Mahābhārata · Adhyāya 7.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.150.1
ततो राजानमभ्येत्य धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
ववन्दे सम्प्रहृष्टात्मा हते पार्थेन सैन्धवे ॥ ७.१५०.१ ॥
Dann trat er, das Herz hoch erfreut, zu König Yudhiṣṭhira, dem Sohn des Dharma, und verneigte sich, nachdem Pārtha den Saindhava erschlagen hatte.
7.150.2
दिष्ट्या वर्धसि राजेन्द्र हतशत्रुर्नरोत्तम ।
दिष्ट्या निस्तीर्णवांशैव प्रतिज्ञामनुजस्तव ॥ ७.१५०.२ ॥
Glücklicherweise, o Herr der Könige, bester der Menschen, sind deine Feinde erschlagen und du gedeihst. Glücklicherweise hat dein jüngerer Bruder sein Gelübde erfüllt.
7.150.3
स त्वेवमुक्तः कृष्णेन हृष्टः परपुरञ्जयः ।
ततो युधिष्ठिरो राजा रथादाप्लुत्य भारत।
पर्यष्वजत्तदा कृष्णावानन्दाश्रुपरिप्लुतः ॥ ७.१५०.३ ॥
So von Kṛṣṇa angesprochen, freute sich der Eroberer feindlicher Städte. Dann, o Bhārata, sprang König Yudhiṣṭhira von seinem Wagen und umarmte, von Freudentränen überströmt, die beiden Kṛṣṇas.
7.150.4
प्रमृज्य वदनं शुभ्रं पुण्डरीकसमप्रभम् ।
अब्रवीद्वासुदेवं च पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१५०.४ ॥
Sein strahlendes Antlitz, das wie ein Lotus glänzte, abwischend, sprach er zu Vāsudeva und zu dem Pāṇḍava Dhanañjaya.
7.150.5
प्रियमेतदुपश्रुत्य त्वत्तः पुष्करलोचन ।
नान्तं गच्छामि हर्षस्य तितीर्षुरुदधेरिव ॥ ७.१५०.५ ॥
O Lotusäugiger, nachdem ich diese freudige Nachricht von dir vernommen habe, erreiche ich das Ende meiner Freude noch nicht, wie einer, der das Meer überqueren will.
7.150.6
अत्यद्भुतमिदं कृष्ण कृतं पार्थेन धीमता ।
दिष्ट्या पश्यामि सङ्ग्रामे तीर्णभारौ महारथौ ॥ ७.१५०.६ ॥
O Kṛṣṇa, diese überaus wundersame Tat hat der weise Pārtha vollbracht. Glücklicherweise sehe ich im Kampf jene beiden großen Wagenkämpfer, die ihre Last hindurchgetragen haben.
7.150.7
दिष्ट्या च निहतः पापः सैन्धवः पुरुषाधमः ।
दिष्ट्या शत्रुगणाश्चैव निमग्नाः शोकसागरे ॥ ७.१५०.७ ॥
Glücklicherweise wurde der frevelhafte Saindhava, der niedrigste der Menschen, erschlagen, und glücklicherweise sind die feindlichen Scharen im Ozean des Kummers versunken.
7.150.8
कृष्ण दिष्ट्या मम प्रीतिर्महती प्रतिपादिता ।
त्वया गुप्तेन गोविन्द घ्नता पापं जयद्रथम् ॥ ७.१५०.८ ॥
Kṛṣṇa, glücklicherweise wurde mir große Freude zuteil, Govinda, denn unter deinem Schutz hast du den sündigen Jayadratha erschlagen.
7.150.9
किन्तु नात्यद्भुतं तेषां येषां नस्त्वं समाश्रयः ।
न तेषां दुष्कृतं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते।
सर्वलोकगुरुर्येषां त्वं नाथो मधुसूदन ॥ ७.१५०.९ ॥
Doch für jene, für die du unsere Zuflucht bist, ist es nicht so außerordentlich. Für die, deren Herr und Lehrer aller Welten du bist, Madhusūdana, gibt es in den drei Welten keine Untat.
