Mahābhārata · Adhyāya 7.149

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Leer con significados

7.149.1

तस्मिन्विनिहते वीरे सैन्धवे सव्यसाचिना ।
मामका यदकुर्वन्त तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१४९.१ ॥

Cuando aquel héroe Saindhava fue muerto por Savyasācin (Arjuna), dime, Sañjaya, lo que hicieron los míos.

7.149.2

पश्यतां सर्वसैन्यानां मामकानां महारणे ।
अहन्यत कथं युद्धे सैन्धवः सव्यसाचिना ॥ ७.१४९.२ ॥

Mientras todos mis ejércitos y mis hombres miraban, ¿cómo fue Saindhava muerto en batalla por Savyasācin?

7.149.3

कथं द्रौणिकृपैर्गुप्तः कर्णेन च महारणे ।
फल्गुनाग्निमुखं घोरं प्रविष्टः साधु सैन्धवः ॥ ७.१४९.३ ॥

¿Cómo entró Saindhava, protegido por Drauṇi y Kṛpa y por Karṇa en aquella gran batalla, en la terrible boca de fuego de Phalguna?

7.149.4

तस्मिन्हते महेष्वासे मन्दात्मा स सुयोधनः ।
भ्रातृबिः सहितः सूत किमकार्षीदनन्तरम् ॥ ७.१४९.४ ॥

Oh auriga, cuando aquel gran arquero fue muerto, ¿qué hizo después el de mente necia Suyodhana junto con sus hermanos?

7.149.5

सैन्धवं निहतं दृष्ट्वा रणे पार्थेन भारत ।
अमर्षवशमापन्नः कृपः शारद्वतस्ततः ॥ ७.१४९.५ ॥

Oh Bhārata, al ver a Saindhava muerto en batalla por Pārtha, Kṛpa, hijo de Śaradvat, cayó entonces bajo el dominio de la indignación.

7.149.6

महता शरवर्षेण पाण्डवं समवाकिरत् ।
द्रौणिश्चाभ्यद्रवद्राजन्रथमास्थाय फल्गुनम् ॥ ७.१४९.६ ॥

Cubrió al Pāṇḍava con una gran lluvia de flechas; y, oh rey, Drauṇi subió a su carro y se lanzó contra Phalguna.

7.149.7

तावेतौ रथिनां श्रेष्ठौ रथाभ्यां रथसत्तमौ ।
उभावुभयतस्तीक्ष्णैर्विशिखैरभ्यवर्षताम् ॥ ७.१४९.७ ॥

Aquellos dos, los mejores de los aurigas y los más excelentes guerreros en carro, desde sus carros llovieron flechas afiladas por ambos lados.

7.149.8

स तथा शरवर्षाभ्यां सुमहद्ध्यां महाभुजः ।
पीड्यमानः परामार्तिमगमद्रथिनां वरः ॥ ७.१४९.८ ॥

Acosado así por las inmensas lluvias de flechas de aquellos dos, el de grandes brazos, el mejor de los aurigas, cayó en profunda angustia.

7.149.9

सोऽजिघांसुर्गुरुं सङ्ख्ये गुरोस्तनयमेव च ।
चकाराचार्यकं तत्र कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ७.१४९.९ ॥

No deseando matar en la batalla a su maestro ni al hijo de su maestro, Dhanañjaya, el hijo de Kuntī, asumió allí el papel de maestro.

7.149.10

अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य द्रौणेः शारद्वतस्य च ।
मन्दवेगानिषूंस्ताभ्यामजिघांसुरवासृजत् ॥ ७.१४९.१० ॥

Repeliendo con sus armas las armas del hijo de Droṇa y de Śāradvata, y no deseando matarlos, lanzó flechas de lento vuelo.

7.149.11

तेन नातिभृशं त्रस्तौ विशिखैर्भृशपीडितौ ।
बहुत्वात्तु परामार्तिं शराणां तावगच्छताम् ॥ ७.१४९.११ ॥

No se asustaron en exceso por sus flechas, pero debido a su gran número, los dos, duramente afligidos, cayeron en extrema angustia.

