ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.148.1
एवस्मिन्नेव काले तु त्वरमाणे दिवाकरे ।
अब्रवीत्पाण्डवं तत्र त्वरमाणो जनार्दनः ॥ ७.१४८.१ ॥
ସେହି ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଅସ୍ତ ଯାଉଥିବା ବେଳେ, ଜନାର୍ଦନ ସେଠାରେ ତ୍ୱରା କରି ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.148.2
पार्थ पार्थ शिरो ह्येनद्यत्कृते न पतेद्भुवि ।
श्रूयतां तद्यथावृत्तं कारणं सैन्धवं प्रति ॥ ७.१४८.२ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ହେ ପାର୍ଥ! ଯାହାର କାରଣରୁ ଏହି ମସ୍ତକ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ, ସୈନ୍ଧବ ବିଷୟରେ ଘଟିଥିବା ସେହି କାରଣ ଶୁଣ।
7.148.3
वृद्धक्षत्रः सैन्धवस्य पिता जगति विश्रुतः ।
स च घोरेण तपसा दैन्धवं प्राप्तवान्सुतम् ॥ ७.१४८.३ ॥
ସୈନ୍ଧବଙ୍କ ପିତା ବୃଦ୍ଧକ୍ଷତ୍ର ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ; ସେ ଘୋର ତପସ୍ୟାରେ ସୈନ୍ଧବ ନାମକ ପୁତ୍ର ଲାଭ କଲେ।
7.148.4
जयद्रथममित्रघ्नं वागुवाचाशरीरिणी ।
नृपमन्तर्हिता वाणी मेघदुन्दुभिनिःस्वना ॥ ७.१४८.४ ॥
ମେଘ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭି ଧ୍ୱନି ପରି ଅଦୃଶ୍ୟ ବାଣୀ, ଶତ୍ରୁଘାତୀ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲା।
7.148.5
तवात्मजो मनुष्येन्द्र कुलशीलदमादिभिः ।
गुणैर्भविष्यति विभो सदृशो वंशयोर्द्वयोः।
क्षत्रियप्रवरो लोके नित्यं शूराभिसत्कृतः ॥ ७.१४८.५ ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟେନ୍ଦ୍ର! ତୁମର ପୁତ୍ର କୁଳ, ଶୀଳ, ଦମ ଆଦି ଗୁଣରେ ଉଭୟ ବଂଶ ସମାନ ହେବ; ହେ ବିଭୋ, ସେ ଜଗତରେ କ୍ଷତ୍ରିୟଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବ ଏବଂ ସର୍ବଦା ବୀରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେବ।
7.148.6
शिरश्छेत्स्यति सङ्क्रुद्धः शत्रुश्चालक्षितो भुवि ॥ ७.१४८.६ ॥
ପୃଥିବୀରେ ଲୁଚି ରହିଥିବା ଏକ ଶତ୍ରୁ କ୍ରୋଧରେ ତାହାର ମସ୍ତକ କାଟିବ।
7.148.7
एतच्छ्रुत्वा सिन्धुराजो ध्यात्वा चिरमरिन्दमः ।
ज्ञातीन्सर्वानुवाचेदं पुत्रस्नेहाभिचोदितः ॥ ७.१४८.७ ॥
ଏହା ଶୁଣି ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ ସିନ୍ଧୁରାଜ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚିନ୍ତା କଲେ, ଏବଂ ପୁତ୍ରସ୍ନେହରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ନିଜ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାତିଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
7.148.8
सङ्ग्रामे युध्यमानस्य वहतो महतीं धुरम् ।
धरण्यां मम पुत्रस्य पातयिष्यति यः शिरः ॥ ७.१४८.८ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଢ଼ୁଥିବା, ମହା ଭାର ବହୁଥିବା, ଯେ ମୋ ପୁତ୍ରର ମସ୍ତକ ଭୂମିରେ ପକାଇବ—
7.148.9
तस्यापि शतधा मूर्धा फलिष्यति न संशयः ।
यदि चेदस्ति मे लाभस्तपसो वा दमस्य वा ॥ ७.१४८.९ ॥
ତାର ମସ୍ତକ ମଧ୍ୟ ଶହେ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ ଫାଟିଯିବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯଦି ମୋ ତପସ୍ୟା ବା ସଂଯମରୁ ମୋର କୌଣସି ଫଳ ଥାଏ—
7.148.10
एवमुक्त्वा ततो राज्ये स्थापयित्वा जयद्रथम् ।
वृद्धक्षत्रो वनं यातस्तपश्चोग्रं समास्थितः ॥ ७.१४८.१० ॥
ଏହା କହି, ତା'ପରେ ବୃଦ୍ଧକ୍ଷତ୍ର ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କରି ବନକୁ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ଘୋର ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
7.148.11
सोऽयं तप्यति तेजस्वी तपो घोरं दुरासदम् ।
स्यमन्तपञ्चकादस्माद्बहिर्वानरकेतन ॥ ७.१४८.११ ॥
ସେ ତେଜସ୍ୱୀ ଏଠାରେ ଘୋର ଓ ଦୁଃସହ ତପସ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି—ଏହି ସ୍ୟମନ୍ତପଞ୍ଚକ ବାହାରେ, ହେ ବାନରଧ୍ୱଜ!
