Mahābhārata · Adhyāya 7.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.150.1
ततो राजानमभ्येत्य धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
ववन्दे सम्प्रहृष्टात्मा हते पार्थेन सैन्धवे ॥ ७.१५०.१ ॥
Entonces, con el ánimo muy complacido, se acercó al rey Yudhiṣṭhira, hijo de Dharma, y se postró ante él, tras haber sido muerto el Saindhava por Pārtha.
7.150.2
दिष्ट्या वर्धसि राजेन्द्र हतशत्रुर्नरोत्तम ।
दिष्ट्या निस्तीर्णवांशैव प्रतिज्ञामनुजस्तव ॥ ७.१५०.२ ॥
Por fortuna, oh señor de reyes, mejor de los hombres, tus enemigos han sido muertos y prosperas. Por fortuna, tu hermano menor ha cumplido su voto.
7.150.3
स त्वेवमुक्तः कृष्णेन हृष्टः परपुरञ्जयः ।
ततो युधिष्ठिरो राजा रथादाप्लुत्य भारत।
पर्यष्वजत्तदा कृष्णावानन्दाश्रुपरिप्लुतः ॥ ७.१५०.३ ॥
Así interpelado por Kṛṣṇa, el conquistador de las ciudades enemigas se alegró. Entonces, oh Bhārata, el rey Yudhiṣṭhira saltó de su carro y, rebosante de lágrimas de alegría, abrazó a ambos Kṛṣṇas.
7.150.4
प्रमृज्य वदनं शुभ्रं पुण्डरीकसमप्रभम् ।
अब्रवीद्वासुदेवं च पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१५०.४ ॥
Enjugándose el rostro luminoso, que brillaba como un loto, habló a Vāsudeva y al Pāṇḍava Dhanañjaya.
7.150.5
प्रियमेतदुपश्रुत्य त्वत्तः पुष्करलोचन ।
नान्तं गच्छामि हर्षस्य तितीर्षुरुदधेरिव ॥ ७.१५०.५ ॥
Oh de ojos de loto, al oír de ti esta grata noticia, no llego aún al fin de mi alegría, como quien desea cruzar el océano.
7.150.6
अत्यद्भुतमिदं कृष्ण कृतं पार्थेन धीमता ।
दिष्ट्या पश्यामि सङ्ग्रामे तीर्णभारौ महारथौ ॥ ७.१५०.६ ॥
Oh Kṛṣṇa, esta hazaña tan admirable ha sido realizada por el sabio Pārtha. Por fortuna veo en la batalla a esos dos grandes guerreros de carro que han cargado con su peso hasta el final.
7.150.7
दिष्ट्या च निहतः पापः सैन्धवः पुरुषाधमः ।
दिष्ट्या शत्रुगणाश्चैव निमग्नाः शोकसागरे ॥ ७.१५०.७ ॥
Afortunadamente ha sido abatido el malvado Saindhava, el más vil de los hombres, y afortunadamente las huestes enemigas se han hundido en el océano de la pena.
7.150.8
कृष्ण दिष्ट्या मम प्रीतिर्महती प्रतिपादिता ।
त्वया गुप्तेन गोविन्द घ्नता पापं जयद्रथम् ॥ ७.१५०.८ ॥
Kṛṣṇa, afortunadamente me ha sido concedida una gran alegría, Govinda, porque, protegido por ti, has dado muerte al pecador Jayadratha.
7.150.9
किन्तु नात्यद्भुतं तेषां येषां नस्त्वं समाश्रयः ।
न तेषां दुष्कृतं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते।
सर्वलोकगुरुर्येषां त्वं नाथो मधुसूदन ॥ ७.१५०.९ ॥
Pero no es tan asombroso para aquellos de quienes eres nuestro refugio. Para aquellos cuyo señor y maestro de todos los mundos eres tú, Madhusūdana, no hay mal alguno en los tres mundos.
7.150.10
त्वत्प्रसादाद्धि गोविन्द वयं जेष्यामहे रिपून् ।
यथा पुरा प्रसादात्ते दानवान्पाकशासनः ॥ ७.१५०.१० ॥
Govinda, por tu gracia ciertamente venceremos a nuestros enemigos, así como antaño, por tu gracia, Indra, el castigador de Paka, venció a los Dānavas.