7.149.12

अथ शारद्वतो राजन्कौन्तेयशरपीडितः ।
अवासीदद्रथोपस्थे मूर्च्छामभिजगाम ह ॥ ७.१४९.१२ ॥

Entonces, oh rey, Śāradvata, afligido por las flechas del hijo de Kuntī, se desplomó en el suelo del carro y cayó en desmayo.

7.149.13

विह्वलं तमभिज्ञाय भर्तारं शरपीडितम् ।
हतोऽयमिति च ज्ञात्वा सारथिस्तमपावहत् ॥ ७.१४९.१३ ॥

Al reconocer que su señor, herido por las flechas y desvanecido, había caído, el auriga pensó: "Está muerto", y se lo llevó lejos.

7.149.14

तस्मिन्भग्ने महाराज कृपे शारद्वते युधि ।
अश्वत्थामाप्यपायासीत्पाण्डवेयाद्रथान्तरम् ॥ ७.१४९.१४ ॥

¡Oh gran rey!, cuando Kṛpa, hijo de Śāradvata, fue derrotado en batalla, también Aśvatthāman se apartó del carro del Pāṇḍava hacia otro carro.

7.149.15

दृष्ट्वा शारद्वतं पार्थो मूर्च्छितं शरपीडितम् ।
धिग्धिङ्मामिति चैवोक्त्वा कृपणं पर्यदेवयत्।
अश्रुपूर्णमुखो दीनो वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ७.१४९.१५ ॥

Al ver a Kṛpa, hijo de Śāradvata, desvanecido y herido por flechas, Pārtha exclamó: "¡Vergüenza sobre mí, vergüenza sobre mí!", y se lamentó con piedad; con el rostro lleno de lágrimas, afligido, pronunció estas palabras.

7.149.16

पश्यन्निदं महाप्राज्ञः क्षत्ता राजानमुक्तवान् ।
कुलान्तकरणे पापे जातमात्रे सुयोधने ॥ ७.१४९.१६ ॥

Viendo esto, el sabio Kṣattṛ (Vidura) dijo al rey: "Ya al nacer, cuando el pecaminoso Suyodhana, destructor de la familia, vino al mundo—

7.149.17

नीयतां परलोकाय साध्वयं कुलपांसनः ।
अस्माद्धि कुरुमुख्यानां महदुत्पत्स्यते भयम् ॥ ७.१४९.१७ ॥

"Que sea enviado al otro mundo este deshonor de la familia, pues de él surgirá un gran peligro para los principales de los Kurus."

7.149.18

तदिदं समनुप्राप्तं वचनं सत्यवादिनः ।
तत्कृते ह्यद्य पश्यामि शरतल्पगतं गुरुम् ॥ ७.१४९.१८ ॥

Esta palabra del veraz se ha cumplido ahora; por causa de ella, hoy veo a mi venerable maestro tendido en un lecho de flechas.

7.149.19

धिगस्तु क्षात्रमाचारं धिगस्तु बलपौरुषम् ।
को हि ब्राह्मणमाचार्यमभिद्रुह्येत मादृशः ॥ ७.१४९.१९ ॥

¡Vergüenza sobre la conducta del guerrero, vergüenza sobre la fuerza y la hombría! ¿Quién como yo traicionaría a un brahmán, a un maestro?

7.149.20

ऋषिपुत्रो ममाचार्यो द्रोणस्य परमः सखा ।
एष शेते रथोपस्थे कृपो मद्बाणपीडितः ॥ ७.१४९.२० ॥

Este Kṛpa, hijo de un sabio, mi maestro, el mejor amigo de Droṇa, yace en el suelo del carro, atormentado por mis flechas.

7.149.21

अकामयानेन मया विशिखैरर्दितो भृशम् ।
अवसीदन्रथोपस्थे प्राणान्पीडयतीव मे ॥ ७.१४९.२१ ॥

Aunque no lo deseaba, ha sido gravemente atormentado por mis flechas. Su aliento vital, hundiéndose en el suelo del carro, parece atormentarme a mí.

