ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.150.1
ततो राजानमभ्येत्य धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
ववन्दे सम्प्रहृष्टात्मा हते पार्थेन सैन्धवे ॥ ७.१५०.१ ॥
ତା'ପରେ ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ ସେ ରାଜା ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ପ୍ରଣାମ କଲେ; ପାର୍ଥ ସୈନ୍ଧବଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପରେ।
7.150.2
दिष्ट्या वर्धसि राजेन्द्र हतशत्रुर्नरोत्तम ।
दिष्ट्या निस्तीर्णवांशैव प्रतिज्ञामनुजस्तव ॥ ७.१५०.२ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟରେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ହେ ନରୋତ୍ତମ, ତୁମର ଶତ୍ରୁମାନେ ହତ ହୋଇଛନ୍ତି; ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛ। ସୌଭାଗ୍ୟରେ ତୁମ ଅନୁଜ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି।
7.150.3
स त्वेवमुक्तः कृष्णेन हृष्टः परपुरञ्जयः ।
ततो युधिष्ठिरो राजा रथादाप्लुत्य भारत।
पर्यष्वजत्तदा कृष्णावानन्दाश्रुपरिप्लुतः ॥ ७.१५०.३ ॥
କୃଷ୍ଣ ଏପରି କହିବାରୁ ଶତ୍ରୁନଗର ଜେତା ହର୍ଷିତ ହେଲେ। ତା'ପରେ, ହେ ଭାରତ, ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରଥରୁ ଡେଇଁ ଓହ୍ଲାଇ ଆନନ୍ଦାଶ୍ରୁରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେତେବେଳେ ଦୁଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
7.150.4
प्रमृज्य वदनं शुभ्रं पुण्डरीकसमप्रभम् ।
अब्रवीद्वासुदेवं च पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१५०.४ ॥
ପଦ୍ମ ସଦୃଶ କାନ୍ତିଥିବା ନିଜ ଶୁଭ୍ର ମୁଖକୁ ପୋଛି ସେ ବାସୁଦେବ ଓ ପାଣ୍ଡବ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.150.5
प्रियमेतदुपश्रुत्य त्वत्तः पुष्करलोचन ।
नान्तं गच्छामि हर्षस्य तितीर्षुरुदधेरिव ॥ ७.१५०.५ ॥
ହେ ପଦ୍ମଲୋଚନ! ତୁମଠାରୁ ଏହି ପ୍ରିୟ ସମ୍ବାଦ ଶୁଣି, ସମୁଦ୍ର ପାର ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକ ପରି ମୁଁ ହର୍ଷର ଶେଷକୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିପାରୁ ନାହିଁ।
7.150.6
अत्यद्भुतमिदं कृष्ण कृतं पार्थेन धीमता ।
दिष्ट्या पश्यामि सङ्ग्रामे तीर्णभारौ महारथौ ॥ ७.१५०.६ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ! ବୁଦ୍ଧିମାନ ପାର୍ଥ ଏହି ଅତ୍ୟଦ୍ଭୁତ କର୍ମ କରିଛନ୍ତି। ସୌଭାଗ୍ୟରେ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭାର ପାର କରିଥିବା ସେହି ଦୁଇ ମହାରଥୀଙ୍କୁ ଦେଖୁଛି।
7.150.7
दिष्ट्या च निहतः पापः सैन्धवः पुरुषाधमः ।
दिष्ट्या शत्रुगणाश्चैव निमग्नाः शोकसागरे ॥ ७.१५०.७ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟ କ୍ରମେ ପାପୀ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧମ ସୈନ୍ଧବ (ଜୟଦ୍ରଥ) ନିହତ ହେଲା; ସୌଭାଗ୍ୟ କ୍ରମେ ଶତ୍ରୁଦଳ ଶୋକସାଗରରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲେ।
