Mahābhārata · Adhyāya 7.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.148.1
एवस्मिन्नेव काले तु त्वरमाणे दिवाकरे ।
अब्रवीत्पाण्डवं तत्र त्वरमाणो जनार्दनः ॥ ७.१४८.१ ॥
Genau in diesem Augenblick, als die Sonne eilig unterging, sprach Janārdana, selbst eilend, dort zum Sohn Pāṇḍus.
7.148.2
पार्थ पार्थ शिरो ह्येनद्यत्कृते न पतेद्भुवि ।
श्रूयतां तद्यथावृत्तं कारणं सैन्धवं प्रति ॥ ७.१४८.२ ॥
Pārtha, Pārtha! Höre, wie es sich mit dem König von Sindhu verhielt, der Grund, warum dieser Kopf nicht zur Erde fallen wird.
7.148.3
वृद्धक्षत्रः सैन्धवस्य पिता जगति विश्रुतः ।
स च घोरेण तपसा दैन्धवं प्राप्तवान्सुतम् ॥ ७.१४८.३ ॥
Vṛddhakṣatra, der Vater des Königs von Sindhu, war in der Welt berühmt; durch furchtbare Askese erlangte er einen Sohn namens Saindhava.
7.148.4
जयद्रथममित्रघ्नं वागुवाचाशरीरिणी ।
नृपमन्तर्हिता वाणी मेघदुन्दुभिनिःस्वना ॥ ७.१४८.४ ॥
Eine körperlose, unsichtbare Stimme mit dem Klang von Donner und Trommel sprach zum König Jayadratha, dem Feindtöter.
7.148.5
तवात्मजो मनुष्येन्द्र कुलशीलदमादिभिः ।
गुणैर्भविष्यति विभो सदृशो वंशयोर्द्वयोः।
क्षत्रियप्रवरो लोके नित्यं शूराभिसत्कृतः ॥ ७.१४८.५ ॥
O Herr der Menschen, dein Sohn wird durch Geschlecht, Charakter, Selbstbeherrschung und andere Vorzüge beiden Geschlechtern gleich sein. O Mächtiger, er wird der Vorzüglichste der Kṣatriyas in der Welt sein, immer von Helden geehrt.
7.148.6
शिरश्छेत्स्यति सङ्क्रुद्धः शत्रुश्चालक्षितो भुवि ॥ ७.१४८.६ ॥
Ein Feind, zornentbrannt und unsichtbar auf der Erde, wird ihm den Kopf abschlagen.
7.148.7
एतच्छ्रुत्वा सिन्धुराजो ध्यात्वा चिरमरिन्दमः ।
ज्ञातीन्सर्वानुवाचेदं पुत्रस्नेहाभिचोदितः ॥ ७.१४८.७ ॥
Als der König der Sindhus, Bezwinger der Feinde, dies hörte, überlegte er lange und sprach, getrieben von der Liebe zu seinem Sohn, diese Worte zu allen seinen Verwandten.
7.148.8
सङ्ग्रामे युध्यमानस्य वहतो महतीं धुरम् ।
धरण्यां मम पुत्रस्य पातयिष्यति यः शिरः ॥ ७.१४८.८ ॥
wer im Kampf kämpfend und eine große Last tragend, den Kopf meines Sohnes zu Boden fallen lassen wird—
7.148.9
तस्यापि शतधा मूर्धा फलिष्यति न संशयः ।
यदि चेदस्ति मे लाभस्तपसो वा दमस्य वा ॥ ७.१४८.९ ॥
auch sein Haupt wird in hundert Teile zerspringen, ohne Zweifel. Wenn mir irgendein Gewinn aus Askese oder Selbstbeherrschung zukommt—
7.148.10
एवमुक्त्वा ततो राज्ये स्थापयित्वा जयद्रथम् ।
वृद्धक्षत्रो वनं यातस्तपश्चोग्रं समास्थितः ॥ ७.१४८.१० ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, setzte Vṛddhakṣatra Jayadratha auf den Thron, ging in den Wald und unterzog sich einer heftigen Askese.
7.148.11
सोऽयं तप्यति तेजस्वी तपो घोरं दुरासदम् ।
स्यमन्तपञ्चकादस्माद्बहिर्वानरकेतन ॥ ७.१४८.११ ॥
Jener Strahlende vollzieht eine schreckliche, unerträgliche Askese außerhalb dieses Syamantapañcaka, o du mit dem Affenbanner.
