ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 7.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.150.1
ततो राजानमभ्येत्य धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
ववन्दे सम्प्रहृष्टात्मा हते पार्थेन सैन्धवे ॥ ७.१५०.१ ॥
ਫਿਰ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ; ਪਾਰਥ ਨੇ ਸੈਂਧਵ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਮਗਰੋਂ।
7.150.2
दिष्ट्या वर्धसि राजेन्द्र हतशत्रुर्नरोत्तम ।
दिष्ट्या निस्तीर्णवांशैव प्रतिज्ञामनुजस्तव ॥ ७.१५०.२ ॥
ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ! ਹੇ ਨਰੋਤਮ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਵਧ-ਫੁੱਲ ਰਹੇ ਹੋ। ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
7.150.3
स त्वेवमुक्तः कृष्णेन हृष्टः परपुरञ्जयः ।
ततो युधिष्ठिरो राजा रथादाप्लुत्य भारत।
पर्यष्वजत्तदा कृष्णावानन्दाश्रुपरिप्लुतः ॥ ७.१५०.३ ॥
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਤਾਂ ਵੈਰੀ ਨਗਰਾਂ ਦਾ ਜੇਤੂ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਥ ਤੋਂ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਉੱਤਰਿਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਅੱਥਰੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੋਹਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਇਆ।
7.150.4
प्रमृज्य वदनं शुभ्रं पुण्डरीकसमप्रभम् ।
अब्रवीद्वासुदेवं च पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१५०.४ ॥
ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਚਿੱਟਾ ਮੁਖ ਪੂੰਝ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
7.150.5
प्रियमेतदुपश्रुत्य त्वत्तः पुष्करलोचन ।
नान्तं गच्छामि हर्षस्य तितीर्षुरुदधेरिव ॥ ७.१५०.५ ॥
ਹੇ ਕਮਲਨੈਨ! ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ।
7.150.6
अत्यद्भुतमिदं कृष्ण कृतं पार्थेन धीमता ।
दिष्ट्या पश्यामि सङ्ग्रामे तीर्णभारौ महारथौ ॥ ७.१५०.६ ॥
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ! ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪਾਰਥ ਨੇ ਇਹ ਅਤਿ ਅਦਭੁਤ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭਾਰ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
7.150.7
दिष्ट्या च निहतः पापः सैन्धवः पुरुषाधमः ।
दिष्ट्या शत्रुगणाश्चैव निमग्नाः शोकसागरे ॥ ७.१५०.७ ॥
ਖ਼ੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਪਾਪੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧਮ ਸੈਂਧਵ (ਜਯਦ੍ਰਥ) ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਖ਼ੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸ਼ੋਕ-ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ।
7.150.8
कृष्ण दिष्ट्या मम प्रीतिर्महती प्रतिपादिता ।
त्वया गुप्तेन गोविन्द घ्नता पापं जयद्रथम् ॥ ७.१५०.८ ॥
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ! ਖ਼ੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ ਹੈ; ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਤੇਰੇ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਪਾਪੀ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਕਰਕੇ।
7.150.9
किन्तु नात्यद्भुतं तेषां येषां नस्त्वं समाश्रयः ।
न तेषां दुष्कृतं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते।
सर्वलोकगुरुर्येषां त्वं नाथो मधुसूदन ॥ ७.१५०.९ ॥
ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਅਚਰਜ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਨਾਥ ਤੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੈਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ।
7.150.10
त्वत्प्रसादाद्धि गोविन्द वयं जेष्यामहे रिपून् ।
यथा पुरा प्रसादात्ते दानवान्पाकशासनः ॥ ७.१५०.१० ॥
ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ! ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਾਂਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
7.150.11
पृथिव्या विजयो वापि त्रैलोक्यविजयोऽपि वा ।
ध्रुवो हि तेषां वार्ष्णेय येषां तुष्टोऽसि मानद ॥ ७.१५०.११ ॥
ਹੇ ਵਾਰਸ਼ਣੇਯ! ਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਜਿੱਤ ਜਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
7.150.12
न तेषां विद्यते पापं सङ्ग्रामे वा पराजयः ।
