മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.148.1
एवस्मिन्नेव काले तु त्वरमाणे दिवाकरे ।
अब्रवीत्पाण्डवं तत्र त्वरमाणो जनार्दनः ॥ ७.१४८.१ ॥
ആ സമയത്ത്, സൂര്യൻ വേഗത്തിൽ അസ്തമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കവേ, ജനാർദ്ദനൻ അവിടെ തിടുക്കത്തോടെ പാണ്ഡവനോട് പറഞ്ഞു.
7.148.2
पार्थ पार्थ शिरो ह्येनद्यत्कृते न पतेद्भुवि ।
श्रूयतां तद्यथावृत्तं कारणं सैन्धवं प्रति ॥ ७.१४८.२ ॥
പാർത്ഥാ, പാർത്ഥാ! ഇതിന്റെ കാരണത്താൽ ഈ തല നിലത്തു വീഴില്ല; സൈന്ധവനെക്കുറിച്ച് നടന്ന ആ കാരണം കേട്ടാലും.
7.148.3
वृद्धक्षत्रः सैन्धवस्य पिता जगति विश्रुतः ।
स च घोरेण तपसा दैन्धवं प्राप्तवान्सुतम् ॥ ७.१४८.३ ॥
സൈന്ധവന്റെ പിതാവ് വൃദ്ധക്ഷത്രൻ ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു; ഘോരമായ തപസ്സിനാൽ അവൻ സൈന്ധവൻ എന്ന പുത്രനെ നേടി.
7.148.4
जयद्रथममित्रघ्नं वागुवाचाशरीरिणी ।
नृपमन्तर्हिता वाणी मेघदुन्दुभिनिःस्वना ॥ ७.१४८.४ ॥
മേഘത്തിന്റെയും ദുന്ദുഭിയുടെയും ശബ്ദം പോലുള്ള, അദൃശ്യമായ ഒരു വാണി ശത്രുഘാതകനായ ജയദ്രഥനോട് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
7.148.5
तवात्मजो मनुष्येन्द्र कुलशीलदमादिभिः ।
गुणैर्भविष्यति विभो सदृशो वंशयोर्द्वयोः।
क्षत्रियप्रवरो लोके नित्यं शूराभिसत्कृतः ॥ ७.१४८.५ ॥
ഹേ മനുജേന്ദ്രാ! നിന്റെ പുത്രൻ കുലം, ശീലം, ദമം മുതലായ ഗുണങ്ങളാൽ രണ്ടു വംശങ്ങൾക്കും തുല്യനാകും; ഹേ വിഭോ, അവൻ ലോകത്തിൽ ക്ഷത്രിയരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി, എന്നും വീരന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനാകും.
7.148.6
शिरश्छेत्स्यति सङ्क्रुद्धः शत्रुश्चालक्षितो भुवि ॥ ७.१४८.६ ॥
ഭൂമിയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു ശത്രു കോപത്തോടെ അവന്റെ തല വെട്ടിക്കളയും.
7.148.7
एतच्छ्रुत्वा सिन्धुराजो ध्यात्वा चिरमरिन्दमः ।
ज्ञातीन्सर्वानुवाचेदं पुत्रस्नेहाभिचोदितः ॥ ७.१४८.७ ॥
ഇതു കേട്ട ശത്രുനിഗ്രഹിയായ സിന്ധുരാജാവ് ദീർഘനേരം ചിന്തിച്ച ശേഷം, പുത്രസ്നേഹത്താൽ പ്രേരിതനായി തന്റെ എല്ലാ ബന്ധുക്കളോടും ഇതു പറഞ്ഞു.
7.148.8
सङ्ग्रामे युध्यमानस्य वहतो महतीं धुरम् ।
धरण्यां मम पुत्रस्य पातयिष्यति यः शिरः ॥ ७.१४८.८ ॥
യുദ്ധത്തിൽ പൊരുതുകയും മഹാഭാരം വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആരെങ്കിലും എന്റെ പുത്രന്റെ തല നിലത്ത് വീഴ്ത്തുമെങ്കിൽ—
7.148.9
तस्यापि शतधा मूर्धा फलिष्यति न संशयः ।
यदि चेदस्ति मे लाभस्तपसो वा दमस्य वा ॥ ७.१४८.९ ॥
അവന്റെ തലയും നൂറായി പിളർന്നുപോകും, സംശയമില്ല. എന്റെ തപസ്സിനാലോ ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹത്താലോ എനിക്ക് വല്ല ഫലവുമുണ്ടെങ്കിൽ—
7.148.10
एवमुक्त्वा ततो राज्ये स्थापयित्वा जयद्रथम् ।
वृद्धक्षत्रो वनं यातस्तपश्चोग्रं समास्थितः ॥ ७.१४८.१० ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം വൃദ്ധക്ഷത്രൻ ജയദ്രഥനെ രാജ്യത്ത് സ്ഥാപിച്ച് വനത്തിലേക്ക് പോയി, കഠിനമായ തപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ചു.