7.150.10
त्वत्प्रसादाद्धि गोविन्द वयं जेष्यामहे रिपून् ।
यथा पुरा प्रसादात्ते दानवान्पाकशासनः ॥ ७.१५०.१० ॥
Govinda, durch deine Gnade werden wir unsere Feinde gewiss besiegen, so wie einst durch deine Gnade Indra, der Bezwinger des Paka, die Dānavas besiegte.
7.150.11
पृथिव्या विजयो वापि त्रैलोक्यविजयोऽपि वा ।
ध्रुवो हि तेषां वार्ष्णेय येषां तुष्टोऽसि मानद ॥ ७.१५०.११ ॥
Vārṣṇeya, Spender der Ehre, für jene, mit denen du zufrieden bist, ist der Sieg über die Erde oder gar über die drei Welten gewiss.
7.150.12
न तेषां विद्यते पापं सङ्ग्रामे वा पराजयः ।
त्रिदशेश्वर नाथस्त्वं येषां तुष्टोऽसि माधव ॥ ७.१५०.१२ ॥
Mādhava, für jene, mit denen du zufrieden bist und deren Herr du bist, den Herrn der Götter, gibt es keine Sünde und keine Niederlage im Kampf.
7.150.13
त्वत्प्रसादाद्धृषीकेश शक्रः सुरगणेश्वरः ।
त्रैलोक्यविजयं श्रीमान्प्राप्तवान्रणमूर्धनि ॥ ७.१५०.१३ ॥
O Hṛṣīkeśa, durch deine Gnade erlangte Śakra, der glorreiche Herr der Götterscharen, an der Spitze der Schlacht den Sieg über die drei Welten.
7.150.14
तव चैव प्रसादेन त्रिदशास्त्रिदशेश्वराः ।
अमरत्वं गताः कृष्ण लोकांश्चाश्नुवतेऽक्षयान् ॥ ७.१५०.१४ ॥
O Kṛṣṇa, allein durch deine Gnade haben die Dreißig und die Herren der Dreißig die Unsterblichkeit erlangt und genießen die unvergänglichen Welten.
7.150.15
स्थितः सर्वात्मना नित्यं प्रियेषु च हितेषु च ।
त्वां चैवास्माभिराश्रित्य कृतः शस्त्रसमुद्यमः।
सुरैरिवासुरवधे शक्रं शक्रानुजाहवे ॥ ७.१५०.१५ ॥
Du, der du stets mit deinem ganzen Wesen bei den Lieben und Wohlgesinnten weilst, wir haben, bei dir Zuflucht suchend, das Unternehmen der Waffen aufgenommen, wie die Götter bei der Vernichtung der Asuras im Kampf an der Seite von Śakras jüngerem Bruder.
7.150.16
असंभाव्यमिदं कर्म देवैरपि जनार्दन ।
त्वद्बुद्धिबलवीर्येण कृतवानेष फल्गुनः ॥ ७.१५०.१६ ॥
O Janārdana, diese Tat ist selbst für die Götter unvorstellbar; doch Phalguna hat sie durch deine Einsicht, Stärke und Tapferkeit vollbracht.
7.150.17
बाल्यात्प्रभृति ते कृष्ण कर्माणि श्रुतवानहम् ।
अमानुषाणि दिव्यानि महान्ति च बहूनि च।
तदैवाज्ञासिषं शत्रून्हतान्प्राप्तां च मेदिनीम् ॥ ७.१५०.१७ ॥
O Kṛṣṇa, seit meiner Kindheit habe ich von deinen übermenschlichen, göttlichen, großen und zahlreichen Taten gehört; und damals erfuhr ich, dass die Feinde erschlagen und die Erde gewonnen war.