7.149.22

पुत्रशोकाभितप्तेन शरैरभ्यर्दितेन च ।
अभ्यस्तो बहुभिर्बाणैर्दशधर्मगतेन वै ॥ ७.१४९.२२ ॥

Abrasado por el dolor de mi hijo, lo asalté con flechas; y yo, que había seguido los diez deberes, lo herí con muchas flechas.

7.149.23

शरार्दितः स हि मया प्रेक्षमाणो महाद्युतिः ।
शोचयत्येष नियतं भूयः पुत्रवधाद्धि माम्।
कृपणं स्वरथे सन्नं पश्य कृष्ण यथागतम् ॥ ७.१४९.२३ ॥

Atormentado por las flechas, aquel de gran esplendor, mirándome, ciertamente me vuelve a afligir por la muerte de mi hijo. ¡Oh Kṛṣṇa, mira cómo yace miserablemente en su propio carro, tal como llegó!

7.149.24

उपाकृत्य तु वै विद्यामाचार्येभ्यो नरर्षभाः ।
प्रयच्छन्तीह ये कामान्देवत्वमुपयान्ति ते ॥ ७.१४९.२४ ॥

Aquellos toros entre los hombres que, habiendo adquirido el saber de sus maestros, aquí entregan sus deseos, alcanzan la divinidad.

7.149.25

ये च विद्यामुपादाय गुरुभ्यः पुरुषाधमाः ।
घ्नन्ति तानेव दुर्वृत्तास्ते वै निरयगामिनः ॥ ७.१४९.२५ ॥

Aquellos hombres viles que, habiendo recibido el conocimiento de sus maestros, golpean a esos mismos maestros: esos malvados ciertamente irán al infierno.

7.149.26

तदिदं नरकायाद्य कृतं कर्म मया ध्रुवम् ।
आचार्यं शरवर्षेण रथे सादयता कृपम् ॥ ७.१४९.२६ ॥

Esta acción que hoy he cometido es sin duda para el infierno: haber derribado del carro al maestro Kṛpa con una lluvia de flechas.

7.149.27

यत्तत्पूर्वमुपाकुर्वन्नस्त्रं मामब्रवीत्कृपः ।
न कथञ्चन कौरव्य प्रहर्तव्यं गुराविति ॥ ७.१४९.२७ ॥

Antes, cuando yo recibía instrucción, Kṛpa me dijo: 'Oh descendiente de Kuru, de ningún modo se debe golpear a un maestro.'

7.149.28

तदिदं वचनं साधोराचार्यस्य महात्मनः ।
नानुष्ठितं तमेवाजौ विशिखैरभिवर्षता ॥ ७.१४९.२८ ॥

No cumplí en la batalla las palabras de aquel maestro bondadoso y magnánimo, sino que llovía flechas sobre él mismo.

7.149.29

नमस्तस्मै सुपूज्याय गौतमायापलायिने ।
धिगस्तु मम वार्ष्णेय यदस्मै प्रहराम्यहम् ॥ ७.१४९.२९ ॥

¡Homenaje a aquel digno Gautama Kṛpa, que nunca huye! ¡Vergüenza sobre mí, oh Vārṣṇeya, por golpearle!

7.149.30

तथा विलपमाने तु सव्यसाचिनि तं प्रति ।
ततो राजन्हृष्टीकेशः संङ्गामशिरसि स्थितम्।
तीर्णप्रतिज्ञं बीभत्सुं परिष्वज्यैनमब्रवीत् ॥ ७.१४९.३० ॥

Mientras Savyasācin se lamentaba así, oh rey, Hṛṣīkeśa, abrazando a Bībhatsu, que estaba al frente de la batalla con su voto cumplido, le habló.

7.149.31

दिष्ठ्या सम्पादिता जिष्णो प्रतिज्ञा महती त्वया ।
दिष्ट्या विनिहतः पापो वृद्धक्षत्रः सहात्मजः ॥ ७.१४९.३१ ॥

Afortunadamente, oh vencedor, has cumplido tu gran voto; afortunadamente el malvado Vṛddhakṣatra ha sido muerto junto con su hijo.