7.148.11
सोऽयं तप्यति तेजस्वी तपो घोरं दुरासदम् ।
स्यमन्तपञ्चकादस्माद्बहिर्वानरकेतन ॥ ७.१४८.११ ॥
ആ തേജസ്വി ഇവിടെ കഠിനവും അസഹ്യവുമായ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു. ഈ സ്യമന്തപഞ്ചകത്തിന് പുറത്ത്, ഹേ വാനരധ്വജാ!
7.148.12
तस्माज्जयद्रथस्य त्वं शिरश्छित्त्वा महामृधे ।
दिव्येनास्त्रेण रिपुहन्घोरेणाद्भुतकर्मणा ॥ ७.१४८.१२ ॥
അതിനാൽ, ഹേ ശത്രുഹന്താവേ, അദ്ഭുതകർമ്മിയേ, മഹായുദ്ധത്തിൽ ജയദ്രഥന്റെ തല ദിവ്യവും ഘോരവുമായ അസ്ത്രത്താൽ നീ ഛേദിക്കുക.
7.148.13
सकुण्डलं सिन्धुपतेः प्रभञ्जनसुतानुज ।
उत्सङ्गे पातयस्वास्य वृद्धक्षत्रस्य भारत ॥ ७.१४८.१३ ॥
ഭാരതാ! വായുപുത്രന്റെ (ഭീമന്റെ) അനുജാ, കുണ്ഡലങ്ങളോടുകൂടിയ സിന്ധുപതിയുടെ ശിരസ്സ് വൃദ്ധക്ഷത്രന്റെ മടിയിൽ വീഴ്ത്തുക.
7.148.14
अथ त्वमस्य मूर्धानं पातयिष्यसि भूतले ।
तवापि शतधा मूर्धा फलिष्यति न संशयः ॥ ७.१४८.१४ ॥
അപ്പോൾ നീ അവന്റെ ശിരസ്സ് ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തും; നിന്റെ ശിരസ്സും നൂറായി പിളരും, സംശയമില്ല.
7.148.15
यथा चेदं न जानीयात्स राजा तपसि स्थितः ।
तथा कुरु कुरुश्रेष्ठ दिव्यमस्त्रमुपाश्रितः ॥ ७.१४८.१५ ॥
തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ആ രാജാവ് ഇത് അറിയാതിരിക്കേണ്ടതിന്, കുരുശ്രേഷ്ഠാ, ദിവ്യാസ്ത്രം ആശ്രയിച്ച് അങ്ങനെ ചെയ്യുക.
7.148.16
न ह्यसाध्यमकार्यं वा विद्यते तव किञ्चन ।
समस्तेष्वपि लोकेषु त्रिषु वासवनन्दन ॥ ७.१४८.१६ ॥
വാസവനന്ദനാ! നിനക്ക് അസാധ്യമോ ചെയ്യാനാകാത്തതോ ഒന്നുമില്ല; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും.
7.148.17
यथैतत्सैन्धवशिरः शरैरेव धनञ्जय ।
वृद्धक्षत्रे पतत्येव तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ७.१४८.१७ ॥
ധനഞ്ജയാ! സൈന്ധവന്റെ ശിരസ്സ് അമ്പുകളാൽത്തന്നെ വൃദ്ധക്ഷത്രന്റെ മടിയിൽ വീഴുംവിധം ഉപായം ഒരുക്കപ്പെടട്ടെ.
7.148.18
ततः सुमहदाश्चर्यं तत्रापश्याम भारत ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्यं शिरो यद्व्यहरत्ततः ॥ ७.१४८.१८ ॥
അപ്പോൾ, ഭാരതാ, അവിടെ ഞങ്ങൾ വലിയ അദ്ഭുതം കണ്ടു — സമന്തപഞ്ചകത്തിന് പുറത്തേക്ക് ആ ശിരസ്സ് പറത്തിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു.