7.150.11
पृथिव्या विजयो वापि त्रैलोक्यविजयोऽपि वा ।
ध्रुवो हि तेषां वार्ष्णेय येषां तुष्टोऽसि मानद ॥ ७.१५०.११ ॥
Vārṣṇeya, otorgador de honor, para aquellos con quienes estás complacido, la victoria sobre la tierra o incluso sobre los tres mundos es segura.
7.150.12
न तेषां विद्यते पापं सङ्ग्रामे वा पराजयः ।
त्रिदशेश्वर नाथस्त्वं येषां तुष्टोऽसि माधव ॥ ७.१५०.१२ ॥
Mādhava, para aquellos con quienes estás complacido y cuyo señor eres tú, el señor de los dioses, no hay pecado ni derrota en la batalla.
7.150.13
त्वत्प्रसादाद्धृषीकेश शक्रः सुरगणेश्वरः ।
त्रैलोक्यविजयं श्रीमान्प्राप्तवान्रणमूर्धनि ॥ ७.१५०.१३ ॥
Oh Hṛṣīkeśa, por tu gracia Śakra, el glorioso señor de las huestes de los dioses, obtuvo la conquista de los tres mundos al frente de la batalla.
7.150.14
तव चैव प्रसादेन त्रिदशास्त्रिदशेश्वराः ।
अमरत्वं गताः कृष्ण लोकांश्चाश्नुवतेऽक्षयान् ॥ ७.१५०.१४ ॥
Oh Kṛṣṇa, es solo por tu gracia que los treinta dioses y los señores de los treinta han alcanzado la inmortalidad y disfrutan de los mundos imperecederos.
7.150.15
स्थितः सर्वात्मना नित्यं प्रियेषु च हितेषु च ।
त्वां चैवास्माभिराश्रित्य कृतः शस्त्रसमुद्यमः।
सुरैरिवासुरवधे शक्रं शक्रानुजाहवे ॥ ७.१५०.१५ ॥
Tú que permaneces siempre con todo tu ser entre los queridos y los benévolos, nosotros, tomándote por refugio, hemos emprendido el esfuerzo de las armas, como hicieron los dioses en la matanza de los asuras, en la batalla junto al hermano menor de Śakra.
7.150.16
असंभाव्यमिदं कर्म देवैरपि जनार्दन ।
त्वद्बुद्धिबलवीर्येण कृतवानेष फल्गुनः ॥ ७.१५०.१६ ॥
Oh Janārdana, esta hazaña es inconcebible incluso para los dioses; sin embargo, Phalguna la ha realizado gracias a tu inteligencia, fuerza y valor.
7.150.17
बाल्यात्प्रभृति ते कृष्ण कर्माणि श्रुतवानहम् ।
अमानुषाणि दिव्यानि महान्ति च बहूनि च।
तदैवाज्ञासिषं शत्रून्हतान्प्राप्तां च मेदिनीम् ॥ ७.१५०.१७ ॥
Oh Kṛṣṇa, desde la infancia he oído de tus hazañas sobrehumanas, divinas, grandes y numerosas; y entonces supe que los enemigos fueron muertos y la tierra fue obtenida.
7.150.18
त्वत्प्रसादसमुत्थेन विक्रमेणारिसूदन ।
सुरेशत्वं गतः शक्रो हत्वा दैत्यान्सहस्रशः ॥ ७.१५०.१८ ॥
Oh destructor de enemigos, por el valor nacido de tu gracia, Śakra, habiendo dado muerte a los daityas por miles, alcanzó la soberanía de los dioses.
7.150.19
त्वत्प्रसादाद्वृषीकेश जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
स्ववर्त्मनि स्थितं वीर जपरहोमेषु वर्तते ॥ ७.१५०.१९ ॥
Oh Hṛṣīkeśa, por tu gracia el mundo, lo inmóvil y lo móvil, permanece firme en su propio camino; oh héroe, se dedica al japa y a los homa.
7.150.20
एकार्णवमिदं पूर्वं सर्वमासीत्तमोमयम् ।
त्वत्प्रसादान्माहाबाहो जगत्प्राप्तं नरोत्तम ॥ ७.१५०.२० ॥
Antes todo esto era un único océano, hecho de oscuridad; oh de poderosos brazos, oh mejor de los hombres, por tu gracia surgió el mundo.