7.149.32

धार्तराष्ट्रबलं प्राप्य देवसेनापि भारत ।
सीदेत समरे जिष्णो नात्र कार्या विचारणा ॥ ७.१४९.३२ ॥

Oh descendiente de Bharata, incluso el ejército de los dioses se hundiría en la batalla al encontrar el ejército de los hijos de Dhṛtarāṣṭra; oh vencedor, no debe haber duda al respecto.

7.149.33

न तं पश्यामि लोकेषु चिन्तयन्पुरुषं क्वचित् ।
त्वदृते पुरुषव्याघ्र य एतद्योधयेद्बलम् ॥ ७.१४९.३३ ॥

Oh tigre entre los hombres, no veo en ningún lugar de los mundos, pensándolo bien, a nadie salvo tú que pudiera combatir este ejército.

7.149.34

महाप्रभावा बहवस्त्वया तुल्याधिकापि वा ।
समेताः पृथिवीपाला धार्तराष्ट्रस्य कारणात् ॥ ७.१४९.३४ ॥

Por causa del hijo de Dhṛtarāṣṭra, se reunieron muchos reyes de gran poder, iguales a ti o aún mayores.

7.149.35

ते त्वां प्राप्य रणे क्रुद्धा नाभ्यवर्तन्त दंशिताः ।
तव वीर्यं बलं चैव रुद्रशक्रान्तकोपमम् ॥ ७.१४९.३५ ॥

Aunque enfurecidos y armados, al encontrarte en la batalla no avanzaron contra ti; tu valor y tu fuerza eran como la ira de Rudra, Indra y Yama.

7.149.36

नेदृशं शक्नुयात्कश्चिद्रमे कर्तुं पराक्रमम् ।
यादृशं कृतवानद्य त्वमेकः शत्रुतापनः ॥ ७.१४९.३६ ॥

Ningún otro podría realizar en batalla una hazaña semejante a la que hoy has realizado tú solo, oh atormentador de enemigos.

7.149.37

एवमेव हते कर्णे सानुबन्धे दुरात्मनि ।
वर्धयिष्यामि भूयस्त्वां विजितारिं हतद्विषम् ॥ ७.१४९.३७ ॥

Así, cuando Karṇa, de mente perversa, sea abatido junto con sus seguidores, te exaltaré de nuevo a ti, que has vencido a tus enemigos y destruido a tus adversarios.

7.149.38

तमर्जुनः प्रत्युवाच प्रसादात्तव माधव ।
प्रतिज्ञेयं मया तीर्णा विबुधैरपि दुस्तरा ॥ ७.१४९.३८ ॥

Arjuna le respondió: Oh Mādhava, por tu gracia he cumplido este voto, difícil de cruzar incluso para los dioses.

7.149.39

अनाश्चार्यो जयस्तेषां येषां नाथोऽसि केशव ।
त्वत्प्रसादान्महीं कृत्स्नां संप्राप्स्यति युधिष्ठिरः ॥ ७.१४९.३९ ॥

No hay duda de la victoria para aquellos cuyo protector eres, oh Keśava. Por tu gracia, Yudhiṣṭhira obtendrá toda la tierra.

7.149.40

तवैष भारो धार्ष्णेय तवैव विजयः प्रभो ।
वर्धनीयास्तव वयं प्रेष्याश्च मधुसूदन ॥ ७.१४९.४० ॥

Esta carga es tuya, oh descendiente de Dhṛṣṇi; la victoria también es tuya, oh señor. Nosotros debemos ser exaltados por ti y somos tus servidores, oh Madhusūdana.

7.149.41

एवमुक्तस्ततः कृष्णः शनकैर्वाहयन्हयान् ।
दर्शयामास पार्थाय क्रूरमायोधनं महत् ॥ ७.१४९.४१ ॥

Así interpelado, Kṛṣṇa, conduciendo lentamente los caballos, mostró a Pārtha el terrible y vasto campo de batalla.

