ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.149.1
तस्मिन्विनिहते वीरे सैन्धवे सव्यसाचिना ।
मामका यदकुर्वन्त तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१४९.१ ॥
ಆ ವೀರ ಸೈಂಧವನು ಸವ್ಯಸಾಚಿಯಿಂದ (ಅರ್ಜುನನಿಂದ) ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಮೇಲೆ ನನ್ನವರು ಏನು ಮಾಡಿದರು, ಸಂಜಯ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
7.149.2
पश्यतां सर्वसैन्यानां मामकानां महारणे ।
अहन्यत कथं युद्धे सैन्धवः सव्यसाचिना ॥ ७.१४९.२ ॥
ಮಹಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಸೈಂಧವನು ಸವ್ಯಸಾಚಿಯಿಂದ (ಅರ್ಜುನನಿಂದ) ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು?
7.149.3
कथं द्रौणिकृपैर्गुप्तः कर्णेन च महारणे ।
फल्गुनाग्निमुखं घोरं प्रविष्टः साधु सैन्धवः ॥ ७.१४९.३ ॥
ದ್ರೌಣಿ (ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ), ಕೃಪ ಮತ್ತು ಕರ್ಣರಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿದ್ದರೂ ಸೈಂಧವನು ಆ ಮಹಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಫಲ್ಗುನನ (ಅರ್ಜುನನ) ಭಯಂಕರ ಅಗ್ನಿಮುಖವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು?
7.149.4
तस्मिन्हते महेष्वासे मन्दात्मा स सुयोधनः ।
भ्रातृबिः सहितः सूत किमकार्षीदनन्तरम् ॥ ७.१४९.४ ॥
ಸೂತನೇ, ಆ ಮಹಾ ಧನುರ್ಧರ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ, ಮಂದಬುದ್ಧಿಯ ಸುಯೋಧನನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಡನೆ ತರುವಾಯ ಏನು ಮಾಡಿದನು?
7.149.5
सैन्धवं निहतं दृष्ट्वा रणे पार्थेन भारत ।
अमर्षवशमापन्नः कृपः शारद्वतस्ततः ॥ ७.१४९.५ ॥
ಭಾರತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನಿಂದ (ಅರ್ಜುನನಿಂದ) ಸೈಂಧವನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಾರದ್ವತ ಕೃಪನು ಆಗ ಅಮರ್ಷದ ವಶನಾದನು.
7.149.6
महता शरवर्षेण पाण्डवं समवाकिरत् ।
द्रौणिश्चाभ्यद्रवद्राजन्रथमास्थाय फल्गुनम् ॥ ७.१४९.६ ॥
ಅವನು ಮಹಾ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಪಾಂಡವನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಆವರಿಸಿದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ದ್ರೌಣಿ (ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ) ರಥವೇರಿ ಫಲ್ಗುನನ (ಅರ್ಜುನನ) ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.149.7
तावेतौ रथिनां श्रेष्ठौ रथाभ्यां रथसत्तमौ ।
उभावुभयतस्तीक्ष्णैर्विशिखैरभ्यवर्षताम् ॥ ७.१४९.७ ॥
ರಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ರಥಗಳಿಂದ ಎರಡೂ ಕಡೆಯಿಂದ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು.
7.149.8
स तथा शरवर्षाभ्यां सुमहद्ध्यां महाभुजः ।
पीड्यमानः परामार्तिमगमद्रथिनां वरः ॥ ७.१४९.८ ॥
ಮಹಾಭುಜನಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕನು ಅವರಿಬ್ಬರ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಹೀಗೆ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಅತಿಯಾದ ವೇದನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
7.149.9
सोऽजिघांसुर्गुरुं सङ्ख्ये गुरोस्तनयमेव च ।
चकाराचार्यकं तत्र कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ७.१४९.९ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗುರುವನ್ನೂ ಗುರುಪುತ್ರನನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಲು ಇಚ್ಛಿಸದೆ, ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನು ಅಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದನು.
