Mahābhārata · Adhyāya 7.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.149.1
तस्मिन्विनिहते वीरे सैन्धवे सव्यसाचिना ।
मामका यदकुर्वन्त तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१४९.१ ॥
Quando aquele herói Saindhava foi morto por Savyasācin (Arjuna), diz-me, Sañjaya, o que fizeram os meus.
7.149.2
पश्यतां सर्वसैन्यानां मामकानां महारणे ।
अहन्यत कथं युद्धे सैन्धवः सव्यसाचिना ॥ ७.१४९.२ ॥
Enquanto todos os meus exércitos e os meus observavam, como foi Saindhava morto em batalha por Savyasācin?
7.149.3
कथं द्रौणिकृपैर्गुप्तः कर्णेन च महारणे ।
फल्गुनाग्निमुखं घोरं प्रविष्टः साधु सैन्धवः ॥ ७.१४९.३ ॥
Como entrou Saindhava, protegido por Drauṇi e Kṛpa e por Karṇa naquela grande batalha, na terrível boca de fogo de Phalguna?
7.149.4
तस्मिन्हते महेष्वासे मन्दात्मा स सुयोधनः ।
भ्रातृबिः सहितः सूत किमकार्षीदनन्तरम् ॥ ७.१४९.४ ॥
Ó cocheiro, quando aquele grande arqueiro foi morto, o que fez depois o de mente insensata Suyodhana, com os seus irmãos?
7.149.5
सैन्धवं निहतं दृष्ट्वा रणे पार्थेन भारत ।
अमर्षवशमापन्नः कृपः शारद्वतस्ततः ॥ ७.१४९.५ ॥
Ó Bhārata, ao ver Saindhava morto em batalha por Pārtha, Kṛpa, filho de Śaradvat, caiu então sob o domínio da indignação.
7.149.6
महता शरवर्षेण पाण्डवं समवाकिरत् ।
द्रौणिश्चाभ्यद्रवद्राजन्रथमास्थाय फल्गुनम् ॥ ७.१४९.६ ॥
Cobriu o Pāṇḍava com uma grande chuva de flechas; e, ó rei, Drauṇi subiu ao seu carro e lançou-se sobre Phalguna.
7.149.7
तावेतौ रथिनां श्रेष्ठौ रथाभ्यां रथसत्तमौ ।
उभावुभयतस्तीक्ष्णैर्विशिखैरभ्यवर्षताम् ॥ ७.१४९.७ ॥
Aqueles dois, os melhores dos guerreiros de carro e os mais excelentes, de seus carros choveram flechas afiadas de ambos os lados.
7.149.8
स तथा शरवर्षाभ्यां सुमहद्ध्यां महाभुजः ।
पीड्यमानः परामार्तिमगमद्रथिनां वरः ॥ ७.१४९.८ ॥
Assim oprimido pelas imensas chuvas de flechas daqueles dois, o de braços poderosos, o melhor dos guerreiros de carro, caiu em profunda angústia.
7.149.9
सोऽजिघांसुर्गुरुं सङ्ख्ये गुरोस्तनयमेव च ।
चकाराचार्यकं तत्र कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ७.१४९.९ ॥
Não desejando matar em batalha seu mestre ou o filho de seu mestre, Dhanañjaya, o filho de Kuntī, assumiu ali o papel de mestre.
7.149.10
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य द्रौणेः शारद्वतस्य च ।
मन्दवेगानिषूंस्ताभ्यामजिघांसुरवासृजत् ॥ ७.१४९.१० ॥
Repelindo com suas armas as armas do filho de Droṇa e de Śāradvata, e não desejando matá-los, lançou flechas de voo lento.
7.149.11
तेन नातिभृशं त्रस्तौ विशिखैर्भृशपीडितौ ।
बहुत्वात्तु परामार्तिं शराणां तावगच्छताम् ॥ ७.१४९.११ ॥
Não muito assustados por suas flechas, porém, por causa de seu grande número, os dois, gravemente afligidos, chegaram a extrema angústia.
7.149.12
अथ शारद्वतो राजन्कौन्तेयशरपीडितः ।
अवासीदद्रथोपस्थे मूर्च्छामभिजगाम ह ॥ ७.१४९.१२ ॥
Então, ó rei, Śāradvata, atormentado pelas flechas do filho de Kuntī, afundou no assoalho do carro e caiu em desmaio.