7.150.21
स्रष्टारं सर्वलोकानां परमात्मानमव्ययम् ।
ये पश्यन्ति हृषीकेश न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२१ ॥
Quienes te contemplan, creador de todos los mundos, el Sí supremo, el imperecedero, oh Hṛṣīkeśa, jamás se extravían.
7.150.22
पुराणं परमं देवं देवदेवं सनातनम् ।
ये प्रपन्नाः सुरगुरुं न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२२ ॥
Quienes se han refugiado en el antiguo, supremo, dios de los dioses, eterno, maestro de los dioses, jamás se extravían.
7.150.23
अनादिनिधनं देवं लोककर्तारमव्ययम् ।
ये भक्तास्त्वां हृषीकेश दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ७.१५०.२३ ॥
Quienes son devotos tuyos, el dios sin principio ni fin, creador de los mundos, el imperecedero, oh Hṛṣīkeśa, superan las dificultades.
7.150.24
परं पुराणं पुरुषं पराणां परमं च यत् ।
प्रपद्यतस्तत्परमं परा भूतिर्विधीयते ॥ ७.१५०.२४ ॥
A quien se refugia en el Persona suprema y antigua, que es lo más alto incluso entre lo más alto, se le concede la suprema prosperidad.
7.150.25
गायन्ति चतुरो वेदा यश्च देवेषु गीयते ।
तं प्रपद्य महात्मानं भूतिमश्नाम्यनुत्तमाम् ॥ ७.१५०.२५ ॥
Los cuatro Vedas cantan a aquel que es cantado entre los dioses. Refugiándome en ese gran alma, alcanzo la prosperidad suprema.
7.150.26
परमेश परेशेश तिर्यगीश नरेश्वर ।
सर्वेश्वरेश्वरेशेन नमस्ते पुरुषोत्तम ॥ ७.१५०.२६ ॥
¡Oh Señor Supremo, señor de los señores supremos, señor de los seres inferiores, señor de los hombres, Señor de los señores de todo, Puruṣottama, reverencia a ti!
7.150.27
त्वमीशेशेश्वरेशान प्रभो वर्धस्व माधव ।
प्रभवाप्यय सर्वस्य सर्वात्मन्पृथुलोचन ॥ ७.१५०.२७ ॥
Tú eres el señor de los señores, el gobernante, el amo. ¡Oh Mādhava, que prosperes! Tú eres el origen y la disolución de todo; ¡oh alma de todos, de ojos anchos!
7.150.28
धनञ्जयसखा यश्च धनञ्जयहितश्च यः ।
धनञ्जयस्य गोप्ता तं प्रपद्य सुखमेधते ॥ ७.१५०.२८ ॥
Aquel que es amigo de Dhanañjaya, benefactor de Dhanañjaya y protector de Dhanañjaya: refugiándose en él, uno prospera en la dicha.
7.150.29
मार्कण्डेयः पुराणर्षिश्चरितज्ञस्तवानघ ।
माहात्म्यमनुभावं पुरा फीर्तितवान्मुनिः ॥ ७.१५०.२९ ॥
Oh inmaculado, el antiguo sabio Mārkaṇḍeya, que conoce tus hazañas, proclamó en otro tiempo tu grandeza y tu poder.
7.150.30
असितो देवलश्चैव नारदश्च महातपाः ।
पितामहश्च मे व्यासस्त्वामाहुर्विधिमुत्तमम् ॥ ७.१५०.३० ॥
Asita, Devala, el gran asceta Nārada y mi abuelo Vyāsa te han llamado el supremo ordenador.
7.150.31
त्वं तेजस्त्वं परं ब्रह्म त्वं सत्यं त्वं महत्तपः ।
त्वं श्रेयस्त्वं यशश्चाग्र्यं कारणं जगतस्तथा ॥ ७.१५०.३१ ॥
Tú eres el resplandor, tú eres el Brahman supremo, tú eres la verdad, tú eres la gran austeridad. Tú eres el bien supremo, tú eres la gloria, y tú eres la causa primera del mundo.
7.150.32
त्वया सृष्टमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रलये समनुप्राप्ते त्वां वै निविशते पुनः ॥ ७.१५०.३२ ॥
Por ti fue creado todo este mundo, lo inmóvil y lo móvil. Cuando llega la disolución, vuelve a entrar en ti.
