Mahābhārata · Adhyāya 7.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.150.1
ततो राजानमभ्येत्य धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
ववन्दे सम्प्रहृष्टात्मा हते पार्थेन सैन्धवे ॥ ७.१५०.१ ॥
Então, com o coração muito alegre, aproximou-se do rei Yudhiṣṭhira, filho de Dharma, e prostrou-se diante dele, depois que Pārtha matou o Saindhava.
7.150.2
दिष्ट्या वर्धसि राजेन्द्र हतशत्रुर्नरोत्तम ।
दिष्ट्या निस्तीर्णवांशैव प्रतिज्ञामनुजस्तव ॥ ७.१५०.२ ॥
Por boa sorte, ó senhor dos reis, o melhor dos homens, os teus inimigos foram mortos e tu prosperas. Por boa sorte, o teu irmão mais novo cumpriu o seu voto.
7.150.3
स त्वेवमुक्तः कृष्णेन हृष्टः परपुरञ्जयः ।
ततो युधिष्ठिरो राजा रथादाप्लुत्य भारत।
पर्यष्वजत्तदा कृष्णावानन्दाश्रुपरिप्लुतः ॥ ७.१५०.३ ॥
Assim interpelado por Kṛṣṇa, o conquistador das cidades inimigas alegrou-se. Então, ó Bhārata, o rei Yudhiṣṭhira saltou do seu carro e, transbordando de lágrimas de alegria, abraçou os dois Kṛṣṇas.
7.150.4
प्रमृज्य वदनं शुभ्रं पुण्डरीकसमप्रभम् ।
अब्रवीद्वासुदेवं च पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१५०.४ ॥
Enxugando o seu rosto luminoso, que brilhava como um lótus, falou a Vāsudeva e ao Pāṇḍava Dhanañjaya.
7.150.5
प्रियमेतदुपश्रुत्य त्वत्तः पुष्करलोचन ।
नान्तं गच्छामि हर्षस्य तितीर्षुरुदधेरिव ॥ ७.१५०.५ ॥
Ó tu de olhos de lótus, ao ouvir de ti esta alegre notícia, ainda não chego ao fim da minha alegria, como quem deseja atravessar o oceano.
7.150.6
अत्यद्भुतमिदं कृष्ण कृतं पार्थेन धीमता ।
दिष्ट्या पश्यामि सङ्ग्रामे तीर्णभारौ महारथौ ॥ ७.१५०.६ ॥
Ó Kṛṣṇa, este feito tão maravilhoso foi realizado pelo sábio Pārtha. Por boa sorte vejo na batalha esses dois grandes guerreiros de carro, que levaram o seu fardo até ao fim.
7.150.7
दिष्ट्या च निहतः पापः सैन्धवः पुरुषाधमः ।
दिष्ट्या शत्रुगणाश्चैव निमग्नाः शोकसागरे ॥ ७.१५०.७ ॥
Felizmente o perverso Saindhava, o mais vil dos homens, foi morto, e felizmente as hostes inimigas afundaram no oceano da dor.
7.150.8
कृष्ण दिष्ट्या मम प्रीतिर्महती प्रतिपादिता ।
त्वया गुप्तेन गोविन्द घ्नता पापं जयद्रथम् ॥ ७.१५०.८ ॥
Kṛṣṇa, felizmente grande alegria me foi concedida, Govinda, pois, protegido por ti, abateste o pecador Jayadratha.
7.150.9
किन्तु नात्यद्भुतं तेषां येषां नस्त्वं समाश्रयः ।
न तेषां दुष्कृतं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते।
सर्वलोकगुरुर्येषां त्वं नाथो मधुसूदन ॥ ७.१५०.९ ॥
Mas não é tão admirável para aqueles para quem tu és nosso refúgio. Para aqueles cujo senhor e mestre de todos os mundos és tu, Madhusūdana, não existe mal algum nos três mundos.
7.150.10
त्वत्प्रसादाद्धि गोविन्द वयं जेष्यामहे रिपून् ।
यथा पुरा प्रसादात्ते दानवान्पाकशासनः ॥ ७.१५०.१० ॥
Govinda, pela tua graça, de fato venceremos os nossos inimigos, assim como outrora, pela tua graça, Indra, o castigador de Paka, venceu os Dānavas.