7.149.13
विह्वलं तमभिज्ञाय भर्तारं शरपीडितम् ।
हतोऽयमिति च ज्ञात्वा सारथिस्तमपावहत् ॥ ७.१४९.१३ ॥
Reconhecendo que seu senhor, atordoado e atingido por flechas, havia caído, o condutor pensou: "Ele está morto", e o levou para longe.
7.149.14
तस्मिन्भग्ने महाराज कृपे शारद्वते युधि ।
अश्वत्थामाप्यपायासीत्पाण्डवेयाद्रथान्तरम् ॥ ७.१४९.१४ ॥
Ó grande rei, quando Kṛpa, filho de Śāradvata, foi derrotado em batalha, também Aśvatthāman deixou o carro do Pāṇḍava e foi para outro carro.
7.149.15
दृष्ट्वा शारद्वतं पार्थो मूर्च्छितं शरपीडितम् ।
धिग्धिङ्मामिति चैवोक्त्वा कृपणं पर्यदेवयत्।
अश्रुपूर्णमुखो दीनो वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ७.१४९.१५ ॥
Ao ver Kṛpa, filho de Śāradvata, desfalecido e atingido por flechas, Pārtha exclamou: "Maldito sou eu, maldito sou eu!", lamentou-se miseravelmente e, com o rosto cheio de lágrimas, disse estas palavras.
7.149.16
पश्यन्निदं महाप्राज्ञः क्षत्ता राजानमुक्तवान् ।
कुलान्तकरणे पापे जातमात्रे सुयोधने ॥ ७.१४९.१६ ॥
Vendo isso, o muito sábio Kṣattṛ (Vidura) disse ao rei: "Logo ao nascer, quando o pecador Suyodhana, destruidor da linhagem, veio ao mundo…
7.149.17
नीयतां परलोकाय साध्वयं कुलपांसनः ।
अस्माद्धि कुरुमुख्यानां महदुत्पत्स्यते भयम् ॥ ७.१४९.१७ ॥
"Que seja enviado ao outro mundo este vergonhoso da família, pois dele surgirá um grande perigo para os principais dos Kurus."
7.149.18
तदिदं समनुप्राप्तं वचनं सत्यवादिनः ।
तत्कृते ह्यद्य पश्यामि शरतल्पगतं गुरुम् ॥ ७.१४९.१८ ॥
Esta palavra do veraz agora se cumpriu; por causa dela, hoje vejo meu venerável mestre deitado num leito de flechas.
7.149.19
धिगस्तु क्षात्रमाचारं धिगस्तु बलपौरुषम् ।
को हि ब्राह्मणमाचार्यमभिद्रुह्येत मादृशः ॥ ७.१४९.१९ ॥
Vergonha sobre a conduta do guerreiro, vergonha sobre a força e a virilidade! Quem, como eu, trairia um brâmane, um mestre?
7.149.20
ऋषिपुत्रो ममाचार्यो द्रोणस्य परमः सखा ।
एष शेते रथोपस्थे कृपो मद्बाणपीडितः ॥ ७.१४९.२० ॥
Este Kṛpa, filho de um sábio, meu mestre, o supremo amigo de Droṇa, jaz no piso do carro, atormentado pelas minhas flechas.
7.149.21
अकामयानेन मया विशिखैरर्दितो भृशम् ।
अवसीदन्रथोपस्थे प्राणान्पीडयतीव मे ॥ ७.१४९.२१ ॥
Embora eu não o desejasse, ele foi muito atormentado pelas minhas flechas. Seus alentos vitais, afundando no chão do carro, parecem atormentar-me.
7.149.22
पुत्रशोकाभितप्तेन शरैरभ्यर्दितेन च ।
अभ्यस्तो बहुभिर्बाणैर्दशधर्मगतेन वै ॥ ७.१४९.२२ ॥
Consumido pela dor do meu filho, assaltei-o com flechas; e eu, que seguia os dez deveres, feri-o com muitas flechas.
7.149.23
शरार्दितः स हि मया प्रेक्षमाणो महाद्युतिः ।
शोचयत्येष नियतं भूयः पुत्रवधाद्धि माम्।
कृपणं स्वरथे सन्नं पश्य कृष्ण यथागतम् ॥ ७.१४९.२३ ॥
Atormentado pelas flechas, aquele de grande brilho, olhando para mim, certamente me aflige de novo pela morte do meu filho. Ó Kṛṣṇa, vê-o caído miseravelmente no seu próprio carro, como chegou.