7.148.19
एतस्मिन्नेव काले तु वृद्धक्षत्रो महीपतिः ।
सन्ध्यामुपास्ते तेजस्वी सम्बन्धी तव मारिष ॥ ७.१४८.१९ ॥
അതേ സമയം നിങ്ങളുടെ ബന്ധുവായ തേജസ്വിയായ രാജാവ് വൃദ്ധക്ഷത്രൻ, ഓ മാരിഷ, സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
7.148.20
उपासीनस्य तस्याथ कृष्णकेशं सकुण्डलम् ।
सिन्धुराजस्य मूर्धानमुत्सङ्गे समपातयत् ॥ ७.१४८.२० ॥
അപ്പോൾ ഉപാസനയിരുന്ന അവന്റെ കറുത്ത മുടിയും കുണ്ഡലങ്ങളുമുള്ള സിന്ധുരാജന്റെ തല അവന്റെ മടിയിൽ വീഴ്ത്തി.
7.148.21
तस्योत्सङ्गे निपतितं शिरस्तच्चारुकुण्डलम् ।
वृद्धक्षत्रस्य नृपतेरलक्षितमरिन्दम ॥ ७.१४८.२१ ॥
ഓ അരിന്ദമാ, വൃദ്ധക്ഷത്ര രാജാവിന്റെ മടിയിൽ വീണ ആ സുന്ദരമായ കുണ്ഡലങ്ങളുള്ള തല അവന് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടില്ല.
7.148.22
कृतजप्यस्य तस्याथ वृद्धक्षत्रस्य भारत ।
प्रोत्तिष्ठतस्तत्सहसा शिरोऽगच्छद्वरातलम् ॥ ७.१४८.२२ ॥
ഓ ഭാരതാ, ജപം കഴിഞ്ഞ് വൃദ്ധക്ഷത്രൻ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ആ തല ശ്രേഷ്ഠമായ നിലത്തേക്ക് വീണു.
7.148.23
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य पुत्रमूर्धनि भूतले ।
गते तस्यापि शतधा मूर्धाऽगच्छदरिन्दम ॥ ७.१४८.२३ ॥
പിന്നീട് ആ രാജാവിന്റെ പുത്രന്റെ തല നിലത്ത് വീണപ്പോൾ, ഓ അരിന്ദമാ, അവന്റെ തലയും നൂറായി ചിതറി.
7.148.24
ततः सर्वाणि सैन्यानि विस्मयं जग्मुरुत्तमम् ।
वासुदेवश्च बीभत्सुं प्रशशंस महारथम् ॥ ७.१४८.२४ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ സേനകളും അത്യധികം വിസ്മയത്തിൽ ആണ്ടു; വാസുദേവൻ മഹാരഥനായ ബീഭത്സുവിനെ (അർജുനനെ) പ്രശംസിച്ചു.
7.148.25
ततो दृष्ट्वा विनिहतं सिन्धुराजं जयद्रथम् ।
कर्मणा तेन पार्थस्य विस्मिताः सर्वदेवताः ॥ ७.१४८.२५ ॥
അപ്പോൾ സിന്ധുരാജാവായ ജയദ്രഥൻ വധിക്കപ്പെട്ടത് കണ്ട്, പാർത്ഥന്റെ ആ കർമ്മത്താൽ സകല ദേവതകളും വിസ്മയിച്ചു.
7.148.26
सर्वदा समरे यस्य गोप्ता नित्यं जनार्दनः ।
कथं तस्य जयो न स्यादिति भूतानि मेनिरे ॥ ७.१४८.२६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ആരുടെ രക്ഷകനായി ജനാർദ്ദനൻ എപ്പോഴും ഉണ്ടോ, അവന് വിജയം എങ്ങനെ ഇല്ലാതിരിക്കും എന്ന് ജീവികൾ കരുതി.
7.148.27
एतदर्थं शिरस्तस्य व्यापयामास पाण्डवः ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्यं शरैरेव यथाक्रमम् ॥ ७.१४८.२७ ॥
ഇതിനായി പാണ്ഡവൻ അവന്റെ തല അമ്പുകൾകൊണ്ട് സമന്തപഞ്ചകത്തിന് പുറത്തേക്ക് യഥാക്രമം എറിഞ്ഞു.