7.150.11
पृथिव्या विजयो वापि त्रैलोक्यविजयोऽपि वा ।
ध्रुवो हि तेषां वार्ष्णेय येषां तुष्टोऽसि मानद ॥ ७.१५०.११ ॥
Vārṣṇeya, concedente de honra, para aqueles com quem estás satisfeito, a vitória sobre a terra ou mesmo sobre os três mundos é certa.
7.150.12
न तेषां विद्यते पापं सङ्ग्रामे वा पराजयः ।
त्रिदशेश्वर नाथस्त्वं येषां तुष्टोऽसि माधव ॥ ७.१५०.१२ ॥
Mādhava, para aqueles com quem estás satisfeito e cujo senhor és tu, o soberano dos deuses, não há pecado nem derrota na batalha.
7.150.13
त्वत्प्रसादाद्धृषीकेश शक्रः सुरगणेश्वरः ।
त्रैलोक्यविजयं श्रीमान्प्राप्तवान्रणमूर्धनि ॥ ७.१५०.१३ ॥
Ó Hṛṣīkeśa, pela tua graça, Śakra, o glorioso senhor das hostes dos deuses, alcançou a conquista dos três mundos à frente da batalha.
7.150.14
तव चैव प्रसादेन त्रिदशास्त्रिदशेश्वराः ।
अमरत्वं गताः कृष्ण लोकांश्चाश्नुवतेऽक्षयान् ॥ ७.१५०.१४ ॥
Ó Kṛṣṇa, é somente pela tua graça que os trinta deuses e os senhores dos trinta alcançaram a imortalidade e desfrutam dos mundos imperecíveis.
7.150.15
स्थितः सर्वात्मना नित्यं प्रियेषु च हितेषु च ।
त्वां चैवास्माभिराश्रित्य कृतः शस्त्रसमुद्यमः।
सुरैरिवासुरवधे शक्रं शक्रानुजाहवे ॥ ७.१५०.१५ ॥
Tu, que permaneces sempre com todo o teu ser entre os queridos e os benevolentes, nós, tomando-te por refúgio, empreendemos o esforço das armas, como os deuses na matança dos asuras, na batalha ao lado do irmão mais novo de Śakra.
7.150.16
असंभाव्यमिदं कर्म देवैरपि जनार्दन ।
त्वद्बुद्धिबलवीर्येण कृतवानेष फल्गुनः ॥ ७.१५०.१६ ॥
Ó Janārdana, este feito é inconcebível mesmo para os deuses; contudo Phalguna o realizou pela tua inteligência, força e valor.
7.150.17
बाल्यात्प्रभृति ते कृष्ण कर्माणि श्रुतवानहम् ।
अमानुषाणि दिव्यानि महान्ति च बहूनि च।
तदैवाज्ञासिषं शत्रून्हतान्प्राप्तां च मेदिनीम् ॥ ७.१५०.१७ ॥
Ó Kṛṣṇa, desde a infância ouvi falar dos teus feitos sobre-humanos, divinos, grandes e numerosos; e então soube que os inimigos foram mortos e a terra foi conquistada.
7.150.18
त्वत्प्रसादसमुत्थेन विक्रमेणारिसूदन ।
सुरेशत्वं गतः शक्रो हत्वा दैत्यान्सहस्रशः ॥ ७.१५०.१८ ॥
Ó destruidor de inimigos, pelo valor nascido da tua graça, Śakra, tendo morto os daityas aos milhares, alcançou a soberania dos deuses.
7.150.19
त्वत्प्रसादाद्वृषीकेश जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
स्ववर्त्मनि स्थितं वीर जपरहोमेषु वर्तते ॥ ७.१५०.१९ ॥
Ó Hṛṣīkeśa, por tua graça o mundo, o imóvel e o móvel, permanece firme em seu próprio caminho; ó herói, ele se dedica ao japa e aos homa.
7.150.20
एकार्णवमिदं पूर्वं सर्वमासीत्तमोमयम् ।
त्वत्प्रसादान्माहाबाहो जगत्प्राप्तं नरोत्तम ॥ ७.१५०.२० ॥
Outrora tudo isto era um único oceano, feito de escuridão; ó de braços poderosos, ó melhor dos homens, por tua graça o mundo veio a ser.