7.149.24
उपाकृत्य तु वै विद्यामाचार्येभ्यो नरर्षभाः ।
प्रयच्छन्तीह ये कामान्देवत्वमुपयान्ति ते ॥ ७.१४९.२४ ॥
Aqueles touros entre os homens que, tendo adquirido o saber de seus mestres, aqui entregam os seus desejos, alcançam a divindade.
7.149.25
ये च विद्यामुपादाय गुरुभ्यः पुरुषाधमाः ।
घ्नन्ति तानेव दुर्वृत्तास्ते वै निरयगामिनः ॥ ७.१४९.२५ ॥
Aqueles homens vis que, tendo recebido o conhecimento de seus mestres, golpeiam esses mesmos mestres — esses malfeitores certamente vão para o inferno.
7.149.26
तदिदं नरकायाद्य कृतं कर्म मया ध्रुवम् ।
आचार्यं शरवर्षेण रथे सादयता कृपम् ॥ ७.१४९.२६ ॥
Este ato que hoje cometi é certamente para o inferno: ter derrubado do carro o mestre Kṛpa com uma chuva de flechas.
7.149.27
यत्तत्पूर्वमुपाकुर्वन्नस्त्रं मामब्रवीत्कृपः ।
न कथञ्चन कौरव्य प्रहर्तव्यं गुराविति ॥ ७.१४९.२७ ॥
Outrora, quando eu recebia instrução, Kṛpa me disse: 'Ó descendente de Kuru, de modo algum se deve golpear um mestre.'
7.149.28
तदिदं वचनं साधोराचार्यस्य महात्मनः ।
नानुष्ठितं तमेवाजौ विशिखैरभिवर्षता ॥ ७.१४९.२८ ॥
Não cumpri, na batalha, a palavra daquele mestre bondoso e magnânimo, mas fiz chover flechas sobre o próprio.
7.149.29
नमस्तस्मै सुपूज्याय गौतमायापलायिने ।
धिगस्तु मम वार्ष्णेय यदस्मै प्रहराम्यहम् ॥ ७.१४९.२९ ॥
Homenagem àquele digno Gautama Kṛpa, que nunca foge! Vergonha sobre mim, ó Vārṣṇeya, por golpeá-lo!
7.149.30
तथा विलपमाने तु सव्यसाचिनि तं प्रति ।
ततो राजन्हृष्टीकेशः संङ्गामशिरसि स्थितम्।
तीर्णप्रतिज्ञं बीभत्सुं परिष्वज्यैनमब्रवीत् ॥ ७.१४९.३० ॥
Enquanto Savyasācin assim lamentava, ó rei, Hṛṣīkeśa, abraçando Bībhatsu, que estava à frente da batalha com seu voto cumprido, falou-lhe.
7.149.31
दिष्ठ्या सम्पादिता जिष्णो प्रतिज्ञा महती त्वया ।
दिष्ट्या विनिहतः पापो वृद्धक्षत्रः सहात्मजः ॥ ७.१४९.३१ ॥
Felizmente, ó vencedor, cumpriste o teu grande voto; felizmente o perverso Vṛddhakṣatra foi morto juntamente com o seu filho.
7.149.32
धार्तराष्ट्रबलं प्राप्य देवसेनापि भारत ।
सीदेत समरे जिष्णो नात्र कार्या विचारणा ॥ ७.१४९.३२ ॥
Ó descendente de Bharata, até o exército dos deuses afundaria na batalha ao encontrar o exército dos filhos de Dhṛtarāṣṭra; ó vencedor, não deve haver dúvida sobre isto.
7.149.33
न तं पश्यामि लोकेषु चिन्तयन्पुरुषं क्वचित् ।
त्वदृते पुरुषव्याघ्र य एतद्योधयेद्बलम् ॥ ७.१४९.३३ ॥
Ó tigre entre os homens, não vejo em lugar algum dos mundos, pensando bem, ninguém além de ti que pudesse combater este exército.
7.149.34
महाप्रभावा बहवस्त्वया तुल्याधिकापि वा ।
समेताः पृथिवीपाला धार्तराष्ट्रस्य कारणात् ॥ ७.१४९.३४ ॥
Por causa do filho de Dhṛtarāṣṭra, reuniram-se muitos reis de grande poder, iguais a ti ou até superiores.
