மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.149.1
तस्मिन्विनिहते वीरे सैन्धवे सव्यसाचिना ।
मामका यदकुर्वन्त तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१४९.१ ॥
அந்த வீரன் சைந்தவன் சவ்யசாசியால் (அர்ஜுனனால்) கொல்லப்பட்ட பின் என் மக்கள் என்ன செய்தார்கள், சஞ்சயா, அதை எனக்குச் சொல்.
7.149.2
पश्यतां सर्वसैन्यानां मामकानां महारणे ।
अहन्यत कथं युद्धे सैन्धवः सव्यसाचिना ॥ ७.१४९.२ ॥
பெரும் போரில் என் படைகள் அனைத்தும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, சைந்தவன் சவ்யசாசியால் (அர்ஜுனனால்) போரில் எப்படிக் கொல்லப்பட்டான்?
7.149.3
कथं द्रौणिकृपैर्गुप्तः कर्णेन च महारणे ।
फल्गुनाग्निमुखं घोरं प्रविष्टः साधु सैन्धवः ॥ ७.१४९.३ ॥
துரோணி (அஸ்வத்தாமா), கிருபர், கர்ணன் ஆகியோரால் காக்கப்பட்ட சைந்தவன், அந்தப் பெரும் போரில் பால்குனனின் (அர்ஜுனனின்) பயங்கரமான நெருப்பு வாயில் எப்படி நுழைந்தான்?
7.149.4
तस्मिन्हते महेष्वासे मन्दात्मा स सुयोधनः ।
भ्रातृबिः सहितः सूत किमकार्षीदनन्तरम् ॥ ७.१४९.४ ॥
சூதனே, அந்த மகா வில்லாளி கொல்லப்பட்ட பின், மந்த புத்தியுள்ள சுயோதனன் தன் சகோதரர்களுடன் அதன்பின் என்ன செய்தான்?
7.149.5
सैन्धवं निहतं दृष्ट्वा रणे पार्थेन भारत ।
अमर्षवशमापन्नः कृपः शारद्वतस्ततः ॥ ७.१४९.५ ॥
பாரதா, போரில் பார்த்தனால் (அர்ஜுனனால்) சைந்தவன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, சரத்வானின் மகன் கிருபர் அப்போது சினத்தின் வசப்பட்டார்.
7.149.6
महता शरवर्षेण पाण्डवं समवाकिरत् ।
द्रौणिश्चाभ्यद्रवद्राजन्रथमास्थाय फल्गुनम् ॥ ७.१४९.६ ॥
அவன் பெரும் அம்பு மழையால் பாண்டவனை (அர்ஜுனனை) மூடினான்; அரசே, துரோணி (அஸ்வத்தாமா) தேரில் ஏறி பால்குனனை (அர்ஜுனனை) நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
7.149.7
तावेतौ रथिनां श्रेष्ठौ रथाभ्यां रथसत्तमौ ।
उभावुभयतस्तीक्ष्णैर्विशिखैरभ्यवर्षताम् ॥ ७.१४९.७ ॥
இரு தேர்வீரர்களில் சிறந்தவர்களான அவ்விருவரும் தங்கள் தேர்களிலிருந்து இருபுறமும் கூர்மையான அம்புகளைப் பொழிந்தனர்.
7.149.8
स तथा शरवर्षाभ्यां सुमहद्ध्यां महाभुजः ।
पीड्यमानः परामार्तिमगमद्रथिनां वरः ॥ ७.१४९.८ ॥
பெரும் கரங்களையுடைய அந்த சிறந்த தேர்வீரன், அவ்விருவரின் பெரும் அம்பு மழையால் இவ்வாறு துன்புறுத்தப்பட்டு மிகுந்த வேதனையை அடைந்தான்.
7.149.9
सोऽजिघांसुर्गुरुं सङ्ख्ये गुरोस्तनयमेव च ।
चकाराचार्यकं तत्र कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ७.१४९.९ ॥
போரில் குருவையும் குருவின் மகனையும் கொல்ல விரும்பாத குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன் அங்கே ஆசாரியனின் பணியைச் செய்தான்.