7.150.21
स्रष्टारं सर्वलोकानां परमात्मानमव्ययम् ।
ये पश्यन्ति हृषीकेश न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२१ ॥
Os que te veem, criador de todos os mundos, o Eu supremo, o imperecível, ó Hṛṣīkeśa, jamais se confundem.
7.150.22
पुराणं परमं देवं देवदेवं सनातनम् ।
ये प्रपन्नाः सुरगुरुं न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२२ ॥
Os que se refugiaram no antigo, supremo, deus dos deuses, eterno mestre dos deuses, jamais se confundem.
7.150.23
अनादिनिधनं देवं लोककर्तारमव्ययम् ।
ये भक्तास्त्वां हृषीकेश दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ७.१५०.२३ ॥
Os teus devotos, o deus sem começo nem fim, criador dos mundos, o imperecível, ó Hṛṣīkeśa, transpõem as dificuldades.
7.150.24
परं पुराणं पुरुषं पराणां परमं च यत् ।
प्रपद्यतस्तत्परमं परा भूतिर्विधीयते ॥ ७.१५०.२४ ॥
Àquele que se refugia na Pessoa suprema e antiga, que é o mais alto mesmo entre os mais altos, concede-se a suprema prosperidade.
7.150.25
गायन्ति चतुरो वेदा यश्च देवेषु गीयते ।
तं प्रपद्य महात्मानं भूतिमश्नाम्यनुत्तमाम् ॥ ७.१५०.२५ ॥
Os quatro Vedas cantam aquele que é cantado entre os deuses. Refugiando-me naquele grande ser, alcanço a prosperidade suprema.
7.150.26
परमेश परेशेश तिर्यगीश नरेश्वर ।
सर्वेश्वरेश्वरेशेन नमस्ते पुरुषोत्तम ॥ ७.१५०.२६ ॥
Ó Senhor supremo, senhor dos senhores supremos, senhor dos seres inferiores, senhor dos homens, pelo Senhor de todos os senhores, Puruṣottama, reverência a ti!
7.150.27
त्वमीशेशेश्वरेशान प्रभो वर्धस्व माधव ।
प्रभवाप्यय सर्वस्य सर्वात्मन्पृथुलोचन ॥ ७.१५०.२७ ॥
Tu és o senhor dos senhores, o governante, o mestre. Ó Mādhava, que prosperes! Tu és a origem e a dissolução de todos; ó alma de todos, de olhos largos!
7.150.28
धनञ्जयसखा यश्च धनञ्जयहितश्च यः ।
धनञ्जयस्य गोप्ता तं प्रपद्य सुखमेधते ॥ ७.१५०.२८ ॥
Aquele que é amigo de Dhanañjaya, benfeitor de Dhanañjaya e protetor de Dhanañjaya: refugiando-se nele, a pessoa prospera na felicidade.
7.150.29
मार्कण्डेयः पुराणर्षिश्चरितज्ञस्तवानघ ।
माहात्म्यमनुभावं पुरा फीर्तितवान्मुनिः ॥ ७.१५०.२९ ॥
Ó imaculado, o antigo sábio Mārkaṇḍeya, que conhece os teus feitos, outrora proclamou a tua grandeza e o teu poder.
7.150.30
असितो देवलश्चैव नारदश्च महातपाः ।
पितामहश्च मे व्यासस्त्वामाहुर्विधिमुत्तमम् ॥ ७.१५०.३० ॥
Asita, Devala, o grande asceta Nārada e meu avô Vyāsa te chamaram todos de o supremo ordenador.
7.150.31
त्वं तेजस्त्वं परं ब्रह्म त्वं सत्यं त्वं महत्तपः ।
त्वं श्रेयस्त्वं यशश्चाग्र्यं कारणं जगतस्तथा ॥ ७.१५०.३१ ॥
Tu és o esplendor, tu és o Brahman supremo, tu és a verdade, tu és a grande austeridade. Tu és o bem supremo, tu és a glória, e tu és a causa primeira do mundo.
7.150.32
त्वया सृष्टमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रलये समनुप्राप्ते त्वां वै निविशते पुनः ॥ ७.१५०.३२ ॥
Por ti foi criado este mundo inteiro, o imóvel e o móvel. Quando chega a dissolução, ele entra novamente em ti.