7.149.10
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य द्रौणेः शारद्वतस्य च ।
मन्दवेगानिषूंस्ताभ्यामजिघांसुरवासृजत् ॥ ७.१४९.१० ॥
ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ಮತ್ತು ಶಾರದ್ವತನ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ತಡೆದು, ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಇಚ್ಛಿಸದೆ ಮಂದವೇಗದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
7.149.11
तेन नातिभृशं त्रस्तौ विशिखैर्भृशपीडितौ ।
बहुत्वात्तु परामार्तिं शराणां तावगच्छताम् ॥ ७.१४९.११ ॥
ಅವನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರು ಅತಿಯಾಗಿ ಭಯಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಬಾಣಗಳ ಬಹುಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಅವರು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅಪಾರ ವೇದನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.
7.149.12
अथ शारद्वतो राजन्कौन्तेयशरपीडितः ।
अवासीदद्रथोपस्थे मूर्च्छामभिजगाम ह ॥ ७.१४९.१२ ॥
ಆಗ ಓ ರಾಜನೇ, ಕೌಂತೇಯನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಶಾರದ್ವತನು ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಸಿದು ಮೂರ್ಛೆಗೆ ಒಳಗಾದನು.
7.149.13
विह्वलं तमभिज्ञाय भर्तारं शरपीडितम् ।
हतोऽयमिति च ज्ञात्वा सारथिस्तमपावहत् ॥ ७.१४९.१३ ॥
ಅವನು ಮೂರ್ಛಿತನಾಗಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದುದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ, "ಇವನು ಹತನಾದನು" ಎಂದು ತಿಳಿದು ಸಾರಥಿ ಅವನನ್ನು ದೂರ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು.
7.149.14
तस्मिन्भग्ने महाराज कृपे शारद्वते युधि ।
अश्वत्थामाप्यपायासीत्पाण्डवेयाद्रथान्तरम् ॥ ७.१४९.१४ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಾರದ್ವತ ಕೃಪನು ಸೋತಾಗ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನೂ ಪಾಂಡವನ ರಥದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ರಥಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
7.149.15
दृष्ट्वा शारद्वतं पार्थो मूर्च्छितं शरपीडितम् ।
धिग्धिङ्मामिति चैवोक्त्वा कृपणं पर्यदेवयत्।
अश्रुपूर्णमुखो दीनो वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ७.१४९.१५ ॥
ಶಾರದ್ವತ ಕೃಪನು ಮೂರ್ಛಿತನಾಗಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಪಾರ್ಥನು, "ನನಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ, ಧಿಕ್ಕಾರ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ದೀನನಾಗಿ ವಿಲಪಿಸಿದನು; ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಮುಖದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.
7.149.16
पश्यन्निदं महाप्राज्ञः क्षत्ता राजानमुक्तवान् ।
कुलान्तकरणे पापे जातमात्रे सुयोधने ॥ ७.१४९.१६ ॥
ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಕ್ಷತ್ತ (ವಿದುರ) ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — ಕುಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಪಾಪಿಯಾದ ಸುಯೋಧನನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗಲೇ.
7.149.17
नीयतां परलोकाय साध्वयं कुलपांसनः ।
अस्माद्धि कुरुमुख्यानां महदुत्पत्स्यते भयम् ॥ ७.१४९.१७ ॥
"ಈ ಕುಲಕಳಂಕನನ್ನು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು; ಇವನಿಂದಲೇ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಭಯ ಉಂಟಾಗುವುದು."