7.150.33
अनादिनिधनं देवं विश्वस्येशं जगत्पते ।
धातारमजमव्यक्तमाहुर्वेदविदो जनाः ॥ ७.१५०.३३ ॥
Sin principio ni fin, el dios, señor del universo, señor del mundo, sustentador, no nacido, no manifestado: así lo llaman los conocedores de los Vedas.
7.150.34
भूतात्मानं महात्मानमनन्तं विश्वतोमुखम् ।
अपि देवा न जानन्ति गुह्यमाद्यं जगत्पतिम्।
नारायणं परं देवं परमात्मानमीश्वरम् ॥ ७.१५०.३४ ॥
El alma de los seres, la gran alma, el infinito, de rostro en todas direcciones, a quien ni siquiera los dioses conocen: el oculto, primordial señor del mundo, el dios supremo, el sí mismo supremo, el Señor Nārāyaṇa.
7.150.35
ज्ञानयोनिं हरिं विष्णुं मुमुक्षूणां परायणम् ।
परं पुराणं पुरुषं पुराणानां परं च यत् ॥ ७.१५०.३५ ॥
La fuente del conocimiento, Hari, Viṣṇu, el refugio supremo de quienes buscan la liberación, el Puruṣa supremo y antiguo, que es supremo incluso entre los Purāṇas.
7.150.36
एवमादिगुणानां ते कर्मणां दिवि चेह च ।
अतीतभूतभव्यानां सङ्ख्याताऽत्र न विद्यते ॥ ७.१५०.३६ ॥
De tales y otras virtudes tuyas, y de tus obras en el cielo y aquí, de lo pasado, lo presente y lo futuro, no es posible hacer aquí un cómputo.
7.150.37
सर्वतो रक्षणीयाः स्म शक्रेणेव दिवौकसः ।
यैस्त्वं सर्वगुणोपेतः सुहृन्न उपपादितः ॥ ७.१५०.३७ ॥
Así como los habitantes del cielo son protegidos por todos lados por Śakra, así también vos, dotado de todas las virtudes, debíais ser protegido por todos lados, vos por quien nuestro amigo fue puesto a salvo.
7.150.38
इत्येवं धर्मराजेन हरिरुक्तो महायशाः ।
अनुरूपमिदं वाक्यं प्रत्युवाच जनार्दनः ॥ ७.१५०.३८ ॥
Así interpelado por el rey de la dharma, el de gran renombre Hari Janārdana respondió con estas palabras apropiadas.
7.150.39
भवता तपसोग्रेण धर्मेण परमेण च ।
साधुत्वादार्जवाच्चैव हतः पापो जयद्रथः ॥ ७.१५०.३९ ॥
Por tu feroz austeridad, por el supremo dharma, por la rectitud y la sinceridad, fue muerto el malvado Jayadratha.
7.150.40
अयं च पुरुषव्याघ्र त्वदनुध्यानसंवृतः ।
हत्वा योधसहस्राणि न्यहञ्जिष्णुर्जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४० ॥
Y este, tigre entre los hombres, protegido por tu meditación sobre él, habiendo matado a miles de guerreros, derribó a Jayadratha, Jiṣṇu (Arjuna).
7.150.41
कृतित्वे बाहुवीर्ये च तथैवासम्भ्रमेऽपि च ।
शीघ्रतामोधबुद्धित्वे नास्ति पार्थसमः क्वचित् ॥ ७.१५०.४१ ॥
En habilidad, en fuerza de brazos, así como en serenidad, en rapidez y en inteligencia infalible, no hay nadie en ninguna parte igual a Pārtha.
7.150.42
तदयं भरतश्रेष्ठ भ्राता तेऽद्य यदर्जुनः ।
सैन्यक्षयं रणे कृत्वा सिन्धुराजशिरोऽहरत् ॥ ७.१५०.४२ ॥
Por tanto, mejor de los Bharatas, este hermano tuyo, Arjuna, hoy, habiendo causado la destrucción del ejército en batalla, se llevó la cabeza del rey de Sindh.
7.150.43
ततो धर्मसुतो जिष्णुं परिष्वज्य विशाम्पते ।
प्रमृज्य वदनं तस्य पर्याश्वासयत प्रभुः ॥ ७.१५०.४३ ॥
Oh señor del pueblo, entonces el señor, hijo de Dharma, abrazó a Jiṣṇu (Arjuna), le secó el rostro y lo consoló.