7.148.12
तस्माज्जयद्रथस्य त्वं शिरश्छित्त्वा महामृधे ।
दिव्येनास्त्रेण रिपुहन्घोरेणाद्भुतकर्मणा ॥ ७.१४८.१२ ॥
ତେଣୁ, ହେ ଶତ୍ରୁହନ୍ତା, ଅଦ୍ଭୁତକର୍ମା, ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଘୋର ଅସ୍ତ୍ରରେ ତୁମେ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କ ମସ୍ତକ ଛେଦନ କର।
7.148.13
सकुण्डलं सिन्धुपतेः प्रभञ्जनसुतानुज ।
उत्सङ्गे पातयस्वास्य वृद्धक्षत्रस्य भारत ॥ ७.१४८.१३ ॥
ହେ ଭାରତ! ବାୟୁପୁତ୍ର (ଭୀମ)ଙ୍କ ଅନୁଜ, କୁଣ୍ଡଳ ସହିତ ସିନ୍ଧୁପତିଙ୍କ ମସ୍ତକ ବୃଦ୍ଧକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ କୋଳରେ ପକାଅ।
7.148.14
अथ त्वमस्य मूर्धानं पातयिष्यसि भूतले ।
तवापि शतधा मूर्धा फलिष्यति न संशयः ॥ ७.१४८.१४ ॥
ତା'ପରେ ତୁମେ ତାର ମସ୍ତକ ଭୂମିରେ ପକାଇବ; ତୁମ ମସ୍ତକ ମଧ୍ୟ ଶହେ ଖଣ୍ଡ ହେବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
7.148.15
यथा चेदं न जानीयात्स राजा तपसि स्थितः ।
तथा कुरु कुरुश्रेष्ठ दिव्यमस्त्रमुपाश्रितः ॥ ७.१४८.१५ ॥
ତପସ୍ୟାରେ ସ୍ଥିତ ସେହି ରାଜା ଏହା ନ ଜାଣନ୍ତି ଏଥିପାଇଁ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ରର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ସେପରି କର।
7.148.16
न ह्यसाध्यमकार्यं वा विद्यते तव किञ्चन ।
समस्तेष्वपि लोकेषु त्रिषु वासवनन्दन ॥ ७.१४८.१६ ॥
ହେ ବାସବନନ୍ଦନ! ତୁମ ପାଇଁ ଅସାଧ୍ୟ ବା ଅକରଣୀୟ କିଛି ନାହିଁ, ତିନି ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
7.148.17
यथैतत्सैन्धवशिरः शरैरेव धनञ्जय ।
वृद्धक्षत्रे पतत्येव तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ७.१४८.१७ ॥
ହେ ଧନଞ୍ଜୟ! ସୈନ୍ଧବଙ୍କ ମସ୍ତକ ବାଣଦ୍ୱାରା ହିଁ ବୃଦ୍ଧକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ କୋଳରେ ପଡ଼ିବ, ସେପରି ନୀତି ସ୍ଥିର କରାଯାଉ।
7.148.18
ततः सुमहदाश्चर्यं तत्रापश्याम भारत ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्यं शिरो यद्व्यहरत्ततः ॥ ७.१४८.१८ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ଭାରତ, ସେଠାରେ ଆମେ ଅତି ମହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଲୁ — ସମନ୍ତପଞ୍ଚକ ବାହାରେ ସେ ମସ୍ତକ ଉଡ଼ାଇ ନିଆଗଲା।
7.148.19
एतस्मिन्नेव काले तु वृद्धक्षत्रो महीपतिः ।
सन्ध्यामुपास्ते तेजस्वी सम्बन्धी तव मारिष ॥ ७.१४८.१९ ॥
ସେହି ସମୟରେ ତେଜସ୍ୱୀ ରାଜା ବୃଦ୍ଧକ୍ଷତ୍ର, ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧୀ, ହେ ମାରିଷ, ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା କରୁଥିଲେ।
7.148.20
उपासीनस्य तस्याथ कृष्णकेशं सकुण्डलम् ।
सिन्धुराजस्य मूर्धानमुत्सङ्गे समपातयत् ॥ ७.१४८.२० ॥
ତାପରେ ଉପାସନାରେ ବସିଥିବା ତାଙ୍କର କଳା କେଶ ଓ କୁଣ୍ଡଳଧାରୀ ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କ ମସ୍ତକ ତାଙ୍କ କୋଳରେ ପକାଇଦେଲେ।
7.148.21
तस्योत्सङ्गे निपतितं शिरस्तच्चारुकुण्डलम् ।
वृद्धक्षत्रस्य नृपतेरलक्षितमरिन्दम ॥ ७.१४८.२१ ॥
ହେ ଅରିନ୍ଦମ, ବୃଦ୍ଧକ୍ଷତ୍ର ରାଜାଙ୍କ କୋଳରେ ପଡ଼ିଥିବା ସେହି ସୁନ୍ଦର କୁଣ୍ଡଳ ଥିବା ମସ୍ତକ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ।