7.148.12
तस्माज्जयद्रथस्य त्वं शिरश्छित्त्वा महामृधे ।
दिव्येनास्त्रेण रिपुहन्घोरेणाद्भुतकर्मणा ॥ ७.१४८.१२ ॥
Darum, o Töter der Feinde, o Vollbringer wunderbarer Taten, schlage im großen Kampf Jayadrathas Haupt ab mit der göttlichen und schrecklichen Waffe.
7.148.13
सकुण्डलं सिन्धुपतेः प्रभञ्जनसुतानुज ।
उत्सङ्गे पातयस्वास्य वृद्धक्षत्रस्य भारत ॥ ७.१४८.१३ ॥
O Bhārata, jüngerer Bruder des Windsohnes, lass das Haupt des Herrn der Sindhus mit seinen Ohrringen in den Schoß Vṛddhakṣatras fallen.
7.148.14
अथ त्वमस्य मूर्धानं पातयिष्यसि भूतले ।
तवापि शतधा मूर्धा फलिष्यति न संशयः ॥ ७.१४८.१४ ॥
Dann wirst du sein Haupt zu Boden fallen lassen, und auch dein eigenes Haupt wird in hundert Stücke zerspringen — daran besteht kein Zweifel.
7.148.15
यथा चेदं न जानीयात्स राजा तपसि स्थितः ।
तथा कुरु कुरुश्रेष्ठ दिव्यमस्त्रमुपाश्रितः ॥ ७.१४८.१५ ॥
Damit der König, der in Askese verweilt, es nicht erfährt, handle so, Bester der Kurus, indem du zur göttlichen Waffe greifst.
7.148.16
न ह्यसाध्यमकार्यं वा विद्यते तव किञ्चन ।
समस्तेष्वपि लोकेषु त्रिषु वासवनन्दन ॥ ७.१४८.१६ ॥
Denn für dich gibt es nichts Unerreichbares oder Undurchführbares, o Sohn Vāsavas, selbst nicht in allen drei Welten.
7.148.17
यथैतत्सैन्धवशिरः शरैरेव धनञ्जय ।
वृद्धक्षत्रे पतत्येव तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ७.१४८.१७ ॥
O Dhanañjaya, so wie das Haupt des Sindhu-Königs allein durch Pfeile in Vṛddhakṣatras Schoß fällt, so soll der Plan angelegt werden.
7.148.18
ततः सुमहदाश्चर्यं तत्रापश्याम भारत ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्यं शिरो यद्व्यहरत्ततः ॥ ७.१४८.१८ ॥
Dann, o Bhārata, sahen wir dort ein sehr großes Wunder: Das Haupt wurde jenseits von Samantapañcaka fortgetragen.
7.148.19
एतस्मिन्नेव काले तु वृद्धक्षत्रो महीपतिः ।
सन्ध्यामुपास्ते तेजस्वी सम्बन्धी तव मारिष ॥ ७.१४८.१९ ॥
Zu eben dieser Zeit vollzog der strahlende König Vṛddhakṣatra, dein Verwandter, sein Abendgebet, o Edler.
7.148.20
उपासीनस्य तस्याथ कृष्णकेशं सकुण्डलम् ।
सिन्धुराजस्य मूर्धानमुत्सङ्गे समपातयत् ॥ ७.१४८.२० ॥
Dann ließ man das Haupt des Königs der Sindhu, mit dunklem Haar und Ohrringen, in den Schoß dessen fallen, der in Andacht saß.
7.148.21
तस्योत्सङ्गे निपतितं शिरस्तच्चारुकुण्डलम् ।
वृद्धक्षत्रस्य नृपतेरलक्षितमरिन्दम ॥ ७.१४८.२१ ॥
Dieses Haupt mit den schönen Ohrringen, in den Schoß des Königs Vṛddhakṣatra gefallen, blieb ihm unbemerkt, o Bezwinger der Feinde.
7.148.22
कृतजप्यस्य तस्याथ वृद्धक्षत्रस्य भारत ।
प्रोत्तिष्ठतस्तत्सहसा शिरोऽगच्छद्वरातलम् ॥ ७.१४८.२२ ॥
O Nachkomme Bharatas, als Vṛddhakṣatra, nachdem er seine Rezitation beendet hatte, sich erhob, fiel plötzlich das Haupt auf den edlen Boden.
7.148.23
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य पुत्रमूर्धनि भूतले ।
गते तस्यापि शतधा मूर्धाऽगच्छदरिन्दम ॥ ७.१४८.२३ ॥
Als danach das Haupt des Sohnes jenes Königs zu Boden gefallen war, o Bezwinger der Feinde, zersprang auch sein eigenes Haupt in hundert Teile.