7.149.35
ते त्वां प्राप्य रणे क्रुद्धा नाभ्यवर्तन्त दंशिताः ।
तव वीर्यं बलं चैव रुद्रशक्रान्तकोपमम् ॥ ७.१४९.३५ ॥
Embora furiosos e blindados, ao encontrar-te na batalha não avançaram contra ti; a tua valentia e força eram como a ira de Rudra, Indra e Yama.
7.149.36
नेदृशं शक्नुयात्कश्चिद्रमे कर्तुं पराक्रमम् ।
यादृशं कृतवानद्य त्वमेकः शत्रुतापनः ॥ ७.१४९.३६ ॥
Ninguém mais poderia realizar em batalha um feito como o que tu realizaste hoje, sozinho, ó atormentador dos inimigos.
7.149.37
एवमेव हते कर्णे सानुबन्धे दुरात्मनि ।
वर्धयिष्यामि भूयस्त्वां विजितारिं हतद्विषम् ॥ ७.१४९.३७ ॥
Assim, quando Karṇa, de mente perversa, for morto com os seus seguidores, eu te exaltarei de novo, tu que venceste os teus inimigos e abateste os teus adversários.
7.149.38
तमर्जुनः प्रत्युवाच प्रसादात्तव माधव ।
प्रतिज्ञेयं मया तीर्णा विबुधैरपि दुस्तरा ॥ ७.१४९.३८ ॥
Arjuna lhe respondeu: Ó Mādhava, pela tua graça cumpri este voto, difícil de atravessar até para os deuses.
7.149.39
अनाश्चार्यो जयस्तेषां येषां नाथोऽसि केशव ।
त्वत्प्रसादान्महीं कृत्स्नां संप्राप्स्यति युधिष्ठिरः ॥ ७.१४९.३९ ॥
Não há dúvida quanto à vitória daqueles cujo protetor tu és, ó Keśava. Pela tua graça, Yudhiṣṭhira obterá a terra inteira.
7.149.40
तवैष भारो धार्ष्णेय तवैव विजयः प्रभो ।
वर्धनीयास्तव वयं प्रेष्याश्च मधुसूदन ॥ ७.१४९.४० ॥
Este fardo é teu, ó descendente de Dhṛṣṇi; a vitória também é tua, ó senhor. Devemos ser exaltados por ti e somos teus servidores, ó Madhusūdana.
7.149.41
एवमुक्तस्ततः कृष्णः शनकैर्वाहयन्हयान् ।
दर्शयामास पार्थाय क्रूरमायोधनं महत् ॥ ७.१४९.४१ ॥
Assim interpelado, Kṛṣṇa, conduzindo lentamente os cavalos, mostrou a Pārtha o temível e vasto campo de batalha.
7.149.42
प्रार्थयन्तो जये युद्धे प्रथितं च महद्यशः ।
पृथिव्यां शेरते शूराः पार्थिवास्त्वच्छरैर्हताः ॥ ७.१४९.४२ ॥
Os reis valentes, que desejavam a vitória na batalha e grande glória renomada, jazem sobre a terra, abatidos pelas tuas flechas.
7.149.43
विकीर्णशस्त्राभरणा विपन्नाश्वरथद्विपाः ।
सञ्छिन्नभिन्नमर्माणो वैक्लव्यं परमं गताः ॥ ७.१४९.४३ ॥
Armas e adornos jazem espalhados, cavalos, carros e elefantes destruídos, suas partes vitais cortadas e perfuradas; caíram em total impotência.
7.149.44
ससत्वा गतसत्वाश्च प्रभया परया युताः ।
सजीवा इव लक्ष्यन्ते गतसत्वा नराधिपाः ॥ ७.१४९.४४ ॥
Embora sem vida, parecem vivos, dotados de suprema radiância: os reis jazem ali, parecendo viver, ainda que a vida se tenha ido.
7.149.45
तेषां शरैः स्वर्णपुङ्खैः शस्त्रैश्च विविधैः शितैः ।
वाहनैरायुधैश्चैव सम्पूर्णां पश्य मेदिनीम् ॥ ७.१४९.४५ ॥
Vê a terra repleta de suas flechas de penas douradas, de diversas armas afiadas, veículos e armas.