7.150.8
कृष्ण दिष्ट्या मम प्रीतिर्महती प्रतिपादिता ।
त्वया गुप्तेन गोविन्द घ्नता पापं जयद्रथम् ॥ ७.१५०.८ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ! ସୌଭାଗ୍ୟ କ୍ରମେ ମୋର ମହା ଆନନ୍ଦ ଲାଭ ହୋଇଛି; ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇ ପାପୀ ଜୟଦ୍ରଥକୁ ବଧ କରିବା ଦ୍ୱାରା।
7.150.9
किन्तु नात्यद्भुतं तेषां येषां नस्त्वं समाश्रयः ।
न तेषां दुष्कृतं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते।
सर्वलोकगुरुर्येषां त्वं नाथो मधुसूदन ॥ ७.१५०.९ ॥
କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଆମର ଆଶ୍ରୟ ଯାହାଙ୍କର, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ନୁହେଁ। ହେ ମଧୁସୂଦନ, ସର୍ବଲୋକ ଗୁରୁ ଏବଂ ନାଥ ତୁମେ ଯାହାଙ୍କର, ସେମାନଙ୍କର ତିନି ଲୋକରେ କୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମ ନାହିଁ।
7.150.10
त्वत्प्रसादाद्धि गोविन्द वयं जेष्यामहे रिपून् ।
यथा पुरा प्रसादात्ते दानवान्पाकशासनः ॥ ७.१५०.१० ॥
ହେ ଗୋବିନ୍ଦ! ତୁମ କୃପାରୁ ହିଁ ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବା, ଯେପରି ପୂର୍ବରେ ତୁମ କୃପାରୁ ପାକଶାସନ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥିଲେ।
7.150.11
पृथिव्या विजयो वापि त्रैलोक्यविजयोऽपि वा ।
ध्रुवो हि तेषां वार्ष्णेय येषां तुष्टोऽसि मानद ॥ ७.१५०.११ ॥
ହେ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ! ମାନଦାତା, ତୁମେ ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେମାନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀ ବିଜୟ କିମ୍ବା ତ୍ରିଲୋକ ବିଜୟ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ।
7.150.12
न तेषां विद्यते पापं सङ्ग्रामे वा पराजयः ।
त्रिदशेश्वर नाथस्त्वं येषां तुष्टोऽसि माधव ॥ ७.१५०.१२ ॥
ହେ ମାଧବ! ତୁମେ ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱର ତୁମେ ଯାହାଙ୍କର ନାଥ, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ନାହିଁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
7.150.13
त्वत्प्रसादाद्धृषीकेश शक्रः सुरगणेश्वरः ।
त्रैलोक्यविजयं श्रीमान्प्राप्तवान्रणमूर्धनि ॥ ७.१५०.१३ ॥
ହେ ହୃଷୀକେଶ, ତୁମ ପ୍ରସାଦରୁ ଦେବଗଣର ଅଧୀଶ୍ୱର ଶ୍ରୀମାନ ଶକ୍ର ରଣମୁଖରେ ତ୍ରିଲୋକ ବିଜୟ ପାଇଲେ।
7.150.14
तव चैव प्रसादेन त्रिदशास्त्रिदशेश्वराः ।
अमरत्वं गताः कृष्ण लोकांश्चाश्नुवतेऽक्षयान् ॥ ७.१५०.१४ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ତୁମ ପ୍ରସାଦରୁ ତ୍ରିଦଶ ଓ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ୱରମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇ ଅକ୍ଷୟ ଲୋକ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
7.150.15
स्थितः सर्वात्मना नित्यं प्रियेषु च हितेषु च ।