7.149.10
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य द्रौणेः शारद्वतस्य च ।
मन्दवेगानिषूंस्ताभ्यामजिघांसुरवासृजत् ॥ ७.१४९.१० ॥
துரோணரின் மகனும் சாரத்வதனின் அஸ்திரங்களையும் தம் அஸ்திரங்களால் தடுத்து, அவ்விருவரையும் கொல்ல விரும்பாமல் மந்தவேக அம்புகளை எய்தான்.
7.149.11
तेन नातिभृशं त्रस्तौ विशिखैर्भृशपीडितौ ।
बहुत्वात्तु परामार्तिं शराणां तावगच्छताम् ॥ ७.१४९.११ ॥
அவனுடைய அம்புகளால் அவ்விருவரும் மிகுதியாக அஞ்சவில்லை; ஆனால் அம்புகளின் மிகுதியால் அவர்கள் இருவரும் பெரும் துன்பத்தையும் வேதனையையும் அடைந்தனர்.
7.149.12
अथ शारद्वतो राजन्कौन्तेयशरपीडितः ।
अवासीदद्रथोपस्थे मूर्च्छामभिजगाम ह ॥ ७.१४९.१२ ॥
அப்போது, ஓ அரசே, குந்தியின் மகனின் அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்ட சாரத்வதன் தேர்த்தளத்தின் மீது சரிந்து மயக்கமடைந்தான்.
7.149.13
विह्वलं तमभिज्ञाय भर्तारं शरपीडितम् ।
हतोऽयमिति च ज्ञात्वा सारथिस्तमपावहत् ॥ ७.१४९.१३ ॥
அவர் மயங்கிக் கணைகளால் துன்புற்றிருப்பதை அறிந்த சாரதி, "இவர் கொல்லப்பட்டார்" என்று எண்ணி அவரை அப்புறப்படுத்திக் கொண்டு சென்றான்.
7.149.14
तस्मिन्भग्ने महाराज कृपे शारद्वते युधि ।
अश्वत्थामाप्यपायासीत्पाण्डवेयाद्रथान्तरम् ॥ ७.१४९.१४ ॥
மகாராஜாவே, போரில் சாரத்வதர் கிருபர் தோற்கடிக்கப்பட்டபோது, அஸ்வத்தாமனும் பாண்டவனின் தேரிலிருந்து வேறொரு தேருக்குச் சென்றான்.
7.149.15
दृष्ट्वा शारद्वतं पार्थो मूर्च्छितं शरपीडितम् ।
धिग्धिङ्मामिति चैवोक्त्वा कृपणं पर्यदेवयत्।
अश्रुपूर्णमुखो दीनो वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ७.१४९.१५ ॥
சாரத்வதர் கிருபர் மயங்கி, கணைகளால் துன்புற்றிருப்பதைக் கண்ட பார்த்தன், "என்னைத் தூற்றுங்கள், என்னைத் தூற்றுங்கள்" என்று கூறிப் பரிதாபமாகப் புலம்பினான்; கண்ணீர் நிறைந்த முகத்துடன் துயருற்று இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
7.149.16
पश्यन्निदं महाप्राज्ञः क्षत्ता राजानमुक्तवान् ।
कुलान्तकरणे पापे जातमात्रे सुयोधने ॥ ७.१४९.१६ ॥
இதைக் கண்ட மகாபுத்தியுள்ள க்ஷத்தா (விதுரர்) அரசனிடம் கூறினார்: குலத்தை அழிக்கும் பாவியான சுயோதனன் பிறந்த போதே.
7.149.17
नीयतां परलोकाय साध्वयं कुलपांसनः ।
अस्माद्धि कुरुमुख्यानां महदुत्पत्स्यते भयम् ॥ ७.१४९.१७ ॥
"இந்தக் குலத்தை இழிவுபடுத்துபவனை மறுலோகத்திற்கு அனுப்புவதே நல்லது; ஏனெனில் இவனாலேயே குருமுதல்வர்களுக்குப் பெரும் பயம் ஏற்படும்."
7.149.18
तदिदं समनुप्राप्तं वचनं सत्यवादिनः ।
तत्कृते ह्यद्य पश्यामि शरतल्पगतं गुरुम् ॥ ७.१४९.१८ ॥
சத்தியவாதியின் (விதுரரின்) இந்த வார்த்தை இப்போது நிறைவேறிவிட்டது; அதன் காரணமாகவே இன்று நான் குருவை அம்புப் படுக்கையில் கிடக்கக் காண்கிறேன்.