7.150.33
अनादिनिधनं देवं विश्वस्येशं जगत्पते ।
धातारमजमव्यक्तमाहुर्वेदविदो जनाः ॥ ७.१५०.३३ ॥
Sem começo nem fim, o deus, senhor do universo, senhor do mundo, o sustentador, o não nascido, o não manifesto — assim o chamam os conhecedores dos Vedas.
7.150.34
भूतात्मानं महात्मानमनन्तं विश्वतोमुखम् ।
अपि देवा न जानन्ति गुह्यमाद्यं जगत्पतिम्।
नारायणं परं देवं परमात्मानमीश्वरम् ॥ ७.१५०.३४ ॥
A alma dos seres, a grande alma, o infinito, de face voltada para todos os lados, a quem nem os deuses conhecem: o oculto, primordial senhor do mundo, o deus supremo, o eu supremo, o Senhor Nārāyaṇa.
7.150.35
ज्ञानयोनिं हरिं विष्णुं मुमुक्षूणां परायणम् ।
परं पुराणं पुरुषं पुराणानां परं च यत् ॥ ७.१५०.३५ ॥
A fonte do conhecimento, Hari, Viṣṇu, o refúgio supremo dos que buscam a libertação, o Puruṣa supremo e antigo, que é supremo até entre os Purāṇas.
7.150.36
एवमादिगुणानां ते कर्मणां दिवि चेह च ।
अतीतभूतभव्यानां सङ्ख्याताऽत्र न विद्यते ॥ ७.१५०.३६ ॥
Das tuas tais e outras virtudes, e das tuas obras no céu e aqui, do passado, do presente e do futuro, não há aqui como fazer uma contagem.
7.150.37
सर्वतो रक्षणीयाः स्म शक्रेणेव दिवौकसः ।
यैस्त्वं सर्वगुणोपेतः सुहृन्न उपपादितः ॥ ७.१५०.३७ ॥
Assim como os habitantes do céu são protegidos por todos os lados por Śakra, também vós, dotado de todas as virtudes, devíeis ser protegido por todos os lados, vós por quem nosso amigo foi posto a salvo.
7.150.38
इत्येवं धर्मराजेन हरिरुक्तो महायशाः ।
अनुरूपमिदं वाक्यं प्रत्युवाच जनार्दनः ॥ ७.१५०.३८ ॥
Assim interpelado pelo rei do dharma, o grandemente renomado Hari Janārdana respondeu com estas palavras apropriadas.
7.150.39
भवता तपसोग्रेण धर्मेण परमेण च ।
साधुत्वादार्जवाच्चैव हतः पापो जयद्रथः ॥ ७.१५०.३९ ॥
Pela tua feroz austeridade, pelo supremo dharma, pela retidão e pela sinceridade, o perverso Jayadratha foi de fato morto.
7.150.40
अयं च पुरुषव्याघ्र त्वदनुध्यानसंवृतः ।
हत्वा योधसहस्राणि न्यहञ्जिष्णुर्जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४० ॥
E este, tigre entre os homens, protegido pela tua meditação sobre ele, tendo matado milhares de guerreiros, abateu Jayadratha, Jiṣṇu (Arjuna).
7.150.41
कृतित्वे बाहुवीर्ये च तथैवासम्भ्रमेऽपि च ।
शीघ्रतामोधबुद्धित्वे नास्ति पार्थसमः क्वचित् ॥ ७.१५०.४१ ॥
Em habilidade, em força de braços, assim como em serenidade, em rapidez e em inteligência infalível, não há ninguém em lugar algum igual a Pārtha.
7.150.42
तदयं भरतश्रेष्ठ भ्राता तेऽद्य यदर्जुनः ।
सैन्यक्षयं रणे कृत्वा सिन्धुराजशिरोऽहरत् ॥ ७.१५०.४२ ॥
Portanto, o melhor dos Bharatas, este teu irmão Arjuna, hoje, tendo causado a destruição do exército na batalha, trouxe a cabeça do rei de Sindh.
7.150.43
ततो धर्मसुतो जिष्णुं परिष्वज्य विशाम्पते ।
प्रमृज्य वदनं तस्य पर्याश्वासयत प्रभुः ॥ ७.१५०.४३ ॥
Ó senhor do povo, então o senhor, filho de Dharma, abraçou Jiṣṇu (Arjuna), enxugou-lhe o rosto e o consolou.