7.149.18
तदिदं समनुप्राप्तं वचनं सत्यवादिनः ।
तत्कृते ह्यद्य पश्यामि शरतल्पगतं गुरुम् ॥ ७.१४९.१८ ॥
ಸತ್ಯವಾದಿ (ವಿದುರನ) ಈ ಮಾತು ಈಗ ನಿಜವಾಯಿತು; ಅದರಿಂದಲೇ ಇಂದು ನಾನು ಗುರುವನ್ನು ಬಾಣಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
7.149.19
धिगस्तु क्षात्रमाचारं धिगस्तु बलपौरुषम् ।
को हि ब्राह्मणमाचार्यमभिद्रुह्येत मादृशः ॥ ७.१४९.१९ ॥
ಕ್ಷಾತ್ರ ಆಚಾರಕ್ಕೆ ಧಿಕ್ಕಾರ, ಬಲ ಪೌರುಷಕ್ಕೆ ಧಿಕ್ಕಾರ! ನನ್ನಂಥವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೂ ಆಚಾರ್ಯನೂ ಆದವನಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವನೇ?
7.149.20
ऋषिपुत्रो ममाचार्यो द्रोणस्य परमः सखा ।
एष शेते रथोपस्थे कृपो मद्बाणपीडितः ॥ ७.१४९.२० ॥
ಋಷಿಪುತ್ರನೂ, ನನ್ನ ಆಚಾರ್ಯನೂ, ದ್ರೋಣನ ಪರಮ ಮಿತ್ರನೂ ಆದ ಈ ಕೃಪನು ನನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ.
7.149.21
अकामयानेन मया विशिखैरर्दितो भृशम् ।
अवसीदन्रथोपस्थे प्राणान्पीडयतीव मे ॥ ७.१४९.२१ ॥
ನಾನು ಬಯಸದಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನು ಬಹಳವಾಗಿ ಪೀಡಿತನಾದನು. ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಅವನ ಪ್ರಾಣಗಳು ನನ್ನನ್ನೇ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
7.149.22
पुत्रशोकाभितप्तेन शरैरभ्यर्दितेन च ।
अभ्यस्तो बहुभिर्बाणैर्दशधर्मगतेन वै ॥ ७.१४९.२२ ॥
ಪುತ್ರಶೋಕದಿಂದ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೀಡಿಸಿದೆ; ದಶಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ನಾನು ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದೆ.
7.149.23
शरार्दितः स हि मया प्रेक्षमाणो महाद्युतिः ।
शोचयत्येष नियतं भूयः पुत्रवधाद्धि माम्।
कृपणं स्वरथे सन्नं पश्य कृष्ण यथागतम् ॥ ७.१४९.२३ ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಪುತ್ರವಧೆಯ ಕಾರಣ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ದುಃಖಕ್ಕೀಡುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಕೃಷ್ಣಾ, ತನ್ನ ರಥದಲ್ಲಿ ದೀನನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೋಡು, ಬಂದಂತೆಯೇ.
7.149.24
उपाकृत्य तु वै विद्यामाचार्येभ्यो नरर्षभाः ।
प्रयच्छन्तीह ये कामान्देवत्वमुपयान्ति ते ॥ ७.१४९.२४ ॥
ಆಚಾರ್ಯರಿಂದ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಇಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು ದೇವತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
7.149.25
ये च विद्यामुपादाय गुरुभ्यः पुरुषाधमाः ।
घ्नन्ति तानेव दुर्वृत्तास्ते वै निरयगामिनः ॥ ७.१४९.२५ ॥
ಗುರುಗಳಿಂದ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಆ ಗುರುಗಳನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲುವ ಅಧಮ ಮನುಷ್ಯರು — ಆ ದುರ್ವೃತ್ತರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವರು.
7.149.26
तदिदं नरकायाद्य कृतं कर्म मया ध्रुवम् ।
आचार्यं शरवर्षेण रथे सादयता कृपम् ॥ ७.१४९.२६ ॥
ಇಂದು ನಾನು ಮಾಡಿದ ಈ ಕರ್ಮ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನರಕಕ್ಕೇ ಆಗಿದೆ — ಬಾಣದ ಮಳೆಯಿಂದ ಆಚಾರ್ಯ ಕೃಪನನ್ನು ರಥದಿಂದ ಕೆಡವಿದ್ದು.