7.149.19
धिगस्तु क्षात्रमाचारं धिगस्तु बलपौरुषम् ।
को हि ब्राह्मणमाचार्यमभिद्रुह्येत मादृशः ॥ ७.१४९.१९ ॥
க்ஷத்திரிய நடத்தைக்கு இழிவு உண்டாகட்டும், பலத்துக்கும் ஆண்மைக்கும் இழிவு உண்டாகட்டும்! என்னைப் போன்றவன் பிராமணனும் ஆசிரியனுமான ஒருவருக்குத் துரோகம் செய்வானோ?
7.149.20
ऋषिपुत्रो ममाचार्यो द्रोणस्य परमः सखा ।
एष शेते रथोपस्थे कृपो मद्बाणपीडितः ॥ ७.१४९.२० ॥
முனிவரின் மகனும், என் ஆசிரியரும், துரோணரின் மிகச் சிறந்த நண்பருமான இவர், என் அம்புகளால் துன்புற்று தேர்த்தட்டில் கிடக்கிறார்.
7.149.21
अकामयानेन मया विशिखैरर्दितो भृशम् ।
अवसीदन्रथोपस्थे प्राणान्पीडयतीव मे ॥ ७.१४९.२१ ॥
நான் விரும்பாமலேயே என் அம்புகளால் மிகவும் துன்புறுத்தப்பட்டவர் அவர். தேர்த்தட்டில் தளர்ந்து விழும் அவரது உயிர்கள் என்னையே வருத்துவது போல் உள்ளது.
7.149.22
पुत्रशोकाभितप्तेन शरैरभ्यर्दितेन च ।
अभ्यस्तो बहुभिर्बाणैर्दशधर्मगतेन वै ॥ ७.१४९.२२ ॥
மகனின் சோகத்தால் வெந்துபோன நான் அம்புகளால் அவரைத் தாக்கினேன்; தசதர்மத்தை அடைந்த நான் பல அம்புகளால் அவரைப் பலமாகத் தாக்கினேன்.
7.149.23
शरार्दितः स हि मया प्रेक्षमाणो महाद्युतिः ।
शोचयत्येष नियतं भूयः पुत्रवधाद्धि माम्।
कृपणं स्वरथे सन्नं पश्य कृष्ण यथागतम् ॥ ७.१४९.२३ ॥
அம்புகளால் துன்புற்ற அந்த மகாதேஜஸ்வி என்னைப் பார்த்துக்கொண்டு, மகனின் கொலையால் நிச்சயமாக மீண்டும் என்னைத் துயரப்படுத்துகிறார். கிருஷ்ணா, தன் தேரில் துயருற்று விழுந்திருக்கும் அவரைப் பார், அவர் வந்த நிலையிலேயே.
7.149.24
उपाकृत्य तु वै विद्यामाचार्येभ्यो नरर्षभाः ।
प्रयच्छन्तीह ये कामान्देवत्वमुपयान्ति ते ॥ ७.१४९.२४ ॥
ஆசிரியர்களிடமிருந்து வித்தையைப் பெற்று, இங்கே (தம் கடமையைக் கொடுத்து) விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் நரசிரேஷ்டர்கள் தேவத்துவத்தை அடைகிறார்கள்.
7.149.25
ये च विद्यामुपादाय गुरुभ्यः पुरुषाधमाः ।
घ्नन्ति तानेव दुर्वृत्तास्ते वै निरयगामिनः ॥ ७.१४९.२५ ॥
குருக்களிடமிருந்து கல்வியைப் பெற்றுவிட்டு அந்தக் குருக்களையே கொல்லும் கீழ்மக்கள் — அந்தத் தீயவர்கள் நிச்சயமாக நரகத்துக்குச் செல்வார்கள்.
7.149.26
तदिदं नरकायाद्य कृतं कर्म मया ध्रुवम् ।
आचार्यं शरवर्षेण रथे सादयता कृपम् ॥ ७.१४९.२६ ॥
இன்று நான் செய்த இந்தச் செயல் நிச்சயமாக நரகத்துக்கானது — அம்பு மழையால் குருவாகிய கிருபரைத் தேரிலிருந்து வீழ்த்தியது.