त्वां चैवास्माभिराश्रित्य कृतः शस्त्रसमुद्यमः।
सुरैरिवासुरवधे शक्रं शक्रानुजाहवे ॥ ७.१५०.१५ ॥
ଯିଏ ସଦା ପ୍ରିୟ ଓ ହିତୈଷୀମାନଙ୍କଠାରେ ସର୍ବାତ୍ମାରେ ସ୍ଥିତ, ତୁମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଆମେ ଶସ୍ତ୍ରୋଦ୍ୟମ କରିଛୁ; ଦେବତାମାନେ ଅସୁରବଧରେ ଶକ୍ରାନୁଜ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିବା ପରି।
7.150.16
असंभाव्यमिदं कर्म देवैरपि जनार्दन ।
त्वद्बुद्धिबलवीर्येण कृतवानेष फल्गुनः ॥ ७.१५०.१६ ॥
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଏହି କର୍ମ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅସମ୍ଭବ; କିନ୍ତୁ ତୁମ ବୁଦ୍ଧି, ବଳ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ଏହି ଫାଲ୍ଗୁନ ତାହା କରିଛନ୍ତି।
7.150.17
बाल्यात्प्रभृति ते कृष्ण कर्माणि श्रुतवानहम् ।
अमानुषाणि दिव्यानि महान्ति च बहूनि च।
तदैवाज्ञासिषं शत्रून्हतान्प्राप्तां च मेदिनीम् ॥ ७.१५०.१७ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ମୁଁ ତୁମର ଅମାନୁଷ, ଦିବ୍ୟ, ମହାନ ଓ ବହୁ କର୍ମ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛି; ସେତେବେଳେ ହିଁ ମୁଁ ଜାଣିଲି ଶତ୍ରୁମାନେ ହତ ହୋଇଛନ୍ତି ଓ ପୃଥିବୀ ମିଳିଛି।
7.150.18
त्वत्प्रसादसमुत्थेन विक्रमेणारिसूदन ।
सुरेशत्वं गतः शक्रो हत्वा दैत्यान्सहस्रशः ॥ ७.१५०.१८ ॥
ହେ ଅରିସୂଦନ, ତୁମ ପ୍ରସାଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବିକ୍ରମରେ ଶକ୍ର ସହସ୍ର ସହସ୍ର ଦୈତ୍ୟଙ୍କୁ ବଧ କରି ସୁରେଶତ୍ୱ ପାଇଲେ।
7.150.19
त्वत्प्रसादाद्वृषीकेश जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
स्ववर्त्मनि स्थितं वीर जपरहोमेषु वर्तते ॥ ७.१५०.१९ ॥
ହେ ହୃଷୀକେଶ, ତୁମ୍ଭ ପ୍ରସାଦରେ ଚରାଚର ଜଗତ ନିଜ ପଥରେ ସ୍ଥିତ; ହେ ବୀର, ତାହା ଜପ ଓ ହୋମରେ ନିୟୋଜିତ ଥାଏ।
7.150.20
एकार्णवमिदं पूर्वं सर्वमासीत्तमोमयम् ।
त्वत्प्रसादान्माहाबाहो जगत्प्राप्तं नरोत्तम ॥ ७.१५०.२० ॥
ପୂର୍ବରୁ ଏ ସବୁ ଅନ୍ଧକାରମୟ ଏକ ମହାସମୁଦ୍ର ଥିଲା; ହେ ମହାବାହୁ, ହେ ନରୋତ୍ତମ, ତୁମ୍ଭ ପ୍ରସାଦରୁ ଜଗତ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା।
7.150.21
स्रष्टारं सर्वलोकानां परमात्मानमव्ययम् ।
ये पश्यन्ति हृषीकेश न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२१ ॥
ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଲୋକର ସ୍ରଷ୍ଟା, ପରମାତ୍ମା, ଅବ୍ୟୟ ତୁମ୍ଭକୁ ଦେଖନ୍ତି, ହେ ହୃଷୀକେଶ, ସେମାନେ କେବେ ମୋହିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
7.150.22
पुराणं परमं देवं देवदेवं सनातनम् ।
ये प्रपन्नाः सुरगुरुं न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२२ ॥
ପୁରାତନ, ପରମ, ଦେବଦେବ, ସନାତନ ସୁରଗୁରୁଙ୍କ ଶରଣ ଯେଉଁମାନେ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ମୋହିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
7.150.23
अनादिनिधनं देवं लोककर्तारमव्ययम् ।
