7.148.45
पाण्डवास्तु जयं लब्ध्वा सैन्धवं विनिहत्य च ।
अयोधयंस्तु ते द्रोणं जयोऽन्मत्तास्ततस्ततः ॥ ७.१४८.४५ ॥
పాండవులు సైంధవుని చంపి విజయం పొందారు; ఆ విజయోత్సాహంతో వారు ద్రోణునితో పోరాడారు.
7.148.46
अर्जुनोऽपि ततो योधांस्तावकान्रथसत्तमान् ।
अयोधयन्महाबाहुर्हत्वा सैन्धवकं नृपम् ॥ ७.१४८.४६ ॥
అప్పుడు మహాబాహువైన అర్జునుడు కూడా సైంధవ రాజును చంపి, మీ శ్రేష్ఠ రథికులతో పోరాడాడు.