7.149.27
यत्तत्पूर्वमुपाकुर्वन्नस्त्रं मामब्रवीत्कृपः ।
न कथञ्चन कौरव्य प्रहर्तव्यं गुराविति ॥ ७.१४९.२७ ॥
முன்பு நான் கற்றுக்கொண்டபோது, கிருபர் எனக்கு அஸ்திரத்தைக் கற்பித்து, 'ஓ குருவம்சத்தவனே, எவ்வகையிலும் குருவைத் தாக்கக் கூடாது' என்று சொன்னார்.
7.149.28
तदिदं वचनं साधोराचार्यस्य महात्मनः ।
नानुष्ठितं तमेवाजौ विशिखैरभिवर्षता ॥ ७.१४९.२८ ॥
அந்த மகாத்மாவும் நல்லவருமான குருவின் இந்த வாக்கை நான் போரில் கடைப்பிடிக்கவில்லை — அவர் மீதே அம்புகளை மழையாகப் பொழிந்தபடி.
7.149.29
नमस्तस्मै सुपूज्याय गौतमायापलायिने ।
धिगस्तु मम वार्ष्णेय यदस्मै प्रहराम्यहम् ॥ ७.१४९.२९ ॥
அந்தச் சிறப்புக்குரிய, ஒருபோதும் புறமுதுகிடாத கௌதமர் கிருபருக்கு வணக்கம். ஓ வார்ஷ்ணேயா, அவர் மீது நான் தாக்குவதால் எனக்கு இகழ்ச்சி உண்டாகட்டும்.
7.149.30
तथा विलपमाने तु सव्यसाचिनि तं प्रति ।
ततो राजन्हृष्टीकेशः संङ्गामशिरसि स्थितम्।
तीर्णप्रतिज्ञं बीभत्सुं परिष्वज्यैनमब्रवीत् ॥ ७.१४९.३० ॥
இவ்வாறு புலம்பிக்கொண்டிருந்த சவ்யசாசியைப் பார்த்து, ஓ அரசே, போர் முகத்தில் நின்று தன் சபதத்தை நிறைவேற்றிய பீபத்சுவைத் தழுவிக்கொண்டு ஹ்ருஷீகேசன் சொன்னான்.
7.149.31
दिष्ठ्या सम्पादिता जिष्णो प्रतिज्ञा महती त्वया ।
दिष्ट्या विनिहतः पापो वृद्धक्षत्रः सहात्मजः ॥ ७.१४९.३१ ॥
வெற்றியாளனே, நீ உன் மாபெரும் சபதத்தை அதிர்ஷ்டத்தால் நிறைவேற்றினாய்; அதிர்ஷ்டத்தால் பாவியான வ்ருத்தக்ஷத்ரன் தன் மகனுடன் கொல்லப்பட்டான்.
7.149.32
धार्तराष्ट्रबलं प्राप्य देवसेनापि भारत ।
सीदेत समरे जिष्णो नात्र कार्या विचारणा ॥ ७.१४९.३२ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, திருதராஷ்டிரரின் மகன்களின் படையை எதிர்கொண்டால் தேவசேனையும் போரில் அழிந்திருக்கும்; வெற்றியாளனே, இதில் சந்தேகம் கொள்ளக் கூடாது.
7.149.33
न तं पश्यामि लोकेषु चिन्तयन्पुरुषं क्वचित् ।
त्वदृते पुरुषव्याघ्र य एतद्योधयेद्बलम् ॥ ७.१४९.३३ ॥
புருஷவியாக்கிரனே, உலகங்களில் சிந்தித்துப் பார்த்தாலும், உன்னைத் தவிர இந்தப் படையுடன் போரிடக்கூடிய ஒருவனை எங்கும் நான் காணவில்லை.
7.149.34
महाप्रभावा बहवस्त्वया तुल्याधिकापि वा ।
समेताः पृथिवीपाला धार्तराष्ट्रस्य कारणात् ॥ ७.१४९.३४ ॥
திருதராஷ்டிரரின் மகனுக்காக, உனக்கு நிகரான அல்லது உன்னிலும் மேலான பல மகாபலசாலிகளான பூமிபாலர்கள் ஒன்றுகூடினர்.