त्रिदशेश्वर नाथस्त्वं येषां तुष्टोऽसि माधव ॥ ७.१५०.१२ ॥
ਹੇ ਮਾਧਵ! ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਈਸ਼ਵਰ ਤੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਥ ਹੈਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਪਾਪ ਹੈ, ਨਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਾਰ।
7.150.13
त्वत्प्रसादाद्धृषीकेश शक्रः सुरगणेश्वरः ।
त्रैलोक्यविजयं श्रीमान्प्राप्तवान्रणमूर्धनि ॥ ७.१५०.१३ ॥
ਹੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੇਵਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਰਣ ਦੇ ਅਗਾਂਹ ਤ੍ਰਿਲੋਕ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
7.150.14
तव चैव प्रसादेन त्रिदशास्त्रिदशेश्वराः ।
अमरत्वं गताः कृष्ण लोकांश्चाश्नुवतेऽक्षयान् ॥ ७.१५०.१४ ॥
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੇਰੀ ਹੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼ਵਰ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਅਕਸ਼ੈ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।
7.150.15
स्थितः सर्वात्मना नित्यं प्रियेषु च हितेषु च ।
त्वां चैवास्माभिराश्रित्य कृतः शस्त्रसमुद्यमः।
सुरैरिवासुरवधे शक्रं शक्रानुजाहवे ॥ ७.१५०.१५ ॥
ਜੋ ਸਦਾ ਪਿਆਰਿਆਂ ਅਤੇ ਹਿਤੈਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਬਾਤਮਾ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਅਸੀਂ ਸ਼ਸਤਰ ਚੁੱਕੇ; ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰ-ਵਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ ਸੀ।
7.150.16
असंभाव्यमिदं कर्म देवैरपि जनार्दन ।
त्वद्बुद्धिबलवीर्येण कृतवानेष फल्गुनः ॥ ७.१५०.१६ ॥
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਇਹ ਕਰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ; ਪਰ ਤੇਰੀ ਬੁੱਧੀ, ਬਲ ਅਤੇ ਵੀਰਜ ਨਾਲ ਇਸ ਫਲਗੁਨ ਨੇ ਇਹ ਕਰ ਦਿਖਾਇਆ।
7.150.17
बाल्यात्प्रभृति ते कृष्ण कर्माणि श्रुतवानहम् ।
अमानुषाणि दिव्यानि महान्ति च बहूनि च।
तदैवाज्ञासिषं शत्रून्हतान्प्राप्तां च मेदिनीम् ॥ ७.१५०.१७ ॥
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅਮਾਨੁਖੀ, ਦਿਵ੍ਯ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਕਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਵੈਰੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਹਾਸਲ ਹੋਈ।
7.150.18
त्वत्प्रसादसमुत्थेन विक्रमेणारिसूदन ।
सुरेशत्वं गतः शक्रो हत्वा दैत्यान्सहस्रशः ॥ ७.१५०.१८ ॥
ਹੇ ਅਰਿਸੂਦਨ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੈਂਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਦੇਵਰਾਜਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
7.150.19
त्वत्प्रसादाद्वृषीकेश जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
स्ववर्त्मनि स्थितं वीर जपरहोमेषु वर्तते ॥ ७.१५०.१९ ॥
ਹੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚਰ-ਅਚਰ ਜਗਤ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਵੀਰ, ਇਹ ਜਪ ਤੇ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
7.150.20
एकार्णवमिदं पूर्वं सर्वमासीत्तमोमयम् ।
त्वत्प्रसादान्माहाबाहो जगत्प्राप्तं नरोत्तम ॥ ७.१५०.२० ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇੱਕੋ ਮਹਾਸਾਗਰ ਸੀ; ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਹੇ ਨਰੋਤਮ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਜਗਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
7.150.21
स्रष्टारं सर्वलोकानां परमात्मानमव्ययम् ।
ये पश्यन्ति हृषीकेश न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२१ ॥
ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਉਹ ਕਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੇ।
7.150.22
पुराणं परमं देवं देवदेवं सनातनम् ।
ये प्रपन्नाः सुरगुरुं न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२२ ॥
ਜੋ ਪੁਰਾਤਨ, ਪਰਮ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਨਾਤਨ ਸੁਰਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੇ।
7.150.23
अनादिनिधनं देवं लोककर्तारमव्ययम् ।
ये भक्तास्त्वां हृषीकेश दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ७.१५०.२३ ॥
ਜੋ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਦੇਵ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਹੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਉਹ ਔਖਿਆਈਆਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