ये भक्तास्त्वां हृषीकेश दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ७.१५०.२३ ॥
ଯେଉଁ ଭକ୍ତମାନେ ଆଦି-ଅନ୍ତହୀନ, ଲୋକକର୍ତ୍ତା, ଅବ୍ୟୟ ଦେବତା ତୁମ୍ଭକୁ ସେବନ୍ତି, ହେ ହୃଷୀକେଶ, ସେମାନେ ଦୁର୍ଗମ ବାଧା ପାର ହୁଅନ୍ତି।
7.150.24
परं पुराणं पुरुषं पराणां परमं च यत् ।
प्रपद्यतस्तत्परमं परा भूतिर्विधीयते ॥ ७.१५०.२४ ॥
ଯିଏ ପରମ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ଏବଂ ପରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ପରମ, ତାଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ପରମ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ।
7.150.25
गायन्ति चतुरो वेदा यश्च देवेषु गीयते ।
तं प्रपद्य महात्मानं भूतिमश्नाम्यनुत्तमाम् ॥ ७.१५०.२५ ॥
ଚାରି ବେଦ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହାଙ୍କୁ ଗାଆନ୍ତି, ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ସେମାନେ ଗାଆନ୍ତି। ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଶରଣ ନେଇ ମୁଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସମୃଦ୍ଧି ପାଏ।
7.150.26
परमेश परेशेश तिर्यगीश नरेश्वर ।
सर्वेश्वरेश्वरेशेन नमस्ते पुरुषोत्तम ॥ ७.१५०.२६ ॥
ହେ ପରମେଶ, ପରେଶମାନଙ୍କ ଈଶ, ତିର୍ଯକ୍ ଜୀବମାନଙ୍କ ଈଶ, ନରମାନଙ୍କ ଅଧିପତି, ସର୍ବେଶ୍ବରମାନଙ୍କ ଈଶ୍ବର, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
7.150.27
त्वमीशेशेश्वरेशान प्रभो वर्धस्व माधव ।
प्रभवाप्यय सर्वस्य सर्वात्मन्पृथुलोचन ॥ ७.१५०.२७ ॥
ଆପଣ ଈଶମାନଙ୍କ ଈଶ, ଈଶାନ, ପ୍ରଭୁ; ହେ ମାଧବ, ଆପଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତୁ। ସବୁର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଲୟ ଆପଣ; ହେ ସର୍ବାତ୍ମନ୍, ହେ ବିଶାଳନୟନ।
7.150.28
धनञ्जयसखा यश्च धनञ्जयहितश्च यः ।
धनञ्जयस्य गोप्ता तं प्रपद्य सुखमेधते ॥ ७.१५०.२८ ॥
ଯେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ସଖା, ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ହିତକାରୀ ଓ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ତାଙ୍କ ଶରଣ ନେଇ ମନୁଷ୍ୟ ସୁଖରେ ବଢ଼େ।
7.150.29
मार्कण्डेयः पुराणर्षिश्चरितज्ञस्तवानघ ।
माहात्म्यमनुभावं पुरा फीर्तितवान्मुनिः ॥ ७.१५०.२९ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ପୁରାଣ-ଋଷି ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ଯେ ଆପଣଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଜାଣନ୍ତି, ସେହି ମୁନି ପୂର୍ବେ ଆପଣଙ୍କ ମହିମା ଓ ପ୍ରଭାବ କୀର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ।
7.150.30
असितो देवलश्चैव नारदश्च महातपाः ।
पितामहश्च मे व्यासस्त्वामाहुर्विधिमुत्तमम् ॥ ७.१५०.३० ॥
ଅସିତ, ଦେବଳ, ମହାତପସ୍ବୀ ନାରଦ ଓ ମୋ ପିତାମହ ବ୍ୟାସ — ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ବିଧାତା କହିଛନ୍ତି।
7.150.31