7.149.27
यत्तत्पूर्वमुपाकुर्वन्नस्त्रं मामब्रवीत्कृपः ।
न कथञ्चन कौरव्य प्रहर्तव्यं गुराविति ॥ ७.१४९.२७ ॥
ಹಿಂದೆ ನಾನು ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕೃಪನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದ — ಓ ಕೌರವ್ಯ, ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುವಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು.
7.149.28
तदिदं वचनं साधोराचार्यस्य महात्मनः ।
नानुष्ठितं तमेवाजौ विशिखैरभिवर्षता ॥ ७.१४९.२८ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮ, ಸಾಧು ಆಚಾರ್ಯರ ಈ ವಚನವನ್ನು ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ — ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದು ಅವರ ಮೇಲೆಯೇ.
7.149.29
नमस्तस्मै सुपूज्याय गौतमायापलायिने ।
धिगस्तु मम वार्ष्णेय यदस्मै प्रहराम्यहम् ॥ ७.१४९.२९ ॥
ಆ ಸುಪೂಜ್ಯ, ಓಡಿಹೋಗದ ಗೌತಮ ಕೃಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ, ಅವರ ಮೇಲೆ ನಾನು ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ.
7.149.30
तथा विलपमाने तु सव्यसाचिनि तं प्रति ।
ततो राजन्हृष्टीकेशः संङ्गामशिरसि स्थितम्।
तीर्णप्रतिज्ञं बीभत्सुं परिष्वज्यैनमब्रवीत् ॥ ७.१४९.३० ॥
ಹೀಗೆ ವಿಲಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸವ್ಯಸಾಚಿಯನ್ನು ಕುರಿತು, ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಹೃಷೀಕೇಶನು ಯುದ್ಧದ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಈಡೇರಿಸಿದ ಬೀಭತ್ಸುವನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.149.31
दिष्ठ्या सम्पादिता जिष्णो प्रतिज्ञा महती त्वया ।
दिष्ट्या विनिहतः पापो वृद्धक्षत्रः सहात्मजः ॥ ७.१४९.३१ ॥
ಓ ಜಯಶೀಲನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಹಾ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದೆ; ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ಪಾಪಿ ವೃದ್ಧಕ್ಷತ್ರನು ತನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಹತನಾದನು.
7.149.32
धार्तराष्ट्रबलं प्राप्य देवसेनापि भारत ।
सीदेत समरे जिष्णो नात्र कार्या विचारणा ॥ ७.१४९.३२ ॥
ಭರತವಂಶಜನೇ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರೆ ದೇವಸೇನೆಯೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿತ್ತು; ಓ ಜಯಶೀಲನೇ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಬೇಡ.
7.149.33
न तं पश्यामि लोकेषु चिन्तयन्पुरुषं क्वचित् ।
त्वदृते पुरुषव्याघ्र य एतद्योधयेद्बलम् ॥ ७.१४९.३३ ॥
ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದರೂ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಈ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಬಲ್ಲ ಪುರುಷನನ್ನು ನಾನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
7.149.34
महाप्रभावा बहवस्त्वया तुल्याधिकापि वा ।
समेताः पृथिवीपाला धार्तराष्ट्रस्य कारणात् ॥ ७.१४९.३४ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನ ಕಾರಣದಿಂದ, ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಅಥವಾ ನಿನಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನೇಕ ಮಹಾಪ್ರಭಾವಿ ಭೂಪಾಲರು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ್ದರು.
7.149.35
ते त्वां प्राप्य रणे क्रुद्धा नाभ्यवर्तन्त दंशिताः ।
तव वीर्यं बलं चैव रुद्रशक्रान्तकोपमम् ॥ ७.१४९.३५ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಅವರು ಕೋಪಗೊಂಡು ಕವಚ ಧರಿಸಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಬೀಳಲಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಬಲ ರುದ್ರ, ಇಂದ್ರ, ಯಮರ ಕೋಪದಂತಿತ್ತು.