7.150.44
अतीव सुमहत्कर्म कृतवानसि फल्गुन ।
असह्यं चाविषह्यं च देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१५०.४४ ॥
Ó Phalguna, realizaste um feito extremamente grande, insuportável e invencível até para os deuses com Vāsava.
7.150.45
दिष्टा निस्तीर्णभारोऽसि हतारिश्चासि शत्रुहन् ।
दिष्ट्या सत्या प्रतिज्ञेयं कृता हत्वा जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४५ ॥
Por boa sorte, carregaste o teu fardo até o fim e abateste o teu inimigo, ó destruidor de inimigos. Por boa sorte, este voto verdadeiro foi cumprido ao matar Jayadratha.
7.150.46
एवमुक्त्वा गुडाकेशं धर्मराजो महायशाः ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन पृष्ठे हस्तेन पार्थिवाः ॥ ७.१५०.४६ ॥
Tendo falado assim, o rei Dharma (Yudhiṣṭhira), de grande fama, tocou as costas de Guḍākeśa (Arjuna) com a mão perfumada de mérito. Ó senhor da terra!
7.150.47
एवमुक्तौ महात्मानावुभौ केशवपाण्डवौ ।
तावब्रूतां तदा कृष्णौ राजानं पृथिवीपतिम् ॥ ७.१५०.४७ ॥
Assim interpelados, os dois magnânimos, Keśava (Kṛṣṇa) e o Pāṇḍava, então falaram ao rei, senhor da terra.
7.150.48
तव कोपाग्निना दग्धः पापो राजञ्जयद्रथः ।
उत्तीर्णं चापि सुमहद्धार्तराष्ट्रबलं रणे ॥ ७.१५०.४८ ॥
Ó rei, pelo fogo da tua ira o perverso Jayadratha foi queimado, e na batalha o imenso exército dos filhos de Dhṛtarāṣṭra também foi atravessado.
7.150.49
हन्यन्ते निहताश्चैव विनङ्क्ष्यन्ति च केशव ।
तव क्रोधहता ह्येते कौरवाः शत्रुसूदन ॥ ७.१५०.४९ ॥
Ó Keśava, estes Kauravas estão sendo mortos, foram mortos e perecerão. Ó destruidor de inimigos, foram abatidos pela tua ira.
7.150.50
त्वां हि चक्षुर्हणं वीर कोपयित्वा सुयोधनः ।
समित्रबन्धुः समरे प्राणांस्त्यक्ष्यति दुर्मतिः ॥ ७.१५०.५० ॥
Ó herói, tendo-te provocado, Suyodhana de mente perversa, junto com amigos e parentes, entregará a vida na batalha.
7.150.51
तव क्रोधहतः पूर्वं देवैरपि सुदुर्जयः ।
शरतल्पगतः शेते भीष्मः कुरुपितामहः ॥ ७.१५०.५१ ॥
Abatido antes pela tua ira, ele, difícil de vencer até para os deuses, Bhīṣma, avô dos Kurus, jaz num leito de flechas.
7.150.52
दुर्लभो विजयस्तेषां सम्प्रामे रिपुघातिनाम् ।
याता मृत्युवशं ते वै येषां क्रुद्धोऽपि माधव ॥ ७.१५०.५२ ॥
Ó Mādhava, a vitória na batalha é difícil de alcançar para aqueles matadores de inimigos contra quem até estás irado; certamente caem sob o poder da morte.
7.150.53
राज्यं प्राणाः श्रियः पुत्राः सौख्यानि विविधानि च ।
अचिरात्तस्य नश्यन्ति येषां क्रुद्धोऽसि मानद ॥ ७.१५०.५३ ॥
Ó doador de honra, o reino, as vidas, a fortuna, os filhos e os diversos prazeres daqueles contra quem estás irado logo perecem.
7.150.54
विनष्टान्कौरवान्मन्ये सपुत्रपशुबान्धवान् ।
राजधर्मपरे नित्यं त्वयि क्रुद्धे परन्तप ॥ ७.१५०.५४ ॥
Ó queimador de inimigos, penso que os Kauravas, com seus filhos, gado e parentes, foram destruídos quando te irritaste; estavam sempre dedicados ao dever dos reis.