7.150.18
त्वत्प्रसादसमुत्थेन विक्रमेणारिसूदन ।
सुरेशत्वं गतः शक्रो हत्वा दैत्यान्सहस्रशः ॥ ७.१५०.१८ ॥
O Vernichter der Feinde, durch die aus deiner Gnade erwachsene Tapferkeit erlangte Śakra, nachdem er die Daityas zu Tausenden erschlagen hatte, die Herrschaft über die Götter.
7.150.19
त्वत्प्रसादाद्वृषीकेश जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
स्ववर्त्मनि स्थितं वीर जपरहोमेषु वर्तते ॥ ७.१५०.१९ ॥
O Hṛṣīkeśa, durch deine Gnade steht die Welt, das Unbewegliche und das Bewegliche, fest auf ihrem Weg; o Held, sie ist in Japa und Homa tätig.
7.150.20
एकार्णवमिदं पूर्वं सर्वमासीत्तमोमयम् ।
त्वत्प्रसादान्माहाबाहो जगत्प्राप्तं नरोत्तम ॥ ७.१५०.२० ॥
Früher war dies alles ein einziges Meer, aus Finsternis bestehend; o Starkarmiger, o Bester der Menschen, durch deine Gnade entstand die Welt.
7.150.21
स्रष्टारं सर्वलोकानां परमात्मानमव्ययम् ।
ये पश्यन्ति हृषीकेश न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२१ ॥
Die dich sehen, den Schöpfer aller Welten, das höchste Selbst, den Unvergänglichen, o Hṛṣīkeśa, die werden niemals verwirrt.
7.150.22
पुराणं परमं देवं देवदेवं सनातनम् ।
ये प्रपन्नाः सुरगुरुं न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२२ ॥
Die Zuflucht genommen haben bei dem Uralten, dem Höchsten, dem Gott der Götter, dem ewigen Lehrer der Götter, die werden niemals verwirrt.
7.150.23
अनादिनिधनं देवं लोककर्तारमव्ययम् ।
ये भक्तास्त्वां हृषीकेश दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ७.१५०.२३ ॥
Die dir ergebenen Verehrer, den Gott ohne Anfang und Ende, Schöpfer der Welten, den Unvergänglichen, o Hṛṣīkeśa, die überwinden die Schwierigkeiten.
7.150.24
परं पुराणं पुरुषं पराणां परमं च यत् ।
प्रपद्यतस्तत्परमं परा भूतिर्विधीयते ॥ ७.१५०.२४ ॥
Dem, der Zuflucht nimmt bei der höchsten, uralten Person, die selbst unter den Höchsten die Höchste ist, wird höchstes Glück zuteil.
7.150.25
गायन्ति चतुरो वेदा यश्च देवेषु गीयते ।
तं प्रपद्य महात्मानं भूतिमश्नाम्यनुत्तमाम् ॥ ७.१५०.२५ ॥
Die vier Veden singen von dem, der unter den Göttern besungen wird. Indem ich mich diesem großen Geist zuwende, erlange ich das höchste Gedeihen.
7.150.26
परमेश परेशेश तिर्यगीश नरेश्वर ।
सर्वेश्वरेश्वरेशेन नमस्ते पुरुषोत्तम ॥ ७.१५०.२६ ॥
O höchster Herr, Herr der höchsten Herren, Herr der niederen Wesen, Herr der Menschen, vom Herrn aller Herren, Puruṣottama, Verehrung sei dir!
7.150.27
त्वमीशेशेश्वरेशान प्रभो वर्धस्व माधव ।
प्रभवाप्यय सर्वस्य सर्वात्मन्पृथुलोचन ॥ ७.१५०.२७ ॥
Du bist der Herr der Herren, der Herrscher, der Gebieter. O Mādhava, mögest du gedeihen! Du bist Ursprung und Auflösung von allem; o Seele aller, du Breitäugiger!