7.149.36
नेदृशं शक्नुयात्कश्चिद्रमे कर्तुं पराक्रमम् ।
यादृशं कृतवानद्य त्वमेकः शत्रुतापनः ॥ ७.१४९.३६ ॥
ಇಂದು ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಇಂತಹ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಮಾಡಲಾರರು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ.
7.149.37
एवमेव हते कर्णे सानुबन्धे दुरात्मनि ।
वर्धयिष्यामि भूयस्त्वां विजितारिं हतद्विषम् ॥ ७.१४९.३७ ॥
ಹೀಗೆಯೇ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ದುರಾತ್ಮ ಕರ್ಣನು ಹತನಾದ ನಂತರ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಮತ್ತು ವೈರಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುವೆನು.
7.149.38
तमर्जुनः प्रत्युवाच प्रसादात्तव माधव ।
प्रतिज्ञेयं मया तीर्णा विबुधैरपि दुस्तरा ॥ ७.१४९.३८ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಓ ಮಾಧವ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದುಸ್ತರವಾದ ಈ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ನಾನು ಪೂರೈಸಿದೆನು.
7.149.39
अनाश्चार्यो जयस्तेषां येषां नाथोऽसि केशव ।
त्वत्प्रसादान्महीं कृत्स्नां संप्राप्स्यति युधिष्ठिरः ॥ ७.१४९.३९ ॥
ಓ ಕೇಶವ, ನೀನು ಯಾರ ನಾಥನೋ ಅವರ ಜಯದಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.
7.149.40
तवैष भारो धार्ष्णेय तवैव विजयः प्रभो ।
वर्धनीयास्तव वयं प्रेष्याश्च मधुसूदन ॥ ७.१४९.४० ॥
ಓ ಧೃಷ್ಣಿಯ ವಂಶಜನೇ, ಈ ಭಾರ ನಿನ್ನದು; ಓ ಪ್ರಭೋ, ಜಯವೂ ನಿನ್ನದೇ. ಓ ಮಧುಸೂದನ, ನಾವು ನಿನ್ನಿಂದ ಉನ್ನತಿಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸೇವಕರು.
7.149.41
एवमुक्तस्ततः कृष्णः शनकैर्वाहयन्हयान् ।
दर्शयामास पार्थाय क्रूरमायोधनं महत् ॥ ७.१४९.४१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓಡಿಸುತ್ತಾ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಮಹಾ ರಣರಂಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
7.149.42
प्रार्थयन्तो जये युद्धे प्रथितं च महद्यशः ।
पृथिव्यां शेरते शूराः पार्थिवास्त्वच्छरैर्हताः ॥ ७.१४९.४२ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದ ಶೂರ ರಾಜರು ನಿನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹತರಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ.
7.149.43
विकीर्णशस्त्राभरणा विपन्नाश्वरथद्विपाः ।
सञ्छिन्नभिन्नमर्माणो वैक्लव्यं परमं गताः ॥ ७.१४९.४३ ॥
ಆಯುಧಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಚೆಲ್ಲಾಡಿವೆ; ಕುದುರೆ, ರಥ, ಆನೆಗಳು ನಾಶವಾಗಿವೆ; ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅವರು ಪರಮ ದುರ್ಬಲತೆಯ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿದ್ದಾರೆ.
7.149.44
ससत्वा गतसत्वाश्च प्रभया परया युताः ।
सजीवा इव लक्ष्यन्ते गतसत्वा नराधिपाः ॥ ७.१४९.४४ ॥
ಜೀವ ಇದ್ದಂತೆಯೂ ಜೀವವಿಲ್ಲದವರಂತೆಯೂ, ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ರಾಜರು ಜೀವಂತರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲ.
7.149.45
तेषां शरैः स्वर्णपुङ्खैः शस्त्रैश्च विविधैः शितैः ।
वाहनैरायुधैश्चैव सम्पूर्णां पश्य मेदिनीम् ॥ ७.१४९.४५ ॥
ಅವರ ಚಿನ್ನದ ಗರಿಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ವಿವಿಧ ಹರಿತ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ, ವಾಹನಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೋಡು.