7.150.44
अतीव सुमहत्कर्म कृतवानसि फल्गुन ।
असह्यं चाविषह्यं च देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१५०.४४ ॥
Oh Phalguna, has realizado una hazaña sumamente grande, insoportable e invencible incluso para los dioses con Vāsava.
7.150.45
दिष्टा निस्तीर्णभारोऽसि हतारिश्चासि शत्रुहन् ।
दिष्ट्या सत्या प्रतिज्ञेयं कृता हत्वा जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४५ ॥
Por buena fortuna has cumplido tu carga y has abatido a tu enemigo, oh destructor de enemigos. Por buena fortuna, esta promesa verdadera se ha cumplido al matar a Jayadratha.
7.150.46
एवमुक्त्वा गुडाकेशं धर्मराजो महायशाः ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन पृष्ठे हस्तेन पार्थिवाः ॥ ७.१५०.४६ ॥
Habiendo dicho esto, el rey Dharma (Yudhiṣṭhira), de gran fama, tocó la espalda de Guḍākeśa (Arjuna) con su mano perfumada de mérito. ¡Oh señor de la tierra!
7.150.47
एवमुक्तौ महात्मानावुभौ केशवपाण्डवौ ।
तावब्रूतां तदा कृष्णौ राजानं पृथिवीपतिम् ॥ ७.१५०.४७ ॥
Así dirigidos, los dos magnánimos, Keśava (Kṛṣṇa) y el Pāṇḍava, entonces hablaron al rey, señor de la tierra.
7.150.48
तव कोपाग्निना दग्धः पापो राजञ्जयद्रथः ।
उत्तीर्णं चापि सुमहद्धार्तराष्ट्रबलं रणे ॥ ७.१५०.४८ ॥
Oh rey, por el fuego de tu ira el malvado Jayadratha ha sido consumido, y en la batalla también se ha atravesado el enorme ejército de los hijos de Dhṛtarāṣṭra.
7.150.49
हन्यन्ते निहताश्चैव विनङ्क्ष्यन्ति च केशव ।
तव क्रोधहता ह्येते कौरवाः शत्रुसूदन ॥ ७.१५०.४९ ॥
Oh Keśava, estos Kauravas están siendo muertos, han sido muertos y perecerán. Oh destructor de enemigos, han sido abatidos por tu ira.
7.150.50
त्वां हि चक्षुर्हणं वीर कोपयित्वा सुयोधनः ।
समित्रबन्धुः समरे प्राणांस्त्यक्ष्यति दुर्मतिः ॥ ७.१५०.५० ॥
Oh héroe, habiéndote provocado, Suyodhana de mente perversa, junto con amigos y parientes, entregará su vida en batalla.
7.150.51
तव क्रोधहतः पूर्वं देवैरपि सुदुर्जयः ।
शरतल्पगतः शेते भीष्मः कुरुपितामहः ॥ ७.१५०.५१ ॥
Abatido antes por tu ira, él, muy difícil de vencer incluso para los dioses, Bhīṣma, abuelo de los Kurus, yace en un lecho de flechas.
7.150.52
दुर्लभो विजयस्तेषां सम्प्रामे रिपुघातिनाम् ।
याता मृत्युवशं ते वै येषां क्रुद्धोऽपि माधव ॥ ७.१५०.५२ ॥
Oh Mādhava, la victoria en batalla es difícil de alcanzar para aquellos destructores de enemigos contra quienes incluso estás airado; ciertamente caen bajo el poder de la muerte.
7.150.53
राज्यं प्राणाः श्रियः पुत्राः सौख्यानि विविधानि च ।
अचिरात्तस्य नश्यन्ति येषां क्रुद्धोऽसि मानद ॥ ७.१५०.५३ ॥
Oh dador de honor, el reino, las vidas, la fortuna, los hijos y los diversos placeres de aquellos con quienes estás airado pronto perecen.
7.150.54
विनष्टान्कौरवान्मन्ये सपुत्रपशुबान्धवान् ।
राजधर्मपरे नित्यं त्वयि क्रुद्धे परन्तप ॥ ७.१५०.५४ ॥
Oh abrasador de enemigos, creo que los Kauravas, con sus hijos, ganado y parientes, han sido destruidos cuando te airaste; siempre estuvieron dedicados al deber de los reyes.