7.148.24
ततः सर्वाणि सैन्यानि विस्मयं जग्मुरुत्तमम् ।
वासुदेवश्च बीभत्सुं प्रशशंस महारथम् ॥ ७.१४८.२४ ॥
Da gerieten alle Heere in großes Staunen, und Vāsudeva pries Bībhatsu (Arjuna), den großen Wagenkämpfer.
7.148.25
ततो दृष्ट्वा विनिहतं सिन्धुराजं जयद्रथम् ।
कर्मणा तेन पार्थस्य विस्मिताः सर्वदेवताः ॥ ७.१४८.२५ ॥
Als sie den erschlagenen Jayadratha, den König der Sindhus, sahen, staunten alle Götter über jene Tat Pārthas.
7.148.26
सर्वदा समरे यस्य गोप्ता नित्यं जनार्दनः ।
कथं तस्य जयो न स्यादिति भूतानि मेनिरे ॥ ७.१४८.२६ ॥
Wie sollte der nicht siegen, dessen Beschützer im Kampf stets Janārdana ist? So dachten die Wesen.
7.148.27
एतदर्थं शिरस्तस्य व्यापयामास पाण्डवः ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्यं शरैरेव यथाक्रमम् ॥ ७.१४८.२७ ॥
Zu diesem Zweck ließ der Pāṇḍava seinen Kopf mit Pfeilen der Reihe nach über Samantapañcaka hinaus fliegen.
7.148.28
कृत्वा तच्च महत्कर्म निहत्य च जयद्रथम् ।
अस्त्रं पाशुपतं पार्थः संहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.१४८.२८ ॥
Nachdem er jene große Tat vollbracht und Jayadratha erschlagen hatte, schickte sich Pārtha an, die Pāśupata-Waffe zurückzuziehen.
7.148.29
संहरत्यपि कौन्तेये तदस्त्रं तत्र भारत ।
ववौ शीतः सुगन्धश्च पवनो ह्लादयन्निव ॥ ७.१४८.२९ ॥
O Bhārata, während der Sohn Kuntīs jene Waffe zurückzog, wehte dort ein kühler, duftender Wind, als wolle er erfreuen.
7.148.30
संहारं च प्रमोक्षं च दृष्ट्वा तत्र दिवौकसः ।
विस्मयं परमं जग्मुः प्रशशंसुश्च पाण्डवम् ॥ ७.१४८.३० ॥
Dort, als sie das Zurückziehen und Lösen jener Waffe sahen, gerieten die Himmelsbewohner in höchstes Staunen und priesen den Pāṇḍava.
7.148.31
एवमस्त्रेण तान्वीरो योधयित्वा धनञ्जयः ।
जयद्रथशिरः पश्चाद्व्यापयामास पाण्डवः ॥ ७.१४८.३१ ॥
Nachdem er jene Helden im Kampf mit der Waffe besiegt hatte, ließ Dhanañjaya, der Pāṇḍava, danach Jayadrathas Haupt davonfliegen.
7.148.32
तच्छिरश्च्यावमानं तु ददृशुस्तावका युधि ।
शल्यकर्णकृपा राजन्मोहिताः सव्यसाचिना ॥ ७.१४८.३२ ॥
Als jenes Haupt im Kampf fortgeschleudert wurde, sahen es deine Krieger, o König; Śalya, Karṇa und Kṛpa waren vom Beidhändigen (Arjuna) verwirrt.
7.148.33
शिरसि च्याविते तस्य शरैराशीविषोपमैः ।
पश्चात्कायोऽपतद्भूमिं शोचयन्सर्वपार्थिवान् ॥ ७.१४८.३३ ॥
Als sein Haupt durch Pfeile gleich giftigen Schlangen abgeschlagen war, fiel sein Körper rückwärts zu Boden und versetzte alle Könige in Trauer.
7.148.34
दृष्ट्वा तु निहतं सङ्ख्ये सिन्धुराजं महारथम् ।
पुत्राणां तव नेत्रेभ्यो दुःखादास्रं प्रवर्तत ॥ ७.१४८.३४ ॥
Als sie den großen Wagenkämpfer, den König der Sindhus, im Kampf erschlagen sahen, floss den Söhnen deinen Augen vor Schmerz Tränen.