7.150.24
परं पुराणं पुरुषं पराणां परमं च यत् ।
प्रपद्यतस्तत्परमं परा भूतिर्विधीयते ॥ ७.१५०.२४ ॥
ਜੋ ਪਰਮ, ਪੁਰਾਤਨ ਪੁਰਖ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਰਮ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਰਮ ਸੰਪਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
7.150.25
गायन्ति चतुरो वेदा यश्च देवेषु गीयते ।
तं प्रपद्य महात्मानं भूतिमश्नाम्यनुत्तमाम् ॥ ७.१५०.२५ ॥
ਚਾਰੇ ਵੇਦ ਜਿਸ ਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੁਣਗਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਦਾ ਗੁਣਗਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
7.150.26
परमेश परेशेश तिर्यगीश नरेश्वर ।
सर्वेश्वरेश्वरेशेन नमस्ते पुरुषोत्तम ॥ ७.१५०.२६ ॥
ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼, ਪਰੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਈਸ਼, ਤਿਰਯਕ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਈਸ਼, ਨਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਰਵੇਸ਼ਵਰਾਂ ਦੇ ਈਸ਼ਵਰ, ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
7.150.27
त्वमीशेशेश्वरेशान प्रभो वर्धस्व माधव ।
प्रभवाप्यय सर्वस्य सर्वात्मन्पृथुलोचन ॥ ७.१५०.२७ ॥
ਤੁਸੀਂ ਈਸ਼ਾਂ ਦੇ ਈਸ਼, ਈਸ਼ਾਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ; ਹੇ ਮਾਧਵ, ਤੁਸੀਂ ਵਧੋ। ਸਭ ਦਾ ਉਦਭਵ ਅਤੇ ਲਯ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ; ਹੇ ਸਰਵਾਤਮਾ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲਨੇਤਰ।
7.150.28
धनञ्जयसखा यश्च धनञ्जयहितश्च यः ।
धनञ्जयस्य गोप्ता तं प्रपद्य सुखमेधते ॥ ७.१५०.२८ ॥
ਜੋ ਧਨੰਜਯ ਦਾ ਸਖਾ, ਧਨੰਜਯ ਦਾ ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ ਦਾ ਰਖਿਅਕ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ।
7.150.29
मार्कण्डेयः पुराणर्षिश्चरितज्ञस्तवानघ ।
माहात्म्यमनुभावं पुरा फीर्तितवान्मुनिः ॥ ७.१५०.२९ ॥
ਹੇ ਨਿਰਮਲ, ਪੁਰਾਣ-ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਚਰਿੱਤਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਾ ਕੀਰਤਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
7.150.30
असितो देवलश्चैव नारदश्च महातपाः ।
पितामहश्च मे व्यासस्त्वामाहुर्विधिमुत्तमम् ॥ ७.१५०.३० ॥
ਅਸਿਤ, ਦੇਵਲ, ਮਹਾਤਪਸਵੀ ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾਮਹ ਵਿਆਸ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਤਮ ਵਿਧਾਤਾ ਆਖਿਆ ਹੈ।
7.150.31
त्वं तेजस्त्वं परं ब्रह्म त्वं सत्यं त्वं महत्तपः ।
त्वं श्रेयस्त्वं यशश्चाग्र्यं कारणं जगतस्तथा ॥ ७.१५०.३१ ॥
ਤੂੰ ਹੀ ਤੇਜ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਪਰਬ੍ਰਹਮ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੱਚ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਮਹਾਨ ਤਪ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਸ਼੍ਰੇਯ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਯਸ਼ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਾਰਨ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।
7.150.32
त्वया सृष्टमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रलये समनुप्राप्ते त्वां वै निविशते पुनः ॥ ७.१५०.३२ ॥
ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਸਥਾਵਰ ਅਤੇ ਜੰਗਮ ਸਭ ਕੁਝ। ਪ੍ਰਲੈ ਆਉਣ ਤੇ ਇਹ ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
7.150.33
अनादिनिधनं देवं विश्वस्येशं जगत्पते ।
धातारमजमव्यक्तमाहुर्वेदविदो जनाः ॥ ७.१५०.३३ ॥
ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਦਿ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਜੋ ਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਜਗਤ ਦਾ ਪਤੀ, ਧਾਤਾ, ਅਜਨਮਾ ਅਤੇ ਅਵਿਅਕਤ ਹੈ — ਉਸਨੂੰ ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
7.150.34
भूतात्मानं महात्मानमनन्तं विश्वतोमुखम् ।
अपि देवा न जानन्ति गुह्यमाद्यं जगत्पतिम्।
नारायणं परं देवं परमात्मानमीश्वरम् ॥ ७.१५०.३४ ॥
ਜੋ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਮਹਾਤਮਾ, ਅਨੰਤ, ਸਰਬਤੋਮੁਖ ਹੈ — ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜਿਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਗੁਹਯ, ਆਦਿ, ਜਗਤ ਦਾ ਪਤੀ, ਪਰਮ ਦੇਵ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਈਸ਼ਵਰ ਨਾਰਾਇਣ।