7.149.35
ते त्वां प्राप्य रणे क्रुद्धा नाभ्यवर्तन्त दंशिताः ।
तव वीर्यं बलं चैव रुद्रशक्रान्तकोपमम् ॥ ७.१४९.३५ ॥
போரில் உன்னை எதிர்கொண்டபோது அவர்கள் கோபமும் கவசமும் கொண்டிருந்தும் உன்னை நேருக்கு நேர் தாக்கத் துணியவில்லை; உன் வீரியமும் பலமும் ருத்ரன், இந்திரன், யமன் ஆகியோரின் கோபத்திற்கு ஒப்பாக இருந்தன.
7.149.36
नेदृशं शक्नुयात्कश्चिद्रमे कर्तुं पराक्रमम् ।
यादृशं कृतवानद्य त्वमेकः शत्रुतापनः ॥ ७.१४९.३६ ॥
போரில் இன்று நீ தனியாக செய்த இத்தகைய வீரச்செயலை வேறு எவரும் செய்ய இயலாது, எதிரிகளை வாட்டுபவனே.
7.149.37
एवमेव हते कर्णे सानुबन्धे दुरात्मनि ।
वर्धयिष्यामि भूयस्त्वां विजितारिं हतद्विषम् ॥ ७.१४९.३७ ॥
இவ்வாறே தன் சுற்றத்தாருடன் தீய மனம் கொண்ட கர்ணன் கொல்லப்பட்டபின், எதிரிகளை வென்றவரும் பகைவரை அழித்தவருமான உம்மை மீண்டும் உயர்த்துவேன்.
7.149.38
तमर्जुनः प्रत्युवाच प्रसादात्तव माधव ।
प्रतिज्ञेयं मया तीर्णा विबुधैरपि दुस्तरा ॥ ७.१४९.३८ ॥
அர்ஜுனன் அவரிடம் சொன்னார்: ஓ மாதவா, உமது அருளால் தேவர்களுக்கும் கடக்க இயலாத இந்தச் சபதத்தை நான் நிறைவேற்றினேன்.
7.149.39
अनाश्चार्यो जयस्तेषां येषां नाथोऽसि केशव ।
त्वत्प्रसादान्महीं कृत्स्नां संप्राप्स्यति युधिष्ठिरः ॥ ७.१४९.३९ ॥
ஓ கேசவா, உம்மை தலைவராகக் கொண்டவர்களின் வெற்றியில் ஐயமில்லை. உமது அருளால் யுதிட்டிரன் முழு பூமியையும் அடைவான்.
7.149.40
तवैष भारो धार्ष्णेय तवैव विजयः प्रभो ।
वर्धनीयास्तव वयं प्रेष्याश्च मधुसूदन ॥ ७.१४९.४० ॥
ஓ தர்ஷ்ணேயா, இந்தச் சுமை உமதே; ஓ பிரபுவே, வெற்றியும் உமதே. ஓ மதுசூதனா, நாங்கள் உம்மால் உயர்த்தப்பட வேண்டியவர்கள்; உமது ஏவலர்கள்.
7.149.41
एवमुक्तस्ततः कृष्णः शनकैर्वाहयन्हयान् ।
दर्शयामास पार्थाय क्रूरमायोधनं महत् ॥ ७.१४९.४१ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், கிருஷ்ணன் குதிரைகளை மெல்லத் தூண்டி, பார்த்தனுக்கு கொடிய பெரிய போர்க்களத்தைக் காட்டினார்.
7.149.42
प्रार्थयन्तो जये युद्धे प्रथितं च महद्यशः ।
पृथिव्यां शेरते शूराः पार्थिवास्त्वच्छरैर्हताः ॥ ७.१४९.४२ ॥
போரில் வெற்றியையும் பெரும் புகழையும் விரும்பிய வீரமிக்க அரசர்கள், உமது அம்புகளால் கொல்லப்பட்டு பூமியில் கிடக்கின்றனர்.
7.149.43
विकीर्णशस्त्राभरणा विपन्नाश्वरथद्विपाः ।
सञ्छिन्नभिन्नमर्माणो वैक्लव्यं परमं गताः ॥ ७.१४९.४३ ॥
ஆயுதங்களும் அணிகலன்களும் சிதறிக் கிடக்கின்றன; குதிரைகளும் தேர்களும் யானைகளும் அழிந்துவிட்டன; உயிர்ப்பகுதிகள் வெட்டப்பட்டு துளைக்கப்பட்டுள்ளன; அவர்கள் முழுமையான செயலற்ற நிலையை அடைந்துவிட்டனர்.