त्वं तेजस्त्वं परं ब्रह्म त्वं सत्यं त्वं महत्तपः ।
त्वं श्रेयस्त्वं यशश्चाग्र्यं कारणं जगतस्तथा ॥ ७.१५०.३१ ॥
ତୁମେ ତେଜ, ତୁମେ ପରବ୍ରହ୍ମ, ତୁମେ ସତ୍ୟ, ତୁମେ ମହାନ ତପ। ତୁମେ ଶ୍ରେୟ, ତୁମେ ଯଶ, ଏବଂ ଜଗତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାରଣ ମଧ୍ୟ ତୁମେ।
7.150.32
त्वया सृष्टमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रलये समनुप्राप्ते त्वां वै निविशते पुनः ॥ ७.१५०.३२ ॥
ତୁମ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ ଏହି ସମଗ୍ର ଜଗତ, ସ୍ଥାବର ଓ ଜଙ୍ଗମ ସବୁ। ପ୍ରଳୟ ଆସିଲେ ତାହା ପୁନର୍ବାର ତୁମଠାରେ ଲୀନ ହୁଏ।
7.150.33
अनादिनिधनं देवं विश्वस्येशं जगत्पते ।
धातारमजमव्यक्तमाहुर्वेदविदो जनाः ॥ ७.१५०.३३ ॥
ଯାହାର ଆଦି ନାହିଁ ଅନ୍ତ ନାହିଁ, ଯେ ଦେବ, ବିଶ୍ୱର ଈଶ, ଜଗତର ପତି, ଧାତା, ଅଜ ଓ ଅବ୍ୟକ୍ତ — ତାଙ୍କୁ ବେଦଜ୍ଞମାନେ ଏହିପରି କୁହନ୍ତି।
7.150.34
भूतात्मानं महात्मानमनन्तं विश्वतोमुखम् ।
अपि देवा न जानन्ति गुह्यमाद्यं जगत्पतिम्।
नारायणं परं देवं परमात्मानमीश्वरम् ॥ ७.१५०.३४ ॥
ଯେ ଭୂତାତ୍ମା, ମହାତ୍ମା, ଅନନ୍ତ, ସର୍ବତୋମୁଖ — ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ସେହି ଗୁହ୍ୟ, ଆଦ୍ୟ, ଜଗତପତି, ପରମ ଦେବ, ପରମାତ୍ମା ଈଶ୍ୱର ନାରାୟଣ।
7.150.35
ज्ञानयोनिं हरिं विष्णुं मुमुक्षूणां परायणम् ।
परं पुराणं पुरुषं पुराणानां परं च यत् ॥ ७.१५०.३५ ॥
ଜ୍ଞାନର ଉତ୍ସ, ହରି, ବିଷ୍ଣୁ, ମୁମୁକ୍ଷୁମାନଙ୍କର ପରମ ଆଶ୍ରୟ, ପରମ ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ପୁରାଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଯେ ପରମ।
7.150.36
एवमादिगुणानां ते कर्मणां दिवि चेह च ।
अतीतभूतभव्यानां सङ्ख्याताऽत्र न विद्यते ॥ ७.१५०.३६ ॥
ଏପରି ଓ ଅନ୍ୟ ତୁମ ଗୁଣମାନଙ୍କର, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଓ ଏଠାରେ ତୁମ କର୍ମମାନଙ୍କର, ଅତୀତ ବର୍ତ୍ତମାନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତର କର୍ମମାନଙ୍କର ଗଣନା ଏଠାରେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
7.150.37
सर्वतो रक्षणीयाः स्म शक्रेणेव दिवौकसः ।
यैस्त्वं सर्वगुणोपेतः सुहृन्न उपपादितः ॥ ७.१५०.३७ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟବାସୀମାନେ ଯେପରି ସର୍ବଦିଗରୁ ରକ୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ସର୍ବଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ ଆମ ସୁହୃଦ ଆପଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସର୍ବଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରାଯିବା ଉଚିତ ଥିଲା।
7.150.38
इत्येवं धर्मराजेन हरिरुक्तो महायशाः ।
अनुरूपमिदं वाक्यं प्रत्युवाच जनार्दनः ॥ ७.१५०.३८ ॥
ଧର୍ମରାଜ ଏପରି କହିବାରୁ ମହାଯଶସ୍ୱୀ ହରି ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଏହି ଉପଯୁକ୍ତ ବାକ୍ୟ ଉତ୍ତରରେ କହିଲେ।
7.150.39
भवता तपसोग्रेण धर्मेण परमेण च ।