7.148.22
कृतजप्यस्य तस्याथ वृद्धक्षत्रस्य भारत ।
प्रोत्तिष्ठतस्तत्सहसा शिरोऽगच्छद्वरातलम् ॥ ७.१४८.२२ ॥
ହେ ଭାରତ, ଜପ ସମାପ୍ତ କରି ବୃଦ୍ଧକ୍ଷତ୍ର ଉଠୁଥିବା ସମୟରେ ହଠାତ୍ ସେ ମସ୍ତକ ଉତ୍ତମ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
7.148.23
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य पुत्रमूर्धनि भूतले ।
गते तस्यापि शतधा मूर्धाऽगच्छदरिन्दम ॥ ७.१४८.२३ ॥
ତାପରେ ସେହି ରାଜପୁତ୍ରର ମସ୍ତକ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିବାରୁ, ହେ ଅରିନ୍ଦମ, ତାଙ୍କ ନିଜର ମସ୍ତକ ମଧ୍ୟ ଶହେ ଖଣ୍ଡ ହୋଇଗଲା।
7.148.24
ततः सर्वाणि सैन्यानि विस्मयं जग्मुरुत्तमम् ।
वासुदेवश्च बीभत्सुं प्रशशंस महारथम् ॥ ७.१४८.२४ ॥
ତାପରେ ସମସ୍ତ ସେନା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ମୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ; ଏବଂ ବାସୁଦେବ ମହାରଥୀ ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
7.148.25
ततो दृष्ट्वा विनिहतं सिन्धुराजं जयद्रथम् ।
कर्मणा तेन पार्थस्य विस्मिताः सर्वदेवताः ॥ ७.१४८.२५ ॥
ତା'ପରେ ସିନ୍ଧୁରାଜ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ନିହତ ଦେଖି, ପାର୍ଥଙ୍କ ସେହି କର୍ମରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
7.148.26
सर्वदा समरे यस्य गोप्ता नित्यं जनार्दनः ।
कथं तस्य जयो न स्यादिति भूतानि मेनिरे ॥ ७.१४८.२६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଯାହାର ରକ୍ଷକ ସର୍ବଦା ଜନାର୍ଦନ, ତା'ର ବିଜୟ କିପରି ନ ହେବ—ଏହା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଭାବିଲେ।
7.148.27
एतदर्थं शिरस्तस्य व्यापयामास पाण्डवः ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्यं शरैरेव यथाक्रमम् ॥ ७.१४८.२७ ॥
ଏହି କାରଣରୁ ପାଣ୍ଡବ ତା'ର ମୁଣ୍ଡକୁ ବାଣରେ ସମନ୍ତପଞ୍ଚକର ବାହାରେ କ୍ରମାନୁସାରେ ପକାଇଲେ।
7.148.28
कृत्वा तच्च महत्कर्म निहत्य च जयद्रथम् ।
अस्त्रं पाशुपतं पार्थः संहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.१४८.२८ ॥
ସେହି ମହାକର୍ମ କରି ଓ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ବଧ କରି ପାର୍ଥ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ର ସଂହାର କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କଲେ।
7.148.29
संहरत्यपि कौन्तेये तदस्त्रं तत्र भारत ।
ववौ शीतः सुगन्धश्च पवनो ह्लादयन्निव ॥ ७.१४८.२९ ॥
ହେ ଭାରତ, କୌନ୍ତେୟ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ସଂହାର କରୁଥିବା ବେଳେ ସେଠାରେ ଶୀତଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ପବନ ବହିଲା, ଯେପରି ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା।
7.148.30
संहारं च प्रमोक्षं च दृष्ट्वा तत्र दिवौकसः ।
विस्मयं परमं जग्मुः प्रशशंसुश्च पाण्डवम् ॥ ७.१४८.३० ॥
ସେଠାରେ ଅସ୍ତ୍ରର ସଂହାର ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଖି ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ଦେବତାମାନେ ପରମ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