7.150.28
धनञ्जयसखा यश्च धनञ्जयहितश्च यः ।
धनञ्जयस्य गोप्ता तं प्रपद्य सुखमेधते ॥ ७.१५०.२८ ॥
Wer der Freund Dhanañjayas ist, dem Dhanañjaya wohlgesinnt ist und der Beschützer Dhanañjayas ist: Wer sich ihm zuwendet, gedeiht im Glück.
7.150.29
मार्कण्डेयः पुराणर्षिश्चरितज्ञस्तवानघ ।
माहात्म्यमनुभावं पुरा फीर्तितवान्मुनिः ॥ ७.१५०.२९ ॥
O Makelloser, der alte Seher Mārkaṇḍeya, der deine Taten kennt, hat einst deine Größe und deine Macht verkündet.
7.150.30
असितो देवलश्चैव नारदश्च महातपाः ।
पितामहश्च मे व्यासस्त्वामाहुर्विधिमुत्तमम् ॥ ७.१५०.३० ॥
Asita, Devala, der große Asket Nārada und mein Großvater Vyāsa haben dich alle den höchsten Ordner genannt.
7.150.31
त्वं तेजस्त्वं परं ब्रह्म त्वं सत्यं त्वं महत्तपः ।
त्वं श्रेयस्त्वं यशश्चाग्र्यं कारणं जगतस्तथा ॥ ७.१५०.३१ ॥
Du bist der Glanz, du bist das höchste Brahman, du bist die Wahrheit, du bist die große Askese. Du bist das höchste Gut, du bist der Ruhm, und du bist die oberste Ursache der Welt.
7.150.32
त्वया सृष्टमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रलये समनुप्राप्ते त्वां वै निविशते पुनः ॥ ७.१५०.३२ ॥
Von dir wurde diese ganze Welt erschaffen, das Unbewegliche und das Bewegliche. Wenn die Auflösung eintritt, geht sie wieder in dich ein.
7.150.33
अनादिनिधनं देवं विश्वस्येशं जगत्पते ।
धातारमजमव्यक्तमाहुर्वेदविदो जनाः ॥ ७.१५०.३३ ॥
Ohne Anfang und Ende, der Gott, Herr des Weltalls, Herr der Welt, der Erhalter, der Ungeborene, der Unmanifeste — so nennen ihn die Kenner der Veden.
7.150.34
भूतात्मानं महात्मानमनन्तं विश्वतोमुखम् ।
अपि देवा न जानन्ति गुह्यमाद्यं जगत्पतिम्।
नारायणं परं देवं परमात्मानमीश्वरम् ॥ ७.१५०.३४ ॥
Die Seele der Wesen, die große Seele, der Unendliche, dessen Antlitz nach allen Seiten gewandt ist, den selbst die Götter nicht kennen: der verborgene, uranfängliche Herr der Welt, der höchste Gott, das höchste Selbst, der Herr Nārāyaṇa.
7.150.35
ज्ञानयोनिं हरिं विष्णुं मुमुक्षूणां परायणम् ।
परं पुराणं पुरुषं पुराणानां परं च यत् ॥ ७.१५०.३५ ॥
Die Quelle der Erkenntnis, Hari, Viṣṇu, die höchste Zuflucht derer, die nach Befreiung streben, der höchste uralte Puruṣa, der selbst unter den Purāṇas der höchste ist.
7.150.36
एवमादिगुणानां ते कर्मणां दिवि चेह च ।
अतीतभूतभव्यानां सङ्ख्याताऽत्र न विद्यते ॥ ७.१५०.३६ ॥
Von solchen und anderen deinen Tugenden und deinen Taten im Himmel und hier, von dem, was war, was ist und was sein wird, ist hier keine Zählung möglich.