7.149.44
ससत्वा गतसत्वाश्च प्रभया परया युताः ।
सजीवा इव लक्ष्यन्ते गतसत्वा नराधिपाः ॥ ७.१४९.४४ ॥
உயிருடன் இருப்பது போலவும் உயிரற்றவர்களாகவும், பெரும் ஒளியுடன் கூடியவர்களாய், மன்னர்கள் உயிருள்ளவர்கள் போலத் தோன்றுகிறார்கள், ஆயினும் அவர்களிடம் உயிர் இல்லை.
7.149.45
तेषां शरैः स्वर्णपुङ्खैः शस्त्रैश्च विविधैः शितैः ।
वाहनैरायुधैश्चैव सम्पूर्णां पश्य मेदिनीम् ॥ ७.१४९.४५ ॥
அவர்களின் தங்கச் சிறகு அம்புகளாலும், பல்வேறு கூரிய ஆயுதங்களாலும், வாகனங்களாலும், படைக்கலன்களாலும் நிரம்பிய பூமியைப் பார்.
7.149.46
वर्मभिश्चर्मभिर्हारैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
उष्णीषैर्मकुटैः स्रग्भिश्चूडामणिभिरम्बरैः ॥ ७.१४९.४६ ॥
கவசங்கள், கேடயங்கள், மாலைகள், குண்டலங்களுடன் கூடிய தலைகள், தலைப்பாகைகள், கிரீடங்கள், மாலைகள், சூடாமணிகள், ஆடைகள்.
7.149.47
कण्ठसूत्रैरङ्गदैश्च निष्कैरपि च सप्रभैः ।
अन्यैश्चाभरणैश्चित्रैर्भाति भारत मेदिनी ॥ ७.१४९.४७ ॥
கழுத்தணிகள், தோள்வளைகள், ஒளிரும் நிஷ்கங்கள் மற்றும் பிற பல்வேறு அணிகலன்களால், பாரதா, பூமி ஒளிர்கிறது.
7.149.48
अनुकर्षैरुपासङ्गैः पताकाभिर्ध्वजैस्तथा ।
उपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ॥ ७.१४९.४८ ॥
அனுகர்ஷங்கள், உபாசங்கங்கள், பதாகைகள், கொடிகள், உபஸ்கரங்கள், அதிஷ்டானங்கள், ஈஷாதண்டங்களுடன் கூடிய (பூமி).
7.149.49
चक्रैः प्रमथितैश्चित्रैरक्षैश्च बहुधा रणे ।
युगैर्योक्त्रैः कलापैश्च धनुर्भिः सायकैस्तथा ॥ ७.१४९.४९ ॥
போர்க்களத்தில் நொறுங்கிய சக்கரங்கள், வண்ணமயமான அச்சுகள், பலவிதமாகச் சிதறிய நுகங்கள், கடிவாளக் கயிறுகள், கலாபங்கள், வில்கள், அம்புகள் ஆகியவையும்.
7.149.50
परिस्तोमैः कुथाभिश्च परिघैरङ्कुशैस्तथा ।
शक्तिभिर्भिण्डिपालैश्च तूणैः शूलैः परश्वथैः ॥ ७.१४९.५० ॥
பரிஸ்தோமங்கள், குதைகள், பரிகங்கள், அங்குசங்கள், சக்திகள், பிண்டிபாலங்கள், அம்பறாத்தூணிகள், சூலங்கள், கோடரிகள் ஆகியவையும்.
7.149.51
प्रासैश्च तोमरैश्चैव कुन्तैर्यष्टिभिरेव च ।
शतघ्नीभिर्भुशुण्डीभिः खङ्गैः परशुभिस्तथा ॥ ७.१४९.५१ ॥
பிராசங்கள், தோமரங்கள், குந்தங்கள், யஷ்டிகள், சதக்னிகள், புசுண்டிகள், வாள்கள், கோடரிகள் ஆகியவையும்.