7.150.35
ज्ञानयोनिं हरिं विष्णुं मुमुक्षूणां परायणम् ।
परं पुराणं पुरुषं पुराणानां परं च यत् ॥ ७.१५०.३५ ॥
ਗਿਆਨ ਦਾ ਸੋਤ, ਹਰੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਪਰਮ ਆਸਰਾ, ਪਰਮ ਪੁਰਾਤਨ ਪੁਰਖ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜੋ ਪਰਮ ਹੈ।
7.150.36
एवमादिगुणानां ते कर्मणां दिवि चेह च ।
अतीतभूतभव्यानां सङ्ख्याताऽत्र न विद्यते ॥ ७.१५०.३६ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ, ਬੀਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
7.150.37
सर्वतो रक्षणीयाः स्म शक्रेणेव दिवौकसः ।
यैस्त्वं सर्वगुणोपेतः सुहृन्न उपपादितः ॥ ७.१५०.३७ ॥
ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੁਆਰਾ ਸਵਰਗਵਾਸੀ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਸਰਵਗੁਣਸੰਪੰਨ ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ ਜਾਣ ਯੋਗ ਸੀ।
7.150.38
इत्येवं धर्मराजेन हरिरुक्तो महायशाः ।
अनुरूपमिदं वाक्यं प्रत्युवाच जनार्दनः ॥ ७.१५०.३८ ॥
ਧਰਮਰਾਜ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ ਮਹਾਯਸ਼ਸਵੀ ਹਰੀ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਢੁਕਵਾਂ ਇਹ ਬਚਨ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ।
7.150.39
भवता तपसोग्रेण धर्मेण परमेण च ।
साधुत्वादार्जवाच्चैव हतः पापो जयद्रथः ॥ ७.१५०.३९ ॥
ਤੁਹਾਡੇ ਕਠੋਰ ਤਪ, ਪਰਮ ਧਰਮ, ਸਾਧੂਪਣ ਅਤੇ ਸਰਲਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪੀ ਜਯਦ੍ਰਥ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
7.150.40
अयं च पुरुषव्याघ्र त्वदनुध्यानसंवृतः ।
हत्वा योधसहस्राणि न्यहञ्जिष्णुर्जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४० ॥
ਹੇ ਪੁਰਸ਼ਵਿਆਘਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਇਸ ਜਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
7.150.41
कृतित्वे बाहुवीर्ये च तथैवासम्भ्रमेऽपि च ।
शीघ्रतामोधबुद्धित्वे नास्ति पार्थसमः क्वचित् ॥ ७.१५०.४१ ॥
ਕੌਸ਼ਲ ਵਿੱਚ, ਬਾਹੂਬਲ ਵਿੱਚ, ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਚੰਚਲਤਾ ਵਿੱਚ, ਫੁਰਤੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅਮੋਘ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ।
7.150.42
तदयं भरतश्रेष्ठ भ्राता तेऽद्य यदर्जुनः ।
सैन्यक्षयं रणे कृत्वा सिन्धुराजशिरोऽहरत् ॥ ७.१५०.४२ ॥
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭਰਤਸ਼ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਹਾਡੇ ਇਸ ਭਰਾ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਅੱਜ ਰਣ ਵਿੱਚ ਸੈਨਾ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਕੇ ਸਿੰਧੂਰਾਜ ਦਾ ਸਿਰ ਲਿਆਂਦਾ।
7.150.43
ततो धर्मसुतो जिष्णुं परिष्वज्य विशाम्पते ।
प्रमृज्य वदनं तस्य पर्याश्वासयत प्रभुः ॥ ७.१५०.४३ ॥
ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਮਪਤੀ, ਤਦ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਜਿਸ਼ਣੂ (ਅਰਜੁਨ) ਨੂੰ ਗਲ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਪੂੰਝਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ।
7.150.44
अतीव सुमहत्कर्म कृतवानसि फल्गुन ।
असह्यं चाविषह्यं च देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१५०.४४ ॥
ਹੇ ਫਲਗੁਨ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਅਸਹਿ ਅਤੇ ਅਜਿੱਤ ਸੀ।
7.150.45
दिष्टा निस्तीर्णभारोऽसि हतारिश्चासि शत्रुहन् ।
दिष्ट्या सत्या प्रतिज्ञेयं कृता हत्वा जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४५ ॥
ਹੇ ਸ਼ਤਰੂਆਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ਕ, ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਬੋਝ ਪੂਰਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ; ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਇਹ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।
7.150.46
एवमुक्त्वा गुडाकेशं धर्मराजो महायशाः ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन पृष्ठे हस्तेन पार्थिवाः ॥ ७.१५०.४६ ॥
ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਮਹਾਯਸ਼ਸਵੀ ਧਰਮਰਾਜ (ਯੁਧਿਸ਼ਟਰ) ਨੇ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ (ਅਰਜੁਨ) ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ। ਹੇ ਪਾਰਥਿਵ!