7.150.37
सर्वतो रक्षणीयाः स्म शक्रेणेव दिवौकसः ।
यैस्त्वं सर्वगुणोपेतः सुहृन्न उपपादितः ॥ ७.१५०.३७ ॥
Wie die Himmelsbewohner von allen Seiten von Śakra beschützt werden, so hättet auch Ihr, mit allen Tugenden begabt, von allen Seiten beschützt werden müssen, Ihr, durch den unser Freund in Sicherheit gebracht wurde.
7.150.38
इत्येवं धर्मराजेन हरिरुक्तो महायशाः ।
अनुरूपमिदं वाक्यं प्रत्युवाच जनार्दनः ॥ ७.१५०.३८ ॥
So angesprochen vom König des Dharma, antwortete der hochberühmte Hari Janārdana mit diesen passenden Worten.
7.150.39
भवता तपसोग्रेण धर्मेण परमेण च ।
साधुत्वादार्जवाच्चैव हतः पापो जयद्रथः ॥ ७.१५०.३९ ॥
Durch deine glühende Askese, durch den höchsten Dharma, durch Rechtschaffenheit und Aufrichtigkeit wurde der frevelhafte Jayadratha tatsächlich erschlagen.
7.150.40
अयं च पुरुषव्याघ्र त्वदनुध्यानसंवृतः ।
हत्वा योधसहस्राणि न्यहञ्जिष्णुर्जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४० ॥
Und dieser, Tiger unter den Menschen, durch deine Versenkung in ihn beschützt, erschlug Tausende von Kriegern und streckte Jayadratha nieder, Jiṣṇu (Arjuna).
7.150.41
कृतित्वे बाहुवीर्ये च तथैवासम्भ्रमेऽपि च ।
शीघ्रतामोधबुद्धित्वे नास्ति पार्थसमः क्वचित् ॥ ७.१५०.४१ ॥
An Geschick, an Armeskraft, ebenso an Gelassenheit, an Schnelligkeit und unfehlbarer Einsicht gibt es nirgends jemanden, der Pārtha gleicht.
7.150.42
तदयं भरतश्रेष्ठ भ्राता तेऽद्य यदर्जुनः ।
सैन्यक्षयं रणे कृत्वा सिन्धुराजशिरोऽहरत् ॥ ७.१५०.४२ ॥
Darum, bester der Bharatas, hat dein Bruder Arjuna heute, nachdem er im Kampf das Heer vernichtet hatte, das Haupt des Königs von Sindh fortgetragen.
7.150.43
ततो धर्मसुतो जिष्णुं परिष्वज्य विशाम्पते ।
प्रमृज्य वदनं तस्य पर्याश्वासयत प्रभुः ॥ ७.१५०.४३ ॥
O Herr des Volkes, da umarmte der Herr, der Sohn des Dharma, Jiṣṇu (Arjuna), wischte ihm das Gesicht ab und tröstete ihn.
7.150.44
अतीव सुमहत्कर्म कृतवानसि फल्गुन ।
असह्यं चाविषह्यं च देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१५०.४४ ॥
O Phalguna, du hast eine überaus große Tat vollbracht, die selbst für die Götter mit Vāsava unerträglich und unbesiegbar war.
7.150.45
दिष्टा निस्तीर्णभारोऽसि हतारिश्चासि शत्रुहन् ।
दिष्ट्या सत्या प्रतिज्ञेयं कृता हत्वा जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४५ ॥
Glücklicherweise hast du die Last bis zum Ende getragen und deinen Feind erschlagen, o Vernichter der Feinde. Glücklicherweise ist dieses wahre Gelübde erfüllt, indem du Jayadratha erschlagen hast.
7.150.46
एवमुक्त्वा गुडाकेशं धर्मराजो महायशाः ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन पृष्ठे हस्तेन पार्थिवाः ॥ ७.१५०.४६ ॥
So gesprochen berührte König Dharma (Yudhiṣṭhira), von großem Ruhm, mit seiner vom Verdienst duftenden Hand den Rücken Guḍākeśas (Arjunas). O Herr der Erde!