7.150.55
ततो भीमो महाबाहुः सात्यकिश्च महारथः ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं मार्गणैः क्षतविक्षतौ।
क्षितावास्तां महेष्वासौ पाञ्चाल्यपरिवारितौ ॥ ७.१५०.५५ ॥
Então Bhīma de braços poderosos e Sātyaki, o grande condutor de carro, tendo saudado seu mestre mais velho, jaziam no chão, feridos e despedaçados por flechas, cercados pelos Pāñcālas.
7.150.56
तौ दृष्ट्वा मुदितो वीरौ प्राञ्जली चाग्रतः स्थितौ ।
अभ्यनन्दत कौन्तेयस्तावुभौ भीमसात्यकी ॥ ७.१५०.५६ ॥
Ao ver aqueles dois heróis, o filho de Kuntī, alegre, aclamou Bhīma e Sātyaki, que estavam diante dele com as palmas unidas.
7.150.57
दिष्ट्या पश्यामि वा शूरौ विमुक्तौ सैन्यसागरात् ।
द्रोणग्राहदुराधर्षाद्धार्दिक्यमकरालयात् ॥ ७.१५०.५७ ॥
Por boa sorte vejo estes dois heróis libertos do oceano do exército, oceano difícil de enfrentar, com Droṇa como crocodilo e Hārdikya como monstros marinhos.
7.150.58
दिष्ट्या विनिर्जिताः सङ्ख्ये पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः ।
युवां विजयिनौ चापि दिष्ट्या पश्यामि संयुगे ॥ ७.१५०.५८ ॥
Por boa sorte, todos os reis da terra foram derrotados em batalha; por boa sorte vejo vocês dois vitoriosos neste combate.
7.150.59
दिष्ट्या द्रोणो जितः सङ्ख्ये हार्दिक्यश्च महाबलः ।
दिष्ट्या विकर्णिभिः कर्णोरणे नीतः पराभवम् ॥ ७.१५०.५९ ॥
Por boa sorte Droṇa foi derrotado em batalha, e também o poderoso Hārdikya; por boa sorte Karṇa foi levado à derrota no combate pelos filhos de Vikarṇa.
7.150.60
विमुखश्च कृतः शल्यो युवाभ्यां पुरुषर्षभौ ।
दिष्ट्या युवां कुशलिनौ सङ्ग्रामात्पुनरागतौ।
पश्यामि रथिनां श्रेष्ठावुभौ युद्धविशारदौ ॥ ७.१५०.६० ॥
Vós dois, touros entre os homens, fizestes Śalya recuar. Por fortuna regressastes em segurança da batalha. Vejo-vos aos dois, os melhores dos guerreiros de carro, peritos na guerra.
7.150.61
मम वाक्यकरौ वीरौ मम गौरवयन्त्रितौ ।
सैन्यार्णवं समुत्तीर्णौ दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६१ ॥
Heróis que cumpris a minha palavra, ligados pela minha honra, vós dois atravessastes o oceano do exército. Por fortuna vejo-vos aos dois.
7.150.62
समरश्लाघिनौ वीरौ समरेष्वपराजितौ ।
मम वाक्यसमौ चैव दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६२ ॥
Heróis orgulhosos da batalha, invictos nas guerras, vós dois sois iguais à minha palavra. Por fortuna vejo-vos aos dois.
7.150.63
इत्युक्त्वा पाण्डवो राजन्युयुधानवृकोदरौ ।
सस्वजे पुरुषव्याघ्रौ हर्षाद्बाष्पं मुपोच ह ॥ ७.१५०.६३ ॥
Ó rei, tendo dito isto, o Pāṇḍava abraçou Yuyudhāna e Vṛkodara, aqueles dois tigres entre os homens, e de alegria derramou lágrimas.
7.150.64
ततः प्रमुदितं सर्वं बलमासीद्विशाम्पते ।
पाण्डवानां रणे हृष्टं युद्धाय तु मनो दधे ॥ ७.१५०.६४ ॥
Então, ó senhor dos povos, todo o exército dos Pāṇḍava alegrou-se grandemente; exultantes na batalha, fixaram a mente na luta.