7.150.55
ततो भीमो महाबाहुः सात्यकिश्च महारथः ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं मार्गणैः क्षतविक्षतौ।
क्षितावास्तां महेष्वासौ पाञ्चाल्यपरिवारितौ ॥ ७.१५०.५५ ॥
Entonces Bhīma de poderosos brazos y Sātyaki, gran auriga, tras saludar a su maestro mayor, yacían en el suelo, heridos y destrozados por flechas, rodeados por los Pāñcālas.
7.150.56
तौ दृष्ट्वा मुदितो वीरौ प्राञ्जली चाग्रतः स्थितौ ।
अभ्यनन्दत कौन्तेयस्तावुभौ भीमसात्यकी ॥ ७.१५०.५६ ॥
Al ver a aquellos dos héroes, el hijo de Kuntī, lleno de alegría, felicitó a Bhīma y a Sātyaki, que estaban ante él con las palmas unidas.
7.150.57
दिष्ट्या पश्यामि वा शूरौ विमुक्तौ सैन्यसागरात् ।
द्रोणग्राहदुराधर्षाद्धार्दिक्यमकरालयात् ॥ ७.१५०.५७ ॥
Por fortuna veo a estos dos héroes libres del océano del ejército, ese océano invencible con Droṇa como cocodrilo y Hārdikya como monstruos marinos.
7.150.58
दिष्ट्या विनिर्जिताः सङ्ख्ये पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः ।
युवां विजयिनौ चापि दिष्ट्या पश्यामि संयुगे ॥ ७.१५०.५८ ॥
Por fortuna, todos los reyes de la tierra han sido derrotados en batalla; por fortuna os veo a vosotros dos victoriosos en este combate.
7.150.59
दिष्ट्या द्रोणो जितः सङ्ख्ये हार्दिक्यश्च महाबलः ।
दिष्ट्या विकर्णिभिः कर्णोरणे नीतः पराभवम् ॥ ७.१५०.५९ ॥
Por fortuna Droṇa fue derrotado en batalla, y también el poderoso Hārdikya; por fortuna Karṇa fue llevado a la derrota en el combate por los hijos de Vikarṇa.
7.150.60
विमुखश्च कृतः शल्यो युवाभ्यां पुरुषर्षभौ ।
दिष्ट्या युवां कुशलिनौ सङ्ग्रामात्पुनरागतौ।
पश्यामि रथिनां श्रेष्ठावुभौ युद्धविशारदौ ॥ ७.१५०.६० ॥
Vosotros dos, toros entre los hombres, habéis hecho retroceder a Śalya. Por fortuna habéis regresado sanos y salvos de la batalla. Os veo a ambos, los mejores de los aurigas, diestros en la guerra.
7.150.61
मम वाक्यकरौ वीरौ मम गौरवयन्त्रितौ ।
सैन्यार्णवं समुत्तीर्णौ दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६१ ॥
Héroes que cumplís mi palabra, ligados por mi honor, vosotros dos habéis cruzado el océano del ejército. Por fortuna os veo a ambos.
7.150.62
समरश्लाघिनौ वीरौ समरेष्वपराजितौ ।
मम वाक्यसमौ चैव दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६२ ॥
Héroes orgullosos de la batalla, invencibles en las guerras, vosotros dos sois iguales a mi palabra. Por fortuna os veo a ambos.
7.150.63
इत्युक्त्वा पाण्डवो राजन्युयुधानवृकोदरौ ।
सस्वजे पुरुषव्याघ्रौ हर्षाद्बाष्पं मुपोच ह ॥ ७.१५०.६३ ॥
Oh rey, habiendo dicho esto, el Pāṇḍava abrazó a Yuyudhāna y a Vṛkodara, aquellos dos tigres entre los hombres, y de alegría derramó lágrimas.
7.150.64
ततः प्रमुदितं सर्वं बलमासीद्विशाम्पते ।
पाण्डवानां रणे हृष्टं युद्धाय तु मनो दधे ॥ ७.१५०.६४ ॥
Entonces, oh señor de los pueblos, todo el ejército de los Pāṇḍavas se alegró grandemente; exultantes en la batalla, fijaron sus mentes en la lucha.