7.149.42

प्रार्थयन्तो जये युद्धे प्रथितं च महद्यशः ।
पृथिव्यां शेरते शूराः पार्थिवास्त्वच्छरैर्हताः ॥ ७.१४९.४२ ॥

Los reyes valientes, que anhelaban la victoria en la batalla y una gran gloria renombrada, yacen sobre la tierra, abatidos por tus flechas.

7.149.43

विकीर्णशस्त्राभरणा विपन्नाश्वरथद्विपाः ।
सञ्छिन्नभिन्नमर्माणो वैक्लव्यं परमं गताः ॥ ७.१४९.४३ ॥

Armas y adornos yacen esparcidos, caballos, carros y elefantes destruidos, sus partes vitales cortadas y atravesadas; han caído en suma impotencia.

7.149.44

ससत्वा गतसत्वाश्च प्रभया परया युताः ।
सजीवा इव लक्ष्यन्ते गतसत्वा नराधिपाः ॥ ७.१४९.४४ ॥

Aunque sin vida, parecen vivos, dotados de suprema resplandor: los reyes yacen allí, pareciendo vivir aunque su aliento se ha ido.

7.149.45

तेषां शरैः स्वर्णपुङ्खैः शस्त्रैश्च विविधैः शितैः ।
वाहनैरायुधैश्चैव सम्पूर्णां पश्य मेदिनीम् ॥ ७.१४९.४५ ॥

Mira la tierra colmada de sus flechas de plumas doradas, de diversas armas afiladas, vehículos y armas.

7.149.46

वर्मभिश्चर्मभिर्हारैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
उष्णीषैर्मकुटैः स्रग्भिश्चूडामणिभिरम्बरैः ॥ ७.१४९.४६ ॥

con armaduras, escudos, collares, cabezas con pendientes, turbantes, coronas, guirnaldas, joyas de cresta y vestiduras.

7.149.47

कण्ठसूत्रैरङ्गदैश्च निष्कैरपि च सप्रभैः ।
अन्यैश्चाभरणैश्चित्रैर्भाति भारत मेदिनी ॥ ७.१४९.४७ ॥

Con collares, brazaletes, adornos de oro resplandecientes y otras joyas variadas, oh Bhārata, la tierra resplandece.

7.149.48

अनुकर्षैरुपासङ्गैः पताकाभिर्ध्वजैस्तथा ।
उपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ॥ ७.१४९.४८ ॥

con soportes de ejes, accesorios de carro, banderas, estandartes, equipos, bases y varales de yugo con sus ataduras.

7.149.49

चक्रैः प्रमथितैश्चित्रैरक्षैश्च बहुधा रणे ।
युगैर्योक्त्रैः कलापैश्च धनुर्भिः सायकैस्तथा ॥ ७.१४९.४९ ॥

En el campo de batalla yacían ruedas destrozadas, ejes multicolores, yugos esparcidos de muchas maneras, correas de los arneses, adornos de las monturas, arcos y flechas también.

7.149.50

परिस्तोमैः कुथाभिश्च परिघैरङ्कुशैस्तथा ।
शक्तिभिर्भिण्डिपालैश्च तूणैः शूलैः परश्वथैः ॥ ७.१४९.५० ॥

Adornos y cubiertas, mazas de hierro y aguijones, lanzas y dardos bhiṇḍipāla, carcajes, picas y hachas de combate.

7.149.51

प्रासैश्च तोमरैश्चैव कुन्तैर्यष्टिभिरेव च ।
शतघ्नीभिर्भुशुण्डीभिः खङ्गैः परशुभिस्तथा ॥ ७.१४९.५१ ॥

Jabalinas y dardos de punta de hierro, lanzas y varas, shataghnīs y bhuśuṇḍīs, espadas y hachas también.

7.149.52

मुसलैर्मुद्गरैश्चैव गदाभिः कुणपैस्तथा ।
सुवर्णविकृताभिश्च कशाभिर्भरतर्षभ ॥ ७.१४९.५२ ॥

Mazos y macanas, garrotes y cadáveres, y látigos adornados con oro, oh toro de los Bharatas.