7.149.46
वर्मभिश्चर्मभिर्हारैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
उष्णीषैर्मकुटैः स्रग्भिश्चूडामणिभिरम्बरैः ॥ ७.१४९.४६ ॥
ಕವಚಗಳು, ಗುರಾಣಿಗಳು, ಹಾರಗಳು, ಕುಂಡಲಗಳೊಂದಿಗಿನ ತಲೆಗಳು, ಪೇಟಗಳು, ಕಿರೀಟಗಳು, ಹೂಮಾಲೆಗಳು, ಚೂಡಾಮಣಿಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು.
7.149.47
कण्ठसूत्रैरङ्गदैश्च निष्कैरपि च सप्रभैः ।
अन्यैश्चाभरणैश्चित्रैर्भाति भारत मेदिनी ॥ ७.१४९.४७ ॥
ಕಂಠಸೂತ್ರ, ಅಂಗದ, ಹೊಳೆಯುವ ನಿಷ್ಕ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಚಿತ್ರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ, ಭಾರತ, ಭೂಮಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ.
7.149.48
अनुकर्षैरुपासङ्गैः पताकाभिर्ध्वजैस्तथा ।
उपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ॥ ७.१४९.४८ ॥
ಅನುಕರ್ಷ, ಉಪಾಸಂಗ, ಪತಾಕೆ, ಧ್ವಜ, ಉಪಸ್ಕರ, ಅಧಿಷ್ಠಾನ, ಈಷಾದಂಡಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ (ಭೂಮಿ).
7.149.49
चक्रैः प्रमथितैश्चित्रैरक्षैश्च बहुधा रणे ।
युगैर्योक्त्रैः कलापैश्च धनुर्भिः सायकैस्तथा ॥ ७.१४९.४९ ॥
ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮುರಿದ ಚಕ್ರಗಳು, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಆಕ್ಸೆಲ್‌ಗಳು, ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚದುರಿದ ನೊಗಗಳು, ಲಗಾಮಿನ ಹಗ್ಗಗಳು, ಕಲಾಪಗಳು, ಬಿಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳೂ (ಬಿದ್ದಿದ್ದವು).
7.149.50
परिस्तोमैः कुथाभिश्च परिघैरङ्कुशैस्तथा ।
शक्तिभिर्भिण्डिपालैश्च तूणैः शूलैः परश्वथैः ॥ ७.१४९.५० ॥
ಪರಿಸ್ತೋಮ ಮತ್ತು ಕುಥಗಳು, ಪರಿಘಗಳು, ಅಂಕುಶಗಳು, ಶಕ್ತಿಗಳು, ಭಿಂಡಿಪಾಲಗಳು, ತೂಣೀರಗಳು, ಶೂಲಗಳು, ಕೊಡಲಿಗಳು (ಬಿದ್ದಿದ್ದವು).
7.149.51
प्रासैश्च तोमरैश्चैव कुन्तैर्यष्टिभिरेव च ।
शतघ्नीभिर्भुशुण्डीभिः खङ्गैः परशुभिस्तथा ॥ ७.१४९.५१ ॥
ಪ್ರಾಸಗಳು, ತೋಮರಗಳು, ಕುಂತಗಳು, ಯಷ್ಟಿಗಳು, ಶತಘ್ನಿಗಳು, ಭುಶುಂಡಿಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳು, ಕೊಡಲಿಗಳು (ಬಿದ್ದಿದ್ದವು).
7.149.52
मुसलैर्मुद्गरैश्चैव गदाभिः कुणपैस्तथा ।
सुवर्णविकृताभिश्च कशाभिर्भरतर्षभ ॥ ७.१४९.५२ ॥
ಮುಸಲಗಳು, ಮುದ್ಗರಗಳು, ಗದೆಗಳು, ಶವಗಳು, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಚಾಟಿಗಳೂ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು, ಓ ಭರತರ್ಷಭ.