साधुत्वादार्जवाच्चैव हतः पापो जयद्रथः ॥ ७.१५०.३९ ॥
ଆପଣଙ୍କ ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟା, ପରମ ଧର୍ମ, ସାଧୁତା ଓ ସରଳତା ଦ୍ୱାରା ହିଁ ପାପୀ ଜୟଦ୍ରଥ ନିହତ ହେଲା।
7.150.40
अयं च पुरुषव्याघ्र त्वदनुध्यानसंवृतः ।
हत्वा योधसहस्राणि न्यहञ्जिष्णुर्जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४० ॥
ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଆପଣଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଏହି ଜିଷ୍ଣୁ ହଜାର ହଜାର ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ବଧ କରି ଜୟଦ୍ରଥକୁ ପାଡ଼ି ଦେଲେ।
7.150.41
कृतित्वे बाहुवीर्ये च तथैवासम्भ्रमेऽपि च ।
शीघ्रतामोधबुद्धित्वे नास्ति पार्थसमः क्वचित् ॥ ७.१५०.४१ ॥
କୌଶଳ, ବାହୁବଳ, ସେହିପରି ଅବିଚଳତା, ଶୀଘ୍ରତା ଓ ଅମୋଘ ବୁଦ୍ଧିରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ସମକକ୍ଷ କେହି କେଉଁଠି ନାହାନ୍ତି।
7.150.42
तदयं भरतश्रेष्ठ भ्राता तेऽद्य यदर्जुनः ।
सैन्यक्षयं रणे कृत्वा सिन्धुराजशिरोऽहरत् ॥ ७.१५०.४२ ॥
ତେଣୁ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କ ଏହି ଭାଇ ଅର୍ଜୁନ ଆଜି ରଣରେ ସେନାକ୍ଷୟ କରି ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କ ମସ୍ତକ ଆଣିଲେ।
7.150.43
ततो धर्मसुतो जिष्णुं परिष्वज्य विशाम्पते ।
प्रमृज्य वदनं तस्य पर्याश्वासयत प्रभुः ॥ ७.१५०.४३ ॥
ହେ ବିଶାମ୍ପତି, ତା'ପରେ ଧର୍ମପୁତ୍ର ପ୍ରଭୁ ଜିଷ୍ଣୁ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ତାଙ୍କ ମୁଖ ପୋଛି ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ।
7.150.44
अतीव सुमहत्कर्म कृतवानसि फल्गुन ।
असह्यं चाविषह्यं च देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१५०.४४ ॥
ହେ ଫଲ୍ଗୁନ, ତୁମେ ଅତି ମହତ୍ କର୍ମ କରିଛ; ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ତାହା ଅସହ୍ୟ ଓ ଅଜେୟ ଥିଲା।
7.150.45
दिष्टा निस्तीर्णभारोऽसि हतारिश्चासि शत्रुहन् ।
दिष्ट्या सत्या प्रतिज्ञेयं कृता हत्वा जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४५ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁହନ୍ତା, ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ଭାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବହି ଶତ୍ରୁକୁ ବଧ କରିଛ; ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ବଧ କରି ଏହି ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
7.150.46
एवमुक्त्वा गुडाकेशं धर्मराजो महायशाः ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन पृष्ठे हस्तेन पार्थिवाः ॥ ७.१५०.४६ ॥
ଏହିପରି କହି ମହାଯଶସ୍ୱୀ ଧର୍ମରାଜ (ଯୁଧିଷ୍ଠିର) ଗୁଡ଼ାକେଶ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କ ପିଠିକୁ ପୁଣ୍ୟଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ। ହେ ପାର୍ଥିବ!