7.150.47
एवमुक्तौ महात्मानावुभौ केशवपाण्डवौ ।
तावब्रूतां तदा कृष्णौ राजानं पृथिवीपतिम् ॥ ७.१५०.४७ ॥
So angesprochen, sprachen die beiden Großherzigen, Keśava (Kṛṣṇa) und der Pāṇḍava, dann zum König, dem Herrn der Erde.
7.150.48
तव कोपाग्निना दग्धः पापो राजञ्जयद्रथः ।
उत्तीर्णं चापि सुमहद्धार्तराष्ट्रबलं रणे ॥ ७.१५०.४८ ॥
O König, durch das Feuer deines Zorns wurde der frevelhafte Jayadratha verbrannt, und im Kampf wurde auch das gewaltige Heer der Söhne Dhṛtarāṣṭras durchquert.
7.150.49
हन्यन्ते निहताश्चैव विनङ्क्ष्यन्ति च केशव ।
तव क्रोधहता ह्येते कौरवाः शत्रुसूदन ॥ ७.१५०.४९ ॥
O Keśava, diese Kauravas werden erschlagen, sind erschlagen und werden zugrunde gehen. O Vernichter der Feinde, sie sind durch deinen Zorn niedergeschlagen.
7.150.50
त्वां हि चक्षुर्हणं वीर कोपयित्वा सुयोधनः ।
समित्रबन्धुः समरे प्राणांस्त्यक्ष्यति दुर्मतिः ॥ ७.१५०.५० ॥
O Held, nachdem er dich gereizt hat, wird der böse Suyodhana samt Freunden und Verwandten im Kampf sein Leben lassen.
7.150.51
तव क्रोधहतः पूर्वं देवैरपि सुदुर्जयः ।
शरतल्पगतः शेते भीष्मः कुरुपितामहः ॥ ७.१५०.५१ ॥
Vorher durch deinen Zorn niedergeschlagen, er, der selbst für die Götter schwer zu besiegen war, liegt Bhīṣma, der Großvater der Kurus, auf einem Pfeilbett.
7.150.52
दुर्लभो विजयस्तेषां सम्प्रामे रिपुघातिनाम् ।
याता मृत्युवशं ते वै येषां क्रुद्धोऽपि माधव ॥ ७.१५०.५२ ॥
O Mādhava, der Sieg im Kampf ist für jene Feindeschläger schwer zu erringen, gegen die du sogar zornig bist; sie geraten gewiss in die Gewalt des Todes.
7.150.53
राज्यं प्राणाः श्रियः पुत्राः सौख्यानि विविधानि च ।
अचिरात्तस्य नश्यन्ति येषां क्रुद्धोऽसि मानद ॥ ७.१५०.५३ ॥
O Spender der Ehre, Königreich, Leben, Glück, Söhne und mannigfaltige Freuden jener, auf die du zornig bist, vergehen bald.
7.150.54
विनष्टान्कौरवान्मन्ये सपुत्रपशुबान्धवान् ।
राजधर्मपरे नित्यं त्वयि क्रुद्धे परन्तप ॥ ७.१५०.५४ ॥
O Versenger der Feinde, ich glaube, die Kauravas sind mit ihren Söhnen, Vieh und Verwandten vernichtet worden, als du zornig wurdest; sie waren stets dem königlichen Pflichtgebot ergeben.
7.150.55
ततो भीमो महाबाहुः सात्यकिश्च महारथः ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं मार्गणैः क्षतविक्षतौ।
क्षितावास्तां महेष्वासौ पाञ्चाल्यपरिवारितौ ॥ ७.१५०.५५ ॥
Da lagen Bhīma mit den mächtigen Armen und Sātyaki, der große Wagenkämpfer, nachdem sie ihren ältesten Lehrer gegrüßt hatten, wund und zerschlagen von Pfeilen am Boden, umringt von den Pāñcālas.