7.148.28
कृत्वा तच्च महत्कर्म निहत्य च जयद्रथम् ।
अस्त्रं पाशुपतं पार्थः संहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.१४८.२८ ॥
ആ മഹാകർമ്മം ചെയ്ത് ജയദ്രഥനെ വധിച്ച ശേഷം പാർത്ഥൻ പാശുപതാസ്ത്രം സംഹരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
7.148.29
संहरत्यपि कौन्तेये तदस्त्रं तत्र भारत ।
ववौ शीतः सुगन्धश्च पवनो ह्लादयन्निव ॥ ७.१४८.२९ ॥
ഭാരതാ, കൗന്തേയൻ ആ അസ്ത്രം സംഹരിക്കുമ്പോൾ അവിടെ തണുത്തതും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ കാറ്റ് ആനന്ദിപ്പിക്കുമാറ് വീശി.
7.148.30
संहारं च प्रमोक्षं च दृष्ट्वा तत्र दिवौकसः ।
विस्मयं परमं जग्मुः प्रशशंसुश्च पाण्डवम् ॥ ७.१४८.३० ॥
അവിടെ അസ്ത്രത്തിന്റെ സംഹാരവും പ്രമോക്ഷവും കണ്ട് സ്വർഗ്ഗവാസികളായ ദേവകൾ പരമവിസ്മയം പൂണ്ട് പാണ്ഡവനെ പ്രശംസിച്ചു.
7.148.31
एवमस्त्रेण तान्वीरो योधयित्वा धनञ्जयः ।
जयद्रथशिरः पश्चाद्व्यापयामास पाण्डवः ॥ ७.१४८.३१ ॥
ഇങ്ങനെ അസ്ത്രംകൊണ്ട് ആ വീരന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിച്ച ശേഷം ധനഞ്ജയനായ പാണ്ഡവൻ ജയദ്രഥന്റെ തല (അമ്പുകൊണ്ട്) ദൂരേക്ക് തെറിപ്പിച്ചു.
7.148.32
तच्छिरश्च्यावमानं तु ददृशुस्तावका युधि ।
शल्यकर्णकृपा राजन्मोहिताः सव्यसाचिना ॥ ७.१४८.३२ ॥
രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ നിങ്ങളുടെ വീരന്മാർ ആ തല തെറിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ടു; ശല്യൻ, കർണൻ, കൃപൻ എന്നിവർ സവ്യസാചി (അർജുനൻ) മൂലം മോഹിതരായി.
7.148.33
शिरसि च्याविते तस्य शरैराशीविषोपमैः ।
पश्चात्कायोऽपतद्भूमिं शोचयन्सर्वपार्थिवान् ॥ ७.१४८.३३ ॥
വിഷസർപ്പങ്ങൾക്ക് തുല്യമായ അമ്പുകളാൽ അവന്റെ തല തെറിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഉടൽ പിന്നിലേക്ക് നിലത്ത് വീണു; അത് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും ദുഃഖിപ്പിച്ചു.
7.148.34
दृष्ट्वा तु निहतं सङ्ख्ये सिन्धुराजं महारथम् ।
पुत्राणां तव नेत्रेभ्यो दुःखादास्रं प्रवर्तत ॥ ७.१४८.३४ ॥
യുദ്ധത്തിൽ മഹാരഥനായ സിന്ധുരാജൻ വധിക്കപ്പെട്ടത് കണ്ട്, നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരുടെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് ദുഃഖത്താൽ കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.
7.148.35
ततो विनिहते राजन्सिन्धुराजे किरीटिना ।
तमस्तद्वासुदेवेन संहृतं भरतर्षभ ॥ ७.१४८.३५ ॥
രാജാവേ, കിരീടിയാൽ (അർജുനൻ) സിന്ധുരാജൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, വാസുദേവൻ (കൃഷ്ണൻ) ആ അന്ധകാരം പിൻവലിച്ചു.
7.148.36
पश्चाज्ज्ञातं महीपाल तव पुत्रैः सहानुगैः ।
वासुदेवप्रयुक्तेयं मायेति नृपसत्तम ॥ ७.१४८.३६ ॥
മഹീപാലാ, നൃപശ്രേഷ്ഠാ, പിന്നീട് നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരും അനുയായികളും ഇത് വാസുദേവൻ പ്രയോഗിച്ച മായയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി.