7.149.52
मुसलैर्मुद्गरैश्चैव गदाभिः कुणपैस्तथा ।
सुवर्णविकृताभिश्च कशाभिर्भरतर्षभ ॥ ७.१४९.५२ ॥
முசலங்கள், முத்கரங்கள், கதைகள், சடலங்கள், பொன் அலங்கரிக்கப்பட்ட சாட்டைகள் ஆகியவையும், ஓ பரதர்களில் காளையே.
7.149.53
घण्टाभिश्च गजेन्द्राणां भाण्डैश्च विविधैरपि ।
स्रग्भिश्च नानाभरणैर्बस्त्रैश्चैव महाधनैः।
अपविद्धैर्बभौ भूमिर्ग्रहैर्द्यौरिव शारदी ॥ ७.१४९.५३ ॥
யானைகளின் மணிகள், பல்வேறு பாத்திரங்கள், மாலைகள், பலவகை அணிகலன்கள், மிக விலையுயர்ந்த ஆடைகள் ஆகியவற்றால் சிதறிக் கிடந்த பூமி, சரத்காலத்து வானம் கோள்களால் ஒளிர்வது போல் பிரகாசித்தது.
7.149.54
पृथिव्यां पृथिवीहेतोः पृथिवीपतयो हताः ।
पृथिवीमुपगुह्याङ्गैः सुप्ताः कान्तामिव प्रियाम् ॥ ७.१४९.५४ ॥
பூமிக்காக, பூமியின் அரசர்கள் பூமியில் கொல்லப்பட்டனர்; தங்கள் அங்கங்களால் பூமியைத் தழுவி, அன்பு மனைவியைப் போல் உறங்குகின்றனர்.
7.149.55
इमांश्च गिरिकूटाभान्नागानैरावतोपमान् ।
क्षरतः शोणितं भूरि शस्त्रच्छेददरीमुखैः।
दरीमुखैरिव गिरीन्गैरिकाम्बुपरिस्रवान् ॥ ७.१४९.५५ ॥
மலைச் சிகரங்களைப் போன்றும் ஐராவதத்திற்கு ஒப்பானவையுமான இந்த யானைகளைப் பார், ஆயுத வெட்டுகளாகிய குகை வாய்களிலிருந்து மிகுதியாக இரத்தம் வடிகிறது; காவி நீரை ஓட விடும் மலைகளைப் போல் அவை உள்ளன.
7.149.56
तांश्च बाणहतान्वीर पश्य निष्टनतः क्षितौ ।
हयांश्च पतितान्पश्य स्वर्णभाण्डविभूषितान् ॥ ७.१४९.५६ ॥
வீரனே, அம்புகளால் அடிபட்டு நிலத்தில் முனகிக் கொண்டிருப்பவர்களைப் பார்; பொன் அணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு விழுந்த குதிரைகளையும் பார்.
7.149.57
गन्धर्वनगराकारान्रथांश्च निहतेश्वरान् ।
छिन्नध्वजपताकाक्षान्विचक्रान्हतसारथीन् ॥ ७.१४९.५७ ॥
கந்தர்வ நகரங்களைப் போன்றவையும், தலைவர்கள் கொல்லப்பட்டவையுமான தேர்களைப் பார்; கொடிகளும் அச்சுகளும் உடைந்து, சக்கரமின்றி, சாரதிகள் கொல்லப்பட்டவையாக.
7.149.58
निकृत्तकूबरयुगान्भग्नेषान्बन्धुरान्प्रभो ।
पश्य पार्थ हयान्भूमौ विमानोपमदर्शनान् ॥ ७.१४९.५८ ॥
ஆண்டவனே, துண்டிக்கப்பட்ட கூபரமும் நுகத்தடியும், உடைந்த கம்புகளுமுடைய அழகிய, பிருதையின் மகனே, நிலத்தில் கிடக்கும் விமானங்களைப் போன்ற குதிரைகளைப் பார்.
7.149.59
पत्तींश्च निहतान्वीर शतशोऽथ सहस्रशः ।
धनुर्भृतश्चर्मभृतः शयानान्रुधिरोक्षितान् ॥ ७.१४९.५९ ॥
வீரனே, நூறாயிரக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் கொல்லப்பட்ட காலாட்படையினரைப் பார்; வில்லும் கேடயமும் ஏந்தி, இரத்தத்தில் நனைந்து கிடப்பவர்களை.