7.150.56
तौ दृष्ट्वा मुदितो वीरौ प्राञ्जली चाग्रतः स्थितौ ।
अभ्यनन्दत कौन्तेयस्तावुभौ भीमसात्यकी ॥ ७.१५०.५६ ॥
Als der Sohn der Kuntī die beiden Helden sah, freute er sich und pries Bhīma und Sātyaki, die mit gefalteten Händen vor ihm standen.
7.150.57
दिष्ट्या पश्यामि वा शूरौ विमुक्तौ सैन्यसागरात् ।
द्रोणग्राहदुराधर्षाद्धार्दिक्यमकरालयात् ॥ ७.१५०.५७ ॥
Glücklicherweise sehe ich diese beiden Helden aus dem Ozean des Heeres befreit, der mit Droṇa als Krokodil und Hārdikya als Meeresungeheuer unbezwingbar war.
7.150.58
दिष्ट्या विनिर्जिताः सङ्ख्ये पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः ।
युवां विजयिनौ चापि दिष्ट्या पश्यामि संयुगे ॥ ७.१५०.५८ ॥
Glücklicherweise sind alle Könige der Erde in der Schlacht besiegt; glücklicherweise sehe ich euch beide in diesem Kampf als Sieger.
7.150.59
दिष्ट्या द्रोणो जितः सङ्ख्ये हार्दिक्यश्च महाबलः ।
दिष्ट्या विकर्णिभिः कर्णोरणे नीतः पराभवम् ॥ ७.१५०.५९ ॥
Glücklicherweise wurde Droṇa im Kampf besiegt, und auch der mächtige Hārdikya; glücklicherweise wurde Karṇa durch die Söhne des Vikarṇa in die Niederlage geführt.
7.150.60
विमुखश्च कृतः शल्यो युवाभ्यां पुरुषर्षभौ ।
दिष्ट्या युवां कुशलिनौ सङ्ग्रामात्पुनरागतौ।
पश्यामि रथिनां श्रेष्ठावुभौ युद्धविशारदौ ॥ ७.१५०.६० ॥
Ihr beiden, Stiere unter den Männern, habt Śalya zum Rückzug gezwungen. Glücklicherweise seid ihr wohlbehalten aus dem Kampf zurückgekehrt. Ich sehe euch beide, die besten der Wagenkämpfer, kundig im Krieg.
7.150.61
मम वाक्यकरौ वीरौ मम गौरवयन्त्रितौ ।
सैन्यार्णवं समुत्तीर्णौ दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६१ ॥
Helden, die meinen Worten folgen, durch meine Ehre gebunden, ihr beiden habt den Ozean des Heeres überquert. Glücklicherweise sehe ich euch beide.
7.150.62
समरश्लाघिनौ वीरौ समरेष्वपराजितौ ।
मम वाक्यसमौ चैव दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६२ ॥
Helden, die im Kampf stolz sind, in Kriegen unbesiegt, ihr beiden seid meinem Wort gleich. Glücklicherweise sehe ich euch beide.
7.150.63
इत्युक्त्वा पाण्डवो राजन्युयुधानवृकोदरौ ।
सस्वजे पुरुषव्याघ्रौ हर्षाद्बाष्पं मुपोच ह ॥ ७.१५०.६३ ॥
O König, nachdem er dies gesagt hatte, umarmte der Pāṇḍava Yuyudhāna und Vṛkodara, jene beiden Tiger unter den Männern, und vergoss vor Freude Tränen.
7.150.64
ततः प्रमुदितं सर्वं बलमासीद्विशाम्पते ।
पाण्डवानां रणे हृष्टं युद्धाय तु मनो दधे ॥ ७.१५०.६४ ॥
Da, o Herr der Völker, freute sich das ganze Heer der Pāṇḍava sehr; voll Begeisterung im Kampf richteten sie ihren Sinn auf den Krieg.