7.150.47
एवमुक्तौ महात्मानावुभौ केशवपाण्डवौ ।
तावब्रूतां तदा कृष्णौ राजानं पृथिवीपतिम् ॥ ७.१५०.४७ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਤਮਾ ਕੇਸ਼ਵ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਿਥਵੀਪਤੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੋਲੇ।
7.150.48
तव कोपाग्निना दग्धः पापो राजञ्जयद्रथः ।
उत्तीर्णं चापि सुमहद्धार्तराष्ट्रबलं रणे ॥ ७.१५०.४८ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੀ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀ ਜਯਦ੍ਰਥ ਸੜ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ ਵੀ ਪਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ।
7.150.49
हन्यन्ते निहताश्चैव विनङ्क्ष्यन्ति च केशव ।
तव क्रोधहता ह्येते कौरवाः शत्रुसूदन ॥ ७.१५०.४९ ॥
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਇਹ ਕੌਰਵ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾਸ਼ ਹੋਣਗੇ। ਹੇ ਸ਼ਤਰੂਸੂਦਨ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਹੀ ਹਤ ਹੋਏ ਹਨ।
7.150.50
त्वां हि चक्षुर्हणं वीर कोपयित्वा सुयोधनः ।
समित्रबन्धुः समरे प्राणांस्त्यक्ष्यति दुर्मतिः ॥ ७.१५०.५० ॥
ਹੇ ਵੀਰ, ਤੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ ਦੁਰਮਤੀ ਸੁਯੋਧਨ ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਬੰਧੂਆਂ ਸਮੇਤ ਰਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗੇਗਾ।
7.150.51
तव क्रोधहतः पूर्वं देवैरपि सुदुर्जयः ।
शरतल्पगतः शेते भीष्मः कुरुपितामहः ॥ ७.१५०.५१ ॥
ਤੇਰੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਰਜੈ ਕੁਰੂ ਪਿਤਾਮਹ ਭੀਸ਼ਮ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਪਏ ਹਨ।
7.150.52
दुर्लभो विजयस्तेषां सम्प्रामे रिपुघातिनाम् ।
याता मृत्युवशं ते वै येषां क्रुद्धोऽपि माधव ॥ ७.१५०.५२ ॥
ਹੇ ਮਾਧਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਤਰੂਘਾਤੀਆਂ ਲਈ ਰਣ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੁਰਲੱਭ ਹੈ; ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਮੌਤ ਦੇ ਵੱਸ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
7.150.53
राज्यं प्राणाः श्रियः पुत्राः सौख्यानि विविधानि च ।
अचिरात्तस्य नश्यन्ति येषां क्रुद्धोऽसि मानद ॥ ७.१५०.५३ ॥
ਹੇ ਮਾਨਦ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜ, ਪ੍ਰਾਣ, ਸੰਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਸੁੱਖ ਛੇਤੀ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
7.150.54
विनष्टान्कौरवान्मन्ये सपुत्रपशुबान्धवान् ।
राजधर्मपरे नित्यं त्वयि क्रुद्धे परन्तप ॥ ७.१५०.५४ ॥
ਹੇ ਪਰੰਤਪ, ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਏ ਤਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਬੰਧੂਆਂ ਸਮੇਤ ਕੌਰਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਇਹ ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਦਾ ਰਾਜਧਰਮ ਵਿੱਚ ਤਤਪਰ ਸਨ।
7.150.55
ततो भीमो महाबाहुः सात्यकिश्च महारथः ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं मार्गणैः क्षतविक्षतौ।
क्षितावास्तां महेष्वासौ पाञ्चाल्यपरिवारितौ ॥ ७.१५०.५५ ॥
ਫਿਰ ਮਹਾਬਾਹੂ ਭੀਮ ਅਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਸਾਤਿਅਕੀ ਨੇ ਜੇਠੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਏ ਰਹੇ।
7.150.56