7.150.47
एवमुक्तौ महात्मानावुभौ केशवपाण्डवौ ।
तावब्रूतां तदा कृष्णौ राजानं पृथिवीपतिम् ॥ ७.१५०.४७ ॥
ଏହିପରି କୁହାଯିବା ପରେ, ସେହି ଦୁଇ ମହାତ୍ମା କେଶବ ଓ ପାଣ୍ଡବ ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀପତି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.150.48
तव कोपाग्निना दग्धः पापो राजञ्जयद्रथः ।
उत्तीर्णं चापि सुमहद्धार्तराष्ट्रबलं रणे ॥ ७.१५०.४८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ କ୍ରୋଧାଗ୍ନିରେ ପାପୀ ଜୟଦ୍ରଥ ଦଗ୍ଧ ହେଲା; ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ଅତି ବିଶାଳ ସୈନ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପାର ହୋଇଗଲା।
7.150.49
हन्यन्ते निहताश्चैव विनङ्क्ष्यन्ति च केशव ।
तव क्रोधहता ह्येते कौरवाः शत्रुसूदन ॥ ७.१५०.४९ ॥
ହେ କେଶବ, ଏହି କୌରବମାନେ ମରୁଛନ୍ତି, ମରିଛନ୍ତି ଏବଂ ବିନଷ୍ଟ ହେବେ। ହେ ଶତ୍ରୁସୂଦନ, ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ କ୍ରୋଧରେ ହତ ହୋଇଛନ୍ତି।
7.150.50
त्वां हि चक्षुर्हणं वीर कोपयित्वा सुयोधनः ।
समित्रबन्धुः समरे प्राणांस्त्यक्ष्यति दुर्मतिः ॥ ७.१५०.५० ॥
ହେ ବୀର, ତୁମ୍ଭକୁ କ୍ରୋଧିତ କରି ଦୁର୍ମତି ସୁଯୋଧନ ମିତ୍ର ଓ ବାନ୍ଧବମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିବ।
7.150.51
तव क्रोधहतः पूर्वं देवैरपि सुदुर्जयः ।
शरतल्पगतः शेते भीष्मः कुरुपितामहः ॥ ७.१५०.५१ ॥
ତୁମ୍ଭ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ବରୁ ହତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଜୟ କୁରୁପିତାମହ ଭୀଷ୍ମ ଶରଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇଛନ୍ତି।
7.150.52
दुर्लभो विजयस्तेषां सम्प्रामे रिपुघातिनाम् ।
याता मृत्युवशं ते वै येषां क्रुद्धोऽपि माधव ॥ ७.१५०.५२ ॥
ହେ ମାଧବ, ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମେ କ୍ରୋଧିତ ହୁଅ, ସେହି ଶତ୍ରୁଘାତୀମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଦୁର୍ଲଭ; ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମୃତ୍ୟୁବଶ ହୁଅନ୍ତି।
7.150.53
राज्यं प्राणाः श्रियः पुत्राः सौख्यानि विविधानि च ।
अचिरात्तस्य नश्यन्ति येषां क्रुद्धोऽसि मानद ॥ ७.१५०.५३ ॥
ହେ ମାନଦ, ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମେ କ୍ରୋଧିତ ହୁଅ, ସେମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟ, ପ୍ରାଣ, ଶ୍ରୀ, ପୁତ୍ର ଓ ବିବିଧ ସୁଖ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
7.150.54
विनष्टान्कौरवान्मन्ये सपुत्रपशुबान्धवान् ।
राजधर्मपरे नित्यं त्वयि क्रुद्धे परन्तप ॥ ७.१५०.५४ ॥
ହେ ପରନ୍ତପ, ତୁମେ କ୍ରୋଧିତ ହେବାରୁ ପୁତ୍ର, ପଶୁ ଓ ବାନ୍ଧବ ସହିତ କୌରବମାନେ ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ମୁଁ ମନେ କରେ; ସେମାନେ ସର୍ବଦା ରାଜଧର୍ମରେ ନିରତ ଥିଲେ।
7.150.55
ततो भीमो महाबाहुः सात्यकिश्च महारथः ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं मार्गणैः क्षतविक्षतौ।
क्षितावास्तां महेष्वासौ पाञ्चाल्यपरिवारितौ ॥ ७.१५०.५५ ॥
ଏବେ ମହାବାହୁ ଭୀମ ଓ ମହାରଥୀ ସାତ୍ୟକି, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ବାଣରେ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ହୋଇ, ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ରହିଲେ।
7.150.56
तौ दृष्ट्वा मुदितो वीरौ प्राञ्जली चाग्रतः स्थितौ ।
अभ्यनन्दत कौन्तेयस्तावुभौ भीमसात्यकी ॥ ७.१५०.५६ ॥
ସେହି ଦୁଇ ବୀରଙ୍କୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ କୌନ୍ତେୟ, ହାତ ଯୋଡ଼ି ଆଗରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଭୀମ ଓ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଅଭିନନ୍ଦନ କଲେ।