7.148.37
एवं स निहतो राजन्पार्थेनामिततेजसा ।
अक्षौहिणीरष्ट हत्वा जामाता तव सैन्धवः ॥ ७.१४८.३७ ॥
രാജാവേ, അമിത തേജസ്വിയായ പാർത്ഥനാൽ ഇങ്ങനെ വധിക്കപ്പെട്ട നിന്റെ മരുമകൻ സൈന്ധവൻ എട്ട് അക്ഷൗഹിണി സേനയെ സംഹരിച്ച ശേഷം വീണു.
7.148.38
हतं जयद्रथं दृष्ट्वा तव पुत्रा नराधिप ।
दुःखादश्रूणि मुमुचुर्निराशाश्चाभवञ्जये ॥ ७.१४८.३८ ॥
ജയദ്രഥൻ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ട്, നരാധിപാ, നിന്റെ പുത്രന്മാർ ദുഃഖത്താൽ കണ്ണീർ വാർത്തു; വിജയത്തിൽ നിരാശരായി.
7.148.39
ततो जयद्रथे राजन्हते पार्थेन केशवः ।
दध्मौ शङ्खं महाबाहुरर्जुनश्च परन्तपः ॥ ७.१४८.३९ ॥
രാജാവേ, പാർത്ഥനാൽ ജയദ്രഥൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ കേശവൻ ശംഖൂതി; മഹാബാഹുവും ശത്രുതാപകനുമായ അർജുനനും ശംഖൂതി.
7.148.40
भीमश्च वृष्णिसिंहश्च युधामन्युश्च भारत ।
उत्तमौजाश्च विक्रान्तः शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथक् ॥ ७.१४८.४० ॥
ഭാരതാ, ഭീമനും വൃഷ്ണിസിംഹനും യുധാമന്യുവും വിക്രാന്തനായ ഉത്തമൗജസും വേർവേറെ ശംഖുകൾ ഊതി.
7.148.41
श्रुत्वा महान्तं तं शब्दं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
सैन्धनं निहतं मेने फल्गुनेन महात्मना ॥ ७.१४८.४१ ॥
ആ മഹാശബ്ദം കേട്ട് ധർമ്മരാജൻ യുധിഷ്ഠിരൻ, മഹാത്മാവായ ഫല്ഗുനൻ സൈന്ധവനെ വധിച്ചു എന്ന് കരുതി.
7.148.42
ततो वादित्रघोषेण स्वान्योधान्पर्यहर्षयत् ।
अभ्यवर्तत सङ्ग्रामे भारद्वाजं युयुत्सया ॥ ७.१४८.४२ ॥
പിന്നെ വാദ്യഘോഷത്താൽ തന്റെ യോദ്ധാക്കളെ ഉല്ലസിപ്പിച്ച്, യുദ്ധേച്ഛയോടെ ഭാരദ്വാജനെ (ദ്രോണനെ) നേരിടാൻ മുന്നോട്ടുനീങ്ങി.
7.148.43
ततः प्रववृते राजन्नस्तं गच्छति भास्करे ।
द्रोणस्य सोमकैः सार्धं सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ॥ ७.१४८.४३ ॥
രാജാവേ, സൂര്യൻ അസ്തമിക്കാറായപ്പോൾ സോമകരോടൊപ്പം ദ്രോണന്റെ രോമാഞ്ചജനകമായ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
7.148.44
ते तु सर्वे प्रयत्नेन भारद्वाजं जिघांसवः ।
सैन्धवे निहते राजन्नयुध्यन्त महारथाः ॥ ७.१४८.४४ ॥
രാജാവേ, സൈന്ധവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ മഹാരഥന്മാരെല്ലാം ഭാരദ്വാജനെ (ദ്രോണനെ) കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ പരമപ്രയത്നത്തോടെ യുദ്ധം ചെയ്തു.
7.148.45
पाण्डवास्तु जयं लब्ध्वा सैन्धवं विनिहत्य च ।
अयोधयंस्तु ते द्रोणं जयोऽन्मत्तास्ततस्ततः ॥ ७.१४८.४५ ॥
പാണ്ഡവർ സൈന്ധവനെ വധിച്ച് വിജയം നേടി; ആ വിജയോന്മാദത്തിൽ അവർ ദ്രോണനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
7.148.46
अर्जुनोऽपि ततो योधांस्तावकान्रथसत्तमान् ।
अयोधयन्महाबाहुर्हत्वा सैन्धवकं नृपम् ॥ ७.१४८.४६ ॥
പിന്നെ മഹാബാഹുവായ അർജുനനും സൈന്ധവ രാജാവിനെ വധിച്ച് നിങ്ങളുടെ മികച്ച രഥികളോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.