7.149.60
महीमालिङ्ग्य सर्वाङ्गैः पांसुध्वस्तशिरोरुहान् ।
पश्य योधान्महाबाहो त्वच्छरैर्भिन्नविग्रहान् ॥ ७.१४९.६० ॥
மகாபாகுவே, முழு உடலாலும் பூமியைத் தழுவி, புழுதியில் தலைமயிர் சிதறிக் கிடப்பவர்களாய், உன் அம்புகளால் உடல் பிளக்கப்பட்ட வீரர்களைப் பார்.
7.149.61
निपातितद्विपरथाजिसङ्कुल… ।
मसृग्वसापिशितसमृद्धकर्दमम्।
निशाचरश्ववृकपिशाचमोदनं ।
महीतलं नरवर पश्य दुर्दृशम् ॥ ७.१४९.६१ ॥
விழுந்த யானைகளும் தேர்களும் நிறைந்த போர்க்களத்தை, இரத்தம், கொழுப்பு, சதையால் செழித்த சேற்றை, இரவுச் சஞ்சரிகள், நாய்கள், ஓநாய்கள், பிசாசுகளின் விருந்தாகிய பூமியை பார், நரசிரேஷ்டா; அது காண்பதற்கு கொடியது.
7.149.62
इदंमहत्त्वय्युपपद्यते प्रभो ।
रणाजिरे कर्म यशोऽभिवर्धनम्।
शतक्रतौ चापि च देवसत्तमे ।
महाहवे जघ्नुषि दैत्यदानवान् ॥ ७.१४९.६२ ॥
பிரபுவே, போர்க்களத்தில் செய்யப்பட்ட இந்த மகத்தான செயல், புகழை வளர்ப்பது, உமக்கே பொருத்தமானது; தேவர்களில் சிறந்தவரும் நூறு யாகம் செய்தவருமான இந்திரனுக்கு ஏற்றதுபோல், மகாசமரத்தில் தைத்யர்களையும் தானவர்களையும் கொன்றவருக்கு.
7.149.63
एवं सन्दर्शयन्कृष्णो रणभूमिं किरीटिने ।
स्वैः समेतः समुदितैः पाञ्चजन्यं व्यनादयत् ॥ ७.१४९.६३ ॥
இவ்வாறு கிருஷ்ணன் கிரீடியிடம் போர்க்களத்தைக் காட்டி, தம் ஆயத்தமான சுற்றத்தாருடன் சேர்ந்து பாஞ்சஜன்யம் சங்கை முழங்கினார்.
7.149.64
सात्यकिः पार्थमभ्यायाद्भीमसेनश्च पाण्डवः ।
युधामन्यूत्तमौजौ च पाञ्चालस्यात्मजावुभौ ॥ ७.१४९.६४ ॥
சாத்யகி பார்த்தனிடம் வந்தார், பாண்டவன் பீமசேனனும் வந்தான், பாஞ்சாலனின் இரு மைந்தர்களான யுதாமன்யுவும் உத்தமௌஜஸும் வந்தனர்.
7.149.65
ते निवार्य शरैर्द्रौणिं कर्णं च सह भूमिपैः ।
आगच्छन्रथिनश्चैव यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ७.१४९.६५ ॥
அவர்கள் அம்புகளால் துரோணியையும் கர்ணனையும், அரசர்களுடன் வந்த தேரோட்டிகளையும் தடுத்து, மன்னன் யுதிஷ்டிரன் இருந்த இடத்திற்கு வந்தனர்.
7.149.66
स दर्शयन्नेव किरीटिनेऽरिहा ।
जनार्दनस्तामरिभूमिमञ्जसा।
अजातशत्रुं समुपेत्य पाण्डवं ।
निवेदयामास हतं जयद्रथम् ॥ ७.१४९.६६ ॥
பகைவரை அழிப்பவரான ஜனார்த்தனர், கிரீடிக்கு எதிரியின் நிலத்தைக் காட்டிக்கொண்டே, விரைவில் அஜாதசத்ரு பாண்டவனை அடைந்து, ஜயத்ரதன் கொல்லப்பட்டான் என்று அறிவித்தார்.