7.150.57
दिष्ट्या पश्यामि वा शूरौ विमुक्तौ सैन्यसागरात् ।
द्रोणग्राहदुराधर्षाद्धार्दिक्यमकरालयात् ॥ ७.१५०.५७ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ମୁଁ ଦେଖୁଛି ଏହି ଦୁଇ ବୀର ସେହି ସୈନ୍ୟସାଗରରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ରୋଣରୂପୀ ଗ୍ରାହ ଓ ହାର୍ଦିକ୍ୟରୂପୀ ମକରରେ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଥିଲା।
7.150.58
दिष्ट्या विनिर्जिताः सङ्ख्ये पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः ।
युवां विजयिनौ चापि दिष्ट्या पश्यामि संयुगे ॥ ७.१५०.५८ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଯୁଦ୍ଧରେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜା ପରାଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ମୁଁ ଦେଖୁଛି ଏହି ସଂଗ୍ରାମରେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ବିଜୟୀ।
7.150.59
दिष्ट्या द्रोणो जितः सङ्ख्ये हार्दिक्यश्च महाबलः ।
दिष्ट्या विकर्णिभिः कर्णोरणे नीतः पराभवम् ॥ ७.१५०.५९ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣ ପରାଜିତ ହେଲେ, ମହାବଳୀ ହାର୍ଦିକ୍ୟ ମଧ୍ୟ; ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ବିକର୍ଣ୍ଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣ ପରାଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
7.150.60
विमुखश्च कृतः शल्यो युवाभ्यां पुरुषर्षभौ ।
दिष्ट्या युवां कुशलिनौ सङ्ग्रामात्पुनरागतौ।
पश्यामि रथिनां श्रेष्ठावुभौ युद्धविशारदौ ॥ ७.१५०.६० ॥
ହେ ପୁରୁଷର୍ଷଭଗଣ, ଆପଣମାନେ ଦୁହେଁ ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ପଛକୁ ହଟାଇଲେ। ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆପଣ ଦୁହେଁ କୁଶଳରେ ଯୁଦ୍ଧରୁ ଫେରି ଆସିଛନ୍ତି। ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧନିପୁଣ ଆପଣ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁଛି।
7.150.61
मम वाक्यकरौ वीरौ मम गौरवयन्त्रितौ ।
सैन्यार्णवं समुत्तीर्णौ दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६१ ॥
ମୋ ବାକ୍ୟ ପାଳନକାରୀ, ମୋ ସମ୍ମାନରେ ଆବଦ୍ଧ ବୀର ଆପଣମାନେ ଦୁହେଁ ସୈନ୍ୟସମୁଦ୍ର ପାର ହୋଇଛନ୍ତି। ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ମୁଁ ଆପଣ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଦେଖୁଛି।
7.150.62
समरश्लाघिनौ वीरौ समरेष्वपराजितौ ।
मम वाक्यसमौ चैव दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଗର୍ବ କରୁଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ ବୀର ଆପଣମାନେ ଦୁହେଁ ମୋ ବାକ୍ୟ ସମାନ। ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ମୁଁ ଆପଣ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଦେଖୁଛି।
7.150.63
इत्युक्त्वा पाण्डवो राजन्युयुधानवृकोदरौ ।
सस्वजे पुरुषव्याघ्रौ हर्षाद्बाष्पं मुपोच ह ॥ ७.१५०.६३ ॥
ହେ ରାଜନ, ଏପରି କହି ପାଣ୍ଡବ ଯୁଯୁଧାନ ଓ ବୃକୋଦରଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ସେହି ଦୁଇ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ରଙ୍କୁ ଜଡ଼ାଇ ଧରି ହର୍ଷରେ ଲୁହ ବହାଇଲେ।
7.150.64
ततः प्रमुदितं सर्वं बलमासीद्विशाम्पते ।
पाण्डवानां रणे हृष्टं युद्धाय तु मनो दधे ॥ ७.१५०.६४ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ସେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ରଣରେ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ହିଁ ମନ ଲଗାଇଲେ।