7.148.35
ततो विनिहते राजन्सिन्धुराजे किरीटिना ।
तमस्तद्वासुदेवेन संहृतं भरतर्षभ ॥ ७.१४८.३५ ॥
Dann, o König, als der König der Sindhus von Kirīṭin (Arjuna) erschlagen worden war, o Stier der Bharatas, nahm Vāsudeva (Kṛṣṇa) jene Finsternis zurück.
7.148.36
पश्चाज्ज्ञातं महीपाल तव पुत्रैः सहानुगैः ।
वासुदेवप्रयुक्तेयं मायेति नृपसत्तम ॥ ७.१४८.३६ ॥
Später, o Beschützer der Erde, erkannten deine Söhne samt ihrem Gefolge, dass dies eine von Vāsudeva erzeugte Täuschung war, o Bester der Könige.
7.148.37
एवं स निहतो राजन्पार्थेनामिततेजसा ।
अक्षौहिणीरष्ट हत्वा जामाता तव सैन्धवः ॥ ७.१४८.३७ ॥
So, o König, von Pārtha von unermesslichem Glanz erschlagen, fiel dein Schwiegersohn, der Saindhava, nachdem er acht Akṣauhiṇī an Truppen vernichtet hatte.
7.148.38
हतं जयद्रथं दृष्ट्वा तव पुत्रा नराधिप ।
दुःखादश्रूणि मुमुचुर्निराशाश्चाभवञ्जये ॥ ७.१४८.३८ ॥
Als sie Jayadratha erschlagen sahen, o Herr der Menschen, vergossen deine Söhne Tränen vor Schmerz und verloren die Hoffnung auf den Sieg.
7.148.39
ततो जयद्रथे राजन्हते पार्थेन केशवः ।
दध्मौ शङ्खं महाबाहुरर्जुनश्च परन्तपः ॥ ७.१४८.३९ ॥
Als Jayadratha von Pārtha erschlagen war, o König, blies Keśava seine Muschel, und Arjuna, der Starkarmige und Feindeverbrenner, blies ebenfalls die seine.
7.148.40
भीमश्च वृष्णिसिंहश्च युधामन्युश्च भारत ।
उत्तमौजाश्च विक्रान्तः शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथक् ॥ ७.१४८.४० ॥
Bhīma, der Löwe der Vṛṣṇi, Yudhāmanyu und der tapfere Uttamaujas, o Bhārata, bliesen jeder für sich seine Muschel.
7.148.41
श्रुत्वा महान्तं तं शब्दं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
सैन्धनं निहतं मेने फल्गुनेन महात्मना ॥ ७.१४८.४१ ॥
Als König Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, jenen gewaltigen Klang hörte, dachte er, der großherzige Phalguna habe den Saindhava erschlagen.
7.148.42
ततो वादित्रघोषेण स्वान्योधान्पर्यहर्षयत् ।
अभ्यवर्तत सङ्ग्रामे भारद्वाजं युयुत्सया ॥ ७.१४८.४२ ॥
Dann erfreute er mit dem Dröhnen der Instrumente seine eigenen Krieger und rückte im Kampf, kampflustig, gegen den Sohn Bharadvājas, Droṇa, vor.
7.148.43
ततः प्रववृते राजन्नस्तं गच्छति भास्करे ।
द्रोणस्य सोमकैः सार्धं सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ॥ ७.१४८.४३ ॥
Dann, o König, als die Sonne unterging, begann der haarsträubende Kampf Droṇas mit den Somakas.
7.148.44
ते तु सर्वे प्रयत्नेन भारद्वाजं जिघांसवः ।
सैन्धवे निहते राजन्नयुध्यन्त महारथाः ॥ ७.१४८.४४ ॥
Da kämpften alle jene großen Wagenkrieger, begierig, Bhāradvāja (Droṇa) mit aller Kraft zu töten, o König, nachdem der Saindhava erschlagen war.
7.148.45
पाण्डवास्तु जयं लब्ध्वा सैन्धवं विनिहत्य च ।
अयोधयंस्तु ते द्रोणं जयोऽन्मत्तास्ततस्ततः ॥ ७.१४८.४५ ॥
Die Pāṇḍavas, nachdem sie den Sieg errungen und den Saindhava erschlagen hatten, kämpften gegen Droṇa, berauscht von ihrem Triumph.
7.148.46
अर्जुनोऽपि ततो योधांस्तावकान्रथसत्तमान् ।
अयोधयन्महाबाहुर्हत्वा सैन्धवकं नृपम् ॥ ७.१४८.४६ ॥
Dann kämpfte auch Arjuna, der Starkarmige, nachdem er den König der Saindhava erschlagen hatte, gegen eure besten Wagenkrieger.