7.149.46
वर्मभिश्चर्मभिर्हारैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
उष्णीषैर्मकुटैः स्रग्भिश्चूडामणिभिरम्बरैः ॥ ७.१४९.४६ ॥
com armaduras, escudos, colares, cabeças com brincos, turbantes, coroas, guirlandas, joias de crista e vestes.
7.149.47
कण्ठसूत्रैरङ्गदैश्च निष्कैरपि च सप्रभैः ।
अन्यैश्चाभरणैश्चित्रैर्भाति भारत मेदिनी ॥ ७.१४९.४७ ॥
Com cordões de pescoço, braçadeiras, adornos de ouro brilhantes e outras joias variadas, ó Bhārata, a terra resplandece.
7.149.48
अनुकर्षैरुपासङ्गैः पताकाभिर्ध्वजैस्तथा ।
उपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ॥ ७.१४९.४८ ॥
com suportes de eixo, acessórios de carro, bandeiras, estandartes, equipamentos, bases e varas de jugo com suas amarras.
7.149.49
चक्रैः प्रमथितैश्चित्रैरक्षैश्च बहुधा रणे ।
युगैर्योक्त्रैः कलापैश्च धनुर्भिः सायकैस्तथा ॥ ७.१४९.४९ ॥
No campo de batalha jaziam rodas despedaçadas, eixos multicoloridos, cangas espalhadas de muitas maneiras, correias dos arreios, adornos das selas, arcos e flechas também.
7.149.50
परिस्तोमैः कुथाभिश्च परिघैरङ्कुशैस्तथा ।
शक्तिभिर्भिण्डिपालैश्च तूणैः शूलैः परश्वथैः ॥ ७.१४९.५० ॥
Gualdrapas e coberturas, maças de ferro e aguilhões, lanças e dardos bhiṇḍipāla, aljavas, piques e machados de combate.
7.149.51
प्रासैश्च तोमरैश्चैव कुन्तैर्यष्टिभिरेव च ।
शतघ्नीभिर्भुशुण्डीभिः खङ्गैः परशुभिस्तथा ॥ ७.१४९.५१ ॥
Dardos e tomaras de ponta de ferro, lanças e varas, shataghnīs e bhuśuṇḍīs, espadas e machados igualmente.
7.149.52
मुसलैर्मुद्गरैश्चैव गदाभिः कुणपैस्तथा ।
सुवर्णविकृताभिश्च कशाभिर्भरतर्षभ ॥ ७.१४९.५२ ॥
Pilões e maças, clavas e cadáveres, e chicotes adornados de ouro, ó touro dos Bharatas.
7.149.53
घण्टाभिश्च गजेन्द्राणां भाण्डैश्च विविधैरपि ।
स्रग्भिश्च नानाभरणैर्बस्त्रैश्चैव महाधनैः।
अपविद्धैर्बभौ भूमिर्ग्रहैर्द्यौरिव शारदी ॥ ७.१४९.५३ ॥
A terra, espalhada com os sinos dos grandes elefantes, vasos diversos, guirlandas, variados adornos e tecidos preciosos, brilhava como o céu de outono com seus planetas.
7.149.54
पृथिव्यां पृथिवीहेतोः पृथिवीपतयो हताः ।
पृथिवीमुपगुह्याङ्गैः सुप्ताः कान्तामिव प्रियाम् ॥ ७.१४९.५४ ॥
Pela terra, os senhores da terra foram mortos sobre a terra; jazem adormecidos, abraçando a terra com seus membros como a uma amada querida.
7.149.55
इमांश्च गिरिकूटाभान्नागानैरावतोपमान् ।
क्षरतः शोणितं भूरि शस्त्रच्छेददरीमुखैः।
दरीमुखैरिव गिरीन्गैरिकाम्बुपरिस्रवान् ॥ ७.१४९.५५ ॥
Olha estes elefantes, semelhantes a picos de montanha, iguais a Airāvata, de cujas bocas de caverna, abertas pelos cortes das armas, corre sangue em abundância, como montanhas que escorrem água de ocre vermelho.
7.149.56
तांश्च बाणहतान्वीर पश्य निष्टनतः क्षितौ ।
हयांश्च पतितान्पश्य स्वर्णभाण्डविभूषितान् ॥ ७.१४९.५६ ॥
Olha-os, ó herói, atingidos por flechas, gemendo no chão; e olha os cavalos caídos, adornados com arreios de ouro.