7.149.53
घण्टाभिश्च गजेन्द्राणां भाण्डैश्च विविधैरपि ।
स्रग्भिश्च नानाभरणैर्बस्त्रैश्चैव महाधनैः।
अपविद्धैर्बभौ भूमिर्ग्रहैर्द्यौरिव शारदी ॥ ७.१४९.५३ ॥
ಮಹಾ ಆನೆಗಳ ಗಂಟೆಗಳು, ವಿವಿಧ ಪಾತ್ರೆಗಳು, ಮಾಲೆಗಳು, ನಾನಾ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಚದುರಿದ ಭೂಮಿ, ಶರತ್ಕಾಲದ ಆಕಾಶ ಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
7.149.54
पृथिव्यां पृथिवीहेतोः पृथिवीपतयो हताः ।
पृथिवीमुपगुह्याङ्गैः सुप्ताः कान्तामिव प्रियाम् ॥ ७.१४९.५४ ॥
ಭೂಮಿಗಾಗಿ, ಭೂಪತಿಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹತರಾದರು; ತಮ್ಮ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಪ್ರಿಯ ಕಾಂತೆಯಂತೆ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ.
7.149.55
इमांश्च गिरिकूटाभान्नागानैरावतोपमान् ।
क्षरतः शोणितं भूरि शस्त्रच्छेददरीमुखैः।
दरीमुखैरिव गिरीन्गैरिकाम्बुपरिस्रवान् ॥ ७.१४९.५५ ॥
ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳಂತಿರುವ, ಐರಾವತಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಈ ಆನೆಗಳನ್ನು ನೋಡು; ಶಸ್ತ್ರಗಾಯಗಳ ಗುಹಾಮುಖಗಳಿಂದ ಅಪಾರವಾಗಿ ರಕ್ತ ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ, ಗೈರಿಕ ಜಲವನ್ನು ಹರಿಸುವ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ.
7.149.56
तांश्च बाणहतान्वीर पश्य निष्टनतः क्षितौ ।
हयांश्च पतितान्पश्य स्वर्णभाण्डविभूषितान् ॥ ७.१४९.५६ ॥
ವೀರನೇ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ನೆಲದಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ನೋಡು; ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ನೋಡು.
7.149.57
गन्धर्वनगराकारान्रथांश्च निहतेश्वरान् ।
छिन्नध्वजपताकाक्षान्विचक्रान्हतसारथीन् ॥ ७.१४९.५७ ॥
ಗಂಧರ್ವನಗರಗಳಂತಿರುವ, ಯಜಮಾನರು ಹತರಾದ, ಧ್ವಜ-ಪತಾಕೆ ಮತ್ತು ಇರಿಗಳು ಮುರಿದ, ಚಕ್ರವಿಲ್ಲದ, ಸಾರಥಿಗಳು ಹತರಾದ ರಥಗಳನ್ನು ನೋಡು.
7.149.58
निकृत्तकूबरयुगान्भग्नेषान्बन्धुरान्प्रभो ।
पश्य पार्थ हयान्भूमौ विमानोपमदर्शनान् ॥ ७.१४९.५८ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕೂಬರ ಮತ್ತು ನೊಗ, ಮುರಿದ ಈಸ್‌ಗಳುಳ್ಳ, ಸುಂದರವಾದ, ಪಾರ್ಥನೇ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ, ವಿಮಾನಗಳಂತೆ ಕಾಣುವ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನೋಡು.
7.149.59
पत्तींश्च निहतान्वीर शतशोऽथ सहस्रशः ।
धनुर्भृतश्चर्मभृतः शयानान्रुधिरोक्षितान् ॥ ७.१४९.५९ ॥
ವೀರನೇ, ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರಾಗಿ ಹತರಾದ ಕಾಲಾಳುಗಳನ್ನು ನೋಡು; ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿ ಹಿಡಿದು ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ಮಲಗಿರುವವರನ್ನು.