7.148.31
एवमस्त्रेण तान्वीरो योधयित्वा धनञ्जयः ।
जयद्रथशिरः पश्चाद्व्यापयामास पाण्डवः ॥ ७.१४८.३१ ॥
ଏହିପରି ଅସ୍ତ୍ରରେ ସେହି ବୀରମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାସ୍ତ କରି ଧନଞ୍ଜୟ ପାଣ୍ଡବ ପରେ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କ ମସ୍ତକ (ବାଣରେ) ଦୂରକୁ ଉଡାଇଦେଲେ।
7.148.32
तच्छिरश्च्यावमानं तु ददृशुस्तावका युधि ।
शल्यकर्णकृपा राजन्मोहिताः सव्यसाचिना ॥ ७.१४८.३२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସେହି ମସ୍ତକକୁ ଫିଙ୍ଗାଯାଉଥିବା ଦେଖିଲେ; ଶଲ୍ୟ, କର୍ଣ୍ଣ ଓ କୃପ ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ ହେଲେ।
7.148.33
शिरसि च्याविते तस्य शरैराशीविषोपमैः ।
पश्चात्कायोऽपतद्भूमिं शोचयन्सर्वपार्थिवान् ॥ ७.१४८.३३ ॥
ବିଷଧର ସାପ ପରି ବାଣରେ ତାଙ୍କ ମସ୍ତକ ଛିନ୍ନ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଦେହ ପଛକୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା; ତାହା ସବୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଶୋକିତ କଲା।
7.148.34
दृष्ट्वा तु निहतं सङ्ख्ये सिन्धुराजं महारथम् ।
पुत्राणां तव नेत्रेभ्यो दुःखादास्रं प्रवर्तत ॥ ७.१४८.३४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାରଥୀ ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ ନିହତ ହୋଇଥିବା ଦେଖି, ଆପଣଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ଆଖିରୁ ଦୁଃଖରେ ଲୁହ ବହିବାକୁ ଲାଗିଲା।
7.148.35
ततो विनिहते राजन्सिन्धुराजे किरीटिना ।
तमस्तद्वासुदेवेन संहृतं भरतर्षभ ॥ ७.१४८.३५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, କିରୀଟୀ (ଅର୍ଜୁନ) ଦ୍ୱାରା ସିନ୍ଧୁରାଜ ନିହତ ହେଲା ପରେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବାସୁଦେବ (କୃଷ୍ଣ) ସେହି ଅନ୍ଧକାରକୁ ସଂହାର କଲେ।
7.148.36
पश्चाज्ज्ञातं महीपाल तव पुत्रैः सहानुगैः ।
वासुदेवप्रयुक्तेयं मायेति नृपसत्तम ॥ ७.१४८.३६ ॥
ହେ ମହୀପାଳ, ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପରେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଗାମୀମାନେ ଜାଣିଲେ ଯେ ଏହା ବାସୁଦେବଙ୍କ ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିବା ମାୟା।
7.148.37
एवं स निहतो राजन्पार्थेनामिततेजसा ।
अक्षौहिणीरष्ट हत्वा जामाता तव सैन्धवः ॥ ७.१४८.३७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ପାର୍ଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହିପରି ନିହତ ହୋଇ ତୁମ ଜାମାତା ସୈନ୍ଧବ ଆଠ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ବଧ କରି ପଡ଼ିଗଲା ।
7.148.38
हतं जयद्रथं दृष्ट्वा तव पुत्रा नराधिप ।
दुःखादश्रूणि मुमुचुर्निराशाश्चाभवञ्जये ॥ ७.१४८.३८ ॥
ଜୟଦ୍ରଥ ନିହତ ହୋଇଥିବା ଦେଖି, ହେ ନରାଧିପ, ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ଦୁଃଖରେ ଲୁହ ଝରାଇଲେ ଏବଂ ବିଜୟରେ ନିରାଶ ହେଲେ ।
7.148.39
ततो जयद्रथे राजन्हते पार्थेन केशवः ।