तौ दृष्ट्वा मुदितो वीरौ प्राञ्जली चाग्रतः स्थितौ ।
अभ्यनन्दत कौन्तेयस्तावुभौ भीमसात्यकी ॥ ७.१५०.५६ ॥
ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ ਕੁੰਤੀ-ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਭੀਮ ਅਤੇ ਸਾਤਿਅਕੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
7.150.57
दिष्ट्या पश्यामि वा शूरौ विमुक्तौ सैन्यसागरात् ।
द्रोणग्राहदुराधर्षाद्धार्दिक्यमकरालयात् ॥ ७.१५०.५७ ॥
ਖ਼ੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ ਉਸ ਫ਼ੌਜ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਰੂਪੀ ਮਗਰਮੱਛ ਅਤੇ ਹਾਰਦਿਕ ਰੂਪੀ ਮਕਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਰਾਧਰਸ਼ ਸੀ।
7.150.58
दिष्ट्या विनिर्जिताः सङ्ख्ये पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः ।
युवां विजयिनौ चापि दिष्ट्या पश्यामि संयुगे ॥ ७.१५०.५८ ॥
ਖ਼ੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਜਿੱਤੇ ਗਏ; ਖ਼ੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵਿਜਯੀ ਹੋ।
7.150.59
दिष्ट्या द्रोणो जितः सङ्ख्ये हार्दिक्यश्च महाबलः ।
दिष्ट्या विकर्णिभिः कर्णोरणे नीतः पराभवम् ॥ ७.१५०.५९ ॥
ਖ਼ੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਹਾਰਦਿਕ ਵੀ; ਖ਼ੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਵਿਕਰਣਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਰਣ ਨੂੰ ਹਾਰ ਵੱਲ ਲੈ ਗਏ।
7.150.60
विमुखश्च कृतः शल्यो युवाभ्यां पुरुषर्षभौ ।
दिष्ट्या युवां कुशलिनौ सङ्ग्रामात्पुनरागतौ।
पश्यामि रथिनां श्रेष्ठावुभौ युद्धविशारदौ ॥ ७.१५०.६० ॥
ਹੇ ਪੁਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਸਮਾਨ ਵੀਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਏ ਹੋ। ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਯੁੱਧ-ਨਿਪੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
7.150.61
मम वाक्यकरौ वीरौ मम गौरवयन्त्रितौ ।
सैन्यार्णवं समुत्तीर्णौ दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६१ ॥
ਮੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਵੀਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੈਨਾ-ਸਾਗਰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ ਹੋ। ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
7.150.62
समरश्लाघिनौ वीरौ समरेष्वपराजितौ ।
मम वाक्यसमौ चैव दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६२ ॥
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿੱਤ ਵੀਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ। ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
7.150.63
इत्युक्त्वा पाण्डवो राजन्युयुधानवृकोदरौ ।
सस्वजे पुरुषव्याघ्रौ हर्षाद्बाष्पं मुपोच ह ॥ ७.१५०.६३ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਯੁਯੁਧਾਨ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਪੁਰਖ-ਸ਼ੇਰਾਂ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਈ, ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਥਰੂ ਵਹਾਏ।
7.150.64
ततः प्रमुदितं सर्वं बलमासीद्विशाम्पते ।
पाण्डवानां रणे हृष्टं युद्धाय तु मनो दधे ॥ ७.१५०.६४ ॥
ਹੇ ਪਰਜਾ-ਪਤੀ, ਤਦ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸੈਨਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਰਣ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵੱਲ ਹੀ ਮਨ ਲਾਇਆ।