7.149.57
गन्धर्वनगराकारान्रथांश्च निहतेश्वरान् ।
छिन्नध्वजपताकाक्षान्विचक्रान्हतसारथीन् ॥ ७.१४९.५७ ॥
Olha os carros, semelhantes às cidades dos gandharvas, cujos senhores foram abatidos, com bandeiras, estandartes e eixos quebrados, sem rodas, com os condutores mortos.
7.149.58
निकृत्तकूबरयुगान्भग्नेषान्बन्धुरान्प्रभो ।
पश्य पार्थ हयान्भूमौ विमानोपमदर्शनान् ॥ ७.१४९.५८ ॥
Olha, ó senhor, os cavalos estendidos no chão, belos, com timões e cangas cortados, varais quebrados, semelhantes a carros celestiais, ó filho de Pṛthā.
7.149.59
पत्तींश्च निहतान्वीर शतशोऽथ सहस्रशः ।
धनुर्भृतश्चर्मभृतः शयानान्रुधिरोक्षितान् ॥ ७.१४९.५९ ॥
Olha, ó herói, os soldados de infantaria mortos às centenas e aos milhares, com arco e escudo, jazendo encharcados de sangue.
7.149.60
महीमालिङ्ग्य सर्वाङ्गैः पांसुध्वस्तशिरोरुहान् ।
पश्य योधान्महाबाहो त्वच्छरैर्भिन्नविग्रहान् ॥ ७.१४९.६० ॥
Olha, ó de braços poderosos, os guerreiros abraçando a terra com todos os membros, os cabelos espalhados na poeira, os corpos traspassados pelas tuas flechas.
7.149.61
निपातितद्विपरथाजिसङ्कुल… ।
मसृग्वसापिशितसमृद्धकर्दमम्।
निशाचरश्ववृकपिशाचमोदनं ।
महीतलं नरवर पश्य दुर्दृशम् ॥ ७.१४९.६१ ॥
Contempla a superfície da terra, coberta pelo campo de batalha onde jazem elefantes e carros tombados, um lodo rico em sangue, medula e carne, banquete de errantes noturnos, cães, lobos e piśācas, terrível de ver, ó melhor dos homens.
7.149.62
इदंमहत्त्वय्युपपद्यते प्रभो ।
रणाजिरे कर्म यशोऽभिवर्धनम्।
शतक्रतौ चापि च देवसत्तमे ।
महाहवे जघ्नुषि दैत्यदानवान् ॥ ७.१४९.६२ ॥
Ó senhor, este grande feito realizado no campo de batalha, que aumenta a glória, é digno de ti, como o foi para Indra, o melhor dos deuses, aquele dos cem sacrifícios, quando na grande batalha abateu os daityas e dānavas.
7.149.63
एवं सन्दर्शयन्कृष्णो रणभूमिं किरीटिने ।
स्वैः समेतः समुदितैः पाञ्चजन्यं व्यनादयत् ॥ ७.१४९.६३ ॥
Assim Kṛṣṇa, mostrando o campo de batalha ao portador do diadema, reunido com os seus bem preparados, fez soar a concha Pāñcajanya.
7.149.64
सात्यकिः पार्थमभ्यायाद्भीमसेनश्च पाण्डवः ।
युधामन्यूत्तमौजौ च पाञ्चालस्यात्मजावुभौ ॥ ७.१४९.६४ ॥
Sātyaki dirigiu-se a Pārtha, e também o pāṇḍava Bhīmasena, e os dois filhos do rei dos Pāñcāla, Yudhāmanyu e Uttamaujas.
7.149.65
ते निवार्य शरैर्द्रौणिं कर्णं च सह भूमिपैः ।
आगच्छन्रथिनश्चैव यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ७.१४९.६५ ॥
Tendo contido com flechas Drauṇi e Karṇa, e os condutores de carros que vieram com os reis, chegaram onde estava o rei Yudhiṣṭhira.
7.149.66
स दर्शयन्नेव किरीटिनेऽरिहा ।
जनार्दनस्तामरिभूमिमञ्जसा।
अजातशत्रुं समुपेत्य पाण्डवं ।
निवेदयामास हतं जयद्रथम् ॥ ७.१४९.६६ ॥
Janārdana, matador de inimigos, mostrando aquele solo inimigo ao portador do diadema, aproximou-se rapidamente do pāṇḍava Ajātaśatru e anunciou que Jayadratha fora abatido.