7.149.53

घण्टाभिश्च गजेन्द्राणां भाण्डैश्च विविधैरपि ।
स्रग्भिश्च नानाभरणैर्बस्त्रैश्चैव महाधनैः।
अपविद्धैर्बभौ भूमिर्ग्रहैर्द्यौरिव शारदी ॥ ७.१४९.५३ ॥

La tierra, sembrada de campanillas de grandes elefantes, de diversos recipientes, guirnaldas, variados adornos y costosas telas, brillaba como el cielo de otoño con sus planetas.

7.149.54

पृथिव्यां पृथिवीहेतोः पृथिवीपतयो हताः ।
पृथिवीमुपगुह्याङ्गैः सुप्ताः कान्तामिव प्रियाम् ॥ ७.१४९.५४ ॥

Por la tierra, los señores de la tierra fueron muertos sobre la tierra; yacen dormidos, abrazando la tierra con sus miembros como a una amada querida.

7.149.55

इमांश्च गिरिकूटाभान्नागानैरावतोपमान् ।
क्षरतः शोणितं भूरि शस्त्रच्छेददरीमुखैः।
दरीमुखैरिव गिरीन्गैरिकाम्बुपरिस्रवान् ॥ ७.१४९.५५ ॥

Mira estos elefantes, semejantes a cumbres de montaña, iguales a Airāvata, de cuyas bocas de cavernas, abiertas por cortes de armas, mana abundante sangre, como montañas que vierten agua de ocre rojo.

7.149.56

तांश्च बाणहतान्वीर पश्य निष्टनतः क्षितौ ।
हयांश्च पतितान्पश्य स्वर्णभाण्डविभूषितान् ॥ ७.१४९.५६ ॥

Mira, oh héroe, a aquellos heridos por flechas, gimiendo en el suelo; y mira los caballos caídos, adornados con arreos de oro.

7.149.57

गन्धर्वनगराकारान्रथांश्च निहतेश्वरान् ।
छिन्नध्वजपताकाक्षान्विचक्रान्हतसारथीन् ॥ ७.१४९.५७ ॥

Mira los carros, semejantes a ciudades de gandharvas, cuyos señores han caído, con banderas, estandartes y ejes rotos, sin ruedas, con sus aurigas muertos.

7.149.58

निकृत्तकूबरयुगान्भग्नेषान्बन्धुरान्प्रभो ।
पश्य पार्थ हयान्भूमौ विमानोपमदर्शनान् ॥ ७.१४९.५८ ॥

Mira, oh señor, los caballos tendidos en el suelo, hermosos, con los ejes y yugos cortados, con las varas rotas, semejantes a carros celestiales, oh hijo de Pṛthā.

7.149.59

पत्तींश्च निहतान्वीर शतशोऽथ सहस्रशः ।
धनुर्भृतश्चर्मभृतः शयानान्रुधिरोक्षितान् ॥ ७.१४९.५९ ॥

Mira, oh héroe, a los soldados de infantería muertos por cientos y miles, con arco y escudo, tendidos empapados en sangre.

7.149.60

महीमालिङ्ग्य सर्वाङ्गैः पांसुध्वस्तशिरोरुहान् ।
पश्य योधान्महाबाहो त्वच्छरैर्भिन्नविग्रहान् ॥ ७.१४९.६० ॥

Mira, oh de brazos poderosos, a los guerreros abrazando la tierra con todos sus miembros, sus cabellos esparcidos en el polvo, sus cuerpos atravesados por tus flechas.

7.149.61

निपातितद्विपरथाजिसङ्कुल… ।
मसृग्वसापिशितसमृद्धकर्दमम्।
निशाचरश्ववृकपिशाचमोदनं ।
महीतलं नरवर पश्य दुर्दृशम् ॥ ७.१४९.६१ ॥

Mira la superficie de la tierra, cubierta por el campo de batalla donde yacen elefantes y carros caídos, un lodo enriquecido con sangre, médula y carne, festín de criaturas nocturnas, perros, lobos y pishachas, terrible de contemplar, oh mejor de los hombres.