7.149.60
महीमालिङ्ग्य सर्वाङ्गैः पांसुध्वस्तशिरोरुहान् ।
पश्य योधान्महाबाहो त्वच्छरैर्भिन्नविग्रहान् ॥ ७.१४९.६० ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿ, ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಕೂದಲು ಚದುರಿದ, ನಿನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದೇಹ ಸೀಳಲ್ಪಟ್ಟ ಯೋಧರನ್ನು ನೋಡು.
7.149.61
निपातितद्विपरथाजिसङ्कुल… ।
मसृग्वसापिशितसमृद्धकर्दमम्।
निशाचरश्ववृकपिशाचमोदनं ।
महीतलं नरवर पश्य दुर्दृशम् ॥ ७.१४९.६१ ॥
ಬಿದ್ದ ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ರಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಣಭೂಮಿಯನ್ನು, ರಕ್ತ, ಕೊಬ್ಬು, ಮಾಂಸದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ ಕೆಸರನ್ನು, ರಾತ್ರಿಚರರು, ನಾಯಿಗಳು, ತೋಳಗಳು, ಪಿಶಾಚಿಗಳ ಭೋಜನವಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೋಡು, ನರಶ್ರೇಷ್ಠ; ಅದು ನೋಡಲು ಭಯಂಕರವಾಗಿದೆ.
7.149.62
इदंमहत्त्वय्युपपद्यते प्रभो ।
रणाजिरे कर्म यशोऽभिवर्धनम्।
शतक्रतौ चापि च देवसत्तमे ।
महाहवे जघ्नुषि दैत्यदानवान् ॥ ७.१४९.६२ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಈ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯವು, ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಂಥದ್ದು, ನಿನಗೇ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ; ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠ ಶತಕ್ರತುವಿಗೆ ಹೇಗೋ, ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯದಾನವರನ್ನು ಕೊಂದವನಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ.
7.149.63
एवं सन्दर्शयन्कृष्णो रणभूमिं किरीटिने ।
स्वैः समेतः समुदितैः पाञ्चजन्यं व्यनादयत् ॥ ७.१४९.६३ ॥
ಹೀಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಕಿರೀಟಿಗೆ ರಣಭೂಮಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಸಿದ್ಧ ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು.
7.149.64
सात्यकिः पार्थमभ्यायाद्भीमसेनश्च पाण्डवः ।
युधामन्यूत्तमौजौ च पाञ्चालस्यात्मजावुभौ ॥ ७.१४९.६४ ॥
ಸಾತ್ಯಕಿ ಪಾರ್ಥನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು, ಪಾಂಡವ ಭೀಮಸೇನನೂ ಬಂದನು, ಪಾಂಚಾಲನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರಾದ ಯುಧಾಮನ್ಯು ಮತ್ತು ಉತ್ತಮೌಜಸರೂ ಬಂದರು.
7.149.65
ते निवार्य शरैर्द्रौणिं कर्णं च सह भूमिपैः ।
आगच्छन्रथिनश्चैव यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ७.१४९.६५ ॥
ಅವರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ದ್ರೌಣಿಯನ್ನೂ ಕರ್ಣನನ್ನೂ, ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ರಥಿಕರನ್ನೂ ತಡೆದು, ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿದ್ದೆಡೆಗೆ ಬಂದರು.
7.149.66
स दर्शयन्नेव किरीटिनेऽरिहा ।
जनार्दनस्तामरिभूमिमञ्जसा।
अजातशत्रुं समुपेत्य पाण्डवं ।
निवेदयामास हतं जयद्रथम् ॥ ७.१४९.६६ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಜನಾರ್ದನನು ಕಿರೀಟಿಗೆ ಶತ್ರುಭೂಮಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಜಾತಶತ್ರು ಪಾಂಡವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಜಯದ್ರಥನು ಹತನಾದನೆಂದು ತಿಳಿಸಿದನು.