दध्मौ शङ्खं महाबाहुरर्जुनश्च परन्तपः ॥ ७.१४८.३९ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ୍, ପାର୍ଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜୟଦ୍ରଥ ନିହତ ହେଲେ କେଶବ ଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ; ମହାବାହୁ ଓ ଶତ୍ରୁତାପକ ଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟ ଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ ।
7.148.40
भीमश्च वृष्णिसिंहश्च युधामन्युश्च भारत ।
उत्तमौजाश्च विक्रान्तः शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथक् ॥ ७.१४८.४० ॥
ହେ ଭାରତ, ଭୀମ, ବୃଷ୍ଣିସିଂହ, ଯୁଧାମନ୍ୟୁ ଓ ବିକ୍ରାନ୍ତ ଉତ୍ତମୌଜା ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଭାବେ ଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ ।
7.148.41
श्रुत्वा महान्तं तं शब्दं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
सैन्धनं निहतं मेने फल्गुनेन महात्मना ॥ ७.१४८.४१ ॥
ସେହି ମହାଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭାବିଲେ ଯେ ମହାତ୍ମା ଫଲ୍ଗୁନ ସୈନ୍ଧବକୁ ବଧ କରିଛନ୍ତି ।
7.148.42
ततो वादित्रघोषेण स्वान्योधान्पर्यहर्षयत् ।
अभ्यवर्तत सङ्ग्रामे भारद्वाजं युयुत्सया ॥ ७.१४८.४२ ॥
ତା'ପରେ ବାଦ୍ୟ ଘୋଷରେ ନିଜ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ହର୍ଷିତ କରି, ଯୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛାରେ ଭରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ) ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ ।
7.148.43
ततः प्रववृते राजन्नस्तं गच्छति भास्करे ।
द्रोणस्य सोमकैः सार्धं सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ॥ ७.१४८.४३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ସୋମକମାନଙ୍କ ସହିତ ଦ୍ରୋଣଙ୍କର ରୋମାଞ୍ଚକର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
7.148.44
ते तु सर्वे प्रयत्नेन भारद्वाजं जिघांसवः ।
सैन्धवे निहते राजन्नयुध्यन्त महारथाः ॥ ७.१४८.४४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସୈନ୍ଧବ ନିହତ ହେବା ପରେ ସେହି ମହାରଥୀମାନେ ଭାରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ)ଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ପ୍ରାଣପଣ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.148.45
पाण्डवास्तु जयं लब्ध्वा सैन्धवं विनिहत्य च ।
अयोधयंस्तु ते द्रोणं जयोऽन्मत्तास्ततस्ततः ॥ ७.१४८.४५ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନେ ସୈନ୍ଧବଙ୍କୁ ବଧ କରି ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ; ବିଜୟରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.148.46
अर्जुनोऽपि ततो योधांस्तावकान्रथसत्तमान् ।
अयोधयन्महाबाहुर्हत्वा सैन्धवकं नृपम् ॥ ७.१४८.४६ ॥
ତା'ପରେ ମହାବାହୁ ଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟ ସୈନ୍ଧବ ରାଜାଙ୍କୁ ବଧ କରି ଆପଣଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।